Ga naar de inhoudsopgave

Aaw spul

VRUUGER



UT POSTKUNTOOR

Ik heb al alles afgezocht naar het gebouw wat vroeger stond op de Markt waar later het Postkantoor was gevestigd. Dit moet volgens de boeken die ik er over heb gelezen hotel Sengers zijn geweest en nergens vond ik terug wanneer het nieuwe Postkantoor is gebouwd. Het oude stond zoals we wel weten op het Koningsplein wat later o.a. de woning van de burgemeester werd. Toch vond ik nu iets waarin ik kan lezen dat het postkantoor werd gebouwd in 1882. Het is nog leuk om te lezen hoe Asten de ingebruikname van de telegraaf vierden. Dit stond er te lezen: Asten, juni 1982. Gisteren vierde onze gemeente het feest der opening van den telegraafdienst. Algemeen was de deelneming, niet alleen onder de dorpelingen, maar ook onder de buitenlui. Van alle woningen en openbare gebouwen wapperde de nationale driekleur, op het marktplein was een sierlijke kiosk gebouwd en "het in aan-bouw zijnde Post- en Telegraafkantoor", alsmede het tijdelijke waren met vlaggen en groen getooid. Ten twee uur in den namiddag verzamelden zich de verschillende corporatiën der gansche gemeente op het marktplein, alwaar de optocht georganiseerd werd, waaraan ook de leden van den Gemeenteraad deelnamen en die, opgeluisterd door de fanfares van Deurne en Someren zich door de voornaamste straten van het dorp bewoog. Voor het post- en telegraafkantoor werd de feestrede uitgesproken door den Heer ten Haaf. De spreker verkondigde den lof der wetenschap. Van den Telegraaf en van den waren vooruitgang, gebaseerd op den Godsdienst; hij sprak van de voordeelen, die de nieuwe instelling voor onze Gemeente zou opleveren, betoogde, dat alle burgers gebaat worden, wanneer handel en nijverheid bloeien en eindigde met een "Hoog" op het bestuur der Gemeente, dat toonde een warm hart en open oog te hebben voor de belangen van Asten. Daarop werd door de liedertafel St.Cecilia een schoon en toepasselijk lied aangeheven en trok de stoet verder. Na de optocht hadden er op het marktplein volksvermakelijkheden plaatst gedurende welke de liedertafel St.Cecilia en de genoemde fanfares elkaar afwisselden. Vervolgens werd een ovatie gebracht aan de heeren G. Frencken burgemeester der gemeente, A.Bluyssen, President der Feestcommissie en Jan Bluyssen, Lid der Staten van Noord-Brabant. Ondertusschen begon de avond te vallen en weldra waren het raadhuis en de kiosk allerprachtigst geillumineerd. Terwijl de muziek voortging hare heerlijke toonen te doen hooren, en eene ontelbare volksmenigte op het plein was verzameld, werd tot slot een schitterend vuurwerk afgestoken, dat uitmuntend voldeed en van het feest een waardig einde was. Vrouw Luna, iwer tegenwoordigheid gedurende het laatste bedrijf men meer dan gevreesd had, was bescheiden genoeg, zich schuil te houden tot ook de laatste keerzon haren loop volbracht en de toeschouwers verrukt had. Alles liep in de beste orde af, en lang, lang nog zal dit feest bij Astens burgerij in dankbare en blijde herinnering blijven. Moge de wensch bewaarheid worden uit de inscriptie voor het tijdelijk kantoor: De Telegraaf verwekt hier voorspoed, welvaart en leven. Op de foto zie je op het nieuwe postkantoor van toen met de ontvanger van de telegraaf, PTT stond toen ook voor Post, Telegraaf en Telefoon.



KOFFIEBONNE MALE



Wie had er vroeger geen? Iedereen had zo'n ding, 'n koffiemolen. Wij hadden er volgens mij eentje net als die rechtse en die hing bij ons meteen achter de deur in de kelder... kelderdeur open en je kon meteen aan het malen. Ik weet nog dat ze er bij 'n vriend van me eentje hadden die ze tussen de knieen klemden. Die was van hout en er zat ook 'n houten-opvangbakje in, het maalwerk was wel van ijzer. Bij Douwe Egberts hadden ze echt mooie, daar komt die rechtse ook vandaan. Je kreeg punten die op de koffiepakken zaten en als je er genoeg had kreeg je zo'n molen... soms moest je 'n beetje bij betalen. Dan rook je nog 'ns lekker koffie... ons moeder deed de vers gemalen koffie in de koffiepot, kokend water erop en dan laten "trekken". Het hele huis rook naar koffie... nu met de senseo ruik je niks maar het is wel gemakkelijk. Koffie die ons moeder 's morgens had gezet dronken ze om vier uur nog... nee die was me toch te sterk. Later kwam de filter-koffie, de oplos-koffie en nu zijn er de pads. Die van vroeger was echt lekker, als hij vers was en ons moeder deed er ook altijd 'n beetje Buisman bij....


MAKER VAN DE KARTJUS



Ik heb op mijn pc heel wat foto's staan, prachtige kaarten van vroeger... beetje geelsig gekleurd... en allemaal met het onderschrift Berkers - Verbunt Asten. Ik had dit briefhoofd nog liggen van de rekeningen die door hen werden uitgeschreven als drukkerij. Ik weet niet of het plaatje klopt, of het er wel werkelijk zo uit heeft gezien. Maar daar kom ik nog wel 'n keertje achter en zoek ik nog wel uit. Berkers-Verbunt was een boek- en handelsdrukkerij in Asten. Ze heeft bestaan van 1905 tot 1907 en werd bekend door de uitgave van een serie van 675 genummerde ansichtkaarten van Noord-Brabantse en Noord-Limburgse dorps- en stadsgezichten. Die foto's bedoel ik nu. De drukkerij was een voortzetting van drukkerij Adriaan M. Berkers-Kuypers, die in juni 1900 van start ging en onder meer de wikkels drukte voor de plaatselijke margarinefabriek A. Bluijssen zonen. Ook gaf men vanaf september 1901 enige jaren het Nieuwsblad voor Peelland en Meijerij uit. Na een kortstondige vennootschap van eind 1903 tot eind 1904 met de kassier van de plaatselijke boerenleenbank Joseph Brueren onder de naam Berkers-Brueren, werd het bedrijf vervolgens voortgezet met firmant A Verbunt als Berkers-Verbunt. In 1906 werd de firma een naamloze vennootschap onder de naam Stoom- Boek- en Handelsdrukkerij voorheen Berkers-Verbunt. Toen de firma Bluijssen in 1907 failliet ging, betekende dat ook het einde van drukkerij Berkers-Verbunt. De zaak werd publiekelijk verkocht. De machines werden gekocht door P.J. Schriks, de meesterknecht van de drukkerij. Hij zette de drukkerij voort en trad ook op als uitgever, van onder meer feestliederen en ansichtkaarten. Vanaf 1920 gaf de firma Schriks het bekende blad Peelbelang uit.



OONS KLÔKSKUS



Ik zet het hier wel bij de dingen van "vruuger", op dit moment maakt de Koninklijke Eijsbouts nog steeds klokken. Hier zie je de mensen van de gemeenteraad van Helmond met wat experts in de hal van Eijsbouts waar de bestelde klokken klaarliggen voor het carillon. Na de Tweede Wereldoorlog bleek de beiaard in Helmond zo verwaarloosd, dat in 1953 een restauratie volgde. De meeste klokken werden daarbij door nieuwe vervangen. Van de oorspronkelijke 25 klokken van Alexius Julien zijn uiteindelijk maar 7 overgebleven en van de Petit & Fritsen klokken bleven alleen de twee uit 1912 over. Eijsbouts goot de 30 nieuwe klokken, zodat in 1953 een instrument van 47 klokken ontstond (de zwaarste klok weegt 632 kg). Drie klokken doen tevens dienst als luidklok. "Ja Eijsbawts is goe bizzig".



SPREUKE EN GEZEGDUS



Ik zat er nog 'ns over na te denken... toen wij vroeger in d'n Himmel woonde zaten we bij ons thuis voor op het stoepje voor de voordeur en dan deden we wel 'ns spelletjes en een van die spelletjes was de gezegdes en spreekwoorden over dieren, dat weet ik nog goed. Neem b.v. het gezegde: "Zo sterk als 'n paard", maar dat was vroeger, tegenwoordig hoeven paarden niet meer sterk te zijn want ze hoeven geen vrachten meer te trekken en als 'n boer gaat "ploegen" dan komt daar geen paard meer aan te pas want dat deed later de tractor al en nu hebben ze machines die wel 20 voren in eens doen. Ik vond er nog 'n stel meer die wij vroeger gebruikten. Zo trots als 'n pauw ---- Zo lui als 'n varken ---- Zo mak als 'n lammetje ---- Zo scheel als 'n otter ---- Zo brutaal als 'n aap ---- Zo wijs als 'n uil ---- Zo langzaam als 'n slak ---- Zo koppig als 'n ezel. Er zijn er nog veel en veel meer. Hoe komt men erbij dat 'n varken lui is? Men kocht vroeger 'n varken om vet te mesten en dan te slachten en het vlees in te wekken. Ik weet nog dat wij er vaak twee achter in het varkenshok hadden en natuurlijk waren die lui... maar wat moesten die dan ook doen? Heb je daar wel 'ns over nagedacht? Ze hoeven niks schoon te maken, ze pis... en sch... wanneer het hun uitkomt, krijgen steeds goed en op tijs te eten, hoeven niet te koken of af te wassen en alleen eigenlijk maar slapen en eten, verder niks... wie zou er dan niet lui worden? We doen het die beesten zelf aan... alleen slapen, eten en zorgen dat ze zo snel mogelijk vet waren zodat wij ze konden op eten. Neem ook 'ns: "Zo duf als 'n konijn", hoe komen ze daar bij dat die duf zijn? Heb je ze wel 'ns zien springen in het bos en zien rennen als je ze achterna zit? En toen zag ik nog: "Zo scheel als 'n otter", maar weet je wel dat otter helemaal niet scheel kijken? Men denkt soms dat otter scheel zijn omdat ze zo'n lange snijt hebben en het daarom net lijkt of de ogen scheef staan... maar dat is echt niet. Nee die gezegdes kunnen ze voortaan wel vergeten...



KIEKSKUS MAKE



Dit is het fototoestel wat ik met Sinterklaas 'n keer kreeg van mijn schoonouders en ik was er echt blij mee want we maakten eigenlijk maar weinig foto's. Thuis hadden we al geen fototoestel en daarom hebben we van thuis geen foto's van vroeger. Dat we er 'n paar hebben is te danken aan Herman Bosch die er wel eentje had of bij Herman thuis dat kan ook wel zijn en die maakte 'n keer op 'n zondag wat foto's bij ons achter het huis in de tuin, bij onze buren op de "bleek" en bij de stromijtjes van ons richting Liender. Onze Theo maakte later ook wel foto's want die had er ook eentje gekocht. Op de foto het apparaatje wat ik had gekregen: 'n Agfa Click II. Volgens mij gekocht bij Hens Canters in de Wilhelminstraat. Ik had er ook 'n flitsapparaatje bij dat je op het toestel kon klikken. Het foto's maken was wel wat duur. Mijn eerste foto's die ik maakte waren op twee na allemaal mislukt... 'n rolletje van 8 of 12 dat weet ik niet meer. Het was echt duur en als je dan ook nog wat had bewogen, de belichting niet goed was en veel te ver af had gestaan was het helemaal pruts... je moest het toendertijd gewoon betalen, ze drukten ze gewoon allemaal af terwijl je er niks aan had. Later heb ik er zelf nog 'n tas voor gekocht en nog later heb ik het afgegeven bij de ONA, nee veel foto's heb ik er niet mee gemaakt... Hoe blij ik er ook mee was "veul heb ikker nie an gehad"...



BUITE SPEULE

Wanneer ik buiten ga en ik loop 'ns door de straat dan zie ik nooit kinderen op straat spelen... zelfs als ik naar het speelterreintje loop zie ik niemand... dat denk je misschien: dat kan ook niet Peer want de kinderen moeten naar school. Klopt en de scholen worden steeds groter want anders kunnen ze de leerlingen niet allemaal kwijt. Maar als het half vijf is en de kinderen weer thuis zijn? Dan zie ik ze wel van school naar huis lopen, tenminste 'n heel stel want de rest wordt door de moeders met de auto opgehaald.. Niet alleen als het regent, ook als het warm is... kinderen worden door de ouders, of door de oma's en opa's opgevoed of door de ouders die het zelf nog wel doen, in de watten gelegd...Vroeger heb ik aan de Vorrledonkse school nog nooit een ouder zien staan om hun kind op te halen.. Spelen buiten is er niet meer bij... ze zitten liever aan de pc, de laptop, mobieltje of de tablet. Uren aan 'n stuk te rommelen met die rotdingen. Als je zgt "kapdollen of pindollen" dan weten ze niet eens waar je het over hebt. Waar wij vroeger uren mee bezig waren... knikkeren, touwtje springen, verbergen, repen, boompje klimmen, kap en pimdollen, britsen, landje pikken, boksspringen, voetballen etc etc... daar heeft de jeugd van nu geen weet meer van. Jammer maar ook dat blijft nostalgie... alleen nog te zien op plaatjes... helaas...



ZWOAR WERRIK



Zelf heb ik het nooit gehoeven en ik heb het ook nooit gezien. Mijn vader werkte ook niet in de Peel... die hoefde geen turf te steken. Onze buurman in d'n Himmel, Jan Kerstens verdiende er zijn brood mee want die handelde in turf. Ook de broers van m'n moeder hebben er veel ontgonnen in de Peel, allemaal harde werkers. Het landschap van de Peel zag er in de 19de eeuw uit als een "lappendeken van landschapjes". Buiten de bewoonde delen was er een afwisseling van weilanden, akkers, bossen, bosjes, heide en Peel die weer doorsneden waren door beken, kanalen, wegen en paden. Veel mensen hebben er hun geld kunnen verdienen en ze kwamen niet alleen van de omliggende dorpen.. maar de buitenstaanders kwamen vaak tevergeefs. Het steken van turf verdiende goed, beter als het uurloon dat mensen op 'n boerderij verdienden maar mensen gaven het ook wel weer snel uit aan luxere dingen... Daar zou je nu om moeten lachen want de luxe bestond veelal uit beter eten... vet spek etc. Rijk zijn ze er niet van geworden. Het was veelal ploeteren om goed te verdienen en dan moest je nog met de fiets naar huis en de dag later er weer naar toe... 'n vijfdaagse werkweek kende men niet. Wat het zwarte goud, de steenkool, voor de Limburgers is geweest was voor de mensen uit deze streek het bruine goud, de turf, voor de Peelbewoners. Ik ben er veel pakken moeten gaan halen toen ik jong was bij Jan Meulendijks, Jan de Post, de kolenboer.



VEUL GEMEEN



Natuurlijk schelden we altijd op elkaar en houden elkaar voor de gek... dat hoort nu eenmaal bij ons... bij Asten en bij Someren... dat hebben we al van vroeger af. Och, en we menen er hellemaal niks van. Toen ik bij de Pas werkte in Someren vertelde ze altijd dat de weg naar Someren het enige goeie was dat Asten bezat en dan lachte iedereen... hahahaha... en ik haalde dan hetvolgende voor de dag: In Someren wonen maar 'n paar mensen want in die tijd werd de "Zummerse mens" gekozen en dat was toen geloof ik de zesde of zo. Ik riep dan tegen die Somerenaren... "Heddege gellie in Zummere mer 6 mensen wonen?, des weinig".... en dan moesten Annie en ik lachen. Someren en Asten hebben veel dingen gelijk... kijk dieze oude plaatjes maar. We hadden beiden op ons Marktplein 'n kiosk staan, allebei zijn ze alweer afgebroken... allang trouwens. Allebei mooie plaatjes maar nu moet ik toegeven dat die van Someren wel mooier is. "Kiek mensen zo ben ik dan ôk wel wir"....



UN GOEI ONTSLAG



Dit is nog iets uit 1936, 'n ontslagbewijs van dhr de Zwart die toen werk zocht korter bij huis. Hij was toendertijd aan het werk als kleermaker bij Eijsbouts op de Markt. Eijsbouts heeft 'n kledingwinkel gehad en kleermakerij op de hoek van de Markt en de Marktstraat. In 1968 heb ik er nog 'n pak gekocht want toen hadden ze kant en klare pakken die ze zelf niet meer maakten. Ik kreeg deze week contact met 'n zoon van hem en daar laat ik in de komende tijd zeker nog foto's van laten zien. Erg fijn om hem gesproken te hebben en binnenkort gaan we afspreken voor 'n ontmoeting met elkaar. Er zullen voor ons nog enkele leuke interessante dingen te voorschijn komen.


VAN DUN HIMMEL NOA DE ROZESTROAT

We zitten in het jaar 1961. Voor 'n heel stel Himmelnaren zou de tijd drastisch gaan veranderen. Drie families gingen verhuizen... drie families die naast elkaar woonden. De familie Zegers die ook in een van de drie blokken hadden gewoond waren al gaan verhuizen en waren zo slim geweest om 'n huis aan te vragen in dezelfde straat, d'n Himmel dus want daar kwamen twee blokken staan op de plek waar vroeger Franske van der Velden zijn fabriek had en toen die daar weg was, wij onze fietscross-baan hadden aangelegd. Tinus Cortenbach en buurman Willen van Heugten hadden 'n nieuw huis toegewezen gekregen in de Rozenstraat, de derde straat die er klaar was in de Bloemenwijk. Wij wilden eigenlijk ook wel vertrekken en kregen de kans toen 'n famile uit Asten ook 'n woning kregen toegewezen maar liever 'n oudere woning hadden. Dus ruilde we en kregen wij die woning, Rozenstraat 35, Twee deuren van ons vandaan kwam Willem van Heugten wonen op 31 en in de andere blok kwam Tinus Cortenbach wonen op huisnummer 23 dacht ik. Nee we gingen op zich niet graag weg in d'n Himmel want we hebben er ontzettend goeie herinneringen aan en we hebben er 'n fijn jeugd gehad. Op het moment dat we vertrokken was ik nog maar net 16 jaar. Voor ons moeder was het wel fijn want nu hadden we 'n echte keuken.. met 'n geiser voor warm water... we hadden 'n mooie aanrecht ook al was die van graniet.. en voor ons was het pluspuntje dat we geen grote plak meer hadden achter het huis dus geen aardappelen meer rapen etc... en we hadden eindelijk 'n douche.. ook van graniet met zo'n kuip erin maar het was nu eindelijk mogelijk om te fatsoenlijk te douchen en te wassen. Voor ons huis in de Rozenstraat stond nog niks... 'n beetje verder wel. Achter ons was 'n grasveld waar we konden voetballen en naast onze blok woningen was alleen maar 'n zandpad... de Klaproosstraat bestond nog niet. Dus plaats genoeg om je in je vrije tijd te vermaken met de kinderen en pubers uit de buurt. Ons Annemieke die op Voordeldonk op school zat moest overschakelen want die moest nu naar de Mariaschool in de Julianastraat. Ikzelf had graag in d'n Himmel gebleven maar och, ook hier kreeg ik het goed naar m'n zin... goeie buren etc. Centrale verwarming was er toen nog niet, we hadden de oliekachel die we in de Hemel hadden gewoon weer in gebruik. Vier slaapkamers hadden we. Op de grote stonden twee bedden, aan de achterkant, daar sliepen onze Henk en ik in een bed en onze Frans en Huub in het andere... Onze Theo sliep op het ene kleine slaapkamertje en later verhuisde ik daar ook naar toe. Onze vader en moeder sliepen voor op de kamer met balkon... en op het andere kleine kamertje ons Annemieke en ons Jo. Onder hadden we 'n redelijk grote kamer en 'n kleiner kamertje met klapdeuren maar die hadden we er al meteen uitgehaald want daar aten we altijd, acht stoelen stonden er. Ons moeder was echt in haar nopjes met de keuken en de douche... maar toch als ik er aan terug denk? "Waar ik toch wel gér in dun Himmel geblivve"...



KEINDERSPEULE



Ik neem je mee naar............ 65 jaar geleden.... Mei 1951. Toen werden er ook al kinderspelen gehouden met Koninginnedag en met bevrijdingsfeest etc. Kinderen die rolschaatsen hadden, nouja rolschaatsen? gewoon wat ijzers met rolletjes er onder die werden vastgedraaid of vastgebonden werden aan je schoenen, als dan mogelijk was en hier zie je zo'n start van de schooljeugd tijdens zo'n wedstrijd... en je moet 'ns kijken hoeveel mensen er op de been waren om dit schouwspel te zien... Toen waren spelletjes doen nog iets leuks, als je het nu over leuke spelletjes hebt vragen de kinderen meteen: "waar kan ik die downloaden" jammer dat het inmiddels zo moet gaan.



OPGERUIMD? MER UT STÍ NIE NETJES



Hierboven nog iets van "vruuger""... Maar er verdwijnen echt veel dingen in Asten die wij nog kennen van vroeger... Kijk maar 'ns op de Markt en daar vlak rond om heen... Het gemeentehuis dat staat er nog... maar of het nu zo'n mooi gebouw is voor ons Centrum? Nee dat vind ik echt van niet, veel te groot geworden om in 'n centrum van 'n dorp te passen.. Hotel van Roy, Gitsels daarvoor, dat moest weg... nu staan en winkels met niks erin... cafe de Wit heeft plaats moeten maken voor die nieuwbouw... Wat vroeger het cafe van Cor Clevis was, cafe de Sportvriend werd later door Peer Mestrum helemaal veranderd en nu is het 'n hamburgerzaak... De elektriciteits-winkel van "Flipsen" is nu 'n Blokker geworden en die hebben er ook "gelijk cafe/bar 't Oventje en de Bakkerswinkel van Obbema, vroeger van Haandel, erbij gepakt. Dan kreeg je 'n babyzaak maar daar is nu de doorgang naar onze "Twidde Mert". Het postkantoor is allang geen postkantoor meer en de Vege van Jantje van Bussel is ook heel iets anders; Randstad Uitzendbureau. Daarnaast de Beha's en 't ondergoed voor vrouwen van Nellie van Bussel is gewoon afgebroken voor het nieuwe winkelcentrum. Vroeger was er op de markt cafe Bakens met ernaast de friettent van Gooyaards.. nu alles eetcafe van Hoek. De prachtige jongensschool verdween voor de potten en pannen van Midascentrum en nu is het Hema. Waar van Veghel z'n fietsen repareerde met de winkel hebben ze erbij gewoon maar bij genomen. Aan de andere kant is nu de Chinees en daar hebben zich veel mensen laten knippen door kapper Thieuke en daarnaast was heel vroeger de Edah en later de Vivo daar kun je nu terecht voor modern en sexy ondergoed. In het hoekje was de winkel van smid van Bussel en daar hebben ze nu heel andere dingen en op de hoek was de bakkerij/winkel van Hoes met automatiek en ook dat ging tegen de grond en werd 'n schoenenzaak. Een van de bekendste schoenenwinkels verdween... Piet van den Eijnden... Twee woonhuisjes op de Markt moeten nu flink geld opbrengen, eentje als Markt 8, cafe/eethuisje/terras en de andere als pizza en pasta zaak... De kledingwinkel van Eijsbouts werd later 'n bank en is nu 'n winkel in van alles en nog wat. Het gezellige cafeetje van Harrieke van Hoek werd omgestoten voor de uitbreiding van ons gemeentehuis... en toen was ik rond geweest... Jaja het veranderd snel en er veranderd ook veel...



UN LEKKER DRENKSKE

"Boerenjongens"? Ja die zaten vroeger op Voordeldonk bij ons in de klas maar dat bedoel ik vandaag niet. Boerenjongens was 'n echte lekkernij van vroeger die vooral de dames graag dronken... Ons moeder ook. Later in het bejaardenhuis kregen ze 'n adcovaatje maar vroeger had ons moeder graag 'n glaasje boerenjongens en die "lepelde" ze dan op. Boerenjongens zijn rozijnen op brandewijn, dat wil zeggen in alcohol ingelegde rozijnen. Zoals ik zei; het is een met name door oudere mensen geliefd "drankje". Je kon dat kopen in de drankenwinkel maar je kon het ook zelf maken. Om 'n beetje aan te geven wat er allemaal inzat heb ik hier het recept. Wat je nodig hebt? 400 gram rozijnen, 150 gram suiker, 25 gram pijpkaneel en 1 liter brandewijn. De bereiding gaat alsvolgt: Was de rozijnen en doe ze daarna in een pan met zoveel water dat ze net "kopje onder" gaan. Laat dit zo 24 uur staan. Zet de pan op het vuur en breng het net aan de kook. Voeg de brandewijn, de suiker en de kaneel toe als het is afgekoeld. Verdeel de rozijnen over twee afsluitbare flessen van elk een liter. Neem hiervoor b.v. weckflessen. Laat het ten minste 2 maanden staan. De oudjes van vroeger genoten er van, "ik heur ze nog slurrepe".



LOSSE ZEKSKUS

Ik ben op zich helemaal niet zo'n millieu man maar soms denk ik ook wel: moet dat zo? Ik neem je nog 'ns mee naar vroegertijd, mijn kinderjaren en toen waren er geen pastic tassen. Als ik naar Pietje van Kemenade moest om vlees te halen of naar Huub de Spar voor levensmiddelen, dan had ik 'n grote tas bij of als het niet al te veel was had ons moeder 'n bruine "kallebas", 'n soort geweven tas met twee hengels eraan. In de winkels werd nooit iets in plastic verpakt of meegegeven. Op de foto zie je 'n rek zoals dat in de winkels stond waar je meel, koffie, thee, suiker en zout kon kopen.. maar die bakken waren er ook voor erwten en bruine bonen etc. Die werden netjes in 'n papieren zakje gedaan, gewogen en dichtgevouwen... nee plastic kende men niet. Neem b.v. jam, die zat netjes in 'n glazen potje en die potjes gebruikte we thuis weer om bloemen in te zetten of iets in te bewaren. Dan waren er ook glaasjes waar men mosterd in deed en die gebruikten we weer als limonade of bierglazen. Ja dat moet ik de mensen van vroeger wel meegeven: ze waren tien keer slimmer als nu. Neem nu b.v. snoep. Het zit zo verpakt dat je de plastic er omheen bijna niet vanaf krijgt... je moet al heel zeker 'n schaar hebben om die rotzooi waarin het snoepgoed zit er vanaf te krijgen. Dranken? dat zit allemaal in plastic flessen... vaak flessen die ze maken in 2-liter uitvoering... en als de helft eruit is moet je goed opletten dat de fles niet dubbelvouwt als je 'n glas inschenkt. Ze mogen in de winkel geen plastictassen meer uitgeven maar je kan ze wel kopen... Wie bedenkt deze ongelooflijke onzin... wat heb je daar nu aan? Vroeger zat melk in flessen... vlees kreeg je bij de slager mee in 'n stuk papier en gesneden vlees in 'n zakje... die kon je thuis gewoon in de kachel opstoken... als je dat nu al zou doen zou de kachel al half vol plastic rommel zitten. Nee slim zijn ze niet bezig maar alles is gebaseerd op geld, geld en nog 'ns geld... Wij mochten vroeger 2 ons koekjes halen zodat we er op zondag ieder eentje hadden en snoep kregen we voor 'n dubbeltje... ik had bij Jamin 11 dropbolkertjes voor 'n dubbeltje... en? Precies... alles in 'n papieren zakje... Nu hebben we overal plastic afval liggen... echt makkelijk want je gooit het gewoon uit je auto... "mekkelukker kan tog nie, mer ut goa wel noit mer weg"...



ERPUL SCHELLE

Dit vind ik zelf 'n geweldig mooi oud plaatje en het straalt ook wat uit en het wil ook wat zeggen over vroeger. Oude vrouwtjes die samen de aardappelen zitten te schillen maar dat niet alleen, niet alleen "erpel schelle", maar ook samen zitten te "keuvele", zitten te praten, te buurten. Dat was de gezeligheid van vroeger. Ja en dan hoor ik jullie al zeggen, wij doen tegenwoordgi ook aardappelen schillen toch? Klopt ja maar ons moeder moest dat vroeger voor 11 personen.. en tegenwoordig 4, hooguit 5. Daarbij kopen veel mensen de kant en klare pakjes met voorgeschilde en voorgegaarde aardappeltjes, dat was er vroeger niet bij. De aardappelen werden uitgedaan door m'n vader... door ons kinderen geraapt en die moesten dan de kelder in... Om de zoveel tijd moesten wij onder in dat donkere gat de "scheuten van de piepers" af halen... geen fijn werkje. Op kamp met het jongensgilde moesten de groepen ombeurten ook de aardappelen schillen voor zo'n 40 man... Ik zeg schillen maar eigelijk was het gewoon dobbelstenen maken, wij konden er niks van.



FLIPPOOWS



Voor hen die 'n jaar of twintig zijn is dit "van vruuger" want deze dingen, Flippo's, komen van de eind jaren 90. Een flippo is de benaming voor een schijfje dat gratis bij de chips van Smiths zat. Op de flippo werden verschillende stripfiguren afgebeeld, waaronder ook de personages uit de Looney Tunes. In België en Nederland werd de flippo voor het eerst geďntroduceerd in 1995, waarna er een ware rage ontstond. Vooral bij kinderen van de basisschoolleeftijd was de flippo om te verzamelen en onderling te ruilen erg populair. Ook werden met de flippo verschillende spelletjes gespeeld, deze werden zowel door de fabrikant als de kinderen zelf verzonnen en meestal was het doel hiervan het winnen van andermans flippo's. Toen Annie en ik op vakantie waren in Italie was er 'n restaurant waar de eigenaar tegen iedereen waarvan hij dacht dat ze Hollander waren, riep... he... Flippo's ruilen? Die man deed dat om op 'n leuke manier contact met je te krijgen en daardoor meteen eters bij te hebben voor zijn eetgelegenheid en het werkte perfect want het zat er iedere dag vol wat de restauranthouders in de buurt niet konden zeggen. Of ik ooit flippo's heb gehad? Nee hoor daar was ik te oud voor.



HAWTE SCHOEWN

Ik schrijf hier wel Hawte schoewn maar voor ons zijn dat gewoon klompen... en deze heeft de eigenaar wel heel lang aangehad want ze zijn echt "tot op dun droad toew vurslete", zoals je wel ziet. Maar dat gebeurde vroeger wel vaker want mensen hadden het niet breed. Bij klompen waar boven 'n stuk uit was, dat stuk werd er weer opgelegd en dan met 'n ijzeren band rondom de klomp vastgezet... daar hadden ze speciaal band voor met haakjes eraan die zich vastzetten in het hout. Nee ik heb ze zelf nooit gedragen maar ik herinner me nog van vroeger dat onze Henk die wel had want ik weet nog dat we uit de bossen kwamen, van het spelen en ravotten, zijn klomp onderweg was gebroken en hij bang was om dat thuis te zeggen. Maar hij kreeg helemaal niet op z'n kop, "kan iedereen gebeuren" zei ons moederke... wij blij. Onze vader heb ik er wel vaak mee zien lopen... op de plak achter het huis en als hij naar het liender voer met de kruiwagen naar 'n tuintje wat we daar ook nog hadden liggen.



GEGIVVUS OVER AASTE


Asten blijft voor mij het mooiste dorp in Brabant... Dat was vroeger al zo en dat zal altijd zo blijven... Ik zoek dan ook alles op wat me interesseerd en
ik vind geregeld wat nieuws over ons klokkendorp. Nu kwam ik weer iets tegen over de bevolking in Asten. Ik zal je die gegevens 'n beetje aangeven. We gaan naar het jaar 1900, Asten had toen op 1 januari 3504 inwoners, netjes verdeeld... 1754 mannenlijk en 1750 vrouwelijke. en tien jaar later waren er dat 3737, dus 233 meer. Op 1 jan. 1920 waren dat er 701 meer, totaal 4438. Weer tien jaar later op 1 jan. 1930 hadden we er 5619 dus weer 1181 meer als tien jaar ervoor. Dan komen de zogenaamde crisisjaren en had de groei groter moeten zijn als alles normaal was geweest. In 1940 waren dat 6805 inwoners, 1184 meer en op 1 jan. 1945 was het gestegen naar 7710. Op i jan. 1950 hebben we er 8348 en op 1 jan. 1955 waren het er 8750, op 1 jan 1960 opgelopen tot 9371 en twee jaar later op 1 jan. 1962 waren het er 9770. Vanaf 1950 waren de inwoners aantallen niet gestegen zoals verwacht maar de oorzaak hiervan was de emigratie... er volgde 'n hele uittocht in de jaren 1950 - 1953. Er vertrokken van 1949 t/m 1954 resp. 135, 115, 180, 175, 70 en 175 mensen en dat bij elkaar waren er meer uigaande dat binnenkomende. Ook gingen veel mensen buiten Asten wonen omdat ze buiten Asten werk hadden gevonden en er ook zijn gaan wonen omdat in Asten veel te weinig woningbouw was. Er stond nog bij dat dorpen werden "voorgetrokken" al het ging om het aantal te bouwen huizen waar subsidie voor werd gegeven... Tja... je ziet wel... dat was toen al dat men niet eerlijk was, ook van hogerhand.



WERRUM OONDER DE DEKUS



"Die van vruuger die wete dé nog wel, de heet-watter-kruik" Maar ook tegenwoordig zijn ze er nog alleen niet meer in zo'n kruik maar in zakken. Ik zal je vertellen. Vroeger hadden we best strenge winters en helaas was er geen warmte op de slaapkamers, vaak alleen maar in de kamer waar we zaten en dat was meestal de keuken want daar hadden wij 'n Etna kachel staan anders was er geen warmtebron en als je naar bed moest kregen we 'n dekentje mee een van 'n meter bij 'n meter en die mochten we warm maken door die voor de kachel te houden. Als die warm genoeg was vlogen we de duivel naar boven, vlug het bed in en die deken aan je voeten. De bloemen stonden op de slaapkamerruiten en het was er overal steenkoud... op de zolder waren twee slaapkamers getimmerd van 'n soort schrootjes waar we sliepen, maar op de open zolder keek je tegen de dakpannen... isolatie? Daar hadden we nooit van gehoord. Als het sneeuwde met wat wind erbij kwam de sneeuw onder de pannen door en bleef ook op zolder liggen. Wel hadden wij zo'n heet-water kruik zoals op de foto en we hadden thuis ook nog twee kleinere, twee groene, ik herinner me dat nog heel goed. Ons moeder kookte dan water, goot die in de kruiken, deed die in 'n ouwe sok maar meestal toch draaide ze er 'n ouwe theedoek om en die kwamen aan je voeten liggen. Als je dan even in bed lag waren je voeten snel warm en had je het niet koud meer. Toch was de wintertijd toen niet zo fijn... ik vond dat niet zo gezellig. Maar och, het had eigenlijk ook wel weer z'n charmes...



GÔN TRAWWE



Ik was het nog steeds vergeten, de huwelijksacte van onze vader en ons moeder want die zou ik allang hier hebben willen plaatsen maar nu kwam ik er pas weer bij uit. Onze vader was 'n zoon van Jacobus Welten en Maria Meulendijks maar de moeder overleed heel vroeg toen het zusje van m'n vader werd geboren en die stierf ook binnen het jaar. Op het moment dat mijn ouders trouwden waren beiden ouders van vaderskant dus overleden. Z'n vader overleed toen onze vader nog maar 20 jaar oud was en z'n moeder toen hij nog maar 2 jaar was. Onze vader was 31 jaar oud en hij werkte als suikerwerker bij Sjang "koek" Hoefnagels. De brood, koek en snoep fabriek in Asten. M'n moeder was 24 en haar ouders waren Coop van Bussel en Catrina van Rijt. Ons moeder was zonder beroep maar werkte lange tijd bij Philips. De datum dat ze trouwden was 26 April 1932, 'n dag eerder was ons moeder 24 geworden want die was jarig op de 25ste April. Hieronder de foto die men maakte in "de Peel" bij m'n moeder thuis waar de bruiloft werd gevierd met alle familieleden en genodigden, ik heb om onze ouders 'n cirkeltje gezet.. De linkerfoto ons moeder fietsende richting turrup in de Emmastraat op de dag dat ze 24 werd... de dag voor haar trouwen.





STAKE IN DE PIL


Ik kreeg 'n tijdje geleden van iemand, ik ben helaas de naam kwijt, iets over het werk in de Peel maar dan over 'n staking die er in 1919 plaatsvond maar geen vruchten afwierp omdat de leden van de vakbond waren omgekocht. Zelfs toen was het toen al 'n grote zooi met die geldwolven en lees het maar 'ns goed dan vindt je er veel dingen in terug die nu ook aan de orde zijn. In 1919 brak er een grote staking uit bij de Mij. Helenaveen. De arbeiders gooiden het werk plat. De staking was hoofdzakelijk gericht tegen de directeur van het bedrijf, Adriaan Bos, 'n smeerlap eerste klas. Onder de hele bevolking was grote sympathie voor de stakers en ze ondervonden dan ook veel steun. Achter de stakers stond ook onderwijzer van de Kerkhof. Een sociaal zeer bewogen man die de stakers zoveel mogelijk steunde en brieven voor hen schreef. Ook onderhield hij de kontakten met de pers en allerlei instanties. De druppel die de emmer deed overlopen was een nieuw contract dat Bos voor de arbeiders wilde invoeren. Dat hield onder meer in, dat ook de vrouwen en kinderen van de arbeiders die in dienst waren van de maatschappij ter beschikking zouden staan van de maatschappij. De mensen werden ook voor de minste of geringste kleinigheid uitgevloekt door de directeur. De bazen stonden aan dezelfde behandeling bloot en dat in tegenwoordigheid van anderen. De afgesproken loonovereenkomsten werden niet nagekomen door de directie. Bij een metselaar die in zijn vrije tijd een schuurtje had aangenomen en daarmee acht gulden had verdiend, werd op het einde van de week dat bedrag van zijn loon ingehouden omdat hij in die week meer verdiend zou hebben dan zijn eigenlijke loon, zo kreeg hij te horen. Twee arbeiders, die een nieuwe plank gebruikten omdat ze de oude niet konden vinden, werd bij uitbetaling van hun loon, vijftig cent ingehouden. Een arbeider, die in moeilijke huiselijke omstandigheden verkeerde, verzocht in plaats van f 3,-- per week wat minder van zijn loon in te houden. Hij kreeg te horen: "Ik zal je leren, je met de zaken van de maatschappij te bemoeien en zal voortaan f 4,-- van je loon inhouden". Tijdens Kerstavond 1916 liet de directeur een brug over de Helenavaart, die daar sinds 60 jaar had gelegen en een der voornaamste overgangen over het kanaal vormde, wegnemen met als gevolg dat er op Kerstmorgen in alle vroegte en toen het nog pikdonker was, 300 kerkgangers voor het open kanaal stonden. De kerkgangers moesten langs bijna onbegaanbare wegen een doortocht zoeken. De weggenomen brug vormde de gemakkelijkste weg naar onder meer Grashoek, Helden, de tram, school en kerk, zowel voor de ingezetenen als voor vreemden. Duizenden takkenbossen en stapels kienhout, welk de bevolking graag wilde hebben, werden op last van de directeur in brand gestoken. Sinds de nieuwe directeur er was, werd er nagenoeg geen onderhoud meer verricht aan de wegen, zodat de tuinders en boeren dikwijls slechts met moeite hun producten konden vervoeren. Ook werden aangegane overeenkomsten door de directeur willekeurig verbroken. In 1918 zou tegen een vergoeding van f 55,-- vee ingeschaard kunnen worden in de weilanden van de maatschappij. Maar op de dag van de inscharing moest f 20,-- per koe meer worden betaald en, omdat inmiddels in de omgeving alle weiland bezet was, waren de pachters wel genoodzaakt zich bij deze afpersing neer te leggen. Voor het maaien van een kruiwagen heide had men de keuze tussen een boete of een proces verbaal. Bij meer dan de helft van de woningen was geen drinkwater, zodat men gebruik moest maken van het slechte kanaalwater. Ook de bakkers moesten daar gebruik van maken. Ook waren in 1918 alle zijwegen die uitkwamen op de hoofdweg, borden geplaatst met "Verboden Toegang", zelfs aan wegen die toegang gaven tot aan tuinderwoningen en kerkhof toe. Op die manier konden zowel mensen uit Helenaveen als vreemden bekeurd worden. Bij slecht weer mocht er door het werkvolk niet geschuild worden in loodsen en schuren. Arbeiders die in de winterdag snoeiwerk moesten doen, mochten tijdens de schafttijd ook nergens naar binnen gaan om hun brood op te eten. Van de directeur kregen ze te horen: "Ik wil dat je hier onder de bomen blijft". Iemand die tijdens een winterdag een metselaar een kop koffie aanbood, werd op het kantoor ontboden om een standje in ontvangst te nemen. Eens zei de directeur in het bijzijn van een paar arbeiders tegen een voorman: "Als ik zeg ga vóór me, dan ga je vóór me. Als ik zeg ga achter me, dan ga je achter me. Zeg ik rechts, dan ga je rechts en zeg ik ga links, dan ga je links en nu zeg ik, achter”. Twee jonge mannen kregen geen verlof om, als burenplicht, een doodskistje van een kind uit de buurt naar de kerk te dragen. Toen ze dat toch deden en na de middag gewoon aan het werk gingen, werd hun loon van die middag als boete van het loon afgehouden. De vroegere directeur De Blocquerij, had aan verschillende arbeiders van de maatschappij, min of meer versleten klotwagens gratis verstrekt, maar directeur Bos eiste deze weer op omdat de letters MH van "Maatschappij Helenaveen" er op stonden, terwijl een aantal mensen de kruiwagens al hadden laten repareren. Het was de verdienste van onderwijzer J.P. van de Kerkhof die dit soort misstanden naar buiten bracht. Het is op de terreinen van de maatschappij Helenaveen een drukkende, pijnlijke stilte. De mensen knutselen wat in eigen tuintje maar aan de gewone dagtaak denkt niemand. En dat is nu al zes weken zo. Bij de maatschappij Helenaveen kon wegens de staking van 200 land- en veenarbeiders, de verkoop van rogge etc niet doorgaan, omdat er, uit sympathie met de stakers, geen bod werd gedaan. Wanneer men sprak met de mensen zelf, eerlijk-stoere, maar over ’t algemeen vrij onontwikkelde mensen, die jaren lang in hun leed berusten en angstig zwijgen gedragen hebben, doch ten slotte toch ook niet helemaal ontkomen aan den drang van de nieuwen tijd, die ten slotte toch niet helemaal vreemd blijven van den nieuwe geest, die over de wereld vaardig wordt, dan heeft die indrukwekkende stilte, die nu heerst over dit mooie land, zijn bijzondere betekenis. Nu het feit van de staking er was, kwamen de tongen en moest men telkens denken aan de eerste tijden in ons land van krachtige arbeiders-organisatie, toen er nog een flinke dosis moed voor nodig was om haantje de voorste te zijn. De mensen zijn er zelf het meest over verbaasd, dat het nu eindelijk zover was gekomen in de Peel. Dat ze zich hebben durven organiseren, dat ze durven staken. Weet men wel dat hier in de 20ste eeuw in een deel van ons land nog een paar honderd gezinnen leven in een toestand van horigheid. Dat zijn de gezinnen der land- en veenarbeiders, die wonen op het ongeveer 1500 bunder grote gebied der maatschappij Helenaveen. Deze menschen wonen in huisjes van de maatschappij, pachten hun grond van de maatschappij en zijn er bij in loondienst. Het waren in de Peel geen mensen die blij waren met hun werk omdat het zo fijn werken was daar maar afgetobde, voor schamel loon werkende mensen, die leven in de meest verbijsterende rechteloosheid, die hun leed moesten verkroppen en voor hun meest elementaire rechten niet durfde op te komen, omdat ze de slaven der maatschappij zijn en bij ontslag meteen dakloos waren met hun hele gezin... Nee het werk in de Peel was niet alleen zwaar maar ze werden door de grote geldverdienende directeuren en aandeelhouders uitgebuit... Naschrift...: De arbeiders hebben gedroomd van een goudveld, toen de veen-exploitatie ter hand werd genomen. De schrijnende werkelijkheid was heel anders. Er wordt geroepen over hoge lonen en er werd gegoocheld met getallen. De waarheid: Het werk van de turfgraver wordt berekend per stok. Een stok heeft de inhoud van twee en een halve kubieke meter, en er gaan omstreeks 225 grauwe turven in. Welnu, voor het klaarmaken, uitgraven, wegkruien en neerslaan van die hoeveelheid wordt twaalf cent betaald. Later we dan maar eens uitrekenen, wat een arbeider doen moet om aan een weekloon van twaalf gulden te komen. Dan moet hij honderd stok afleveren. Dat wil zeggen: graven, wegkruien en neerslaan twee en twintig duizend vijfhonderd turven. Het instrument dat hij gebruikt om turf te steken, weegt ongeveer 9 kilo. Een natte turf heeft zoowat een gewicht van 6 kilo, zoodat hij een hoeveelheid van 135 duizend kilo verwerken moet, niet alleen vervoeren, maar let er wel op, ook nog eerst uit den grond graven. Per dag gerekend is dat tweehonderd zeventig kruiwagenvrachten, ieder van 85 kilo. Hoeveel zijn er, die zoveel werk kunnen afleveren? Bijna geen. Om een loon van twaalf gulden per week te kunnen verdienen brengen de vaders hun kinderen mee, zo gauw die de leeftijd van 'n jaar of twaalf bereikt hebben. Dan kunnen zij aan het graven blijven, terwijl de kinderen de kruiwagen-vrachten versjouwen. Het was geen mensen-arbeid meer, 't is zwoegen van afgebeulde dieren, dat de arbeiders enige jaren volhouden door hopen spek te eten, om nog niet te spreken van de grote hoeveelheden sterke drank, die er gebruikt worden in de Peel. Voor het onderhoud van het gezin schiet er dan al zoveel niet meer over. De mannen zijn ver voor hun tijd versleten, en de kinderen komen tot lichamelijken en zedelijken ondergang, al vóór zij de eigenlijke kinderjaren te boven zijn. Nu heb ik hier nog alleen van het hoogste loon gesproken. Maar vele werklui verdienen niet meer dan zes gulden per week, en ook daglonen van zestig cent zijn geen zeldzaamheid. Hoe lang werkdagen duurden? Met de weg heen en terug zijn honderden mensen, en ook kinderen, voor zulke verdienste zestien uren in de weer. Een kortere werktijd dan twaalf uren per dag zal wel geen enkele hebben gehad. Het leven van de peelwerkers is niet uitvoerig te beschrijven, maar het veen was waarlijk geen goudveld, 't Is een plaats van ellende voor lichaam en geest. De vakbonden deden nagenoeg niets en de arbeiders moesten van armoede en ellende weer aan het werk zonder iets bereikt te hebben. Een non uit het klooster in Helenaveen noteerde na de staking dat de vakbonden waren omgekocht. Nee de Peelwerkers hadden het niet gemakkelijk... zelfs de staking liep op niets uit. De gegevens van Bos: Directeur Maatschappij Helenaveen 1906 - 1931, Gelderschestraat Helenaveen, hij was ongehuwd. Geboren te Ridderkerk: 14-12-1874 en overleden te Helenaveen: 23-03-1931.




