Ga naar de inhoudsopgave

Wittege nog

VRUUGER



DUN DUW



Nee ik weet het ook niet want ik ben van na de oorlog, in ben van 1945. Vroeger in de jaren 30 kenden men de crisisjaren, er was geen werk en er waren bijna geen sociale voorzieningen. De Nederlandse regering had naar Australisch model de werkverschaffing in het leven geroepen... In de werkverschaffing kregen de werklozen geen echte baan aangeboden, maar werden ze door de overheid verplicht om in grote werkploegen ongeschoold werk uit te voeren bijvoorbeeld het ontginnen van een hoogveengebied of het graven van kanalen. Dit alles gebeurde met de hand, met schop en kruiwagen. Het werk was zwaar, de werkweken zo'n 50 uur, de omstandigheden erbarmelijk en het loon was maar net genoeg om met een gezin rond te komen. In 1939 verdiende iemand in de werkverschaffing 14 tot 17,50 gulden per week. In de nabijheid van het werk liet de overheid zogenoemde "werkkampen" bouwen, waar men kon wonen. Alleen in het weekend waren ze thuis. Werklozen die weigerden of zij die het werk niet konden volhouden, kregen geen steun en waren aangewezen op de armenzorg, wat in die dagen als een blamage werd gezien. De Heidemij hield toezicht op de arbeiders. De arbeiders protesteerden niet gemakkelijk want je riskeerde ontslag en ontslag betekende armenzorg. In de Peel was ook werkverschaffing, het graven van kanaaltjes etc. In de tweede helft van de jaren 30 was er steeds meer kritiek op de werkverschaffing en in 1936 stelde minister Marcus Slingenberg een rouleersysteem in, waarbij werklozen afwisselend steun kregen en in de werkverschaffing konden werken. In 1939 werd door de regering de Rijksdienst voor de Werkverruiming opgericht. Na de oorlog was de werkloosheid ook zeer groot, dat was dus toen ik pas geboren was en mede daardoor werd de werkverschaffing weer ingesteld. Dit keer onder de naam Dienst Uitvoering Werken, kortweg D.U.W. Ik weet dat ze het er bij ons thuis wel 'ns over het hadden, over "dun Duw".



DE MERT



Dit is een van de mooiste plaatjes die er zijn van onze Markt. Het is van lang geleden dat is heel zeker en ik denk dat het is ingekleurd. Het is echt 'n prachtige foto met rechts het oude raadhuis... daarnaast op de hoek van de Marktstraat en de Markt dat witte gebouw waar eens banken in waren gevestigd zoals de Helmondse en de Amsterdamse bank. Waar nu Markt 8 is daar stond toen nog niks als 'n muur en rechtvooruit daar was vroeger 'n cafe waar later bakker Hoes zijn winkel en automatiek had. Daarnaast was smid van Bussel en dan het gebouw met die mooie gevel waar later de Vivo was, daarvoor Albert Heijn. Helemaal links zie je achter de bomen de smederij van Bakens, er ligt nog 'n karrewiel voor de deur, die er ook 'n cafe hadden, nu eetcafe van Hoek en dan de prachtige oude jongensschool die plaats moest maken voor winkels. Rechts daarnaast achter die bomen was de koekfabriek de drie kronen, later de fietsen zaak van van Veghel.



ZJAAN DARK

Ik zat nog 'ns door wat kranten te bladeren en toen kwam ik in 'n krant van 1950 deze advertentie tegen van de bioscoop in Asten van Bakens, het Astra Theater en maar liefst vijf keer draaide er de film van Jeanne d'Arc mer Ingrid Bergman in de hoofdrol, zij was een van de beste actrices die er ooit zijn geweest. Maar ik zat eigenlijk te denken wie Jeanne eigenlijk ook weer was want ik ben het inmiddels vergeten terwijl ik later de film ook wel heb gezien. Dus ging ik m'n geheugen nog 'ns opfrissen... Jeanne d'Arc werd geboren in Lotharingen in 1412 en overleed in Rouen in Normandi op 30 mei 1431. Ze kreeg de bijnaam "de Maagd van Orleans" en is een nationale heldin van Frankrijk. Als jong meisje van eenvoudige afkomst speelde ze een beslissende rol in de 100-jarige oorlog tussen Engeland en Frankrijk, wat in het tijdskader een opmerkelijke prestatie was. Op negentienjarige leeftijd werd ze door een partijdige kerkelijke rechtbank veroordeeld en stierf ze op de brandstapel in Rouen. Vijfentwintig jaar na haar dood liet paus Calixtus III het proces herzien, ze werd onschuldig bevonden en kreeg bij de plechtige uitspraak van het proces op 7 juli 1456 de titel van martelares. In 1909 werd ze uiteindelijk zalig verklaard door de Katholieke Kerk en in 1920 volgde de heiligverklaring. Ondertussen wordt ze gerekend tot patroonheilige van Frankrijk. Het proces tegen haar duurde van 21 februari tot 23 mei 1431. In totaal waren er 56 zittingen. Jeanne werd opgesloten in een toren van het kasteel van Philippe Auguste. Hoewel het over een kerkelijk proces ging, bleef Jeanne opgesloten in een wereldlijke gevangenis, wat nogmaals een aanfluiting van de rechtsregels was. Cauchon had weliswaar de gevangenis gekwalificeerd als een kerkelijke gevangenis, maar zelfs dan was het in strijd met het canoniek recht dat Jeanne bewaakt werd door mannelijke wachten. Het regime waaronder ze werd opgesloten was weliswaar niet zachtaardig, maar ze werd niet gemarteld om bekentenissen af te dwingen. Ze beklaagde zich wel verscheidene keren bij Cauchon, Jean Lematre en Nicolas Loyseleur dat een van de wachten had geprobeerd haar te verkrachten. Het werd haar ook verboden om te biechten, de communie te ontvangen en de mis bij te wonen. Dit was voor de vrome Jeanne een zware beproeving. Het rechtscollege telde ongeveer 120 personen, waarvan er verscheidene achteraf op het rehabilitatieproces zouden getuigen dat ze onder dwang hadden gehandeld. Ondanks de talloze ondervragingen slaagden de rechters er niet in, om een geloofwaardige beschuldiging te formuleren. Jeanne bleek een goed christelijk meisje te zijn, overtuigd van haar goddelijke missie. Men hield het dan maar bij de magere beschuldigingen van het weglopen uit het ouderlijk huis zonder toestemming van de ouders, het dragen van mannenkleren en vooral het ontkennen van de kerkelijke autoriteit, omdat ze de stemmen volgde die ze hoorde, zonder daarvan rekenschap af te leggen aan de kerkelijke autoriteiten. De rechters namen gemakshalve aan dat die stemmen met de duivel te maken hadden. Op 28 mei deed Jeanne in de gevangenis weer mannenkleding aan. Ze verklaarde dat ze door God gezonden was en alleen aan hem verantwoording verschuldigd was en dat ze een grove fout gemaakt had door, onder bedreiging met de brandstapel en uit angst voor het vuur, op het kerkhof van Saint-Ouen de waarheid te verloochenen. Ze zei ook dat ze liever wilde sterven dan levenslang opgesloten te worden. Op 29 mei werd Jeanne tot ketter verklaard, waarna ze op 30 mei werd overgedragen aan het wereldlijke gerecht en nog dezelfde dag levend verbrand op de Oude Markt van Rouen. In wezen was het enige gerechtelijke argument voor haar veroordeling een Bijbels kledingvoorschrift, men had hier ver naar moeten zoeken. Dat was het enige. Ze overleed op de brandstapel waarschijnlijk aan koolmonoxidevergiftiging en later werd het vuur opgerakeld om haar verder helemaal te verbranden. Nu ik dit zo had gelezen over haar herinner ik het me toch wel weer. Klik op het plaatje van haar en luister naar Orchestra Manouvres in the Dark: Maid of New Orleans... gebasseerd op Jeanne d'Darc.



ZWEMME IN ZUMMERE



De kinderen van tegenwoordig mogen echt niet klagen wat betreft het zwemmen als het warm weer is. We hebben in Asten 'n mooi overdekt zwembad bij de sporthal en in Someren hebben we de diepsteeckel waar je terecht kan als je buiten wil zwemmen. Dat was vroeger wel even anders... ik zal je geheugen nog 'ns opfrissen... jongens en meisjes uit d'n Himmel gingen vroeger naar de Aa op Voordeldonk om te zwemmen, halve meter diep en iets dieper als je in 'n "wiel" stond. Later gingen we ook naar "de stuw" en naar "de knaal" ook al mocht dat niet. Toen ik 12 of 13 was ging ik vaak naar Someren, naar "starven" wat zo'n beetje was wat nu ook het "gat van Roels" is. We hadden die zwemgelegenheid ontdekt toen ik op de ambachtschool zat en we gingen zwemmen met de klas in een van de vennen die Someren rijk was, Starven en Beuven. Dus toen wisten we dat je daar lekker kon zwemmen, iets waar we van te voren nog nooit van gehoord hadden. Hierboven zie je nog 'n plaatje van starven waar kinderen bezig zijn in het open water.



DE HAWTE KERRIK



Ik neem je nog 'ns mee naar 1967... wij woonden toen al zo'n zes jaar in de bloemenwijk, de Rozenstraat en gingen van daar uit iedere week naar de grote kerk in Turrup maar in 1967 kwam daar 'n einde aan want de noodkerk was klaar. Het was 'n houte gebouw maar ik vond het er 'n gezellige uitstraling hebben en voor ons wel wat gemakkelijker want we hoefde oon niet meer zo ver te lopen. Bisschop Bluijssen krijgt pastoor Klomp Bueters de opdracht 'n nieuwe parochie te stichten met kerk, dat was op 30 juni 1967 en 'n half jaar later had hij alles al gereed, op 9 oktober begon men met de bouw van de noodkerk... Op 22 december 1967 staat het gebouw er dat grensde aan de Dalia, Mignon en Ficusstraat met de achterzijde aan de Lienderweg. Op 4 Februari 1968 werd het feestelijk geopend. Annie en ik zijn er getrouwd in 1971... In 1972 was de nieuwe kerk gereed aan de Lienderweg, die op 16 september werd geopend..



IN DE GLORIA




Wittege Nog? Deze keer 'ns geen "aaw koeie uit de sloot", maar nog 'n foto, door Leo gemaakt, van het vijf jarig bestaan van Himmels.nl met mijn "Zal 'k us wa vurtelle" van ruim 'n jaar geleden alweer In de Gloria. Niet dat het nu zo'n spektakel stuk was maar ik wilde nog even aangeven dat ik het ook over de katechismus heb gehad van vroeger. Het is n.l. zo en ik denk met mij heel wat kinderen van toen meer, als we die katechismus niet hadden hoeven te leren dat we dan graag naar school waren gegaan, nu heeft het zijn stempel op mijn jeugd gedrukt en daan moet ik nog steeds aan denken als ik aan de Vorreldonkse school denk. Ik vond de jaren met dat boekje verschrikkelijk.


AAWE DINGESKUS




Wanneer ik 'n foto zie van ons moeder en van die ander moederkes van vroeger uit d'n Himmel dan komen ook die ouwe dingen van vroeger weer voorbij die de moederkes vroeger vaak gebruikten. Ik weet van ons moeder dat ze bovenstaande dingen altijd in huis had... wrijfwas van Pelikaan, dat was geloof ik voor de meubels... Maggiblokjes, die kent iedereen nog wel met die oranje/brijne kleine papiertjes erom die je er bijna niet vanaf kreeg. Douwe Egberts zilvershag want die rookte onze vader toen hij bij de vlisco werkte en Buisman voor in de koffie, voor de kleur en de smaak. Lodaline die hadden we voor de fijne was, maar ons moeder deed aan elk stukje was dat in de ketel moest ook groene zeep. Sunlight zeep had iedereen wel in huis... voor de handen te wassen maar soms werden er ook dunne reepjes afgesneden voor de was, volgens mij voor de handwas. En dan natuurlijk stroop en die hadden we gelukkig altijd van de lekkerste.. "Rinse Appelstroop"... echte nostalgie... Wittege Nog?



RIJKELUIJ



Zwemmen in het geld dat hoef ik niet maar 'n beetje pootje in baaien zou wel fijn zijn... dat zeggen de mensen wel 'ns ooit. We weten allemaal wel dat het verschil tussen arm en rijk steeds groter aan het worden is... voor ons is het niet allemaal zo van toepassing... ik ben niet rijk maar ook niet arm maar ik heb er ook best wat voor moeten doen. Toen ik bij Berkvens en bij de Picus werkte ging ik altijd zaterdags overwerken als dat kon... toen ik 14 was lag ik in de hete zomer op de plak om suikerbieten te dunnen... Ik ging muziek maken als iedereen vrij was en het weekend ging vieren... bij dakdekker Gielen werkte in 's avonds vaak en op zaterdag... op koninginnedag als iedereen vrij was zat ik met m'n maatje nog op de rijen huizen op de "camp"-woningen achter de paters om daken van pannen te voorzien. Nee rijk ben ik er niet van geworden, helaas.. en als ik dan kijk wat b.v. de "zakkenvullende" ministers, de leden van het koninklijk huis en de directeuren van grote bedrijven er voor doen, hoeveel geld die krijgen voor wat rondlopen, op bezoek gaan in het buitenland en voor de verdere rest op hun luie ko.... zitten... dan denk ik soms wel, waarom heb ik dat niet want ik heb er toch genoeg voor gedaan? Nu zag ik 'n videootje uit 1957... prinses Beatrix werd 18 jaar en die kreeg als kadootje 'n jacht van ik weet niet hoeveel meter lengte.. ik weet nog toen ik 18 werd.. ik kreeg 2 pakjes shag extra, dat was 't. De Groene Draeck, zo heet het ding werd haar in 1957 aangeboden en te water gelaten en Bea zei dat ze er blij mee was. Potverdomme ik zou al blij zijn geweest met 'n tweedehands brommer. Verschil is er en zal wel blijven en de regering van nu met "de rijke lui zoontjes" zorgen ervoor dat het verschil nog groter wordt tussen arm en rijk. Geeft Rutte of Buma of Pechtold of Segers er iets om of mensen hun eten bijna niet meer kunnen betalen... dat interesseert ze toch geen moer. Die hebben veel centjes op 'n goeie plek en zullen nooit armoede kennen... Klik nog 'ns boven op het plaatje dan hoor je mijn liedje nog 'ns... "Kunnegin zalle wij allus deijle"... (inmiddels meer als 4000 keer beluisterd... het plaatje hierboven? Het verschil tussen Max en Peer... zij 'n mooi hoedje, ik 'n hoedje van papier. Wittege Nog?



AAWERDOM


Weet je nog dat er vroeger in kerkboeken etc altijd van die verzen stonden? Vroeger kon je veel dingen lezen die op prentjes of kaarten stonden die gingen over het leven.. ik vond er eentje die eigenlijk gaat over ouderdom. Ik heb er vaker iets over gelezen. Over het hoe of wat precies weet ik ook niet maar er waren twee prenten die ingelijst waren die van 'n man en 'n vrouw, over hoe men het leven zag. Deze is over het leven van de man: 10 jaar, De knaap ziet zijne tijd verdelen, een ernste studie en aan spelen. 20 jaar, Op twintig zal ik zoet verrukken, een liefje hij in de armen drukken. 30 jaar, Op dertig heeft hij vrouw en kroost, voor wie hij arbeidt onverpoost. 40 jaar, Met veertig is hij de man van zaken, die tracht tot welstand te geraken. 50 jaar, Bij vijftig blijft hij even staan, ziet neer op de afgelegde baan. 60 jaar, Met zestig weet hij mee te spreken, dat de ouderdom komt met gebreken. 70 jaar, De krachten nemen zichtbaar af, hij wandelt leunende op een staf. 80 jaar, Met grijze haren stramme leden, naakt hij het graf bij elk schrede. 90 jaar, Het bevende hoofd naar de aarde gebogen, heeft hij gestaag de dood voor ogen. 100 jaar, Telt hij een eeuw dan zucht hij Heer, haal mij ik wens niet te leven meer. En dan de jaren van de vrouw: 10 jaar, Deze ouderdom kent leed nog zorgen, en denkt niet aan de dag van morgen. 20 jaar, Thans voelt zij het harte sneller slaan, wenscht een gezel op 'r levensbaan. 30 jaar, Het moederschap der vrouw bereidt, haar hier de hoogste zaligheid. 40 jaar, Deez' leeftijd door der kinderen vreugd, herinnert aan haar eigen jeugd. 50 jaar, Op vijftig jaar aan de hoogste trap, geniet zij het grootmoederschap. 60 jaar, Met zestig jaar gaat het reeds bergaf, langzaam maar zeker naar het graf. 70 jaar, Een achterkleinkind in dees' tijd, maakt de overgrootmoeder verblijd. 80 jaar, bij tachtig schraagt de kleinzoon trouw, de schreen der wankelende vrouw. 90 jaar, Verzwakt door het verval der kwachten, ziet gij haar hier de ddod afwachten. 100 jaar, Zij roept God om ontferming aan, telt honderd de afgelegde baan. Het is dus wel iets van vroeger maar dat zijn juist de dingen waar ik vaak naar op zoek ben... "Mij interseert allus wel zowa".



OP UMVALLE




"Nie zo mer efkus"... maar echt lange tijd heeft deze muur er zo bij gehangen. De woning staat er nog altijd, het rechtergedeelte is de voormalige slagerij/winkel van Driekske van Kemenade in de Burg. Frenckenstraat. Rechts naast die woning is nu de ingang naar het Ploegmakerspark. Van welk jaar de foto is weet ik niet maar wel al van lang geleden, dat zie je zo wel aan de kleding die de kinderen op de foto droegen. Die muur was echt 'n gevaarlijk ding.



DE DOOL MIENAS


De naam alleen al vond ik wel iets geweldigs en het waren zoals wij dat altijd noemden: "tantus mi hoar op de taand". De Dolle Mina's. In de jaren zestig ontstond vooral in westerse landen onder vrouwen wereldwijd een feministische beweging, uit onvrede met de maatschappelijke positie en mede door de anticonceptie-pil die het sturen van zwangerschappen mogelijk maakte. Deze actieperiode wordt de tweede feministische golf genoemd en in Nederland was actiegroep Dolle Mina daar een belangrijk en bekend onderdeel van. De Amsterdamse groep dacht allerlei acties uit met veel gevoel voor publiciteit. De eerste actie was op 23 januari 1970 de bezetting van Kasteel Nijenrode, waarin de Business School was gevestigd die tot op dat moment vrouwelijke studenten weigerde tot de opleiding. Dezelfde dag werd deze actie afgesloten met een openbare korset-verbranding bij het standbeeld van Wilhelmina Drucker (naar wie de naam Dolle Mina verwijst), in navolging van de feministes uit de eerste golf die in het openbaar hun korsetten verbrandden. Dat haalde alle kranten en 's avonds werd er het actualiteitenprogramma Brandpunt melding van gemaakt. In 1970 gebeurde het dat de Dolle Mina's naar het weekblad Margriet gingen en eiste dat er niet meer allemaal van die zoete verhaaltjes in het blad kwamen. Ja de Minakus timmerde geweldig aan de weg. Voor mij doen de Dolle Mina's me altijd denken aan die vrouwen die het steeds maar hadden over "de Pil", maar dan niet het natuurgebied tussen Asten en Meijel "mer un snoepke de dur vur zeurigde de ze nie zwanger wieren". Als ze die moederkes van vroeger zouden vragen zouden die zeggen: "haw mer un asprootje tussen ow kneije want dan rakte ok nie in vurwaachting"... hahahaha.



MIN GEREIJ




Met deze vier plaatjes wil ik het nog 'ns over vroeger hebben, de tijd zo rond 1958. Ik was 13 jaar en ik hoorde al bij de groten. Hoe ik dat wist? Ik rookte toen al en dan hoor je erbij, dat was zo en dat zal altijd zo blijven. Tegenwoordig doen ze er alles aan om kinderen niet te laten roken. Daar hebben ze alles voor over... zelfs mensen die "tig"jaren hebben gerookt wordt geld afgetroggeld door de accijns op rookwaren zo te verhogen dat mensen zelfs in de knoei komen met hun centen. De mensen die hier achter zitten noem ik altijd "schorum", dat is 'n koosnaampje voor hun. Douwe Egberts zilver shag rookte mijn vader, hij rolde zijn peukjes met mascotte vloeitjes die toendertijd 9 cent per pakje kosten, wij hadden thuis altijd Spar lucifers want we waren klant bij ome Jan en tante Marie in Heusden bij de Spar en we hadden vroeger doosjes die we van de buren kregen want Tinus at iets uit die doosjes voor zijn gezondheid, later hadden we zo'n blinkende doosjes. Die vier dingen waren de spullen die ons moeder nodig had toen ik op de ambachtschool zat in Someren en al rookte... meestal gekochte van vijf voor 'n dubbeltje bij Bekken maar als ik geen geld had jatte ik die uit de keukenkast thuis waar ons moeder en onze vader die spullen hadden staan. Ons moeder wist dat wel en ging dat tegen door me elke dag voor twee sigaretten shag, vloeitjes en lucifers mee te geven in het kleine blinkende doosje. Ons moeder heeft nooit gerookt, nog niet een sigaretjes en wist men trouwens vroeger veel dat het slecht was voor je gezondheid... niemand dacht daar toch aan? Ik ben nu al meer dan 15 jaar gestopt... denk hier nog wel 'ns aan terug maar een ding is zeker: Ik rook echt nooit meer 'n sigaret of sigaar en al zeker geen pijp meer.



