Ga naar de inhoudsopgave

Bidprentjes 2

VRUUGER

BIDPRENTJES VAN HIMMELSE MENSEN,
OOK "AANGETROUWDE",
ASTENAREN en BEKENDE PERSONEN

indien er mensen zijn die er moeite mee hebben dat ik 'n prentje van hun familielid,
'n vriend of goede bekende hier plaats, zal ik dat respecteren en in overleg onmiddelijk verwijderen.
Natuurlijk weet ik niet alles van de overledenen die ik hier plaats, van de een wat meer als van de andere.






Ik was wat aan het zoeken bij de prentjes van Astenaren toen ik ineens dit prentje tegen kwam van 'n goeie bekende van me, Frans Mennen. Ik schrok ervan want ik wist helemaal niet dat Frans was overleden. Heel gek want meestal hoor je dat wel of lees je het wel ergens maar van Frans? Nooit geweten. Vandaar dat ik dit prentje nu plaats terwijl ik eigenlijk 'n ander gedachtenis prentje wilde plaatsen. Ik ken Frans en zijn vrouw Anita goed want toen ik altijd naar cafe 't Klokske ging waren zij daar ook vaak te vinden. Ze werkten er ook vaak aan de bar en in de bediening. Frans was altijd "in" voor 'n grapje of 'n leuke mop en niet vies om gezellig 'n glaasje bier met je te drinken. Altijd lachen en altijd lol waar Frans was. Hij deed alles voor zijn Anita en voor zijn kinderen.. en dan ineens is Frans er niet meer... Tweede Kerstdag 2017 is Frans overleden. Hij werd maar 58 jaar oud.






Persoonlijk heb ik Antoon Berkers nooit gekend. Hij is overleden voordat ik werd geboren, maar ik weet wel dat hij woonde tegeover het politiebureau aan de Emmastraat net waar de Burg. Frenckenstraat begint. Antoon was schilder van beroep en had daar 'n winkel in o.a. kleinmeubelen. Toen mijn ouders in 1957 25 jaar getrouwd waren kochten de jongste kinderen, Henk, ikke, Frans en Annemieke daar 'n herinneringsschilderij: Ter herinnering aan Uw 25-jarige echtvereniging. Ik ben er zelf mee naar toe geweest om het uit te zoeken. Antoon Berkers was getrouwd met Miek van den Eijnden en ze hadden 8 kinderen, Thieu, Anna, Jan, Frans, Bets, Toon, Hub en Mia. De familie Berkers is 'n bekende familie in ons Asten. Antoon is overleden toen hij 76 jaar oud was. Op de kleine foto Antoon bij zijn winkel in vroegertijd.








Nog maar kortgeleden heb ik hier het herdenkingsprentje van z'n vader geplaatst, nu plaats ik het plaatje van Marinus Rooijakkers. Ook hij verongelukte door oorlogstuig op dezelfde plaats als zijn vader, ook Marinus stond er net als zijn vader Ciske bij toen het mis ging met minutie. Bij het onschadelijk maken van 'n kistje met minutie volgde 'n ontploffing en de gevolgen waren zeer dramatisch. Er vielen acht doden en vele levensgevaarlijk gewonden, later zouden en nog meer mensen sterven. Marinus en zijn vader behoorde bij de mensen die meteen waren overleden. Marinus was pas 35 jaar oud, 'n heel leven nog voor zich, helaas het mocht niet zo zijn.






Omdat ik naar Voordeldonk naar school ben gegaan weet ik niet echt veel te vertellen over de leraren, de misters, die vroeger in Turrup les gaven. Toch ken ik ze wel, ook deze: mister Jo Jacobs. Ik weet dat hij leraar was aan de school in Turrup, aan de Bonifaciusschool aan de Kruiskensweg en als hoofd van de school in de Bloemenwijk, de Deken van Hout school. Jo had als hobby fietsen, dat heb ik wel 'ns horen vertellen over deze rustige man. Ik kan me hem nog goed herinneren als we in de kerk waren als kind op de kleine harde houte bankjes aan de zijkant van het altaar, waar altijd 'n leraar aanwezig was om de boel in de gaten te houden. "Mister" Jacobs is 86 jaar oud geworden.