Bij de foto's, vanaf boven: 'n kijkje bij het turfsteken, daaronder de villa van de directeur in Helenaveen, dan het bidprentje van de oud-directeur Adriaan Bos en daaronder de aandelen van de familie Bos in de diverse takken van de onderneming. Er waren natuurlijk veel meer aandeelhouders maar zelf hadden ze er ongeveer de meeste. Allemaal familieleden, broers en schoonzussen en ook twee nichtjes die elk 'n aandeel hadden als jong meisje.



MUZZIEK UIT DE DJOEBOKS


Ik droomde er altijd van om zo snel mogelijk 16 te zijn want dan mocht je brommer rijden en je mocht zonder toezicht naar het cafe. Ik kwam al wel bij de Vossenhoek maar meestal waren dan onzen Huub of onzen Theo er dan bij want anders mocht dat eigenlijk niet van Thieu Vossen. Ik zeg eigenlijk want ik kwam er ook wel als er niemand van ons bij was en dan knipoogde Thieu gewoon 'n keer, die wist wel waar af en waar aan. Bij Thieu stond de jukebox altijd roodgloeiend... dat ding draaide de hele avond en toen ik 17 werd in juni 1962, van toen kan ik me nog goed herinneren welke liedjes het populairste waren.. hier 'n grote greep eruit. Tanze mit mir in den Morgen en Schau mir noch einmal in die Augen - Gerhard Wendland = Mexico - Willy Schobben = The young ones, It'll be me, Do you wanna dance, When the girl in your arms en Lessons in love - Cliff Richard = Brandend zand - Anneke Grönloh = Heisser Sand – Mina = Zwei kleine Italiener en Lady sunshine and mister moon - Conny Froboess = Let's twist again, The fly, Slow twistin' en The twist - Chubby Checker = Little ship - Blue Diamonds = Norman - Sue Thompson en ook van Willeke Alberti = Wonderful land, Kon-tiki, The savage en Guitar tango – Shadows = Jambalaya en What a party - Fats Domino = I'm gonna knock on your door - Eddie Hodges = Ginne come lately en Sealed with a kiss - Brian Hyland = Roses are red - Bobby Vinton = Walking back to happiness - Helen Shapiro = La paloma en Aloha Oe - Freddy Quinn = Paradiso - Anneke Grönloh en Connie Francis = Sheila - Tommy Roe = She's not you, Return to sender, Little sister, Can't help falling in love en Good luck charm - Elvis Presley = Let me in – Sensations = The locomotion - Little Eva = Lesson one - Russ Conway = Crying in the rain – Everly Brothers = Dream baby - Roy Orbison = Ya ya twist en Peppermint twist - Joey Dee & the Starlighters = Love me warm and tender - Paul Anka = Telstar – Tornadoes = Devil woman - Marty Robbins = Hello Mary Lou en Travellin' man - Ricky Nelson = The lion sleeps tonight - Tokens = Silvermoon en Sweetly - Peter Krauss. Echt stuk voor stuk fantastisch mooie songs die ik nu nog steeds geregeld luister.. En we hadden daar altijd lol bij de Vossenhoek, flesje dortmunder koste toen 50 cent en 'n gewoon pilsje 40 cent. je kon er ook 'n frietje kopen met mayo en 'n kroketje voor 'n gulden. Wilde je 'n plaatje opzetten dan was dat 'n dubbeltje of drie voor 'n kwartje later ook nog 13 voor 'n gulden. Soms gaf Mien of Thieu je 'n gulden om er 13 uit te kiezen... Hij vroeg dat bijna altijd aan mij. Ook moest ik altijd de titels van de nieuwste platen opschrijven en als die verhuurder dan kwam bestelde Thieu die... ik had van ons groepje het meeste verstand van muziek. Welke ik "besteld" had van bovenstaande hits uit 1962? Hieronder staan de hoesjes... klik erop en je ziet en hoort ze nog 'ns.





UN DRIEWIELURKE




Als je dit ziet dan merk je het ook wel.... "de tijden veranderen, niks is meer als toen"... Links zie je het driewielertje uit mijn kindertijd... niet dat wij dat thuis ooit een hebben gehad toen ik jong was want er was geen geld om dat te kopen. Ik ben van 45 en toen was de oorlog net afgelopen, mensen waren al blij als ze wat te eten hadden. De wieltjes waren toen nog dicht en later kregen we die met die spilletjes er in... spaken etc. Rechts zie je de nieuwste... "dun turbo" zal ik zeggen....



ROLSCHATZE




Rolschaatsen is een van de dingen die ik echt nog nooit heb gedaan en wij als Himmels boys vonden het ook alleen iets voor meisjes... ik geloof niet dat ik ooit jongens zag met die rotdingen aan de schoenen. Meisjes uit onze straat konden dat erg goed en ik heb al eens verteld van 'n meisje uit Eindhoven die bevriend was met Mien van Bommel en die kon dat erg goed, Esther van Geffen, ik zal die naam nooit meer vergeten en bij de schietbaanbossen was 'n "taarweg" en die was uitermate goed geschikt om te rolschaatsen. Esther kon dat zelfs op een been en het andere horizontaal langs haar lichaam... geweldig. Die had ook rolschaatsen die vast aan haar laarsjes zaten. Die ik me herinner waren zoals op de foto hier boven... die moest je aan de voorkant vastdraaien aan de zolen en dan met 'n bandje vasttrekken om je schoenen bij je hak en je voet aan de achterkant. Ik vond ook nog 'n plaatje van 'n kindje die het aan het leren was... tegenwoordig heb je helmpjes en knie en elleboogstukken om die te beschermen tegen het vallen want je moet er van uitgaan dat voordat je dit onder de knie had zeker 'n honderd keer was gevallen. Daar hadden ze vroeger hetvolgende op gevonden, ze deden om haar middel 'n jutezak vol met "todden en kranten", met 'n touw om hun middel gebonden en je was klaar om de strijd met die rollende dingen aan te gaan. Het zal zeker hebben geholpen maar of het nu echt zo comfortabel zat en werkte dat betwijfel ik. Later zijn de rolschaatsen helemaal vernieuwd... ons Nancy heeft er ook lange tijd gehad met zo'n "stop-rol" aan de voorkant... die dingen gingen geweldig hard, je hield je hart vast soms als ze daar mee bezig was. Later zijn er meer vernieuwingen gekomen en gingen niet alleen kinderen maar ook grote meiden er mee naar school en zelfs naar hun werk... Tja, je moet het maar kunnen... een ding was zeker, "tis niks vur mij"...




TIGGE SINTERKLÔS



Het begint alweer tegen Sinterklaastijd aan te lopen... nee toen zeurde er niemand over dat zwarte Piet niet kon en we waren blij als die tijd weer aan kwam want dan was het de tijd van de kadootjes want bij ons was het de enige tijd dat we iets kregen. Nee met de verjaardagen kregen we niks aparts. We mochten dan aangeven welke ingemaakte vruchten we 's avonds bij het warme eten kregen, dat was alles en keuze was er ook weinig, peren of perzikken. Hierboven nog 'n advertentie van een van de toonaangevende winkelketens van vroeger, de Jamin. Die hadden alle soorten koekjes en snoepjes... ik ben er veel geweest in Asten bij Joordens op de hoek van de Juliana en de Emmastraat. En die prijzen? Ja dat vind ik ook lachen... maar ik weet ook niet van wanneer deze advertentie was. Gelukkig kon je toen nog gewoon per ons, half pond en pond kopen, tegenwoordig moet je alles met grote hoeveelheden kopen want de winkeliers willen zo veel mogelijk kwijt en in een keer als het kan.



AFWÉGE




De winkels waren vroeger niet al te groot... ze hadden toen geen 6 verschillende soorten pindakaas staan en geen slasaus die half vol was of mager of met 'n extra smaakje of weet ik wat ze tegenwoordig allemaal bedenken, gewoon van elks een. De winkelmeisjes die je hielpen wisten alles staan achter de toonbank en na het afrekenen pakte ze ook nog netjes je tas in zodat alles er makkelijker in kon als wanneer we dat zelf deden. Soms moest je ook losse levensmiddelen hebben zoals meel, koekjes en snoepjes. Hierboven is 'n winkelierster nog bezig met iets af te wegen. Vrouwtjes net als ons moeder in vroegertijd hielden die weegschaal nauwkeurig in de gaten bij het wegen maar meestal deed men er wel "un bietje meer in". Ons Tante Marie, 'n zusje van ons moeder, die deed dat ook altijd in hun Sparwinkel op Heusden. Iets van 2 halen en 1 betalen bestond niet bij de Spar... je kreeg Sparzegels, 10% van het aankoopbedrag in gratis zegeltjes, die leverde ons moeder altijd net voor Astenkermis in om ons van kermisgeld te kunnen voorzien.



RUKKLAME BORDE




Veel kom je er niet meer tegen, die van van Rossem's al helemaal niet meer want roken is uit d'n boze. Beschuiten van Verkade had toch iedereen met de bus om die in te doen, Havermoutpap vond ik lekker maar ik denk dat ik thuis dan de enige was. Tweka had in Someren 'n bedrijfje voor het vervaardigen van badpakken en dan die Ranja... "heeeeeeeerlijk".... een kleur, een smaak... oranje...



SNUUPKUS VAN VRUGER

Ik zeg dan wel snoepjes van vroeger maar ze zijn nog altijd verkrijgbaar alleen lagen die vroeger in de snoepwinkel en zo'n echte snoepjeszaak hebben we hier niet meer, en nu moet het via internet. Voor snoep moeten we nu gewoon naar de supermarkt en daar zit alles voorverpakt in grote hoeveelheden meestal. Neem nu vandaag, ik was bij d'n Aldi en ik had graag twee rollen Mentos. Ik heb er nu voor 'n hele maand ineens moeten pakken want ze zijn alleen verkrijgbaar ik pakken van 7 rollen. Ze smeren je echt grote hoeveelheden aan... Engelse Drop? Alleen per kilo. Ik denk dan terug aan de tijd bij Jamin... bij Joordens... daar kon je gewoon 'n ons snoep kopen.. niks mis mee. En dan het assortiment... Nu zag ik nog ergens 'n afbeelding van een van mijn lievelingssnoepjes van vroeger en dan ging het niet altijd zo zeer om het snoepje zelf, nee de ijsbonbon had op de verpakking van elk snoepje apart de helft van 'n spreuk staan, het was daarom ook dat wij die snoeppapiertjes spaarden. Spreuken waren er als: "met de hoed in de hand.........." en dan moest je zelf de rest erbij denken zoals die spreekwoorden en gezegdes toendertijd waren. "Eigen haard,..........", en "Waar het hart vol van is.......................". Het was leuk om te doen. We kregen dan ieder drie snoepjes en we maakten die een voor een open en degene die het open maakte moest het voorlezen en het spreekwoord afmaken.. kon hij of zij dat niet dan mocht devolgende dat doen... IJsbonbons waren niet alleen lekker maar ook nog leerzaam... "As ik die snuupkus ziej dan pruuf ik nog de smaak in minne mond"....



DANSE OP AASTE KERREMUS




Ik neem je nog 'ns mee naar 1928, rond de mnaand Juli want dan was het altijd Asten Kermis. Denk maar niet dat er toen in Asten niks te doen was want we hadden heel veel cafeetjes maar ook zalen waar men kon dansen... zo heb ik hier 'n paar advertenties uit 't Peelbelang van toen bij elkaar gezet.. Bovenaan links de Gitsels dat kennen we wel want daar staan nu de winkels/appartementen. Rechts cafe van Empel maar dat ken ik dus niet. In het midden Knaapen die lag tegenover hotel Gitsels. Johan Bakens aan de Nieuwe Kerkstraat dat weten we ook wel, de bioscoop was er vroeger ook, die straat heet nu Mgr. den Dubbeldenstraat. Dan cafe de Hemel van Sengers... later werd het cafe de Waag en noemde Jan van Baar zijn cafe, de Hemel. Natuurlijk stonden er vroeger ook grote tenten... spiegel tenten en andere. Danssalon Brocken was 'n bekende uit die tijd en die kwam staan in de Fabrieksstraat, nu de Julianastraat. Maar mijn oog viel op de advertentie die ik hieronder apart heb neergezet... Dansen in de moderne zaal van Frans Eijsbouts aan de Tramstraat, nu de Prins Bernhardstraat. Maar wat me op viel... Tegen vertoon van deze advertentie de eerste vijf dansen gratis... Tja en dat snap ik niet. Ik weet dat men vaak danste op draaiorgelmuziek en misschien moest je kaartjes kopen voor elke dans waar je aan mee deed. Als iemand hier het fijne van weet zou ik dat graag willen horen. "Moi blie ut"...





SEKSIE PIN-UPS




In garages zag je ze vroeger vaak hangen die pin-up dames en dan vaak van bijna 'n meter in het vierkant. Op de kermis schoten wij vroeger ook op die plaatjes van schaars geklede meiden want dat vonden we heel wat ruiger dan die bloemen van papier. De playboy kalender staat ook altijd vol met pin-ups maar dat zijn echte foto's... deze zijn gewoon tekeningen... ik vond die ergens op internet van 'n fabrikant in gereedschappen dus die zullen ook wel in garages hebben gehangen denk ik zo of in de smederij van fabrieken die ook vaak goed gereedschap kochten waar je die kalenders of platen gratis bij kreeg. Deze plaatjes zijn uit 1953... "en nog echt nie lilluk ôk nog nie"...



NUN AAWE VRINGER


Ik moest meteen weer denken aan onzen Himmelsen-tijd... we hadden 'n keuken en 'n bij-keuken en daar net achter lag het washok. Daar stond 'n grote ketel om de was te stoken en ook 'n houte wasmachine. Daar kon je de stekker van in het stopcontact steken en dan hoorde je de motor brommen en omdat de koolborsteltjes nog niet waren uitgevonden moest je de machine aanzwengelen. Vaak deed het ding het meteen... als de was klaar was dan zetten ons moeder de wringer op de rand en deed de was erdoor... en bij ons was het zo... je mocht mee eten maar je moest er wel wat voor doen.. Ik moest b.v. bijna elke dag naar de slager lopen, Pietje van Kemenade en als we mik en beleg te kort kwamen naar Tieske van den Heuvel, de bakker en naar de Spar. Ik moest met wassen de wringer draaien als ons moeder die was er in stak want dat mochten wij niet want ons moeder was bang dat we er met de vingers tussen zouden komen. Als alles klaar was moest ik de wasmachine leeg laten... Hoe? Emmer onder het kraantje, vol laten lopen, krantje dicht en naar buiten naar de "zoei" brengen en dat 'n keer of 8 of 10 en soms kwam er voor de uitloop van het kraantje 'n knoop vastzitten die door het wassen van 'n blouse of overal was geraakt en dan moest je die er met 'n stuk ijzerdraad uit zien te pulken. Nee gezellig was anders... maar wij hadden wel respect voor onze ouders, trouwens ook wel schrik... hahaha... "wa hebbe die joong van tiggeworrig ut dan toch vort hendig"....



VURSCHILLE IN GELD


Van heel oud geld weet ik niet veel maar ik kan me nog de dubbeltjes herinneren waar 'n gaatje in zat... de zilveren munten zoals die er waren... we hadden briefjes van 'n gulden en van twee gulden vijftig, halve centen bestonden er en zo al meer. Ook het tientje in muntgeld bestond toen nog. We weten allemaal nog wel de knaak, rijksdaalder die twee gulden vijftig waard was... Toch hadden ze heel vroeger ook nog heel rara munten want hiernaast zie je ook de munt van drie gulden... Dat die ooit bestaan hebben weet ik ook niet. De rijksdaalder die je ziet is van 1930... de munt van drie gulden is van 1850. Toch zijn de verschillen niet echt heel groot. De grote verschillen zijn gekomen toen de Europese landen over gingen naar een en dezelfde muntsoort... de Euro. Of we daar baat bij hebben gehad kan ik niet echt zeggen want we weten allemaal dat toen alles duurder is geworden... De regering doet het af met 'n kijk op de toekomst maar vergeten dat ik in de toekamst niet meer hier ben... en vele van ons niet meer...



DENKUR NOG DIK AN


Ik denk er nog vaak aan terug want ik hou er wel van om in gedachten nog 'ns wat rond te kuieren door m'n jeugd.
Het gevoel voor Nostalgie zit in me... ik hou van de dingen van vroeger ook al waren die niet altijd even leuk. Neem b.v. deze melkkruiken... het brengt me terug naar m'n schooltijd, als we op woensdagmiddag naar Voordeldonk gingen waar de boerenfamilies woonden, gezinnen van de jongens en meisjes uit onze klas. Je zag dan hoe men de akkers bewerkten en de korenvelden... waar de koeien nog heerlijk liepen te grazen in de wei... en je de kippen hoorden kakelen... Hoe men de mangelwortelen door de snijder haalden en met 'n platte wagen knolletje van het land haalde om te gebruiken als voer. Wanneer ik dit plaatje zie hiernaast zie ik weer de boer terugkomen van het melkfabriek waar de kruiken melk naar toe waren gebracht en de lege weer mee terug naar huis werden genomen. We probeerden soms met het naar school toe gaan "mee te liften" met zo'n boer richting Voordeldonkse school... Niet iedere boer was er van gediend maar meestal stopte hij wel even zodat we op de wagen konden klauteren... 'n heerlijke tijd...



TIEPIES NIDDERLANDS




Er zijn genoeg dingen die dan ook echt Hollands zijn... neem b.v. de zoute drop en de pindakaas. Maar daar horen deze dingen toch zeker ook bij... de speculaas, op z'n Astens "spúklôssiemennekes", natuurlijk de beschuit met muisjes als er 'n kindje wordt geboren, rose voor meisjes en blauw voor als het 'n jongetje is. En dan nog 'n grote lekkernij... de onovertroffen kroket met mosterd... ja lekker, maar ik moet me inhouden want ik ben nog altijd aan het lijnen... Donderdag 23 juni weer naar de dieetiste



AAW AUWTOBUSSE




Nee zelf heb ik ze ook niet gekend en ik weet ook niet of de eigenaars van het busbedrijf toen uit Asten kwamen. Dit is 'n bedford bus die vroeger eerst 'n noodcarrosserie zou hebben gehad maar hier al vervangen was door de goeie. Het busbedrijf was: Autobusdienst F. van Asten. hier rechts op de foto en links is J. van Asten.


NET VUR DUN HELLEMONDSE KRANT



Vrij! - Eindelijk is voor deze contreien de dag van vrijheid en vreugde aangebroken omdat we weer met normale idealen kunnen leven en werken voor den opbouw van 'n gezonde samenleving in ons dierbaar Vaderland. De Aabode verscheen in de dagen direct na de bevrijding van Helmond op 25 september 1944. Het eerste nummer verscheen op de 26ste. Er verschenen in totaal 10 nummers alvorens de naam van de krant veranderd werd in het Helmondsch Dagblad, "vur ons dun Hellemondsen Buul". Lange tijd bleef het Helmonds Dagblad... maar ook dan komen de veranderingen... het werd uiteindelijk Eindhovens Dagblad... De inhoud blijft de laatste jaren gewoon hetzelfde... Oplichterij, Corruptie, Zelfverrijking, Regeringsfouten, Jatters, Verkrachtingen, Overvallen, Wietplantages en ga zo maar door... Ik ben nog geabonneerd maar binnenkort stop ik er mee, ik wil het allemaal niet meer weten. Ik word er echt stront-ziek van, en op tv is het al niet anders.




DIK VAN GEDRÔMD



Ik was 'n jaar of zeventien en speelde 'n beetje gitaar en ook m'n kameraad van toen, Henk van de Waarsenburg uit de Hoogstraat deed dat en we vormden samen 'n duo.. "Blue's". Ons Ellie had voor ons dezelfde jasjes gemaakt en we hadden dezelfde bloeken gekocht. We deden mee aan talentenjachten die toendertijd overal in de regio werden georganiseerd. Een keer hadden we succes in Eindhoven en mochten we 'n ronde verder voor de beste van Brabant en dat was in Breda. Helaas kwamen we niet verder maar hadden wel weer ervaring opgedaan. We droomde ervan om net als the Blue Diamonds en the Everly Brothers te worden maar daar bleef het bij... dromen, want dan moet je wel wat meer in je mars hebben. Toch bleven we wel volhouden want stel dat je als duo op de voorpagina van het populaire muziekblad voor teenagers, de Tuney Tunes zou komen staan samen met Francoise Hardy?... Het is altijd bij dromen gebleven... Ik moest in het leger en Henk kreeg serieuze verkering... duo Blue's was opgehouden te bestaan... geen dromen meer.



IRSTE KOMPJOETERS



Het was nog ver voor de tijd van de comodore 64. Je kijkt hier naar vrouwen die werken op 'n Amerikaans bedrijf in 1947 die de computers van toen bedienen. Het lijken wel stroomgenerators zo groot zijn ze maar ze moesten toen wel groot zijn want de opslag van gegevens nam toen veel ruimte in beslag. Ik weet van mezelf dat ik kennis had op internet met iemand uit Oost Duitsland. Die man kwam me 'n bezoekje brengen en bracht 'n voor toen al behoorlijk grote harde schijf mee die daar veel goedkoper waren als hier... 190 gulden terwijl ze hier 320 gulden kosten. Hoe groot? 40 gigabite... ongelooflijk groot... hahaha, maar ik praat dan wel over 16 jaar geleden.



GIETAAR SPEULE



Je wil niet weten hoe graag ik vroeger toen ik 'n jaar of 13 - 14 was, gitaar wilde leren spelen.. Alles fietste ik af om naar gitaren te kijken en ik was echt jaloers op Johnny van Diessen, die kameraad was met iemand van Verheijen schuin tegenover ons, want die had vaak 'n gitaar bij zich als hij naar z'n vriend ging.. Ik wilde dat ook... ik fietste naar Deurne en naar Someren om bij de winkels gaan te kijken. Toch waren er in diverse muziekblaadjes ook advertenties te vinden waar gitaren tegen afbetaling werden aangeboden... de bekendste is wel de "manhattan" van Egmond met o.a. hun electrische gitaar... Maar dat was er bij ons niet bij... bij ons mocht niks op afbetaling worden gekocht. Ook kon je schriftelijk gitaarlessen volgen.. Toen ik mijn eerste gewone Spaanse gitaar kocht ging ik les nemen bij Leny van den Burgt in de Burg. Frenkenstraat. Negen lessen van 1 gulden en de rest heb ik uit mezelf geleerd... dat is echt niet zo heel veel. Maar ik heb het er mee gedaan en ik heb 'n mooie muziekale tijd gehad... Trouwens, ooit kocht in bij Smeelen-Hagelaar nog 'n egmond gitaar, m'n allereerste basgitaar...


UM BEKÉND



Op internet kwam ik deze kaart tegen en dat leek eigenlijk wel 'n kaart van vroeger maar helemaal waar is dat niet. Als je kijkt waar Eindhoven om bekend is zie je het Evoluon en dat is geopend in 1966 dus echt heel oud is die kaart nu ook weer niet, nu 50 jaar. Dan zie je ook rechts daarvan de Mierlose televisietoren. Maar er was wel iets wat me erg opviel... kijk maar 'ns rechts van Mierlo, het gebied waar wij wonen en waar staan wij om bekend? Ja hoor, een van de grootste lekkernijen die wij vroeger hadden: "ut Pisknôlleke"...



TILLEVIZIEATTENNUS



Eindelijk waren van deze smerige rotdingen af die op de daken stonden en met de komst van de rijtjeshuizen was het nog erger dan eerst want nu stonden de "takken" hutje-mutje op elkaar. Ook stonden die dingen niet altijd echt stabiel ook er werden ze geschoord met staaldrsden... bij de minste wind was je beeld binnen aan het fladderen, lopen of sneeuwen, het was altijd wat. Gelukkig kwam men met het centrale antenne-systeem en was het gedaan met de wirwar van antennes nadat de televisie in 1951 zijn intrede had gedaan en 'n heel woud van televisieantennes op de daken waren verschenen. Vanaf 1970 kon een machtiging worden aangevraagd voor de aanleg en exploitatie van een gemeenschappelijke antenne-inrichting, een kabelnetwerk bestemd voor een kleine groep woningen, GAI of voor de aanleg en exploitatie van een centrale antenne-inrichting, een kabelnetwerk bestemd voor wijken, plaatsen of hele gemeenten. Een CAI was beperkt tot de gemeentegrens. Gedurende de jaren 70 en 80 werden in vrijwel alle gemeenten een of meer kabelnetten aangelegd maar per aansluitgebied werd slechts één machtiging aan een woningcorporaties of bedrijf verleend. Geleidelijk aan kwamen de kabelnetten in exploitatie bij gemeentelijke diensten. Later werden de regels verruimd en mochten de kabelnetten van gemeenten worden gekoppeld en konden ze samen van één ontvangstation gebruikmaken. Eindelijk waren we van die masten af en hadden we veel beter beeld. Nu is dat allemaal weer verbeterd en met HDMI heb je perfect beeld... t.v.'s zijn voortaan 4K.. dat maakt je beeld nog beter en nog echter... en het houdt niet op... er komt nog veel meer. Waren we eindelijk van die masten af op de daken, nu gaan we ze vol leggen met andere vervelende dingen die niet uitzien... Zonnecellen. Als ze die nu gewoon in "pan"-vorm hadden dan was het tot daar aan toe maar dit? "Ut wordtur nie moier op"...



SCHEEP VURUIT TREKKE



Ze noemen het teugelers... de mannen met hun paarden die schuiten en schepen vooruit trokken die toendertijd nog niet gemotoriseerd waren. Op de foto Gehem, ik denk van Sluis 11 die dat werk ook deed. In de Zuid Willemsvaart tussen Limburg en de Bosch was er volop werk voor deze mensen. Eerder werden de schepen ook wel door mensen getrokken... de aanzet was zwaar maar als het eenmaal voer was het wel te doen. Het bleef natuurlijk zwaar werk. Wat ik er nog over vond. De schipper van een boot gebruikte het liefste een paard om vooruit te komen. Het trekken van het schip werd ook wel jagen genoemd. Het paard had een tuig om. Een touw verbond het tuig met de schuit. Naast het kanaal lag een pad waarover de schipper met het paard liep om de boot vooruit te trekken. Het pad naast het kanaal werd jaagpad genoemd. Die naam kom je nu nog wel eens tegen bij kanalen. Een arme schipper had vaak geen geld voor een paard. Een paard onderhouden kostte geld. Het gebeurde daarom regelmatig dat de vrouw of de kinderen van de schipper het schip trokken. Je kon ook iemand inhuren om de boot te trekken, de scheepsjager. Dat waren vaak kleine boertjes die niet voldoende inkomsten hadden van hun eigen land en wat geld moesten bijverdienen. Later kwam de stoomboot. Langs de Zuid-Willemsvaart trokken de "teugelers" met hun scheepstrekpaarden over de dijken. Het was zwaar werk. Veel teugelers maakten dan ook graag gebruik van één van de cafeetjes langs het kanaal. Een bekend teugelerscafé hier op de foto, was Lijnt 9 aan Sluis 5 bij Keldonk.



VAN DE ZJAMIN



Wanneer ik denk aan Jamin dan denk ik meteen aan de winkel van Joordens op de hoek van de Emmastraat en de Julianstraat met de voordeur op de hoek... En daar rook het heerlijk naar snoep en koekjes. Ik moest er iedere zondag naar toe van ons moeder om er 'n zakje koekjes te halen.. trallerhande. Je kreeg dan 2 of 2,5 ons en dat koste iets van 35 cent. Ik wist eigenlijk niet echt wat Jamin betekende maar dat blijkt de naam van de oprichter van die firma te zijn, C Jamin, Cornelis Jamin. In 1878 trekt de jonge Cornelis Jamin vanuit Boxmeer naar Rotterdam en vestigt zich daar als zelfstandig koek- en banketbakker. Cornelis is een wilskrachtige man, die over een gezond stel hersens beschikte. Hij had een heldere koopmansgeest, zoals men dat in die tijd noemt. Omdat hij goed over de toekomst nadenkt, besluit hij z'n bakkerij uit te breiden met een suikerwerkfabriekje. Niet lang daarna krijgt hij een nog veel beter idee. Hij wil zijn produkten via eigen winkels aan de man gaan brengen. En zo gebeurt het ook, het Jamin-imperium is geboren. Voor mensen die er wilde werken was een ding 'n must: je moest Room Katholiek zijn. En van Jamin hebben wij geprofiteerd want van ons dubbeltje zondagsgeld mochten wij er wat kopen. Soms gingen we ook wel 'n paar deuren terug bij Lauwke van den Heuvel, waar nu de fysio is van Henri van Beek. Jamin maakte zelf hun snoep en ook de chocolade letters en de paaseieren. Er werd ook ijs gemaakt. Bij Joordens hadden ze mog 'n klein kamertje aan de kant van de Emmastraat en daar verkochten ze de "dubbeldik", die koste 'n dubbeltje en die gingen er met honderden per dag uit. Ik vond ze trouwens helemaal niet lekker maar ik was dan ook wel 'n uitzondering want iedereen wilde die grote ijs graag hebben. Later kwam er ook nog de "dubbeldik met chocolade" er omheen. Ja die Cornelis Jamin is 'n slimme vent geweest want nog altijd zijn er in ons land tientallen winkels. En om met de tijd mee te gaan: Je kan tegenwoordig ook bestellingen plaatsen via internet. Op de foto boven zie je 'n inpaklijn van toen en de expeditieruimte. Hieronder 'n winkel van vroeger in Amsterdam.





NUN AAWE FIETS



Ik kreeg van iemand die ik ken van internet 'n paar foto's waar ik weer wat mee kan. Dit is 'n foto van 'n fiets tentijde van de oorlog... er was 'n hele verbetering met vroeger toen het licht van 'n carbit-lamp kwam maar deze had al 'n dinamo.. wij zin kurbiet-lamp. Ook had de fiets 'n handrem en 'n kettingkast. Ik heb ook nog ooit 'n fiets gehad met zulk 'n rem, maar zonder kettingkast... dat deze foto oud is blijkt wel uit de banden die erop lagen... dit waren volle banden, er zat geen lucht in maar waren van massief rubber, vaak gemaakt van oude autobanden. Het zadel had al wel 'n vering en de fiets was voorzien van 'n kettingkast zoals wij oudere die nog kennen. Toen ons Ellie 'n jaar of veertien was, zo rond 1957, had ze ook zoiets zo'n fiets... hier zie je het kleine plaatje nog gemaakt op de Markt. Voor ons Ellie was het toen wel uitkijken want ze had geen jasbeschermers en geen dichte kettingkast op de fiets en dat maakte het fietsen wel moeilijk. Ik herinner me nog goed de keren dat ik met m'n lange broek tussen de ketting ben gekomen en alles vol smeer zat om die er weer tussenuit te krijgen. "Ut waar behoorluk antobbe mí die dinger"...



UM NOIT TE VURGETE




Dit mag eigenlijk nooit weg gaan, het zou verboden moeten worden dat men ze weg gaat gooien... want dit is toch nostalgie van de hoogste plank. De poezie-album. Tegenwoordig is er facebook waar alles wordt neegezet en als je pc of laptop of misschien een van je harde schijven kapot gaat ben je vaak veel dingen kwijt. Ook wordt er veel misbruik gemaakt van internet... je ziet het vaak genoeg op tv. Kinderen doen al bijna niets anders meer als spelletjes op de computer of ander ding wat ze hebben gekregen en met mobieltjes kunnen ze beter weg dan op school de tafeltjes van 1 tot 10. Toen ik jong was ging ik vaak naar Leo Haazen, die hadden 'n boerderij vooraan op Voordeldonk en dan hielp ik mee met de koeien voeren, knollen en groen halen in het Liender en we kregen dan 'n vers eitje mee naar huis. Nu denken kinderen alleen aan facebook, aan skypen, en aan spelletjes... Potverdorie wat is het mooi als je nu na b.v. 60 jaar iemand je poezie-album kan laten kijken... zo echt, zo gemeend, zo geweldig...



SCHAAJ DUR DUN ORLOG




De oorlog heeft niet alleen veel mensenlevens gekost en de vele trauma's die de mensen er aan overgehouden hebben... het heeft ook veel vernielingen aangericht en zoals het schema hierboven aangeeft, de schade aan onze Astense scholen. Het zwaarst getroffen de Mariaschool en de school in Ommel. In Ommel was ook veel lesmateriaal verloren gegaan en ook de inventaris maar over het algemeen viel dat nog al mee. Ik geloof dat de gemeente steeds het geld voor herstel voor hebben geschoten en die dat later weer van het rijk terug kregen, doch niet iedere school heeft 'n voorschot gekregen zoals je wel ziet. De schade aan de school op Voordeldonk viel nogal mee.



MUDDALLIES VUR KAARTEN



Ik denk dat jullie ook wel weten dat er vroeger voor elk evenement, hoe klein het ook was, wel prijzen werden gegeven en dan niet alleen bekers maar ook medailles of andere herinneringen. Ik heb ooit bij de culturele dag van de KWJ 'n derde prijs gewonnen met declamatie en kreeg ik ook zo'n ding als je hier ziet. De ze, en dat is ook wel mooi, waren van de kaartclub die gevestigd was bij cafe van Helmond, je weet wel van Nelleke en Thieuke uit de Kerkstraat en die voor die tijd in d'n Himmel woonden op huisnummer 8. De kaartclub nam ook deel aan wedstrijden die men toen nog organiseerden en als je mee deed dan kreeg iedere vereniging 'n medaille als aandenken aan die wedstrijd. Vroeger hadden cafe's ook grote prijzenkasten hangen met bekers, medailles en aandenkens. Toen was men nog trots om 'n aandenken te krijgen.


OVERGEGIVVE



Het mag gezegd worden dat dit de mooiste dag uit m'n leven van velen is geweest... de volledige overgave van de Duitsers. Dit is de laatste uitgave van "de Vliegende Hollander" van 10 Mei 1945. In de nacht van 7 op 8 Mei 1945 ondertekende de leiders op het gealleeerde hoofdkwartier in Rheims waarbij alle Duitse strijdmachten zich onvoorwaardelijk overgaven. Midden tegenover de Duitse delegatie zit de chef van Eisenhowers staf, generaal Smith. De ondertekenaars waren generaal Jodl en admiraal Friedeburg. Vijf lange jaren waren de Nazi's als gekken te keer gegaan, miljoenen mensen vermoord en op het laatst verliezen ze toch en hun leider, Adolf Hitler stapt zelf uit het leven... daar kun je de lafaard aan in deze man aan herkennen.



SCHOOLKAART



Als je de linkerkaart ziet dan moet je denk ik ook wel terug denken aan je lagere school tijd, ik in ieder geval wel want dan ga ik meteen weer terug naar de klas van mister van Kemenade, de vierde toen, want die had zo'n kaart in de klas hangen waar we spelenderwijs onze eerste aardrijkskunde lessen kregen. Hij vertelde dan vaak 'n verhaaltje en dan gaf hij daarna aan op de kaart over welke plaats hij het had gehad. Maar ook de kaart rechts is best interessant want zoals je weet zijn wij echt 'n kikker/water land en we hebben in het verleden al diverse overstromingen meegemaakt... we herinneren ons zeker wek die van 1953. We hebben daarna onze dijken versterkt, nieuwe betere aangelegd en we hebben de waterkering aangelegd om het water beter te kunnen beheersen. Maar stel dat we dat niet gedaan hadden... dan zou Nederland er nu uitgezien hebben als op de rechterkaart... dan stond heel wat provincies voor meer dan de helft onder water. Gelukkig hebben wij geleerd van de rampen uit het verleden en vele landen komen naar Nederland om te zien hoe wij dat hebben gedaan... Van water hebben we wel verstand in ons kikkerlandje..



VAN VRUUGER



Toen onze vader 'n jaar of 75 oud was vertelde hij wel ooit over vroegertijd... de oudere zaten dan te kaarten en net als op het andere plaatje kwam er familie op visite, "die kwame efkus buurte"... Kaarten deed mijn vader vroeger ook en toen hij gepensoneerd was gign hij naar het dienstencentrum 'n middagje "rikken", maar omdat hij zoals wij dat zeggen "van dun aawe stempel was" en ze van 2 cent naar 'n stuiver per slag overgingen, stopte hij er mee. Hij zei altijd, geld hoort erbij maar ik doe niet mee aan "gokken" en van die tijd af stopte hij met kaarten in het centrum. Op de foto links zie je dat het er "geweldig fors aan toe gaat" en ze kaarten dan ook of hun leven er vanaf hing. Op de rechter foto zie je vrouwen in klederdracht en dat droegen ze alleen op zon en feestdagen... de klederdracht ziet er uit als midden-brabants. Dit was wel 'n heel eindje voor mijn tijd, "mer schon is ut wel"....



GEMINTEROAD KIEJZE




Natuurlijk was het er vroeger ook al, de verkiezing van de gemeenteraad en dit zijn de kandidaten voor die raad in ons dorp. Politieke partijen waren er voor Asten niet maar er werd wel gekozen uit mensen van 'n bepaalde stand. De boeren, die wel erg goed vertegenwoordigd waren, de middenstanders en dan natuurlijk de arbeiders waar wij zo'n beetje bij hoorden. Ik was toen nog maar 1 maandje oud dus ik kan er niks van weten maar ik weet dat mijn vader nog al fanatiek was. Dit zijn de lijsten 1945. Voor de arbeiders waren er ook kandidaten uit d'n Himmel, het was nog tentijde van de oude huisnummers. Wij hadden toen 31 en Tinus Cortenbach had 33. Dan Joosten op 35 en Tinus van den Boomen die op de arbeiderslijst stond had 37. Driek Hendrikx waar nu Jan van Duijnhoven woont had 39. De blok van twee die er naast staat was toen nog niet gebouwd. Voor uit d'n Himmel stond een van de zoons van Piet Stevens ook op de lijst, toen was dat nog Hemel 4 wat later Hemel 6 zou worden. De meest bekende voor mij van de middenstanders waren Eimert van Deursen, die haalde bij ons de huur op en Gerrit Cuppens van de houtzagerij waar ik later altijd "letjes" moest gaan halen om de kachel aan te stoken.



UT RÔMFUBBRIEK



Dat het melkfabriek vroeger ergens anders was weet ik niet daar ben ik niet oud genoeg voor want ik weet dat het in de Julianastraat was. Het linker plaatje zie je iemand (Boerenkamps?) die bezig is de kruiken schoon te maken die hij had gebracht, op de rollen had gezet buiten enzo naar binnen werden gerold en na het ledigen weer naar buiten kwamen om met heet water schoongemaakt te worden. Daar kwam de "Spuling" van die wij moesten halen voor onze varkens thuis. Dat was water waar wat melk bij zat wat achtergebleven was in de kruiken. Op de rechter foto is iemand bezig de flessen van doppen te voorzien. Wij noemde dat "kappesjuuls", we spaarden die voor de arme bruine kindjes in de missie. Of dat laatste ooit heeft geholpen weet ik ook niet. Later hebben ze het melkfabriek verplaatst naar de Heesakkerweg waar men ook kaas ging maken. Alles is alweer lange tijd afgebroken en het melkfabriek wat toen Campina was is uit Asten verdwenen. Op de kleine foto zie je de lege Campina. Jammer dat dit bedrijf in Asten is weggegaan want menig Astenaar of uit onze omgeving vond hier werk. De tijd dat boeren met platte wagen van Vorreldonk naar het melkfabriek voeren om de koeienmelk af te leveren is nog slechts nostalgie die de jongeren onder ons nooit hebben gezien en ook nooit te zien zullen krijgen.



FIETSEBÉÉND

Ik zag ergens 'n verhaaltje over fietsenbanden en dat ging ook nog over ons Asten. De fietsenband is 'n geweldige uitvinding geweest want als je moest fietsen zonder band was dat bijna niet te doen, vooral vroeger niet toen de wegen slecht waren. Toch waren er ook al vroeg de luchtbanden en dat maakte het fietsen 'n stuk comfortabeler, het "bibberde" niet meer zo erg. Maar in de oorlog waren de banden schaars en daar had men iets op gevonden... De fiets was het belangrijkste vervoermiddel omdat veel mensen niet in het bezit waren van 'n auto maar de fietsbanden waren ook van slechte kwaliteit en door de kapot geschoten wegen gingen de banden snel kapot... daar vond men hetvolgende op hier in Asten. Van Geffen in Ommel had 'n taxibedrijf en hij gebruikte aurobanden om er fietsbanden van te maken, de zogenaamde "anti-knal-band". De banden waren veel steviger en hadden veel profiel. De Duitsers kregen er lucht van en eiste de autobanden op... brachten die in 'n kamer bij van Geffen en deden de deur op slot. Ze zouden die de dag later op komen halen. Toen kwam de familie van Geffen in touw... Ze gingen door het dak naar binnen en ruilden de nieuwe banden om tegen oude versleten banden. De Duitsers kwamen de oude banden ophalen zonder het in de gaten te hebben. Zo warens ze de Duitse bezetters weer mooi te slim afgeweest. Soms werden er ook banden gemaakt van tuinslangen als men niks anders voorradig had. Het volgende verhaal toont wel aan hoe belangrijk de banden waren... Ene van Oosterhout uit Asten reedt in oorlogstijd per ongeluk 'n vrouw met 'n kinderwagen omver... zonder zich eerst om het kind en de vrouw te bekommeren zei hij: "Dé is slégt vur de béénd".... Op de foto zijn de zusters bezig om banden te snijden.



VAN HIL VRUUGER



Nu zitten we met dit plaatje wel in heel vroeger tijd want in het echt heb ik het ook nog nooit gezien... Maar als je de films van heel vroeger ziet kom je het nog wel 'ns tegen dat de dames worden "ingesnoerd"... Nee ons moeder heeft dat ook nooit meegemaakt en ik denk dat die het ook niet goed zou vinden als onze vader zijn schoen tegen d'r achterste zou zetten en met geweld aan die "tawwe zó trekke". Maar heel, heel vroeger was dit de normaalste zaak van de wereld want de dames wilde er mooit uitzien en daar hoorde 'n slanke taille ook bij. Raar mensen toendertijd "raar môdde"....



AAW KLASSEKAARTE



Ik denk dat de kinderen van vroeger dit ook nog wel herkennen: de klassenkaarten. In elke klas hing vroeger wel ergens 'n grote kaart, vaak zo'n "aap noot mies kaart", maar ook de kaart van Nederland. Toch vond ik deze ook nog en ik geloof dat wij zoiets, in ieder geval niet dezelfde, ook hadden hangen in een van de klassen op Vorreldonk. Ik vond dit soort kaarten toen al mooi en deze is echt schitterend want het geeft je 'n kijkje van het land bewerken zoals dat vroeger ging. Onder moeder met haar kind die "erpel zette". Dat herken ik heel goed alleen was dat bij ons thuis samen met onze vader. Je ziet hoe men het land ploegden, egden en inzaaiden. Achteraan zijn ze aan het bemesten en het hooien. Mooi om aan terug te denken en 'n heel verschil met het leven van nu.


OONS GASSTEL



Ik moest meteen aan de tijd denken dat wij vroeger nog in d'n Himmel woonde op 57. Ons moeder kookte naast de kachel en 't fornuis op zo'n gasstelletje, ook drie pitten en met 'n gaskruik ernaast. Ik snap nog niet hoe ons moeder het klaarspeelde om voor 11 personen te koken met slechts 2 grote en 1 klein gaspitje en dan de kachel enzo erbij. Wij hadden maar 'n klein bijkeukentje waar dit stelletjes stond, het was tegenover de "pompsteen"... het keukenblok waar werd afgewassen. En het mooie is, ik was aan het leren voor timmerman, 13 jaar oud, en wij hadden 'n grote tafel waar we niks meer mee deden en die heb ik omgebouwd tot kleine tafel zodat we die konden gebruiken voor het gasstel en 'n beetje plek voor de pannen. Ik maakte die compleet met pen-en-gat verbindingen... ik was er trots op en ons moeder heel blij. Verder heb ik met hout ook helemaal niks gehad. Als het gas op was dan hadden we 'n probleem want wij hadden maar één kruik en als die leeg was moesten we die omruilen tegen 'n volle en zat ons moeder even zonder gas, wij hadden geen kruik op voorraad staan, dat was te duur denk ik. Toch was het 'n hele uitkomst tegenover alleen de kachel en het fornuis want die moesten met hout en kolen worden gestookt.



MOI EN LILLUK



Vaak heb ik gedacht vroeger, hoe zal ik er uit zien als ik straks oud ben... ja ik bedoel zo'n beetje de leeftijd die ik nu heb, "um en um de suvventig". Maar ik vind dan toch wel dat ik er nog niet zo slecht uit zie.. want we worden allemaal wel anders... de ouderdom slaat bij iedereen toe of je moet b.v. net als sommige zangeressen duizenden en duizenden euro's uitgeven om je huid strak te houden of te laten "feeslifte". Nou ik heb wel ooit gelift maar nog nooit in m'n gezicht. Ik wilde jullie daarom ook laten zien dat niet alleen wij last van de ouderdom hebben want de filmsterren, waar wij vroeger toch de bioscoop voor plat liepen< die hebben het ook en sommige nog wel in heel sterke mate... Waar het vroeger mooie lieve sexy meiden waren zijn het nu.. lel...... nee ik zeg het niet want je ziet het zelf wel....



UT WEERMENNEKE



Ja dit waren nog 'ns tijden... het weermannetje dat gewoon tekende op de kaart van Nederland en dat deed hij met donkere lippenstift. Het was heel duidelijk wat hij aangaf. Je wil niet weten hoe vaak ik me dood-erger aan die weermannen en vrouwen die we nu hebben... nee eigenlijk niet zo zeer aan de persoon zelf maar vaak genoeg begint het met het weer te zeggen en als hij nog maar net bezig is zegt hij... "en de rest vertel ik je na het volgende programma".... Nou kom op slappe diender, vertel je gewoon verder, we zitten nu met z'n allen te kijken wat voor weer het wordt... Nee zeggen ze daar eerst gooien we er nog twee reclameblokken tussendoor en een of ander neppig programma... Terug naar vroeger: Het eerste weerpraatje op de Nederlandse televisie werd uitgezonden op 5 oktober 1951. Het werd gepresenteerd door Cor van der Ham. Het praatje werd twee keer per week uitgezonden. De weerman kwam niet in beeld. Alleen zijn arm was te zien. De weerkaarten werden vastgeprikt op een metalen frame. Daarop had de weerman tevoren al wat tekst geschreven en tijdens de uitzending tekende hij de hoge en lage druk gebieden. Dat tekenen gebeurde in het begin met een krijtje. Maar dat maakte een dusdanig piepend geluid dat de kijkers erover begonnen te klagen. Men experimenteerde vervolgens met andere schrijfmiddelen, zoals een soort viltstift en houtskool. Maar het meest lumineuze idee werd gepikt van de Belgische weerman Armand Pien. Die had het geprobeerd met een vulpen. Alleen kwam er geen inkt uit als je naar boven schreef. De grimeur redde hem toen en gaf hem een lipstick (Rouge baiser). En dat werkte perfect. De Nederlanders namen het over en jarenlang heeft men lipstick gebruikt om op de kaarten in te tekenen. Ja we denken vaak terug aan die tijden, geen Piet Paulusma maar Joop den Tonkelaar (foto links), geen Peter Tymo..... (ik kan het niet eens schrijven) maar Jan Pelleboer (foto rechts). "Schon teije"....