NEEIJS BIJ DE FILLUM




Tegenwoordig hebben we 3D films en nog veel meer nieuwere snufjes... je kan zelfs meespelen in 'n film met 'n paar drukken op 'n knop... de techniek staat voor niets. Dit is 'n affiche van de bioscopen die in 1953 waren uitgerust met de nieuwste technieken... TODD-AO. Het was 'n speciaal soort beeld en men had schijnbaar aangepaste geluidsboxen. Todd-AO is ook de naam van de breedbeeld, 70 mm film formaat dat werd ontwikkeld door Mike Todd en de American Optical Company in het midden van de jaren 1950. Het geluidspoor zat in dezelfde film maar net naast het beeld en er konden 6 sporen geluid worden opgezet en afgespeeld. Todd-AO was opgericht om dit systeem te bevorderen en te verspreiden. Veel van Nederlands gerenomeerde bioscopen hadden het aangeschaft... het nieuwste van het nieuwste. In de film Can Can kwamen heel wat blote benen te voorschijn wat voor toen al heel gewaagd was. Tegenwoordig komen zelfs zangeressen zingen met weinig aan of bijna blote kont...



NUN AAWE WEGWIJZER




Ik neem je met deze richtingaanwijzer nog 'ns even terug naar 1944. En dan naar Someren waar bij binnenkomst van het dorp deze paal stond om de richting aan te geven en het aantal kilometers de omliggende plaatsen verwijderd waren vanaf hier. Het bijzondere aan deze platen zijn de inslagen van de granaatscherven. Bij deze richtingwijzer stond als bijschrift dat hij vlakbij sluis 11 stond maar dat kan natuurlijk niet want Asten lag dan zeker geen 3,9 km van deze plek vandaan en er staat ook Kom der Gemeente Someren en dat was niet bij Sluis 11.



PIPPERMUNTJUS




Toen we kinderen waren en we moesten wat hoesten dan kregen we van thuis meestal 'n pepermuntje. Het scheen dat die werkten tegen hoest en zo. Wist je trouwens dat King pepermuntjes iets wilde zeggen? King stond voor "Kwaliteit In Niets Gevenaard". In 1902 werd in Sneek het suikerwerkbedrijf Tonnema opgericht. Dat maakte pepermunt voor diverse afnemers in verschillende kwaliteiten en smaken. In de jaren twintig verliet men die opzet en koos voor een strak merk- en kwaliteitsbeleid. In 1922 werd het eigen merk gedeponeerd: KING, de koning van de pepermunt. De pepermunt werd niet meer los verkocht, vanaf 1927 werden het rollen die de eerste jaren nog met de hand werden "ingewikkeld". Eerst was de pepermunt er tegen kriebelhoest of droge mond. Voor KING pepermunt werd geadverteerd als opwekkend en verkwikkend als een weldadig medicijn. Men liet de kwaliteit controleren door het Laboratorium voor Chemisch en Microscopisch Onderzoek van dokter Van Hamel Roos, apotheker en analist te Amsterdam. Deze man woonde aan de Keizersgracht en had daar ook zijn chemisch laboratorium gevestigd. Later nam de overheid met het TNO dit type keuringen over. Door een wettelijk verbod verdween het predicaat "medicinaal" van de verpakking. Wat bleef is het gezicht van dokter Van Hamel-Roos, nog altijd op elke rol KING pepermunt. Ik heb "veul pippermuntje opgesnoept en blief ut nog altijd doew". echt lekker die dingen.



AMMAZONNE ZITTE


Tegenwoordig denk ik vaak als iemand 'n procesverbaal heeft gekregen voor een of andere overtreding: "Krek goe, moetege mer bitter oplette".
Toch was dat vroeger wel iets anders. Ik had niet zoveel te makken... maakte nog maar net muziek en dat leverde niks op. Moest van dat zondagsgeldje drinken, roken en de benzine voor de brommer betalen. Ja ik had 'n brommer maar die liep niet echt hard. Ik kan me nog herinneren dat ik Annie op ging halen bij de mater amabilisschool en we naar huis gingen met de brommer. Annie was er te voet naar toe gegaan en ik haalde haar dan op... elkus in ut peijKe stoa en dan naar huis. Annie droeg die dag 'n strak rokje... en kon niet normaal op de brommer zitten of ze moest die rok helemaal omhoog trekken dus ging ze voor deze ene keer met twee benen aan een kant zitten, de zogenaamde amazone zit. Ik reed van de Schoolstraat door de Burg. Wijnenstraat zo richting turrup... naar de prins Bernhardstraat de Logtenstraat in en toen naar de Rozenstraat waar wij woonden... en net toen ik bij politie Teeuwsen die daar op het pleintje woonde voor de deur kwam stond hij daar toevallig met z'n fiets en hield me aan... snotverdommusse klooi dacht ik... Die zit koste me 25 gulden... 'n heel zondagsgeld. Ik kwaad... nee niet op Annie maar op die pliessie.. Dit doen we nooit verweerde ik me nog en ik kreeg als antwoord: zeggen ze allemaal. Fu... dacht ik nog... 25 piek weggegooid. Sh... Hier zie je zo'n foto van 'n meisje uit Thailand die dat ook deed.. maar daar is het heel normaal... "Nee die pliessies van vruuger die munde ik nie".



VURSCHILLE




De verschillen met vroeger en nu is natuurlijk ook te merken in de kleding die ze droegen... links is nog uit 1900 zo ongeveer, rechts is 'n plaatje uit 2016 en je kunt je toch niet voorstellen dat die kinderen van nu erbij zouden lopen met de kleding van toen. Misschien dat jullie het niet zien en dat kan ook bijna niet maar het linker plaatje is er eentje uit de Nieuwstraat in Asten, nu de Emmastraat en is gemaakt vlak bij het huis waar van Asten vroeger de busonderneming had... misschien iets terug ter hoogte van slagerij van Kemenade. De kinderen zijn echt Astense kinderen van toen.



UT BEWIJS



Ik heb de vorige keer hier verteld over de weg en de kruising bij Sluis Elf dat die zo gevaarlijk was en dat het werd aangegeven met verkeersborden maar er toch veel ongelukken gebeurden en ook met dodelijke afloop, en dat men toen besloot om borden met doodskoppen erop langs de kant van de weg te zetten. Mensen werden vaak afgeleid door de scheepvaart en hadden niet in de gaten dat het verkeer van Helmond naar Nederweert vaak ontzettend hard joeg... Hier zie je het verkeersbord aan de Astense kant met de doodskop erop. Het stond daar waar het 'n bocht maakte naar de brug toe. Rechtsboven zie je nog net 'n stukje wat nu Brandenburg is. Het staat bij "ut leechthuiske" dat net voor de gebouwen van Lammers stond. De weg was toen opnieuw beklinkerd want voor die tijd lagen er "keinderkpkus".



GEVARLUK



Het werd vroeger de "dodenkruising" genoemd, bij Sluis 11 de brug op en dan richting Someren want daar moest je de grote weg oversteken van Helmond naar Nederweert. Er werden zelfs ooit borden geplaatst met doodskoppen erop om maar aan te geven dat het erg gevaarlijk was. Het zou m.i. 'n stuk minder zijn geweest als ze op de weg Helmond - Nederweert 'n snelheidslimit hadden ingesteld op b.v. 60 km per uur. Nu waren er soms snelheden die boven de 100 lagen. Ik was 12 jaar toen ik met 'n gekregen fiets waarvan de rem heel slecht werkte, die kruising over moest naar de ambachtschool. Levensgevaarlijk maar wij zagen het gevaar toen nog niet zo. Langs de weg vlak bij de kruising werd ook dit momumentje geplaatst, 'n bede voor sint Christoffel. Sint-Christoffel is de patroonheilige van de reizigers en alle verkeersdeelnemers. "Sint Christofoor heb medelijden, als we eens onvoorzichtig rijden. Maar help ons 's Hemels gunst bewaren, door anderen onheil te besparen".



ANKLAGE


Ik was het nog 'ns aan het lezen... de nabestaanden van de Molukse terroristen klagen de militairen aan die destijds hun familieleden, die Nederlanders gijzelden en zelfs onschuldig vermoorden, hebben omgebracht terwijl dat niet nodig was... Dan wordt ik toch echt niet goed. Ik zal je vertellen wat die man er van denkt die dit op internet bracht. Zijn verhaal:

Ongelooflijk, Je zuivert 'n trein van terroristen en vervolgens wordt je aangeklaagd door nabestaanden van de terroristen. 31 Augustus 1970: Molukse terroristen vermoorden 'n patrouillerende agent bij de ambassade. December 1975: Molukse terroristen vermoorden machinist Braam, dienstplichtig soldaat Leo Bulter en Bert Bierling. 23 Mei 1977: Molukse terroristen gijzelen 105 kinderen en 5 leerkrachten. 23 Mei 1977 Molukse terroristen gijzelen 54 treinreizigers. 13 Maart 1978: Gijzeling provinciehuis te Assen. 71 aanwezigen werden gegijzeld. 1 gijzelaar werd vermoord een ander overleed aan zijn verwondingen. Een passerende fotograaf werd in zijn buik geschoten, ambulance werd ook onder vuur genomen. Terroristische acties totaal 6 doden. Voordat de laffe acties van de Punt in 1977 plaatsvonden stond het doden aantal op 4. Op de drie plaatjes is te zien hoe de Molukse terroristen tijdens de kaping in Wijster een onschuldige gewone man in koel bloede vermoorden... Denk je nu echt, dit wetende, dat de mariniers de trein zijn ingegaan met fluwelen handschoentjes aan? Aan mevr. de kaapster vragen of ze aub de wapens neer wil leggen? Ze hebben daar meer dan genoeg tijd gehad om de wapens neer te leggen. Wou wanna be tough and play with fire? Don't be supriced to get Hell-fire... De gedachte gaan uit naar alle onschuldige slachtoffers die zijn vermoord tijdens die laffe acties. Mijn gedachte gaat uit naar die onschuldige kinderen en volwassenen die zijn gegijzeld tijdens deze acties.


Men moet toch lef hebben om nu mariniers aan te klagen en die toen niet precies wisten wat hen te wachten stond... meteen actie ondernamen om niet nog meer onschuldige Nederlanders te zien omkomen. Die nabestaanden moeten toch wel 'ns goed nadenken. Als ik in mijn leven ooit iemand onschuldig zou vermoorden, voor wat dan ook... en mijn vader, mijn broers en zusjes zouden dat weten, dacht je werkelijk dat ik er nu nog zou zijn? Mijn vader en moeder, en ook mijn oudere broers en zusjes hebben mij opgevoed om geen dingen te doen die niet horen in het leven van 'n mens. Respect te hebben voor elk ander mens. Wat had die gewone nietsvermoedende treinreiziger die ze vermoorden, waarvan hieronder de plaatjes... wat had deze man gedaan denk je??... die man ging smorgens gewoon werken, gewoon zijn plicht doen. Wij hebben thuis nooit geleerd om iets door te drijven met moorden. Als je geen trein kaapt of kinderen gijzeld met wapens en ander oorlogstuig, dan schieten Militairen je niet zo maar dood...




ROOJE KOL


Wat eten betreft ben ik echt "unne pitser"... ons moeder zei altijd: ons Peterke die lust zowat niks. Ze had daar echt wel gelijk in want ik lust zowiezo geen vetrandje aan mijn vlees, ik word al niet goed als ik die glibberdinger in m'n mond voel... brbrbrbr, ik klijg het er al koud van. Ons moeder maakte vroeger veel gerechten met kool... tja en daar zat het probleem... ik lust eigenlijk alleen maar rode kool, maar die maakte ons moeder dan ook wel zo verdorries lekker klaar...
Maar we kregen ook spitskool en witkool, savooie kool en bloemkool, boerenkool en zuurkool... hahaha nee die laatste heb ik thuis nooit gehad en dat kwam denk ik omdat anze vader die niet luste. Al die koolsoorten vond ik maar niks... ik ben 'n echt bonen menneke en dan het liefste tuinbonen... die noemden men vroeger ook wel flodderbonen, toen ik in dienst was noemde een van de dienstmaten boven uit het land die "dikke duimen", maar bij ons thuis was de benaming altijd "grote bonne". Maar terug naar de koolsoorten.. zoals ik zei ik hield van rode kool en ons moeder maakte die op 'n aparte manier klaar... maar ik ben eigenlijk vergeten of ze daar ook appeltjes in deed. Maakt niet uit want die deed ik toch aan de kant want dat vind ik weer niet lekker. En met kaneelpijpje erbij vind ik eigenlijk ook niks maar dat gebeurde wel 'ns. Ons moeder had altijd 'n hele kool, sneed die middendoor en dan hield 'n halve kool tegen d'r aan en sneed er met 't keukenmes reepjes vanaf, tot hij helemaal op was, behalve de knol zelf dan. Nu las ik ergens dat hij rauw net zo lekker is als gaar maar dat vind ik echt niet. Je moet wel uitkijken met rode kool want die geeft kleur af en dat gaat slecht uit je kleren. Wilde je dr kleur goed behouden dan moet je 'n beetje azijn bij het kookwater doen. Toen ik klein, net na de oorlog, toen hadden ze het bij ons moeilijk om het hoofd boven water te houden... wij kregen dan bij het eten 'n gehaktbal, nouja gehaktballetje, om aan te geven hoe groot die was? "Iets kleiner as un eijke". Tegenwoordig zijn er veel varianten op het klaarmaken van rode kool: stoven, roerbakken, stomen, wokken, rauw eten als salade maar voor mij blijft die van ons moeder nog altijd de beste, gewoon gekookt en geen poespas en daar kon zelfs de kok van Hak niet tegenaan.



AANDER SLUIZE




Wij hebben het altijd maar over Sluis 10 en Sluis 11 want daar hebben we de meeste herinneringen aan want voor die sluizen moesten we altijd wachten. Dat kwam door het in en uit laten van de schepen in de schutsluisen die het hoogte verschil moesten overbruggen tussen Maastricht en Den Bosch. Maar hier heb ik 'n plaatje van de schepen die kwamen aanvaren vanaf Sluis 11 naar....... half 12. Maar Half Twaalf was geen sluis, het was 'n ophaalbrug om het verkeer van Someren door te laten richting Asten en omgekeerd, veelal gebruikt door de boeren die er woonden. Het was alleen 'n brug die de dorpen Asten en Someren daar verbonden en het verkeer daar door liet. Wanneer er schepen kwamen werd de brug opgehaald en moest het verkeer wachten. Wanneer de schepen weer verder konden varen werd de brug weer neergelaten voor het verkeer.



KEINDERKOPKUS




Wij hadden er vroeger ook 'n grote hekel aan... de Keinderkpkus in de weg. In Belgie noemen ze dat nu kasseien en in 'n paar wielerrondes in belgie moeten de wielrenners nog grote stukken van deze rotkeien over. Vroeger lagen ze ook midden in Asten. In 1959 werden de eerste stukken van de Emmastraat vernieuwd vanaf de Markt. Ik heb er ook veel over heen moeten fietsen want net voor de brug op sluis 11 lagen die dingen ook nog. Het was 'n gehobbel van jewelste, en zeker niet fijn om er over heen te bortelen. Volgens mij hebben ze in d'n Himmel nooit gelegen, daar lagen die kleine klinkertjes nadat er vroeger richting Voordeldonk 'n slechte "taarweg" lag. Voor wielrenners met hun dunne bandjes is het al helemaal geen doen... maar ik vond het ook niks... ik was blij dat ze weg waren. Hier heb ik nog 'n foto van ons Annemieke samen met Nellie van Heugten die poseren voor de fotograaf in de Emmastraat terhoogte van waar nu de Chinees is. En? jaja, "toen lage die keinderkpkus dur nog". Dat stukje wat voor de fietsers was daar waren kleine klinkertjes neergelegd dan wist je ook meteen dat daar de afscheiding was tussen de weg voor de auto's en de fietsers. Versleten die kinderkoppen nooit Peer? Nee nooit, nog in geen honderd-duizend jaar.



IN DE MOAT LOPE




Vroeger werden er geregeld in dorpen wandeltochten georganiseerd. Toen ik bij het Jongensgilde was liepen we mee in verschillende dorpen. Ook in ons eigen Asten waar wij de beker mochten houden omdat we drie jaar achter elkaar eerste waren geworden, dat was met de groep Elegast. Hier is 'n foto uit 1954 waar burgemeester Ploegmakers 'n prijs uitreikt aan een van de leiders van 'n groep die had meegelopen. Dat gebeurde onder het goedkeurende oog van Deken van Hout en links een van de organisatoren: Jan van Lierop. Dit was op het bourdes van het Gemeentehuis. Wie de man is die de prijs af kwam halen weten ik nog steeds niet, helaas.



NOA SLUIS TIEN




Ken je het niet meer? Nee het is geen sluis elf maar sluis tien en als je goed kijkt zie jet het ook aan de bredere schutsluis waardoor er nog meer schepen in een keer doorgelaten konden worden. Hier heb ik nog meer staan vloeken als voor de brug bij sluis elf als je daar moest wachten. Toen ik bij Berkvens werkte in Someren had ik 'n keer mijn enkel gebroken en moest ik toen er gips omheen, ik zat 'n paar keer in de bus naar het ziekenhuis in Helmond en ook als je ziek was moest je in Helmond bij de controleur komen en alles ging per bus... Van Asten richting sluis tien en als daar de brug omhoog stond en de bus stond bij de eerste voertuigen dan moest je meestal lang wachten. Er gingen zeker vier schepen uit richting Helmond en dan nog vier schepen er in richting Limburg. Hoelang dat het duurde? Soms wel meer als 20 minuten... verschrikkelijk was dat... Op sluis elf kon je over de sluisdeuren als je met de fiets was en dat kon hier ook, maar met de auto of met de bus? Potverdorrie wat hebben we wat afgevloekt.



WINKELS VAN VRUUGER




Links is een prachtig woonhuis van vroeger die ik al 'ns eerder heb geplaatst hier op Himmels, maar ik weet niet precies wie er woonde. Van later weet ik dat het werd omgebouwd en er twee gezinnen woonden. Ik kreeg informatie van Piet van der Loo Jr. Zij ouders hadden vroeger in het linker gedeelte foto rechts, 'n bloemenwinkel voordat ze in 1961 daar weggingen en naar de Prins Bernhardstraat verhuisden. Dat kan ik me nog goed herinneren en ook dat Pierre Verdonschot in het rechtergedeelte heeft gewoond. Ik kreeg van Piet nog meer informatie. Na de bloemenwinkel is Henz Canters de fotograaf er komen wonen, daar is de rechterfoto ook van. Toen was het dus 'n dubbel woonhuis maar op de oude foto is het n villa.. Rechts heeft Wim van Veghel de fietsenmaker gewoond. Toen Piet z'n ouders daar kwamen wonen na hun trouwen in 1941 in het linkerdeel dus hadden zij de woning gekocht van ene Piet Jansen die toen rechts woonde. Na Piet Jansen is burgemeester Ploegmakers er tijdelijk gaan wonen, omdat door oorlogsgeweld de burgemeesterswoning aan het Koningsplein onbewoonbaar was geworden. Na Ploegmakers is dus Wim van Veghel er komen wonen. Toen is Wim van Veghel verhuisd naar de hoek Markt en Emmastraat waar vroeger de kantoren waren van koekfabriek de Drie Kronen. Toen is Pierre Verdonschot de schilder er komen wonen. Volgens mij had die voorheen 'n bedrijf dat gevestigd waar van Eersel zijn garagebedrijf had aan de Emmastraat, 'n stukje voor de Jaminwinkel van Joordens. Wie opdracht heeft gegeven om deze prachtige villa daar te bouwen, de eerste eigenaar, zou ik graag willen weten, wie wat meer weet mag me helpen.