Op dit moment dat ik dit hier schrijf is het 75 jaar geleden dat de oorlog was afgelopen. Maar voor sommige mensen bracht de bevrijding wel de blijdschap maar sloeg om in groot verdriet. Ook voor Johannes Rooijakkers was dit laatste het geval. Hij stond erbij dat er iets mis ging met achtergebleven minutie die ontplofte en voor verschillende mensen de dood betekende, zowel jong als oud. Wat er gebeurde: Bij de boerderij van de familie Rooijakkers op de Leensel, nu adres Rinkveld 16 in Asten, hadden zich een aantal mannen en jongens verzameld om getuige te zijn van wat zich daar afspeelde. Zij werden nog gewaarschuwd voor het gevaarlijk uitziend oorlogstuig. Het is onbekend wat er precies fout is gegaan. De gevolgen van een verkeerde handeling bij het onschadelijk maken ervan waren dramatisch. Bij de ontploffing vielen acht doden en meerdere levensgevaarlijk gewonden. Van de levensgevaarlijk gewonden overleden binnen die week nog vier personen meer. Het dertiende slachtoffer overleed vier weken later. Van de dertien dodelijke slachtoffers woonden er twaalf in de parochie Liessel en een in Asten. Cis Rooijakkers was een van hen die meteen overleden is, hij was 71 jaar oud. Zijn naam was afgeleid van zijn tweede doopnaam Franciscus... Ciske...






Persoonlijk kende ik hem niet, Driek van den Eijnden. Maar ik heb hem wel vaak gezien, ook weet ik wat voor werk hij deed en dat hij op de scheiding van de Markt en de Prins Bernhardstraat 'n electricieitswinkel had. Ik ben er wel ooit binnen geweest toen ik zekeringen (stoppen) moest halen voor ons thuis omdat de winkel van has Manders was gesloten. Driekske was de man die vroeger de electriciteits toevoer repareerde als ergens in het dorp de bliksem was ingeslagen of zoals dat bij ons in d'n Himmel wel 'ns gebeurde... tijdens het voetballen op straat de bal tegen de electriciteitsdraden kwam, die elkaar dan raakte en kortsluiting gaf... 'n flits en 'n knal gaf en 'n deel van de straat zonder stroom kwam zitten. Dan fietste iemand naar Driekske toe omdat door te geven en kwam hij het repareren. Hij trok dan die schoenen aan met die haken die zich vastzetten in de houten electriciteitspalen en hij zodoende naar boven kon klauteren. Hij was getrouwd met Anna van Gogh. Driek is overleden toen hij 68 jaar oud was.






Hij was de opvolger van Lambertus vd Mortel die onze deken was van 1863 tot 1893, Johannes Smits. Nadat deken van de Mortel was overleden werd hij aangesteld als nieuwe pastoor in Asten. Onder hem kwam er ook 'n nieuwe kerk. Hij was pastoor in de oude kerk van 1893 tot 1898 en van de nieuwe kerk van 1898 tot 1905. In 1905 is hij overleden na 'n korte ziekte. Hij werd geboren in 1943 en priester gewijd in 1867. Hij was op verschillende plaatsen kapelaan en werd pastoor in Zijtaart in 1887 maar men vond dat hij toch naar Asten moest als opvolger van deken van de Mortel. In Zijtaart was zijn arbeidsveld maar klein maar in Asten was volop werk te doen. Hij werd helaas maar 61 jaar oud.