VOLKSWAGEBUSKUS



Raar maar ik vind dit echt 'n mooi plaatje van vroeger. We weten dat de Volkswagenfabrieken op het ogenblik lelijk onder vuur liggen omdat ze knoeien met gegevens... om het hard te zeggen... omdat ze de zaak "besaudemietere"... en dat gebeurd zo vaak in de tegenwoordige tijd. Het zijn vaak de aandeelhouders die meer en meer geld willen zien, directeuren die willen laten zien dat ze zo goed zijn en het bedrijf 'n hoger aanzien geven dan wat het eigenlijk is en ga zo maar door. Iedereen denkt te veel aan z'n eigen "ik". Deze busjes zijn echt oud want ze hebben "het spilleke nog in de ruit" en de richtingaanwijzer zat aan de zijkant weggewerkt achter de instapdeur aan de zijkanten, 'n klein wijzertje dat uit de zijkant sprong en zichtbaar werd. Op de tweede rij zie je trouwens wel de richtingaanwijzers al aan de voorkant in het voorfront zitten, kleine oranje lampjes. De voorste waren gemaakt voor personenvervoer want het hele busje was voorzien van zijramen en ook nog ramen in het dak... iets wat toendertijd niemand had alleen volkswagen... ook dat is nostalgie...



BUUKSKE VAN VRUGER




Dit is een van de blaadjes die ik vroeger probeerde te kopen, als ik geld genoeg had tenminste. De Tuney Tunes zorgde dat wij liedjes konden meezingen, dat was al toen we nog in d'n Himmel woonden en dat was al heel wat voor zo'n blad. De namen van Toen ken ik ook nog wel... Corry Brokken, de Selvera's, Max van Praag, Zwarte Riek, Johnny Jordaan, Rita Corita etc etc om er maar wat te noemen maar ook de dame die op de voorpagina stond van de T.T. uit 1955, Annie de Reuver. Haar liedjes? "Kijk 'ns in de poppetjes van m'n ogen", "Het lied van het pierement", "Bittere tranen", "Harmonica Jim" en "In gedachten zie ik het kerkje weer".... natuurlijk waren er nog veel meer. Wij zongen die in d'n Himmel op zondagmorgen altijd bij ons in de "beste kamer"... De prijs van dit blad hierboven was 35 cent, ik was toen 10 jaar oud... daar moest ik bijna vier weken mijn 's zondagsgeld voor sparen en dan kon ik helemaal geen snoep meer kopen.. "ginne salmiejak, gin nogablokken, gin spek en ginne kouwgum"...


WÉRRUM HAAWE


Peer? "Luste ge un bekske koffie"? Dat wordt toch vaak gevraagd en dan krijg je vaak 'n lekker kopje senseo. Ik vind die lekkerder als gewone koffie, ook lekkerder als de koffie van vroeger. Maar over smaak valt niet te twisten... "ieder ut zeen".... Senseo is lekker makkelijk en je loopt niet het gevaar dat hij sterk wordt. Als ik terug ga naar de jaren 70 toen werd er met zo'n Douwe Egberts apparaat filter-koffie gezet en soms lieten ze die op het warmhoudplaatje staan... dan werd me die "loerie toch sterrik.... nie te zui....". Toch toen ze de koffie en ook de thee in thermoskannen gingen doen dan was dat 'n heel stuk minder, dat ging wel en hij bleef toch lange tijd warm... Maar ik wilde je eigenlijk mee terug nemen naar veel vroeger... Mensen hadden geen filtermaling want iedereen maalde zelf de koffiebonen, je kent ze wel die houten dingen met zo'n bakje eronder die ze tussen de knieen hielden tijden het malen... later kwamen de wandapparaten... die hadden wij thuis dat herinner ik me nog goed en ik weet nog precies waar die hing want ik heb vele glazen bakjes vol moeten malen van ons moeder. Dan deed ons moeder die gemalen koffie in de koffiepot en goot er uit de "moor" heet water op... Tot er genoeg in zat en dan liet ze die even trekken... dan pakte ze 'n kopje.. en hield dat onder het tuitje en probeerde ze wat koffie in het kopje te schudden maar dan moest ze eerst wel even met het kopje 'n paar keer hard tegen het uitschut-tuitje stoten want daar zat wat dikke "koffiedras" voor en als die met wat koffie in het kopje schoot... deed ze die weer terug in de koffie pot en hij was gereed voor gebruik... en die rook me toch lekker. De koffie stond vroeger altijd op de kachel te pruttelen en werd zo sterk dat je maag er van krulde als je die dronk. Maar toen kwam de nieuwe uitvinding... "de Theemuts". Theemuts? Ja want bij ons zei niemand geen koffiemuts terwijl er toch altijd 'n porsleinen koffiepot in werd gezet om hem warm te houden, het was 'n Thee-Muts. Hierboven heb ik er nog 'n plaatje van en ook van 'n moor met water op de kachel om koffie te zetten bij de broertjes van Vaalen van d'n Achterbos die zijn dat hun hele leven blijven doen zo.



OVER KÔRRE-SCHÔVVE



Drie foto's die me weer aan die Himmelse tijd herinneren... weer even terug naar mijn jeugd. Ik herinner het me als dag van gisteren... We waren meestal met 'n stuk of drie vriendjes uit d'n Himmel bij elkaar en gingen dan het Liender in, naar "de kôrreplakke" waar het koren net was gemaaid. Toen nog met de hand met "zeegt en pik", te zien op de linkerfoto... de rechterfoto zie je de schoven tegen elkaar staan en die werden dan later met 'n wagen daar weggehaald. Wij speelden in de "hutjes" die men had gemaakt na het maaien. Die bleven wel 'n tijdje staan en dan moest dat nog gedorst worden. Ook werden de korenmijten gemaakt en ik moet eerlijk zeggen dat wij vroeger ook wel deugnieten waren want we schopten zo maar voor de lol 5 tot 10 van die hutjes om en die moest de boer dan weer recht komen zetten. De grote korenmijt is ook nog 'n apart verhaal... je ziet boven erop 'n ring liggen om het geheel wat bijeen te houden... die ringen kwamen van oude karren af en waren best wel zwaar. Die haalde wij er wel 'ns af en verkochten die als oud ijzer... Tegen niemand zeggen maar soms kregen we van die ijzerhandelaar wel 3 gulden... weet je hoe veel dat was drie gulden? ongeveer 30 keer mijn zondagsgeld van toen... en dat deelde we dan met twee of drie man... Nee dat wisten ze bij ons thuis niet want "dan ha utter gekreuld"....



TILLEVIZIES VAN TOEN




Wie toendertijd 'n televisie had met 'n 67 cm beeld die had echt 'n grote... maar dat gold ook voor de achterkant want de kast wel ongelooflijk groot. Dat kwam omdat het apparaat van achteruit het beeld op de beeldbuis moest projecteren en hoe groter het beeld... juist ja...... Dit is nog 'n plaatje uit de fabriek waar iemand bezig is de apparaten te controleren. En je kon dat afstellen aan de hand van de "lijnen" en de schematische overgangen van licht naar donker. Daarvoor had men dit testbeeld altijd op de televisie als er geen uitzendingen waren. Wij hadden vroeger 'n 43 cm beeld toen we onze eerste tv kregen toen we nog in d'n Himmel woonden... echt 'n Himmels ding... Het eerste programma wat ik oooit zag was van de Duitse tv... "Hier und Heute"... ik geloof zelfs dat het nog bestaat. Mijn eerste programma van Nederland? Je zal het niet geloven... "Prinsjesdag"....



WITTEGUT NOG?




Wat denken wij, "de awwer" er nog vaak aan terug... die dingen van vroeger... en natuurlijk is het maar goed dat er nieuwe dingen zijn gekomen. Waar is de tijd gebleven dat we nog gewoon reclame mochten maken voor shag... de shag die wij toch allemaal "un buulke drum aachter in de kont-tes han"... ut stukske sunlight zeep in het afgeblakerde zeepbakje aan de "pompsteen"... het wisselen van het scheermesje om je kin weer lekker glad te krijgen... de zeef die ons moeder ook gebruikte bij het appelmoes maken... de vette brylcreem om je haren in de "scheij" te laten zitten...Het doosje sigaren voor vader en dit keer de senoritas in blik en "nie in un deuske".... en voor moeder en dochter de onvergetelijk 4711, de lekkerste "lekker ruik onjeklonje" die er bestaat/bestond.... Och nostalgie is en blijft mooi...



SPARE EN SPEULE



Nee mobieltjes om mee te spelen en elkaar te bellen hadden wij niet... 'n laptop? wat was dat nu voor 'n ding?... computer? het scheen dat de boerenleenbank die een had... zo groot als 'n dorskast van vroeger, maar bij gewone mensen? Nee nee dat bestond niet. Nee om spelletjes te spelen moesten wij buiten zijn en dat waren wij in d'n Himmel ook bijna altijd. En als het regende Peer? Als het heel erg deed dan gingen wij "Tour de France" spelen, dat deden wij met knikkers en 'n stuk karton... Een kant van het stuk karton werd op 'n kistje gelegd zodat het wat hoger lag... daarop kwam 'n liniaal liggen en daar achter de knikkers die "mee reeje"... Het was bij ons 'n spel voor drie personen... Onze Frans hield de liniaal vast met de knikkers erachter... ik hield twee meter verder de eindstreep in de gaten die we daar hadden gemaakt op het zeil, want dat lag er bij ons in de keuken, en gaf het startsein en moest kijken wie 1,2 en 3 werden... dat betekende dat onze Frans de liniaal omhoog moest doen op mijn teken en dan kwamen de "renners" op de eindstreep af... Onzen Henk had het schrift in de hand met potlood om alles te noteren... tenminste de eerste drie... die werden dan genoteerd en na 15 ritten keken we wie de meeste punten had... nummer 1 kreeg 5 punten, nummer 2 kreeg er 3 en nummer 3 nog een punt. Die mochten dan later de finales rijden... nu vijf keer en dan werden de beste drie er uitgehaald voor die ene grote finale. Zo'n wedstrijd duurde soms wel meer dan 'n uur dus waren wij mooi stil, dat vond ons moeder tenminste. Namen van de renners: Wim en Piet van Est, Gerrit en Adrie Voorting, Wout Wagtmans, uit Belgie Rick van Steenbergen en ook de Italianen Fausto Coppi en Fiorenzo Magni, om er maar enkele te noemen. Maar wat doen die sigarenbandjes hier boven eigenlijk? Oh ja, ik wilde eigenlijk vertellen dat wij van alles en nog wat spaarden, speldjes, snoeppapiertjes lucifermerken en suikerzakjes, maar ook sigarenbandjes... Onze vader rookte sigaren en de bandjes hielden wij apart... die ruilde we tegen bandjes van andere kinderen en die bewaarde we in 'n schrift, nee wij hadden toen nog geen plastic mappen om ze overzichtelijk in te bewaren en ik denk dat we er ooit 'n stuk of dertig verschillende hebben gehad... verder kwamen we niet... en hoe kun je jezelf bezighouden met 30 sigarenbandjes die je al wel 50 keer hebt bekeken... En toch...... wat toch Peer? Toch was het 'n stukgezelliger als nu... kinderen vermaken zich aan de laptop, de pc of de i-pad maar verder? Nee verder doen ze zo wat niks... Oh ik vergat nog te zeggen... Rik van Steenbergen heeft heel vaak gewonnen met "onze Tour"... die knikker was iets groter als de andere..


PIEKUP MÍ BOKSE



Het was toch wat als je jezelf vroeger zo'n prachtig ding kon veroorloven... 'n platenwisselaar met ingebouwde versterker en boxen. Volgens mij is dit er eentje van Philips want die maakten vroeger van dit soort luidsprekerboxen. Natuurlijk was het fijn om te hebben maar het hield wel in dat je steeds nieuwe plaatjes moest kopen en die krengen waren niet goedkoop. Thuis hadden we er zo eentje niet maar bij 'n vriend van me toen wel en daar draaide we geregeld plaatjes... gekocht bij de Vossenhoek die van de jukebox afkwamen... al helemaal grijs gedraaid maar dat maakte niet uit... hierop draaide we de plaatjes van Beatles, Stones , Adamo, etc etc. Het was altijd gezellig maar als je nieuwe plaatjes moest kopen? Ging er veel zondagsgeld op. Het is hetzelfde als nu met 'n printer, die kost niet erg veel maar de cartridges? niet te betalen die "rotdinger". Wat de platenwisselaar koste? Ongeveer 175 guldens.


LANGEN TIJD TRUG



Gouden tijden en dat kwam door die slimme man uit Deurne, Huub van Doorne. Hij begon 'n klein fabriekje in aanhangwagentjes en toen kwam hij met z'n eigen vinding... de variomatic. Samen met z'n broer bouwde Huub 'n prachtig bedrijf maar later, de broertjes waren toen al overleden, ging het mooie bedrijf falliet. Ik denk toch nog vaak aan die "defkus"... niet dat ik het 'n mooie wagen vond, helemaal niet maar nu vind ik het nostalgie om toch nog fijn aan terug te denken. Op de foto's neem ik je mee naar de fabriek toen mensenhanden het meeste werk nog deden... in het midden staan de "karkus" klaar en rechts brengt 'n Daftruck zijn "klein-kiendjes" weg naar de verkoopgarages.


DE JOARE SUVVENTIG

Mij dunkt dat je niet echt spoort als je zo'n ding aan doet. Ik zie de Himmelse meiskes van vroeger er zo al bij lopen, die schaamde zich heel zeker de ogen uit de kop. Ik moet er wel bij zeggen dat deze dame is "geknipt" in de jaren 70... je weet wel, de jaren van de grote veranderingen. Zo was er de hotpants met zijn zeer korte, nauw aansluitende en soms ietwat opgesneden broeken voor vrouwen die gedragen worden als bovenkleding. Ze verschillen van de short, die meestal iets langer is en ruimer zit. Het modeverschijnsel van de hotpants was erg populair in de vroege jaren zeventig. We kregen ook de hippie-look. De vrouwenmode in de late jaren 1970 waren vooral kap-hals shirts en truien, broekpakken, vrije tijd pakken, trainingspakken, strakke t-shirts, strapless tops, lager uitgesneden shirts, vesten, velours shirts, tunieken, geborduurde vesten en jeans, knielange rokken, broekrokken en dat werd voortgezet in de jaren 80. Hier in de dorpen ging alles wel 'n beetje normaal maar als je in de stad kwam wist je af en toe niet wat je zag. Toch waren het de popgroepen die kleding droegen en door de tieners van toen werden overgenomen. Neem b.v. ABBA, de grote popgroep van de seventies. In 1974 wonnen ze het Eurovisie-songfestival en de kleding die ze droegen waren meteen 'n trend en die bleef nog lange tijd. Maar de kleding van die dame hiernaast? Als je toch ziet de hoogte van de hakken van de laarsen, dan zal die toch wel extra verzekerd moeten zijn. Kijk 'ns die ogen, die geven toch 'n bekende plek aan, de neus zegt je helemaal niks maar als je dan weer wat lager kijkt... tja wat moet je er mee, welke achterlijke bedenkt dit soort kleding waar de tong........ nou ja, laat maar. Je moet toch echt van de pot ge................


MOFFE AN'T STUUR

Ik schaamde me echt de ogen uit de kop als ik moest fietsen met moffen aan het stuur.. en achteraf gezien is dat echt erg dom want het waren best heerlijke dingen. Vele mensen hadden die vroeger in de winter toen vaak alles per fiets moest worden afgelegd. Op de foto zie je er aan de fiets zitten van de bezorger van brood of zoiets. Van buiten waren ze vaak van leer gemaakt zodat ze geen kou door lieten en van binnen waren ze gemaakt van lekker dikke witte vacht. Het was 'n uitkomst als mensen door de winterse kou moesten fietsen bij 'n temperatuur van -10 graden of nog erger. Ik moet wel toegeven: "ze zage nie uit"... maar wat maakt het, ze waren niet gemaakt om je fiets te verfraaien maar om te zorgen dat je geen kou kreeg aan je "fikken"... Tegenwoordig moeten ze wel aangepast zijn want je kon ze vroeger alleen gebruiken als je 'n trug-trap-rem had maar dat was ook wel altijd zo anders paste die moffen niet.


NIE TE GLEUVE



Links dat is toch echte nostalgie... de tv van vroeger... zo hebben wij er nooit eentje gehad want die van ons had 'n houten kast, de eerste die we hadden was van dat blinkende donkere hout met 48 cm beeld. Deze tv zoals op de foto was van "bakkeliet"... tegenwoordig hebben we de nieuwste 3D televisies en er zijn er al in aantocht waar je zelf midden in de film zit als je die af gaat spelen. Tja, "ut moet toch nie gekker worre"... vandaag of morgen kun je zelf mee schieten in 'n cowboy film... Maar wat wil je? Als ik m'n vriendje en kleinzoon zie "skylanderen", spelletjes zie doen op de laptop of bezig zie op de tablet dan vallen m'n ogen bijna uit 'n kop. Alles veranderd op gebied van "ogen-de-kost-geven". Toch worden ook platenspelers en pickups te koop aangeboden en met succes en die kunnen worden aangesloten op de pc... koptelefoontje op van de Action van 99 cent en je hebt 'n prima geluidje en de plaatjes hoor je weer kraken... heerlijk, toch fijn om terug te gaan in de tijd... en dat 3D dan Peer? "vurgit dé mer efkus"....


UN HIL VURSCHIL



Het gaat eigenlijk om de linker foto maar om het verschil met vroeger te laten zien heb ik er die van Peer en Peer langs gezet...
Peer van der Wallen (52) en Peer Welten (57). Ik kan m'n eigen wel voorstellen dat die dames op z'n oud "vehikkel" moe en bezweet thuis kwamen. Wij worden ook wel moe maar het ding is helemaal aangepast en je kan hem in trallerhande standen zetten... Nee dat gaat niet... want ik weet al wat jullie denken... nee hoor, lopen moeten wij ook zelf... en flink doorstappen...


TRAWAKTE VAN ONS THUIS



Dit is het trouwboekje van mijn vader en moeder Driek Welten en Anna van Bussel van 25 April 1932. Het bewijs van trouwen van en later kwamen er de namen nog in staan van alle kinderen die zijn geboren uit dit huwelijk. Links het deel van de kerkelijke inzegening en ondertekend door pastoor Arnold van Asten - Heusden. Ze gingen wonen in de Wolfsberg in het ouderlijk huis van onze vader. Later verhuisde ze naar Hemel 31... dat zie je rechtsboven bijgeschreven staan. Dat waren nog de oude huisnummers van vroeger want later zouden wij huisnummer 57 krijgen.


DE KLAS VAN VRUUGER




Je kan je bijna niet voorstellen dat er vroeger toen ik jong was de klassen er op deze manier uitzagen. Schoolbankjes.. 'n lessenaar waar de juf of de meester zat vooraan in de klas en 'n bord waar je met krijtjes op kon schrijven. Later bij het afvegen van het bord "pofte" alles onder... Voor mijn jonge tijd was het nog erger en moesten de kinderen op lei schrijven met griffels. Wij schreven met 'n kroontjes-pen, die sopte we in het inktpotje en je moest steeds uitkijken dat de inkt niet "vlakte" en dat je er niet met je hand in ging hangen... iets wat ik best veel heb gedaan... alles zat onder de inkt. Verschrikkelijk. Maar wij leerden wel rekenen op school en de jeugd van tegenwoordig doet dat ook wel maar als ze geen rekenmachientje hebben dan lukt het vaak al niet. Dat zijn wij altijd nog voor op de jeugd van nu.


OONDERZUUKE



Ik weet niet precies hoelang het alweer geleden is dat men in Asten nog altijd op haar hoede waren wat gezondheid betreft maar dit is 'n kaartje voor 'n oproep voor zo'n bevolkingsonderzoek. Of het alleen om de dames ging weet ik niet meer. Dit is het oproepkaartje van Riek van Seccelen (48) en is al zeker van na 1953 want toen woonde ze nog op Ostade. Het is wel lang geleden want als je ziet in welke gebouwen de onderzoeken waren dan moet je toch ver terug. Cafe Lingg in Ommel, in Heusden in het oude parochiehuis bij Tinus Waals achter het huis waar nu de Spar is en in Asten bij Yland, dat is waar later Thomas Zegers in kwam en nu Herman en Jaqueline hun Classics hebben.


VUR DE SCHONMAAK, MATTENKLOPPERS





Deze dingen zijn er nog wel en ze worden ook nog wel ooit gebruikt maar vroeger was dit 'n vast artikel voor het schoonmaken van je huis... Harde en zachte bezem, spinnenjager en mattenklopper. Bijna iedereen had achter het twee rechtopstaande palen of buizen met 'n dwarsligger erop waar men de "matten" over hing die dan uitgeklopt konden worden, ook de "lopertjes". Kleine matjes sloegen ze tegen de huishoek schoon.. Wij hebben het thuis ook wel moeten doen met die mattenklopper en ik vond het helemaal geen fijne bezigheid. Als je zei dat je klaar was controleerde ons moeder dat aan de hand van het zand dat er onder lag en het vuil en vaak sloeg ze er zelf nog 'n paar keer tegenaan of er niks meer van af kwam. Dat we in Nederland vroeger ook wel kinderarbeid hadden bleek wel uit het feit dat er ook kinderen werkte in de fabriek waar mattenkloppers werden gemaakt. Ik geloof dat wij nog 'n mattenklopper in de stal hebben liggen maar wel helemaal uitgedroogd door de jaren heen. Deze jongen hier op de foto zet zijn beste lach op want hij denkt er waarschijnlijk aan dat mattenkloppers niet alleen werden gebruikt om matten te kloppen maar ook als middel om iemand zijn "keuntje" te bewerken als hij iets verkeerds had gedaan..


DITTE ZIEDEGE NIE MER



Het was 'n heel "gewas"... als je 'n baby kreeg en je moest zorgen voor de luiers. Tegenwoordig heb je pampers in uiteenlopende soorten en maten en wassen? dat is er echt niet meer bij. Toen ons Nancy werd geboren in 1976 waren er nog geen pampers en kocht ik bij Rini Grein de luiers omdat Rini net de hele winkel voorraad van Hulshof uit Heusden had overgenomen en je die dingen tegen hoge korting kon kopen. Ons Anneke die heeft wat van die dingen uitgewassen en vroeger? bij ons moeder? die moesten dat zelfs ooit met de hand wassen. Wat 'n getob zeg... maar het was niet anders... maar luiers als hier op de foto? nee dat zie je allang nergens meer... "wa hebbe ze ut toch vort hendig"....


DITTE HAN WIJ NIE



Het zou natuurlijk fijn zijn geweest als wij dat vroeger ook hadden gehad maar zover waren wij nog niet... ook al was de Vorreldonkse school z'n tijd al ver vooruit. Dit is n plaatje van de Scheveningse buitenschool uit 1957. Ik heb zelf nooit geweten dat die bestonden maar het lijkt me wel leuk, zeker met dat hete weer in het vooruitzicht. Zo zaten wij er vroeger ook bij op school... soms met twee langs elkaar en soms alleen in 'n bank. Maar niet als tegenwoordig waar ze met vier of vijf aan een tafel zitten met de gezichten naar elkaar. En wat deden die Peer als het ging regenen? Geen idee van, "ik zot nie wete"....


VRUUGER WAAR DÉ GEWOON.



Ik heb het ons moeder en ons meiskes thuis vroeger honderden keren zien doen... en tegewoordig verklaren ze je voor gek als je dat zou doen.. Wat? Ja, Zokken stoppen. Wanneer je vroeger 'n gat in je sok had werd die echt niet weggegooid, echt niet. Ze werden weer gestopt en toen ik in de tweede en de derde klas zat bij juffrouw de Vent kregen de meisjes hier les in. Haken, breien, mazen en sokken stoppen was 'n normaal ding op het lesrooster van de meisjes en volgens mij behoorde dat bij het handwerken.. Voor het stoppen van sokken staken ze iets in de sok zodat de sok dezelfde grote bleef aanhouden. Ons moeder deed dat dacht ik gewoon met d'r hand of met 'n schoensmeerdoosje. Ze probeerde te zorgen dat ze voor het stoppen dezelfde kleur had als de sok maar als dat niet lukte zoals op deze foto's, dan pakte ze 'n kleur die het beste paste... ik heb wel rondgelopen met donkerblauwe sokken gestopt met donker groen of zwart. Och wat maakte het uit... het was zo bij iedereen toendertijd. Maar het is wel echte nostalgie...


VAN GENOTE VRUUGER



Wat hebben we er vroeger met z'n alle van genoten, Exota limonade... 35 cent de fles toendertijd... en die kregen we dan mee op schoolreis... de enige echte prikkellimonade, als je daar 'n flinke slok van nam spoot het er zo wat door je neus uit... Op schoolreis of uitstapje van school had bijna iedereen, tenminste die van d'n Himmel en de Wolfsberg wel, zo'n fles bij zich... We hadden hem op de heenweg vaak al meer dan half leeg en was dat niet van het drinken dan was het wel van het openen als we 'n beetje geschud hadden want dat goedje spoot alle kanten in. Bij hoge uitzondering kregen we ook echte broodjes mee en "un stukske sjukklaa".... echt gouden tijden. Toen ik later op zaterdag en zondag op stap ging en op maandagmorgen moest werken bij de Picus dan namen onzen Huub en ikke allebei zo'n fles mee om onze kater te verdrinken en daar was dit lekkere "Beokwatter" uitermate geschikt voor. het verhaal achter Exota... In 1923 werd de bierbrouwerij De Kroon, overgenomen door een andere bierbrouwerij. De eigenaar van de bierbrouwerij, de familie Van Tuijn, zette het bedrijf voort als limonadegazeusefabriek onder de merknaam van Exota. Vanaf 1948 werd Exota ook verkocht in gezinsflessen. Dat was een grote doorbraak op het gebied van limonade, want nu kon niet alleen in het weekend, maar ook op feestjes limonade worden gedronken door kinderen. In de flessen kon 75cl Exota en er zat een beugelsluiting op. In de jaren '50 werd het Dongense bedrijf marktleider op gebied van limonadegazeuses in Nederland. In 1967 werden de beugelflessen vervangen door flessen met een metalen schroefdop.
In 1973 ging het bedrijf failliet, mede door toedoen van de Exota-affaire. In 1969 werd bij de VARA het eerste consumentenprogramma op de Nederlandse televisie uitgezonden. Presentator Marcel van Dam kwam op voor de consumenten zei men. Toen hij hoorde dat er verschillende mensen gewond zouden zijn geraakt door scherven van exploderende flessen, ging hij op onderzoek. Op 30 oktober 1970 kwam er een aflevering over op tv. Op 11 december 1970 en later op 8 januari 1971 werd het verhaal vervolgd. In de aflevering van 8 januari 1971, was te zien dat er een fles kapotknalde. De zaak was geweldig opgeblazen maar niet door Exota maar door van Dam en kornuiten en ook door de media. Binnen een jaar tijd ging de verkoop van Exota terug met 57%. Er kwam 'n rechtzaak die zou duren tot in 2007. Exota begon de rechtzaak die het uiteindelijk ook door de Exota werd gewonnen maar wat heb je er aan... alles was al verkloot door de hogere heren van de Vara met van Dam aan het hoofd... Die sufferd weet niet wat hij ons heeft afgenomen... Dit jaar is er weer Exota... in alle smaken... het zijn weer beugelflessen geworden daar waren wij zo gek op... De limonade is helaas niet meer doorzichtig zoals vroeger en lijkt veel anders maar ik heb hem nog niet geprobeerd. De limonade wordt geproduceerd in een kleine fabriek in Morteau (Frankrijk). De limonade is in acht smaken en verkrijgbaar in speciaalzaken en horecagelegenheden. De smaken zijn: pompelmoes, pink, priklimonade, citroen, grenadine, mandarijn, sinaasappel en cola... "doe mij toch mer dun aawerwetse Prik asteblieft"....




EFKUS TRUG NOA VRUUGER



Nee melken hebben wij nooit gedaan want wij waren thuis geen boer. Bij ons moeder thuis wel en die moesten in het weekend op zaterdag en zondag als ze niet hoefde te werken,
dan thuis nog melken.. twee keer per dag. Ons moeder heeft daar vaak wat over gezegd... Wel herinner ik me dat ze deden dorsen en stromijten maken. Dat gebeurde zoals hierboven... eerst werd er 'n soort bed gemaakt van takken zodat het stro niet nat kon optrekken en dan werd er 'n punt gemaakt zodat het meeste water er vanaf liep met bovenaan het ijzergedeelte van 'n karrewiel dat alles op z'n plaats moest houden. Bij ons thuis deden ze ook inwekken toen wij in d'n Himmel woonden. Niet alleen groente maar ook vlees van 'n varken uit de stal en perzikken uit eigen tuin. Zie de foto's onderaan. Toch als ik terug denk aan die tijd in d'n Himmel dan krijg ik toch weer dat heerlijke gevoel van vroeger... de tijd dat we nog met z'n tienen aan de tafel zaten te eten en de elfde aan het naaimachine moest staan want meer plaats hadden we niet aan tafel en stoelen hadden we in de keuken ook maar tien. Het was behelpen, dat wel, maar wel gezellig met zoveel kinderen thuis. We moesten wel wat dingen doen thuis... water uit de wasmachine in de emmer laten lopen en naar de zoei sjouwen, erpels rapen die onze vader uit stak, konijnenvoer plukken en de vuile hokken schoonmaken, helpen met boontjes snipperen voor het inwekken... boodschappen doen naar turrup naar de Spar en Tieske van den Heuvel voor de mik. Naar Pietje Leenen in het Liender appels halen en bij Driek Hendrikx eieren. Kolen en briketten halen bij Jan de Post en latjes voor de kacxhel aan te maken bij Cuppens, Meel bij Slaats, spuuling bij het melkfabriek en stro bij van Goch. We moesten mais polen en scheuten van de aardappelen halen onder in de kelder. Och iedereen moest z'n steentje bijdragen... onze vader zorgde dat er geld werd verdiend en hield met de oudste bij ons de groenteplak bij, ons moeder was de regiseur in huis en zorgde voor het eten, de bedden en de was... ons meiskes moesten naar de Trico en 's avonds thuis nog werken... maar als het werk was gedaan, dan was het gezellig in huis... Ik denk er nog vaak aan terug... al was het vroeger 'n "erremoeiggentijd" we sloegen ons er samen wel doorheen, dat was in elk huishouden zo vroeger... vele handen maken licht werk.




VORT OPGEDOEKT

Het moest er wel van komen, tijden veranderen.. we praten met elkaar al via internet en telefoonkosten zijn daar niet meer, veel spullen kopen we via internet en hoeven daarvoor de deur niet meer uit... Maar het kijken van films is ook 'n fluitje van 'n cent geworden... je kan veel films al gewoon downloaden van internet of via de stream gewoon via de pc of tv kijken. Tja en dat is dan weer vervelend voor de videotheken die gouden tijden hebben gekend maar door de veranderingen nu uitgestorven raken... de laatste filmuitleen gaat haar deuren sluiten. Die was nog in Mierlo-hout maar de eigenaresse heeft aangekondigd om er ook mee te stoppen per 1 juli2015... Fannie Bos van A-la-Carte ... 33 jaar verhuurde ze de films die wij zo graag zagen... maar nu gaat er toch echt "dun deksel op"....



HAAWE VAN KUNST



Kunst? Nee dat is echt mijn ding niet... schilderijen van Picasso of Herman Brood? Ik vind er echt niks aan en ik zal ook nooit naar 'n museum gaan. Ik moet niet liegen want ik was er wel een keertje op Cyprus... ik was blij dat we er uit waren echt niks aan. Ik begrijp ook niet waarom die schilderijen soms zo duur zijn. Natuurlijk heb ik wel gehoord van Vincent van Goch maar ik ken b.v. Johan en Leentje van Goch van den Huls, de strofabriek van vroeger veel beter...
Toch had ik vroeger ook wel iets met Pieter Brueghel... jaja dat is ook 'n schilder maar toen we met the Secrets begonnen, speelde we in de eerste jaren in Breugel bij Pieter Brueghel, zo heet die zaal. Toch heb ik 'ns nagekeken wat de beste schilderijen zijn volgens de kenners en hoog in waarde liggen. Nu hadden wij in Nuenen toch Vincent van Goch en hierboven heb ik 'n foto geplaatst waar hij in het echt op staat. Vincent zit op die foto in het midden met pijp en naast die foto 'n huis waar hij werkte en woonde. Rechts is 'n zelfportret. Nu heeft van Goch ooit de aardappeleters geschilderd want tussen 1883 en 1885 maakte hij 800 schilderijen... Zijn zelfportret waar hij op staat zonder baard heeft 'n waarde van 71 miljoen... maar 'n schilderij van Dr Gachet van Vincent is nog meer waard, 82 miljoen en dat zijn dan nog dollars. Ik heb hier ook nog de schilderij "de kaartspelers" en dat werkje kost slechts 259 miljoen dollar. Mij zegt het helemaal niks... ooit hadden ze hier "who's afraid", 'n "grote rooi plaat", dan ben je toch van de ratten besnuffeld als je dat 'n schilderij vindt. Nee kunst kan mij echt niet bekoren... Of wij schilderijen hebben thuis? Vroeger hadden wij er aan de muur hangen met heiligen erop en nu hebben we er die Annie zelf geborduurd heeft... mooi toch? En die andere schilderstukken? die komen van de Action... voor 5 euro heb je daar 'n schilderij met 'n mooie lijst. En van Goch? Och die naam schrijf ik er zelf wel met potlood bij als het moet...


NOA DE BIEJUSKOOP

Vroeger was er echt niet zo heel veel om je zelf te vermaken... geld hadden we niet zo veel... tv was niks, tenminste niet echt die dingen die je wilde zien.
Dus was er Goddank nog de Kajotters en daar kon je pingpongen, sjoelen, biljarten en tafelvoetballen en dan moet je wel bedenken... de keu's waren meestal wel kapot, het doek vol gaten, de tafeltennis batjes zonder rubber, het tafelvoetbalspel was van hout en ook de binnenkant waar nu 'n glasplaat zit etc etc. Het was behelpen maar goed, je had wat te doen maar dat was alleen op dinsdag en vrijdagavond open... Toen ik 'n jaar of 15 was, tot half elf. Op woensdag kon je naar de film maar het was niet altijd dat er 'n andere film draaide dan op zaterdag en zondag. Hier zie je nog de advertentie van Astens Astra-theater van de familie Bakens. En wat zie je? juist Norman Wisdon. Hij was een van mijn favoriete komieken van het witte doek. Maar er was ook niet heel veel meer. Jerry Lewis, de Drie Stooges, Abbot en Castello, Fernandel.... en dan nog wel enkele meer. Norman Wisdon vond ik wel goed... Dit is trouwens 'n advertentie van vóór mijn tienerjaren want dit is van 1957 en toen was ik pas 12. Dan hoor ik jullie al zeggen... ja Peer, maar dan moeten we jou op je woord geloven. Nee hoor... klik boven op de aankondiging en je komt bij die film uit op youtube en je kan de hele film bekijken (heeft wel geen ondertitels)... Mooi toch? Wie Norman Wisdon was zie je hieronder wel... veel kijkgenot... en? "Hillemol afkieke", dan zie je meteen waar wij ons vroeger mee moesten vermaken, toch anders als nu....




ANPRIJZING VAN VRUUGER



Zo zag de advertentie van de Koninklijke Eijsbouts er vroeger uit. Ze timmerde behoorlijk aan de weg want in verschillende grote landelijke bladen van vroeger vindt je de advertenties nog terug. Deze is alweer meer dan 100 jaar geleden... 1908. Eijsbouts is altijd goed bezig geweest en vandaar dat ze ook over de gehele wereld bekendheid genieten.. als je zegt klokken, uurwerken of Carillons... dan zeg je ook Eijsbouts Asten.


UN KLAS VAN VRUUGER



Dit is echt oud, 'n klas van mister Hoes in turrup toen ze nog geen centrale verwarming hadden want dit is het schooljaar 1928/1929 en dit is de zevende klas. Toen bestond dat nog, 'n zevende klas. Ik heb het plaatje helemaal zo gelaten omdat hij zo prachtig en mooi is. En we hebben ook de namen erbij... Ik begin aan de eerste rij dus die twee jongens vooraan in het midden. steeds van links naar rechts: Huub Kwarten, en gerrit van Lierop, daarachter Sjef Snijders en Ture Kerkers. Verderdoor... Toon Heijligers en Janus Verberne. Nog verder: Willy van der Velden en Graard van de Mortel. Achteraan Nelis Heijligers en Jan Driessen en achteraan mister Hoes. De volgende rij van voor naar acheter en v.l.n.r.: Willem van de Mortel en Jan van Empel, tweede bank: Jan Aarts en Marinus Verdonschot. Het derde bankje: Ben Eijsbouts en Piet Linden. Vierde bank: Marinus van der Loo en Adriaan Verhoeven en de laatste bank: Jan van der Heijden en Harrie Bouwman.Dan de laatste drie bankjes tegen de muur... vooraan: Bertus van Oosterhout en Harrie Verdonschot, in de tweede bank: Jac Bekx en Jan Lammers en de laatste bank: Bernard van de Cruijs en Theo van Laarhoven. Ik zet deze foto's, waarvan ik er nog meer heb, hier neer omdat het echt aaw spul is en niet bij onze klassefoto's zet omdat ik daar alleen foto's plaats waar Himmelnaren op staan en dat is bij deze foto niet. Ik hoop dat jullie er nog 'n stel van kennen, ik in ieder geval wel.


VURPAKT IN STROOI



Dit plaatje komt van de strohulzenfabriek. Vroeger moest ik stro halen voor de varkenskooi die wij hadden in d'n Himmel. Maar er werden ook diverse andere dingen gemaakt in de fabriek daar, strohulzen werden gemaakt die men gebruikte om tussen de dakpannen te leggen die zorgde dat die pannen netjes bleven liggen en de koude wind buiten hield. Poppen noemde men die. Toch moest men vroeger ook glaswerk vervoeren en daar maakte men 'n soort manden voor. Ik weet niet precies hoe die er uit zagen... maar volgens mij waren dat die dingen die je hier ziet op de vrachtwagen... En dat ze met de hoogte "nie zo naaw keke", blijkt wel uit de hoge stapels op de laadbak.


GEWONE KUNTROLE



Door de jaren heen is er veel veranderd en dat komt bij etenswaren omdat er veel gemanupuleerd wordt met ons voedsel. Je hebt de keuringsdienst van waren maar ik moet zeggen, en we hebben dat zelf meegemaakt, dat het soms ook 'n "wassen-neus"... Toen we bij "de Pas" in Someren gingen werken kregen we na 'n week al controle maar we hadden alles in orde... ze zeiden toen dat de vorige controle 14 dagen geleden was... dat vonden wij 'n lachertje want toen we de eerste dag daar waren zagen we dat de snoepdozen welke in 'n rekje aan de muur hingen en waar de Mars, Snickers en Bounty in zaten allemaal door de muizen waren aangevreten... echt slecht en vies. Als je dat als controleur niet ziet is dat toch schandalig en ons werd erop gewezen dat we vooral moesten letten op de rubbers van de koelkastdeur dat daar geen vuil tussen kwam. Ongelooflijke suffers... Hierboven is 'n plaatje van vroeger toen de bakker controle kreeg of zijn brood 800 gram ook wel werkelijk 800 gram woog. Ze controleerde dat met 'n soort "punter" van vroeger.


LEKKER-RUIK-WATTER

Je moet niet denken dat de dames van vroeger er ook niet mooi uit wilde zien, die deden er ook van alles aan om "mooi te zijn"... Vroeger kende we geen vloeibare poeder maar ik ken nog wel van vroeger de "poeierdoze"... en ik moet zeggen dat het ontzettend lekker rook ook nog. Toch om nog lekkerder te ruiken hadden de dames 'n flesje in de tas zitten wat bij iedereen wel bekend zal zijn en er nog nog altijs is. De naam van het goedje was "Eau de Cologne" was 'n Franse naam... maar ze zeiden vroeger altijd gewoon "onjeklonje" terwijl het uit Duitsland kwam. Wisten de mensen van toen veel, "as ut bisje mer unnen naam há". Om precies te zijn was het afgeleid van water uit Keulen, Cologne is Keulen... eau is water... dus water uit Keulen en dan het nummer was 4711. Vrouwen deden dat 'n beetje op de revers van de blouse of 'n beetje achter de oren en soms ook op de zakdoek want als je jezelf niet lekker voelde kon je 'n beetje snuiven van 4711 en dat gaf verlichting. In Nederland werd heel vroeger gebruikt om het medicinale karakter van eau de cologne (waaronder 85% alcohol), het werd ook wel gebruikt bij flauwvallen, hoofdpijn en de behandeling van kleine wondjes. Of ons moeder ook zo'n flesje had herinner ik me niet meer maar ik denk het wel want ons moeder was ook ruimdenkend... Dat het lekker rook staat buiten kijf, zelfs ik vond het lekker ruiken. Het recept van het merk 4711 Echt Kölnisch Wasser is nog steeds geheim en enkel de hoofdbestanddelen zijn bekend: citroenolie, bergamotolie, etherische olie van andere citrusvruchten, naast onder meer lavendelolie en rozemarijnolie, in 85% alcohol. "Ik haaw wel van dien onjeklonje".......


AACHTER DE KRUISKUSWEG



Wie Asten 'n beetje kent zal dit hier zeker nog wel herkennen... Links de huizen van de Kerkstraat met hun achtertuinen, en rechts in het midden de huizen van de Kruiskensweg met helemaal bovenaan de huizen en boerderijen van de Waardjesweg... dat nu inmiddels is veranderd in Albert van Cuijckstraat. De witte open plek die je ziet is waar nu de huizen en bungalows staan van o.a. de Albert van Cuijck, Dirk de Vos, Rigaud de Cock en Peter van Berkelstraat. Lange tijd geleden alweer... "aaw platje"...


GOE VUR ELLUK



Ik weet heel zeker dat de ouwere dit nog goed weten. Vroeger werd er echt veel reclame gemaakt over melk, dat het zo goed was voor de kinderen. We kenden, toen wij in d'n Himmel woonde, ook niet ze heel veel verschillende soorten... Toon van der Steen onze melkboer had 'n soort vat op de wagen en daar tapte hij melk uit, gewonde losse melk. Dan hadden ze ook nog flessen melk, die zat in flessen met zo'n dikke hals en later kregen we ook nog "Striel", dat was gesteraliseerde melk... die vonden wij wel het lekkerste... Je moest ook steeds opletten dat de melk niet zuur werd want dat gebeurde erg snel en toen wij in d'n Himmel woonde hadden wij nog geen koelkast... alles moest in de kelder want daar was het koud. Wij kregen vaak 'n kopje melk, dat was goed en de reclame van Joris Driepinter zal ik nooit vergeten... die kwam je overal tegen, maar dat was wel wat later... Die driepinter betekende drie glazen melk per dag... tegenwoordig is melk voor mij al niet meer zo goed... ik moet wel zuivel drinken... maar dan magere of halvolle melk of karnemelk maar volle melk wordt je dik van... "dôr leulde ze vruuger nie over"...


AAW AUWTOOS

Ik was 23 jaar toen ik met the Secrets muziek ging maken als 'n echte band, 'n echt orkestje. In het begin moest het hele geld wat we verdiende worden gestoken in de muziekinstallatie die we daarvoor nodig hadden. Als we 'n optreden hadden, en dat begon langzaam aan te lopen, dan moesten we natuurlijk ook onze spullen vervoeren. Ooit brachten we die spullen met "unne pendeks" naar de
Bruijn voor 'n optreden voor de vrouwenbond. Nu was Toon Geers van de Spar in Someren zo goed om ons zijn "bezorgbusje" te lenen als we ergens moesten spelen en de bezorger bij Geers was ook onze chauffeur, Andre van de Kerkhof. Maar we moesten steeds vaker optreden en vooral op vrijdagavond was dat 'n probleem want dan hadden ze bij de Spar de bus zelf nodig dus gingen wij noodgedwongen zelf op zoek naar 'n busje dat we dan alleen voor dat vervoer gebruikte. We kochten voor 'n 600 gulden 'n ouwe volkswagen bus die de drie andere Secrets-leden "rij-klaar" maakten, ik moest toen 's zaterdags nog overwerken. We waren er erg trots op om 'n eigen bus te hebben... Die volkswagen bus was er nog echt eentje uit de ouwe doos... Hij had voor in de voorruit nog 'n tussenspilletje zitten, hij had 'n klapdeur en nog geen schuifdeur aan de zijkant en het allermooiste: hij had van die uitklap richtingaanwijzers. Deze zaten aan de zijkant van de bus, net achter de instapdeuren, in het voorfront zaten toen alleen nog maar de koplampen maar niks om richting aan te geven. Toen we 'n keertje moesten spelen in Deurne en van der Putten, werden we in Ommel aangehouden door 'n politiecontrole en alles was in orde maar de man ging voor de bus staan en vroeg om richting aan te geven. Piet Leenen die de chauffeur was gaf richting aan maar de man zag niks knipperen. Hij doet het niet zei hij tegen Piet. Wij lachten ons te barsten... die man keek voor naar de koplampen maar wist niet dat aan de zijkant de richtingaanwijzer was uitgeklapt... toen we hem daar op attent maakte moest ook hij hartelijk lachen... De bus heeft 'n hele tijd dienstgedaan als ons vervoermiddel tot we weer 'n andere kochten, nu eentje die wel voor de richtingaanwijzer lichten had zitten. De bus werd geschuurd en gespoten en iemand maakte er 'n mooie tekening op en beide zijkanten en van alle kanten werd onze naam erop gezet... The Secrets. Zoals we allemaal wel weten stond je vroeger aan de lopende band en moest je jou deel in de auto plaatsen of aansluiten.. tegenwoordig zitten ze meer aan de computer en laten de robots het werk doen... Bij de plaatjes: helemaal boven de richtingaanwijzer van de bus van vroeger... links de bus zoals wij die later hadden en ook 'n zijdeur had ipv schuifdeur, die hebben we gehouden tot we stopten in 1978. Hieronder 'n foto van ons met de bus met die "beruchte" richtingaanwijzers. De letters op de bus waren zelf gemaakt van plakplastic, onder de ramen zwarte stroken plastic om de "rottigheid" 'n beetje weg te werken. Nostalgie... foto is zo van rond 1970, 45 jaar geleden zoiets.




WOR ZIJN ZE GEBLIVVE

Soms verlang je er naar om nog 'ns even kind te zijn... (luister mijn liedje "efkus keind"), weer de dingen tegen te komen, al is het maar voor heel even, van die dingen van vroeger. Wat waren deze korenmijtjes toch mooi om te zien en dat niet alleen, je kon er ook heerlijk spelen... we zetten ze dan zo neer dat we 'n ingangetje hadden en dan zaten we met twee of drie, 'n beetje opeen gepakt in zo'n hutje, de wigwam noemde wij dat. Ook waren het fijne dingen als we deden "vurberrige". Als we boos waren schopte we er ook wel ooit 'n stelletje om... dat hoorde erbij. Wij hebben thuis nog foto's van ons Ellie, ons Jo en ons Annemieke die gemaakt waren voor de "strohuisjes" want wij hadden vroeger ook wel ooit koren staan achter het huis... Geweldige tijd...