NEIJMUSSJIENUS




"Keende ut nog"? Je moet dan wel weer 'n hele tijd terug denken. In de Prins Bernhardstraat lag de winkel van Willy Hoebergen en die verkocht serviesgoed etc... maar zijn specialiteit was toch naaimachines. Annie en ik hebben er ooit 'n industriemachine gekocht, waarvan de motor na jaren trouwe dienst in de fik vloog en we hem inruilden voor 'n gewone naaimachine die we nu nog altijd hebben. Vroeger gebruikte we die intensief maar nu niet meer. Hier heb je 'n kijkje in de winkel van Willy waar je tegen de want diverse verschillende machines zag staan op speciaal gemaakte rekjes. Ook werd er geregeld uitleg gegeven over het gebruik van die machientjes. Rechts zie je ook nog 'n paar stofzuigers staan, ook die verkocht hij daar. De winkel is allang gesloten en omgebouwd tot slankheidscentrum... Die houten plankjes tegen de muur blijven me nog altijd bij.



WOAR GEBEURD


Ik ga je 'n waargebeurd verhaal vertellen van 28 september 1929, ja dat is ver voor onze tijd. We leven nu in 'n tijd waar corruptie en zelfverrijking hoogtij viert... af en toe zo erg dat je er misselijk van wordt en dan horen we alleen nog maar 'n paar dingen... misschien een duizendste deel van wat er zoals spelende is op deze wereld. Dit is 'n ingezonden brief van iemand... zijn naam is Janus, meer zeg ik er niet van. Nee het komt niet uit Asten maar niet heel ver hier vandaan. Ik zal eerst de hele brief typen.



Mijnheer de redacteur,

Ik heb nog nooit 'n letter in de krant gezet. Maar nou kan ik het toch niet laten U te verzoeken om 'n stukske in Uw krant op te nemen. Op voorhand betuig ik U mijn besten dank! Ik wilde iets schrijven over het feest van de Werkliedenvereeniging. Of eigenlijk over het feest niet, maar over een zaak die op het meetingsterrein besproken is. Ik bedoel de gedwongen winkelnering die door huiseigenaren hier wordt gevoerd. Mijnheer de redacteur U weet er al van, want in de Zuid Willemsvaart van maandag stond al 'n schoon verslag. Maar toch, als ik ooit kans krijg om in ons dorp te spreken dan zou ik toch nog iets meer over die gedwongen winkelnering vertellen. De spreker las wel een afschrift voor van een huurcontract, waabij de huurders werden verplicht om alle bakkersartikelen van den huisbaas te betrekken. Maar daar had ook bijgevoegd kunnen worden dat die huisbaas toch nog meent dat eene goeie huisbaas is, want uit zijn winkel met kachels behoeven ze niks te betrekken, dat heeft de huisbaas zelf gezegd. De huurders worden dus niet verplicht om iedere week een kachel te koopen! Nou en dat zou toch niet te veel gevraagd zijn van 'n arbeider die een woning huurt. Vindt U wel?
Hij mag toch wel iets voor zijn huisbaas over hebben!?? Mijnheer de redacteur, het is nog niet zoo heel lang geleden dat mijn vrouw 's avonds zat te huilen toen ik thuis kwam van mijn werk in de fabriek. En waarom denkt U? Nee het waren niet de eksteroogen die zeer deden maar zij was in haar hoffelijkheid getroffen omdat de huisbaas zoo geweldig opschepte omdat ze in die week niet genoeg in zijnen winkel hehaald had. Ik zal U nog wel wat anders vertellen, maar zet Uw hoed op anders kruipen de haren recht omhoog. Er was hier 'n man die een zieke vrouw had en ook hijzelf sukkelde met zijn gezondheid. Het gebeurde nog wel eens dat de vrouw te ziek was om eten te koken. Dan waren de ouders zeer behulpzaam en noodigden het gezin bij hen aan tafel. Het gevolg was dat die mensen niet veel etenswaren nodig hadden. En wat denkt U dat de huisbaas die ook 'n winkel heeft, met die menschen deed? Ja ik begrijp het al, U zult zeggen: een werk van barmhartigheid door de zieken te bezoeken. Het spijt me maar ge hebt het mis. De huisbaas ging wel naar de zieke, doch niet om hem te troosten, hij ging ze vertellen dat hij gezonde huurders kon krijgen die meer eten noodig hadden en dus ook meer bij hem konden koopen. En daarom zegde hij ze de huur op. De zieke vrouw en haar vaak sukkelende man konden de straat op enkel en alleen omdat ze niet genoeg van den huisbaas kochten. Het is te erg om nou nog meer te schrijven, m'n gemoed schiet vol. Ik eindig dan ook voor deze keer en hoop dat de inwoners van ons dorp met mij zullen voelen dat onhebbelijk wordt gehandeld door sommige winkeliers en dat alle menschen de werkliedenvereeniging zullen helpen bij haar pogen om deze schromelijke mistoestanden in ons dorp uit te roeien. Mijnheer de redacteur, Ge zijt wel bedankt.... Janus.


Dit is wat de man schreef en zo zie je maar dat ook vroeger, in dit geval huisbazen met 'n eigen winkel, de mensen dwongen om hun etenswaren bij hen te kopen. De huisbazen dwongen de mensen hiertoe anders werden ze gewoon de huur op gezegd. Zelfs zieke mensen werden zonder pardon op straat gezet. Ik vond het 'n raar stuk en heb altijd gedacht dat zelfverrijking iets van deze tijd was maar zelfs vroeger liepen er al van die zakkenvullers rond die niks zien als geld en macht... smeerlappen...



LEECHTPOAL




Tegenwoordig zou je er moeten lachen als je ze zo bezig zou zien, maar vroeger was dit 'n normaal plaatje: electriciens die bezig zijn met de verbindingen aan te leggen voor de stroom in de huizen. Toen wij in d'n Himmel woonden en we waren aan het voetballen schopte we met de bal de draden ook wel 'ns tegen elkaar, dan zag je de vonken er af vliegen en moest er iemand naar Driekske van den Eijnden om te vragen of hij het kon repareren want er zaten weer wat huishoudens zonder stroom. Nu hebben wij gelukkig alle leidingen in de grond zitten maar in verschillende landen zie je de lantaarnpalen nog wel staan die de kabels moeten dragen. De mensen die dit werk moesten verrichten hadden schoenen met haken eraan die zich vastgrepen aan de houten palen zodat ze niet konden vallen en zoals je ziet zorgde 'n ketting ervoor dat je niet naar achteren viel. Wij vonden het altijd 'n leuk maar ook 'n raar gezicht. De palen die wij kennen waren erg vet gekarboleumd en waren ruw... Die stonken altijd verschrikkelijk, de boven kanten waren spits gemaakt en geschilderd zodat het regenwater er niet in kon trekken, dat laatste zie je ook op deze foto. Kleine foto is van Thailand nu...



BIJ UT KUSTEEL



Kijkende naar de foto's van ons Kasteel tussen Asten en Heusden vond ik er veel van voor dat het gerestaureerd was, nadat het opgeknapt was en ook weer nadat het door de Duitsers kapot gebombardreerd was. Van later heb ik er ook en daar is dit er eentje van. Ik weet niet precies uit welk jaar die foto is maar er stond bij dat ons kasteel vaak werd gebruikt door paartjes die er hun huwlijksreportage lieten maken. Meteen dacht ik: Henk van de Waarsenburg en ik hebben er toch ook ooit 'n foto laten maken, dat gebeurde toen nog door onzen Theo. Dus ik aan het zoeken in mijn voorraadje. Volgens mij was ik hier 16 jaar dus is dat ingezette plaatje zo van rond 1960 of 1961, toen woonden wij nog in d'n Himmel. Het kasteel is en blijft 'n mooie locatie voor foto's te maken en dat niet alleen voor bruidsreportages.



WEGEBLAAR

Ik denk dat jullie deze planten misschien ook wel kennen... Ze groeien overal zomaar in het wilde weg. Toen wij in d'n Himmel woonden en we liepen naar Voordeldonk naar de school dan stonden die overal links en rechts van de weg, net voor de sloten. Ja er liepen sloten 'n paar meter van de weg af en precies op dat stukje tussen weg en sloot stonden de "ertschallen, klever en de pisbloemen" en langs de slootkanten groeide de gele brem weelderig met de korenbloemen en de klaprozen. Maar terug naar de wegebladeren, voor mij hebben die dingen 'n extra betekenis gehad want ze hebben me geholpen met mijn gezondheid. Ik weet niet of ik het ooit al vertelde maar ik had vroeger veel last van ontstekingen en dan vooral onder mijn voeten, ik had echt "dikke zwirre", dikke zweren onder mijn voeten en daar had ik ontzettend veel last van. Ieder jaar opnieuw kreeg ik die dingen terug en als die niet open waren dan deden die ontzettend veel pijn, niet maar eentje maar soms wel drie of vier. Ooit heeft dr Carpay er eentje door gesneden, ik was toen pas 12 of zo maar als ik ouder was geweest had ik hem 'n klap voor zijn hersens gegeven... ik dacht echt dat ik door de stoel zakte van de pijn. Toen ik naar Voordeldonk naar school ging had ik ieder jaar wel 'n paar weken vrij omdat ik gewoon niet kon lopen... ik liep thuis altijd op m'n hakken anders ging dat niet. We gingen ook wel naar de dokter, dr Jansen, maar alleen als die zweren "rijp" waren, zoals wij dat noemden. Eerst waren die groen en rondom helemaal rood, dan deden die het meeste pijn en je had 'n kloppend gevoel in je voet... later werden ze geel maar daar had ons moeder 'n foefje voor. Onse moeder liep voorbij Willem Vaes en dan plukte ze 'n paar wegebladeren, waste die zuiver en legde die op mijn zwerende voeten... dan scheurde ze 'n soort verband baantjes van ouwe uitgewassen kapotten hemden en die werden er omheen gedraaid.. Wanneer de voet niet meer "klopte", want die klopte echt heel erg wat ook de pijn veroorzaakte, dan werd het "verband" eraf gehaald en kon je de bladeren er zachtjes afhalen... hopende dat het niet vastgeplakt zat aan de wond. Meestal was de groene zweer veranderd in gele kleur en was die open gegaan en door het wegeblad was er veel vuil uitgetrokken. Meestal gingen we dan naar de dokter en daar kreeg ik er echt verband om met witte trekzalf... dan was het grootste en meeste leed geleden... Maar ik moet zeggen dat het gebruik van die wegeblaar door ons moeder echt wonderen deed.. de foefjes kan je nog steeds toepassen.. ze werken vaak het allerbeste. Ons moederke was 'n echte slimme wonderdokter...



HOE DETTIE HEIJT

Zo af en toe dan kijk ik nog 'ns naar de namen van de kinderen van tegenwoordig en dan denk ik al meteen aan de veranderingen tegenover de namen van de afgelopen 120 jaar. Ik ga nog 'ns even terug naar de tijd toen mijn vader jong was en de namen van toen... mijn vader is van 1901 en zijn naam was Driek en de namen die er toen waren zijn echt, wat wij nu noemen, ouderwets. De namen die toen 'n beetje "in" waren: Janus, Tinus, Marinus, Ties, Dorus, Fried en Graard. Voor die tijd waren er ook nog namen als Willem, Kobus, Nol, Bertus, Joost, Tommus en Hannes. Nu moeten we er om lachen maar het kwam ook omdat die namen waren afgeleid van de heilige in de Rooms Katholieke kerk. Driek kwam van Hendrikus en ook de naam Hendrik kwam daar vandaan. Bertus kwam b.v. van Hubertus of Engelbert en Hannes van Johannes. Later kwamen er weer wat andere namen, ook afgeleid van de kerkelijke heiligen zoals: Bert, Toon, Dirk, Theo, Frans, Jan en daarna namen als Nico, Harrie, Leo, Piet, Wim en Klaas. Bij ons thuis hadden we de namen: Sjaak, Huub, Theo, Henk, Peter en Frans ook die waren afgeleid van o.a. Jacobus, Hubertus, Theodorus, Henricus, Petrus en Franciscus en bij mij op school zaten o.a. de volgende jongens in de klas: Jackie van der Steen en die naam kwam dus van Sjaak en Jacobus. Gerard Bukkems van Graard en Gerardus, Tiny Hoeben van Martien en Martinus, Toon Hoeben van Teun en Antonius, Jan Cortenbach van Johan en Johannes, Wim van Bommel van Willem en Wilhelmus, Henk Verheijen van Hendrik en Hendrikus of Henricus. Als ik kijk naar de meest bekende namen van later dan gaan de heilige namen er uit. Neem mijn dochter, ze heet Nancy Wilhelmina Johanna... Nancy is 'n roepnaam die wij kozen omdat we die mooi vonden, Wilhelmina naar de moeder van Annie, Mien Stienen - Lemmen en Johanna naar ons Anneke die Annie heet maar de doopnaam Johanna kreeg. Rond 1980 waren dit de bekendste jongensnamen: Han, Jeroen, Dennis, Johan, Martijn, Mark, Patrick, Peter, Dirk en Robert. In 2000 kregen we: Thomas, Max, Tim, Daan, Niels, Lars, Rick, Nick, Tom en Kevin en hier valt op dat het echte korte namen waren die populair waren. In Friesland waren in 2013 dit de bekendste en meest voorkomende namen: Jesse, Jurre, Hidde, Sven, Milan, Jelte, Thijs, Julian, Lucas en Daan maar in Brabant waren dat weer anderen: 1-Daan, 2-Luuk, 3-Bram, 4-Finn, 5-Sem, 6-Siem, 7-Milan, 8-Tim, 9-Lars en 10-Lucas. Het maakt eigenlijk niet zoveel uit hoe 'n kind heet maar ik ben wel blij dat ze heel andere namen nemen als vroeger alhoewel ik soms de naam Dorus en Willem nog wel 'ns tegenkom en beslist niet lelijk vind. "Vruuger zeen ze, as ut bisje mer unne naam h".



UN SJEKSKE DREIJE

M'n eerste "sjekske" draaide ik al op jonge leeftijd... Ik denk jullie ook wel, Wittege Nog? Eigenlijk niet zo goed natuurlijk maar het gaf me wel voldoening en 'n goed gevoel. De eerste "goei" sigaretten kocht ik bij Bekken voor twee cent per stuk, Cross. Ik rook nu al zeker 15 jaar niet meer. Tegenwoordig is het klote voor de rokers... Een of andere domme tante die, ik geloof bij 'n bezorgdienst werkte, heeft er voor gezorgd dat miljoenen Nederlanders niet meer mochten roken op de werkplek, dat was in 2004. En nu 13 jaar later is het al zover dat men buiten in de wachtrij bij de Efteling ook al niet meer zou mogen roken. De sigaretten reclames mogen niet meer... die ouwe Cross reclame is verleden tijd. Weet je: Ik vind roken echt niet gezond, veel mensen gaan er aan dood dus moet dat ingedamd worden en terecht. Maar wat men nu wil is toch wel het domste wat ik ooit heb gehoord. Je gaat me toch niet wijs maken dat er iemand last van heeft als 'n ander in de buitenlucht rookt en stel dat je een keer 'n klein dun stukje rookwolk naar binnen zou krijgen? So what? Denk je dat je daar longkanker van krijgt? Als ik buiten fiets en er passeert 'n vrachtwagen wat denk je wat ik binnen krijg? Komop zeg, laten we toch 'ns normaal doen. Als die mevrouw die deze onzin heeft veroorzaakt nog in leven is, dan heeft ze geluk want dat is tegen de wens van vele rokers. En daar kan ik me wel wat bij voorstellen. Kijk dat je niet rookt waar kinderen in 'n ruimte zijn daar kan ik dan inkomen maar in de buitenlucht? Zou die, in mijn ogen, domme gans die dit allemaal veroorzaakte nooit hebben gefietst op plekken waar fabrieken dikke pluimwolken uitstoten? waar verkeer rijdt met uitstoot van uitlaatgassen? Heeft die nooit gehoord van mensen die in fabrieken werken waar ongezonde lucht hangt? Nee daar heeft die tante niet aan gedacht, die wil graag over de ruggen van andere mensen in de belangstelling staan en doet dat via de rokende Nederlander. In ons huis wordt gerookt en als ik dat niet fijn vind dan doen ze dat niet. Als m'n kleinzoon er is gaan de rokers buiten... Ik heb door vieze smerige lucht in te ademen, door roken en door het slijpen van asbest nog 'n longinhoud van 56%... dat is niet erg veel, maar ik wil wel iedereen zeggen dat ik van rokers nooit last heb gehad... nog NOOIT. Als die wet er door komt of misschien is ze er al door dan worden weer de rokers de dupe van mensen die maar blijven zeuren. Waar ik ziek van word als ik in de Efteling in de rij sta? Van mensen die vlak achter me lopen te hijgen en zeuren dat andere manesen roken, maar niet van mensen die roken waar de rook omhoog stijgt en waar niemand last van heeft. Ik zeg helemaal niet dat roken goed is... ik vind het oke als kinderen niet met sigaretten etc in aanraking komen, ik vind het echt goed als mensen stoppen met roken maar laten we niet zo'n onzinnige regel steunen die mensen die roken in de buitenlucht, strafbaar gesteld worden als ze aan 'n sjekkie trekken... Geert Wilders zou zeggen: "Doe us normaal man".



NUN BORSROK

Weet je het nog, beste ouderen? "Dun Borsrok"? Een borstrok ook kamizool genoemd, is een extra warm kledingstuk dat in koude periodes gedragen werd. De borstrok wordt over het hemd gedragen, maar onder het overhemd of de trui en volgens een bron uit 1894 werd het zowel door mannen als door vrouwen gedragen. Meisjes dat weet ik niet maar wij jongens wel. Toen ik naar de lagere school ging en het was koud kregen wij die van ons moeder ook aan. Lekker warm ja maar wel wat kriebelig. Hoe dikker het garen was hoe beter dat het isoleerde en de warmte vast hield van je lichaam. Omdat het om wol ging, moest het voorzichtig worden gewassen, want anders kromp het en wordt het kledingstuk hard en viltig. Wollen of Jaeger kledingstukken moeten in handwarm water met de hand gewassen worden. Men waste vroeger alleen als het nodig was en het is daarom niet vreemd dat borstrokken weken achter elkaar werden gedragen voordat ze gewassen werden. Wol stoot vuil af en ook borstrokken werden niet gauw vies. Tegenwoordig wordt nog nauwelijks in koude geleefd door centraal-verwarmde huizen en er zijn modernere isolerende materialen beschikbaar voor sportdoeleinden. Jaeger ondergoed is vrijwel verdwenen. De merknaam Jaeger bestaat nog steeds, het is de naam van 'n Engels modehuis. Voor ons is "dun borsrok un hil uitkomst geweest, echt lekker werrum"...



DE PEIJKUS INT MARIAOORD



Dit is 'n mooi plaatjes van het Maria-oord in Ommel. De plaats waar wij in de Meimaand naar toe gingen om de mis bij te wonen en de paters te horen preken die op sandalen liepen en over de missie preekten. In het oord staat een zandstenen kruisweg van 14 staties, die in kapelletjes zijn ondergebracht. De bijbehorende Lourdesgrot stamt uit 1934. Het had vroeger een offerblok en dat droeg de tekst: Gij pelgrims die dit oord betreedt; Wie gij ook zijt en hoe gij heet; Gij allen vroom van zinnen; Blijft steeds Maria minnen; En geeft uw gift met milde hand; Zo blijft Mariaoord in stand. Ik weet trouwens niet zeker of dit offerblok er nu nog is. De kruisweg is er nog altijd. De mis wordt tegenwoordig gedaan aan de zijkant van de kerk in het openlucht tenminste bij goed weer.



VURKIEJZINGE



Ik heb al 'n paar keer mijn mening gegeven over de verkiezingen en hoe dat is verlopen. Als ik nu kijk dat de tweede grootste partij van Nederland buitenspel wordt gezet terwijl in 'n democratisch land het toch normaal zou moeten zijn dat die mee gaan regeren. Hoe kun je iemand mee laten regeren die misschien maar drie zeteltjes haalde? En dan hebben we de lijsttrekkers van de VVD, D66, CDA en Groen Links die op 'n smerige manier aan de macht komen. Ruim 10,5 miljoen stemmen werden uitgebracht... 13% stemde op Wilders z'n partij dat zijn toch ruim 1,3 miljoen mensen en die mensen worden door de heren lijsttrekkers zoals Rutte, de "schijtluizen", aan de kant gezet... bang dat de PVV de grootste zou zijn hebben ze van te voren aangegeven nooit met de PVV met 1,3 miljoen Nederlanders zullen regeren. Groen Links zou ook niet met de VVD regeren want ze zitten niet op een lijn, veel mensen stemmen op hem omdat hij niet met de VVD wil samenwerken en daar hadden veel mensen wel oren naar en wat gebeurd? Ze zijn al in overleg met elkaar... Dat doet die Klaver... Netjes overkomen en in het donker zijn eigen kiezers vol modder smijten... wat 'n leugenaar zeg. Hierboven dat lijstje, dat waren nog 'ns verkiezingen daar haalde de VVD in Asten, toen Asten nog uit Astenaren bestond, 13 stemmen... jaja 13... hahaha wat 'n lachertje... dan doek je toch meteen je partij op? Toen was Asten nog 'n echt katholiek dorp de KVP haalde 3346 stemmen en van de andere partijen kwam er niet eentje aan de 100, behalve de groep Welter. Wat ook op is gevallen? De "boerenkiezers" op d'n Heitrak stemden allemaal op de KVP. Er stond ook 'n lijst Welter tussen, deze lijst behaalde n zetel. De aanhangers van de katholieke oud-minister van Kolonin, de heer Welter, keerden zich tegen het kabinetsbeleid inzake Nederlands-Indi. In december van dat jaar kwam uit de lijst-Welter de Katholiek Nationale Partij voort. De lijst hierboven is van de verkiezingen in 1948.