Deze goeie kerel, Harry Verdijsseldonck, behoorde zeker in het rijtje van bekende Astenaren. Hij was leraar geweest aan de jongensschool in Asten en ik herinner me hem als de man die "Allus wis van Aaste". Ik hoefde hem ook maar te vragen als ik iets niet wist en Harry was er als de kippen bij om antwoord te geven. Ik kon het geweldig goed met hem vinden. Asten heeft aan hem 'n geweldig vriendelijke persoon gehad met het Astense hart op de juiste plaats, iemand die alles deed om Asten op de kaart te zetten en te houden. Ik weet dat hij 'n heel stel kerstgroepen had die hij overal tentoon stelde. Niemand wist hier meer over als Harry zelf. Toen ik hem 'n paar maanden voor zijn overlijden sprak op de parkeerplaats bij de Aldi, vlak bij zijn woning in de "vijf-gebooij", toen vertelde hij dat hij 'n zware operatie moest ondergaan, hij zag daar erg tegenop. Ik heb hem verteld dat veel mensen bij zo'n operatie baat hebben gehad. "Ik hoop ut k vur mij", zei hij nog tegen me. We verloren in Harry 'n geweldig iemand. Harry werd 83 jaar oud.






Natuurlijk kende ik hem ook, Gerrit Cuppens, de directeur van de houtzagerij in de Emmastraat. Later namen zijn zonen het bedrijf over. Mijn broer heeft er lange tijd gewerkt en door omstandigheden heb ik er ook voor tijdelijk, 14 dagen gewerkt. Ik kende hem ook omdat hij een van de kerkmeesters was in de grote kerk in Asten. Hij zat eerder ook in het kerkbestuur en was lid van het "armenbestuur". Toen het bedrijf, nu allang weer weg, er nog was moest ik er vroeger vaak afval hout halen, "letjus en schapstukke". Je moest je dan bij Gerrit melden op het kantoor... Gerrit heeft veel betekent voor Asten omdat veel mensen in zijn bedrijf werk hebben gevonden en hij veel deed voor de gemeenschap. Hij werd 76 jaar oud.






Ik heb al vaker aangegeven dat ik soms herinneringsprentjes tegen kom van mensen uit Asten die ik helemaal niet ken, zelfs nooit van heb gehoord maar waar wel mijn oog op viel. Ik kwam dit prentje tegen van Huberdina Eijsbouts. Ik vond het wel 'n aparte meisjesnaam en ging wat verder zoeken. Ze was getrouwd met Thieu Lammers en ze hebben gewoond in de Prins Bernhardstraat, toen nog Stationstraat. Het was in het huis waar later hardrock cafe d'n Aanloop was. Voordat het cafe was is er ooit 'n bakkerij geweest en ook heeft mister Dibbits er ooit gewoond. De zoon van Thieu en Huberdina, Harrie Lammers heeft in de oorlogsjaren op de distributie gewerkt. Huberdina werd maar 63 jaar oud en is overleden in 1945, ze was al overleden voordat ik werd geboren.






Ik weet dat
Toos van Schaijk getrouwd was met Jan van Bommel uit d'n Himmel op 28 april 1949. Jan was er eentje van 'n tweeling, 'n zoon van Willem van Bommel van huisnummer 42. Nee persoonlijk ken ik Toos niet maar ik weet dat ze met haar ouders en familie in de Lindestraat in Asten woonde. Samen kregen ze vier kinderen, twee jongens en twee meisjes, eerlijk verdeeld. Ze was trots op haar kinderen en kleinkinderen... Toos is overleden in de gezegende leeftijd van 94 jaar.