VUR AS GE MOEST HOESTE

Op dit moment zijn er duizenden mensen verkouden.. de ene nog erger dan de ander. Ook ik ben niet gespaard gebleven want ik loop al weken te hoesten en dan vooral 's nachts. Je wordt er soms gek van, kan niet goed slapen en sta vaak in de nacht even op om wat te drinken of 'n "heet snuupke" te pakken. Het schijnt 'n virus te zijn dat over ons is neergedaald waar bijna niks tegen bestand is. k heb al 'n half kruidvat thuis maar helpen doet het niks alleen 'n beetje verlichting. Vroeger kende we geen virus, dat is 'n uitvinding van later... je was verkouwe of je was het niet... en wat kregen we? 'n hoestdrankje wat ik wel lekker vond want dat smaakte nog heerlijk ook al was je niet verkouden. En wat nog meer Peer? "un par wiebertjes". Kijk hieronder maar 'ns... zo'n doosje koste toen 'n kwartje... en ze hielpen ook nog... Als ze op waren? Dan gebruikte we het doosje, vol zand geladen, om te britsen... Ze bestaan nog altijd alleen is het opschrift veranderd en ze zullen ook wel wat duurder zijn...





FILLUMS KIEKE

Als de mister op school dit ding voor de dag ging halen dan wisten we dat we die dag niet veel behoefde te doen... niks leren bedoel ik want dan deed de mister echte films draaien. Op Vorreldonk hadden we alleen 'n projector voor stilstaande beeldjes en als de mister die "afspeelde" dan vertelde hij daar 'n verhaaltje bij... waar dat "filmpje" over ging. Het was eigenlijk veel te licht in de klas ook al had men de gordijnen dicht gedaan.. die dingen verduisterde gewoon niet genoeg. Toch waren we altijd blij als de leraar van die dingen liet zien. Maar toen we in de vijfde en zesde klas zaten, was dat in de klas van mister Rombouts en die had wel verduisterings gordijnen hangen... die werden dicht getrokken en de mister draaide dan echte films... nee spannend waren die niet... ik weet nog iets over Lourdes maar de rest dat weet ik zo niet meer... wel waren er ouderwetse tekenfilms bij. En hierlangs heb ik nog zo'n ouwe projector gevonden en zo ongeveer zag die van mister Rombouts er ook uit... Och het was toendertijd behelpen maar we vonden het leuk... we hoefde in ieder geval niet te leren als we filmmiddag hadden.


DUR WAAR GIN KEINDERKRESJ



Vroeger namen de huismoederkes nog de tijd om met de kinderwagen te gaan wandelen, met andere vrouwen wat te buurten en tussendoor nog 'n trui of sokken te breien voor hun kroost. Waar is die tijd toch gebleven, alles was toen nog eerlijk verdeeld... mannen gingen werken, vrouwen zorgde voor de kinderen en het huishouden. Tegenwoordig pakken vrouwen de banen van mannen af omdat ze gek zijn op "dubbel-inkomen" terwijl er daardoor mannen zijn die geen werk hebben en hun huisgezinnen moeten rondkomen van 'n uitkering... Ik heb dat altijd nog al scheef gevonden... waarom moeten er gezinnen zijn met 'n dubbel inkomen zodat ze dikke auto's kunnen rijden en twee of drie maal per jaar op vakantie terwijl er gezinnen zijn zonder goed inkomen, leven van bijstand of uitkering en niet eens in staat zijn om 'n keertje met de hele "bubs" naar de efteling te gaan? Als er ooit 'n echte regering komt zou dit het eerste moeten zijn wat ze moeten veranderen... Eén iemand die voor het inkomen werkt voor het hele gezin, moedertjes die weer zelf hun kunt opvoeden en niet door 'n creshe laten doen en gezellig keuvelen onder elkaar zodat hun kindjes ook nog 'ns kunnen genieten van de buitenlucht, en dan natuurlijk de eigen gebreide warme trui, das of sokken... Nostalgie die morgen voor mij weer werkelijkheid mag zijn..


NOG US NOA VRUUGER KIEKE



Heerlijke plaatjes om nog 'ns te bekijke en voor iedereen denk ik zo. van boven naar beneden links: Zo zag het er vroeger op 'n woonwagenkamp uit... kris kras door elkaar, paardje erbij... trapje ervoor om binnen te kunnen komen... Daaronder.. 'n moederke die de "was op de bleek aan het leggen is" om die te kunnen laten drogen. Onderaan links het sorteren van de post toen dat nog met de hand gebeurde... Rechtsonder: daar kent iedereen zich nog wel in terug... "afkieke" bij je schoolbank-buurjongen... geweldig toch. De grote foto is van de fabriek waar ze bakelieten radio's in elkaar aan het zetten waren wat toendertijd ook nog met de hand gebeuren moest... vandaar dat we allemaal werk hadden... nu doen machines dat...


MĚ DE BUS MEE



Er gaan tegenwoordig nog wel mensen met de bus mee maar bijna iedereen heeft 'n auto om zich van de ene naar de andere plek te begeven. Dat was voeger wel even anders, mensen uit d'n Himmel die b.v. naar "Hellemond mert" gingen moesten met de bus mee... veel mensen gingen toen hun vlees halen in Helmond omdat het daar wat goedkoper was... ook de groente en het fruit... de markt in helmond werd goed bezocht door Astense mensen maar ook de Hema en V & D. Hier links zie je de bus van Van Asten die reden onder de naam Peel Express.... die foto is uit de jaren 30 volgens mij en hadden 'n busdienst van Asten-Deurne_ Helmond. Rechts zie je 'n bus van later, de BBA, Brabantse Buurtspoorwegen en Autobussen. Deze bus verzorgde het vervoer tussen Asten en Helmond... Dat is nog 'ns nostalgie... mooi zeg...


VURVELENDE ROTDINGER


Ik heb er nog altijd eentje... nee niet dezelfde als deze maar wel 'n video die nog speelt en dan geen betamax meer. Ik had me vroeger 'ns wijs laten maken toen er drie verschillende bandmerken op de markt waren dat de Betamax het wel zou gaan worden... hier op ik nog zo'n Sony Betamax wonder gevonden en wat heb ik die rotdingen wat vervloekt... Je wilde snel iets opnemen? jammer maar dan moest je 'n lege band zoeken of je nam er eentje waar al wat opstond en die moest dan op de goeie plek gestopt zijn... Je zat lekker video te kijken? Ho maar, liep me die snert band weer vast... Kun je lekker veel banden huren of kopen? Jammer, die hadden ze weer niet op betamax... Wat was er dan zo handig aan Peer? Nou eigenlijk niks alleen dat de banden wat kleiner waren. Ja ik heb er best wel wat versleten want toen keek ik nog wel veel tv.. een film kijken en de ander opnemen... Ik heb Sony gehad, Fisher, Philips, weer Sony, Grundig en nu heb ik nog 'n LC. Nee dan gaat het egenwoordig wat makkelijker... ook van m'n schotel kan ik opnemen.. in de ontvanger steekt 'n 64 gb stick in en daar kan ik heel wat mee opnemen en het makkelijke is dat ik HD kijk en kan doorsturen naar de slaapkamer en naar onder in de woonkamer... kind doet de was... Het ontvangertje is nog kleiner als 'n dvd speler... Toch weet ik dat er nog heel wat van die grote Video-bakken bij de mensen thuis hebben gestaan... en Sony behoorde dan ook nog bij een van de beste... "wa heb ikker wa op lopen kankeren"...




UT LEEK OP ZWEMME


Vaak moet ik er nog aan terug denken hoe wij ons vruuger moesten behelpen. En dan bedoel ik dit keer het zwemmen. Zwemmen heb ik nooit geleerd tenminste niet toen ik klein was... Toen ik in dienst was op m'n twintigste kreeg ik m'n eerste zwemlessen en zo waar: ik kan net boven blijven, verdrinken zal ik net niet doen als ik in 'n diepe lig. Kortgeleden met ik naar het zwemmen geweest van m'n maatje en kleinzoon Benjamin. Die heeft nu A, B en C. Die waren aan het zwemmem met de kleren aan... jange jas... je kende hem bijna niet terug. Echte waterratten zijn dat, zie fotootje onder. En dan hoe die lessen werden gegeven? Je kijkt je ogen uit. Ik vond nog van vroeger 'n zwemmachine... daar moesten de kinderen in gaan liggen/hangen en dan werd het apparaat gestart en deed de bewegingen met armen en benen zoals die kinderen dat moesten leren... zodoende wisten ze wat ze doen moesten en deed het apparaat in feite voor hoe het moest en werd die techniek overgebracht op de kinderen. Wat ik me nog herinner van vroeger dat kinderen "an unnen hoak" in het water werden gehouden zodat ze niet onder gingen als ze de technieken leerde. Daar heb ik ook 'n plaatje van. Vroeger gingen wij wel een keer per jaar naar de Limbra-Zonneweide in Elsendorp en daar hadden ze ook 'n soort strand met zwemvijver gemaakt. Wij mochten van ons moeder wel in de Aa gaan zwemmen op Voordeldonk, vaak ook nog alleen als er 'n grote bij was, maar steiken gingen wij toch wel naar de "knaal of de stuw". Dan bleef ik altijd wat aan de kant waar je meestal nog kon staan. En dan de badkleding... sjonge jonge wat 'n ellende.. als ik in de aa dook zakte die "box" op m'n enkels... 'n zelf gemaakte zwemboek van 'n ouwe plusfour die kapot was aan de knieen en dan af werd geknipt en tot volwaardig zwemtenue omgetoverd... tenminste dat vond ons moeder, "wij nie zo"... Ik moet zeggen, wat ik deed dat "leek op zwemme" maar 't was 't helemaal niet. En dan die badmode van vroeger voor de dames... tegenwoordig zien die er "oogverblindend" uit maar vroeger? echt niks...




UN DROOMMEISKE, M.M.

Ik vind haar een van de mooiste verschijningen op het witte doek die er hebben bestaan. Ze is echt 'n mooie vrouw. Ik ben helemaal gefascineerd door deze vrouw.
Al jaren bekijk ik foto's van haar en sla die op in 'n aparte map. Ja ik weet dat jullie nu denken, omdat het 'n sexsymbool was van vroeger... Nee hoor, daar gaat het me niet om want ik vind de foto's van haar van vóór ze model was de prachtigste. Ik zal haar leven in het kort proberen te omschrijven.... Ze werd geboren als Norma Jeane Mortenson... Maar de later als Marilyn Monroe door het leven gaande schoonheid had 'n heleboel namen, Ze werd geboren dus als Norma Jeane Mortenson maar haar kerkelijk doopnaam was Norma Jeane Baker. Haar moeder was al gescheiden van John Mortenson en men denkt dat de werkelijk vader van Norma Jeane Mortenson niet John is en ook geen John Baker met wie de moeder eerder was getrouwd. Men denkt dat de werkelijke vader Charles Stanley Gifford is. Ze werkten beiden in de snijstudio van RKO Pictures, de moeder van Norma Jeane, Gladys Baker was drugsverslaafd en liet de opvoeding van haar kind over aan haar vrienden Albert en Ida Bolender. Gladys Baker ging later samen met haar dochter wonen in 'n krot van 'n huis en kreeg ze een zenuwinzinking waardoor ze helemaal op hol sloeg, zo werd haar moeder krankzinnig.. Norma Jeane in huis geplaatst bij Grace McKee. In 1942 moest McKees man voor zijn werk naar de oostkust van de Verenigde Staten. Het is voor het stel te duur om de 16-jarige Norma Jeane nog te onderhouden. Het jonge meisje heeft twee keuzes: naar het weeshuis of trouwen. Ze koos voor het laatste en trouwde als 16-jarig meisje op 19 juni 1942 met haar 21-jarige buurjongen James Dougherty. Terwijl Dougherty in het leger diende, ging Norma Jeane Dougherty want dat was haar nieuwe naam, in op het verzoek van een fotograaf om te poseren, onder andere voor naaktfoto's. In 1944 werkte ze ook bij 'n minutiedepot. Toen Dougherty terugkeerde, kon hij haar niet langer thuishouden en op 13 september 1946 scheidde het stel. Ze nam acteerlessen en trouwde haar tweede echtgenoot de baseball ster Joe DiMaggio, dat was in January 1954, maar die man was erg jaloers en na negen maanden waren ze alweer gescheiden. Toen kwam ze de toneelschrijver Arthur Miller tegen met wie ze trouwde in 1956 en vanaf die tijd wilde ze Marilyn Monroe Miller worden genoemd MMM. In 1957 werd ze zwanger maar door 'n ongeluk verloor ze haar ongeboren kind. In 1961 scheidde ze van Miller.. In de tussentijd had Norma Jeane / Marilyn Monroe al 'n paar keer plastische chirurgie laten toepassen... haar neus werd smaller gemaakt en haar kin ronder, haar gezicht werd mooier en niemand had ooit gedacht dat het kwam door medische ingrepen. Op 5 augustus 1962 werd ze dood aangetroffen door de huishoudster Eunice Murray in haar huis in Brentwood, Californië. Bij de autopsie op het lichaam van Marilyn Monroe werd acht milligram van het middel chloraalhydraat en 4,5 milligram van het middel Nembutal in haar lichaam gevonden, en dr. Theodore J. Curphey van The Los Angeles County Coroner's Office zei in een persconferentie dat de doodsoorzaak een acute " barbituraat-vergiftiging " was, als gevolg van een "waarschijnlijke zelfmoord". Dat was zo'n beetje de beschrijving van haar leven wat nooit 'n gemakkelijk leven is geweest. Maar voor mij zijn de foto's van vroeger, voor haar fotomodeltijd de mooiste want alles was naturel en oh zo mooi... kijk hieronder maar, daar heb ik 'n collage van de foto's gemaakt voor ze 18 was... ze was 'n normale brunette... Helemaal onderaan haar levensfilmpje van geboorte in 1926 tot haar dood in 1962. (klik op de bovenste foto voor het liedje over haar van Cunningham: "Norma Jeane wants to be a moviestar), vroeger speelde wij dat ook met the Secrets, 1975.






AAW BEROEWPE




Ik maakte 'n compulatie van beroepen van vroeger die vele niet hebben meegemaakt of gezien. Zelfs ik niet en ik ben toch al 'n beetje ouder. Beginnen we bovenaan links: Straatveger, daar hebben we tegenwoordig 'n wagen voor. Scharensliep, die kwam aan de deur om je scharen en messen te slijpen... nu hebben we zo'n electrisch ding in de kast staan die dat kan. Oud Ijzerhandelaar, nu komen ze die van verenigingen ophalen om wat bij te verdienen. Oliehandelaar, die zijn allang uitgestorven, ik kende in Asten vroeger Snijders en van Empel. IJscoman, ja die zie je nog wel 'ns ooit. Klompenmaker, die zijn er alleen nog om te laten zien hoe ze dat vroeger deden en ze gaan machinaal voor souverniers uit Holland. Dorpsomroeper, die verkondigde belangrijke boodschappen etc... ik heb die nooit gezien. Putjesschepper, daar komen ze tegenwoordig met 'n dikke bulkwagen en zuigen alles leeg. Broodbezorger, tegenwoordig bestaan die niet, bij ons kwam vroeger Marietje van den Heuvel eerst met de mand op de fiets als op de foto en later met de auto, stationcar. Brood wordt tegenwoordig meer gekocht bij de supermarkt dan bij de bakker maar lekker brood? "gif mij dun bakker mer"...



UN FORDJE VAN TOEN EN NAW




Ik denk dat die man op de foto dit nooit zou hebben kunnen vermoeden... Hier zie je drie keer 'n Ford... rechts de allernieuwste Ford Focus en links de Ford Automobiel C uit 1896 en op de linkerfoto ook de ontwerper van die "aaw kaar" Henri Ford. Ja toch wel "un hil bietje vurschil".... Dit was dus Henri z'n eerste auto, ik had 'n Renaultje als eerste auto, net als de andere Himmelnaren Andre Caris en Gerard Bukkems hadden... wie als eerste 'n auto reed in d'n Himmel zou ik echt niet weten....



OPRUIME DIE SMÉRRIGE BISTE




Deze advertentie in het Peelbelang is nog van 2 februari 1946... en het schijnt dat men toen ook al last had van die smerige vieze ratten. Toen wij in d'n Himmel achter ons huis 'n houte hok hadden staan waar onze vader varkens in hield, voor eigen gebruik, toen hadden we ook 'n keer ratten. Die smerige dingen, van die grote, liepen van ons hok naar dat van buurman Cortenbach. Ik herinner me nog goed dat Rini Cortenbach 'n keer naar ons kwam gesneld omdat wij riepen dat er weer ratten door het hok liepen. Rini kwam zo snel mogelijk naar ons hok, pakte de riek die er stond voor het stro en stak op de zijkant van het hok in waar wij die beesten steds zagen lopen... en Rini was daar erg handig in want toen hij de riek omhoog haalde had hij er twee aanzitten... aan de punten van de riek. Wij vlug naar buiten en Rini liep met de beesten nog aan de riek naar buiten... wat hij er mee gedaan heeft weet ik niet maar wij gingen in ieder geval niet kijken... daar hadden we het lef niet voor... Misschien was dat wel beter dan de firma "Lieve" zoals hier boven staat...



FILMKE VAN JOARE TRUG




De meeste weten het meteen weer want ik ga nog 'ns 50 jaar terug in de tijd... 1964 kwam de James Bond film uit met Sean Connery en die deed heel wat stof op waaien... "Goldfinger" was die film en deze dame moest hiervoor in gesmeerd worden met gouden verf, soort verf in ieder geval maar het vervelende was dat het goedje je porien dicht kneep en daar kan je lichaam niet tegen... dus dat gedeelte uit de film moest snel worden opgenomen en dan moest de dame in kwestie weer snel worden schoongemaakt... de film: In Goldfinger krijgt geheimagent James Bond 007 (Sean Connery) een schaduwopdracht. Zijn target is een zekere Auric Goldfinger (Gert Fröbe). The Bank of England heeft namelijk ontdekt dat Goldfinger grote hoeveelheden goud opslaat en waarschijnlijk betrokken is bij een internationale goudsmokkel. Goldfinger is een man zonder genade,dat merkt Bond al snel als hij op z'n hotelkamer in Miami een staaltje van z'n kunnen ziet dat Goldfinger toegepast heeft op Jill Masterson (Shirley Eaton). Bond dringt binnen in de organisatie van Goldfinger maar deze heeft hem door en neemt de geheimagent gevangen. Dan ontdekt Bond wat Goldfinger echt van plan is en dat 'Operation Grand Slam' die hij leidt als bedoeling heeft om de ganse wereldeconomie te ontwrichten. Daarvoor heeft Goldfinger z'n zinnen gezet op de grootste goudvoorraad ter wereld die in het Amerikaanse Fort Knox opgeslagen ligt. Klik op de foto boven en kijk nog 'ns naar de mooie vrouw.. die Goldfinger was...



HOE ZE DUR VRUUGER UITZAGE




Ik wou het jullie toch even laten zien... de wereldbekende figuren, twee ervan leven nog de rest is al overleden, maar ook toen je nog jong waren. Het waren gewoon kinderen net als jij en ik. Ik begin linksboven: Albert Einstein, theoretisch natuurkundige en uitvinder. Hij wordt algemeen gezien als een van de belangrijkste natuurkundigen uit de geschiedenis. middenboven: Fidel Castro, Cubaanse revolutionair en politicus, die de functie van minister-president van Cuba had van 1959 tot 1976, en vervolgens president van 1976 tot 2008. Rechtsboven: Marilyn Monroe, Ze heet eigenlijk Norma Jean Baker, was een Amerikaanse actrice en zangeres. Zij werd als sekssymbool een icoon in de jaren vijftig. Linksonder: Paus Franciscus, geboren als Jorge Mario Bergoglio en is sinds 13 maart 2013 de paus van de Rooms-katholieke Kerk, een positie die inhoudt dat hij leider van deze kerk, bisschop van Rome en soeverein van Vaticaanstad is. Middenonder: Vladimir Poetin, hij is een Russische politicus en de president van Rusland, zijn opa was prive kok van Lenin en Stalin. Rechtsonder: Joseph Stalin: hij was een Sovjet-Russisch politicus die in de jaren 20 dictatoriale macht kreeg over de Sovjet-Unie en deze tot zijn dood in 1953 bleef behouden. In de Tweede Wereldoorlog wist hij Adolf Hitler te verslaan, maar zijn meedogenloze bewind bewerkstelligde tevens, direct en indirect, de dood voor vele miljoenen slachtoffers onder de Russen en andere volkeren. Dit zou te toch allemaal niet van deze mensen vermoeden als je de foto's van vroeger bekijkt... mensen veranderen soms door de jaren heen, soms in goed, soms in kwaad....



SPORTSCHOOL VAN VRUUGER




Ja vroeger hadden ze die dingen ook al die je nu op de sportschool of net als ik bij de fysio moet doen... dingen om je fit te houden net als ik en ook om spiermassa etc op te bouwen zoals veel jonge kerels van tegenwoordig doen. Het enige verschil is dat die dingen van toen verouderd zijn tegenover nu maar dat zou ook niet goed zijn als we dat nog met die oude "krengen" moesten doen. Die man hiervoor is duidelijk aan het roeien maar wat die man achteraan doet is me nog steeds 'n raadsel...



DUN TRENT UIT AMIRRIKA




Amerika loopt bijna overal mee voorop tenminste eind 1800 en begin 1900... kijk hier maar 'ns naar de nieuwste snufjes, de nieuwste apparaten werden in Amerika uitgevonden dan wel op de markt gebracht.. links is de nieuwste was-kookmachine uit 1902, de Kodak Bulls-Eye uit 1908, 'n nieuwe was-machine met wringer uit 1888, 'n draagbare tv uit 1963... en 'n Kodak Pocket camera uit 1908. Mooi spul allemaal uit vroeger tijd om nog 'ns terug te zien.


IWWE GELEEJE


Onze vader was geboren in 1901.. begin van de vorige eeuw maar hier heb ik nog iets van 'n eeuw eerder, van 1881 n.l. Je ziet hier 'n paspoort van toendertijd van iemand die in het leger moest, de opa van Jan, Gerard, Rini, Theo en Tonny Cortenbach... de vader dus van Tinus Cortenbach onze buurman in d'n Himmel. Ik heb het wat groter gemaakt zodat je enigzins kunt lezen wat er toendertijd allemaal op stond.



Je moet het echt 'ns goed bestuderen en dan kom je 'n geweldig lachertje tegen, bij de meting van de lengte zijn ze vroeger wel erg secuur te werk gegaan want Toon Cortenbach was groot: 1 meter, 6 decimeter, 8 centimeter en 2 millimeter. Je ziet wel het leger gaat erg nauwkeurig te werk, maar of dit nu zo voornaam is geweest dat betwijfel ik tenzeerste. Ook blijkt hij meerdere malen met groot verlof te zijn gegaan.. das ook wel raar. 3 Mei 1871 werd hij ingedeeld omdat hij loteling was.. 15 dec 1877 met groot verlof, dan 1 oktober 1878 weer terug bij het korps en op 29 oktober 1878 weer met groot verlof, op 8 augustus 1879 weer terug en met groot verlof op 6 september 1879. Dan wordt hij weer ingelijfd op 1 april 1881... Hoe makkelijk kun je het iemand maken... De vader van Tinus Cortenbach is geboren op 18 oktober 1856... Potverdorrie is dat lang geleden... en dat ze dit alles nog bewaarde is alleen maar mooi... Hieronder ook nog 'n getuigschrift van goed gedrag en dat dateerd weer van 2 mei 1881. Prachtig om die oude dingen nog 'ns te zien en te lezen, kijk ook naar het prachtige schrift van toen...




AKKUPUNKTUUR OF NÓLDEPRIKSKUS




Vroeger had men het niet zo nauw zitten met de gezondheid... hygiene was er niet echt veel en voor het eten van groenten van de plak was dat ook niet zo nodig tegenover nu tenminste want groente werden gewoon niet bespoten.Dat men toch al veel dingen had om te genezen blijkt wel uit die geneeswijze... allemaal paardemiddeltjes, dat wel maar ze hielpen vaak beter dan de echte geneesmiddelen die je bij de dokter kreeg. Neem b.v. Klazien uut Zalk... die was reuze bekend overal in het land. Vroeger had ik vaak "zweren" onder mijn voet terwijl we die toch goed bij hielden en dan moest ik eigenlijk naar de dokter maar mijn moeder liep dan op Vorreldonk aan, plukte 'n "wege-blad" zoals we die noemde... legde die op de zweer en binnen erg korte tijd trok het vuil er uit en kon die genezen. Het plaatje hierboven? nee dat is maar 'n grapje... acupunctuur was er vroeger niet, tenminste niet hier. Ik heb ooit voor aangezichtspijn acupunctuur laten doen... Tja... niks geholpen helaas. Echte naalden Peer?.. Ja echte, niet met "unne pinnegel"..



HEURT ÔK BIJ UT AAW SPUL




Nee bij ons in de straat heeft er nooit eentje gehangen maar wel op andere plaatsen in Asten. Toch hoort het tegenwoordig ook voortaan bij "ut aaw spul". Het zou trouwens ook niet meer kunnen want tegenwoordig lopen er veel rond die graag dingen voor niks willen hebben. Ik denk als die er vandaag hing dat hij de morgen niet zou halen... trouwens het is tegenwoordig ook ten strengste verboden. Ik vind het wel dom van de regeringen in de landen waar roken op veel plaatsen verboden wordt want omdat het roken verboden is gaan de jongeren het juist wel doen, dat was vroeger al zo en dat zal altijd zo blijven... 'n weggehaalde appel smaakte ook veel beter als die appel die je van thuis mee kreeg.. Iets wat niet mocht werd altijd "stiekumkes" gedaan en dan was dat veel fijner... Nou ja... kijk nog maar 'ns naar het plaatje en ga nog 'n terug naar de tijd dat ze er nog gewoon hingen... snotverdorrie zeg.... "laang geleeje nie"?...



HOE MOETTEGE DÉ DOEW?




Dacht je werkelijk dat men in vroeger tijd elkaar niet kuste als twee geliefde bij elkaar waren? Dan heb je het mooi mis want ook vroeger was dit al 'n "goei bizzigheid". Dit plaatje vond ik nog ergens en hier werd uitgelegd hoe men dat moest doen, als men dat nog niet wist... Kende men jaren later hier ook gewoon de sexuele voorlichting... vroeger was er ook deze uitleg al.. over hoe te handelen met kussen... mooi nostalgie...



UT GEMINTEHUIS IN UT GEMINTEHUIS




Klinkt 'n beetje raar maar dat is het toch niet, Gemintehuis in ut Gemintehuis, want dat zie je hierboven op het plaatje. Dit is de prachtige glas-in-lood beschildering van het ouwe gemeentehuis van vroeger dat in het gemeentehuis van nu zit, in een der ramen. Er zitten nog meer van die prachtige schilderstukken in in glas en lood. Dit vond ik toch wel heel apart en heel mooi.



EINDHOVEN HA VU LEEST




Wij hadden vroeger de platenwinkel van de Muziekfontein.. later ook nog 'n klein winkeltje in de Midas, in Helmond lag Arie Willems maar als je echt iets aparts wilde dan moest je naar van Leest in Eindhoven. Die lag niet ver lopen van het station af en ik heb er dan ook heel wat rond lopen neuzen... onder waren de singletjes en de LP's, muziekcassettes en bladmuziek en boven waren de muziekinstrumenten. Hier heb ik nog 'n foto uit 1961 volgens mij... toen bracht Conny Froboess 'n bezoek aan de winkel om meteen ook haar muziek te promoten... er stond 'n bloaskapel te spelen... en het publiek dat in grote getalen was opgekomen werd zoveel mogelijk achter de dranghekken gehouden. Ja van Leest timmerde geweldig aan de weg. Het was 'n zaak waar je geinporteerde platen kon kopen... ik heb die nog 'n stel... platen die hier in nederland niet werden uitgebracht. Die kon je herkennen aan 'n geperforeerd gaatje in de hoes of 'n ofgerond hoekje. Bij de meeste platenwinkeltje kon je alleen de bekende groepen en artiesten kopen maar van leest had veel meer. Conny Froboess was toendertijd 'n ster... als je nu 'n bekende zangeres wil laten optreden in je platenzaak dan moet de verwarming wel aan staan want die "sterren" van tegenwoordig komen zowat optreden in hun blote kont... het oog moet meer hebben dan het stemgeluid... dat was vroeger heel anders... wij luisterden naar muziek tegenwoordig "beleven" ze de optredende en dan moet het oog net zoveel hebben als het oor. Voor mij 'n waardeloze gang van zaken maar tijden veranderen.. Wij hielden vroeger van muziek en zang... tegenwoordig van "praat/spring-gedoe"... en alles wat daar mee samenhangt. Triest dat zangeressen meer moeten "brengen" dan dat ze zingen...




WOONDERDOKTER OF NUN OPLEECHTER


Ik neem jullie nog 'ns maar naar 46 jaar geleden, bijna 47.... Het is vrijdag 13 december 1968, we zitten televisie te kijken naar Willem Duijs. Niet dat ik die vent nu graag mocht zien maar hij had af en toe goeie onderwerpen. Om 'n voorbeeldje te noemen, Salvatore Adamo de man met de prachtige hese stem komt naar Nederland met z'n hele familie erbij... ze zingen 'n mooi liedje, kippenvel, echt waar. Op die vrijdag wordt er ene Willem van de Moosdijk uit Casteren aan de kaak gesteld, hij heeft de bijnaam de Kruidendokter of Wonderdokter. Die man werd op 19 februari 1926 in Eindhoven geboren in een armoedig en kinderrijk katholiek arbeidersgezin. Hij lijkt voorbestemd voor een leven in de fabriek. Na een ontmoeting met de evangelist Johan Maasbach krijgt hij een visionaire droom. Hij moet ziener en genezer worden en kruiden verkopen, alleen zo kan hij aan de armoede ontsnappen. In recordtempo ontwikkelt Van de Moosdijk zich tot een begrip in Nederland en België. Aan duizenden bejaarden en zieken uit Nederland en België verkoopt hij tegen woekerprijzen zakjes geneeskrachtige kruiden. Deze handel loopt voorspoedig: hij heeft 22 busjes in dienst om de kruiden te distribueren en de man wordt schatrijk met z’n handel en leeft als een baron. Een villa in Casteren, bontjassen voor z’n vrouw, Cadillacs voor z’n zonen, paarden, een privé-biljartleraar, het kan niet op. In 1968 heeft hij een omzet van 110.000 gulden per week. Hij wordt die dag door Willem Duys in het tv-programma "Voor de vuist weg" ontmaskerd als oplichter. Duys typeert de kruiden die hij verkoopt als soepgroente en het is afgelopen met deze kruidendokter. Na de televisie-uitzending worden de bestelbusjes in de sloot gegooid en zijn gezin wordt belaagd door pers, slachtoffers en ramptoeristen. Van de Moosdijk wordt veroordeeld wegens het onbevoegd uitoefenen van de geneeskunst en oplichting. Hij moet negen maanden de cel in, maar mag thuis de oproep afwachten. Van de Moosdijk raakt financieel aan de grond en hij beraamt samen met zijn broer Frans een overval op een geldloper. Een dwaze actie, waarbij de broers 1,2 miljoen gulden buit maken, maar bij hun vlucht met hun auto vastlopen in de blubber van een naburig bos. De Van de Moosdijks worden gepakt en zitten uiteindelijk 4,5 jaar vast. Het miljoenenbedrag wordt niet teruggevonden. Als hij ver in de tachtig is vertelt de voormalige kruidendokter, met een glimlach op zijn gezicht, dat hij destijds veel meer geld heeft verduisterd. Volgens hem gaat het om zo’n 1,5 miljoen gulden. Voor dat geld moest snel een goede verstopplek gevonden worden. Van de Moosdijk is toen naar zijn grootvader in Ammerzoden gegaan omdat hij die vertrouwde. Hij heeft acht ton in zijn stofzuiger gedaan, meer paste er niet in. Die stofzuiger stond gewoon in de huiskamer, ook tijdens een huiszoeking bij zijn grootvader, maar de politie heeft nooit naar het apparaat gekeken. De rest van het geld brengt Van de Moosdijk onder bij vrienden die hij nooit bij naam of toenaam heeft willen noemen. Die personen voorzien zijn vrouw en kinderen af en toe van geld zodat zij kunnen rondkomen. Daarnaast leent hij ook geld aan diverse mensen en instellingen. Waaronder tachtig mille aan een radiozaak in Eindhoven. Dat geld krijgt hij nooit meer terug. Ook strooit hij een deel van het geld uit in de bossen bij Vessem waar hij strandt met zijn eerste vluchtauto. In totaal vindt de politie ongeveer 100.000 gulden terug. Er ontstaat wel een ware goldrush door het gerucht dat hij het geld in de bossen bij Bergeijk heeft begraven. Sinds het uitzitten van zijn straf leidt Van de Moosdijk een teruggetrokken bestaan. Ik weet dat hij overleden is, waarschijnlijk in Nijmegen maar hoe, wat en wanneer weten we niet...




VETTIGE KURKETJES




Ik heb al vaker gesproken over de automatiekskes die we in Asten hadden... Toen ik 'n jaar of 12 was hadden ze bij de Centra-winkel van Frans van Baar 'n automaat hangen voor kroketjes, slaatjes en knakworstjes etc... en ook bij Hoes kon je "ete uit de muur trekke" en niet alleen eten maar ook snoep, toffees en dropjes... rang en pepermunt.... 'n rolletje drop trok je al voor 'n dubbeltje. Nadat van Baar er eentje had kreeg de groentewinkel van Jan van Hoek in de Emmastraat er ook eentje... waar eerst vis kon worden gekocht was omgebouwd tot automatiek... Nu zijn al die dingen weg... toch vond ik het wel leuk deze foto te laten zien van 'n "krokettenwand" al weet ik niet waar die is geweest... niet in Asten of Someren dat weet ik wel zeker... Toen de Centra weg was op de hoek van d'n Himmel begon Marcel van Baar er 'n friteszaak... 'n gouden greep want wij gingen er graag naar toe zeker de jeugd van de KWJ toen die van de 3de St Jozefstraat was verhuisd naar de Houten woning van Toon van Loon achteraan in d'n Himmel...



MÔNDIG... WASDAG..




Met de vernieuwingen zijn er veel dingen veranderd, dingen die je vroeger zag die zijn er niet meer. Als ik terug naar de tijd dat ik 'n jaar of 6 was, zeg maar de tijd meer dan zestig jaar geleden... toen moest er gewassen worden en dat was zo steevast op maandag, maandag wasdag dat is algemeen bekend. Ons moeder stookte de grote wasketel achter in het hok achter de bijkeuken... want die was moest schoon zijn en dat ging niet zonder te koken... die stookte ze op zondag al.. het eigenlijk wassen gebeurde op maandag, het oude houten wasmachien stond klaar, dat ding ging wel op stroom en moest onder worden aangezwengeld. Ook stond er 'n wringer op, toen ik wat ouder was moesten we die wringer draaien en ons moeke stak de was er in... het vuile water moesten we buiten acher naar de zoei sjouwen... omdat het laatste beetje water er niet uitliep moesten we het machien schuinduwen. Soms zat er 'n knoop van 'n kledingstuk in het afvoerkraantje en moesten we die er uit zitten peuteren. Zo ging dat denk ik bij alle mensen in d'n Himmel wel. En dan op maandag als de was gewassen was en legde ons moeder die achter op 't grasveld... op de bleek... of ze hing ze op aan de waslijn die gemaakt was van wat dikke palen uit de bossen met 'n dikke ijzeren draad eraan. Soms hing ze op de zolder... net voor de kamertjes waar wij sliepen.. daar waren ijzerdraden gespannen. Was die snel droog moest zijn hing voor de kachel op 'n stoel die de sproten al veel te los zaten door dat hij veel te heet was geworden van het veel te dicht bij de kachel staan. En dan moest er nog worden gestreken en opgevouwen... met de lakens moesten wij weer helpen.. Tja, het was niet net als nu... gewoon 'n paar machine wassen en de droger in... bijna niks meer strijken, alleen opvouwen en in de kast. Maandag, Wasdag.... hierboven 'n plaatje genomen van bovenaf van 'n wijkje in Eindhoven en die spreuk? die gaat niet altijd op, tenminste vroeger niet want zo leuk was het echt niet... "Maandag, Wasdag"...



NONDEPIE WAN LEKKER GELD


Ik denk dat iedereen dat nog steeds vind ook al vieren volgend jaar het koperen jubileum van onze euro. We denken allemaal met weemoed terug aan de tijd dat we de bekende muntjes nog hadden en het felle briefpapier. We weten allemaal dat de invoering van de euro ons, gewoon werkende mensen, veel geld heeft gekost... alles werd duurder... klein voorbeeld... Annie at met het kienen altijd 'n slaatje van 2 gulden. Na de invoering van de euro was dat 1,50 euro maar er zat dan wel wat minder op... Tja, zo werden we allemaal zachtjes aan belazerd en bezei.... En als ik nu het geld van toen weer zie krijg ik toch nog even 'n brok in m'n keel... ga ik naar de winkel en ik moet 'n karretje pakken, geen kleingeld bij moet ik 'n munt van 2 euro erin steken voor de "huur"... 2 euro? ja en dat is omgerekend 4,41 euro... "Ut moet toch nie gekker worre"....




DITTE WARE DE ECHTE




Kijk en dit waren de echte Rollende Stenen... "The Rolling Stones". Toen waren ze met vijf rasmuziekanten met v.l.n.r.: Brian Jones, Charlie Watts, Mick Jagger, Bill Wyman en Keith Richard. Brian Jones geboren 28 februari 1942 - en overleden 3 juli 1969, hij werd dood in zijn zwembad gevonden. Bill Wyman zijn werkelijke naam is William George Perks hij stapte in 1993 uit de Stones, die nu nog bestaan uit Charlie Watts drums, Keith Richard en Ron Wood op gitaar en zanger Mick Jagger. Voor mij blijven de vijf bovenstaande boys nog altijd de enige echte Rolling Stones, een van mijn favoriete bands hier op de voorpagina van de Muziek-Expres van decmber 1965... (75 cent per stuk)...



BIDDEVARTPLATS



Dit keer bij Aaw Spul iets heel anders en misschien heb je dit plaatje van Ommel nog wel nooit gezien maar zo zag het er vroeger uit als je van richting Asten Ommel in kwam gereden of zeg maar gefietst want auto's waren er zowat geen. Rechts de muur voor de pastorie met de pastorie daarachter, die staat er nog wel altijd. Ommel was toen al 'n bedevaartplaats... Wij gingen vroeger van Asten uit te voet naar Ommel en het leuke was altijd dat er bij goed weer de mis werd gedaan in de openlucht en dan kwam er in de Meimaand vaak zo'n "bruine pater preken", over de missie etc. Iedereen luisterde dan aandachtig... De oude kerk rechtvooruit werd in de oorlog zo zwaar beschadigd dat die moest worden afgebroken... missen werden in de noodkerk gedaan, dat was het omgebouwde boerebondsgebouw. Achter de kerk rechts het woonhuis van Berkvens... en tegenover de kerk de bakkerij van Kuijpers...


UM AN TRUG TE DENKE


Kun je het je nog herinneren? Ik bedoel de oudere onder ons Himmelnaren? Soms denk ik er nog graag 'ns aan terug terwijl het toch niet altijd bijzonder was en zeker niet gemakkelijk...



Links de postzegels want toendertijd kon je voor 'n paar cent je brieven nog versturen, deze postzegels zijn van Nieuw Guinea van 1 tot 12.5 cent. Dan het bord met de woordjes om te lezen uit de klas van vroeger en daarnaast die verschrikkelijk ondingen van schaatsen... Friezen en bij mij zaten die touwen meteen al helemaal los zodat ze aan de zijkant van m'n schoenen bengelde... vreselijk....



Rechts ons oude vertrouwde geld, gulden, kwartje en 'n dubbeltje, "ut ha noit weg moete goa".... het heeft ons handen vol geld gekost. In het midden de Fresh Up... die gebruikte ik altijd als ik uit ging en mezelf had geschoren... klopt...
dat is niet zo heel vaak geweest want toen ik in dienst was met m'n 19de had ik niet eens 'n spiertje haar onder m'n neus of op m'n kin. En dan links... dat is hem, precies zo'n radio hadden wij thuis eentje nadat we eerst alleen maar zo'n ouyde hoorn hadden. Onze vader kocht die bij Has Manders nu is er 'n woonhuis op de hoek van de Emmastraat en de parkeerplaats naar de Aldi, precies naast cafe Classics van Herman en Jaqueline van Oosterhout - Zegers. Ik was zo trots als 'n pauw om iedereen op school te vertellen dat wij op die radio Moskou aan konden zetten... En dan hiernaast dat plaatje van het grootste onding dat ik kende als ik moest gaan werken... de "Tikklok" of de stempelklok.. die zal nu ook nog wel bestaan maar dit ding vervloekte ik omdat ik nog wel 'ns te laat kwam op m'n werk en dan 'n boete kreeg, je moest uit 'n rekje je kaart nemen met je nummer erop, en in het apparaat steken en die gaf dan aan welke tijd je dit had gedaan...als je te laat was dan kreeg je boete die opliep naar mate je vaker te laat kwam die week.... Ondinge waar ik nooit blij mee ben geweest maar nu in het rijtje past van de Nostalgie.....



ADLUTTIEK VAN VRUUGER


Hier heb ik de voorkant van het programmaboekje van de Nederlandse kampioenschappen atletiek die wereden gehouden in Eindhoven. 57 jaar geleden werden die natuurlijk ook gehouden maar er stond 'n foto op van Neerlands snelste vrouw bij het hardlopen Fanny Blankers - Koen, 'n gewone huisvrouw zonder poespas maar ontzettend snel... De vliegende huisvrouw... Ondanks het ontbreken van grote wedstrijden waren de oorlogsjaren sportieve topjaren voor Blankers-Koen: ze vestigde in 1942 wereldrecords op het verspringen en de 80 m horden, in 1943 op het ver- én hoogspringen en in 1944 op de 100 yard en de estafettenummers 4 x 110 yard en 4 x 200 m. Maar ook in 1944 zou er van Olympische Spelen geen sprake zijn. En toen Blankers-Koen in 1946 haar tweede kind kreeg, leek haar loopbaan voorbij. Dat vrouwen aan atletiek deden werd inmiddels geaccepteerd, maar een moeder van twee kinderen die topprestaties levert, dat leek uitgesloten. Toch begon Blankers - Koen twee maanden later alweer te trainen en won datzelfde jaar nog vijf nationale en twee Europese titels: de bijnaam "de vliegende huisvrouw" was geboren. In 1947 overtrof Fanny Blankers - Koen al haar persoonlijke records en geconcentreerd werkte ze toe naar de Spelen van 1948. Op de eerste Olympische Spelen na de Tweede Wereldoorlog won Fanny goud op de 100 m, de 200 m, de 80 m horden en de 4 x 100 m estafette. De andere loopsters van de estafetteploeg waren Gerda van der Kade - Koudijs, Xenia Stad - de Jong en Nettie Witziers - Timmer. Doordat het wedstrijdprogramma ongunstig uitviel, kon ze niet meedoen aan het nummer verspringen, waarin ze de grote favoriete zou zijn geweest. Volgens sommigen had Fanny Blankers - Koen ook de gouden medaille op het verspringen, het hoogspringen en de vijfkamp kunnen winnen als ze meegedaan had, maar Fanny zelf zei dat ze daarvoor nooit de kracht zou hebben gehad. En deze gewone huisvrouw kwam gewoon ook even naar Eindhoven in 1948...


UT WOODSTOCK FESTIVAL 1969

Woodstock (voluit Woodstock Music & Art Fair) was een muziekfestival dat van 15 tot en met 18 augustus 1969 gehouden werd in de Amerikaanse plaats Bethel, op een weiland van de melkveehouder Max Yasgur. Het festival had als motto "3 Days of Peace & Music", drie dagen van vrede en muziek. Volgende maand dus 45 jaar geleden. Het geldt als een van de belangrijkste en bekendste evenementen in de geschiedenis van de Amerikaanse hippiecultuur en popmuziek. Ik zelf was toen 24 jaar, nog niet getrouwd, mijn diensttijd vervuld en liefhebber van speciale muziek alhoewel ik niet hield van muziek als van Jimmy Hendrix.
Hoewel aanvankelijk 200.000 mensen werden verwacht lag het uiteindelijke bezoekersaantal ruim boven de 400.000, van wie de meesten geen entreegeld hadden betaald. Hierdoor was het festival eerst niet winstgevend voor de organisatoren, maar dankzij de platenverkoop en inkomsten van de film werd het dat uiteindelijk toch nog. Ondanks het gebruik van alcohol en van drugs was er weinig misdaad en geweld op het festival. Er waren echter te weinig voorzieningen getroffen voor het onverwacht grote aantal bezoekers. Het Woodstockfestival was een hoogtepunt van de tegencultuur van de jaren zestig en van het hippietijdperk. Er vielen drie doden: één door een overdosis heroďne, één doordat een man in slaap was gevallen en door een tractor werd overreden en een andere festivalganger stierf aan een gesprongen blindedarm. Rare bijkomstigheid was dat er op het festival twee baby's werden geboren en hadden vier vrouwen een miskraam. De volgende artiesten en groepen deden aan het festival der festivals mee: Joan Baez,The Band, Blood, Sweat & Tears, Paul Butterfield Blues Band, Canned Heat, Joe Cocker, Country Joe and the Fish, Creedence Clearwater Revival, Crosby, Stills & Nash, Grateful Dead, Arlo Guthrie en verder nog: Tim Hardin, Keef Hartley Band, Richie Havens, Jimi Hendrix, The Incredible String Band, Jefferson Airplane, Janis Joplin, Melanie, Mountain, Quill, Santana, John Sebastian, Sha-Na-Na, Ravi Shankar, Sly & the Family Stone, Bert Sommer, Swami Satchidananda, Sweetwater, Ten Years After, The Who en Johnny Winter (m.m.v. Edgar Winter). Voor mij waren het meest interessant Creedence, Who, Crosby Stills & Nash, Tim Hardin, Janis Joplin en Melanie en die laatste zou ik 'n keer live mogen ontmoeten in Eindhoven, jaren later. De kaartjes kostten zeven dollar per dag, achttien dollar voor drie dagen.



Aanvankelijk hadden de organisatoren Artie Kornfeld en Michael Lang, die met twee geldschieters Woodstock Ventures hadden opgericht, een ander terrein op het oog. De naam van het nabijgelegen stadje Woodstock, een kunstenaarskolonie waar ondermeer Bob Dylan en The Band woonden, zou de trekpleister worden. Wegens protesten van de lokale bevolking moest een maand van te voren een nieuw terrein worden gevonden. Die episode vormt het thema van Ang Lee’s nieuwste film ’Taking Woodstock’. Toen op woensdag al 80.000 bezoekers waren neergestreken besefte Lang welke doos van Pandora ze hadden geopend: "We hadden totaal geen idee wat het zou worden. Het waren niet de bands die ons zorgen baarden maar de logistiek", zo vertelt hij op zijn website en uitgebreider in "Woodstock, het verhaal achter het legendarische festival". Uiteindelijk werden de kassa’s afgeschaft en kon iedereen vrij binnenwandelen. Hoewel, 250.000 festivalgangers bleven in de files steken. Toch opende vrijdag 15 augustus om 16 uur Richie Havens met "Freedom" en sloot Jimi Hendrix maandagochtend 18 augustus om half elf ’s ochtends af met "The star spangled banner". Beide schaarse geluiden die refereerden aan Vietnam en andere actuele politieke zaken.. Het zou voor ons oudere toch altijd nog "Het" festival onder de festivals zijn en blijven.