ALLUS VUR GVE



Hier had ik bij wijze van spreken vroeger wel 'n moord hebben gedaan... hahahaha... dit is de brommer van Wim van Bommel, je weet wel, een van mijn schoolmaatjes van vroeger die op Himmel 49 hebben gewoond. Dit was toch "de brommer onder de brommers", de Kreidler Florett. Ik was stikjaloers op iedereen die er eentje had... die dingen liepen zo hard als motors als je 'n beetje handig was. Ik heb niks gehad als twee Sparta's, eentje 'n tweedehandse bij Wim van Veghel gekocht en eentje ook tweedehands van iemand uit de Molenstraat. Die laatste was echt 'n mooie, maar het was er niet eentje om "de Blitz" te maken, het ding liep maar 42, want dan kwam je al gauw uit bij "Royal North", "Zundapp" en "Florett".. Later kwamen die met die hoge sturen: Tomos en Puch. Waar andere brommers 40 km per uur liepen noemde de Florett eigenaar zoiets 'n slakkegangetje. Later kreeg mijn broer van thuis ook 'n Florett. Wij gaven thuis allemaal ons weekloon af en daarvan kreeg je 's zondagsgeld.. Onze Huub was al 30 jaar en had altijd netjes z'n loon afgegeven en dat was voor m'n ouders aanleiding om hem te belonen met 'n rode Kreidler Florett. Omdat we samen bij Picus werkten zat ik bij hem achterop.. Allebei trots... Gerard Bukkems had ook altijd bromfietsen maar ja, die hadden ook 'n fietsen/bromfietsen zaak. Als ik hierboven dat plaatje zie van Wim van Bommel z'n Florett? Dan word ik weer opnieuw jaloers... grgrgrggrgr... "noit gehad"...



DE BLOKHUT



De Jonge Wacht was het vroeger... toen ik erbij was het 't Jongensgilde en later werd het Jong Nederland. De blokhut lag, tenminste toen ik er bij was zo rond 1956/1957, in de Polderse Bossen. Als wij van d'n Himmel uit er naar toe gingen, "as we groep han", dan liepen we meestal langs 'n kaderverhuiske... door de pad richting Bergweg, daar linksaf en dan 'n stukje verder, net voor de boerderij, volgens mij van Fried van de Einden, door de zandpad de bossen in en dan lag het links ergens in de bossen... rechts lag het voetbalveldje waar we bij goed weer in "carre" moesten opstellen. Daar in het losse zand deden we ook spelletjes en voetballen etc. Ik herinner me dat nog maar ook dat we moesten verhuizen naar 'n andere plek. Daar is deze foto van... als je bij de Voordeldonkse school was... langs het hek liep, langs de dennetjes achter de school en dan 'n stuk verder aan de rechterkant het bos in. Hoe ik dat zo goed weet? Ik heb daar ooit brand gesticht... per ongeluk... of ja, ik was met iemand anders iets aan het verbranden en toen ging het bos in de fik... we liepen hard weg want wisten niet wat we moesten doen... even later hoorde we de brandweer richting Voordeldonk uitrukken... maar dat terzijde. Hierboven zie je de mensen van de leiding met wat ouders bezig met het herbouwen van de blokhut en het klaar maken van het terrein met enigen jongens van de groep. Ok werd er weer 'n put gemaakt want die hadden we op dat andere terrein ook. Hiervoor zie je nog zo'n putring liggen. Velen hielpen mee want: "Veul haand make leegt werrik".



DE KIEJOSK OP DE MERT



Dit plaatje moet wel heel erg oud zijn, de kiosk stond op de Markt met in het midden dat huisje daar kwam later de Vege van van Bussel en links ernaast de fietsenwinkel met benzinepomp voor brommers van Verdijsseldonk. De foto is gemaakt vanaf waar nu zo ongeveer de nieuwe Gitsels staat of cafe de Mert was. Aan de kleding te zien is het ook wel erg oud. Jammer dat je het niet goed kan zien maar achter de kiosk was toen het Postkantoor nog niet en stond er het hotel vasn Sengers. Een van de mooiste ouwe plaatjes die in van Asten op de pc heb.



TURF LAAJE



Het was vroeger hard werken in de Peel.. maar men kon er ook wat meer verdienen als b.v. 'n boerenknecht. Hier zie je nog 'n oud plaatje van iemand die de turf ophaalde met kar en paard. Het paard heeft 'n soor etenszak om... daar deed de voerman dan wat hooi in zodat het paard wat te eten had. Ik heb dat zelf ook wel vaker gezien bij de boeren van Voordeldonk. Veel mensen van buiten Asten probeerden werk te vinden in de Peel omdat het goed betaalde maar vaak waren die "baantjes" al voorzien door de mensen die kortbij woonden. "Wie het korste bij het vuur zit warmt zich het beste".



AACHTERGROND



Van de molen zijn al veel plaatjes en dat komt ook omdat de molen vaak wordt gebruikt op anschichtkaarten maar ook mensen die 'n keertje in ons Asten waren om die molen als achtergrond te gebruiken. Dat gebeurde ook vaak met het kasteel. Wie er allemaal op dit plaatje staan weet ik ook niet maar rechts is de molenaar van Stekelenburg hebben ze me gezegd maar dat weet ik ook niet. Nu staat de molen op 'n verhoging zodat hij meer wind kan vangen dat komt omdat rondom veel is gebouwd en de wind er niet meer zo goed bij kan, dat was vroeger niet het geval want toen stond er bijna niets.



JATTE EN VURKOPE



Hier laat ik wat zien wat de oudere Himmelliefhebbers nog wel kennen van vroeger maar ik denk dat je ze nu ook nog wel ziet. De stromeit, opgebouwd op 'n plek bij de boerderij. Zoals je op het linker plaatje wel ziet werd er helemaal boven op de punt, om het geheel bij elkaar te houden, 'n ronde zware ijzeren ring geplaatst zodat er niets kon wegwaaien en de stromeit werd verzwaard met die ring. Die ringen waren de oude afgedankte ringen die om 'n karrewiel hadden gezeten.. je ziet zo'n ring op het rechter plaatje... Maar dat is niet het einde van mijn verhaal... Toen ik 'n jaar of tien was gingen onze buurjongen Jan Kerstens en ik op zoek naar die ringen... bij zo'n stromeit keken we of er niemand in de buurt was... handje staan zodat Jan in de meit kon klimmen en die gooide de ring dan naar beneden. Soms duwde we er ook met lange stokken zoals bonenstaken o.i.d. tegen aan zodat de ring van het meitje viel... Dan rolde we de ring naar huis en verborgen die bij Kerstens achter in het hoge gras. De Kerstens gebruikte de lap grond achter hun huis niet helemaal in tegenstelling tot mijn vader. Ze hadden daar wat hoog gras staan en dat was de juiste plaats om de bijeen "gejatte" ringen te verbergen. Een keer per 14 dagen kwam er iemand aan de deur om oud-ijzer op te halen en als die er was zeiden we dat we die ringen hadden... elke ring leverde voor ons twee gulden op... tientallen hebben we er zo verkocht... hahahaha alles omgezet in snoep en limonade... Gelukkig wisten ze er bij ons niks van want anders had het er "gekruld" dat kan ik je wel vertellen. Toen we geen ringen meer weghaalden zijn we begonnen met 'n goedlopende "voetbalpoel".. wij waren toen al slim... zo'n beetje de slimste uit d'n Himmel en omstreken.



NOA DE KLARRIENET



Wanneer we in onze jonge tijd graag wilde gaan zwemmen dan was dat in de Aa, achter op Vorreldonk bij de boeren, of we gingen in de Stuw... die lag daar ergens waar nu waterschap de Aa is of we doken het kanaal in wat wij van ons moeder zowie niet mochten maar we toch wel 'ns deden. Later kwam er de Oostappen waar 'n soort strand was, later werd het ook strandbad Oostappen. In Someren kwam de Diepstekel waar ik ook wel 'ns ben geweest en natuurlijk "het gat van Roels". Deurne had toen allang de Clarinet. In 1866 werd voor de aanleg van de spoorlijn Deurne-Helmond zand gewonnen. Er ontstond zodoende een grote kuil. Dit kunstmatig bassin, in de volksmond de Clarinet genoemd, lag in een zand- en kiezelbedding en bevatte bijzonder zuiver water. Jarenlang heeft de jeugd er kunnen zwemmen tegen 'n kleine vergoeding en menigeen heeft er 'n zwemdiploma gehaald. Ik ben er in mijn leven maar een keertje geweest maar herinner me er weinig van. De belangstelling voor het zwemmen nam, mede door het schoolzwemmen, snel toe. In 1960 had Jasper Berkers, de bekende badmeester, jaarlijks zo'n 70.000 bezoekers. In de beginperiode van 1933 lag dat aantal maar op zo'n 600. Er kwam behoefte aan een nieuw zwembad. Vanaf september 1970 konden de zwemmers gebruik maken van het nieuw gebouwde binnenbad De Wiemel. Zwembad De Clarinet werd gesloten en de gebouwen werden afgebroken. De Clarinet diende daarna uitsluitend als recreatiewater en visvijver. Door afgravingen zijn in diverse plaatsen wel baden ontstaan.. Asten met de Oostappen, Deurne de Clarinet, Someren het gat van Roels en Helmond heeft zijn Berkendonk.


BOERE DIE BOERE



Heerlijk als je die oude plaatjes van vroeger nog 'ns ziet van de boeren die wij zo goed kennen van o.a. de Vorreldonkse school. Wij wisten wat het was... het boerenluchtje van de mesthopen en de stallen... het stro dat overal lag te slingeren... de kleine deuren van de ingangen van de boerderij... Ja wij hebben er veel rondgekeken, gespeeld en soms "un bietje meegehollepe". Op de plaatjes nog wat dingen die de boeren moesten doen... van linksboven naar rechts: 'n boer die aan het gieren is... "butte" noemde wij dat of wel stront over de plak laten lopen. Daarnaast, 'n boer die aan het zaaien was... hij "treijde" de meters precies af zodat hij wist waar hij moest beginnen en later gebleven was. Dan de boer die alles in gereedheid brengt om te melken.. hier maakt hij de uiers van de koe schoon. Dan onder v.l.n.r. De boer die het hooi van het land gaat halen... op de platte kar. Daarnaast is de boer het land aan het bemesten... iedereen had 'n mesthoop en die mest werd uitgestrooid op het land om die vruchtbaarder te maken. Dan de boer die aan het "Teulen" is, als het land drassig was of als het diep omgehaald moest worden liet de boer meerdere paarden aantreden. Op het rechter plaatje heerst er feestvreugde als de mensen de teruggang naar huis vieren als het werk gedaan was en alles naar wens was verlopen.



MOI GRIETJES



Wie mocht denken dat ze in Heusden geen mooie meiden hebben zal daar na het zien van dit plaatje van de majoretten van de harmonie wel op terug komen... Deze foto is uit 1979. V.l.n.r.: bovenste rij: Iet Joosten, Rian Verberne, Marij Verberne, Ellen Waals en Irma Mutsers. 2e rij: Annemieke Berkers, Ankie Evers, Ine Timmermans, Jacqueline Berkvens en Marion van der Loo. Onderj: Wies Verhees, Marian Berkvens, Roos van der Loo en Marianne Mutsers. Weer zo'n leuk plaatje uit de ouwe doos... nou ja oud? In ieder geval al weer bijna 40 jaar geleden.



GON TEULE



Mensen die zo rond de 50 jaar zijn en ouder kunnen het zich heel zeker nog goed herinneren... De boer die vroeger ging "Teulen", het omzetten van de aarde. Toen wij in d'n Himmel woonden en 'n lapje grond achter het huis hadden deed onze vader dat met de schop, soms wel twee "spaaien" diep. Hij deed dat niet in een keer want daar was geen beginnen aan maar elke dag 'n paar "voren". Vroeger deden de boeren dat ook ze maar de uitvinding van dit apparaat dat door 'n paard of twee paarden werd getrokken maakte het 'n stuk makkelijker en soms kon je er wel twee tegelijk doen. Wij hebben het honderden keren gezien als de boeren op Voordeldonk of in 't Liender bezig waren. Maar het woord teulen komt in het woordenboek niet voor zoals de boeren dat deden dus moest ik even zoeken waar het woord vandaan kwam. Men denkt dat het gewoon dialect is, zoals het woord spelen zou dit het woord telen moeten zijn... het telen van groenten op het land. Dus wat spelen in dialect "speulen" is zou het hier ook telen zijn van "teulen". Voor ons zijn die woorden heilig: teulen, spaaje, mesten, zeije, eggen, meijen en dorsen.... die woorden vergeet ik nooit meer en ik denk bij de oudere onder ons ook niet...



PLATJE KOPE



Nee, dit hadden wij niet in Asten... tenminste niet zoveel afluisterschelpen, we hadden bij de Muziekfontein van Smeelen Hagelaar natuurlijk wel 'n paar plaatsen waar je de muziek kon luisteren voordat je besliste welke je zou kopen. Hier zie je hoe het er in b.v. Amerika aan toe ging en misschien hadden ze dat in de grote steden ook wel. De verkoper achter de disco had het er ontzettend druk mee.. zeker als het er druk was. Men luisterde vaak alle nummers die op 'n LP stonden en die moest hij steeds verzetten naar 'n ander spoortje. De cd heeft alles van vroeger te niet gedaan maar toch... de LP is terug als vroeger en de platenindustrie maakt overuren. Men zegt zelfs dat de cassette misschien nog wel terug komt... Zeg nooit nooit want bij de mobiele telefoon is de ouwe Nokia van vroeger ook weer in trek.



DE SIEKRUTS



Vandaag is voor mij 'n bijzondere dag... vandaag ga ik weer oude verhalen van vroeger ophalen met mijn andere maatjes van the Secrets van vroeger. De vier jongens die op carnaval dinsdag in 1977 hun laatste avondje samen speelden. Veertig jaar geleden nu. Of we later nog ooit hebben gespeeld samen? Jazeker, op de bruiloft van Piet Leenen... hier rechts op de foto achter het orgel, waren we uitgenodigd en Piet had die avond gezorgd voor 'n orkest met dezelfde bezetting als wij... we hebben die avond nog 'n paar liedjes, waaronder ons eigen singletje, ten gehore gebracht. Maar later ook nooit meer... ik zie ze trouwens ook niet zo vaak, iedereen is z'n eigen weg gegaan... Alleen Henk Kessels zie ik nog bijna iedere maand als hij bij het klokkenmuseum aan het werk is en ik daar naar toe ga voor de fotoherkenningsgroep. Ik kijk er naar uit om de boys nog 'ns te horen en te zien. Ik denk dat het 'n leuk dagje gaat worden en daar twijfel ik ook niet aan want vroeger hadden we elkaar al zo vaak veel te vertellen en dat zal nu zeker wel het geval zijn. Moet ik nog wel vertellen dat ze allemaal op de "try-out" zijn geweest in zaal Zegers toen ik daar jaren geleden met mijn maat Jan van Eijk ging optreden als muziekduo "2 Old". Het kan wel 'ns zijn dat er zaterdag niet veel nieuws op Himmels staat want ik heb er geen idee van hoe laat we thuis zijn. Op de foto v.l.n.r.: Ikke, Peer Welten, basgitaar, Hans van Oosterhout aan de drum, Henk Kessels, solo/rhythme gitaar en Piet Leenen aan het orgel. "Laaaang geleeje ditte, ik denk wel meer als 45 joar desse die foto makte".



AN SLUIS ELLUF



Vroeger was de scheiding tussen de gemeente Asten en Someren bij de Aa, later is dat veranderd en is het kanaal de scheiding geworden. Hier kijken we van "dun Aastese kant noa Zummere". Dit is Sluis 11 zoals het er heel vroeger uitzag en rechts zie je 'n paard op "ut jaagpad" staan... daar werden vanaf de kant de schepen door het kanaal getrokken.



NOA DE AMBACHTSCHOOL



Nog iets van Someren maar wel iets waar veel Astenaren en ook Himmelse jongens naar toe zijn gefietst vroeger. Dit is 'n plaatje van de Ambachtschool zoals die er vroeger uit zag. Nog geen bijgebouwen. Ik ben er twee jaar naar toe gegaan want leren was "nie zo min ding". Ik zocht niet te leren, had er 'n gruwelijke hekel aan. Als je binnen kwam zat rechts de congierge en daarnaast waren de kapstokken en 'n beetje verder de douches. Jaja, wij mochten een keer per week douchen en dat kwam goed uit want die hadden wij thuis geen in d'n Himmel. Dat was achter de ramen rechtsonder, links onder waren de kantoren en de lerarenkamer. Boven was links het natuurkunde lokaal waar die noodladder hing, met daarnaast de klaslokalen van rekenen etc... en het andere taal etc. Leraren van toen: Maas en van Helvert. Dat alles was het hoofdgedeelte. Dan zie je het achterdeel liggen daar liep 'n lange gang en rechtsonder was het lokaal voor de Metaalbewerkers, "de IJzervrters" en links was de Kantine.. in het bovengedeelte was rechts, dus boven de metaal het lokaal voor de Houtbewerkers, "de Hawtwrreme". Aan de andere kant boven de kantine was het tekenlokaal. Dat is me zo nog bijgebleven. Nee de school is nooit mijn favoriete bezigheid geweest.



PIETJE (PLEK) BERKVENS



Iedereen noemde hem vroeger Pietje Plek, dat kwam omdat hij deuren verlijmde in zijn fabriek die hij had opgericht. Nu is het 'n prachtig groot bedrijf. Ik weet wel dat het niet in Asten ligt maar er zijn in d'n Himmel toch verschillende mensen die er hebben gewerkt o.a. Toon Bosch en Martien Engelen, en ik ook zoals ik wel 'ns heb verteld, daarbij was Piet 'n Ommelse want hij had in het centrum van Ommel vroeger al 'n soort timmerwerkplaats. Op deze foto zie je zij eerste fabriek langs het kanaal... Ik kan me dat niet herinneren want het was ver voor mijn tijd. Toen ik er werkte... van 1959 tot 1962 zo ongeveer, waren er nog maar 'n paar bedriiven op dat industrieterrein: de Halmplank, de Platinal, de Tweka en Berkvens met z'n deuren en verder door de spaanplatenfabriek. Toch 'n prachtig plaatje waar de nostalgie van af druipt...



NOA DE MERT



Toen ik jong was... zo rond de jaren 60 was dit altijd iets aparts. Op woensdag naar de markt in Turrup. De marktkooplui stalden hun waren uit en met 'n leuk praatje werden de spullen aan de man gebracht. De leuze: "op de markt is uw gulden 'n daalder waard" stond bij velen hoog in het vaandel, 'n gulden was er echt 1,50 waard. Maar ook de markten liepen terug... waar er vroeger wel 30 of 40 kramen stonden zijn er nu nog maar enkele te vinden. Asten en Someren doen hierin samen, op de even weken staan ze in Asten en de oneven weken in Someren... Voor informatie kun je in Asten terecht onder tel.nr. 671212.



VURSTUURKARTJE



In de tegenwoordige tijd hebben we die dingen zowat niet meer nodig... er zijn er natuurlijk nog wel maar het zullen er maar weinig zijn want ze zijn door het internet en het mobieltje helemaal overbodig geworden. Mensen versturen nog wel 'n kaartjes als ze b.v op vakantie zijn, vanaf hun bestemming daar maar kaarten als deze... groeten uit... die gebruiken ze bijna niet meer. Jammer want ik vond deze nog die gevuld was met diverse leuke plekjes in ons dorp. Het natuurtheater en de noodkerk die verdwenen zijn... Sluis 11 en het park dat er veel anders bijligt als vroeger en de oude molen van nog voor de brand... Echt een van de mooiste kaartjes die ik ooit zag van Asten... Ik bewaar hem wel voor jullie op de pc...



D'AAW MERT



"Ik vein het nog altijd een van de schonste platjes van ons mert". Op de achtergrond de statige toren van onze kerk, links wat voeger de Helmondse Bank was en rechts cafe de Peelpoort van de familie Knaapen. In het midden ons nieuwe Gemeentehuis en tussen dat gemeentehuis en het cafe nog zichtbaar het dak van de oude jongensschool aan het Koningsplein... prachtige foto, zeker door de kleuring...