Welbekend in heel Asten en ver daar buiten, Rikus Gitsels maar voor ons was ze gewoon juffrouw Gitsels, de lerares. Niet alleen het onderwijs zat Rikus in het bloed maar ook haar maatschappelijke betrokkenheid was zeer groot. Ze heeft 'n grote rol gespeeld bij de ontwikkeling van meisjes in ons dorp. Ze was medeoprichtster van de Scouting in Asten en later was ze de grote kracht achter de opriching van de Mater Amabilisschool in ons dorp. Ze heeft diverse cursussen gegeven aan de jongeren. Haar grote levenswerk was toch de Mater Amabilisschool. Ze zette meisjes aan tot verder studeren en gaf de minder bedeelde kans om verder te komen in het leven. Persoonlijk kende ik haar niet maar heeft op onderwijsgebied veel voor Asten betekend. Voor haar inspanningen werd ze in 1962 "Ridder in de Orde van Oranje Nassau". Na burgemeester Frencken, die kreeg dit als eerste in Asten in 1896, was Rikus de tweede die deze onderscheiding kreeg... aangevende hoe belangrijk ze voor ons is geweest. In 1963 kreeg ze 'n kerkelijke onderscheiding. Haar werd de onderscheiding toegekend "Pro Ecclesia et Pontifice". Ze was 100 jaar maar woonde nog altijd zelfstandig. De gemeenschap van Asten is aan Rikus Gitsels veel dank verschuldigd, de titel Mater Amabilis, wat "Beminnelijke Moeder" betekend is zeker op haar van toepassing. Rikus is nooit getrouwd bgeweest, is overleden toen ze 103 jaar oud was... ze leefde 'n hele 20ste eeuw, van 1898 tot 2001. Rikus Gitsels... Een bizondere Vrouw.






Hij had 'n slagerswinkel in de Burg. Frenckenstraat in Asten, Driekske van Kemenade. Ik ben er heel vroeger wel 'ns in de winkel geweest maar niet zo vaak, Driekske kende ik niet persoonlijk. Ik weet dat hij de vader was van onze leraar op de Voordeldonkse school, Jos van Kemenade, die later naar Etten-Leur verhuisde. Driek (in de volksmond Driekske) werd 73 jaar oud.






Nu ik met muziek bezig ben, het muzikantenboek, kom ik ook weer muzikanten tegen die ons helaas al zijn ontvallen en eentje ervan is Frans Meeuwis. Hij komt niet uit Asten maar uit Someren, hij was niet met 'n meisje uit Asten getrouwd maar uit Heeze. Lange tijd speelde hij met z'n broer samen, ik vond het toen 'n geweldig duo. Ik kende Frans natuurlijk van de muziek, ik heb samen met Frans en z'n broer Jo nog ooit opgetreden in Limburg. Maar ik kende Frans ook van het werk. Vroeger toen we beiden bij Pietje berkvens werkten en laten nog toen we bij dakdekker Hendriks werkten, samen waren we 'n ploeg. We habben samen veel lol gehad... het was 'n grappenmaker. Voor zijn vrouw en kinderen deed hij alles... Frans is veel te vroeg van ons heengegaan... hij werd maar 60 jaar.






Die kende ik dus erg goed...
Hennie Zegers (53-34). Vroeger was hij nog bevriend met onze Sjaak, Jos Manders en Hennie Zegers, allemaal Himmelnaren. Hennie is altijd vrijgezel gebleven... Ik heb hem vaak ontmoet en vaak met hem zitten toepen en gebiljart. Lange tijd was hij "in huis" bij zijn broer Theo maar later verhuisde hij naar 'n aanleunwoning, toevallig de woning waar vroeger mijn broer Sjaak had gewoond. Hennie was geen druktemaker... 'n rustig iemand. Hij hield van puzzelen, biljarten en kaarten en natuurlijk van 'n glaasje bier. Hennie is 'n week na zijn 78ste verjaardag.






Ze woonde vroeger in de zelfde straat als wij, d'n Himmel,
Lenie Manders - Hoefnagels (27). Lenie is getrouwd met Jos Manders en ze woonden samen niet ver van mij af op de Lienderweg. Toen ik nog maar net mijn website had kreeg ik hulp van Jos die me de foto's aanleverde. Toen Jos was overleden ben ik nog 'n paar keer bij Lenie op bezoek geweest, buurten en koffie drinken. Helaas overleed Lenie in februari 2018, nu zo'n 1,5 jaar geleden alweer. Lenie was trots op haar gezin die haar "alles" was. Zelf was ze de oudste thuis in 'n gezin van 14 kinderen, 'n druk gezin en dan is er voor de oudste veel werk te doen. Lenie werd 79 jaar... ik ben blij haar te hebben gekend.