Toch voor mij zal na 45 jaar die ene man me altijd bij blijven... Tim Hardin met "How can we hang on to a dream"... 'n singletjes wat ik nog altijd in m'n bezit heb... Klik
HIER voor de uitvoering op tube.


VEUL KÔLLORADEKEVERS


Ik neem je mee terug naar 1939... De mensen hadden toendertijd bijna allemaal 'n eigen groentetuintje in d'n Himmel. We woonde vlakbij Voordeldonk en daar waren veel boeregezinnen. Je kon er diverse planten en pootknolletjes zoals ook de aardappelen, poters genaamd. Bij ons thuis hadden ze die ook want in d'n Himmel hadden we 'n behoorlijk stuk grond dat we konden gebruiken om groente te verbouwen. Kort bij huis had onze vader bloemen staan en dan rabarber, tussen de perzikken bomen stonden groenten en achteraan hadden we aardappelen... en dan kom ik bij het plaatje want hier zie je mensen bezig met de aardappelen die ze besprenkede met een of ander goedje wat ze hadden uitgevonden om de koloradekever te bestrijden. Ik weet nog dat ze die kevers er bij ons thuis met de hand van de bladeren afhaalde, op 'n hoop gooide en die stak mijn vaden dan in brand...


Gif gebruiken deden ze niet zo gauw vandaar ook dat wij er altijd gezond uit zagen... alles vers uit eigen tuin en in de winter van "dun inmaak"... Bij de foto stond te lezen: De koloradekever heeft ook nu weer voet aan de grond gekregen maar juist toen de kevers zich wilde gaan inrichten op de planten werd 'n hetze tegen ze geopend... men had 'n apparaatje uitgevonden "het stofvarken", dit apparaat werd gedompeld in een vloeistof met 'n "loodoplossing" en daarmee werden de planten bespoten...



OPENING VAN DE MUBBELZAAK



De hele meubelzaak is al lang weg want op de die plek begon expert z'n winkel en achteraan de Edah en later is alles tegen de vlakte gegaan voor het mooie winkelplein dat er nu ligt: Ruttenplein... Van der Loo had vroeger 'n winkeltje aan de hoek Emmastraat en Tuinstraat, later was er 'n meubelzaak van hun aan de marktstraat en daar hadden ze ook 'n Edah winkel... Ze verhuisden ook nog 'n keer naar het industrieterrein en ook naar hier op de hoek waar vroeger de dominee woonde en dit vond ik echt 'n mooi pand en erg groot en dat was toen voor 1972 toch wel iets aparts. Nu is er weer gewoon de expert winkel die deel uit maakt van de "pleinwinkeliers"... Jan Smits was er bedrijfsleider en Frans Venmans uit Someren, die ooit met mij in dezelfde klas zat op de LTS voor houtbewerking, die was er verkoper toendertijd. "Laang geleeje alwir, wor blie dun tijd"....


UT KLUPLIED VAN NWC.

Ik kreeg iets moois, iets aparts wat ik jullie niet wil onthouden.. Misschien heeft het al ooit in 'n boek van NWC gestaan maar er zullen er ongetwijfeld zijn die het nog nooit tegen zijn gekomen. Ik zal je vertellen.. want het heeft ook te maken met de foto hieronder... Het vaandelteam van NWC uit 1928, met vijfde van rechts Thieu van Lieshout.



De dochter van Thieu was thuis wat aan het rommelen in de oude spullen en kwam 'n blaadje tegen dat haar vader altijd had bewaard met daarop het NWC-lied van vroeger, ze scande het en stuurde het naar mij toe. In dit lied kom je nog de dingen tegen die je tegenwoordig niet meer zal horen: de halfs, de puike spil, de backs en de mid (midvoor). Mooi om nog 'ns terug te zien van het eigen NWC-clublied van bijna honderd jaar geleden... Ik weet dat er later 'n nieuw is gekomen maar horen zingen heb ik het ook nooit.. Maak ik meteen van de gelegenheid gebruik om iedereen nog 'ns aan te sporen om nog 'ns tussen de ouwe spulletjes te rommelen net als Marie-Jose van Stiphout - van Lieshout deed want... "veinen doedege liggeluk iets, de ziedege wel wir"... en ik ben er blij mee...




TILLEVIZIE VUR KEINDER



Wat er deze tijd al wel niet op tv komt voor kinderen is met geen pen te beschrijven... en ik vraag me af waarvoor want kinderen vermaken zich met pc of laptop of iets van die dingen waarmee ze op internet kunnen en hun spelletjes spelen... Voor ons lag dat even anders... ik ga daarom nog 'ns terug naar mijn kindertijd en dan heb ik het over de jaren 50, ik ben geboren in 1945. Wij mochten tv kijken bij Graard en Sien Verdeuzeldonk achteraan in d'n Himmel... we waren we ooit met 15 kinderen en dan zette Sien de tafel 'n beetje aan de kant en zaten wij in kleermakerszit op de grond. Onze ogen vastgekluisterd aan het kleine beeldschermpje van 43 cm.
Dit kan ik me het beste herinneren van die tijd... (kijk hierboven de fotocollage). het beginscherm, zoals het er toen uitzag als het programma nog niet aan de gang was, dan kwam het openingsbeeld van de NTS van toen, de Nederlandse Televisie Stichting... even later verscheen de moeder van de kindertelevisie aan kondigster Hannie Lips, bijgenaamd: "Tante Hannie"... en dan kwam er vaak het populaire programma van toen, "Dappere Dodo", het was de titel van de eerste kinderserie op de Nederlandse televisie, die door de KRO tussen 3 februari 1955 en 20 mei 1964 werd uitgezonden. Het programma draaide rond scheepsjongen Dappere Dodo, die samen met zijn vrienden Kees, Oom Harrie, de kapitein, Opa Buiswater en Juffrouw Vulpen de wereld rondvoer en allerlei avonturen beleefde, zie het foto'tje gemaakt op het schip. Veel stelde het eigenlijk niet voor want dappere Dodo en z'n maatjes waren poppenkastpoppen die met behulp van stokken aan de armen werden bewogen maar wij keken vol spanning toe en wat er om ons heen gebeurde was bijzaak... wij waren gefascioneerd door "het kastje" wat zoveel verandering in de wereld heeft gebracht. Na Dappere Dodo kwam het eveneens populaire ''Hokus Pokus, dat kan ik ook'' met Gerard Heystee als Liang, 'n Chinees die van alles kon. Na 'n half uurtje of soms iets langer was het programma al weer afgelopen, helaas... maar we hebben er op onze manier van genoten met dank aan de Familie Verdeuzeldonk die zo gastvrij waren en ons kinderen onvergetelijke uurtjes bezorgden.


UT PUTTRONENBUUKSKE




Toen wij nog in d'n Himmel woonden heb ik ze bij ons thuis vaak genoeg gezien, het blad voor kleding zelf te maken, "de Marion". Ons meiskes brachten die dan mee want die meiden bij ons waren erg goed in kleding maken en dan bedoel ik de oudste, ons Ellie en ons Jo want die werkte allebei op d'n Trico en zij waren bij ons de twee aangewezenen die de kapotte kleding repareerden en die soms ook van 'n gedeeltelijk versleten kledingstuk iets anders maakte. Om 'n voorbeeld te geven: ze maakte van 'n lange broek waar ik de "kneis uit ha hange" 'n zwembroek voor mij. Ze maakte ook vaak de kleding voor hun zelf, lapje stof halen, garen en knoopjes en voor 'n paar gulden hadden ze iets nieuws. Daarvoor brachten ze "de Marion" mee, soms gekocht maar meestal geleend van andere meisjes waar ze mee werkte of vriendin waren en dat werkte zo.... Bij de Marion zaten knippatronen, alle delen apart . Die knippatronen maakte ze na door deze op oude kranten of pakpapier na te raderen, deze uit te knippen en na te knippen van de stof. Het voordeel van z'n knippatroon was dat het op het raderblad stond en dan in verschillende maten. Ik herinner me nog heel goed dat ons meiskes daar mee bezig waren... Ik vond nog 'n paar van die dingen van vroeger... Hiernaast is er eentje uit 1965, toen woonde we al in de Rozenstraat. Slim waren ze bij ons toen ook al want ik herinner me nog wel wat ons Ellie ooit deed. Ze bestelde bij Wehkamp 'n nieuwe jurk in haar eigen maat, kocht zelf stof die ze mooi vond. Dan haalde ze de jurk van Wehkamp uit elkaar, ons Ellie was 'n goeie naaister, knipte de uiteengehaalde stukken na van haar eigen stof... Dan zette ze die van Wehkamp weer in elkaar en ook die van haar eigen en stuurde die van Wehkamp terug met de mededeling dat hij niet paste of dat ze hem bij nader inzien toch niet zo mooi vond... 'n echte naaister kan zoiets wel doen, ons Ellie had altijd de nieuwste modellen kleding aan. Helemaal boven staan ook nog enkele voorbeelden van de Marion, volgens mij zijn de Marions allang verdwenen... mensen kopen hun kleding tegenwoordig liever, zelf iets maken hebben ze geen tijd meer voor, ze hebben er geen zin meer in of omdat ze het gewoon niet meer kunnen... "vruuger leerde ze neije, tiggeworrig compjoetere"...



DUN BULT DU MEE


Toen Asten was bevrijdt werd er overal feestgevierd en de straten en wijken werden gevraagd om mee te doen met 'n bevrijdingsoptocht of iets dergelijks. Hier heb ik nog 'n foto van de bewoners van de St. Jozefstraten en het Plein die meededen en misschien herken je nog wel wat mensen.. laat me maar weten als je namen hebt, liefst per mail. De foto is gemaakt op het Sint Jozefplein, op dun Bult dus....



DE BUS VAN VAN AASTE



Ik vond nog 'n oude busregeling van vroeger van busonderneming van Asten uit Aaste en let 'ns op de prijzen die men toen hanteerde... daaraan zie je wel dat het 'n erg oude is... retourtje Asten - Eindhoven voor 1 gulden en 30 cent. Van Asten naar Ommel was 'n dubbeltje. Vertrekkende vanuit Asten deed van Asten er 'n uur en tien minuten over en letwel: niet over de snelweg want die hadden we toen nog niet, gewoon van Asten naar Someren via Heeze en Geldrop en dat was dan drie keer per dag, om half negen, om tien voor een en om tien voor vijf... daarbij was er nog 'n extra bus op zondagavond naar de bioscoop.



AAW RČKENING VAN DE PNEM



Gelukkig zijn er toch nog mensen die veel van vroeger hebben weten te bewaren, ik was eerlijk gezegd niet zo... van de tijd dat ik bij The Secrets speelde heb ik mijn tekstenboek ook nooit bewaard. Niks van de school... alles zo maar weg laten gaan. Gelukkig krijg ik af en toe nog 'ns echt mooie oude dingen die ik hier kan plaatsen. Zo ook deze oude rekening van de PNEM. We hadden vroeger geen 20 verschillende bedrijven die je elke week zeker een keer aan de deur hebt hangen of je de stroom en het gas via hun wil afnemen.. Wij hadden in Brabant de PNEM en Limburg b.v had de PLEM, dat sprekkt voor zich... maar kijk ook 'ns naar de prijzen die men toen hanteerde. We zitten hier wel in 1936 en veel dingen op stroom had je niet... wat wel opvalt is de prijs van het verbruik, 1 gulden en 95 cent, en de meterhuur was 70 cent. Zelfs toen was men al schandalig bezig... echte oplichters vind ik... je gaat toch mensen niet laten betalen voor 'n apparaat dat optelt wat je verbruikt? Dat zijn toch dingen die hun nodig hebben en niet wij? Echt schandalig en dat vind iki nog altijd zo... Maar goed het verbruik met huur was samen Fl. 2,65 en dat voor twee maanden.. De rekening was voor van Poppel van Sluis 11.



UT AAW PILBELANG




Het Peelbelang is voor mij nog altijd het fijnste blad geweest hier uit de regio... mensen keken er naar uit om het blad in de bus te krijgen en omdat er geen computer was vroeger was het Peelbelang het blad om de laatste weetjes te vernemen over Asten maar ook wel van andere omliggende dorpen, maar vooral toch Asten. Toen Schriks ophield te bestaan heeft dhr. Schriks besloten om zijn hele Peelbelang-archief over te geven aan Heemkundekring "de Vonder" die hier erg blij mee waren en het aan het digitaliseren zijn zodat het voor de toekomst bewaard blijft. Ik heb hier nog 'n gedeelte van de voorpagina van 'n uitgave van het Peelbelang van 1920, net na de eerste wereldoorlog toen alles nog op de bon was en er diverse maatregelen werden getroffen om alles in goed banen te leiden... Nog altijd is de Peelbelangkalender te koop zoals hij er vroeger al uitzag... Bij ons thuis hing er altijd eentje in de keuken en ook nu hangt er eentje op 'n metertje afstand van me af zodat ik weet wat er in de lopende maand te doen is en ik schrijf er mijn eigen afspraken op... Peelbelang... het is jammer dat Schriks er mee gestopt is... "dč waar echt un goei bleijke vruuger"...




OW LEECHT ANZETTE


Vandaag neem ik je nog 'ns mee naar de tijd van "dun dienamo, ut achterlichje en de koplamp"... maar dan van vroegertijd. Tegenwoordig hebben ze de verlichting helemaal in de fiets weggewerkt en 'n dynamo is ook vaak niet nodig want dat doen de oplaadbare batterijen. Wat heb ik die dingen vaak vervloekt en geloof me maar, "ikke nie alleen"... Die dingen waren goed zolang ze nog enigzins nieuw waren maar vaak waren ze ook aan het roesten en maakte daardoor geen goed contact... Fietsenlampjes waren dikwijls kapot gesprongen maar soms had je het geluk dat je s'avonds bij 'n rijwielzaak nog 'n nieuwe kon halen uit de fietsenlampjesautomaat. Bij Piet Bukkems in onze straat hing er zo eentje. De kabeltjes van de verlichting was wel voor 'n deel weggewerkt in het frame maar de stukken waar het buiten het frame liep waren de draden vaak bloot en verroest.. Ook waar de kabeltjes aan het lamp was vastgemaakt maakte niet altijd contact zoals het moest... Daarbij kwam nog dat de dynamo in de winter en ook bij regenweer vaak slipte en hij geen stroom op kon wekken die nodig was om de koplamp en het achterlicht te laten branden. Ja het is vaak 'n heel gehannes geweest. Ik heb in mijn leven twee keer 'n proces verbaal gekregen omdat ik zonder licht fietste... Een keer had ik mijn licht gewoon niet aangezet want fietsen met "dun dienamo dur op" was veel zwaarder. Geen probleem dat proces, wel zeven gulden betalen... maar eigen schuld. De tweede keer was van die vervelende politieagent die we vroeger hadden... ik noem geen naam maar ik vond het altijd al 'n gruwelijke eikel. Die schreef me op toen het gesneeuwd had en de dynamo slipte en mijn licht het niet deed.. we woonden toen al in de Rozenstraat... Gruwelijke boerelu..... was dat zeg. Ik heb hier ook nog 'n foto geplaatst van 'n fietsbel zoals ik die eentje had met Sint Christoffel erop, dat was de beschermheilige van de verkeersdeelnemers. Het heeft me goed geholpen want ik heb met de fiets nooit 'n ongeluk gehad. De fiets bel was ook 'n ramp want van de 100 die je zou proberen waren er wel 70 die 't niet deden. Meestal waren het van die roestige dingen en als je zag hoe het binnenwerk er uit zag, vraag je jezelf ook af of men hier niet al veel eerder iets fatsoenlijks op gevonden kon hebben... Ze schieten mensen op de maan en maken 'n fatsoenlijke fietsenbel krijgen ze niet klaar, de meest waren dingen van "Lek-me-vesje".... Philips maakte zoals je op de foto ziet ook reclame voor verlichting op de fiets, die hadden toendertijd toch zeker ook wel iets makkelijker uit kunnen vinden als wat je op de foto ziet: "dienamo-achterlichje-koplamp-fietsenlempkes"...




VURVELENDE SPUITJES HALE




Voor kinderverlamming was men vroeger als de dood zo bang. Ik herinner me nog van 'n geval dat zich voordeed in Asten toen ik in de derde of de vierde klas zat. In Asten werd 'n geval van kinderverlamming geconstateerd en dat hield in dat je je zelf niet meer mocht inspannen en volgens de doktoren was het raadzaam om op school tijdens de speelkwartieren en net voor en na schooltijd, niet meer te rennen of spelletjes te doen die te inspannend waren. Om die tijd was de hoele-hoep erg in maar dat mocht niet meer, touwtje springen mocht niet en ook rennen op de speelplaats was uit den boze... wat natuurlijk wel erg was voor ons kinderen want ook voetbal was niet toegestaan... kortom 'n slechte tijd voor de kinderen... Wel werden we voortaan inge-ent tegen kinderverlamming en dat gebeurde bij het wit-gele kruis gebouw of soms ook in het liefdesgesticht Barthelomeus.. Hierboven de inentingskaart van Henk Slaats uit 1959/1960, Henk was toen 12 jaar.




UN HIMMELS BIERKE




Met dank aan Jo Gehem - van der Wallen die zorgde dat ik deze plaatjes kreeg uit haar verzameling "de ouwe schoenendoos". Gelukkig gooit Jo ook nooit iets weg, die is net zo "nostalgie-gek" als ik.. Hierboven zie je in het midden van de bierbrouwerij Eijsbouts uit d'n Himmel het rekeningen boekje dat de kasteleins kregen en waarin werd opgeschreven wat ze nodig hadden en later konden betalen. Links het oudste want toen werd nog met potlood geschreven, rechts van later met 'n pen. Je zal denken... maar die brouwerij was toch Astein? dat klopt maar ik zal hier wat uitleg bij geven... Heel vroeger was de eerste brouwerij van Eijsbouts gevestigd op de plek waar nu zo ongeveer zaal Zegers is en later ging dat over naar d'n Himmel. Over de brouwerij: Theodorus Eijsbouts begon rond 1885 met brouwen, dat deed hij onder de naam "Bierbrouwerij De Hoop". Later "Astein Eijsbout's Bierbrouwerij en Mineraalwaterfabriek Asten" en nog later "Astein Asten". De voornaamste klanten zaten in het gebied gelegen tussen Den Bosch en Weert maar voornamelijk in Brabant. Het bier werd, o.a. door Himmelnaar Piet Stevens maar dat was wel wat later, weggebracht met een handkar en vervolgens met een bodedienst verder vervoerd. Piet Stevens woonde in het huis naast de brouwerij waar nu de kapper zit. Na Theo kwam de volgende brouwer, Jan Eijsbouts, hij was onder andere ook loco-burgemeester van Asten. Jan werd daarna opgevolgd door Theo, de vader van Jan Eijsbouts die nu nog steeds in het prachtige pand woont op de hoek Emmastraat-Hemel en eigenaar is van "in de brouwerij". Theo Eijsbouts was het die onder andere net voor het begin van de Tweede Wereldoorlog de eerste vrachtauto kocht voor het bedrijf. Behalve bier werd er ook limonade geproduceerd. Er ontstond 'n idee om flink te investeren in het bedrijf in Asten. Een plan dat al voor 1945 was geboren. De oorlog strooide echter roet in het eten. Het plan was om 1700 hectoliter bier en 170.000 liter limonade te gaan produceren. Bovendien moest er een nieuwe brouwinstallatie komen. Er was zelfs al een schema gemaakt van de bier- en limonadeproductie. Het plan vond echter geen doorgang: de investeringen waren te hoog. Bovendien kon je in die tijd goedkoper bier bij andere brouwers kopen dan zelf produceren. Dat betekende in 1947 het einde van de brouwerij. Hierna werd het bier gekocht bij Brand, Vriendenkring en Dommelsch en in tankwagens in Asten afgeleverd. Uiteindelijk werd de brouwerij overgenomen door Dommelsch. Er werd nog wel limonade geproduceerd. Tegen het einde van de zestiger jaren werd er bedrijf definitief gesloten. Jammer want door de brouwerij was de Hemel wel vaak in het nieuws geweest. Hier 'n foto nog van cafe Gehem van heel vroeger waar de bovengenoemde boekjes van waren, bierviltjes van de Hoop heb ik helaas niet maar wel van Astein....





RADIO ZOONDER KABEL




Wie denkt er nooit niet 'ns aan terug, zeker als je de dingen leest die ik op mijn Himmelse Website zet over vroeger, aan wat 60 jaar geleden op de markt kwam... want officieel verscheen in 1954 de eerste transistor radio. Best wel 'n hele uitvinding want nu kon je als je ging fietsen of ging zwemmen je eigen muziek meenemen, je eigen zender kiezen. In Amerika kwam de eerste in 1954 in de winkel maar ik heb ooit 'ns gelezen dat men in Duitsland al zo'n muziekdoosje hadden uitgebracht. Door de opkomst van de transistor radio in de jaren vijftig waren tieners niet langer meer gebonden aan de buizenradio in de huiskamer van hun ouders om naar hun favoriete muziek te luisteren. Op je eigen kamer of met vrienden op je "hangplek" kon je je eigen voorkeurszender opzetten en opgaan in de nieuwe rock-'n-rollmuziek die vanaf 1954 de populaire muziek in de Verenigde Staten op zijn kop zette. In Amerika was de eerste transsistorradio de Regency TR-1 in zakformaat en werd op 18 oktober 1954 geintroduceerd en kostte toendertijd 49,95 dollar.
In Nederlands geld was dat toendertijd tussen de 150 en de 200 gulden. Philips Nederland bracht veel verschillende exemplaren uit... hier heb ik nog 'n foto van enkele van de grotere modellen, geen zakformaten... Ik herinner me nog 'n leuk voorval met zo'n ding... we waren in het zwembad in Someren met 'n heel stel jongens uit d'n Himmel en iemand had zo'n ding bij zich maar nog al hard staan... een van die opzichters/badmeesters kwam zeggen dat het ding heel zacht moest staan of helemaal uit... Wij grommen en schelden, je weet hoe dat gaat en degene waarvan de radio was werd zo kwaad dat hij het ding oppakte en in het zwembad gooide... wij schrokken ons kapot maar later hebben we er hartelijk om gelachen... van wie hij was zeg ik niet want ik weet dat het van een van de broers was van de bewuste jongen en die er erg kwaad om is geweest.... achteraf wel leuk... "mer??? ik vurroaj niks"....




GIN VURSTAND VAN DRANK




Die BN-ers, de bekende Nederlanders lieten zichzelf vroeger al voor geld strikken voor reclamedoeleinden... Als je die reclames ziet tegenwoordig zakt je de broek toch af... denk maar 'ns aan André van Duin, Martine Bijl en Bram Moszkowicz... Neem hier die oude reclame van Piet Bambergen met z'n reclame voor SKOL... dat bewijst toch maar weer dat die zakkenvullers er dan ook geen spier verstand van hebben. Hoppiger Pils?? mijn God 'n slechter glas bier heeft er op de wereld niet bestaan... van die rommel kreeg je het zuur, de nasmaak was als rioolwater en als je er al durfde te ruiken draaide je maag zich 5 keer om. Als ik ergens Skol zag staan ging ik beslist niet naar binnen... en dan denkt die Bambergen dat hij 'n heerlijk glas bier in de hand heeft... Hoppiger pils??? lulkoek toch, "wij noemde dé vruuger al slootwatter"....




SEKS OP DUN TILLEVIZIE

Nou ja echte sex was het natuurlijk niet maar het had wel erotische getinte beelden en uitstraling. Ik neem je mee naar de PinUp-Club,
'n programma dat veronica op de beeldbuis bracht en ontzettend veel kijkers had, hoe kan het ook anders... eerst komen er drie sexy meiden in beeld die 'n sexy hot lied komen vertolken met op de achtergrond beelden van half naakte dansende vrouwen... de drie dames kregen meer bekendheid en hadden de naam "Barbarella" en het nummer wat ze brachten bereikte zelfs de top40: "cheer you up in the pinup club"... Het nummer was zoiets als de groep Luv in 1978 een van haar succes nummers had... "You're welcome in Waldolala".... de b-kant van Y.O. me. Het erotische programma de PinUp Club had ook 'n vragenuurtje waar de sexy Belgische Wendy van Wanten vragen van kijkers beantwoorde.. allemaal gespeeld natuurlijk want ik kan me niet voor stellen dat iemand zo'n domme vragen kon stellen.. maar goed... Dan was er nog de "pinup van de maand" en daar werden vrouwen gekozen die in hun dagelijks werk gewoon op kantoor werkten of in de fabriek, tenminste dat werd gesuggereerd... Zoals ik al zei, de PinUp Club was een zeer goed bekeken programma maar ook erg omstreden. Er werden zelfs vragen over gesteld in de Tweede Kamer, maar dat is niet verwonderlijk want die heren hebben toch niks anders interessants te doen. Er werden ook enkele specials uitgezonden, onder meer over het carnaval in Rio de Janeiro. Onder de naam PinUp Club werden ook pyamaparties georganiseerd want de sex/geld wereld moet blijven draaien, overal probeert men munt uit te slaan. In 1991 eindigde het programma en nadat Barbarella een nieuw nummer uitbracht maar ook dat weer flopte stopte ook dit trio... Onder rechts de aankondiging van het programma in de krant. Wel leuk om nog 'ns aan terug te denken en daarom heb ik 'n verkorte versie gemaakt van het videootje dat je beslist nog 'ns moet gaan zien... klik maar op het hoesje van de dames... en laat je nog 'n verrassen en meesleuren naar 1988.......

.....


AAW BEROEPEN




Wat hadden we in vroeger tijd toch eigenlijk leuke beroepen tegenover nu... alles draait om computers en andere electronica... Kijk maar 'ns naar de supermarkt waar je bij de kassa af moest rekenen zo'n 25 jaar geleden. De meisjes aan de kassa moesten de prijzen van de artikelen "uit de kop kenne" en de bedragen nog aanslaan...Hierboven heb ik nog wat oudere beroepen van vroeger in 'n collage gezet zodat je nog 'ns kunt zien wat er zoal was.. Boven v.l.n.r.: Oud-ijzer handelaar die nog aan de deur kwam om de rommel op te halen, Dorpsomroeper die de laatste belangrijke dingen mee deelde, Rietsnijder en helemaal rechts de Lampenontsteker. Op de tweede rij: Klompenmaker, Scharenslijper ofwel de scharesliep die kwam toen nog aan de deur om messen en scharen te slijpen en rechts de man die wij als kind graag zagen komen de IJscoman. Onderaan: Straatveger die we in elk dorp of stad wel hadden en dan de beroepen van mensen die ook nog aan de deur kwamen... in het midden de Bakker met z'n broodmand en rechts de Schillenboer die de oude schillen bij de mensen kwam ophalen... bij ons hoefde dat niet wat bij ons thuis gingen de schillen naar de varkens of de kippen...





NOSTALGIE UM AN TRUG TE DENKE




Soms dan zoek ik niks op internet maar dwarrel zo maar wat rond en dan kom je best leuke dingen tegen die mij weer in de sferen van vroegertijd brengen en "dôr vurtoef ik gér". Ik dacht ik zal het jullie ook nog 'ns laten zien zodat je bij het zien van 'n plaatje ook weer: "och ja, zo was dat toen" en kom je in de zelfde sfeer als ik. Ik zeg het gewoon zoals wij dat vroeger in d'n Himmel zeiden... "Kappesjuuls", die op de dikke melkflessen zaten, die 'afdekplatjes' die spaarde wij 'vur de zwarte errum kiendjes in Afrika'. "Nylons", gaven de vrouwenbenen 'n extra mooie uitstraling maar die verdomde ladders steeds. "Puntenslijper", maar dit is er eentje van de lessenaar van de mister. "Hoardreugkap", wij hadden thuis dezelfde, 'n oranje, dôr hí ons moeder wa oonder gezéte. "Hanny Lips", een van de eerste omroepsters en die zwaaide altijd als het programma was afgelopen. "Kattepult", daar heeft toch iedereen wel mee geschoten? wij maakte die zelf en soms gingen we er wel wat gevaarlijk mee om. "Kit éirkole", iedereen stookte vroeger briketten, antraciet en eierkolen... kitten vol hebben we er in de stal moeten gaan halen. "Ik-heb-ow-neus", maar stoere jongens van vroeger bedoelde wel 'ns iets anders terwijl ze niet wisten waar het over ging. "IJsbonbons", wie heeft die 'plekdinger' nooit in z'n tes gehad? en als laatste "Poezieplatjes", je had ze in alle maten en soorten... duizenden albums zijn er mee volgeplakt met leuke teksten erbij... "Godsamme, dé ware nog us téijje"....




BOERDEREIJ VAN DEN BÔMME AFGEBRAND

Ik heb me dikwijls afgevraagd waarom de boerderij van de Wed. van den Boomen, vooraan uit d'n Himmel, het Himmeleindje genoemd, er zo nieuw uitzag terwijl die er al ver voor 1900 stond.
Ik heb hier 'n heel oud kaartje waar de Emmastraat (rode lijn) nog de Hemel was en het kleine stukje vooraan bij Eijsbouts (groene lijn, Hemeleindje was. In wat nu Hemel is stonden nog geen huizen (paarse lijn). Toen stond er de boerderij van Sjef van den Boomen al (daarvoor van vader Hannes) en ook de huisjes verderop richting Logtenstraat (gele lijn).. Het viel me op dat toendertijd de daken allemaal van stro waren en deze boerderij had dakpannen.. heel ongebruikelijk. Maar na wat snuffelwerk bleek er 'n brand te hebben gewoed in 1931 waarbij de boerderij echt tot de grond toe afgebrand is en daarna is er de nieuwe boerderij gekomen, met dakpannen dus. Hieronder staan de twee berichtgevingen in de nieuwsbladen van toen: Algemeen dagblad en de Nieuwe Tilburgse Courant en ik moet zeggen dat die toch ook nog al uiteenlopen "ze namen ut toen nie zo naaw"....



Gelukkig heb ik Toon Geenen en zijn 91 jarige moeder Anneke nog die ik af en toe wat kan vragen en Anneke Geenen - Stevens (6), die er dus vlakbij woonde, kon het zich nog herinneren als de dag van gisteren. Hier haar verhaal... Sjefke was die ochtend al vroeg van huis gegaan. Naar Venlo, Anneke dacht naar de veiling. In de loop van die morgen brak de brand uit. Gelukkig overdag, zodat de vrouw en kinderen van Sjefke, en ook Hannes snel buiten waren. De kinderen werden naar Piet Stevens (6) gebracht, die was familie van van den Boomen, hij moest oom zeggen tegen Hannes, de vader van Sjef. Samen met de kinderen van den Boomen stond Anneke als 10-jarig meiske door het raam naar de brand en de drukte kijken. De boerderij was reddeloos verloren. Een oude boerderij, veel oud hout en stro, dus dat brandde als 'n fakkel, het Hemeleindje was rood gekleurd. In de artikelen hierboven kun je lezen dat het vee dat op stal stond ook verloren ging. De koeien liepen omdat het augustus was, nog in de wei, dus die bleven bespaard. In een paar uur tijd was de hele boerderij verdwenen, alles plat. Anneke herinnert zich nog dat de brandweer de omringende huizen nat hield en er voor zorgde dat de brand niet oversloeg. Ook het huis van Meulendijks (10), de kolenboer en het huis van Annekes thuis, van Stevens (6) dreigden nog even in gevaar te komen. Later in de middag om een uur of vier kwam Sjefke thuis. Hij wist nog van niets (mobieltjes waren er toen nog niet). De brandweer was al weg en er liep ook geen volk meer. Hij was met iemand meegereden en werd bij brouwer Eijsbouts op de hoek afgezet. Het laatste stukske liep hij. Anneke weet nog dat Sjefke altijd 'n beetje voorover gebogen liep, "altijd mi zunne kop nao beneje". Anneke, die achter het raam was gaan zitten zag hem aan komen lopen. Pas toen Sjef tegenover Piet Stevens (6) was zag hij dat zijn boerderij er niet meer stond. Dit moet voor die man toch 'n rare ervaring zijn geweest, s'morgens gewoon normaal van huis gaan en s'avonds thuis komen en je boerderij is weg.... Hieronder de boerderij zoals wij die kenden....






GROOT FIST BIJ DE DAFJES


Het is dit jaar precies 50 jaar geleden toen het in Eindhoven bij de DAF fabrieken groot feest was want de 100.000ste Dafpersonenwagen liep van de band en dat realiseerde men in 5 jaar tijd. Ook had men tot dan toe 50.000 daftrucks gemaakt. Het bedrijf van Huub van Doorne groeide in 14 jaar uit van 750 naar 6000 werknemers. Huub van Doorne was zo dom nog niet en op vrijdag 26 september 1964 riep hij zijn hele personeel bijeen voor het hoofdkwartier van DAF waar hij 'n toespraak hield: "Wie 100.000 auto's maakt blijkt 'n goed product te hebben en de miljoenste zal t.z.t. ook nog wel van de band lopen, we hebben gezamelijk 'n grote prestatie geleverd. Natuurlijk had hij 'n extraatje in petto voor zijn personeel en iedereen die verbonden was aan DAF kreeg 'n goudkleurige dinky-toy van de Daffodil, 'n herdenkingsaansteker en 'n lotnummer want de feestcommissie had bedacht om de honderduizendste auto te verloten. De winnaar was de eigenaar van lotnummer 14612 en dat was 'n van Chinese-afkomst bij Daf-Rotterdam werkende magazijn knecht Tjek Gie Lie. Het zat de van Doorne's toch niet lekker dat de gewonnen DAF niet in Eindhoven bleef rondrijden dus werd besloten om ook 100.001 te verloten en nu viel die wel kortbij al betrof het hier 'n Belgiesche werknemer... de Daf zou geregeld in Eindhoven te zien zijn... de gelukkige was Alex Leekens, 'n machinebediende bij Daf-Eindhoven. Op de foto boven 'n Daffodil en 'n ezel want die twee werden vaak bijeengebracht... ze zijn allebei stug... De Daffodil had allang de naam "het pientere pookje", je kon alleen met dat pookje in de vooruit of achteruit zetten.



Op de foto's vanaf linksboven: De constructie werkplaats van de gebroeders van Doorne, Reclame voor de Daffodil, Presentatie van de eerste Dafjes. middelste rij: De broers van Doorne, links Huub en rechts Wim en de rechterfoto nog wat reclame. Onder: Dat blauwe gevalletje had Huub voor zichzelf gemaakt men noemde het de rijdende regenjas, in het midden de Daftrucks die men "de zevenstreper" noemde naar de zeven strepen op de voorkant.. rechts de lijn van de Dafjes...




BOKS-GEVECHTEN 20STE EEUW

Vergeten zullen we het wel nooit doen de legendarische gevechten die Cassius Clay, later als Mohammed Ali leverde in de jaren 60 en waar wij s'nachts voor opstonden... 'n video hadden wij niet om het op te nemen dus zetten we de wekker om de wedstrijden te kijken in de nacht. Het waren vaak mooie wedstrijden vooral de "knokpartij" die het gesprek van de dag was, die van februari 1964. Natuurlijk was er het gedoe vooraf waar schreeuwlelijk Clay tegen alles en iedereen aan schopte en maar bleef verklaren dat hij "The Greatest" was en Listen die verklaarde zijn tegenstander de mond te snoeren door zijn mond "dicht te rammen"... De statistieken waren wel van dien aard dat het 't gevecht van de eeuw zou worden: Listen bijgenaamd "The Black Bear" had 37 wedstrijden gebokst waarvan hij er 36 had gewonnen waarvan 23 door knock-out en 1 verloren. Daar tegen had Clay bijgenaamd "The Greatest" er 19 gespeeld en 19 gewonnen waarvan 15 door knock-out. Helaas voor Sonny Listen kreeg hij in de zevende ronde de gevoelige tik van Cassius Clay die hij niet meer te boven kwam. Clay stapte over naar de Islam en veranderde zijn naam in Mohammed Ali, zijn grote mond werd nog erger... misschien ook wel terrecht want hij was echt de beste: "The Greatest". Maar er zou 'n nieuw gevecht komen tussen de twee kemphanen eentje die veel stof deed opwaaien in bokskringen. De wedstrijd zou op 25 mei 1965 in Lewiston (Maine) plaatsvinden en was het tweede en ook laatste treffen tussen de twee. Ik heb niet zoveel verstand van boksen maar Ali hanteerde hier voor de eerste maal 'n slag genaamd Phantom Punch, die wereldbroemd zou worden. De wedstrijd begon goed voor Ali en Listen had hem niet een keer geraakt toen Ali zijn Phantom Punch plaatste, enkele snelle stoten op zijn slaap en kaak... in die eerste ronde, na 102 seconden storte de zware Listen tegen het canvas en het zou de geschiedenis in gaan als de snelste k.o. die Ali in zijn carriere bewerkstelligde. Zie de foto boven, Ali hing over Listen heen en riep... "sta op idioot"... De ringrechter was zo met Ali bezig dat hij vergat om de al enkele seconde op de grond liggende Listen aan te tellen. De wedstrijd ging weer verder maar de hoofdscheidsrechters stopte het gevecht en maakte de ringrechter er op attent dat Listen al meer dan tien seconden op de grond had gelegen... Later zei men dat de schijnbaar onoverwinbare Sonny Listen was omgekocht door de maffia. Och in die kringen is alles mogelijk... feit was dat ik de wedstrijd s'nacht had gevolgd (ik was toen net in militaire dienst) en we konden weer snel van onze nachtrust genieten.. "ik waar nog gin 20 minute wakker geweest"... Klik op de bovenste foto voor 'n video van het gevecht want je wordt doorgeschakeld naar you-tube.




VAN ONDERSTEBOVEN GERAAKT




Ik weet niet of jullie dat ook wel 'ns hebben.. ikke in ieder geval wel... Als ik zo die nostalgische plaatjes zie van vroeger dan raak ik weer gefacineerd door de aanblik van de dames. Je weet nog wel dat er vroeger op de kermis van die schiettenten stonden waar je op pijpjes moest schieten en als je dat buisje helemaal kapot had dan viel 'n kaart naar beneden met 'n afbeelding van 'n filmster... Als ik nu Marilyn Monroe zie met haar pruilmondje en lieftallig gezichtje dan raakt me dat weer... gewoon omdat ik hou van nostalgische plaatjes... Je kent ze toch ook nog wel die ouwe plaatjes die je ergens bij kreeg met filmsterren erop zoals Sofia Loren, Jane Mansfield, Gina Lollobrigida, Brigitte Bardot en Kim Novak. Vroeger spaarde wij vanalles: suikerzakjes, bierviltjes, postzegels, sigarenbandjes maar zeker ook van die speelkaarten met afbeeldingen van filmsterren. Op menig tiener-slaap-kamertje hing naast de foto's van zijn favoriete groep, zanger of zangeres ook wel 'n foto van 'n filmdiva van toen. Ik had er altijd wel eentje hangen van Brigitte Bardot.. "un meid um van te drome"... Deze week maakte iemand 'n foto toen ik weer zo'n "pin-uppetje" zag en ik er naar stond te kijken.. De foto heb ik hier... echte nostalgie... en ikke?? "ik waar dur hillemol onderstebovve van"....




CASSETTEBANDJE IS 50 JAAR OUD

Het was 'n grandiose uitvinding en heek uitkomst... het cassettebandje. Ik had vroeger 'ns ooit 'n ouwe bandrecorder, niet eentje die je rechtop kon zetten, nee nee gewoon eentje die op tafel stond en de banden horizontaal lagen. Toen de cassette kwam was dat echt 'n hele uitkomst...
je kon je favoriete muziek meenemen in en in een kleine cassette-speler afspelen... later kwamen ook de radiocassette recorders en kon je de muziek die je hoorde opnemen en op 'n later tijdstip weer afspelen. In 1963 presenteerde Philips op de Internationale Funk Ausstellung in Berlijn de Compact Cassette. De cassette groeide uit tot een populair medium voor het afspelen en opnemen van muziek en ander geluid. Tussen 1961 en 1963 ontwikkelde enkele Nederlandse en Belgiesche ingenieurs het bandje en er werd hard gewerkt bij Philips Hasselt aan een nieuwe geluidsdrager die de opvolger moet worden van de spoelenrecorder. Het team stond er onder leiding van de nog jonge ingenieur: Lou Ottens. Toen ik speelde met the Secrets en we 'n nieuw liedje gingen
instuderen (2 per week) dan had mijn maatje Henk Kessels de nieuwste liedjes al opgenomen op zijn radio cassetterecorder en om de tekst over te schrijven draaide we de nummers soms wel 50 keer heen en weer. De radiocassette van Henk is menigmaal warm gelopen...
In 1988 ben ik gestart met het opnemen, verhuren en verkopen van deze bandjes... onder de naam "Welten Muziek" gingen mijn met lichtblauwe inlay's van mijn huis naar de huurders... een keer per maand ging ik de klanten af om de nieuwe muziekbandjes te brengen en de ouwe weer op te halen... Doordat ik het steeds drukker kreeg kocht ik van Tony Bass, die dit ook deed maar ging stoppen, zijn overspoel machines... deze waren ook ontwikkeld door Philips maar er zijn er maar 'n paar van verkocht. De machines heb ik nog op zolder staan... 15 bandjes tegelijk op dubbele snelheid gingen er elke keer in en dat ging lekker snel want eerst moest ik het doen met 6 cassettedecks maar op normale snelheid... Helaas voor mij kwam toen juist de cd in opkomst en werden er bijna geen cassettes meer gekocht of gehuurd. Natuurlijk is digitaal de uitvinding en ik denk dat er in 'n later stadium nog wel iets anders krijgen... Toch heb ik ook goeie herinneringen aan het cassettebandje waar je als gereedschap ook 'n potlood nodig had om vastgelopen bandjes weer op orde te krijgen... was wel weer lachen toendertijd... Vele mensen zullen op zolder ook nog wel 'n autocassettespeler hebben liggen die, zoals ik denk, "noit mer van de zulder afkumt"...






'T ZAL MIJ TOCH NIET GEBEUREN ?

Volgens mij ben ik vroeger door onze vader en ons moeder vernoemd naar de heilige Petrus, de sleuteldrager van d'n Himmel en dat komt goed uit want ik wil voorlopig ook de sleuteldrager van onzen Himmel zijn, tenminste van de wepsaijt en dan komt mijn naam goed uit Peer, Pirke, Peter of gewoon Petrus. In vroeger tijd werd iedereen naar 'n heilige genoemd en dat was ook wel mooi als je ook nog in d'n Himmel bent geboren net als ik. Maar nu las ik toch dat de beenderen van d'n heilige Petrus tentoon waren gesteld in het Vaticaan en dat iedereen kan komen kijken... snotverdorrie, "dé vein ik mer niks"... Ik moet er toch niet aan denken dat ze later hier in onze straat op ons Tontje Moas Pleintje 'n stenen tafel maken en daar mijn beetjes en botjes op tentoon stellen... rare gedachte, heel raar idee... Ok, ik weet wel dat je naar niet in je blote kont ligt maar toch. Ik vraag me trouwens af wat voor nut het heeft om de beenderen van iemand te bewaren en te laten kijken aan het volk... Petrus zal toch niks anders hebben als wij, die had toch ook geen drie armen? nou dan? wat voor nut heeft het dan?... de paus heeft er nog met wierook over heen gedaan en ik heb de foto's hier geplaatst zodat je kan zien waar het over gaat... Hebben die nou echt niks anders te doen? en dan te bedenken dat er ook nog duizenden mensen op het St. Pietersplein stonden waar het allemaal te gebeuren stond... Alleen voor 'n paar botjes... "Dus wil ik naw alvast een ding zegge... leg dizze Petrus Welten nôit ôp ut Pleintje"...




BEKÉNDE DINGE VAN TOENDERTIJD



Iedereen zal het wel 'ns hebben of je nu uit d'n Himmel komt of niet... "wie van Aaste kumpt vurgit ut nie". De oude dingen die ons vroeger zo na aan het hart lagen... bovenstaande vergeet ik zeker want er zijn erbij die 'n belangrijke rol speelde in mijn leven of waar ik herinneringen aan heb... Rechts onder: de Spar winkel van Huub Eijsbouts in de Mgr den Dubbeldenstraat... daar moest ik vaak naar toe om nog wat boodschappen te halen die ons moeder vergeten was in het boodschappenboekje op te schrijven van ome Jan van Bussel van de Spar in Heusden... daarnaast op die donkere foto aan de linkerkant het cafe van Jan van Baar op de hoek zo'n beetje van de Hemel en de Emmastraat, cafe "de Hemel" genaamd... waar ik mijn vader wel 'ns ooit moest gaan vragen om naar huis te komen van ons moeder als hij 'n keertje "te" lang bleef zitten samen met Willem Vaes. Linksonder het winkeltje van van Eersel, net voor het "kwartelpeijke" dat lag tussen hun en Jos Thijssen in (nu het natuurwinkeltje), waar je voor 'n paar cent potten en pannen kon kopen... Rechtsboven de fietsenwinkel van Pietje Bukkems in d'n Himmel met er aan vast de werkplaats waar Pietje de reparaties uitvoerde... bij mij repareerde hij ooit de gebroken stang van mijn fiets toen ik aan het fietscrossen was op de baan die we hadden aangelegd waar Franske van der Velden zijn ijzergieterij had gestaan. Middenboven de rookwaren winkel van Bekken in de Julianastraat waar de jeugd veel losse sigaretjes heeft gekocht en soms ook gejat... En links boven de "viswinkel van Putje", op het Koningplein die ze nu gaan afbreken. Sjef Putten had die eerst naast de Wit maar verhuisde naar het Koningsplein.. als ik vis moest halen van ons moeder was dat bij Putje, iedereen deed dat toendertijd...





VINYL OFWEL GRAMMOFOONPLATJES


Het overkomt me best wel vaak als ik op mijn pc de muziek aan zet en luister naar m'n favoriete muziek... gouwe ouwe en oldies en de liedjes uit ons eigen Brabant en dat betekent dat ik vaak luister naar de liedjes van Ger Gedoan... natuurlijk ook Gerard van Maasakkers... uit Liessel naar Gerard van Kol en noem maar op. Maar als ik luister naar de jaren 60 en 70 dan mis ik het geluid van het opleggen van de plaat als je 'n pick-up had... af en toe 'n overslag of kraakje erin.. vroeger vonden we dat niks, nu mis ik het.. daarom verlang ik af en toe terug naar die ouderwetse pickup waar je de naald er nog met je hand op de plaat moest zetten, naar de automatische platenwisselaar waar soms de plaat 'n beetje te ver begon... naar de jukebox waar 'n 'n kwartje in gooide om drie plaatjes te mogen kiezen... na inworp je keuze indrukte, A14, en je dan het brommen hoorde van de automaat die de plaat op zocht en dan het horenlopenvan de naald over het plaatje dat begon te spelen... Ja de grammofoonplaatjes mis ik. Neem nu de deejays, laptopje bij zich met 15.000 nummers erop.. en je hebt alles bij je... Maar dat was eerst wel wat anders... ik nam 9 curverbakken met platen mee als ik ging draaien... negen keer 450 platen... en het mooie? je had ook b-kanten die vaak erg mooi waren maar nu niet meer aan bod komen... "de ceedee brôchttur de klaat in... de compjoeter makte alles képot... wat môi is moettege môi loate... gif mij de singeltjes mer, bietje kraken makte ut schôn... dé heurde dur gewoon bij"...........