DUN DOKTUR EN APPOTEEK



Ik moest weer 'ns bij de apotheek zijn voor medicijnen op te halen want ik ben al 14 dagen snotverkouden en krijg bijna geen lucht, op z'n Astens gezegd: "Ik hieg as un pert, ik hieg me kuppot". Gelukkig was het niet heel erg druk maar het duurde even tot ik de juiste medicijnen had en ik kreeg er 'n pakje papier bij wat ik door moet nemen... voor zeven pilletje kuur kreeg ik 'n stapeltje van 7 velletjes mee en omdat ik dan ook maagbeschermers moet nemen, die het CZ niet zal vergoeden en mij dus bijna 15 euro kosten... 33 gulden omgerekend, daar kreeg ik ook nog de nodige velletjes voor om te lezen. Allemaal wel goed dacht ik nog. Toen ik stond te wachten keek ik naar de plek waar de medicijnen liggen opgeslagen en toen dacht ik meteen aan vroeger... toen wij in de Wilhelminastraat moesten naar dokter Janssen. Die had 'n eigen kraampje met medicijnen, 'n beetje groter als bij ons de douche. Ik hield als 8 jarig manneke de hand van ons moeder goed vast... een voet met schoen en eentje met alleen de sok over 'n verbandje, gemaakt van ouwe lakens. Afspraken maakte gebeurde niet... gewoon wachten in de wachtkamer waar het altijd ijzig stil was. Soms anderhalf uur zitten. We waren aan de beurt en ons moeder vertelde wat er aan de hand was en deed mijn sok uit, de dokter trok met geweld het door ons moeder gemaakte verband van m'n voet dat vastgeplakt zat... Petertje had zweren onder de voeten en dat was pijnlijk... grote groene knollen onder de voet tussen de hak en de tenen. Lopen ging bijna niet dus liep ik op m'n hak. Tranen liepen over m'n gezicht van de pijn, als ons moeder dat verband eraf haalde deed ze zachtjes met water er op doppen tot het 'n beetje losliet. Dokters zijn dus geen moeders, daar kwam ik wel achter. Even dacht ik dat ik doodging toen dr Jansen de drie zweren doorsneed maar toen was ok snel de ergste pijn over, de druk was eraf. Ik was al ruim 'n week niet naar school geweest, dat was ook het enige leuke aan zweren onder je pootjes. De dokter gaf zijn assistente de opdracht om me medicijn mee te geven. Dat meiske, ik dacht van Slaats, pakte 'n kartonnen doosje, 'n pot met "witte trekzalf" en 'n spatel waarmee ze het doosje voldeed. Om de twee dagen nieuwe zalf op de drie zeren smeren en we kregen ook verbandgaas, echt verband dus. Ons moeder kreeg 'n klein flesje hoesdrank... je kent dat wel van dat dropwater, want ze had verteld dat ze verkouden was. Ik had wel willen ruilen met ons moeder; zij de trekzelf en ik dat lekkere drankje. We moesten 'n week later terug komen... Zo nu weer terug naar de apotheek aan de Floralaan... er zijn zes bureaus waar ze je kunnen helpen en bij binnenkomst moet je 'n nummertje trekken. Voor mij stond 'n jongen die geen nummer had en elke keer als er 'n nieuw nummer verscheen op het bord en er iemand naar toe liep keek hij op... wanneer zou hij aan de beurt zijn. Ik vroeg hem, heb je geen nummer? Hij keek me raar aan... ik zeg hier pak het mijne maar volgende keer moet je bij binnenkomst zelf 'n nummertje pakken anders zit je hier over 'n half jaar nog. Hij lachte tevreden. Ik keek nog 'ns naar de laden waar de dames de medicijnen uit halen... 'n muur met laden wel 15 laden hoog en wel vijftien meter breed... er stonden ook 'n heel stel bureaus... en vier dames waren aan het helpen... Tja, de tijden veranderen... Inmiddels waren er wel 15 mensen binnen die medicijnen kwamen ophalen, zakken vol, Ik dacht nog: "Tis gin dokter Jansen-tijd mer"...



WATTER WATTER WATTER



Als er een land is dat verstand heeft van water dan is het Nederland wel. Overal worden ze gevraagd om uit te leggen wat wij hebben gedaan om de watersnood tegen te gaan, wat wij hebben gemaakt zoals de waterkeringen etc. Dat komt omdat wij in het verleden, zie foto boven, nog al eens gecomfronteerd zijn met de rampen met water. We weten allemaal de ramp in Zeeland in 1953 (foto links), ik was toen 8 jaar oud maar herinner me het als de dag van gisteren. Nederland stond massaal op om elkaar te helpen en te steunen. Later toen ik bij Berkvens in Someren werkte, ik was toen 15 jaar, gebeurde het weer (foto rechts). Ik was net thuis met 'n enkelbreuk en luisterde de hele dag naar de radio en schreef alles op van dag tot dag. Dat was de watersnood in Tuindorp-Oostzaan. Wat weinigen van ons weten was de ramp in 1916. en waar was dat? In Volendam... zie fotootje. De dijken braken in 1916 op verschillende plaatsen door en geheel Waterland kwam onder water te staan. Vooral op het eiland Marken heersten rampzalige toestanden, die aan enkele mensen het leven kostten. In Volendam waren gelukkig geen mensenlevens te betreuren, hoewel het gehele dorp beneden de dijk onder water kwam te staan. We hebben ons nu beschermd tegen het water... Dit mocht nooit meer gebeuren...



STROO VAN VRUUGER

Veel straten in Asten die bij de kom behoorden konden dat niet zeggen maar wij van d'n Himmel hadden achteraan vroeger nog plakken vol met koren en haver staan. Tussen de woningen van Hein van der Wallen en het huis van Willem van Heugten stond het vroeger vol en ook aan de andere kant van de weg, langs ons "Peijke noa ut Liender" daar stond voordat boer Kuijpers en 'n weiland van maakte, de mooie gouden koren aren met korenbloemen en klaprozen aan de randen. Verder door naar Voordeldonk, tot aan de school daar waren ook veel korenvelden en korenplakken te vinden. In het begin werd dat nog met de hand gemaaid... later met de machine en hoorde je de dorskasten kraken... Door de veranderingen en de vernieuwingen werden na het dorsen meteen pakken stro gemaakt en die moesten natuurlijk vervoerd worden. Je zag dan de vrachtwagens rijden met voor op de kabine nog laadruimte om toch maar zoveel mogelijk in een keer te kunnen vervoeren. Toen zag je deze wagens vaak rijden... lang geleden dat ik die nog 'ns zag... Tja, ook hier veranderen de tijden. Als we nu naar Voordeldonk fietsen dan zien we geen "plakken" gouden koren-aren meer, alleen nog huizen... alles is volgebouwd... nee d'n Himmel is niet meer d'n Himmel van vroeger... Ook deze auto's van het plaatje behoren tot het verleden... Jammer toch?



OPE-LEUCHTSPEULE



Veel Astenaren hebben er vroeger van genoten... en het zat er altijd bom-vol, het openluchtspel in de schietbaanse bossen. Wat men zoal speelde door de jaren heen? In 1951: Boudewijn van Vlaanderen, in 1952: Willem Tell, 1953: Koren met aren van goud, 1954: Bernadette, 1955: De koopmna van Venetie, 1956: De held van Waterloo, 1957: Cunera van Rhenen, 1958: Het dorp der mirakelen, 1959: Het galgenmaal van Govert Goedbloed, 1960: De waaier, 1961: Paris of spot niet met de liefde, 1962: De parvenu, 1963: Babbie de zigeunerin en toen in 1964, waar dit affiche van is: Fanfarella. Het is echt jammer dat ze dat in ons mooie Asten nooit opnieuw hebben opgepakt... de plek in het bos is er nog altijd...



BEKANT ELLUF JOAR GELEEJE



Ik schrok er van toen ik dit weer zag staan... het overlijden van Anneke de Bruijn in Juli 2006... alweer meer dan tien jaar geleden. Zo'n lief menske. Anneke werd 87 jaar, 'n gezegende leeftijd toch? Hierboven nog 'n oude foto van het pand aan het Koningplein waar op dit moment nog altijd veel om te doen is. Hier stonden de stalen balken aan de linker zijkant er nog niet en ik heb vaak gedacht... "Kiek mer uit de ut nie umvelt"... Anneke was in Asten bekend als het vrouwke dat twee winkels in een runde: de kruidenierswinkel en de textielwinkel. Ik ben er wel 'ns binnen geweest... ik vond het lekker knus daar. Eerst heeft ze de kruidenierswinkel weg gedaan en later ook textielwarenwinkel maar ze bleef er wel wonen, aan die kant waar het op instorten stond. Rond 1910 had haar moeder de twee winkels daar geopend en rond 1960 nam Anneke het van haar over. Men is er nog steeds niet uit wat ze met het pand gaan doen... natuurlijk zou het behouden moeten blijven maar persoonlijk vind ik dat het al te veel verpauperd is.. zo erg zelfs dat ik het 'n schande vind voor Asten... ons dorp "onwaardig". Als het behouden had moeten blijven had men er 20 jaar geleden al iets mee moeten doen, toen Anneke er nog was. Het pandje ernaast is al gesloopt waar "Putje" vroeger zijn viswinkel had... maar goed ook trouwens want ik heb daar ooit het dak moeten repareren en toen was het al 'n onbewoonbaar gebouw en alles aan het dak en de hemelwaterafvoeren was rot en onderkomen. Er zijn nog steeds mensen die het gebouw van Anneke nog willen behouden... mij goed, maar dan moeten ze er wel snel iets moois van maken en niet vernieuwen zodat het 'n beetje "lijkt" op het oude... daar schieten we echt niks mee op en lukt dat niet? Omkiepen die hele zooi... weg met "de schaand van Aaste"... Hiernaast op de kleine foto staat "ons Anneke" nog in haar winkeltje... echte Nostalgie... Anneke, al tien jaar niet meer in ons midden. Waar blijft de tijd?




AAW FIETSE



Het bestond vroeger ook al, het keuren van fietsen en verkeersexamen afleggen maar ik heb het zelf nooit meegemaakt en trouwens ook nooit gezien. Misschien dat het in de stad wel bestond maar hier in de dorpen geloof in niet dat het in mijn tijd voor kwam. Trouwens... fiets keuren? Wij hadden als kinderen niet eens 'n fiets. Ik had natuurlijk wel ooit op mijn vader z'n fiets gefietst, onder de stang door en ook op die van ons moeder maar verder niks. Ik kreeg mijn eerste fiets... ook nog zonder fatsoenlijke rem toen ik 12 was en naar de ambachtschool in Someren moest.. dat ging ook niet te voet... dat was drie kilometer lopen. De fiets die ik toen kreeg leek 'n beetje op deze... Ik denk als ik zeg dat je wel moet lachen, tenminste de jongeren onder ons, de ouderen weten dat nog wel, maar vroeger zat ik geregeld "met mun boks tussen de ketting"... Ook ik had geen kettingkast op de fiets zoals deze jongen en ook geen jas beschermer achter bij het wiel. In de zomer was dat niet erg want dan droeg je toch maar weinig kleren maar in de winter hadden wij van die "weijte bokse an" en kon het wel gebeuren dat je tussen de ketting kwam zitten met een van je pijpen... gelukkig wisten wij hoe te handelen als dat het geval was... Ons moeder was er trouwens niet blij mee want vaak zat je broekspijp onder het smeer... Nostalgie toch? Leuk om aan terug te denken...



UN MEIDE ORKEST



Ik ken best veel bandjes, orkestjes en groepjes die vroeger zo hier in de buurt speelden. Ik ken veel namen zeker uit de jaren 50, 60 en 70. Toen er veel orkestjes waren omdat er veel dansavonden waren en die nog al eens van samenstelling wisselden. Ik heb wel ooit verteld dat ik als klein jongetje uren lang stond te kijken en luisterde naar de muziek bij Bertha Sengers, cafe de Waag. Daar speelde toen de Vereijkens uit Someren/Someren-Eind met zang van dat lieve meisje Mia, die later bekend werd als Imca van Someren. Ze speelde veel cowboy-liedjes enzo... ook tegenover de Waag toen Pegge en IJland in het cafe zaten van Zegers was ik vaak aan de deur te vinden want meteen rechts naast de deur zat het orkest. De foto hierboven is van Cafe van Helmond... je weet wel van vroeger uit d'n Himmel... In Juli 1961 speelde daar The Golden Rain Sisters. Jammer dat ik daar helemaal niks van weet maar ze schenen wel succesvol te zijn want in 1964 zaten ze er in ieder geval ook weer en misschien in die tussentijd ook nog wel. En een ding is zeker... 'n orkest met meiden brengt vaak naast gezelligheid ook veel charme...



TIS GEDOA



Geniet van de vrijdag, want zaterdag vergaat de wereld. Dat beweerden althans een stelletje Viking-fans uit het Engelse York. Noordse mythologie scheen te hebben voorspeld dat 22 februari 2014 de dag is waarop de aarde zou vergaan. Hahahahaha je lacht je toch te barsten.... Ze blijven maar aan de gang want dit kan al wel de honderdste keer zijn geweest dat de wereld vergaat... Toen ik 'n jaar of 11 was hoorde ik het voor de eerste keer... en nu zitten we in 2017 en we hebben die laatste van 2014 ook weer overleefd. Het goede nieuws was dat twee mensen zouden overleven, maar als je naam geen Liv of Livtrasir was, had je vette pech. Dat het einde der tijden toch echt die zaterdag de 22ste Feb 2014 zou plaatsvinden, komt volgens het Jorvik Viking Centre omdat er drie winters met vorst en twee zomerloze jaren achter ons liggen, tenminste vanuit Scandinavisch perspectief, en daar lag het aan. De mensen hielden de moed erin: op 21 mei 2012 en 21 december 2012 zou de wereld ook al vergaan, maar gebeurde er gelukkig helemaal niks. De oude Noormannen geloofden er heilig in dat het einde nabij was, dat ze Ragnarok noemden en zou worden ingeluid met een veldslag waarbij de goden Thor, Odin en Loki betrokken zijn. Odin zou daarbij vermoord worden door de mythische wolf Fenrir en als gevolg daarvan verdwijnen we allemaal zonder pardon in zee. Nu moet ik wel zeggen dat ik die Thor en Loki nooit heb gezien en die Odin die ze vermoord zouden hebben ook al niet. Allemaal onzin maar het zou wel 'ns goed zijn dat God de wereld zou laten vergaan... opnieuw opbouwen en de mensen die eerlijk en normaal zijn geweest weer terug laten komen en daar horen Sadan Hoessein, Stalin en Hitler zowiezo niet bij... heel zeker niet.



OONS ORKEST



Potverdorrie zeg, nu vond ik nog 'ns wat moois... ik neem je mee terug naar 1964. Ik moest in augustus 1964 in dienst maar omdat ik graag muziek maakte was het "gelegenheids-orkestje" de Pelona's, waar ik af en toe mee optrad, gevraagd om met Asten kermis op te treden... vier dagen bij cafe Eijsbouts, je weet wel dat kleine cafeetje op de hoek Prins Bernhardstraat en Burg. Frenckenstraat, de muziek te verzorgen en dat hebben we ook gedaan. Ik nog aan het zoeken welke cafe's er nog meer muziek hadden zitten in Juli 1964. Ik heb er 'n collage van gemaakt en ook van ons orkestje van toen. Het waren wel wat oudere mensen waar ik mee speelde maar ze hadden ervaring en wisten wat mensen vermaken was. De advertentie van ons staat in het midden en er staat bij Dina en Jo en dat was volgens mij van Jo Middendorp die toen het cafe voor die Asten kermis had afgehuurd. Dat gebeurde vroeger wel meer. Zoals je ziet zat er ook muziek bij Bakens op de Markt, nu cafe van Hoek, bij Clevis, bij Manders, bij van Helmond en bij de Kroon. Bovenaan heb ik onze foto's erin gezet. Links Toon van de Weerden de drummer, rechts accordeonist Frans van Hout en in het midden, ik zei de gek... alweer meer dan 'n have eeuw geleden...



PLATJES KIEKE VRUUGER



Ik weet niet meer of ik hierover al ooit iets heb geplaatst maar zoals je ziet was er vroeger ook al belangstelling voor Nostalgie. Het betreft 'n tentoonstelling van oude foto's waar ook nog iemand komt zingen en verhalen vertellen van vroeger. Ik denk dat wij van d'n Himmel daar ook iets mee hebben want tijdens onze reunie in 2012 hebben we ook foto's getoond, liedjes gezongen en ik heb ook wat verhaaltjes verteld toen... Leuk aan deze advertentie is de aankondiging in Astens dialect.. echt schitterend. Ik weet niet meer van wanneer dit stukje was in de krant maar het was in ieder geval nog in de tijd dat burgemeester Ploegmakers er was en in de kerk nog het lof was.



REECHTING KUNNINGSPLEIN



Ja beste Himmel-vrienden, dit is weer zo'n oud plaatje van vroeger maar ik heb het ergens gedownload en daar stond iets bij geschreven wat ik helemaal niet wist. Rechts zie je waar de familie van Horssen ooit woonden zover ik weet... in ieder geval Piet en Noud... nu is er cafe d'n Engel. Links zie je de villa van de Bluijssens met op de achtergrond de prachtige huizen op het Koningsplein, toendertijd nog het Plantsoen met links het oude postkantoor dat later burgemeesterwoning werd van burg. Ploegmakers en later werd het ook nog 'n kantoor van de gemeente Asten. Rechts daarnaast woonde hoofdonderwijzer ten Haaf. Hij was door de Bluijssens naar Asten gehaald om het onderwijs in de goede richting te helpen. Er kwam 'n nieuwe school aan het Plantsoen en in zijn eigen woning had hij plaats voor enkele interne leerlingen van meestal rijke komaf die speciaal onderwijs kregen. Maar ik heb nooit geweten dat ook Mister Hoes er ooit woonde of in het huis rechts ernaast. Hier stond n.l. iets over te lezen op de site waar ik het plaatje van heb, misschien zijn er mensen die dit kunnen beamen.. volgens mij woonde in het huis ernaast mister Bouwman die hoofd was van de Mulo-school in mijn jonge tijd. Dat het plaatje oud is zie je wel aan de kleding van de personen die er op staan.



SCHON HOLLAND



Ja Nederland kan mooi zijn, op plaatjes tenminste. Ik stond deze week 'n paar keer op en alles was bevroren... dat ziet er mooi wit uit... de spinnewebjes buiten zijn mooi wit geworden... mooi toch? Toen nog wel maar toen moest ik nog de fiets op naar de fysio... er naar toe ging nog maar toen ik bezweet terug kwam had ik 'n sterke wind van voren... brbrbrbr koud koud... Nu chat ik af en toe met mensen uit Thailand en die man kent Nederland ook van de plaatjes... hij zei: Peer dat is toch hardstikke mooi... die molens in Holland met zo'n prachtig besneeuwde deken en dichtgevoren water... Kan hij rustig zeggen want die heeft het nooit in het echt gezien en al zeker niet gevoeld... Ik vraag hem: hoe zijn de winters bij jullie? Nou zegt ie, bij ons is het ook ooit winter, 14 dagen lang en dan is het rond de 12 graden... Nou nou, ik zeg, volgende keer stuur ik je met nieuwjaar geen kaartje meer met molens en wit landschap maar gewoon zonnige plaatjes met tulpen en klompen want dat is ook Holland op z'n best.



SCHON GEWEEST



Ik kan er nog steeds niet over uit... m'n eerste echte optreden als "zwetshannus" in de kerk waarvan ik vroeger dacht dat ik er nooit zou komen. Ik moet zeggen dat het uitermate goed geschikt was om mijn 5 jarig Himmels.nl daar te vieren... geen lege plekken, lekker vol en ik vond het er gezellig. Nu kende ik natuurlijk de mensen die het daar allemaal doen... Marieke... die ken ik al van kleins af aan want die zat op de lagere school in dezelfde klas als ons Nancy en woonde maar "nne goi" "van ons af. Jan Zantingh ken ik omdat hij altijd kwam squashen toen wij het beheer van de Pas in Someren hadden. Ik wil hun dan ook bedanken dat het mogelijk was om daar mijn optreden te mogen verzorgen, ook Leo Gabriels bedank ik voor al hetgeen hij weer aangewakkerd heeft en mijn maatje Jan van Eijk die het geluid verzorde samen met Marieke en ook de camera terbeschikking steld om zo de 4k-viseo opname te kunnen maken. Ik zag op facebook de foto voorbij komen van "In de Gloria" maar dan met bomen etc... en daar ben ik bij gaan staan om deze mooie opname te krijgen...