Ik ben zaterdag aanwezig geweest in het crematorium in Heeze toen er afscheid werd genomen van de vrouw van Jo Beekers, Marianne Beekers - Willemsen. Ik heb haar leren kennen toen ik bij hun cafe de mert muziek ging draaien met carnaval en kermis. Altijd was ze goed gemutst als ik daar was en ze deed volop mee als ik plaatjes draaide waar "de hele bubs mee uit z'n dak ging", ze genoot dan zelf volop. Later verlies je elkaar natuurlijk wel wat uit het oog maar als ik haar zag groeten we elkaar altijd, soms maakte we nog wel 'n praatje... Jo en Albert-Jan waren haar alles en later kwam daar ook Renate en haar twee kleinkinderen bij. Het was schrikken toen ik hoorde dat ze plotseling was overleden, niet te bevatten... Marianne werd 67 jaar oud.






De meeste Astenaren kennen hem nog wel, Jan van Lierop. Hij was iemand die heel actief bezig was in onze gemeenschap, in ons Asten. Waar ik hem van ken is natuurlijk van NWC. Maar hij was ook altijd actief bij het Wit-Gele-Kruis. Hij kreeg voor zijn vele werk onderscheidingen die hij ook dik en dik verdiend had. Asten was blij met hem... Nadat hij zijn laatste jaren had doorgebracht bij Bartholomeus is Jan overleden op 84-jarige leeftijd. Asten verloor 'n actieve man...






Ik kreeg 'n raar gevoel toen ik dit plaatje aan het maken was van Mia Vaes (69). Ineens besef je, Mia, de steun en toeverlaat van Treesje Cortooms is er niet meer. Ja dat voelt heel raar. Ik kende Mia niet alleen van de Lisse maar ook van vroeger toen ze met haar ouders, broers en zusjes, in d'n Himmel woonde. Ik had al eerder vernomen dat Mia ziek was en niet meer bij de Lisse was maar in 'n voor haar beter verzorgingstehuis was ondergebracht. Mia d'r leven stond altijd in het teken van "helpen waar nodig was". Op het moment dat ik dit schrijf ben ik 74, in juni 2019 geworden. Mia was ook 74, twee dagen voordat ze het aardse voor het Hemelse verruilde. We zullen haar missen. Als ooit iemand 'n plekje in de Hemel heeft verdiend, is zij het wel. Rust zacht Mia...






Wanneer ik op zoek ben naar mensen die ik heb gekend in de mappen van de bidprentjes, dan kom ik ooit herinneringsprentjes tegen van mensen die ik helemaal niet heb gekend. Dat heb ik hier al vaker verteld en ook prentjes laten zien. Ik was weer wat aan het bladeren in die map en kwam ik dit prentje tegen. Iemand die ik niet ken maar de foto laat al zien dat het 'n jonge jongen is... Thijs Leenders uit Someren-Eind, nog maar 20... Ik kreeg meteen kippevel bij het lezen en 'n brok in m'n keel... potverdorrie, nog maar 20 jaar jong....





Wie hem heeft gekend zal zeker terug denken aan Albert Leenen, de man die altijd en alles deed voor zijn gezin en voor mensen die hem vroegen om hulp. Als je als man 'n gezin hebt met alleen dochters is dat al niet gemakkelijk. Ik ken Albert als 'n echte NWC supporter, maar ook supporter van de club waar ook ik van hou, PSV. Als je het prentje leest dan merk je wel wat voor fijne kerel dit is geweest die het in het leven toch niet echt gemakkelijk heeft gehad, vooral in zijn jeugd. Hij bereikte de leeftijd van 85 jaar, van mij had hij wel 100 mogen worden...

HIMMELS | NIJS | VRUUGER | SPSJAAL | VURHALEN | MUZZIEK | WEETJES | KULTUUR | ALLE FOTO'S HIMMELS | Sitemap


Terug naar de inhoudsopgave | Terug naar het hoofdmenu