MÔDDE VAN VRUUGER



Ook al geef je helemaal niks om mode, het is toch altijd leuk om nog 'ns te zien wat de vrouwen vroeger zoal droegn... voor ons mannen maakte dat niet zoveel uit maar vrouwen hebben nu eenmaal de eigenschap om er mooi, lief, leuk en sexy uit te zien.. en daarom plaats ik hier dat grote plaatje zodat je 'ns door de jaren heen kunt bladeren... van 1941 tot 1969.. zeg maar de jaren tot 1970... toen de flowerpower zijn intrede deed... In het begin van de jaren 70 werden de rokjes korter dan ooit (mini). Rond 1975 verloor dit enigzins aan populariteit en meer vrouwen kozen voor een langere knielange klok- of plooirokken (midi). Zelfs rokken en jurken tot op de grond werden populair in de mode van de jaren 70... later kwam er de hotpants... Toch blijft de mode van de jaren 50/60 me wel wat fascineren, "al gééf ik gin fluit um môdde"..




VERSCHIL TOEN EN NAW

Wie de hele dag thuis is en graag doet computeren die komt nog wel 'ns wat tegen. Ik moest dezer dagen 'n keer denken aan het tennisveldje dat op de weg naar Sluis 10 lag tegenover het voetbalveld... Ik heb horen zeggen dat het van tandarts van Wijck was... je weet wel die tandenplunderaar die op de scholen kwam en zorgde dat wij "in ons bôks pi... van de schrik"... zeker weten doe ik het niet maar ik weet wel dat die van Hulshof er altijd gingen tennissen, die waren niet als wij... die waren "wa grutser". En ik zie tegenwoordig wel graag tennis, misschien 'n overblijfsel van ons werk als beheerder van tennis en squashcentrum de Pas in Someren. En ik keek zo op internet en zag 'n plaatje van 'n moderne tennisdame zo roch de jaren 40.. en het viel me op dat die er toen toch al erg modern uitzagen.. natuurlijk niet zoals we dat tegenwoordig hebben... dus heb ik dat plaatje ingezet bij 'n foto van de mooiste vrouwelijke tennisspeelster die we hebben, Maria Sharapova... en dan merk je het verschil wel, maar de dame van vroeger mag er ook wel wezen... Het racket was vroeger van hout en de kleding was iets meer bedekt... Of ze kon tennissen? "Ik hepper gin iedee van"....




HENDIG POSTZEGELS KOPEN

Zo af en toe kom je nog wel 'ns dingen tegen die goed passen hier in de map van Aaw Spul, die we door de tijd alweer vergeten waren en zo eentje is dit. We weten allemaal dat er steeds minder brievenbussen staan waar we onze post in kunnen gooien zodat ptt post ze later kan bezorgen aan de geadresseerde. Dat komt omdat men steeds moet bezuinigen... ik kan mij nog goed herinneren dat op 'n brief 2 cent moest worden geplakt... tegenwoordig kost 'n brief tot 20 gram, 60 eurocent, omgerekend 134 cent en dat is toch wel 'n heel groot verschil tegenover 60 jaar geleden. Je kan de postzegels op verschillende plaatsen kopen maar vroeger was dat alleen op het postkantoor.. maar wat als dat gesloten was... dan ging je naar de postzegelautomaat... tja en dat wilde ik hier even naar voren halen want dit jaar is het precies 50 jaar geleden dat die dingen werden weggehaald... jammer want ze waren best makkelijk.. Anton Kurvers die bij de gemeentelijke dienst openbare werken werkte in Amsterdam vond het apparaat uit in 1936 en je kon door 'n glaasje aan de voorkant zien of het ding in gebruik was... ook hing er aan de voorkant 'n uitleg hoe het apparaatje te gebruiken... na geld inworp kon je aan 'n hendeltje draaien tot de gekozen zegels in het bakje vielen. Kurvers vond trouwens ook de eerste landelijk ingevoerde PTT brievenbus uit. Leuk als je nog 'n terug denkt aan die postzegelautomaat die we alweer 'n tijd lang waren vergeten... Het is jammer dat die dingen verdwenen zijn, ook de bussen waar we de post in moeten gooien want tegenwoordig moeten we steeds verder lopen om onze post in de daarvoor bestemde bus te krijgen... is het bezuinigen of zijn ze te lui, een ding is zeker, voor mij is het Nostalgie van de bovenste plank....




UN GLOEDJE NEEIJ SCHOOL



Ik weet niet precies van welk jaar dit is maar het was in ieder geval toen de Bonifaciusschool aan de Kruiskensweg nog maar net geopend was. Als je het goed leest dan merk je wel
dat inspraak over gemeentelijke zaken toendertijd heel anders was dan nu... Als je 50 handtekeningen had werd er al 'n nieuwe school gebouwd. In dit geval gaat het over de Lambertusschool op het Zonnehof en de oude prachtige school kwam leeg te staan... en dat is de gemeente duur te komen staan want door het bouwen van die nieuwe school was de prachtige school op de Markt overbodig geworden en later viel die onder de slopers hamer... Met de bouw van de Lambertusschool kwam de bouw van 'n nieuwe school ter hoogte van de Logtenstraat te vervallen.. later is er kort bij de Logtenstraat toch eentje gekomen.. die straks ook al weer plaats moet maken voor 'n nieuwe.. ik bedoel natuurlijk de "Deken van Hout school"... Leuk om te lezen hoe het er vroeger aan toe ging... Dat er nieuwe scholen moeten komen is wel normaal maar dat het mooiste gebouw van Asten er door onder de slopershamer is gevallen zet menig Astenaar toch aan het denken.. Ik dacht dat dit stukje wel leuk zou zijn om de nieuwe map Aaw Spul 3 mee te beginnen... want het is toch wel leuk om 'ns te lezen over vroeger.




18DE AUGUSTUS

Op het moment dat ik dit zit te typen is het net middernacht voorbij, het is net zondag geworden, de kalender is van 17 naar 18 augustus gesprongen, 'n dag dat normaal gesproken de meeste fabrieksarbeiders vrij zijn... Zo was dat vroeger met mij ook zo... maar ik neem jullie even mee terug naar diezelfde 18de augustus maar dan heel wat jaartjes terug.. en ik kan het nog herinneren als de dag van gisteren want die dag, de 18de,
blijft me makkelijk bij want ook mijn verdienste was 18 gulden en 18 cent per week voor 48 uur werken. Mijn studie aan de Ambachtschool in Someren (zie foto hiernaast) was geen succes, niet dat ik niet kon leren, dat wel maar ik zocht het gewoon niet, ik had geen zin om elke dag met hout bezig te zijn en metaal dat zag ik al helemaal niet zitten. Dat hield toendertijd automatisch in dat je geld moest gaan verdienen, "Ge moest werke vur de kost"... Na twee jaar LTS (Ambachtschool) ging ik werken en mijn eerste baas (er zouden er nog veel volgen hierna), was Piet Berkvens, wij zeiden Pietje Berkvens, omdat hij klein van stuk was... maar in de volksmond zo in Someren en Asten was het: Pietje Plek. Toch deed die Piet het zo slecht nog niet want Berkvens op de Kanaaldijk is 'n prachtig bloeiend bedrijf geworden, en dit jaar bestaat het tachtig jaar, 1933 tot 2013. Ik ga even terug naar 18 augustus 1959... 54 jaar geleden dus.. Ik melde mij die 18de augustus 1959 op het kantoor daar, gekleed in gele overal, zwarte boekentas bij met 'n groene trommel met boterhammen met pindakaas en jam en 'n nieuw "drinkestuitje" waar ons moeder warme chocomel in had gedaan... M'n eerste "werk" bestond uit het opruimen van 'n aanhanger van 'n vrachtwagen die ze met 'n heftruck hadden leeggemaakt. Ik moest het aanwezige hout van de wagen halen en alles schoonvegen. Na 'n inwerkdag werd ik overgeplaatst naar het magazijn waar de hardboard lag opgeslagen en daar moest ik met Toon Snijders, nu eigenaar van Snijders Auto's in Vlierden, het hardboard klaarleggen die men nodig had om te verlijmen bij het vervaardigen van deuren en nog 'n tijdje later werd ik het maatje van Gerrit Vereijken uit Someren en moest ik hem helpen met sleutel en klink gaten in de deuren boren. Wat die man hiernaast met 'n machine doet, deden Gerrit en ik samen met de hand "we sjouwden ons kapot". Door toeval heb ik inmiddels weer contact met Gerrit en zijn vrouw en hebben we al weer vele uurtjes "proatend over o.a. Pietje Plek" samen doorgebracht. Dat we 48 uur moesten werken zat het personeel van Berkvens niet lekker want bij veel bedrijven was men al terug gegaan naar 45 uur zodat we op zaterdagmorgen voortaan vrij waren maar de andere dagen 'n kwartier langer moesten werken. Piet Berkvens was niet zo snel met die dingen.. Ieder jaar werd er door de personeelsvereniging 'n feestavond georganiseerd bij Hotel Centraal, Wijlaars in Someren. Ik had toen al zelf liedjes gemaakt en op een van die feestavonden, waar ook de directie bij was uitgenodigd, zong ik het liedje van Imca Marina: "Waarom ben jij nooit op zondag vrij" waar ik van had gemaakt..."Waarom zijn wij, nooit op zaterdag vrij - is die dag niet goed - en vergeet je mij" etc etc. Ik kreeg 'n daverend applaus van de arbeiders, ook de directie zag de grap wel zitten... Of het iets uitgehaald heeft weet ik niet zeker maar vier weken later werd de vrije zaterdag toch ingevoerd... dus ik denk dat ik toch. hoe jong ik ook nog maar was, mijn steentje heb bijgedragen... Ik heb drie jaar bij Pietje Plek gewerkt... toen ging ik in Asten naar de Picus, sigarenkistjes maken... Die eerste dag bij Berkvens blijft me altijd bij: 18 augustus en fl 18.18 in de week... "Dor komme ze tiggeworrig nog gin uurke mer vur"... Hieronder nog 'n paar plaatjes van Berkvens, binnen en buiten... "veul mensen hebbe dur werrik gevonden dur de joare hin"..

.... ....




IK MAG UT GER ZIEN

Ik zie altijd graag (soms met 'n brok in de keel), dingen van vroeger, dingen zoals wij, de oudere die meemaakten of nog weten van nog oudere mensen. Ik heb er hier boven nog 'n stel op 'n rijtje gezet en voor degene die het niet weten geef ik hier ook 'n beetje uitleg... Bovenste rijtje vanaf links: De puntenslijper die de meester of juffrouw vroeger op haar lessenaar had zitten.. alleen de leerkracht mocht die gebruiken voor onze potloden. De tweede: de rolschaatsen zoals die vroeger waren waar je nog met je schoenen aan in moest en dan vastbinden. Derde: de klop-klop, 'n soort slagroom... best lekker als je er veel suiker bij deed en die was goedkoop. Vierde: De ouderwetse vuilnisbak... geen plastic maar van zink gemaakt... en die stonken altijd verschrikkelijk. Vijfde: fresh-up after shave... haha, die gebruikte ik altijd (Annie vond het 'n lekker luchtje) toen ik nog geen baart had. Zesde: de gedraaide kaarsjes die ook wij hadden voor in de kerstboom maar ze waren wel snel opgebrand. Middelste rij: buslopen... weet je nog? we sloegen er met 'n spijker aan de zijkant van de bus twee gaatjes in, touwtje erdoor, op maat afknippen en lopen... soms hielden we er wedstrijdjes mee. Tweede: meisjes waren echt "in" als ze deze droegen, de prachtige Pettycoats... Derde: iets wat de muziekliefhebbers van vroeger hadden, de bandrecorder... Vierde: vroeger hadden we vaak alleen dit soort batterijen... grote vierkante van witte kat. Vijfde: slingertjes die we aan de fiets of of step vast maakten want dan maakte "de blitz", vaak aan de handvaten en soms zelfs aan bromfietsen. Dan de rij eronder, de twee plaatjes: de knappers, die werden gebruikt door kinderen die 'n "knappersgeweerke" hadden en wij speelde er vaak cowboy mee. Wij kregen die niet van thuis, weggegooid geld vonden ze, dus wij maakten 'n pijl en boog... Het kleine plaatje: dat was vroeger 'n populaire wandlamp want je kon de lamp naar voor trekken en als je er onder zat je krantje lezen... Onderaan de eerste: dat is het bekende naaidoosje voor garen, naalden en knopen etc etc. Tweede: hamertje tik, bij veel kinderen bekent want vele hebben het met Sinterklaas of verjaardag wel 'ns gekregen. Derde: is het blikje Buisman, daarvan deed men 'n schepje bij de pot koffie die werd gezet zodat de smaak lekkerder was en de koffie wat sterker. Vierde: het vlooienspel... met 'n grote fiches waarmee je de kleine fiches omhoog moest schieten en proberen die in 'n potje te schieten. Vijfde: de poncho's, tegenwoordig zullen ze er nog wel zijn maar in de jaren 70 hadden de "flower-power" liefhebbers die wel allemaal eentje.. Ja nostalgie van de eerste orde...






IN SPROOKJES GLEUVE

Ik ga terug naar de tijd dat ik voor de eerste keer naar de Efteling ben geweest... dat was 'n geweldige ervaring dat ik daar ben geweest zo zelfs dat men mij kwijt was en ik
alleen door het grote sprookjesbos ben gaan lopen... de vrijer van ons Ellie heeft me daar uiteindelijk gevonden bij het sprookje van Sneeuwwitje. Maar eigenlijk ging het me daar niet om... ik was vroeger echt bezeten van sprookjes en toen ik deze week 'n foto zag van de man die echt veel voor de "sprookjeswereld" heeft betekent is Hans Christian Anderson. Die man heeft zo ontzettend veel sprookjes geschreven die wij eigenlijk helemaal niet kenden. Zijn gezicht lijkt al 'n sprookje op zich, dat heeft al iets sprookjesachtig.. maar toen ik verder op zoek ging waren het toch de Gebroeders Grimm die de meest bekende sprookjes hebben geschreven: Assepoester, Sneeuwwitje, Hans en Grietje en Doornroosje. Er zijn er nog honderden meer maar niet zo bekend als deze... Als de meester in de klas op de Vorreldonkse school vroeger jarig was dan haalde men de projector voor de dag en werden er stilstaande plaatjes vertoond van sprookjes... toen vond ik dat al geweldig... later kregen we 'n projector met bewegende beelden. Vroeger waren sprookjes 'n deel van onze vrije tijd geworden.. zo speelde we vroeger tijdens het gezamelijk buiten spelen ook sprookjes na in d'n Himmel... Als je jong bent hou je vaak van sprookjes want bijna elk jong kind van nu word door zijn of haar ouders voorgelezen als die naar bed moet... Spookjes?? "Ik ben bléij dé ze dur zijn geweest en dé ze dur nog zijn". Ik voel het soms al als 'n sprookje als je van d'n Himmel bent, ja toch? Peer zijn er ook sprookjes voor ouderen? "Ja zat, maar die worden vertelt door onze regering... het laatste sprookje van Rutte was.. "Iemus bleij make mi un dooi mus"..... Hieronder het sprookje zoals het vroeger was in de Efteling van Sneeuwwitje en het boven deel van het boek van de bekendste schrijvers, de Grimms en Anderson...






BEKENDE BORDEN

Ik vond nog weer 'ns wat ouwe dingen waarbij m'n gedachten weet terug gaan naar vroeger, yja ik kan het ook niet helpen maar zo gaat dat nu eenmaal bij mij. Als het nostalgie betreft dan ben ik meteen geraakt..



In Asten stonden vroeger ook van de rekken waar de reclame opstond... bij het protestantse kerkje stond ook zo'n rek... zie de foto met Karel en Jo Verhaeg. Wie kent niet het grote bord van de RVS op de gevel bij cafe Eijsbouts vroeger... en in Ommel bij cafe Eijsbouts daar had men 'n grote plaat hangen van Van Nelle. Bij de cafe's hingen vaak borden van het bier dat ze verkochten of van de frisdranken en wijnen... Bij de winkels meestal reclameborden van spullen die ze verkochten... ik herinner me nog de reclameborden van sigaren en sigaretten- merken tegen de winkel van Warnar en bij Bekken.. Tegenwoordig mag je geen reclame meer maken voor sigaretten en sigaren en drank is ook al uit d'n boze... Hier heb ik toch nog enkele mooie...






UM NOIT TE VERGETEN

Er zijn zo van die dingen die de wereld schokte in vroeger tijd... of dingen die je niet zo makkelijk vergeet en dingen die ons allemaal aan gaan... Neem nu de moord op president Kennedy... wat weten we nog wel in 1963 maar het indrukwekkende was zijn begrafenis waarvan ik hier 'n foto heb (A). Ook het neerschieten van de vermoedelijke dader, Lee Oswald door Jack Ruby was toendertijd live op tv te zien omdat men liet zien hoe men de man afvoerde (B). Ook nog 'n plaatje van de Nederlandsche Vereniging voor Afschaffing van de Sterke Drank, dat dacht men echt dat het ging lukken, nou gelukkig niet (C) en het opruimen van de drank tijdens de "drooglegging" in de jaren 20 in America (D). De eerste mens op de maan, Neil Armstrong, geboren op 5 augustus 1930, landde met de Apollo 11 op 20 juli 1969 op de maan als eerste mens maar toch zijn er nog altijd mensen die denken dat het allemaal nep is geweest... wie zal het zeggen, er wordt al zoveel gelogen op deze wereld (E). Het verkeer had de grootste moeite in Zweden toen men in 1967 vam links rijden nu voortaan rechts moest rijden zoals wij dat doen.. dat was 'n hele omschakeling en op de foto zie je wat er gebeurde (F). En dan nog 'n foto van 9-11 toen de Twin Towers naar beneden kwamen met donderend geraas... hier 'n plaatje wat je misschien nooit hebt gezien maar boekdelen spreekt (G). Van al die dingen krijg je de rillingen weer over het lijf...










BEKENDE DINGEN

Ik neem je hier nog 'ns mee in "vruugertijd" en ik denk dat de meeste ze nog wel kunnen herinneren.. te beginnen links... "Kauwgom" zoals we die kennen van vroeger en misschien zijn ze er nu nog wel en dat geldt ook voor het volgende plaatje: "Erdal schoencreme" die vaak voor meerdere doeleinden werden gebruikt.. eerst om je schoenen mee te poetsen maar daarna ook nog als "britsdeuske" en als "Ratelaar" aan de fiets. Vastgemaakt aan de "gavvel" van de fiets met 'n paar "waspinnekes" en met "binnenband ellestieken" en dan maar ratelen langs de spaken op.... Het derde fotootje is van de "Knappers", die rolletjes deed je in 'n knappersgeweertje om te schieten (in ieder geval het geluid maken ervan) maar ook sloegen we er met 'n hard voorwerp op als we die op de stenen hadden gelegd. Vaak kregen meisjes die de communie deden vroeger "Lakschoentjes" zoals op het volgende plaatje en vaak in zwart of in wit, maar ook waren die dingen soms in de mode voor teenagers... De "Dampo" bestaat nog altijd.. het helpt als je 'n zere plek insmeerd of je doet het voor het slapen gaan rond je neus als je verkouden bent, om maar 'n paar dingen te noemen waarvoor het sterk ruikende menthol goedje werd gebruikt. Het groene doosje is nooit veranderd... en ook het openen van het doosje is nooit verbeterd want je hebt het vaak niet zo 1-2-3 open... dat was toen al en nu nog...






DEURVENTERS

Wanneer je terug gaat naar verleden tijd, de tijd dat je jong was, dan kom je dingen tegen waarvan je nu zegt... och ja, zo ging dat vroeger.
Toen wij in d'n Himmel woonden, toen ik zo'n jaar of acht was, kwamen de "winkeliers" hun waren thuis brengen of proberen thuis aan de man te brengen. Ik weet nog dat onze vader de eerste stofzuiger kocht van iemand die dat ding s'avonds kwam demonstreren: "groene Holland electro". Ook sliepen wij op kamers die in de winter steenkoud waren en drie dekens op je bed was geen luxe. Toch kochten ze bij ons twee gestikte dekens van iemand langs de deur... twee van die lekker dikke dekens die heerlijk zwaar waren en waar je jezelf met moeite onder kon omdraaien... 'n groene en 'n rode. Ik vergeet ook niet dat mannetje dat altijd riep: hazen en konijnenvellen... die haalde hij op tegen 'n kleine vergoeding. Bij veel mensen werden konijnen geslacht en die vellen werden dan verkocht aan die man die langs de deur kwam. Ook oud ijzer en vodden werden opgehaald... "ut aaw todden-menneke". Wie dat waren allemaal weet ik niet maar wel van de bakker enzo.. Bij ons kwam Marietje van den Heuvel met haar fiets met mand en in die grote mand zaten 'n heel stel broden en mikken... ons moeder zei dan wat ze nodig had en die deed Marietje dan in 'n kleine draagmand en bracht die binnen "mi un heffelke schuimkus durbij" Natuurlijk weet iedereen van Toon van der Steen de melkboer die met z'n kaarske en pertje langs kwam met losse melk en flessen pap. In de zomer als het warm was kwam de ijscoman voorbij en die had pakjes ijs bij zich... die pakte je uit en dan kreeg je twee losse koekjes om die er tussen te leggen... We kregen die wel ooit van ons moeder maar dan wel 'n halve, daar maakte van Haandel, van de winkel uit de Prins Bernhardstraat.. geen probleem van. Op vrijdag kwam vaak de visboer voorbij omdat er toendertijd nog de vrijdag als vastendag gold, je at dan geen vlees maar vis en ik herinner me dat goed.. ons moeder kocht dan schelvis (wat het inhield weet ik ook niet maar zo noemde men die) en die maakte ons moeder dan schoon, waste die grondig en wreef die in met kruimels van beschuiten en er werd natuurlijk veel zout op gedaan... nondepie, we aten de vingers d'r zowat bij op, zo lekker waren die. Familie van ons van ons moeder d'r kant kwamen vroeger met groente rond... ook 'n paardje met 'n wagentje er achter waar de groente in uitgestald lagen.. Karel van Bussel en Leo Evers, allebei neven van mij. Veel groente hadden we niet nodig want de meeste mensen, zo ook bij ons, hadden hun eigen tuin met alles erop en eraan.. aardappelen, rabarber, bonen, keeltjes, erwten etc etc. Ook Jan de Post, Jan Meulendijks kwam rond met kolen alhoewel wij meestal de kolen zelf bij hem gingen halen... Een keer per jaar, zo net voor de winter dan liet onze vader 'n hele lading eierkolen en briketten komen en die werden opgeslagen achter in de stal waar wij elke dag 'n paar kitten moesten scheppen
voor de kachel te stoken. Voor petroleum kwam vroeger Marinuske Snijders rond maar ik herinner me de van d'n Bult afkomstige van Empel het beste... Tegenwoordig ligt alles in de supermarkten, "keij-mekkelijk" maar zo ontzettend ongezellig, niks menselijks aan, alles draaid om klandizie en groot geld... Denk nog maar ´ns aan het Spar winkeltje van Huub Eijsbouts, de Vege van Jantje van Bussel, de Vivo van Beks en de Centra van Frans van Baar en vooral niet te vergeten het winkeltje van Wed Driessen in de Prins Bernhardstraat, dat waren tijden dat win kelen nog leuk was. "Die han gin 20 verschillende potte pindakeijs of 25 smake/merreke zjem.. Ik heb wat foto´s geplaatst om je geheugen op te frissen... leve de nostalgie...




SPELLEKES SPEULEN

De spelletjes die ik me van vroeger nog het beste kan herinneren zijn: Ganzeborden en Mens erger je niet. Maar later kregen wij gezamelijk met sinterklaas 'n Monopoly-spel. En als ik dat schrijf dan bedoel ik nog de ouwe.. met het oude geld en met de oude straten, met de oude huizen en hotels... tja, ik hou nu eenmaal van vroegere dingen, van nostalgie dus... Daarom laat ik je nog 'n stukje zien van dat heerlijke spel al moet ik er wel bij vertellen dat als je geluk had je steenrijk werd en bij pech was je "keps".... Als ik heel erlijk moet zijn deed ik toch liever kaarten... Pesten, Jokeren of Rikken, dat lag me beter... Tegenwoordig doen ze de spelletjes nog wel maar veelal is het toch "kompjoeteren", spelletjes op de computer waar je helemaal "tureluurs" van wordt. Trouwens ooit had ik 'n ouwe comodore 64 computer, dat was in de beginjaren 90 en daar zat ook 'n spelletje op monopoly maar ik heb het nooit geprobeerd... nee voor mij was monopoly het ouwe vertrouwde bord...




OVER MUZZIEK

Over muziek valt niet te twisten, de een vind dit soort muziek mooi en de ander is kapot van weer iets ander maar wat ik nog 'ns wil laten zien is de verpakking van vroeger en de "nieuwe look" die er nu is.
In mijn tijd, toen ik in 'n bandje speelde was er de lp en het singletje en om eerlijk te moeten zijn.. tegenwoordig word er niet meer zozeer naar muziek geluisterd maar meer gekeken... De eerste video-clip die er kwam was die kikker in "love is all". Als je tegenwoordig de video-clips ziet dan denk ik vaak: "komt die tante nou zingen of komt ze zich uitkleden"? Het oog moet tegenwoordig meer hebben dan het oor... en dat komt de muziek niet echt ten goede. Ik weet ook wel dat er heel vroeger ook andere muziek was... toen wij in d'n Himmel woonde zongen wij op zondagmorgen samen liedjes thuis in de beste kamer uit het boekje van het zingende boertje, liedjes als: ik sta op wacht, ach vader lief en bij ons in de Jordaan. Natuurlijk kon mijn vader het ook niet waarderen toen wij the Beatles op de radio zaten te luisteren: "Dé is toch ginne muzziek de gekwéék"? Maar wij vonden dat normaal en mooi... en nu heb ik commentaar op de muziek van tegenwoordig... Tja, ik hou er echt niet van en dat niet alleen... ik vind dat men muziek aanprijst door half naakt op de hoes te gaan staan of nog erger... ze lopen half gekleed over het podium tijdens de opname van 'n concert of videoclip... Ze letten meer op de clip dan op de muziek en dat vind ik toch wel jammer, de echte muziek word zwaar "verziekt". Ik laat je even de verschillen zien van de hoesjes van toen en nu... net of de muziek er mooier van zal worden als ze schaars gekleed gaan... laat me niet lachen..






MIERLOSSE KURZE

Tegenwoordig zie je het niet meer maar vroeger was het 'n normaal verschijnsel zeker in het kersendorp bij uitstek: Mierlo. Ik moet zeggen dat ze er ook verdorriese lekker kersen hadden en als je op 'n zondag aan het rondfietsen was.. zo ergens tussen Lierop en Mierlo dan kwam je het er erg vaak tegen, 'n standje met 'n paar kistjes kersen en 'n plaat er bij waarop stond: kersen te koop of Mierlose kersen te koop.. en menigeen liet er zich tegen 'n klein bedragje 'n zakje vol doen.. "Un buulke kurze" zoals wij dat noemde. Dat Mierlo het kersendorp is bloijkt wel uit de wedstrijden kersen-pitten-schieten.. zever mogelijk proberen 'n pit weg te spugen.. de carnavalsvereniging heet er "de Kersenpitten" waar wij vroeger met carnaval met orkest the Secrets 4 jaar de 4 dagen speelden en ook de voorbals in aanloop naar carnaval. De jeugdsoos heeft met carnaval de naam "de Stillekes".. kersen is Mierlo eigen en ik vind ze ontzettend lekker.. het bij geplaatste plaatje spreekt voor zich... nostalgie van de bovenste plank... om nog vaak aan terug te denken...




RUKKLAME VAN TOEN

Reclame van vroeger heeft altijd wel iets aparts en ik mag er graag naar kijken.. de oude reclameborden die vroeger altijd en overal tegen de gevels hingen zodat mensen het wel moesten zien
als ze er langs kwamen, zie ik echt graag maar ook de reclame in de kranten hebben mijn interesse en dan speciaal de tekst die er bij staat omdat het vroeger toch veel anders was als dat het nu is... hier ook bij de buisman... je weet wel het schepje bruin spul dat men vroeger bij de koffie deed om 'n extra aroma aan de van vers gemalen koffie getrokken koffie te geven... Ik kan me dat herinneren als de dag van gisteren dat ons moeder die bij de koffie deed.. hiernaast staat te lezen: Koffietijd, even pauzeren bij een lekker kopje koffie. Het is betere koffie want zij is gezet met een lepeltje Buisman er bij... etc... en de prijs? 23 cent per blikje... die waren dan wel niet echt groot maar je had ook maar 'n beetje nodig per pot koffie. Toendertijd dronk ik nog geen koffie maar het scheen dat het de koffie inderdaat lekkerder maakte... en het rook altijd lekker in de keuken als ons moeder 'n verse pot had gezet met buisman er bij. Wat ik me ook herinner is het flesje Boldoot, 'n flesje met 'n lekker geurend goedje en dat deed me vroeger denken aan filmsterren en rijke madammen maar ik weet wel dat wij er vroeger ook wel 'n flesje van in huis hadden, moet wel iets speciaals aan de hand zijn geweest. Maar wat is er met Boldoot? Ik dacht altijd dat het iets van Frankrijk was ook omdat het "Eau de Cologne" was en dat leek me toch echt Frans en betekend zoiets als reukwater... en toch is het eigenlijk gewoon echt Hollands: De Amsterdamse apotheker Jacobus Cornelis Boldoot was een handige jongen. Hij voegde wat geuren en kleuren toe aan een fles alcohol en bracht het elixer aan de man als medicijn. Niet om op te drinken Boldoot maar om de huid mee te besprenkelen. Dat het niet werkte deerde niemand en al helemaal Jacob niet want het goedje werd populair onder de dames die het als een verlengstuk van hun persoonlijkheid beschouwden. Ik herinner me dat als iemand zich niet lekker voelde, dan deed men 'n paardruppeltje op 'n zahdoek en hield die tegen het voorhoofd en dat scheen te werken... Ons moeder heeft dus ook ooit op de kraag van haar blouse 'n paar druppeltjes bordoot gedaan om lekker te ruiken.. gaaf toch... trouwens bij ons was de naam geen eau de cologne maar wij zeiden gewoon "onjeklonje".... gaaf toch? Hieronder heb ik nog iets wat speciaal voor ons kinderen was... "lekker stukske chuklaa um un kuukske"...






UN NEIJMUSSIENTJE

Ik neem je even mee terug in de tijd van opa en oma, de tijd dat deze uitvinding eigenlijk iets heel apaerta was.
Wij hadden thuis ook zoiets zo'n ding alleen die van ons was 'n trap naaimachien met aan de zijkant dat wiel dat je moest "anzwengele" en als je dan door trapte dan kon je zonder veel moeite kleding naaien. Ik zie ons Ellie en ons Jo bij ons thuis in d'n Himmel nog achter dat ouwe ding zitten. Of oud eigenlijk ook weer niet want hij was als nieuw zover ik me dat ding kan herinneren. Het mooie aan die van ons was dat aan de zijkant 'n soort tafeltje was waar je aan kon zitten, kijk de foto hieronder want zoiets hadden wij ook... ons moeder had over de kap altijd 'n dun kleedje op liggen "mi van die franiekes dur an". Het ding stond bij ons in de keuken tegen de muur van de bijkeuken aan en het mooie was, als onze Huub, die intern in de Heibloem voor schoenmaker leerde, naar huis kwam voor vakantie, dan hadden we 'n plaats aan tafel te kort en moest de jongste jongen, onze Frans dus, aan het naaimachien eten.. Onze keuken tafel was 'n uittrektafel aan twee kanten zodat er 10 personen aankonden zitten, maarja we waren dan met 11. Dat was nog niet alles maar we hadden ook maar 10 stoelen en dat hield automatisch in dat hij moest blijven staan aan dat naaimachientje tijdens het eten. Toen we weg gingen uit d'n Himmel stond hij bij ons in het tweede kamertje waar de radio stond en wij luisterde op zondag naar tijd voor teenager op zondagmiddag om 1.00 uur. Vele jongeren hebben wel 'ns zo'n oud machientje gezien maar weten niet eens hoe het werkt, daarom heb ik hier 'n filmpje neergezet die de werking van "naaien mi zon aaw geval weergift", klik hierlangs maar op dat plaatje. Een huishoudelijke naaimachine maakt gebruik van twee draden garens, en een van de beide draden is gewonden op een spoeltje, dat los in een houder, het zogeheten schuitje, onder de stof ligt. De andere draad loopt vanaf het garenklosje bovenop de naaimachine via een draadgever naar de naald. Het oog van de naald zit dicht bij de punt. De naald maakt een op en neer gaande beweging.
Gaat de naald omlaag, dan gaat ook de draadgever omlaag, zodat de draad niet of nauwelijks van het klosje wordt afgewikkeld. De draad gaat door de stof heen en vormt daar een lusje. Een ingenieus mechaniek pakt deze lus op en trekt hem om het spoeltje heen. Bij de naaimachine bevindt het spoeltje zich in een schuitje dat door de lus wordt gestoken. Als de naald weer omhoog komt, gaat ook de draadgever omhoog, zodat de draad strak wordt getrokken en de naad bij elkaar wordt gehouden. Het mechaniek rond het spoeltje is het kwetsbaarst. Er kunnen te lange lussen ontstaan die uit de genaaide stof steken, of er kan draadbreuk optreden. Een naaimachine is steeds voorzien van een mechaniek om de draad op het spoeltje te winden. Die van ons zeiden altijd.. "ut spoeltje opspuule"... Toch was het 'n prachtige uitvinding.. tegenwoordig zijn er alleen nog elektrische naaimachines die werkelijk alles kunnen.. maar de mensen maken de kleding bijna nooit meer zelf, hebben het te druk of hebben geen zin omdat zelf te doen, "de was vruuger wel efkes anders, die meiskes van ons hebbe wa rokken, bokse, bloeze en jurke gemakt"...





UITKIEKE EN PROPER ZIJN

Met hygiene moet je altijd goed uitkijken dat weten we wel denk ik alhoewel ik het af en toe niet zo "naaw heb zitte"... Toch was het vroeger al uitkijken want toen had men niet de middelen die men nu heeft... water kwam buiten uit de put... handen wassen voor het eten werd niet zo gauw gedaan etc etc. Ik heb me vaak afgevraagd op latere leeftijd hoe dat zat met de melk die men in kruiken had zitten na het melken en wat er daarna zoal mee gebeurde... die kruiken stonden gewoon op 'n platte wagen en werden naar het melkfabriek gereden... en hoe ging men daar thuis mee om bij de boeren?? Vroeger stond ik daar niet zo bij stil... zal wel goed zijn allemaal.. maar ik kwam toch nog iets tegen waarvan ik dacht... kijk.. er is toch iets niet goed geweest vroeger. Dit was 'n mededelling van vroeger: Melk, het witte gevaar. Dit was 'n mededeling die er niet om loog maar het bleek dat zo rond 1900 in deze streek 1 op de 5 kinderen stierf. Veel stierven door hygiene, voedselhygiene wel te verstaan, de slechte kwaliteit van de koemelk liet te wensen over en was 'n belangrijke doodsoorzaak, reden voor de gezondheidscommissie in Brabant om in 1909 wenken uit te vaardigen voor de boer. Ja ik heb er dikwijls aan zitten denken dat het toch niet goed kan zijn dat de kruiken zo maar in de buitenlucht worden omgeschut zoals op de foto en langs de weg stonden om te worden opgehaald, zonder enig toezicht en dat men het met de hygiene niet zo nauw nam. Zoals gezegd sta je daar als jongen niet zo bij stil maar achteraf denk je er toch wel 'ns aan... en als je dan leest wat er rond 1900 aan de hand was? Tja dan komt het toch weer even in je op en denk je er toch weer even aan terug... een op de vijf kinderen sterven... dat is toch iets verschrikkelijks..




GOEIE VOETBALLERS

Ik ben echt helemaal kapot van voetballen, nee niet live, mij krijg je echt niet naar 'n stadion maar op tv kijk ik echt alles... welkelijk alles wat voetbal heet... Nu wilde ik dit al eerder 'ns laten zien maar het kwam er steeds niet van maar nu is het dan toch zover. Hierboven 'n team van Nederland uit 1950, 63 jaar geleden en er werd gewonnen van Engeland B., het was 'n grote prestatie voor het kleine Nederland... tegenwoordig is dat wel anders want we zijn zo ongeveer de beste van de wereld, in ieder geval bij de top 3. Op 17 mei 1950 werd Engeland dus verslagen met 3-0 en natuurlijk scoorde Nederlands beste voorhoede speler allertijden ook: Abe Lenstra. De foto komt uit de Katholieke Illustratie van 26 mei 1950 met gehurkt in het midden Rinus Michels met rechts van hem Abe Lenstra en links Kees Rijvers. De doelman is de legendarische Piet Kraak en links naast hem is "IJzeren" Rinus Terlouw, de stopperspil van Nederland... Als je wat gaat "Goegelen" dan vind je nog wel 'n wedstrijdfragment van vroeger...






IRSTE BUZZINE

Benzine is altijd iets "hekties" geweest en we hebben er al veel over zitten grommen en ons aan zitten ergeren.. helaas kunnen we tegenwoordig niet meer zonder maar als je nog 'ns om zou tellen wat 'n litertje kost dan kom je tot de slotsom dat we lelijk belazerd worden. Nu kost hij 1,86 euro dat is 4,10 gld. Gerard Bukkems had nog 'n rekening van de eerste 5000 liter benzine die ze geleverd kregen van de Orion en toen betaalde ze 42 cent. Mooi toch eigenlijk als je de rekening ziet zonder btw... maar goed de rekening is dan ook van november 1958 en is alweer 55 jaar geleden. Ik heb nog 'n foto van Gerard dat hij 'n wagen staat vol te tanken bij hun Orion pomp, ik zal die nog wel plaatsen bij Himmelse Platjes. Nee nee zelf tanken dat mocht je vroeger niet, daar kwam iemand voor naar je toegelopen en betalen gebeurde contant maar bij 'n goeie pomp werden ook je ruiten nog schoongemaakt, dat zat allemaal bij de prijs inbegrepen... vervlogen tijden herleven als je daar aan terug denkt...






AAW GELD

Het is dan wel de map "Aaw Spul" waar ik nu in zit maar we zouden het ook al bijna vergeten zijn... We zitten inmiddels 11 jaar verder en ik denk er nog elke dag aan... In de winkel tel ik alles nog om in guldens.. ik kan het niet laten en ik denk met mij... ook "de awwer oonder ons". Wat hebben ze ons toch belazerd met die verrekte euro's. Wat ze mooi werd voorgespiegeld is 'n complete mislukking geworden.. Telkens als het woord euro valt dan denk ik weer aan die Grieken, Spanjaarden en Italianen die "wij" moeten helpen terwijl we zelf steeds worden genaa... met belastingverhogingen en met bezuinigen.
Tellen jullie het nooit 'ns terug naar eerder?? Ik zal wat voorbeelden geven waar ook mde euro schuld aan heeft. In 1980 kocht ik 'n pak shag van 250 gram voor fl. 9,50 en nu vragen ze voor 170 gram 21,50 euro dat is omgerekend 21,5 x 2,20371 is fl. 47,38. Als in diezelfde pak nu 250 gram had gezeten zou die nu fl. 69,50 hebben gekost... en dat is 60 gulden meer dan in 1980 en zou ik er in dat jaar 7 pakken voor hebben gehad. Oplichters zijn het... Gaan we nog even naar de benzine... In 1980 verkocht men 'n liter super voor fl. 1,34 en nu kost hij 1,86 euro en dat is omgerekend fl. 4,10 en dan te bedenken dat we ooit hebben zitten hopen dat de autobelasting zou worden afgeschaft en bij de benzine prijs zou worden bijgeteld en dat die benzine dan wel fl. 2,00 mocht kosten... Ook nu is de autobelasting ook niet mis.. voor 'n autootje van 1250 kg betaal je 162 euro per drie maanden omgerekend.. fl.357,00. Laat me niet lachen met die eikels daar in den Haag... ik betaal met m'n 6000 km per jaar net zoveel als iemand die er 200.000 per jaar op heeft zitten, die zal in mijn ogen toch meer aan de weg kapotrijden dan ik met m'n 6000 en m'n slakke-gangetje... of zie ik dat verkeerd? En dan zeggen ze daar dat we niet iedereen over dezelfde kam moeten scheren... wat is dit dan? vraag ik mij af. Straks moeten mensen tot hun 67ste werken en misschien wel tot z'n 70ste en dacht je dat 'n bouwvakker, stucadoor, dakdekker of stratemaker, om maar enkele zware beroepen op te noemen, dat die dat kan? Die heeft z'n rug al tien jaar eerder naar de klo...... Ja iemand die hele dag op z'n kont zit te tellen hoeveel ze ons dit jaar weer zullen uitzuigen, ja die kan best nog 'n paar jaartjes langer.. Alle regeringen die we tot nu toe hebben gehad denken alleen aan zichzelf.. niet aan de kleine man waar we er in Nederland toch het meeste hebben. De Euro heeft ons genekt.. Telkens als ik de muntjes weer zie van 5 cent, van 'n dubbeltje, 'n kwartje, unne gulden, unne knaak en 'n vijfje dan krijg ik de tranen in m'n ogen... jullie ook?? Als het werkelijk zo is dat je het ook niet kunt aanzien.. dan haal ik het plaatje wel weg want ik wil niemand 'n slechte dag bezorgen...




SNIPPERMUSSIENTJE

Gisteren was ik wat oude videobanden aan het bekijken en toen kwam ik uit bij 'n oude band van 'n optreden van "Ger Gedoan", je kent die wel... die populaire jongens uit "ut Heike" en die hebben 'n liedje "Herinneringen" en een van die tekst-regels is: ik denk zo ger an vruuger trug... En vanmiddag zat ik snijbonen te snijden, je weet wel van die staakbonen, wij zeiden altijd snipperbonen en toen dacht ik ook aan herinneringen.. want ik dacht nog: Had ik nu dat ouwe snijmachientje maar.. "oons snippermussientje" want dan ging dat 'n heel stuk sneller en fijner als wat ik nu zit je knoeien met 'n aardappelschilmesje. In de winkel koop je ook geen echte snipperboontjes meer want ze zijn gewoon dwars kapotgesneden en ze zijn gewoon niet meer gesnipperd... vandaar dat ik denk dat onze snipperbonen uit de tijd zijn en plaats hebben moeten maken voor de snijboon. Jammer want ik heb er zo'n fijne herinneringen aan.. Als onze vader vroeger met de bonen van de plak af kwam... dan werd er plaats gemaakt op tafel, ons moeder draaide het groene snipperapparaatje aan de tafel zoals op de foto en dan mochten wij iemand draaien, het insteken in de twee gaatjes dat deed ons moeder want dat was te gevaarlijk en onze vader zei altijd dat je er je vingers mee kwijt kon raken. De gesnipperde bonen vielen op de tafel en ons moeder duwde die naar het midden want ook dat mochten wij niet en dan werden de kant en klare boontjes in 'n emmer gedaan om te wassen en in flessen gedaan om in te wekken.. Hier zie je zo'n snippermachientje nog zoals wij dat ook een hadden... Vroeger hadden ze best wel dingen die je werk vergemakkelijkte en dat niet alleen... de bonen waren nog echte lekkere lange snippers... die naar snipperbonen smaakte en daar ontbreekt het tegenwoordig wel 'ns aan... neem b.v. de tomaat of de komkommer... die smaken echt niet meer als vroeger.. Over herinneringen gesproken, als ik komkommer eet dan denk ik aan hoe ze vroeger smaakten maar verder denk ik er niet bij na... Ik hou van Ger Gedoan en ik hou van Herinneringen...




PLATTE GROND VRUUGER

Ik vond nog ergens wat oude platte grondjes van Asten en ook van de Hemel maar ik zal eerst uitleg geven bij de nummers die ik erbij heb gezet. Beginnende bij 1 dat is de kerk van voor 1900 toen die nog in het midden stond op wat nu het Koningsplein heet en 2 is de plek waar
hij nu staat. 3 is het gemeentehuis met de winkeltjes er omheen die allang zijn verdwenenen 4 is de ingang van het Midascentrum in de Prins Bernhardstraat toendertijd Strik. Op 5 is het Eeuwig Leven en 6 de Protestantse Kerk die binnenkort "In de gloria" gaat heten. Op 7 is de nieuwe Gitsels. 8 is "in de Brouwerij" en meteen de ingang van de Hemel van nu, dat toen 'n straat was maar voorheen was het 'n stukje wijk (zie plattegrond), vroeger begon de Hemel bij 21 waar slagerij Mikkers was en die liep door tot bij Cuppens zagerij terhoogte van 18. Verder is 9 ons Tontje Moas Pleintje en 10 is de weg van de Prins Bernhardstraat richting Hemel die toen nog Wolfsbergsche Molenstraat was en doorliep tot aan de Wolfsberg zeg maar van 10 tot 14. Op 11 was het voorste deel van de Hemel en 12 naast boerderij van den Boomen was het Hemel-eindje. 13 daar begon de weg naar Voordeldonk maar dat werd later ook Hemel toen er huizen waren gebouwd. 14 is daar nog 'n deel van de Wolfsbergsche Molenstraat maar werd later omgedoopt tot Hoogstraat. Op 15 vind je de Mariaschool waar men nu appartementen van heeft gemaakt en 16 is de Kerkstraat.. Nummer 17 staat op die hoek nu de boerenleenbank maar was vroeger het politiebureau.. Vanaf de Markt werd het de Emmastraat die nu nog loopt tot 18 en bij 19 begint de Wolfberg nu. 20 was de zandweg van vroeger die "het Liender" in liep dat zal ongeveer terhoogte van de dubbelbaanse weg zijn nu, vroeger was dat waar Wolters woonden. Rechts staat geschreven sectie C van Voordeldonk.. Wijken werden toendertijd in secties ingedeeld.. d'n Himmel hoorde bij sectie C. Kijk ook hieronder dan zie je nog iets van vroeger toen er nog geen huisnummers bestonden, de postbode, die ook in de Hemel kwam, had dit boekje bij zich waarvan ik je de bladzijde laat zien van o.a. de Hemel... Links boven staan nog enkele namen van de Logtenstraat, Zegers, Haazen en van Brussel maar onderaan zie je Hemel ingevuld met Ant. van Helmond en dan A Leenen waarvan ik vermoed dat het huisnummer 35 is nu waar Piet van Lier woont. Een verder is Johan van Heugten (volgens mij van de dames van Heugten die kleding maakten voor ons) en de huizen van Toon Vlemmings, Jan Bosch en Hurkmans en ook de blok van drie van Franssen, van Heugten en van Bommel/Kanters stonden er toen nog niet... Dan zie je in het boekje J Zegers, Jan en Drika Zegers, dan van de Ven, later Jan Kerstens die trouwde met 'n dochter van Ties van de Ven, dan staat er Welten, dat zullen wij wel zijn want wij woonden eentje verder en J van de Cruijs... het zou kunnen dat die op 59 woonden voordat Tinus Cortenbach er kwam wonen. Wat de doorgestreepte naam van Pieters wil zeggen weet ik ook niet... Gaan we naar de rechterkant staat bovenaan Marinus/Martinus Engelen.. dat was een van de eerste huizen aan die kant van de weg. Dan staat er Haspelarij en dat zou iets te maken kunnen hebben met het fabriekje dat er vroeger stond voordat Frans van der Velden er zijn IJzergieterij begon want toen stonden er enkele loodsen met het bijschrift "Carp" en na enig "goegelen" kwam ik uit bij Carp in Helmond die deden in het verven van garens etc.. Dan krijg je de doorgestreepte naam van van de Griend en dat klopt want die woonde in het pand waar later Pietje Bukkems zijn rijwielwinkel begon, van de Griend was de veldwachter in Asten. Na van de Griend kwam er waarschijnlijk Eliens in en later Janssen en dat laatste klopt ook.. Wie er toen het cafe runde weet ik niet... maar het was er wel ooit een gevestigd in dat pand. Vervolgens kreeg je op de hoek met wat nu de Hoogstraat is het pand van Willemke Leenen - Gijssen. Vervolgens zie je in het boekje Ant. Werts staan maar niet beter te weten woonde die weer aan de andere kant van de weg..