MOEDERMELLIK



Tegenwoordig worden zuigelingen ook zo genoemd maar ze worden grootgebracht met de fles... als het maar even niet wil lukken met de borst gaat men over naar de fles. Vroeger was dat wel even anders en werd 'n aanstaande moeder ook goed voorbereid hoe men als hun kind is geboren, de baby de melk moet toedienen... en dat was met de borst. Ik vond in 'n boekje van vroeger nog wat de voordelen waren en vele tips over kinderen groot te brengen met de gezondste melk voor 'n kind... "moedermelk". Hierboven bij de plaatjes geven ze de houding aan... Ik geloof niet dat ons moeder daar vroeger zo op gelet heeft en ik ben er niet klein van gebleven. Bij de plaatjes stond trouwens nog wat te lezen, linkerplaatje: Goede houding is achterop de stoel zittend, beide voeten op de voetenbank en het kind goed ondersteunen. Het rechterplaatje: Slechte houding, op de rand van de stoel, de voeten niet ondersteund en de schoot helt, het kind rust niet gemakkelijk doch moet opgehouden worden. Hoe oud het boekje is kan ik niet terug vinden maar het is wel oud al want er staat ook nog in hoe je goedkoop 'n babywiegje kan maken van 'n bananenkratje of losse plankjes...



UT GEMINTEHUIS



Zo zag ons gemeentehuis er vroeger uit en achter het gebouw was de school afgebroken en rechts er naast stonden vroeger wat huisjes en het cafe van Knapen, ook dat was hier allang weg. Links naast het gemeentehuis liep en loopt nog steeds de Marktstraat richting kerk en op de andere hoek was vroeger zoals je nog net kunt zien de Amsterdam-Rotterdambank, tegenwoordig afgekort AMRO-bank. Nu is er iets heel anders in gevestigd. Later is het gemeentehuis uitgebreid aan de achterzijde en het plantsoen, Koningsplein werd parkeerplaats. Mensen hebben graag de auto zo kort mogelijk bij hebben staan als ze boodschappen doen... liefst net naast de kassa... hahhahaha..



GRUUNTE INWEKKE

Vroeger werd er veel tijd besteed aan het inmaken van groente, van vlees, soep en vruchten. Dat moest ook wel want we hadden toen nog geen koelkast en het meeste werd bewaard onder in de kelder die de huizen van vroeger meestal wel hadden. Bij ons in d'n Himmel moest je dan wat treden naar beneden maar rechtop staan was er moeilijk. Het klein raampje zat aan de voorkant van het huis bij het "keldergat" want zo noemde wij dat raampje met rooster in het kleine portaaltje met stoepje voor in ons huis. Vandaar uit was het mogelijk om binnen te komen in de kelder. Dagen lang werden er aardappelen uit gedaan en geraapt die ook in de kelder kwamen liggen... Dagen lang was men bezig met her schoonmaken van boontjes, snipperbonen werden gesnipperd en spersieboontjes gebroken en flodderbonen uit hun vachtje gehaald. Ook haden we peultjes en wat ook veel werd ingemaakt waren appelmoes en rabarber. Dagen lang was men bezig met het uitkoken van de flessen van 1, 1,5 en 2 liter en de ringen werden goed schoongemaakt. Natuurlijk moest er ook plaats gemaakt worden in de kelder. Wij waren thuis met elven dus er moest wel veel worden ingemaakt om de winter door te komen. Ook het varken, of ooit wel twee varkens werden geslacht ook daar werd ook veel van ingemaakt. Spek en koajkus werden er veel gegeten... toen was de slogan nog "Hoe vetter hoe beter" en vet was het dat kan ik je wel vertellen. Wij werden grootgebracht met spek, balkenbrei, lever en zult. Het ging denk ik bij ons precies zo als in andere huishoudens in d'n Himmel, die van vroeger dan. Geld hebben wij nooit veel gehad... weelde was voor ons niet weggelegd... maar eten? Dat hebben we goed gedaan altijd... vandaar dat wij zo'n sterk "ras" zijn denk ik. Ik ben m'n ouders nog altijd dankbaar daarvoor... ze zorgden dat er "brood op de plank kwam" en dat we zeker niet, zoals men toen zei: "Nie uit de boks weijde"...




PUSTOOR DE KLEIJN (1922-1978)

Wie hem gekend heeft zal dit zeker beamen, het was 'n gewelgige man. Niet alleen als kapelaan vroeger, niet alleen als pastoor later maar ook als gewone mens. Ik had dit berichtje nog altijd bewaard en vond het tijd dat ik het nog 'ns laat zien hier op de website van Himmels want pastoor de Kleijn was echt Himmels. Ik ken hem van de KAJ en de KWAJ waar hij aalmoezenier was en vaak kwam hij naar "de Kajuit" om te kijken hoe het allemaal ging met de opgroeiende jeugd. Altijd klaar voor 'n praatje en altijd bereid je bij te staan en te helpen als je ergens mee zat. Toen Annie en ik trouwde in de noodkerk aan de Daliastraat was hij de pastoor en voor ons trouwen werden we 'n keer uitgenodigd in zijn woonhuis vlak bij het houten kerkje. Hij deed de mis toen we trouwde want hij kende ons allebei goed, woonden in zijn parochie en gingen er ook naar de kerk. Toen hij overleed was Asten in diepe rouw. Toen ik het hoorde van de dood van de pastoor was het of alles de wereld even stil stond. Wat was er gebeurd, de pastoor voelde zich op zondagmorgen al niet echt lekker, maar had in de missen toch nog gewoon gepreekt. Hij was nog op bezoek geweest bij de deken maar het glas wijn wat ze dronken smaakte hem niet. Hij zei dat zijn maag niet in orde was en ging voor zijn doen vroeg naar bed. Kort nadat hij naar bed is gegaan moet hij zijn overleden. Zijn huishoudster Leen had niets gemerkt. De pastoor is vredig ingeslapen. Toen Leen rond vier uur in de morgen eens ging kijken, vond ze hem dood in bed liggen. Het bericht van zijn overlijden had iedere Astenaar diep geschokt, hij werd maar 55 jaar oud. Hieronder het kranteknipsel uit Peelbelang van februari 1978 wat zijn naaste collega pater de Boer over hem schreef. Het is terecht dat men vlak bij zijn kerk 'n mooie straat zijn naam heeft gegeven: Pastoor de Kleijnhof... mooier kan iets niet zijn ook al is de kerk nu ook gesloten.





UT RMFUBBRIEK



Echte nostalgie, daar hou ik van en met mij nog veel Himmelnaren meer denk ik zo, trouwens Alle Astense mensen wel. Dit is het oude melkfabriek, wij noemden dat "Ut Romfubbriek". Mensen net als ik kennen het van de tijd dat het in de Julianastraat lag en later aan de Heesakkerweg maar vroeger stond het aan de Molenstraat, achteraan, wat nu de Burg. Wijnenstraat is. Hoe het begon? Tussen 1893 en 1896 werden er vijf kleine melkfabriekjes gebouwd, Asten-dorp, Heusden, Ommel, Voordeldonk en d'n Dijk. Daar waren de verzamelplaatsen van de melk. De voornaamste was die in de Molenstraat van toen en in 1898 werd dat een stoom-zuivelfabriek. Op 22 februari 1915 werd de cooperatieve vereniging tot verbetering der Zuivelbereiding opgericht, "Oude Molen". Op 14 december 1926 begon men met de overplaatsing naar de toenmalige Fabrieksstraat, nu de Julianstraat. Deze foto is nog van de opening toendertijd, jammer dat de foto zo onduidelijk is want er staat ook iemand uit d'n Himmel op, Antoon Leenen de kassier van de Rabobank vroeger en ook de burgemeester van toen dhr Wijnen en directeur Rijpkema staat er bij. In het midden die grote man is de zuivel-consulent van Noord Brabant ingenieur Tonke Struif.



DUN ANLOOP

Ik was nog wat aan het zoeken over cafe's in Asten en kwam nog uit bij Hardrock Cafe d'n Aanloop in het pand waar vroeger nog ooit 'n bakkerij was met winkel. Het is inmiddels alweer 32 jaar geleden dat het werd geopend, 1984 en tien jaar later weer werd gesloten. Ik vond dit kranteknipsel nog tussen mijn papieren over het hoe en wat. Het begon als bruin-cafe maar er kwamen zoveel liefhebbers van hardrock dat het werd omgedoopt tot hardrock cafe. Lees hieronder over wat de bedoeling was. De foto heb ik erbij "geshopt".




Het cafe werd losgekoppeld van het fitness-centrum dat 'n eigen ingang had gekregen. De uitbater van d'n Aanloop was Cor Brugmans die in Asten al bekend was want hij was er al 'ns fietsenmaker en later bakte hij de frietjes en de snacks aan de Emmastraat maar dit werd 'n geheel nieuwe uitdaging en hij deed dat op fantastische manier... Jammer dat het Hard-Rock-Cafe niet meer bestaat, hij was tot ver buiten Asten bekend. Veel Astense jongeren vonder er "hunnen twidden thuis"...



IN DE AAW SCHOOL



Het had jarenlang dienst gedaan als school en stond op het Koningsplein, de oude school welke ik hier op Himmels al zo vaak heb laten zien. Ik heb de school hier even vastgemaakt aan 'n advertentie uit 1926 toen de school dienst deed als 'n soort gemeenschapshuis. Op de advertentie zie je dat er nog wordt gesproken van "de oude school" waar 'n uitvoering is en de naam zegt al voldoende", de filmuitvoering van "het geheim der biecht". De school werd ook nog de Harmoniezaal zoals je op de foto nog net kunt lezen. Toen werd het later 'n atelier en in 1958 afgebroken.



PLEK EN ALLEMINUJUM



Sluis elf is altijd 'n schutsluis geweest en dat zie je hieronder waar 'n schip bezig is de schutsluis te verlaten richting Helmond... de schutsluizen waren er om de hoogte verschillen te overbruggen.. Achter het hekwerk wat je ziet loopt de grote weg van Helmond naar Nederweert en aan de andere kant lagen vroeger twee fabrieken. Rechts zie je het alluminiumfabriek waar ze pannen etc maakte, de Planinal en links daarvan zie je Berkvens deurenfabriek... in de volksmond "Pietje Plek" genoemd, die naam kreeg hij omdat men er deuren verlijmden. Helemaal links zie je nog net het terrein tussen de deuren en de spaanplaten fabriek waar vroeger veel hout lag opgeslagen.... ik weet dat want ik werkte in beiden fabrieken van Berkvens. Eigenlijk behoorde dit allemaal bij Someren want de grens met Asten was bij de Aa maar daar hebben ze verandering in gebracht en zijn ze de grens gaan verleggen en is "de knaal de grens"... Veel mensen uit Asten hebben bij Berkvens en de Platinal gewerkt vroeger.


SELFIES MAKE

Ik moet er altijd mee lachen hoe mensen tegenwoordig selfie's maken. Je komt er de gekste gezichten tegen, de raarste lichaamsdelen en de domste plaatsen. Ik zal 'n paar voorbeelden geven... een 21-jarige vrouw in Moskou schoot zichzelf bijna dood toen ze een selfie maakte terwijl ze een pistool tegen haar hoofd zette. Ze is zwaargewond naar het ziekenhuis gebracht. Een 21-jarige man uit Singapore die een selfie wilde nemen op een rots op het Indonesische eiland Bali kan het niet meer navertellen. De man was net aangekomen voor een vakantie met vrienden toen hij op een rots een foto van zichzelf maakte met de zee op de achtergrond. Vervolgens gleed hij uit, viel in zee en verdronk. Hij bleek niet te kunnen zwemmen. Ook een achttienjarig meisje overleefde het maken van haar selfie niet. Ze zat op het dak van een trein in het noordoosten van Roemeni en wilde een zelfportret maken toen ze met haar been een elektriciteitsdraad raakte en gelektrocuteerd werd. En er gebeuren ook nog andere dingen met selfie's. Zo maakten Russische brandweerlieden afgelopen maart een selfie terwijl ze bij een brand stonden in een winkelcentrum waarbij zeventien mensen omkwamen. Niet echt smaakvol natuurlijk. De twee mannen werden wel ontslagen. Niettemin, er is natuurlijk altijd baas boven baas: Een Amerikaanse tiener werd voor de rechtbank gesleept wegens moord op een klasgenoot. De klasgenoot werd dood thuis gevonden met een schot door zijn hoofd. Later werd op social media een selfie van de tiener gevonden terwijl hij bij het levenloze lichaam van de klasgenoot poseerde. Dan is de nepselfie van de jongen die zogenaamd door een haai werd aangevallen een stuk onschuldiger. Het leek heel gevaarlijk maar hij had het gephotoshopt, is ook een stuk veiliger. Hoe wij vroeger onze selfies maakten? Dat zie je op de foto... hahahahhaha, gaaf toch? Niet gevaarlijk want er moest 'n telefooncel in de buurt zijn en die telefooncellen vindt je niet op grote hoogte ofzo...



IN DE WINKEL KIEKE



Jaren geleden had Willy Hoebergen 'n winkel in de Prins Bernhardstraat en we herinneren ons zeker nog zijn naaimachinehandel daar. Maar hij had niet alleen naaimachines want je kon er ook bestek, pannen en serviesgoed kopen. Natuurlijk weet ik dat want Annie en ik kochten er onze cassette, lepels, messen vorken etc etc. Hier nemen we 'n kijkje in 'n klein gedeelte van de winkel waar nu 'n afslankcentrum is gevestigd. Hoelang dit is geleden dat de foto werd gemaakt weet ik niet precies maar wel lang geleden dat is heel zeker want dat kun je wel zien aan de spullen die er staan en die echt niet meer van deze tijd zijn en ze hadden er van alles en nog wat en.... je werd goed voorgelicht.



PRDE BESLA



Zoals op de foto, prentbriefkaart om te versturen, zo ging dat vroeger als de paarden die de karren en de wagens moesten trekken, moestem worden beslagen. Deze foto is van de smederij van de firma van Eersel, maar ik weet niet precies waar die toen lag. Voor het bedrijf van Eersel gaan terug tot 1896 met de inschrijving van de Hoef en Kachelsmederij van de uit Tilburg afkomstige vader Frans en zoon Gerrit van Eersel. Er werd aan de Emmastraat in Asten gestart met een smederij met caf zoals in die tijd gebruikelijk was in deze regio. Ze hadden die bedrijven in de Emmastraat ende twee zonen van Gerrit, Frans en Jan van Eersel namen het bedrijf over en verhuisden naar de andere kant van de weg... dat was terhoogte waar nu Bots witgoed is. Ik weet nog goed dat daar de garage van van Eersel was. Jan nam de garage voor zijn rekening en Frans de smederij. De smederij bleef hier gevestigd tot 1949. In dat jaar verhuisde de smederij van de Emmastraat naar de Burg. Frenckenstraat. Bij de smederij werd in 1955 een woning met winkel in huishoudelijke artikelen en gereedschappen bij bijgebouwd. De werkzaamheden die in die tijd werden uitgevoerd in de smederij waren naast de traditionele hoef en kachelsmederij werkzaamheden als het schoonmaken en repareren van kolenkachels en het beslaan van paarden ook de reparaties en de verkoop van landbouw werktuigen. Op de foto hoefsmid Gerrit van Eersel met geheel rechts Driek Berkers van het kasteel die de eigenaar was van het paard. De dames ken ik niet.


RKENE




Aanpassingen zijn er overal maar vandaag was ik nog 'ns aan het kijken hoe wij vroeger op school moesten leren rekenen. Ik vond het raar dat mijn dochter die op de Deken van Houtschool zat thuis kwam en 's avonds rekensommetjes maakte maar anders als wij. Neem bijvoorbeeld + en - sommen. Wij schreven b.v. vroeger 3 + 4 = 7 en 4 - 3 = 1. We zeiden dan 3 en 4 is 7 en 4 min 3 is 1. Ons nancy zei dat ze het zo niet moesten doen... 3 erbij 4 is 7 en 4 eraf 3 is 1. Natuurlijk is het dezelfde uitkomst maar de het wordt wel allemaal anders geleerd. Tegenwoordig wordt er op de grote school ook veel geteld met machientjes en op de tablet en pc. Wij leerden hoofdrekenen nog zoals het moest. Wanneer ik bij 'n dartwedstrijd de schrijver was, wat inhield dat je op moest schrijven wat de twee tegenstanders gooide met drie pijlen maar dat moest elke keer ook van het begin bedrag worden afgeteld, vanaf 501, en dat voor beide spelers. Voor mij geen probleem want ik kan snel tellen... geleerd op school vroeger. Daarbij heb ik me in de jaren van tellen bij darten 'n foefje aangeleerd.. b.v. 418 min 39 =, 39 tot 100 is 61, die bij de 418 tellen = 479 en dan 100 eraf, is 379. Het lijkt moeilijk maar gaat 'n stuk sneller en is veel handiger. En dan nog hoe wij dat vroeger op school op moesten schrijven... kijk hierboven nog maar 'ns...

Linksboven de plus-som: 7+8=15, 5 opschrijven 1 bewaren (komt in het linkerrijtje 'n 1 erboven staan). 1+1+2=4. uitkomst 45. Linksonder de min-som: 1-3 gaat niet van de 5, 1 erbij halen wordt 11, van de 5 'n 4 maken, 11-3=9. verder 4-7 gaat niet van de 4, 1 erbij halen en van de 4 'n 3 maken, 14-7=7. verder 3--2=1. Uitkomst 178. Bij de vermenigvuldigsom spreekt het vanzelf en in het middel de deelsom: 6:6=1, 6--6=0 dan 9 bijhalen. etc etc. Bijhalen dat waren de stippellijntjes. Zo ging dat vroeger in mijn tijd... Nostalgie bij juffrouw de Vent.



TRUG NOA VRUUGER



Ze zeggen ooit die goeie ouwe tijd... voor sommige dingen is dat ook zo maar voor 'n hoop dingen is dat echt niet... Als ik denk toen ik klein was en het hartje winter... sneeuw lag op de slaapkamer, bloemen stonden op de ruiten, de "plee" was buiten, je moest door de kou naar de stal om de kolenkit vol te doen. Je wilde met 9 man kort bij de kachel zitten terwijl er maar hooguit plaats was voor vier. Nee het was niet allemaal zo fijn. Ik denk er wel graag aan terug... Kijk de plaatjes, linksboven meisjes die moesten gaan melken met de trasportfiets voor de melkkruik op te zetten. De groenteboer kwam wel fijn aan huis en in het klaslokaal stond heel vroeger ook maar een kachel... vlak bij de juf. We werden gewassen in 'n zinken teil die ook dienst deed als afkoeling in hete zomers. Als de ijscoman in d'n Himmel kwam kregen we 'n halve ijco van ons moeder... met van die koekjes erom... De huizen waren vaak slecht zoals op de foto.. gewoon 'n buurt in 'n grote stad... Nostalgie... heerlijk.



VUR TE LZE



Dat is nu weer echte nostalgie. Wij hadden die vroeger ook toen we nog in d'n Himmel woonden. Katholieke Illustratie was een Nederlands weekblad voor katholiek Nederland. Het was gedurende 101 jaar (1867-1967) een veelgelezen en alleen daardoor al invloedrijk familieblad en een van de grootste tijdschriften van Nederland. Het was een instituut, naast onder meer Katholieke Volkspartij (KVP), de Katholieke Arbeidersbeweging (KAB) en later Nederlands Katholiek Vakverbond (NKV). Het blad is van 2 april 1942 tot 30 mei 1946 niet verschenen. Hierboven is de uitgave van 6 november 1929... 87 jaar geleden. In de jaren 60 was het katholieke karakter van de Katholieke Illustratie al op de achtergrond geraakt en begin 1968 werd het "katholieke" uit de titel geschrapt. In 1968 werd het blad opgeheven: het had nog 108.000 abonnees. Veel mensen, ook in Asten hebben de Katholieke Illustratie altijd graag gelezen.



UN FOTOHOKSKE



Nee in Asten heeft zo'n ding nooit gestaan, daar zal Asten wel te klein voor zijn geweest
maar ik de stad als Helmond en Eindhoven was zeker zo'n ding wel te vinden: het fotohokje... 'n hokje waar je pasfoto's in "no time" kon maken. Ik weet nog toen ik in dienst was en in Oirschot lag... toen gingen we we 'ns uit in Eindhoven en toen we 'n keertje was gedronken hadden, beetje veel, gingen we richting station want we moesten met de bus mee naar Oirschot. We moesten dan meestal nog wachten op de bus en gingen in zo'n fotohokje... en mijn Eindhovense maat deed z'n broek naar beneden en liet dat apparaat 'n paar foto's maken van z'n blote kont... als die klaar waren haalde hij die voor uit het uitgifte vakje... scheurde de vier foto's van elkaar en legde er eentje in het hokje... vaak kwamen er meisjes die daar met vriendinnen wat leuke foto's lieten knippen en die vonden dan die foto van 'n dienstmaatje en kwamen schaterlachend met die foto naar buiten. Als die weg waren legde mijn maat er weer 'n nieuwe in het hokje en op 'n keer kwam er 'n shieke mevrouw... wij lachen... toen ze haar foto's klaar had zagen we dat ze de foto van die blote kont in d'r tasje stak... dat was altijd lachen met die apparaten, jammer dat ze weg zijn... tenminste, ik zie ze nooit meer. Lachen met die dingen...