FILLUMSTERREN

De bioscoop van vroeger was de plek waar we vaak naar toe gingen in onze jeugd omdat er verder bijn niks was... de KAJ was maar twee avonden open toendertijd en televisie kijken was niet zoveel aan want met die acht zenders die we hadden waarvan de helft ook nog erg onduidelijk was, gaf dat niet veel vertier.. een keer per week was er 'ns 'n film op die dan ook nog eens niks voor ons was. We konden wel lachen met Charlie Chaplin of d'n Dikke en d'n Dunne maar aan spannende films was er nooit iets. Daarvoor gingen we lekker "noa Bakus noa ut Astra teejater"... soms ook naar Deurne naar Bio Vink of naar Someren naar Centraal. We gingen er niet alleen heen om de nieuwste films te zien... ook om wat te doen te hebben.. sommige ook wel om met z'n "meiske wa te fielefaawe"... maar wij deden het ook om die mooie filmsterren te bewonderen want je zag dan echt de mooiste grieten van de wereld... Neem b.v. Brigitte Bardot... daar zou je bij wijze van spreken toch 'n moord voor doen... nie dan?? snotvurjandriedubbeltjes wat zaten er mooie bij.. BB en CC, Claudia Cardinale en Sofia Loren en later Monique van de Ven en Sylvia Kristel.. machtig mooi toch... Maar toen ik vandaag 'n stukje van die films van vroeger zag toen ik wat zat te zappen dacht ik... Ze waren wel mooi maar hoe zijn ze geworden toen ze ouder waren... We weten dat Marilyn Monroe overleed in 1962, slechts 36 jaar oud... Romy Schneider werd maar 43 jaar. Ik heb vandaag nog 'ns gekeken hoe ze vroeger waren en hoe ze eruit zagen op latere leeftijd en nu weet ik wel... iedereen wordt oud maar sommige zijn toch echt aaw........ Ik ben blij dat ik ze vroeger heb gezien want toen waren ze echt mooi, 'n heel verschil met later... Op de foto van bovenaf v.l.n.r.: Brigitte Bardot, Gina Lollobrigida, Sofia Loren, Romy Schneider, Joan Collins, Monique van de Ven, Sylvia Kristel, Willeke van Ammelrooy en Claudia Cardinale... Zelfs als je beroemd bent krijg je rimpels en "en wordege aawt"....






NEIJ MERRUKE

Ik, en met mij heel veel mensen meer, hebben in het leven wat sigaretjes weggepaft... Nee ik ben er niet trots op maar als je vroeger rookte dan hoorde je erbij. Ik rookte met mijn 12 al, gewoon wat losse sigaretjes kopen en stiekem ergens in 'n liender aangestoken en oproken die handel. Ik rookte eigenlijk alles wat in de winkel lag... vaak Hunter want dat waren van die extra lange.. Maar ik begon eigenlijk met Cross, later met Croydon... losse kochten we bij Bekken in de Julianastraat, het maakte niet zoveel uit als het maar rookte.. dan hoorde je bij "de ruig manne"... Toen ik ouder werd leerde ik sigaretjes draaien met de hand en kocht ik shag.. maar toen ik 'n jaar of 17 was begon ik in het weekend met "goei siegrette". Eerst rookte ik Lucky Strike, die 'n heel speciale aroma hadden en toen ging ik over naar North State.. Veel later rookte heel Nederland wel zo'n beetje Caballero en die was eigenlijk de opvolger van Roxy en Lexington die lange tijd toch de markt aanvoerden. Toch denk ik wel even terug aan de tijd dat we rond moesten komen van "un klein bietje sondusgeld" en toen kwamen er sigaretten op de markt die volgens de reclame, dezelfde Amerikaanse aroma hadden maar zowat de helft goedkoper... dat was het... S i l k y, dat was het... later kwam ook nog zo'n zelfde soort met de naam Gypsy.. Ik moet zeggen, de smaak was echt Amerikaans en je hoeste je eigen te pLetter, maar goed, het rookte, trouwens let ook 'ns op de prijs van toen... Heel veel later kamen de damessigaretten (met filter) meer en meer omloop... denk maar 'ns aan de Peter Steijvesant en Marlboro.. Achteraf gezien had ik nooit moeten beginnen met roken want het is echt heel ongezond maar dat het uit de cafe's moet verdwijnen vind ikzelf maar helemaal niks en als ze zeggen, kijk 'n hoeveel mensen er aan sterven dan zeg ik: oke volkomen gelijk, maar je bent niet verplicht naar 'n cafe te gaan en bedenk ook 'ns hoeveel mensen er sterven van de uitlaatgassen die auto's uitstoten... Mijn mening... roken is slecht, rook niet als er mensen bij je in de buurt zijn vooral met jonge kinderen en mensen die nu nog roken? Doe net als ik... stop ermee, ik moest hoesten als ik naar bed ging en als ik s'morgens wakker werd had ik zeker 20 minuten nodig om uit m'n "geblaf" te komen... en dat is er nu niet meer... m'n longinhoud is er niks beter van geworden maar ook niet slechter en dat heb ik ermee gewonnen want als ik nu nog rookte?? Dan kan niet, want ik was er dan waarschijnlijk niet meer geweest... Silky waren snertsigaretten, maar de rest?? precies hetzelfde... in mijn ogen zijn het allemaal misselijkmakende stinkstokken...




LEUK GEMAKT

Vroeger moest men roeien met de riemen die men had en waren er altijd van die snuggere die dingen bedachten om iets mooier en beter te maken en dat het soms ook lukte blijkt wel uit deze twee kaartjes van "groeten uit Asten" van de Markt, kijkend richting Prins Bernhardstraat... ons postkantoor.. Ik heb de kaartjes gelaten zoals ze waren,het ene is 'n vergeelde kaart en ik denk orgineel en de 2de is 'n ingekleurde kaart zoals men wel vaker deed om de kaart uit Asten 'n beter en mooier aanzicht te geven en ik moet eerlijk bekennen dat het ook aardig gelukt is. Voor mij blijft die ouwe vergeelde kaart nog altijd wel het mooiste omdat ik van dingen hou van vroeger en dan in hun oorspronkelijke staat.. zoals gezegt zie je rechts met daarboven op het apparaat dat nodig was voor de telegraaf.. want toendertijd was het Post, Telegraaf, Telefoon... onze oude vertrouwde P.T.T. Jammer dat ons statige Postkantoor 'n andere bestemming heeft gekregen maar ja, het kan in deze tijd van verandering, verbetering en vernieuwing ook bijna niet anders... helaas... daarom doet het me denken aan het t.v.-programma: "de wereld draait door"...




GELŇZZIE

Iedereen weet dat Nostalgie bij mij hoog in het vaandel staat en daarom zat ik nog 'ns in wat erg oude kranten te bladeren en te neuzen en toen kwam ik deze advertentie nog tegen van horloges.. Ik denk vedorrie zo een had ik ook. Rijkdom hebben wij nooit gekend en och ik vind het ook niet zo erg, achteraf dus mijn eerste horloge kreeg ik pas toen ik 19 jaar was, ik moest in dienst in augustus nadat ik in juni net 19 was geworden, we praten hier dus wel over 1964. Ons moeder vond het tijd dat ik 'n horloge kreeg en wij samen naar Joepke van Bussel die toen nog in de Prins Bernhardstraat zijn winkel had en hij liet er ons 'n paar kijken en ik koos deze uit die hier op de advertentie staat.. alleen die van mij gaf ook de datum aan en was 'n stukske duurder, met de korting eraf, want dat kregen mensen die er al hun horloges en klokjes kochten, moesten we totaal 65 gulden afrekenen. Het was 'n "prachtig lózzieke" en ik heb er veel profijt van gehad maar het was dan ook iets bijzonders.. onbreekbare veer, waterdicht, schokvrij en roestvrij stalen bodem.. beweldig ding... Ik heb heel wat jaartjes van het ding mogen genieten en ik wist altijd hoe laat het was door de lichtgevende letters, natuurlijk wist ik ook wanneer ik s'avonds te laat thuis kwam van het cafe maar dan keek ik ook meestal niet op de klok... Op 'n goeie dag begaf "ut bisje ut"... waarom?? "ik linde-um unne keer uit en.. die ha mí ut opdréije de véér vaast gedréijd"...




WEINDWIJZER

Ik weet niet precies hoelang de windwijzer al op de Vorreldonkse school staat maar volgens mij toch al 'n hele tijd. Iedereen in d'n Himmel die uit het "twidde deel komme" hebben er wel goeie herinneringen aan. Misschien ook omdat we doodgewone mensen waren die op die school zaten vermengt met de "boertjes" van Vorreldonk en de kinderen van Bergweg, Polderweg en 'n deel van de Wolfsberg. Leo Gabriels maakte er 'n paar foto's van en bewerkte die tot 'n prachtig plaatje van de ingang van de school, met daar boven duidelijk zichtbaar de wijzer die de richting van de wind aan gaf... De windwijzer is het symbool van de "Vorreldonkse school" vind ik... Je werd er opgeleid en klaargestoomd om daarna de "grote wereld" in te trekken.. welke richting je ook koos.. "welleke kant ge ôk in geengt"...




LEKKERRRRRRRRRRRRRR

Snoep heeft altijd 'n grote rol gespeeld in ieder mensen-leven denk ik zo, er zijn er maar weinig uit d'n Himmel die snoep niet lekker vonden en we konden bij van Baar, bij de Centra al terrecht om snoep te kopen. Maar voor meer het uitgebreide assortiment moest je toch naar b.v. Jamin op d'n hoek van de Emma en de Julianastraat.
Als je tegenwoordig snoep wil kopen dan moet je wel 'n dikke beurs bij je hebben.. vorige week kocht ik nog 'n zakje met pepermunten.. prijs? nonde-pie zeg, 1,25 en dat is omgerekend toch al gauw 2 gulden en 75 cent.... Laat ik me dan ook maar beperken tot het snoep dat wij kochten bij van Baar, Lauwke van den Heuvel, Jamin, Sjeng Nijssen en Trui den Bels, daar kon je voor 'n kwartje nog 'n halve winkel kopen, bij wijze van spreken. Dat zijn de namen van de winkels waar ik het liefste naar toe ging.. Ik zal jullie geheugen nog 'ns wat opfrissen.. tenminste bij de mensen van zo ongeveer mijn leeftijd.. boven de 55 zoiets denk ik... Onze vader maakte vroeger lektoeten en de mensen die 'n stukje ouder zijn als ik weten meteen waar ik het over heb maar ik heb hier al iets over geschreven bij m'n verhaaltjes. Wat ik me het meeste herinner zijn de volgende lekkere snoepjes. Schuimkes: dat waren van die pionnetjes in verschillende kleuren en die we altijd kregen als Marietje van den Heuvel met haar mand met brood en mik bij ons was geweest. Dropveters: naast "ketjes en dropbollen" was dat 'n veelgekochte lekkernij. Boterwafels: de smaak van die dingen was echt heel lekker maar ik denk dat ik er op dit moment "veul te dik van zô worre".. Eetbaar papier: voor zover ik weet had alleen Lauwke van den Heuvel dat. De velletjes waren niet duur maar als je het in je mond stak was het ook meteen weg... als dat nat geworden was kreeg je 'n beetje snoepsmaak en.. "op was ut ding"... heel raar. IJsbonbons: die smaakte zo'n beetje als zuurtjes maar daar ging het ons vaak niet om, elk snoepje zat apart verpakt en op het papiertje stond iets te lezen... zoals... "veel geluk"... "lief zijn".... "smakelijk"... "fijne dag"... en zo nog meer van die dingen. Jodenvet: veel kinderen vonden dat lekker "mer ikke echt nie", ik vond het maar 'n smerig goedje... Kaneelbrokken: We hadden kaneelstaven net als die zuurstokken maar je had ook van die gedraaide kaneelsnoepjes.. echt grote brokken.. maar je moest wel houden van de smaak. Nogablokken: die dingen vond ik ontzettend lekker, dat was zo'n wit spul van binnen en dat was "zo téij as hengstenlér" maar je kon er lekker lang mee doen en de chocolade die erom heen zat? lekkkkkkerrrr. Spek: nee niet echt spek maar snoepspek en tegenwoordig kan je dat kopen in alles vormen en maten. wij hadden die keuze niet maar dan hoefde je ook niet lang na te denken als je in de winkel stond.. je had middel en klein... het verschil zat hem in de prijs... Toverballen: die waren gewoon lekker en die worden wel 20 keer uit de mond genomen om te kijken welke kleur hij nu weer had... ik weet nog bij de Jamin van Joordens hadden ze grote bollen met dropsmaak.. "lekker jonge" en als moederke Joordens 'n goeie bui had kreeg je er soms wel 12 of 13 voor 'n dubbeltje... goei menske... Trekdrop: daar kon je ook lekker lang mee doen en ook lekker taai en die plakte aan je mond en de stukken bleven tussen je tanden zitten... Tumtum: daar hoef ik niet veel over te zeggen, "lekker mer veul te klén"... Hartjes: die smaakte ook wel maar waren ook veel te snel gesmolten in je mond... Wybertjes: die ken je wel uit dat blauwe doosje.. die kregen we altijd "un heffelke" van ons moeder als we "vurkawt" waren... Zoethout: ikke zelf vond het niks maar veel jongens en meiskes uit d'n Himmel kochte het omdat ze "wir laang konne knaawe"... Zoute griotten: Sjonge jonge, doe kon ik wel 'n kilo op, de smaak was heel lekker, het snoepje te klein en ik vond ze te duur.. maar ik heb er wel veel van opgesnoept... Salmiak: Dat werd wel heel veel gekocht, je had ze in zakjes en soms ook in piepkleine bekertjes, gewoon open maken, niet in de wind gaan staan want anders waaide het poeder gelijk weg, "bietje tuf an de vinger en in ut zekske stéke en dan... lékke mér"... Zuurtjes en Toffee's: dat waren de gewone snoepjes waar we er denk ik allemaal in ons leven de meeste van op hebben gegeten. Snoep is en was niet weg te denken in 'n mensenleven en nu in de tijd dat men zit te knoeien met vlees, de komkommers en tomaten 'n watersmaak hebben en de hennen niet meer weten wat voor eieren ze moeten leggen want er zijn zoveel soorten.. is het misschien nog niet zo verkeerd om wat meer te snoepen. Ik doe het niet omdat ik te dik word anders (ik pak af en toe 'n suikervrij snoepje). "wel denk ik dik trug an vrugeren-tijd toen we vur un dubbeltje al un hil buulke vol han, bekiek al de lekkers hieroonder mer us"....











GROETEN UIT AASTE

Bij aaw spul hoort ook dit kaartje uit Asten, groeten uit Asten zoals er meerdere en verschillende groete kaarten in omloop zijn in ansicht-kaart formaat. Ook deze vind ik weer mooi maar toch is me iets opgevallen wat me niet lekker zit.. De foto's die er op staan... het openlucht-theater linksboven dat klopt.. ook de molen in het midden en onder de foto van de bloemenwijk klopt ook en de foto van het Klooster van het Heilig Hart is niks mis mee... maar bovenaan rechts.. dat zit me niet lekker want daar staat Wilhelminastraat en daar zit ik 'n beetje over te dubben want het lijkt me sterk dat dit niet de Heesakkerweg is maar het kan ook zomaar zijn dat de Heesakkerweg vroeger ook niet bij de Wilhelminastraat behoorde... wie kan me helpen??




MOI BROMMERKE

Dit was het "apparaat" waar iedere vlotte jongen wel van droomde in zijn jonge tijd... want als je zo'n brommer had dan maakte je de blitz.. Gerard Bukkems, hoe kan het anders, die had er zo eentje. Als je 'n Royal North had dan was je het mannetje.. natuurlijk ook met 'n Florett die in die tijd met de Royal North tot de meest geliefde brommers behoorden. Onzen Huub had 'n Florett.. prachtig.. Ik kan me nog herinneren dat er in d'n Himmel ooit 'n Belgische jongen kwam en die had zo'n Royal North met racestuur, dat was zo'n stuur dat lager kwam dan de benzinetank...en die had hij net als Gerard Bukkems flink opgevoerd en men zei zelfs dat dat ding 93 liep... Dat geloof ik nu ook weer niet maar ik heb ooit 'n ritje achterop dat ding meegemaakt en binnen mum van tijd stonden we al slingerende bij het Fortuintje voor de deur... Ik ben er spierwit kijkend van af gekomen denk ik want ik had water en bloed zitten zweten... Toen kon je ook nog speciale benzine kopen die 'n aparte geur af gaf, ik weet niet meer precies hoe ze die noemde maar stinken als dat goedje deed als er 'n brommer langs kwam die op dat soort benzine reed. De brommer van de Belg slingerde achter behoorlijk en was duidelijk niet gemaakt om hoge snelheden te halen... maar ruig waren die dingen wel... voor mij is het altijd 'n droom gebleven, ik had 'n Sparta die 42 liep...






TIGGESTREIJIG

Wij Nederlanders, Astenaren, Himmelse mensen wij focussen ons altijd op afvallen want het is vaak niet moeilijk om aan te komen. Ik heb nu 'n jaar lang best goed m'n best gedaan om af te vallen en dat is me goed gelukt ook vind ik zelf... Eigenlijk had ik onder de honderd kilo willen komen maar het lukt me de laatste tijd niet zo goed en ik ben ook niet meer zo gemotiveerd als de eerst drie maanden, dat betekend dat ik blijf hangen op de laatste 6 kilo die ik er eigenlijk nog graag vanaf had willen hebben.. maarja, als je al dat lekkers ziet liggen tijdens feestjes enzo, dan is het moeilijk om van die "dikmakertjes" af te blijven met je handen. Nu vond ik iets van 'n heel tijdje terug, 'n advertentie om aan te komen... Ik denk... verrek, wat is dat nu toch weer... iedereen wil afvallen en dan iets om aan te komen... maar natuurlijk zijn er ook die het maar niet wil lukken om op 'n goed gewicht te komen... toch vond ik het wel erg raar... Eerlijk gezegd had ik er nog nooit van gehoord maar er zijn wel meer dingen van vroeger waarvan ik het bestaan nooit heb geweten. Dit is dus Sargol en het was toendertijd 'n nieuwe ontdekking om "dikker, kloeker en vleeziger" te worden want het verhoogde niet alleen je gewicht en kracht, maar je kreeg er ook meer uithoudingsvermogen van.. Heel raar maar goed er worden met dit soort reclames wel meer dingen gezegt die niet helemaal kloppen dat heb ik wel gemerkt met de middeltjes voor af te vallen... "dur worren wa zinloze pillekes, zellufkes en poeierkes angeprizze um kieloos kwijt te rake"...




ECHTE FILLUM

Toen wij thuis nog maar net televisie hadden en dat was zo ongeveer toen ik 13 was, in 1958, toen was er nog niet zo heel veel op... journaal, kinderuurtje, kwis en 'n toneelspel....
Toch kan ik me goed herinneren dat er de eerste echte speelfilm op was en die heeft toen ook echt veel indruk op me gemaakt. De film heette: "Marcelino brood en wijn". Wij woonde toen nog in d'n Himmel en veel jongens van mijn leeftijd hadden het er over en veel ouderen onder ons zullen die film heel zeker wel ooit gezien hebben en wij zaten ademloos te kijken.. ik denk dat ik de film meerdere malen heb gezien.. Het gaat over een weesjongetje Marcelino die wordt opgevoed in een Spaans klooster. Hij mag van de monniken niet op zolder komen, want daar waart een spook rond. Maar hij kan zijn nieuwsgierigheid natuurlijk niet onderdrukken. Gaandeweg ontdekt Marcelino dat het geen spook is, maar een groot kruisbeeld dat raar doet op zolder. Christus aan het kruis wil tot leven komen en vraagt om brood en wijn. Marcelino steelt daarom elke dag een beetje brood en wijn, totdat de monniken er achter komen. Ze gaan kijken wat er loos is op zolder en zien door een gat in de muur dat Marcelino praat met Christus aan het kruis. Marcelino is verdrietig en zegt dat hij naar zijn overleden moeder verlangt. Dan komt Christus van het kruis af, omarmt hem en neemt hem op in de hemel, waar ook Marcelinos moeder verblijft. De monniken zien hem in een stralenkrans van licht, onderaan het kruisbeeld zitten. Beetje ouderwets allemaal maar ik denk dat de film ook op veel meer kinderen indruk heeft gemaakt... ik vond het de mooiste film die ik toendertijd heb gezien... Hierlangs nog 'n affiche toen de film in Venlo in de bioscoop draaide... de film was van 1955... en de hoofdrol werd vertolkt door.. Pablito Calvo.. 'n geweldig goed spelende jongen..




WEGENWAACHT

Veel mensen weten dit denk ik niet, ik ook niet echt hoor, toch heb ik wel ooit iets over horen zeggen maar dacht dat het flauwe kul was. Dit is de rijwiel-hulp-cerntrale die speciaal in het leven was geroepen om mensen op de fiets die in nood verkeerden of die iets kapot hadden, te helpen... net zoals nu de wegenwacht is voor de automobilisten. Je kunt het je nu slecht voorstellen maar als je terug gaat denken naar de tijd van toen dan snap je wel dat dit toch al iets heel speciaals was. Ik praat wel 'n ooit via de pc met mensen uit China, Rusland, Australie en Thailand om er maar wat te noemen en die kunnen zich niet voorstellen dat wij fietspaden, aparte paden hebben voor fietsers. Nederland is van oudsher 'n land van wielrijders... veel andere landen hebben dat niet..




ZIPKES

Tegenwoordig hebben de mensen de beste wasmachines en wasdrogers, strijkmachines zijn onherkenbare elektrische apparaten geworden... Nu ik hier dit zo zit te typen denk ik nog terug aan toen, toen wij in d'n Himmel woonde en 'n apart hok hadden. Achter de keuken kreeg je 'n stukje waar de aanrecht was en waar de gaskruikstond met 'n tweepits gasstel en daarachter weer was 'n soort washok... daarin stond 'n groot gevaarte waar ons moeder in 'n grote kopere ketel de was in deed en die werd dan van onderen af heet gestookt... warm water was er niet uit 'n geiser of zo iets. Naast die wasketel stond 'n houten wasmachine met 'n vringer erop.. Als ons moeder de was had gekookt werd die met 'n houte stok uit de grote ketel gehaald, die gloeiend heet was natuurlijk... En zeep zul je me nu vragen?? tja zeep dat zal ik je uitleggen. Soms werden er stukken die erg vuil waren met groene zeep ingesmeerd dan konden die beter schoon worden. Toch herinner ik me dat ons moeder ook zeepsop maakte en dat deed ze door 'n stuk zeep te pakken, er met 'n aardappelmesje stukken "af te schillen" en die deed ze in heet water, dan ging er wat soda bij en roerde ze tot het 'n sopje was om voor de was te gebruiken... Ik heb nog 'n foto gevonden op internet waar het op staat in de volgorde zoals ik beschreef... De ketel had geen aftapkraantje zoals de wasmachine had en moest leeggeschept worden met emmers die achter naar de zoei werden gesjouwd en omgekiept... Dit alles was natuurlijk al 'n hele vooruitgang tegenover nog vroeger, toen moest men nog wassen op 'n wasbord met de hand... Nu trekken de mensen tenminste twee keer per dag andere kleren aan... als ze dat vroeger ook hadden gedaan in 'n gezin van 7 tot 12 kinderen, dan was die moeder echt dag en nacht bezig geweest met wassen en zeven dagen in de week.. nu was het al 'n hele bezigheid en vandaar denk ik ook de uitdrukking: maandag wasdag, want het duurde zeker 'n hele dag.. Tegenwoordig zet je de machine aan.. en als je terug komt van de winkel is de machine klaar voor in de droger.. en de maandag is allang geen specifieke wasdag meer...






JAAP VAN DE LEIJZING

Liessel heeft nog altijd z'n eigen kei, de carnavalsvereniging heet ook de Kei en hun kei ligt in Liessel op het plein en dat werd nogals 'ns weggehaald. Veelal waren dat bevriende carnavalsverenigingen en voor 'n "vat of wat bier" kregen ze het ding weer terug... maar waar het hier om gaat, mijn verhaal gaat over "de Rots van Deurne", de echte naam is "Jaap van de Leijzing". Ik weet Astenaren die ooit weghaalde uit Deurne, het ding lag er op de Markt voor 'n boom en "de jongenmiddenstanders van Asten" waren wel vaker in voor 'n geintje en zo kon het gebeuren dat men s'nachts de stoute schoenen aan trok... met 'n oude kraanwagen van houthandel Raaymakers ging men op pad en in "no-time" werd het zware stenen monster opgetakeld en naar Asten vervoerd... Na de ontdekking stond de krant er later vol, "d'n Hellemondse" toen nog. Waarom ze die kei gingen halen daarover doet hetvolgende verhaal de ronde... Asten had best wel actieve vereniging van jonge middenstanders maar Deurne had niet eens 'n vereniging daar stond alles op 'n laag pitje en om die van Deurne 'n beetje aan te sporen wat te doen gingen ze "de Steen des aanstoots" stelen, 'n aansporing om wat activiteit te ontplooien. Toen de Astense mannen die Rots hadden weggetakeld werd er op die plaats 'n zak kaf neergezet en ik hoef niet uit te leggen wat men daarmee bedoelde. Ik heb nog wat foto's van toendertijd gekregen en ik wil die hier graag laten zien in onze map "Aaw Spul".. want het is toch al weer heel wat jaartjes geleden. Op de foto's: linksboven zie je de kei staan op de Deurnese Markt met op de achtergrond de kerk, op foto rechts hangt "Jaap" aan de takel, klaar om vervoerd te worden naar de markt in Asten en hieronder de foto van de manen die "ut kurweij hebbe geklaard" zittend bij Jaap voor het gemeentehuis van Asten....



De Jonge Middenstanders v.l.n.r.: Piet van Stratum, Thuur Slaats, Theo Cuppens, Kaplaan Pullens, Ger Smits, Jan Slaats en Joep van Bussel. Achter: Jac van Baar, Cis Smits, Leo Mikkers, Theo Bakens en rechts staande is de chauffeur van Raymakers Houthandel, Piet van Deursen...




MUZZIEKNOSTALGIE

Nondepie zeg, ik heb deze week nog 'ns 'n eindje met de auto moeten toeren, 'n beetje verder weg als boodschappen doen in Asten en bij me in de auto zat 'n familielid, 'n jonge snuiter van 16 jaar met wie ik
naar Eindhoven moest want hij moest daar 'n spuitje gaan halen voor de school
waar hij studeert want hij doet iets met chemische stoffen geloof ik... zoiets in ieder geval. In de auto stond de radio aan en hij vroeg of hij 'n andere zender op mocht zetten... ik zeg oke... en daar werd ik me getrakteerd op 'n geluid waarvan zelfs Elvis Presley zich in z'n graf zou omdraaien.. het was zo 'n mix van constant dezelfde toon met 'n bas die je oorvliezen incl. oorlellen deed trillen en waar na 'n paar seconde 'n drummer probeerde de hele drumband van Jong Nederland na te doen wat qua helderheid van juffrouw de Vent 'n "twee" zou hebben gekregen maar qua volume best wel in de buurt zou komen... M'n gedachten gingen even terug naar een van de zenders waar wij vroeger op af stemden: Radio Noordzee Internationaal.... prachtige tijd... "goei diedjees en goeie muzziek en un nostalgies geluidje". Ik was blij toen we in Eindhoven op de plaats van bestemming waren... en toen ik even alleen in de auto zat heb ik weer snel radio Tien Gold op gezet... dat leek me nog de beste keuze op dat moment... Hier heb ik nog 'n bladzijde uit de radiogids over het programma van mijn favoriete zender... Jammer dat de muziek zo is veranderd maar ja, dat zei onze vader ook als wij met ons oor in de radio zaten toen the Beatles en the Rolling Stones erop waren... "die von dé alleen mer wa gekwéék..




KETJES EN KATJES

Denken jullie ook wel 'ns na over vroegertijd en dan over dingen die veel voor ons betekende en niet alleen dat maar ook nog meerdere betekenissen hadden? Vandaag zat ik daar nog 'ns aan te denken en toen kwam ik uit bij het woord in ut Aastes dialekt: "Kétjes". De jeugd onder ons zal denken; kétjes? wa zijn dé naw wir vur dinge? Nou dat ga ik hier uitleggen. Beginnende met deze....

lief kétjes:
Vroeger had men bijna overal wel 'n huisdier maar dat ging er wel iets anders aan toe dan dat het tegenwoordig gaat, neem nou de poezen en de katten (de kétjes). Wij hadden die vroeger een en die liet zichzelf gewoon uit, s'avonds als het goed donker was kwam dat beestje mooi naar huis en had wel steevast ergens 'n muis verorberd en kwam lekker bij de kachel liggen nadat ie de hele dag op jacht was geweest. Wat onze vader niet zo leuk vond was dat we soms ook met 'n heel nest jonge diertjes zaten want "spul" omdat tegen te houden was er niet. Dan vertelde wij op school... "we hebbe thuis joong kétjes"...

vervélende kétjes:
Soms waren er meisjes die je zaten te klieren en te vervelen, vooral op school was dat het geval en dat waren meestal die meisjes die dachten dat ze wat meer waren en waarvoor iedereen van die leeftijd maar schrik moest hebben. Vaak klierde ze niet één keer, maar ze bleven maar aan de gang en die stom vervelende meiskes noemde wij dat ook trutten maar in de wandelgang noemde we dé "de kétjes" van de klas.. raar maar waar. Stoer doende meiden die eigenlijk niks voorstelde, tenminste dat vond ik altijd maar het waren en bleven wel vervelende "ketjes".

lekker kétjes:
Toen ik vroeger op school zat en we waren 'n beetje verkouden dan ging je niet meteen naar de dokter. Het was best vervelend als je onder de les steeds moest hoesten en ik herinner me nog goed dat ik in de derde klas zat bij juffrouw de Vent en ik de hele tijd kriebels in m'n keel kreeg en de juffrouw boos werd en mij naar huis stuurde... eigenlijk kwam het ook omdat ik op de speelplaats steeds had lopen rennen en daarvan hoestbuien kreeg... maar goed.. ik kon lekker naar huis en toen ik thuis kwam en dat tegen ons moeder vertelde zei ze: goa mer efkus noa Annie Vaalman 'n zekske kétjes halen... kleine zwarte dropjes die hielpen tegen de hoest... echte lekker kétjes waren dat...

mooi kétjes:
Vroeger speelde wij veel buiten en we zaten altijd in de bossen of in het liender, onze geliefde plekjes waren de polderse bossen, de baron z'n dennekes, vorreldonk vlak bij de aa, de viskussloot en het wissenveld en de plakken en de weien in het liender. Bij de korenplakken stonden toen prachtige blauwe korenbloemen en ook klaprozen, in de weien zag je margrietjes en boterbloempjes maar bij het wissenveld stonden enkele struiken en daar sneden we de takken van af want we hadden dikwijls 'n "knijp" bij ons. Die takken namen we mee naar huis en ons moeder vond die prachtig en die bloemen noemden men: kétjes. Prachtige knopjes als die nog dicht waren en nog mooier als die open gingen en in bloei stonden... Voor mij zijn kétjes nog altijd een van m'n lievelingsbloemen

EN DOOR LICHTWEERKAATSING ZIJN DE DICHTE KÉTJES SOMS NOG FRAAIER, KIJK HIERONDER






DE BOERTJES VAN BUUTEN



Muziek heeft in onze familie altijd 'n grote rol gespeeld en wij keken altijd uit naar de zondagmorgen als iedereen terug was van de kerk en we met z'n allen in "de beste kammer" gingen zitten, de muziekboekjes van "het zingende boertje" uit de kast werden gehaald en we met z'n allen aan het zingen gingen.. Rijk wat centen betreft waren wij niet maar we waren rijk wat gezelligheid betreft.. Ik vergeet ook nooit meer de tijd dat wij nog maar pas tv hadden... we keken dan op zondag (as dun tilleviezie nie te veul snuwde) naar de brt naar de Perry Como Show want dat was de weinige muziek die erop kwam. In Nederland kende we de Boertjes van Buuten en daar zaten we al lang van te voren voor klaar als die erop kwamen.. Hier heb ik nog enkele hoesjes van de platen van hun, de singletjes en de elpee's. Ik zal 'n beetje uitleggen wie ze waren... De Boertjes van Buuten was de naam van een gezelschap bekende artiesten die voor de KRO 'n radioprogramma maakten. De uitzendingen begonnen omstreeks 1950 onder de naam Gait-Jan Kruutmoes en de Bietenbouwers en duurden zo'n 26 jaar. Van 1966 tot 1972 werden ook meer dan honderd uitzendingen via de KRO-televisie uitgezonden. De uitvoerenden waren (zie foto boven), linksonder: Kees Schilperoort als Gaait Jan Kruutmoes, linksboven: Henk Jansen van Galen als Lubbert van Gortel, Annie de Reuver en daarna Anny Palmen als Drika en later Ab Hofstee als Boer Voorthuizen. Het orkest de Bietenbouwers, samengesteld uit personen van gerenomeerde orkesten, trad later op als de Boertjes van Buuten en was gespecialiseerd in polka's. Het stond onder leiding van Jo Budie en speelde bij verschillende gelegenheden en op diverse grammofoonplaten. Het bekenste nummer voor mij was: "Bij mien op de boerderieje" en ook "lieve Frans".






DIKKE VERSCHILLEN

Zo af en toe dan ga je wel 'ns na zitten denken over wat vroeger was en wat er nu is... Voorbeeld van nog niet zo lang geleden, we hebben de euro's en denken vaak terug aan aan onze gulden, we gaan naar de supermarkt en pakken dingen die we ineens zien liggen, eigenlijk niet nodig hadden en toch mee naar huis nemen en dan denk ik aan "Huub de Spar van vroeger. Je stond er in de winkel en wachte je beurt af en las je briefje voor wat je moest hebben, de bediende pakte dat en alles ging de tas in... Ik kijk ook nog wel 'ns naar het verschil in mode... iedereen vond het in de jaren 70 maar niks dat er de minirok was en de hotpants... maar de mensen die het maar niks vonden "loerden" het meeste en het vaakst. Ik vond ook nog de verschillen in mode van de jaren 50 met die van nu: 'n damesjurk en tas hoe die werden aangeprijst... groot verschil maar eigenlijk ook weer niet... wel mooi, allebei trouwens. Kijk hieronder maar 'ns..






BLOOT SPUL

Het is natuurlijk goed dat de dingen veranderen, dat was vroeger al zo en dat zal in de toekomst ook wel blijven. Als je in nachtelijke uren de tv aan hebt dan heb je op bijna alle commerciele zenders wel... hoe noem je het?? Bloot-tv?? Ze "prijzen" dames aan per telefoon of je kan gewoon naar 'n zender gaan, je betaald 'n stel euro's en je ziet zoveel bloot als je wil... Tja tijden veranderen... hadden wij vroeger de Barend Servet Show waarin Sjef van Oekel met wat blote dames in beeld kwam... toch was de eerste die echt bloot op tv kwam: Phil Bloom.. op 2 okt 1967, en die zat in d'r nakie in 'n stoel met de benen over elkaar geslagen en daar stonden de kranten 'n dag later vol van, en het programma?? Hoepla... Tegenwoordig staan soms de kranten zelf vol met "Phil Blooms". Toen wij in d'n Himmel woonden waren we geabonneerd op de Margriet en de Revue en die kwam Leo Janssen zelf bezorgen.. Ook de bladen van toen zijn veranderd... De Revue is de Nieuwe Revue geworden en dat was het samengaan van de Revue met de Katholieke Illustratie en is er al het verschil te zien; vrouwen worden steeds bloter afgebeeld..... Hieronder staan enkele afleveringen van die Revue vanaf links eentje uit 1953, 15 cent en 1967, 55 cent dan de Nieuwe Revue zoals die er nu uitziet, daarvan kost 'n jaarabonnement zo'n 82 euro, omgerekend zo'n 180 gulden voor 51 nummers ... De verkoop van bladen loopt hard terug, waren dat er in 1968 nog 280.000 in 2010 waren dat er maar ruim 40.000 en je ziet dus wel dat je het van bloot op de voorpagina ook niet moet hebben om de bladen aan de "man" te brengen...






WAANDRUKLAME ZO FASSIENEREND

Oude reclame heeft me altijd gefacineerd en dan vooral de borden die tegen de gevels van winkels en huizen hingen wat vooral vroeger erg gebruikelijk was. Misschien herinner je nog wel dat grote bord op het kleine cafeetje van Eijsbouts tegenover wat nu Het Eeuwig Leven is. Het grote RVS-verzekeringen bord waarvan ik hier nog 'n foto heb. Ik heb nog 'ns wat rondgesnuffeld en vond nog wat wand-borden die de mensen zich zeker nog wel kunnen herinneren ten minste zeker die al wat ouder zijn. Als ik denk over de reclame in Asten dan denk ik ook vooral de reclame bij de sigaretten winkels van b.v. Warnar in de Prins Bernhardstraat, eerst aan de rechterkant en later aan de linkerkant en die van Bekken aan de Julianastraat. Hieronder staan de borden
die ik zelf het leukste vind en waar m'n gedachten weer ver terug gaan in de tijd, misschien bij jullie ook wel, geniet er van.






RUKLAMES VAN VRUUGER

Aan de linkerkant hieronder "de Cosmopoliet", buukskus van vruuger, ik heb er nog 'n plaatje van en reclame 'n Mercedes Benz vanaf fl.4400,-- dat noem ik nog 'ns wat. Helemaal onderaan... sigaretten, de Hermes Special 20 stuks voor 30 cent waar je ook nog waardebonnen bij kreeg...maaaaaar.... de beste sigaret voor sportbeoefenaars. Sportblad met reclame voor roken.... maarja, het blad is dan ook van november 1931. Aan de rechterkant... Die vond ik ook wel geinig want vroeger hadden we echt Joris Driepinter, dus niet Veelpinter, maar de reclame van Glolsch hier vind ik eigenlijk toch maar niks... Nee geef mij maar Harrie van der Steen toen die Bekende Nederlander was door z'n reclame voor Grolsch... Vakmanschap is meesterschap...






AUTOLOZE ZONDAG



Wittege ut nog?? Het is alweer ongeveer zo'n 40 jaar geleden dat we de verplichte autoloze zondag hadden... De invoering hiervan in nov 1973 bleek achteraf 'n lachertje te zijn. Je kon geen benzine kopen of je moest bonnen hebben en die kregen alleen die mensen die autobelasting betaalde... tja, en daar was ik dus weer niet bij.... waarom?? nog altijd vind ik het waardeloos dat iemand die 60.000 km per jaar rijdt niet meer hoeft te betalen voor het "vernielen" van de wegen dan ik met m'n 6000 per jaar... ik vraag me soms af: wie bedenkt deze waardeloze onzin. De benzine kwam op de bon, de olieproducerende landen wachtten op een gelegenheid om die schaarste te vertalen in verhoogde prijzen: die gelegenheid kwam in oktober 1973, toen de Jom Kipoeroorlog uitbrak waarbij Israël werd aangevallen door Egypte, Syrië, Algerije, Irak, Koeweit, Libië, Marokko, Saoedi-Arabië, Soedan en Tunesië en in die oorlog koos Nederland de zijde van Israël. Uit woede over deze pro-Israëlische houding van Nederland draaiden enkele Arabische staten de oliekraan dicht, waarop de regering zich genoodzaakt zag het olieverbruik te beperken door autoloze zondagen in te stellen, achteraf dus 'n lachertje. Ik haalde toch benzine voor de paar kilometers die ik reed en deed dat zonder bonnen in 'n bekend Astens benzinestation die, zoals de ronde deed, haar eigen benzine-opslagtanks hadden in Belgie. Ik had er 'n stel kruikjes voorraad in m'n stal achter het huis staan, zoals zo velen met mij... Toendertijd speelde ik bij orkest the Secrets en wij kregen voor het busje voor de muziekinstrumenten en voor een personenauto vrijstelling en mochten wel rijden naar de zaal waar we speelden en weer terug. Het domme van dit alles was dat wij toen we bij zaal Juliana in het Limburgse Horst moesten spelen op de heenweg 4x werden aangehouden door de politie... sjonge jonge wat 'n gedoe zeg... Ook in d'n Himmel liep en geen auto's, "ut waar wir net of we wir keind waren, toen liepe dur ôk gin autoos mér alleen mér pért mí kaar en wa fietsende mensen"... Boven 'n foto zoals het er toen uitzag op de grote weg en hieronder de beruchte benzine-bonnen van toen...







GOEI SCHOEWN

Die ouwe advertenties van vroeger vind ik altijd wel leuk om te zien... ik kan me ook nog veel dingen herinneren als het tenminste van na 1950 is... Ik heb pas hier nog enkele van die dingen geplaatst maar nu heb ik er nog eentje van de Bata, iedereen kent die wel... Bata-schoenen uit Best. Jaren geleden ging ik er nog wel 'ns naar toe want dan kon je in de hal aan de voorkant van de fabriek tegen 'n erg schappelijk prijsje 'n paar schoenen kopen... maar als je deze advertentie ziet dan waren dat toch ook wel schappelijke prijsjes... linnen schoenen en dan de grootste maat kosten maar 1,50 gld. Wat?? dat is zo ongeveer 60 eurocent... snotverdorie dat is de helft van wat nu één schoenveter kost... Natuurlijk veranderen de tijden, we verdienen veel meer, (tenminste sommige) en dan gaan de prijzen ook stijgen. Mocht het zijn dat het met de Bata niet al te best gaat en ze de schoenen niet kwijtraken?? Zet deze advertentie maar in de krant en ik weet zeker dat ze de deur platlopen... Als je tegenwoordig naar 'n beetje schoenenzaak gaat dan vallen je ogen ver open van verbazing: voor een paar betaal je net zoveel als vroeger 'n hele volkswagenbus vol... nouja... het is nostalgie, zal nooit meer terug komen, ook niet als we naar de gulden terug zouden gaan... maar de advertentie vind ik best wel mooi... de Bata zullen we nooit vergeten denk ik zo... (het is geen echte reclame hoor voor de Bata als je dat soms mocht denken)... Bij ons thuis werd vroeger niet zo gelet op "merkschoenen" want bij ons keken ze er naar of ze wel te betalen waren... gelukkig hoefde wij thuis de schoenen van de ouwere niet af te dragen... zou ook te gek zijn... kleding vond ik al erg genoeg...




NOSTALGIESCHE REKENING

Ik kreeg deze oude rekening nog om te scannen van de familie Jan Bosch van huisnummer 41 vroeger en je kan bijna niet geloven van de bedragen die je vroeger moest betalen. Dit is er eentje van het waterschap uit 1956 en is belasting die men aan het waterschap moest betalen over 'n heel jaar. Wat het precies inhield weet ik ook niet maar tegenwoordig betalen wij ook belasting voor waterzuivering, rioolbelasting etc etc dus zal dit ook wel zoiets zijn...






PIJN-WEG-HALER (PIJNSTILLER)

Potverdorrie wat gaat het hard met de mappen
want deze map zit met dit verhaal over vroeger ook al weer vol... Ik wilde hier eigenlijk iets laten zien van vroegertijd dat ik zelf ook nog meemaakte, "efkus ow geheugen opfrissen"... Tegenwoordig als je ziek bent ga ja naar de dokter, die stuurt je door naar het ziekenhuis als het echt ernstig is maar als men denkt dat het met geneesmiddelen te genezen is stuurt men je door naar de apotheker en als je aan de beurt bent kan je de medicijnen meenemen... maar in mijn jonge tijd was dat wel wat anders... Wij waren net als zoveel mensen bij dokter Janssen in de Wilhelminastraat en je kon niet van te voren 'n afspraak maken, dat was toen niet alhoewel dokter Janssen zelf wel telefoon had (telefoonnummer 6)... maarja.. wij weer niet. Je liep binnen, in ons geval met ons moeder en je ging in de wachtkamer zitten die meestal al helemaal vol zat, welke dag je ook kwam en als je aan de beurt was en de dokter had naar je gekeken dan maakte de assistente je pilletjes klaar of je zalfje, naar gelang de dokter voorschreef. Als je 'n verwonding had dat deed de dokter er 'n verband om... Maar tegenwoordig heeft men voor elk dingetje pijnbestrijders in alle soorten en maten.. de meest bekende nu is wel de paracetamol, maar eerder had men 'n "asperientje". Maar ik wil eigenlijk nog 'n beetje verder terug gaan... als wij tandpijn hadden of oorpijn of zoiets dergelijks dan kwam ons moeder af met 'n glaasje water met daarin 'n grote witte zachte pil die oploste in het water, de naam?? 'n Akkertje. Bij vele ouderen gaat nu wel weer 'n lichtje branden, och ja 'n Akkertje, dat hielp voor elke pijn, waar je het ook had. Dat werd zo genoemd omdat ze werden gefabriceerd van de firma van den Akker. Het was zo'n groot wit tablet waar van binnen poeder in zat en dat werd in water opgelost... het Akkertje deed wonderen.. echt wel. Bij tandpijn kregen we van ons moeder 'n grote rooie zakdoek (snotlap) om met daarin wat witte watten en dat bond ze dan om je gezicht, om je wangen en dan kreeg je 'n Akkertje... Ik zal die dingen van m'n leven niet vergeten en ik vond nog ergens 'n foto waar de reclame op het winkeltje stond en wat advertenties van vroeger (1942) uit de Katholieke Illustratie met het wondermiddeltje.. Lang leve het Akkertje.