UT GEMINSCHAPSHUIS



Ooit was dit het gemeenschapshuis van Heusden. Toen ik nog maar net uit "dienst" was, ik was toen nog maar net 20 jaar, kwam ik in Heusden bij 'n orkestje... the Independents. Daarin speelden de Heusdenaren Hans Berkvens en Peter Waals en bij die laatste thuis daar hadden ze de sleutel van het gebouw dat aan hun woonhuis grensde. Op de foto rechts zie je het woonhuis van Tinus Waals die daar 'n bouwbedrijf had. Zo kon het gebeuren dat wij met dat bandje er iedere week gingen repeteren als het er vrij was en dat was best vaak. Voor die tijd had ik er al ooit moeten spelen voor de KAJ en KWJ als die 'n feestavond hadden. De verenigingen van Heusden maakten er gebruik van zoals de fanfare en de jeugdverenigingen en ook werden er concerten gegeven en toneeluitvoeringen.



AAW STROATE VAN AASTE



Vroeger waren de namen van de straten heel anders. In oorlogstijd mochten van de Duitsers geen namen van ons Koningshuis worden gebruikt. De grote rode stip is de kerk en in het rose rondje is het Koningsplein van nu wat vroeger 't Plantsoen was. De lichtgroene weg richting Someren is nu de Wilhelminastraat maar was daarvoor ooit de Torenstraat. De oranje streep is de Mgr. den Dubbeldenstraat maar vroeger de Korte Kerkstraat en ook de Prins Hendrikstraat. De zwarte streep vanaf het Koningsplein is de Kerkstraat. Linksboven het donkerblauwe stuk is nu de Burg. Wijnenstraat maar was vroeger de Molenstraat. De kleine rode stip is het gemeentehuis en de rode cirkel is de Markt maar vroeger noemde men het Marktplein, en tussen de Markt en het Koningsplein, hier donkerrood is nu de Marktstraat maar was vroeger de Korte Kerkstraat. Eentje verder de rode streep nu de Kleine Marktstraat is was vroeger de Marktstraat. Vanaf het Koningsplein de donkergroene streep met die bocht erin is nu de Julianastraat en was vroeger de Fabrieksstraat. Ongeveer halfweg bij die bocht loopt ook 'n zwart streepje dat is de Eerste Sint Jozefstraat. Vanaf de markt richting Ommel in licht blauw is nu de Prins Bernhartstraat maar eerder ook al Stationstraat en Tramstraat. Het paarse streepje is nu de Burg. Frenckenstraat maar was vroeger de Binnenstraat. Het donkere oranje is nu de Emmastraat maar vroeger de Nieuwstraat... die liep tot de kruising waar nu Letters en zo is en daar begon de Hemel, donker bruin, wat nu ook de Emmastraat is... waar je linksaf richting Voordeldonk ging in beige kleur was het Hemel-Eindje nu allemaal Hemel. Waar de bruine streep over gaat in zwart begon de Wolfsberg. De lange gele streep was vroeger de Wolfbergsemolenstraat, nu begint vanaf de Prins Bernhartstraat, de Logtenstraat, 'n stuk verder de Margrietstraat dan de kruising met de Hemel de Hoogstraat in tot achteraan in de Wolfsberg. Het stuk van de Margrietstraat was eerder al Logtenstraat die liep van de Prins Bernhartstraat tot aan de Hemel. Ik denk wel 'ns ooit "hoe d ut toen waar"...



NUN AAWE ROOKSTOEL

Bij ons noemde we het "de stoel van onze vadder". Die zat er ook meeste tijd in, het was zijn stoel. Ik denk dat het wel bij de meeste huishoudens zo is geweest. Wij hadden die ook eentje en die kon je achter verstellen in drie standen en de kleur was niet zoals deze maar 'n bruine met figuren erop. Maakt niet uit... als ik die stoel weer zie dan zie ik mijn vader daar weer zitten... asbak vlak in de buurt... "ut krentje in de haand en tas koffie dur bij" en natuurlijk die onvergetelijke sigaar in de mond of tussen de vingers. Toen we nog in d'n Himmel woonden hadden we 'n divan. Mijn vader moest toen nog werken en ging daar op liggen om 'n dutje te doen als hij gegeten had en de tafel werd afgeruimd en afgewassen en hij moest wachten tot de rikkaarten konden worden gegeven. Later kregen we de ligstoel... Het was echt 'n heerlijk ding om in te zitten maar zoals gezegd, "hij waar vur onze vadder"..... Die heeft er dan ook veel tijd in versleten.. maar het was hem gegund want hij heeft zijn leven lang voor ons geploeterd en als je dan 65 bent dat is het heerlijk om nog wat uit te kunnen rusten... Nie dan?



KAPELLEKE VAN OMMEL

Missiezusters Franciscanessen van de H. Antonius van Padua, In 1939 wordt het klooster "Maria Schoot", een klein huisje, in gebruik genomen. De zusters dragen aanvankelijk de zorg voor de kerk, de kleuterschool en een naaicursus. In 1954 worden enkele zwakzinnige kinderen opgenomen en verzorgd. In Ommel ligt dus het begin van de zorg voor geestelijk gehandicapte kinderen door de congregatie. In 1961 verhuizen de kinderen naar Beek en Donk of Ottersum. In 1999 verlaten de zusters het huis omdat de verbindingen met dit kleine plaatsje te moeilijk zijn voor de inmiddels hoogbejaarde zusters. Er zijn in de loop der tijd van het kapelletje heel wat pentekeningen gemaakt... hieronder zie je er 'n paar. Het klooster stond vroeger op wat nu het Onze Lieve Vrouweplein is. Het kapelletje aan de Marialaan staat er nog altijd maar doet dienst als kantoor voor 'n bedrijf. Het is wit gemaakt maar je kan het nog duidelijk zien dat dit het kleine kapelletje van toen was, fotootje rechts onder.





VAN DE MELLUKBOER


Ik vond het vroeger geweldig en 'n hele ervaring als ik met melkboer Toon van der Steen (84) mee mocht op zijn route over Heusden. Eerst 'n paar klantjes hier en dan naar Heusden. Ons moeder maakte me 'n paar grote boterhammen en ik kreeg 'n ijzeren mok mee, drinken hoefde niet want ik kreeg van Toon melk of karnemelk, wat ik maar wilde, want het moest er allemaal uit zien alsof ik "unne grote mens was"... trots al 'n pauw zat ik naast Toon en af en toe mocht ik de lijnen van het paard vasthouden. Je hoefde niks te doen want het paardje wist uit z'n eigen overal de weg. Vroeger kwam de melkboer langs, net als de bakker met z'n grote mand voor op de fiets vol broden en mikken... de groenteboer kwam twee keer in de week met z'n paard en wagen en alle soorten groente bij zich. Tegenwoordig hebben ze voor de flessen van die grote plastic kratten maar Toon van der Steen had toendertijd nog van die ijzeren en ik vond er dit plaatje nog van. Hierin stonden de literse flessen met karnemelk, met gewone melk en de soorten pap zoals karnemelkse pap en havermoutenpap. Die kratten waren best zwaar als die vol flessen stond en Toon had het er niet makkelijk mee om die te verwisselen. Ik heb het plaatjes van Toon al ooit geplaatst maar ik laat het hier toch nog even zien dan weet je waar ik het over had. Op de terugweg van "ut romfabriek" in de Julianastraat naar huis, dan zette Toon mij op het paardje, sloeg hem tegen de kont en zei... naar huis gij. Het paardje liep op z'n gemak naar de Emmatraat, sloeg bij d'n brouwer linksaf en liep naar zijn stal achter het huis bij de familie van der Steen. Toon liep achter het paardje aan en telde zijn geld onderweg... "Moi um mee te make"





NOIT MER VURGETE


Er zijn van die dingen in je leven die je nooit meer vergeet en waar je toch nog wel 'ns aan terug denkt. Voor mij zijn dat b.v. de begrafenis van de vrouw van Burgemeester Ploegmakers... en het afbranden van de strohulzen fabriek van Sjang van Goch... Het overlijden van de vriend van Lies van Heugten (37) die bij het afbreken van de oude school op het Koningplein onder 'n vallende muur kwam, Het vertrek van de familie van Bussel, ome Frans, vanuit de woning van Jan Lomans (29) naar Canada in 1950. Lenie Boerenkamps die overleed nadat ze in Turrup op de bus stond te wachten en ongelukkig ten val kwam. Hoe de vriend van ons Ellie, Wim Martens die in dienst was, halsoverkop moest vertrekken om terug te keren naar zijn kazerne tijdens de watersnoodramp in 1953 om daar hulp te gaan bieden. Maar er is nog iets waar ik nog wel 'ns aan terug dacht en me goed herinner. Ik vond hierover nog 'n artikel in 'n krant: "De begrafenis van 'n moeder". Ook dit kan ik me goed herinneren terwijl het niet in onze buurt was. Marietje Debeij - van der Velden overleed op 46-jarige leeftijd, moeder van 7 kinderen en niet te missen thuis. Van de begrafenis werden op verzoek van de vader Debeij die toen 47 was, foto's gemaakt omdat de twee jongste kinderen te jong werden geacht toendertijd, ze waren 2 en 4 jaar oud, om bij de begrafenis te zijn maar later hier toch 'n aandenken aan zouden hebben. Marietje Debeij overleed op 22 maart 1957. Ze leed aan 'n ernstige ziekte waar men toen het woord bijna niet van uit durfde te spreken. Asten was in rouw.. diepe rouw. Volgens mij woonden ze in de Julianastraat of daar in die buurt. Haar broer, Frans van der Velden had de ijzergieterij van putdeksels in d'n Himmel. In de begrafenisstoet liepen alleen de mannen mee, de vrouwen zaten al in de kerk, zo ging dat toendertijd nog. Jongens van de verkenners en klasgenootjes van de kinderen Debeij droegen kransen in de stoet mee. Vader Frans Debeij was 'n hardwerkende man, schilder van beroep en werkte in vaste dienst bij de Edah en dat hield in dat hij overal moest gaan schilderen waar Edah-winkels stonden. Zo kon het gebeuren dat hij met de fiets naar Maastricht moest en rond die stad alle winkels moest onderhouden, daar 'n hele week verbleef en later als het klaar was weer naar huis fietste... Na het overlijden van Marietje zorgde Edah ervoor dat Frans karweitjes hier in de buurt had zodat hij niet meer lange tijd van huis hoefde te gaan en 's avonds bij zijn kinderen kon zijn want hij was thuis de spil waar alles om draaide. Gelukkig kregen ze ook hulp van b.v. de Boerdonkse zusters die de was en het strijkwerk voor de familie Debeij deden. In de dagen vlak na de begrafenis ontfermden de buurt en de familie zich om de kinderen. Ik weet ook nog dat de oudste zoon, Piet, die ook voor schilder leerde samen met Leo Hoefnagels die vlak bij hen in de buurt woonden, en onzen Huub naar het internaat gingen, Wilddonk in Heibloem. Asten rouwde toendertijd mee met het gezin en de familie Debeij... ik zal dat nooit meer vergeten.. Ik krijg nog 'n brok in m'n keel als ik er aan denk... Echt, dit vergeet je nooit. De foto's zijn gemaakt door fotograaf Kanters. (Zie ook bij bid-prentjes).




GEZOOND WORRE




Mensen die nu zo tussen de 60 en de 90 jaar oud zijn weten dit nog wel. Ik weet het nog als de dag van gisteren want als wij ziek waren kregen we van ons moeder altijd "un akkertje"... ons moeder loste de inhoud van die grote witte pijnstiller op in 'n glas water en dat konden we dan opdrinken... het hielp tegen veel soorten pijn. Later kwam er de Aspirine en de Aspro, tegenwoordig is de paracetamol de bekende pijnstiller. Moet ik er wel bij zeggen... veel pijnen verdwijnen al als moeder net doet of ze 'n pijnstiller op heeft gelost in water wat de "patient" op dronk terwijl moeder dat helemaal niet in het glas had gedaan... Pijn en pijnbestrijding zit vaak ook "tusse ow orre"...



UITGOA IN ZUMMERE




Toen ik zo tussen de 15 en de 21 jaar oud was ging ik samen met m'n vriendjes ook naar de dorpen rondom Asten.
We zaten natuurlijk vaak bij de Vossenhoek in Asten maar soms gingen we ook wel 'ns met de bus mee. Naar Louike Stein b.v. in Deurne en dat was makkelijk, die cafe/bar lag maar 'n paar minuten lopen van de Markt af waar de bussen stopten. Het vervelende was dat de laatste bus naar Asten vertrok om 20.00 uur... dus 's middags toepen en dan de laatste bus terug naar Asten naar Thieu en Mien de Vos. Voor Someren lag dat wel even anders. Someren kende toendertijd twee cafe/bars... helemaal vooraan op de hoek Wilhelminaplein en Kanaalstraat, dat was bij Huub Verdonschot, en op de Postel waar je hierboven 'n oud plaatje van ziet, daar lag links cafe/bar Dries van de Kerkhof. Daar hebben we, samen met vele andere Astense jongens, tieners, veel tijd doorgebracht. Het makkelijke was dat er laat nog bussen liepen en je kon meteen vanuit het cafe in de bus stappen, zoals je ziet waren de bushokjes recht voor het cafe. Omdat vele jongens naar Someren gingen om zich op zondag te vermaken zijn er ook veel "an n meid blieve hange" zoals wij dat vroeger noemden... maar andersom was dat ook wel want ook de Somerense jongens kwamen naar Asten... zeker toen de danszaal van Thomas Zegers open was op zondag met goeie orkesten van toen zoals John Lamers en Cees en de Skyliners, Willy Ferrari en de Rollers, Big John Russell en Clovis en de Landra Zusjes om er maar enkele te noemen. Ik heb er fijne tijden beleefd bij de bars in Someren, maar ook bij Zegers en bij de Vossenhoek.



DE REIJVERRENEGING




Ik kreeg van Jan Cortenbach 'n boekje van de 25 jaar Prins Willem Alexander Manege in Asten uit 1992 en daar vond ik deze foto nog van vroeger: Landelijke Rijvereniging Beatrix. Toen de huizen van Caris, van den Burg en Verheijen tegenover ons vroeger er nog niet stonden was daar vaak ook de rijvereniging aan het oefenen.. ik kan dat herinneren als de dag van gisteren. Of dit iets met deze rijvereniging te maken had weet ik niet. V.l.n.r.: Leo Verberne, Martien Heijligers, Bert van Asten, Harrie van Bussel, Frans van Berlo, Wim Adriaans, Henk Heijligers, Ture Slaats en Tonnie Heijligers...



OPENLEUCHTTEJATUR


Ik heb er vroeger veel gezeten bij het openluchtspel, zelfs mee geholpen in de pauze mars, rang en king etc te verkopen voor Gerrit van Bommel. Maar omdat ik in het bestuur zat van de KAJ, JKWJ en de KWJ kregen we altijd twee vrij kaartjes om de eerste uitvoering van 'n nieuw stuk te komen kijken. Ik noem er maar enkele... "In het witte paard", "Het galgenmaal van Govert Goedbloed" en "Fanfarella".... Je was natuurlijk wel altijd afhankelijk van het weer... als het regende ofzo dan ging het niet door. Het was er altijd volle bak en vaak werden er drie of meer uitvoeringen van 'n stuk gegeven. Ik was altijd blij als ik er weer naar toe kon. Nu dacht ik, ik toch nog 'ns kijken hoe het erbij staat daar... ik was op weg naar de schietbaanse bossen en ging vooraan rechtsaf het bos in. Ik wist nog precies waar het was, dat vergeet je niet maakkelijk terwijl het meer als 50 jaar geleden is. Van verre zag ik al dat de zeteltjes weg waren... de open plek in het bos was er natuurlijk nog en ooit hebben ze het idee gehad om het weer nieuw leven in te blazen maar helaas is dat er nooit van gekomen. Gelukkig hebben de leden van de groep van "wagenspel" dit overgenomen... die spelen nog ieder jaar 'n mooi stuk. Toch is het jammer dat het Open-lucht-spel niet meer bestaat. In Someren leeft het nog als nooit te voren. Ik heb hier nog 'n foto van de tijd dat het nog allemaal floreerde... maar ik heb hieronder nog 'n foto die ik deze week maakte... triest en jammer... nostalgie wat blijft... "vurdorries seund"...




DE FJOEGIETIF


Ik heb er 'n raar dialect woord van gemaakt maar eigenlijk heb ik het gewoon over "the Fugitive".... 'n tv-serie waar wij vroeger voor naar huis kwamen of voor thuis bleven. Het was toen nog in zwart wit en er waren afleveringen voor drie jaar... later kwam er nog 'n jaar bij in kleur. The Fugitive is een Amerikaanse televisieserievan 1963 tot en met 1967. David Janssen speelde de hoofdrol. In totaal waren er 120 afleveringen. Voor die tijd erg spannend en we keken er naar uit als het weer op tv was. De serie draait om Richard Kimble, een gerespecteerde arts uit de fictieve stad Stafford, Indiana. Op een dag wordt hij ten onrechte veroordeeld voor moord op zijn vrouw omdat volgens getuigen zij en Kimble de avond voor haar dood een zware ruzie hadden. Kimble wordt schuldig bevonden en krijgt de doodstraf opgelegd. Op weg naar de dodencel ontspoort de trein waarin Kimble vervoerd wordt, waardoor hij weet te ontsnappen. Vanaf dan is hij een voortvluchtige die overal wordt opgejaagd door de politie, waaronder de politie-inspecteur van Stafford, Philip Gerard. Deze is vastberaden Kimble te arresteren, maar twijfelt diep van binnen wel aan diens schuld. Kimble probeert uit alle macht de ware moordenaar van zijn vrouw te vinden, een eenarmige man genaamd Fred Johnson, zodat hij zijn naam kan zuiveren. Deze gebruikt echter net als Kimble zelf een hoop valse namen om aan de politie te ontkomen. Hoewel Kimbles zoektocht naar de eenarmige man de rode draad vormt in het verhaal, komt deze maar in totaal in 10 afleveringen in beeld. De serie werd bedacht door Roy Huggins en geproduceerd door Quinn Martin. Vaak wordt gedacht dat de serie gebaseerd is op het waargebeurde verhaal van Sam Sheppard, een dokter uit Ohio die beschuldigd werd van de moord op zijn vrouw, maar zelfs na zijn veroordeling bleef volhouden dat een "man met ruig haar" de dader was. Huggins ontkende de serie op Sheppards leven te hebben gebaseerd... Ik heb er toendertijd van genoten... en zelfs toen ik in het leger zat in 1964 keken we vaak in het katholiek militair tehuis... want op de kamers waren toen nog helemaal geen tv's.





DE BURGEMISTER WIJNENSTROAT




Hier kijk je de Burg. Wijnenstraat in wat heel vroeger ook al 'ns de Molenstraat was. Links was er vroeger de kledingwinkel van Linden die er later 'n wasserette van maakten... tot Marcel van Baar er 'n friture van maakte, nu ut Stationneke. Daarnaast was toen nog 'n kleding winkel maar later kwam er het kruidvat... nog later 'n schoenenzaak en nu is er het vvv van Asten. Rechts hotel van Roy dat daarvoor Hotel Gitsels was en nog net zichtbaar de auto's die behoorde bij de garage van de Wit. In de straat helemaal achteraan... de schilderswinkel van Joppe.



KRRE DORSE



Zowat de hele familie moest er aan te pas komen als er vroeger gedorst moest worden...
voor mijn tijd werd dat nog met dorsvlegels gedaan... lange stokken met daaraan weer 'n stok die alle kanten in zwiepte en daarmee werd op de korenaren geslagen zodat de graankorrels uit de aren kwamen. Op de foto staat de nieuwe uitvinding, de dorskast... daar ging het stro in en binnenin werden de granen van het stro gescheiden en die gingen gezeefd automatisch in zakken en het stro werd ook automatisch gebonden tot 'n strakke pak... Maar je moest nog wel met vele zijn om het allemaal in goede banen te krijgen... "ut blif un hil gedoew" en de rijke boeren stonden er gekleed in goei pak naar staan kijken... De eerste dorsmachine werd 1784 uitgevonden door de Schot Andrew Meikle. Met de opkomst van de dorsmachine werd het dorsen niet meer met de hand gedaan. Bij de maaidorser vindt het maaien, dorsen en schonen direct na elkaar in de dorsmachine plaats. De techniek gaat snel vooruit.