ROMMEL UIT DE KOFFERBAK

Zo af en toe "sjoerk ik wa roond" op internet om te kijken wat er zoal te doen en te zien is, het nieuws uit de regio en natuurlijk ook de website van Siris en daar download ik, (lees: leen ik) af en toe wat foto's om te laten zien als ik het iets speciaals vind. En dit vond ik wel speciaal, de kofferbak verkoop die de Plekkers organiseerde op het Ruttenplein. Ik draag de Plekkers altijd al 'n warm hart toe maar dit viel me eigenlijk wel op, vond ik wel 'n beetje raar... Als je kofferbak verkoop hebt dat denk je aan iemand die thuis wat ouwe rommel heeft liggen die vaak nog goed zijn voor 'n tweede gebruik, die rommel doe in 'n paar dozen en bied je dan te koop aan voor 'n paar grijpstuivers. Nou heb ik zelf niet zo'n grote auto maar als je 'n ruime auto neemt dan kan je toch vaak niet meer als 'n stuk of wat bananen-dozen met spullen erin kwijt ook al heb je de achterzittingen plat liggen... maar dit plaatje vond ik toch wel heel bijzonder... De eigenaar van deze uitgestalde dozen heeft of zelf 'n autobedrijf en heeft hij alle auto's met kofferbak op het plein gezet, of hij heeft 'n grote familie met allemaal 'n auto en die allemaal hun "kofferbak" volgeladen hebben en daar neer gezet, of hij heeft 'n luxe vrachtwagen met grote (koffer)bak... of... of... hahahhahahahahha ik vond het wel grappig... kofferbak verkoop krijgt zo wel 'n erg ruime gedachten... maar ik vond het wel leuk om hier te vermelden... Ik hoop dat de Plekkers er "wel-bij-varen".






GOUW AASTES DUO

Het zijn dan wel geen voetballers uit d'n Himmel maar ik wil dit plaatje hier toch 'n keer laten zien omdat ik er veel oudere mensen die NWC 'n warm hart toe droegen of nog dragen, 'n groot plezier mee doe. NWC was in mijn jonge tijd de vereniging waar we elke zondagmiddag naar gingen kijken en aanmoedigen. Aan een team hebben we zeker hele goede herinneringen en dat was toen Gerard van de Moosdijk en Peter Werts het spitsen-duo vormde dat zorgde voor 'n heel stel Astense doelpunten, Gerard met zijn uitzonderlijke voetbaltechniek en Peter met zijn onuitputtelijk doorzettings vermogen... Op de foto toen de twee elkaar in de armen vlogen na weer 'n doelpunt, Gerard rechts en Peter links. Ze bezorgden ons onvergetelijke uurtjes... In 1963/64 werden ze ook kampioen met ook 'n stel Himmelnaren binnen de gelederen... De selectie bestond uit de volgende spelers: Wim Verhoeven (trainer/voetballer), Jo Verberne, Wim van Lieshout (die trouwde met Lenie Franssen (45), Henk Cortooms, Gerard Mennen, Frans van de Moosdijk, Frans van der Steen (84), Toon Verdeuzeldonk (91), Eddie Mikkers, Theo Cortenbach (59), Lambert Verrijt, Henk Schuurman, Gerard Cortooms en natuurlijk deze twee toppers van de foto: Peter Werts en Gerard van de Moosdijk. We gingen toendertijd ook naar de uitwedstrijden kijken en leuke bijkomstigheid.. inhet seizoen 1964/1965 speelde NWC tegen 'n team dat de toen jeugdige en talentvolle tweeling Willie en Rene van de Kerkhof voor de eerste keer in hun team hadden staan, ik dacht MULO of Helmondia maar weet het niet heel zeker.. die waren toen 'n jaar of 16 of 17. Voor die NWC-selectie van 64/65 gingen we graag naar het voetbalveld... die brachten wat te weeg dat kan ik je wel vertellen..





AAW REKENING

Ik vond nog ergens 'n afbeelding van 'n oude rekening van de firma Hoefnagels, je weet wel uit de Julianastraat waar nui nog altijd de ijzeren hoefstal staat die nodig was vroeger om de paarden van nieuwe hoeven te voorzien, (het echte hollandse woord is travalje), de paarden werden daarin gezet zodat de hoefsmid zijn werk goed kon uitvoeren. De rekening is voor de gemeente Asten (Raadhuis) uit 1896 en het was voor verleende diensten zoals het uitbreken van 'n kachel in de raadzaal, aanbrengen van kachelpijpen en het oppoetsen van alles. Totaal voor fl. 6,55.... nostalgie om door 'n ringetje te halen... toch even 116 jaar geleden....






BUUKSKE VAN DE KERRIK

We gaan nog maar 'ns neuzen in "un bűkske van de kérrik" of wel het boekje van de familie van Helmond van Himmel 8. De linkerpagina gaat over het huwelijk van
Thieuke en Nelleke van Helmond (8), wanneer ze zijn gedoopt en wanneer ze zijn getrouwd. Op de rechterpagina staat de naam van het eerst geboren kind van de twee oud-Himmelbewoners; Annie van Helmond die later trouwde met een der bekendste postbodes van Asten, Toon Hoebergen. Het mooie is dat de peter en meter mijn eigen oom en tante zijn: Piet van Helmond en Drika van Helmond - van Bussel. 'n zusje van mijn moeder die in de Kerkstraat woonden en 'n bouwbedrijf hadden. Raar vind ik wel dat ze gedoopt is 1,5 uur nadat ze was geboren....






IN DE WINKEL VAN ANNEKE



Ik ben er zelf wel 'ns ooit binnen geweest en ik zal het ook nooit vergeten, het was bepaald geen supermarkt, maar er waren wel dingen te koop die je ergens anders niet meer kon kopen... maar er stond ook veel ouwe rommel bij, tenminste dat vond ik.... Het nostalgiesche winkeltje van Anneke de Bruijn op het Koningsplein. Hieronder staan wat foto's en als je er op klikt worden ze uitvergroot... De foto's zijn genomen door Piet van de Goor en die wil ze wel met ons delen en ik vond het zo'n echte nostalgie dat ik ze hier ook meteen plaats... met dank aan Piet... fantastisch mooi, het behoeft niet veel uitleg verder... Stoffen, garens, borduurspullen, nachtjapons, ritsen, jam, hand en zakdoeken, sjaaltjes, sigaretten, knopen, blikjes groente..... "te veul um ôp te nuujme".... Op de foto in het midden zie je Anneke in "hurre winkel". Het verschrikkelijke lelijke pand wat het nu nog staat moeten ze maar gauw opruimen, 't is Aaste "onwaardig", wij zullen ons het winkeltje toch herinneren zoals op deze foto's, en niet zoals de bouwval die er nu nog staat...






AASTES GÁWT




We weten allemaal nog wel dat er ooit iemand uit Asten bij de Olympische spelen goud won voor Nederland, Piet Raymakers won samen met Jos Lansink en Jan Tops teamgoud tijdens de Olympische Spelen in Barcelona, dat was in 1992 en dat was 'n hele prestatie, trouwens in de individuele wedstrijd werd hij tweede achter de Duitser Ludger Beerbaum. Maar we hebben nog 'n man uit ons eigen Asten die goud won waar we eigenlijk nooit iets van of over hebben gehoord. Op het moment van de spelen woonde hij in Helmond maar Driekske van Bussel, de man waar ik het over heb, was 'n geboren Astenaar en samen met nog enkele teamgenoten won hij de gouden medaille op het onderdeel boogschieten: bewegend doel op 28 meter voor teams en dat was op de spelen van 1920 die werden gehouden in Antwerpen in België. Hieronder op het kaartje zie je de mensen die voor Nederland in actie waren gekomen, Piet de Brouwer kwam uit Eindhoven, van Bussel was een van de steunpilaren van het gouden team, Je ziet Driekske hier op de foto vierde van linksboven. Op de spelen deden de Russen niet mee...... dat kwam omdat het Rusland van toen was verscheurd door de revolutie. Oostenrijk en Duitsland waren niet uitgenodigd. Leuke bijkomstigheid; Nederland won ook goud op andere onderdelen van teamsporten. Bij het touwtrekken. Alle wedstrijden van zowel de voorronden als van de halve en de grote finale werden met 2-0 gewonnen, de "beren" uit Holland verloren niet één partij.. Bij het zeilen wonnen de drie gebroeders Hin het goud bij de 12 voets jol en 'n ander team won ook goud bij de 18 voets jol. Op de 1000 meter sprint bij het wielrennen won Maurice Peeters goud. Totaal won Nederland er 4 gouden, 2 zilveren en 5 bronzen medailles... een van die bronzen medailles was voor het Nederlands voetbal team.... hahaha, toen stond er ook geen Robben in....




BID-CUMMUNIE-PRENTJE

Omdat het enkele dagen geleden Hemelvaartsdag was neem ik jullie even mee naar vroeger, 47 jaar geleden want toen kreeg
Marja Engelen (38) dit communieprentje omdat ze toen haar eerste Communie deed in de kerk in Asten. Toen was van Pelt nog pastoor zoals je ziet aan de ondertekening. Wij waren vroeger ook erg trots als we 'n prentje kregen ter herinnering aan de eerste of de plechtige Communie... Ik had het vroeger ook een maar het is kwijt geraakt... jammer... Dit is weer 'n mooie herinnering.... zeker weer na zoveel jaar.






TURUS OF EIJSBOUTS

Als we spreken van Asten dan spreek je ook van de Klokkengieterij, van "Turus". Dan denk je vaak ook aan de medewerkers van de klokkengieterij en dan kom je ook weer uit bij mensen uit d'n Himmel: Harrie en Jacky van der Steen, Leo van Loon, Toon Cortenbach om er maar enkele te noemen... Ik vond nog 'n plátje, 'n tekening van 'n torenuurwerk zoals die werd geleverd in 1899... de foto is van 11 augustus 1900... Best 'n ingewikkeld ding en opgesteld op houten stellingen.... "wij zijn gruts ôp Turrus".....






IRVOL ONTSLAG

In vroegertijd was er nog de dienstplicht, zelfs in mijn tijd was dat zo. Jan Meulendijks (10), de kolenboer, heeft ook zijn dienstplicht moeten vervullen alleen was dat wel 'n paar jaartjes eerder dan ik, hij was in dienst zoals ze dat noemde in 1918 en dat was eigenlijk net toen de oorlog voorbij was, die van '14 - '18. Nadat je de diensttijd had vervuld, vaak 16 tot 24 maanden dan bleef je oproepbaar tot dat je 'n leeftijd had bereikt dat je niet meer opgeroepen zou kunnen worden en werd je ontslag verleend. Hiernaast heb ik de ontslagverlening van Jan uit 1938, dat was toen hij de leeftijd van 40 jaar had bereikt. Ik geef aan dat Jan op Hemel 10 woonde maar dat was toen nog niet het geval want zijn ouders en familie woonden toen in de tussenwoning van Hemel 6 (Piet Stevens) en Hemel 10 in op huisnummer 8 want ook die woning was van de familie Meulendijks, waar laater ook Thieuke van Helmond kwam wonen. Op het kaartje hiernaast staat ook bijgeschreven met potlood; Hemel 8. Zoals je ziet gebeurde dat toendertijd vaak met de hand en deze persoon die dit ontslagbewijs invulde had wel 'n erg mooi handschrift.. vaak zie je dat ze het niet zo nauw nemen en alles met "hanepoten" invullen. Jan was iets ouder dan mijn vader want mij vader was geboren in 1901 en Jan in 1898... Mijn vader is trouwens nooit in dienst geweest en toen ik hem vroeg waarvoor hij was afgekeurd zei hij: "Platvuut", of 't waar was weet ik niet.




PIM PANDOER

Wie vroeger wel 'ns 'n boek las... als je zo in de leeftijd van 10 tot 12 jaar oud was kwam je vaak uit bij
Arendsoog en Witte Veder etc... omdat die boeken te leen waren op de school. In tôrrup weet ik niet maar wij op Voordeldonk hadden in ieder geval 'n boekenuitleen. Ik zelf heb er nooit niet echt veel gebruik van gemaakt om de doodeenvoudige reden dat ik er echt niks om gaf en dat is niet veel veranderd: ik geef er nog niks om. Hoor je wel 'ns dat mensen stapels boeken kunnen verslinden, ik heb er 'n gruwelijke hekel aan. Het enige wat ik lees is de krant en dan de boeken over vruuger en dan speciaal over Aaste. Toch heb ik wel ooit één boek gelezen maar ook nog niet helemaal uitgelezen.. ken je nagaan. Het boek leende ik op school en vele onder ons weten het nog wel... Pim Pandoer in het web van de rode spin... echt Jeugdsentiment. Het boek is van Carl Beke, zie hiernaast, en ik vond deze tekst: Kinderboekenschrijver Carl Beke werd geboren 1913 en overleed in 2007. Zijn werkzaam leven was hij docent op een ULO in Arnhem. Hij is de auteur van de kinderboekenreeks Pim Pandoer. Tussen 1953 en 1969 schreef hij achttien avonturen over deze hoofdpersoon, die begon als boef in het eerste deel, maar in het tweede deel het rechte pad opgaat. Om onbekende redenen stopte hij in 1969 met het schrijven ervan. Neeje neeje, boeken is niet mijn ding geweest.. ik hou niet van lezen...




IN UT PILBELANG

Dit is 'n berichtje, advertentie zeg maar van januari 1922 uit het Peelbelang van toendertijd, onze aller welbekende weekblad van Asten dat werd uitgegeven door Schriks drukkerij, toen nog gevestigd in de Emmastraat terhoogte van waar je nu je brieven afgeeft voor de Rabobank... Dit is 'n bericht van Grard Keessen die tegenover de drukkerij van toen 'n kapperzaak had. Grard zelf ken ik niet maar wel zijn zoon Jan Keessen want dat was onze huiskapper van toen... De kappers van toen behoefde niet zoveel verschillende kapsels te knippen.. natuurlijk waren het wel mensen die daarvoor opgeleid waren maar ik bedoel maar... zelfs in mijn jonge tijd was er zelfs nog geen "biebop", 'n kapsel dat pas later zijn intrede deed toen Jan Keesen al was gestopt. Het blijft 'n mooi stukje dat hij in het Peelbelang liet zetten dat tevens zijn Nieuwjaarswens was voor 1922... Nostalgie..., mooi om nog 'ns terug te lezen.






SLÔTS VOEJER

Omdat ik hieronder al twee reclameborden liet zien die iedereen van oudere leeftijd wel ergens hebben zien hangen en nu niet meer mag, laat ik jullie ook deze even zien van 'n echte Astense firma. Toen ik klein was moest ik van ons moeder nog al 'ns mee naar Slaats in de Wolfsberg om er mais (óp zun Aastes: Mijst), te halen voor "de kiepen" en meel voor "de vérrekus". Dat was meestal 'n heel gedoe want die zakken waar de mais in zat ging ook nog 'ns 'n keer kapot met als gevolg dat de mais op straat belande... gelukkig was er 'n keer iemand bij me toen dat gebeurde, die bij ons thuis 'n schoendoos ging halen zodat we daar de mais in konden doen.. Het meel haalde we met de kruiwagen of soms met 'n geleende bolderwagen want die zakjes waren voor ons toen wel wat groot... We gingen in ieder geval naar Slaats... die hadden van alle hand spul voor de varkens en het pluimvee.... "Je wil nie weten hoe dik dé ik van ons noa Slôts hin ben gelopen.. die bisten die we han die fraten dé ut barste".




SIEGRETTE, SJEK EN SIGARE

Tegenwoordig mag het al 'n hele tijd niet meer, reclame voor shag, pijptabak, sigaretten en sigaren. Ik snap eigenlijk niet waarom.. gewoon om dat 'n stel, (voor mij), halve garen denken dat het daarom komt dat de mensen roken.. ongelooflijk. Ik rookte toch zeker niet omdat er ergens 'n reclame bord hing of dacht je wel? Dacht je dat ik 'n philips tv kocht omdat ze bij Helmond Sport langs het veld 'n reclame bord van Frits en aanhang hebben staan?? En waarschijnlijk heeft de man die het reclamebord over roken verbood zelf nooit mogen roken van thuis.. zielig ventje. Ik vond trouwens hier die reclame-borden echt wel gaaf... of het mag of niet...





UN KÓPKE T

Wie zo af en toe nog 'ns 'n beetje terug gaat in de tijd omdat nostalgie hem of haar erg aanspreekt komt dan dingen tegen die toendertijd bij de grote vernieuwingen hoorden.. neem b.v. de strijkbout die veranderde in strijkijzer en ook het koffiezetapparaat, waar je vroeger water moest koken in 'n moor of fluitketel en deze in de koffiepot moest schudden met daarin zelf gemalen koffie met 'n molen. Dan moest je die even laten trekken en door 'n zeefje in 'n kop of beker moest gieten. Later kwam de automatische koffiezetter en nu is er de senseo die met pads werkt, gemak dient de mens. Wat ik hier heb is er ook zoiets, moesten ze vroeger losse thee in 'n theepotje doen en ook heet water, laten trekken ook ook weer door 'n zeefje inschudden in 'n mok of kop... met deze uitvinding kwam men toendertijd wat erg makkelijk was.. je hoefde niet meer met die losse thee te "klooien". Tegenwoordig zijn er gewoon "een-kops-zakjes", nog gemakkelijker.




CARNEVALLEN

Het is bijna carnaval en dan moet ik automatisch weer in gedachten terug naar vroeger.. mijn eerste echte carnaval vierde ik in Someren-Eind in 'n grote tent, ik denk dat ik toen 'n jaar of 14 of 15 was. Met 'n man of vier vijf hebben we daar gehost en gesprongen, drinken deden we nog zowat niks.. Na jaren werd dat allemaal wel wat anders. Toch heb ik mijn carnaval altijd anders beleefd als andere omdat ik altijd muziek ging maken.. carnavalsnummers instuderen en het podium op.. mijn eerste echte was in Brouwhuis dat was in 1967 toen ik daar speelde met het orkest the Independents uit Heusden samen met o.a. Hans Berkvens en Peter Waals. Later met the Secrets speelde we het eerste jaar dat ik erbij zat bij Jan van Tieskes in Someren-Eind en toen begon de tijd in Lierop, vijf jaar bij zaal van Oosterhout en nog 'ns vier jaar bij zaal Lammers in Mierlo waar we ons orkest "opdoekte" en de laatste avond als the Secrets optraden op dinsdagavond met carnaval na tien jaar. Later speelde ik nog met the Apollo Stars wat carnavals maar dat was altijd in Limburg. Toen brak de DeeJee tijd aan bij het Ketelke van Henk en Ria Caris, later ook nog even bij Wim en Riek Crooijmans en nadat die het Ketelke verlieten ging ik naar cafe de Mert bij Piet en Mieke Mestrum en later bij Jo en Marian Bekkers. Hier heb ik 'n fijne tijd beleefd met de Plekkers.. Maar eigenlijk wilde ik het over de Klot hebben want ik deed tien jaar mee met de verkiezing van het nieuwe Klotlied (de elfde keer haalde ze niet want het werd geschrapt). Tien keer zat ik bij de drie finalisten en twee keer won ik daar. Hier het kranteknipsel uit 1980, met de tekst van het liedje waar ik de eerste keer mee won: het böllekeslied, 33 jaar geleden de hit in Klotland. Ik was er best wel trots op want veel mensen in de zaal wisten van tevoren al op welk liedje ze gingen stemmen omdat de makers ervan dit zoveel mogelijk hadden doorgegeven aan vrienden en bekenden om hun stem aan hun liedje te geven. Ik deed dat niet, mijn eigen moeder die in de zaal zat wist niet eens welk liedje van mij was, ik vertelde dat niemand. Ik ben dan later ook wel 'ns "un bietje getreeje" geweest op de Klot die mijn gewonnen liedjes nooit op 'n cd'tje hebben gezet terwijl de liedjes die tweede en derde werden wel werden gebruikt voor hun cd. Op de jubileum cd staat 'n heeeeeeeeeeel kort stukje van een van mijn liedjes in 'n medley van Klot-liedjes... Nouja, ik lig er echt niet wakker van want zo zit ik niet in elkaar, maar "un bietje flôuw vin ik ut wel". Ik zet hier die tekst maar vast neer zodat jullie hem volgend jaar mee kunnen zingen als mijn liedje 33 jaar oud is... hahahahhaha, grapje, nee nee ik wilde het gewoon efkus op de Himmelse sait loaten weten. "Veul pluzzier en veul lol mi deez daag en loat ut wir unne fijne karneval worren, mí de Plekkers en mí de Klot".




STOFZUIGEREN

Stofzuigen is nooit mijn favoriete bezigheid geweest, terwijl je er eigenlijk niet veel voor hoeft te doen; wat op en neer gaan met de stofzuigerbuis.. af en toe de stekker naar 'n ander stopcontact verhuizen omdat de kabel te kort is.. en wat dingen aan de kant duwen om er 'n beetje fatsoenlijk bij te kunnen... tja, en ik maar klagen..
Dan had je vroeger moeten komen... gelukkig weet ik dat niet meer, was nog voor mijn tijd, maar vroeger had men zand in de kamer en die moest elke dag wat "netjes" gemaakt worden en soms met 'n heksenbezem geveegd. Wat ik me herinner is alleen zeil, "blatum", het zag eruit als novilon nu maar het was keihard, het brak en tegen de muren krulde het soms op en je moest het dweilen en we hadden in het midden cocosmatten liggen. Twee aan een gemaakte lange matten met aan de kopse kanten 'n boordband zodat hij niet ging rafelen.. Elke week werden de matten naar buiten gebracht en soms wel 'n paar keer per week, en over 'n stelling gehangen om uit te kloppen met de mattenklopper en dat was 'n stoffig vies gedoe.. Later kwam dan de grote vernieuwing, de stofzuiger. Ik weet nog dat onze ouders er eentje kochten, 'n holland elektro, 'n groene, we waren thuis de koning te rijk.. we vochten zelfs wie mocht zuigen (dat werd later wel anders hahaha). De tijd gaat zo snel en de vernieuwingen zijn niet bij te houden.. kijk maar naar het plaatje met de prachtige nieuwe stofzuiger en je wil niet weten wat hij allemaal kan en er zit 'n heel boekwerk bij waar in staat wat hij kan en wat je allemaal moet weten.. En nu? Tja nu is er de Robot.. die koop je gewoon 'n paar (als je lui en geld hebt) en je zet zo'n ding in elke kamer en je kan hem voor-programmeren wanneer hij aan het werk moet... hij botst niet want er zitten wakende ogen in etc.. en als je terugkomt van je inkopen doen dan is elke kamervloer schoon.. Geweldig... en?? we worden alsmaar luier en luier... hoe kan het toch??







AASTE VAN VRUUGER

In 1929 werden in Asten voor het eerst de straatnamen vastgelegd, men had natuurlijk al wel straatnamen maar niet officieel, ook werden de namen af en toe veranderd. Eerder had men 'n wegenlegger gemaakt want de straten hadden in de volksmond allang 'n naam gekregen. Hieronder 'n schema van toen en de veranderingen.

Markt, dat bleef altijd.
Stationstraat, die ging na overleg in 1936 Tramstraat heten nadat de tram was verdwenen en vanaf 1937 omgezet op aanvraag van raadslid Beks naar Prins Bernhardstraat.
Ommelscheweg, is nu ook nog alleen dan Ommelseweg genaamd
Marialaan, in Ommel is er nog steeds
Berkenstraat, ook in Ommel, die liep richting Berken en heet nu Jan van Havenstraat.
Kluisstraat, Ommel, is er ook nog steeds.
Deurnescheweg, eveneens in Ommel, die werd veranderd in Kloosterstraat.
Marktstraat, die is zo gebleven in Asten
Kleine Marktstraat, is er nog steeds.
Nieuwstraat, die werd later Emmastraat. We kregen later wel 'n Nieuwstraat zijtak Lindestraat
Wolfsberg, Bergweg en Polderweg waren er toen en bleven ook zo heten.
Plantsoen, ook wel soms de markt genoemd is het Koningsplein.
Molenstraat, die liep van het dorp richting Helmond werd omgedoopt in Burg. Wijnenstraat, genoemd naar de burgemeester. Voor de Molenstraat kwam later 'n andere straat met die naam die er nu nog is.
Dijkstraat, bestaat nog steeds.
Korte Kerkstraat, die werd later Nieuwe Kerkstraat en weer later Prins Hendrikstraat, maar op dit moment heet hij gewoon de Mgr. den Dubbeldenstraat.
Torenstraat, deze werd lange tijd Kanaalstraat genoemd, om hem Somerenscheweg te dopen werd afgewezen, later werd het Wilhelminastraat.
Kerkstraat, die is altijd zo gebleven..
Fabriekstraat, dat werd veranderd in Julianastraat.
Sint Josephstraat en Sint Josephplein waren nieuwe straten en werden vernoemd naar de woningbouwvereniging van toen: Sint Joseph, met de nieuwe spelling werd Sint Jozefstraat en St. Jozefplein.
Burg. Frenckenstraat, bestaat nog steeds..
Lindestraat, is er ook nog..
Smalstraat, werd later omgezet naar Langstraat.
Logtenstraat en Tuinstraat bestonden toen ook al en nu nog steeds.
Hemel, jawel in 1929 bestond de Hemel al, het stukje verbinding met de Logtenstraat werd "Hemeleindje" genoemd maar was niet officieel.
De Voorste Heusden, is nu gewoon Voorste Heusden
Meijelseweg, die bestaat zoals hij eerst ook was.
Heusdenschestraat, die werd veranderd naar de patroonheilige van Heusden, Anthoniusstraat.
Hieronder de kaartjes van Asten van ongeveer 1933 of misschien 'n beetje later...







DUN HIMMEL VAN VRUUGER

Onder zie je de uitvergroting van de Hemel. Links op die foto zie je de ingang vanaf de Emmastraat naar d'n Himmel met op die linkerhoek (1889) het pand van o.a.
van Baar (1) en verder door de boerderij van van den Boomen (3) en daar kon je het Himmel-eindje in, daar stonden enkele woningen waarvan ik weet dat in het eerste (1750) Kuijpers (?) woonde. Gaan we verder d'n Himmel in dan zie je de huisjes waar vroeger Bert Vlemmings en later Manders (25) woonde en Nard Werts later Prust en Hoefnagels (27) (2289 en 2290) dan de woning van Tinus van den Broek weer later Lomans (29) (1775) en de woning van Werts later bewoond door Maas en Hikspoors (31 en 33) dat toen nog één woning was (1890). Dat was aan ons "Tôntje Moas Pleintje". Gaan we terug naar het eerste huis aan de rechterkant in d'n Himmel; zie je het grote pand met de bierbrouwerij van Eijsbouts (2) met daarnaast (2070) het huis van de familie Stevens (6). De tussenwoning waar later van Helmond (8) kwam wonen stond er toen nog niet. Dan kreeg je de woning en opslag van kolenboer Meulendijks (10) (1782) en het eerstvolgende huis was toen van Leenen (28) op de hoek met de Hoogstraat. De kruising over zie je links, 'n beetje terug, de villa van Leenen (35) en dan de woning waar de dames van Heugten (37) (1251) kleding maakte. De huizen van Vlemmings (39), Bosch (41) en Hurkmans (43) stonden er toen nog niet, evenzo de huizen van Franssen (45), van Heugten (47) en van Bommel (49) niet. Dan kreeg je de drie blokken waar wij vroeger ook woonden (1258-1259-1260), de woningen dus van Zegers, later Janssen (53), van de Ven, later Kersten (55), dan wij, Welten (57) en Cortenbach (59), Joosten, later van Heugten (61) en van den Boomen, later van der Loo (63), van den Boomen verhuisde twee deuren verder toen de nieuwe "twee onder een kap" klaar waren. Dat was alles aan die kant. Gaan we weer terug naar de kruising. Daar is het pand (1308) van veldwachter Max van de Grindt waar later Bukkems (30) de Fietsenmakerij kwam. Dan stond er weer even niks maar op de tekening zie je de loodsen van Strohulzenfabriek Carp (2409), later van Goch en die verder de Hoogstraat in verhuisde. Op deze plek begon Franske van der Velden zijn ijzergieterij. Het volgende huis was van Willem van Bommel (42) (2417) en dan kreeg je niks tot aan de woning van Slaats (1295), later Ties Mennen (62). De huizen van Toon van der Steen etc. stonden er toen ook nog niet.
Zo heb je enig idee hoe het begin van d'n Himmel is geweest...






OUD CONTRIBUTIEBOEKJE

Ik heb hier nog 'n contributieboekje van de vakbond van onzen buurman vroeger: Tinus Cortenbach (59). Niet iedereen was vroeger bij "d'n Bond" maar het was wel noodzakelijk dat er veel bij waren want dan pas kan je de handen ineen slaan over kwesties tussen werkgever en werknemer. Tegenwoordig staakt men al snel als men niet tot 'n vergelijk kan komen, waar ik me wel aan stoor is dat b.v. stakingen bij de spoorwegen of openbaar vervoer vaak tenkoste gaat van mensen die daar gebruik van moeten maken en dan 'n dag of meer niet naar hun werk kunnen, misschien denken andere mensen er anders over maar dit is mijn mening; staken oke, maar niet dat het de gewone mens die z'n plicht doet om z'n gezin te onderhouden er onder moet lijden... boekje is uit 1941... Let ook even op het bedrag dat als contributie betaald moest worden.......... 12 cent per week. Jaja dat waren nog 'ns bedragen... nu kun je jezelf dat niet meer voorstellen...




RECLAME



Iedere Astenaar had hem wel 'ns ooit in de kamer of keuken hangen en ik weet van de mensen uit onze straat dat bijna iedereen die had, jaar in jaar uit, de kalender van het Peelbelang. Het Peelbelang was in onzen Himmel het best gelezen blad, je kon er ook alles over Asten in terug vinden ook nog 'n beetje uit Someren trouwens, of het nu voetbaluitslagen waren, geboorte van 'n kind, nieuws van de gemeente, alles stond er in te lezen en het is dan ook jammer dat Astens populairste en beroemste blad in "die" vorm is verdwenen. Ik heb hier nog 'n stukje uit 1924 uit het Peelbelang met wat nieuws uit "ons Aaste", wat men toen tenminste nieuws noemde, en dat was heel anders als nu, kijk hier boven.. Het linker en rechter plaatje onder zijn advertenties van Asten kermis. Links van Jan van Baar die naast de Centra 'n kledingwinkel had en eerst op dezelfde plek 'n café, en rechts een van "Mietje Mennen", de kledingwinkel die nog altijd bestaat op dezelfde plaats in de Emmastraat.






DUN H I M M E L 2011-2012

Terugblik:

Terug blikkend op het jaar 2011, het jaar dat ik eindelijk toch 'ns besloot om mijn voornemen om 'n website over d'n Himmel te maken, gestalte te geven, moet ik zeggen dat alles buiten verwachting goed is verlopen. Ik had niet verwacht dat er zoveel mensen zouden reageren op mijn oproep om foto's en andere spul te sturen zodat ik onze website, want het is inmiddels van ons allemaal samen, zo uitgebreid en interessant kon maken, want dat is het wel geworden mag ik wel zeggen. Ik krijg veel complimentjes en iedereen ziet ook wel dat er veel tijd in word gestoken. Om 'n beetje 'n indruk van tijd te geven die ik nodig heb om iets leuks erop te zetten… neem nu het laatste verháltje, biejuskoop.. Ik had al wel 'n foto van de binnenkant van de zaal maar zocht nog meer en vond dat ook maar het duurde wel 'n paar uur alvorens ik op 'n site uitkwam en spullen kon downloaden die over Astra Asten gingen, dan moest ik nog zoeken van Centraal Someren, maar vond er niks van en Bio Vink Deurne was wel appeltje-eitje. Dan moet ik mijn geheugen weer goed opfrissen want ik moet 'n mooi verhaaltje maken want anders is er "gin zak an". De foto's moeten op maat worden gemaakt, soms moet ik met behulp van 'n programma ook nog vouwen, strepen en vlekken wegwerken wat 'n hels karwei is en dan moet de hele puzzel in elkaar worden geschoven met het gekochte professionele programma. Als alles klaar is stuur ik het naar de server zodat je kunt kijken… maar geloof me, dan ben ik wel zo'n uurtje of drie-vier verder…Dat was 'n kleine inkijk hoe het hier werkt.. maar… ik zit graag te computeren, en steek er veel van m'n vrije tijd in en het geluk daarbij is… ik heb vrije tijd genoeg… dus?? Stuur maar gewoon wat je hebt, ik verwerk het wel, al duurt het soms wat langer want ik moet wel van alles wat erop zetten… maar dat zal iedereen wel begrijpen.


Plátjes:

Jammer is dat veel mensen beloven me iets te sturen maar niet de tijd hebben gevonden om me even wat te sturen, ik wil ook niemand achter z'n vodden zitten.. en alles is vrij, maar ik vind het wel fijn als je iets beloofd dat je het ook nakomt, al met al 'n beetje jammer is dit wel maar ik heb nog wel wat dat ik kan plaatsen maar ik had liever 'n grotere uitgebreidere voorraad gehad, dat is makkelijker voor mij want nu moet ik steeds in de gaten houden dat ik niet te veel van dezelfde familie in korte tijd plaats. Als je iets hebt kan je het sturen, bij mij afgeven zodat ik het kan scannen of gewoon 'n afspraakje maken dan bezoek je mijn (rommel)kamertje en onder 'n gezellig buurtpraatje scan ik de foto's die ik mag gebruiken voor de site. Dat was eigenlijk alles wat ik er over kwijt wilde, maar ik mag zeker niet klagen over de medewerking van vele in en oud-inwoners want ik heb weer wat vrienden bij die me steunen en helpen waar mogelijk is. Mijn dank hiervoor.


Overledenen:

Ik wil even stilstaan bij de mensen die ons helaas zijn ontvallen en dan in het bijzonder mijn maatje Jos Manders. Hij steunde mij overal in, hielp mee waar mogelijk was zoals jullie wel weten en dan ineens komt de klap, Jos is overleden… dan stokt even je adem, Jos was trots op onze site net als ik nu nog ben.. In korte tijd zijn best veel Himmelse mensen ons ontvallen, heel jammer, maar we weten allemaal dat wij mensen daar geen grip op hebben, het hoort bij het leven….Moge zij allen de weg naar de "echte" Hemel hebben gevonden en wens de achtergebleven familieleden veel sterkte toe.


Bezoekers:

Met 'n gemiddelde van 60 verschillende bezoekers per dag zitten we ook in de lift, was het in het begin nog maar 10 tot 20, in juli hadden we een dag 'n grote uitschieter naar 80 en nu zitten we op zo'n 60 per dag, een dag wel 'ns wat minder en soms ook wel 'ns 'n stuk meer. Nog iets over schrijffouten of andere tekstfouten: ik probeer om het allemaal goed te doen maar soms word ik ook wel woordblind na uren computeren en sluipen er wel wat foutjes in. Mocht je die tegenkomen, laat het me weten, ik zal het meteen veranderen en later weer op de server zetten, waar ik zoals ik eerder al aangaf: PLÁTS ZAT HEP NAW. (dit is geen schrijffout).. hahahaha


Aanpassingen:

Ik ga deze week de mappen 'n beetje aanpassen omdat ze te lang worden, daarom blijft Plátjes Huukske bestaan maar met submappen met Himmelse Plátjes zodat ik daar in de toekomst meer mappen kwijt kan, want het zijn er nu al drie en als ik meer foto's krijg van d'n Himmel zullen er dat snel meer worden. De andere mappen blijven gewoon staan onder Plátjes Huukske.

Reunie:

In 2012 ga ik echt starten met het opzetten van 'n reunie omdat veel mensen er om vragen of er al iets in de pen zit enzo van die dingen. Ik heb wel wat ideën maar die moet ik nog op papier zetten en ik weet niet of het allemaal wel zo te realiseren is omdat je niet weet hoeveel mensen er zullen komen etc. Ik wil 'n brief rondsturen met de vraag om aan te geven wie interesse heeft en waarschijnlijk ook op die avond aanwezig willen zijn dit dan met de betreffende persoon die dat in zijn/haar familie overlegt. Ik zal contact opnemen met zaal Zegers in de Emmastraat omdat die niet ver van onzen Himmel verwijderd ligt... Ik ga hier in ieder geval achteraan en ik heb nog wel iemand die me hierin kan steunen. Eigenlijk is het al met al niet zo heel veel werk dus dat komt wel goed.

Oproep:

Ik doe bij deze 'n oproep aan iedereen, maar dan ook echt iedereen die uit d'n Himmel komt, nu woont of vroeger woonde om hun e-mail adres aan me door te geven en aan te geven wie hij of zij is, waar men woond of woonde in d'n Himmel zodat ik dat op kan nemen in mijn lijst. Ook wil ik vragen aan de mensen die me reeds iets stuurden of waar ik al wat van heb gescand om me 'n foto te sturen van toen ze jong waren en 'n recente foto. Ook wil ik de mensen vragen waarvan de ouders zijn overleden om van hun ook 'n foto te sturen toen ze jong en oud waren, dir voor mijn rubriek "Van jongs af an". Alvast dank hiervoor.

ZO EN NAW ÔP NÔA UT NÉÉIJ JOAR 2012 EN WE GÓN UR WIR TIGGENAN....TOT ZIENS


2012




6-KS

Wat op onze site nog nooit tersprake is gekomen en eigenlijk ook niet de bedoeling was... Séks. Nou ja zul je denken het gaat hier ook al die kant op, weer zo'n site waar eerst alles normaal lijkt en ze je later met bloot opgeschept laten zitten. Maar dat wil ik niet, maar toch wil ik er wel iets over vertellen en sluiten we dat stuk ook weer af. Vroeger lazen wij de margriet en de revue en daar stond over "dat" niks in maar er kwamen wel blaadjes die daar voor gemaakt waren, toen ik in 1964 in dienst was lazen ze de Bolero.. niks aparts hoor. We schoten in de schiettent met kermis op halfblote dames die op kaarten afgebeeld stonden. maar we lazen (lees plaatjes kijken) "de Lach", dat was het grote blootblad voor tieners van die tijd maar het werd stiekem meer gelezen door huisvaders dan de kinderen ervan... Ik wil er verder niet op ingaan maar ik laat je hieronder enkele foto's zien van wat ik bedoel.






EFKUS KEIND ZIJN

Soms dan verlang je nog wel 'n om weer kind te zijn, nog 'ns op de wereld rond te stappen zonder zorgen, gewoon als kind spelen en ouders hebbende die overal voor zorgde. Deze foto is van de vakantie van 2011. Niet dat ik toen met emmertje en schepje ging spelen aan de zee... Nee dat niet maar ik moest die speeldingen even vasthouden voor m'n kleinzoon van 4 die schelpjes zocht... Niet wetende wat hij teweegbracht door me dit te vragen, was hij het die me weer heel even kind liet zijn net als hij, heel even kreeg ik weer, al klinkt het raar misschien, dat heerlijke "keind-gevuul". Heel raar, maar ik had het niet willen missen... "efkus vuulde ge ôw eigen wir anders... en dan begeent ut wir hard te wéijen".






IDENTITEITSKAART

Hier heb ik nog 'n post-identiteitskaart zoals ze die toen nog kregen, volgens mij is hij uitgegeven in 1983 want hij is geldig tot 1988 en die waren dacht ik 5 jaar geldig. Deze kaart is van
Wim Engelen (40) wonende in Helmond..






OUDE PAPIEREN

Dat er zo links en rechts nog veel ouwe papieren zijn bewaard blijkt wel uit de volgende afbeeldingen van
Jan Meulendijks (10), Jan de Post voor mensen die dat nog weten. Ik heb hier nog 'n afbeelding van z'n rijbewijs uit 1960. Verder 'n polis van z'n levensverzekering, afgesloten door z'n vader en die premievrij kwam in 1947. De verzekering werd afgesloten op 1 maart 1912 voor 'n bedrag van 50 gulden en de premie bedroeg 8 cent per maand over 'n totaaltijd van 35 jaar. Zo, dat waren nog 'ns bedragen.... Helemaal rechts is 'n inschrijving van de kamer van koophandel voor vergunning van de verkoop van vaste brandsstoffen, kolen en briketten, dus geen petroleum of zoiets, op Himmel 10. (Voor 'n vergroting: klik op de afbeelding)
Hartstikke mooi om nog weer 'ns terug te zien hoe het vroeger was, en ik zal af en toe nog meer van deze dingen plaatsen want ik heb nog meer.






KOFFIEZETTER

De verschillen met vroeger en nu zijn wel erg groot, daarom laat ik af en toe ook het verschil 'ns zien want zeker de kinderen van tegenwoordig weten vaak niet dat het "vruuger" allemaal niet zo makkelijk ging. Ja ja ik hoor ze alweer zeggen: vruuger, en dan hebben ze ook wel 'n beetje gelijk want als ze bij ons thuis over hun vruuger begonnen zeiden wij dat ook. Toch wil ik af en toe wat verschil laten zien... beginnende bij het eenvoudige koffiezetten. Bij ons thuis hing er 'n koffiemolen tegen de muur, volgens mij net bovenaan net achter de kelderdeur. In die molen gingen bovenaan de koffiebonen in en dan draaide je tot er in het glazen bakje wat eronder hing genoeg koffie zat voor 'n pot, daar stonden maten op zodat je wist hoeveel je moest malen. Bij ons ging er dan nog 'n schepje buisman bij, dat maakte de koffie donkerder en 'n beetje lekkerder en sterker van smaak. Dat hele mengsel ging in de koffiepot zoals afgebeeld, en dan schudde ons moeder er heet water in.. het geheel rook ontzettend lekker dat kan ik me nog goed herinneren. Als de koffie 'n tijdje had getrokken dan pakte ons moeder 'n kopje en schudde daar koffie in, meestal moest ze 'n beetje tegen het toetje aan de voorkant tikken met 't kopje omdat de dikke dras ook vooraan in het uitschut-toetje zat en ze deed dat eerste kopje weer terug in de kan. Daarna werd en met de hulp van 'n zeefje de "koffietassen" vol gedaan, met veel melk en veel suiker.. zo ging dat bij ons. Later kwam de automatische koffiezetter nog, iedereen kent hem wel dat beroemde apparaat van Douwe Egberts. Toen ik trouwde hebben we het eerste jaar meteen 'n dubbele uitvoering gekocht, 75 gulden, 'n enkele koste 50 gulden. Nu zijn er apparaten in de handel die vanalles kunnen, de meest bekende is toch de Senseo, tijden veranderen.






MUSEUM NEERKANT

Leo Gabriëls van d'n Himmel 42 maakte mij erop attent dat er in de Neerkant 'n museum was van ouwe spullen, veelal te maken met electro maar ook andere dingen. Afgelopen woensdag ben ik gaan kijken met iemand die er al 'n afspraak had gemaakt en ik heb 2 uur m'n ogen uitgekeken... Als je houd van nostalgie en oude dingen van vroeger moet je daar toch 'ns gaan kijken het is echt de moeite waard.




Ik ga er binnenkort nog 'n keertje naar toe want ik wil nog meer dingen wat beter bekijken.. We kregen 'n lekker bakkie koffie en daarna 'n interessante rondleiding... en we hebben daarna onder het genot van nog 'n kop koffie nog lekker "efkus noa zitte buurte", echt geweldig. Die hebben het daar echt goed voor elkaar in de Neerkant. Ik heb hieronder de folder geplaatst zodat je 'n idee hebt wat je te wachten staat, waar het is en telefoonnummer voor 'n afspraak te maken. Er staat ook 'n foto bij die m'n maatje maakte tijdens de rondleiding. Klik op de foto's voor 'n vergroting dan is het wat beter zichtbaar allemaal.. Hierboven staan wat ouwe dingen waar ik 'n foto van maakte om hier op de site te plaatsen: mecanodoos, wasmachine en ouwe radio en die je daar ziet is dezelfde die m'n vader ooit kocht, de eerste echte radio in ons huis. Nostalgie om van te smullen, grandioos museum, ontzettend gastvrij...






VERZEKERINGEN VROEGER

Verzekeringen zijn uitgevonden om mensen te helpen als die door iets in nood raken maar tegenwoordig maken ze er voortaan wel 'n echt potje van. Je kan je zelfs verzekeren voor als er soms 'n sateliet op je huis kan vallen, we hebben autoverzekeringen, bromfiets, wettelijke aan sprakelijkheidsverzekering, blikseminslagverzekering, hondenverzekering, brandverzekering, echt te veel om op te noemen alleen het probleem is dat wanneer ze geld uit moeten keren, de verzekering vaak niet thuis is... ze bedenken de gekste smoesjes om er maar onderuit te komen. Neem 'n fietsverzekering, als je die hebt moet je de fiets ook nog in je eigen afgesloten schuur op slot hebben staan, ongelooflijk, welke domme idioot bedenkt zoiets ?? Het komt nog zover dat je hem s'nachts naast je bed moet hebben staan met de ketting rond je middel. En als ze hem dan nog weghalen komen ze met het smoesje dat je er bovenop had moeten liggen, echt niet normaal... Ik weet wel waar ik liever... enz enz.. Hieronder links, nog 'n afbeelding van 'n polis die we thuis vonden bij de papieren van ons thuis vroeger van 'n brand-inboedelverzekering uit 1948 toen d'n Himmel nog de ouwe huisnummers had. Wij hadden toendertijd nummer 31 later 57 en we waren verzekerd voor totaal 3000 gulden want ze hadden hem dat jaar verhoogd met 1800 gulden en de jaarpremie was voortaan 4,50 gulden. De andere is 'n wettelijk aansprakelijksheidverzekering voor het geval dat je 'n ongeluk veroorzaakt met grote gevolgen, voor 100.000 gulden in dit geval en de kosten waren 18.75 gulden per jaar. Jan Stevens was de verzekeringsagent en die kwam het geld nog thuis ophalen. Heel vroeger zelfs elke week. Of dat wij vroeger in 1948 wel voor 3000 gulden in huis hadden staan dat weet ik niet, maar "veul han we nie". Trouwens: d'n hooimijt achter ons huis is wel ooit afgebrand en ik weet nog goed wie hem aan heeft gestookt.. nee nee, ikke nie....






DE VAKBOND

De vakbond is niet meer uit onze samenleving weg te denken.
Jan Werts (66) zie foto woonde vroeger vooraan in d'n Himmel bij z'n ouders op nummer 19, toendertijd "Hemel-eindje" genaamd en ging toen ook bij de vakbond die sinds jaar en dag de belangen van haar leden behartigd en ik heb hier 'n boekje van zijn lidmaatschap uit 1931. Als je hiervan lid was kreeg je ook geld als er vorstverlet was. Ik las zelfs in de bijlage dat als je vrouw 'n derde kind kreeg, je recht had op 'n vergoeding van 7 gulden als je tenminste het hele jaar door zegeltjes had geplakt, zie foto 3. Mooi dat deze boekjes nog bewaard zijn gebleven ze zijn nu toch al 80 jaar oud.






ADVERTEREN EN TOERISTEN

Hier 2 advertenties in rode kleur van vlak na de oorlog, vlaggen etc was om de bevrijding mee te vieren... De zaden waren te koop bij Piet Slaats die toen nog woonde in het huis waar later Ties Mennen kwam wonen.. de huisnummers waren toen nog de oude van vroeger.. hier zie je huisnummer 18 dat werd later 62. Verder 'n ouwe indentiteitskaart die je nodig had als je b.v. op vakantie ging naar 'n jeugdherberg of zo, dat noemde men 'n toeristenkaart en deze is uit 1960 van n'n broer Huub






HIMMELS | NÉÉIJS | VRUUGER | SPÍSJAAL | VURHALEN | MUZZIEK | WEETJES | KULTUUR | ALLE FOTO'S HIMMELS | Sitemap


Terug naar de inhoudsopgave | Terug naar het hoofdmenu