DUN ANDERE MEULE



Wanneer we het hebben over de molen in Asten dat hebben we het bijna altijd over de molen die er nu nog staat... de molen van van Stekelenburg aan de Molenstraat... de Oostenwind. Maar Asten heeft veel meer molens gehad. Ik weet dat er eentje stond tegenover het woonhuis van m'n vader... bij Cuppens in de Emmastraat, niet dat ik die gezien heb zelf maar uit verhalen van vroeger. De molen hierboven stond vroeger in de Logtenstraat zo ongeveer terhoogte van waar nu 'n deel van van Golstein Brouwers pompstation staat, achter de woningen in de Logtenstraat. Het was de molen van Gitsels en werd in 1919 overgenomen door de familie van Roy die hem tien jaar later in 1929 weer verkochten. De molen raakte in verval door de opkomst van "de Boerenbond"... Ik ken het alleen toen in het verbouwde restant van de molen de bijeenkomst plaats kwam van de kabouters, 'n klein onderdeel van de gidsen.



DANSE BIJ PEGGE



We zitten met het orkest van Rob Ampts, met aan de drum Frans Vincent, in de carnavalstijd in het jaar 1957 en ze speelden toen in de zaal van Pegge en Yland... dat is waar nu zaal Zegers is. Toendertijd hield men ook carnaval maar ik mocht daar niet aan mee doen want ik was pas 12 jaar. Het dansen was toen van 4 tot 9 uur en dan was er cabaret. De bezetting van de band was toen eigenlijk al het zelfde als wij dat hadden... gitaar, accordeon, bas en drum... alleen was het in mijn tijd solo/rhythm-gitaar, orgel/keyboard, basgitaar en drum.


HANDWERRIKE



Kinderen die vroeger in Turrup of de Bonifacius naar school gingen kunnen dit niet hebben meegemaakt maar op de meisjesschool, de Mariaschool wel. Toch hadden wij dat vroeger in onze klas ook want op Voordeldonk zaten meisjes en jongens bij elkaar in de klas. Dat betekende dat de meisjes in de tweede en de derde klas van juffrouw de Vent handwerkles kregen... breien, mazen, borduren en stoppen. Nee gelukkig hoefde wij jongens dat niet maar dat hield wel in dat als de meisjes die lessen kregen wij moesten leren hoofdrekenen, maal-sommen die op 'n geel kaartje stonden van buiten leren. Op de foto zijn de meisjes aan het breien... Tegenwoordig? Breien etc. kunnen kinderen niet meer.. sokken stoppen al helemaal niet en dat hoeft ook niet want kapotte sokken gooien ze gewoon weg...



OONS AAW ZWEMBAD



Lang voordat zwembad "de Diepsteeckel" er was en we wilden gaan zwemmen was er voor ons als klein kind de Aa op Voordeldonk waar wij met ons moeder dan naar toe gingen en toe we wat ouder waren mochten we ook alleen... Maar we deden dat niet altijd want we gingen ook wel naar de Stuw... dat was ook de Aa die parallel liep aan het kanaal, en naar het kanaal gingen we ook wel stiekem naar toe. Toen ik op de Ambachtschool zat in Someren gingen we van-school-uit bij warm weer ook wel ooit zwemmen en dat deden we in een van de vennen op de weg Asten - Heeze, "Star-ven"... waarvan dit plaatje nog is. Ik kon dat nooit uit elkaar houden die vennen... je had Star-ven en Beu-ven en nog 'n paar meer. Maar het was er wel lekker... niet diep maar om in te spelen was het er geweldig. Later kwam er door de zandafgravingen in Someren aan de andere kant van de weg het bekende "Gat van Roels".



VUKKANSIE-PRIKKELS



We hebben weer vakantie... ja ik ook maar ik heb eigenlijk altijd wel vakantie, lekker vrij maar wat wil je ook als je 71 bent. Nu gingen m'n gedachten toch weer even terug naar vroeger want dat heb ik echt heel vaak en ik ga even pak weg 57 jaar terug... poe... dat is 'n hele tijd. Ik werkte bij Berkvens en toen het vakantie was gingen we met de KAJ naar Nieuwenhagen in Limburg en daar deden we vanalles. We gingen ook twee keer naar de bioscoop maar daar moesten we voor naar Brunssum en dat was 9 km fietsen. Er draaide 'n disney film over twee meisjes die elkaar op kamp ontmoette en er achter kwamen zusjes te zijn, tweelingzusjes en ze leken dan ook als twee druppels water op elkaar, maar de ouders waren gescheiden en eentje was bij moeder en eentje bij vader. De twee grietjes probeerde de ouders weer bij elkaar te brengen wat uiteindelijk ook lukte. De hoofdrol was voor Hayley Mills die de beiden meisjes speelde. Als 16 jarige vond ik dat 'n ongelooflijk mooi meisje.. Maar ze worden net als ik ook ouder... Bovenaan zie je hoe ze eruit zag tentijde van de opname van de film en daarnaast zoals dat lieve meisje met dat leuke snoetje er nu uit ziet. De film is uit 1961... wij woonden toen nog in d'n Himmel. In 1998 werd hij opnieuw verfilmd maar met 'n ander miesje in de hoofdrol natuurlijk. Hieronder Hayley van jong naar oud... mooi blijft ze.





HAWTE KERRIK



Wij vertrokken vanuit d'n Himmel naar de Bloemenwijk in 1962... we gingen zoals goeie katholieken dat doen elke zondag soms ook op zaterdag al, naar de grote kerk in Turrup. Omdat de bloemenwijk 'n grote nieuwe wijk zou worden, later ook met Bloemenwijk 2, werd besloten om er 'n tweede kerk neer te zetten... maar eerst werd het probleem opgelost met 'n noodkerk. Met de hulp van vele Bloemenwijkers kwam er die ook... Aan de Daliastraat kwam de houten kerk te staan en naast de kerk in 'n hoekwoning kwam de pastoor wonen. Op zaterdag 23 december 1967 waren 400 gelovigen voor de eerste keer in de kerk aanwezig... de officiele opening was op zondag 4 februari 1968 werd de kerk ingezegend door deken van Hout samen met de pastoor Klomp-Bueters. De kerkmeesters waren Jan Smits en Ben Maas. Annie en ik zijn er getrouwd op 28 Mei 1971... later kwam er 'n geheel nieuwe kerk maar die doet als zodanig geen dienst meer. Hierboven het interrieur van de "noodkerk""... Tja, tijden veranderen kerken gaan sluiten...



BEEBIES WGE

Tegenwoordig gaat alles veel en veel anders... vroeger gingen de vrouwen die moeder waren geworden vol trots met de kinderwagen te voet naar het consultatiebureau... bij ons was dat het Wit-Gele-Kruis gebouw en daar werden kinderen onderzocht, nagekeken en daar werden ook de spuitjes gegeven. Toendertijd nog met van die dikke naalden. Ook de baby's werden betast etc om te kijken of alles goed was en ze kregen die echte belangrijke spuitjes voor b.v. difterie etc. Ook werden ze gemeten hoe groot ze waren en ze werden gewogen... Tja en dat ging 'n beetje anders als nu want kijk het plaatje hiernaast maar 'ns... dat gebeurde met zo'n apparaatje wat wij 'n punter noemden. Als de voddenboer langs kwam had hij ook zo'n ding bij zich om te wegen hoeveel kilo vodden je had en wat je dan kreeg aan geld. Ik denk dat die "punters" in het WGK-gebouw betrouwbaarder en "eerlijker" waren als die van de voddenboer... Het is maar goed dat het er tegenwoordig wel 'n heel beetje anders aan toe gaat. Ik weet trouwens niet waar men tegenwoordig naar toe moet want het WGK-gebouw waar vroeger veel al "zusters" werkten, nu 'n heel andere bestemming heeft gekregen. Ons Anneke is er vroeger ook vaak heel trots naar toegewandeld toen ons Nancy was geboren... maar ja, dat is inmiddels ook 40 jaar geleden... pooeh poeh "wa g ut snel"...



SCHOEWN POETSE

Ik moet meteen aan vruuger denken... Wat deze dame zit te doen was mijn werk toen ik in de leeftijd zat van 10 tot 12 jaar. Wij waren thuis met 11 personen en iedere maandagmorgen moest ik de schoenen poetsen die we 's zondags hadden gedragen. Ons moeder zette die mooi bij elkaar in de keuken en de ouwe schoendoos met schoensmeer, borstels en doekjes stond dan al klaar. Voor ik naar school ging moest ik het vuil van de schoenen vegen... borstelen noemde we dat. Dan moest we met 'n insmeerborsteltje de schoenen insmeren met schoensmeer en goed opletten... op de schoenen en niet ernaast op je handen. Wij hadden hiervoor twee verschillende, voor de zwarte en voor de bruine schoenen. De meisjes schoenen hoefde ik niet want dat waren witte enzo en die deed ons moeder zelf met 'n flesje. Als ik thuis kwam uit school moest ik alle schoenen weer uitpoetsen zodat ze weer blonken als nieuw en dan deed ons moeder die wel op hun plek zetten... Zo ging dat voor mij... week in week uit, maand in maand uit en ook nog jaar in jaar uit.



AAWE KERREMIS



Nee ik heb er niks van gezien dit jaar... vroeger dacht ik altijd dat de kermis niet doorging als ik er niet was maar nu hoeft het ook niet meer... de muziek kan me niet bekoren omdat het zo loeihard gaat soms dat je hoopte dat je je oren even van je hoofd af kon draaien. En dan de atracties? Ik kwam er donderdag langs toen ze 'n apparaat aan het opzetten waren... die kwam 'n heel stuk boven de gebouwen op de Markt uit... daar ging ik dus echt niet in zitten. Nee ook niet als ik 14 was. Hierboven zoals het vroeger ging... de schommels, de rups, de autoscooter en de zweef. En dan hadden we nog de Jimmie en voor de kleintjes de mallemolen.. Nostalgie is wat blijft... Och, "de woenzig ist wir gedoa"...



MERKSTROAT EN KUNNINGSPLEIN



Ik neem je mee terug naar 1973 want toen is dit plaatje gemaakt... het is de Marktstraat en daarachter richting kerk het Koningsplein. Links zie je nog net zichtbaar bakker Koolen rechtvooruit de kerk en voor op het plein de drie grote beelden van 't Heilig Hart... maar rechts... dat is het winkeltje waar ik als klein manneke elke week naar toe moest... Agio sigaren, Douwe Egberts zilvershag en Mascotte vloeitjes halen voor onze vader en het winkeltje was van Marinus van der Loo die later met Frans van der Loo het Midascentrum zou opzetten. In de winkel stond de vrouw van Marinus: Jet... Voor mij altijd nog "Jetje Loo". De winkel lag naast de andere winkels van van der Loo, de meubelwinkel en de Edah. Daar weer net voor was het cafe van Harrieke van Hoek. De rookwarenwinkel was voor alleen tabaksartikelen redelijk groot maar alleen aan de kant waar de van der Loo's in de winkel kwamen om je te helpen was maar bezet... toonbank en wat rekken met sigaren, sigaretten en shag.



DE VIENIEL PLATJES



We waren allemaal blij met de komst van de cd want nu waren we van dat krassen af bij het draaien van onze lievelingsmuziek... maar nu achteraf willen we allemaal toch weer terug naar dat ouderwetse vinyl plaatje van vroeger. Niet bij de singles maar bij de fabriek waar men de LP's perst maken ze dikke overuren en draaien 24 uur per dag op volle toeren om aan de vraag te voldoen. Als je bovenstaande plaatjes ziet die ik bijeen heb gezet voor jullie, denk je toch met pijn in het hart terug aan die gouden jaren... Ik heb kortgeleden mijn laatste 1200 singletjes verkocht... draai die toch nooit meer maar m'n LP's? Nee die doe ik voorlopig nog niet weg... "kan ik nie van scheije dus blieve ze op de zulder stoa"....



VUR DE HIL FUMMIELIE



Ik denk dat je nooit kind bent geweest als je dit, tenminste vroeger, nooit hebt gespeeld. Iedereen heeft er wel 'ns op zitten grommen en over zitten morren en andere konden hun geluk niet op. Het ouderwets ganzenbord-spel. Wij kregen vaak met Sinterklaas iets wat voor alle kinderen bij ons samen was... Zo kregen we ooit 'n Monopoly en ook 'n visspel, 'n vlooienspel, mens erger je niet en dit hier... ganzenbord.. Toch hebben we aan dit laatste fijne herinneringen overgehouden... leuk spel.. "vur joong en aawt".



UT HEURDE BEIJIN



Ik weet het nog heel goed, herinner het me als de dag van gisteren. Bij ons thuis gebruikte ze dat ook dat gaf extra aroma aan de koffie en ook de kleur werd 'n stuk mooier. Buisman... ik denk dat alle ouderen dat nog wel weten. "'n bietje buisman bij de koffie"... Buisman aroma, ook wel genoemd Buisman gebrande suiker of koffiestroop is een product van de firma Buisman. Het is een koffietoevoegsel bestaande uit gebrande, gekaramelliseerde glucosestroop en melasse. Het wordt gebruikt om de smaak van koffie te verbeteren. Een kleine hoeveelheid Buisman wordt bij het zetten toegevoegd aan de koffie. Buisman was op de Nederlandse consumentenmarkt lange tijd een soortnaam voor gebrande suiker. De eerste koffijstroop van Buisman werd in 1867 gemaakt door Herman Buisman. Hij was grossier en koffiebrander in Zwartsluis. De zoon van Herman Buisman, Roelof, verbeterde het recept en bedacht een huishoudverpakking. Buisman maakte de stroop door het verhitten van glucosestroop en melasse tot 150 graden. De vloeibare massa werd gekoeld op een grote plaat, waarna de hardgeworden suikerkoek werd vermalen. Het product werd bekend onder de naam Buisman Gebrande Suiker. Op de busjes werd dit afgekort tot Buisman's GS. In de jaren zestig werd smakelijke koffie van goede kwaliteit voor iedereen betaalbaar, waardoor de noodzaak om een schepje Buisman aan de koffie toe te voegen sterk verminderde. Om hieraan het hoofd te bieden werd vanaf 1968 een snelfilter-Buisman Aroma in een glazen potje gentroduceerd, maar ook daar was bij de consument niet veel behoefte meer aan. De glasverpakking betekende uiteindelijk in 1990 het einde van het bekende blauwe busje. "Wa blie is nostalgie"... Boven de advertentie... onder het reclamebord en het onafscheidelijke lepeltje wat ik elk blikje zat toegevoegd.





ALLUS VURANDERD




Ik denk vaak... waar moet het toch heen... vroeger speelde we graag met water en zand... de beste ingredienten voor 'n lekker gezellig middagje ravelotte. Toch heel anders als nu... ze kunnen wel drie weken dezelfde kleren aan want "smerrig" dat worden ze echt niet... m'n kleinzoon gaat liever in het zand met water spelen en lekker wat modderen dan dat hij 'n dag naar de efteling mag... die is nog net als ik... en ik hoop van harte dat het zo blijft...


SIRREKUS VAN VRUUGER




Meteen toen ik dit klaar had en hier had geplaatst dacht ik er aan... ik zet dit wel mooi bij "Wittegenog", maar dat kan gewoon niemand meer weten want de plaatjes zijn van het circus uit 1889 en 1893. Zo'n oudjes hebben wij niet meer want dat zouden die nu 125 jaar oud zijn... Vroeger zag er trouwens het circus zo uit... en ook hadden ze sterke mannen die kettingen om hun armen en middel kapot konden breken en dames die staande met losse handen op galopperende paarden gingen staan... maar voor toen, erg schaarsgeklede trappeze dames was toch wel een van de hoogtepunten van toen.



LANGS DE KNAAL




De fotograaf heeft dit plaatje gemaakt vanaf de Astense kant van het kanaal hij staat op de verharding die liep naar de andere sluisdeur waar wij met de fiets overheen konen als de brug omhoog stond. Het plaatje is wel oud... rechts zie je 'n deel van cafe Lammers met daarnaast de bouwmaterialen. Bij de twee kapjes was de autoreparatie van Pietje Linden. Links achter in nu Brandenburg gevestigd.



UT KNAAL BIJ SLUIS 11




Foto gemaakt vanaf de brug van sluis 11 richting Helmond. Rechts de gebouwen met de bulten maaszand van Lammers die daar lagen en vanaf schepen daar werden gelost. Links de "kraan" voor het lossen van diverse spullen t.b.v. de bedrijven uit de buurt die per schip werden aangevoerd. Als je helemaal tot achteraan kijkt zie je ongeveer de plek waar wij gingen zwemmen bij goed weer. Sommige waaghalsen kropen dan op de schepen... van de ene schipper mocht dat wel maar de andere joeg je er met veel kabaal vanaf. Soms was het ook gevaarlijk met die draaiende schroef.



DE GIEJTEREIJ




Nog 'n oud plaatje van het fabriekje van Franske van der Velden uit d'n Himmel. De grond was er vies en smerig rondom. Ze werkers kwamen dan ook altijd "pikzwart" thuis... Het fabriekje ging later verhuizen naar het industrieterrein omdat de bedrijven uit de kom werden geweerd. Veel mensen uit Asten en dan vooral uit onze straat vonden er vroeger werk en lekker kort bij huis. Nu staan er de twee blokken huizen tussen Bukkems en van Horssen in, vroeger Bukkems en Engelen.



MENSE VAN DUN BULT




Ik heb wel 'n beetje hulp nodig met de namen enzo... Het zijn de bewoners van d'n Bult, het Sint Jozefplein, maar ik weet niet precies waarom dit was gemaakt. Het heeft misschien met de bevrijding te maken omdat er 'n vlag uitgestoken is uit het raam van 'n woning maar het kan ook zijn omdat het kleine kapelletje klaar was maar dat weet ik niet zo zeker. Ik ken er helaas maar eentje van, derde van links is van Oers maar volgens mij is de vijfde van links.. Burgers. De andere weet ik zowieo niet... dus je kan me mailen als je de namen weet.



PIEKKUPPLATJES




Wat hebben we er veel plezier aan beleefd ook al bleven ze wel 'n haken... ook al kraste de plaat tussen de muziek door... ook al moest je er zuinig mee omgaan... ook al was 'n singletje ook na 'n paar minuten alweer afgelopen en moest je weer 'n nieuw op de pickup leggen.... ook al sloeg de plaat bij het mooiste moment wel 'ns over... ook al konden we er van ons weinige geld er in de maand niet veel nieuwe van kopen... Het was echt fijn om plaatjes te draaien... Toen ik deejay was en ergens elders moest gaan draaien nam ik negen grote curverbakken mee vol platen en twee bakken met elpees.... die hele muziek staat nu op 'n stick van 32 gigabite. De pickups hebben plaatsgemaakt voor 'n laptop... En toch gaan we terug naar die tijd van singtjes en elpee's en de platenfabrikanten maken overuren want er gaat niks boven het vinyl plaatje van vroeger toen wij jong waren... nog teenagers...



AAW STUKSKE AASTE




Ik hoor het jullie al zeggen... "och ja, dat weet ik nog".... Het is allang geleden helemaal veranderd. We staan hier achteraan in de Mgr. den Dubbeldenstraat waar de weg 'n bocht naar rechts maakte richting Burg. Wijnenstraat. Nu is het allang afgesloten en gaan we met 'n bocht naar links richting museum. In dit grote huis hier links woonde volgens mij o.a. de familie Berkvens. De foto is gemaakt in de tijd dat we nog geen centrale antenne hadden want je ziet de tv masten nog overal op de daken staan. Wanneer de foto precies is genomen weet ik niet maar ik denk eind jaren 60.



INZEGENE




Tegenwoordig komt het maar weinig voor dat er nog iets wordt ingezegend... vroeger was dat normaal. Ik weet dat nog bij het verplaatsen van de blokhut van 't jongensgilde. Ik heb eerder ook al 'ns 'n foto geplaatst van de inzegening van cafe Sint Joris van Nelleke en Thieuke van Helmond aan de Kerkstraat. Hier is de inzegening van het timmerbedrijf van Pietje Leenen. Deken van Pelt kwam hier voor opdraven... hier rechts met naast hem vader en moeder Leenen en onder v.l.n.r. de kinderen: Joop, Jan en Hans Leenen. Achter de kinderen zie je ook nog Bert en Miet Vervoordeldonk uit de Hoogstraat, de rest ken ik niet.



FILLUMBUUKSKUS




Misschien hadden jullie vroeger alleen maar zangers en zangeressen of bandjes op je kamer hangen, ik had er ook filmsterren hangen... In Amerika hadden ze van die bladen en ook in Engeland. Hierboven vond ik er nog enkele van heel wat jaartjes geleden.. en toch wel mooie vrouwen en meiden en voor die tijd ook best wel sexy uitziende en gekleed. Links is de bekende Rosemary Clooney en rechts is Mona Freeman. De bladen bevatten ook posters en werden toendertijd goed verkocht... De bladen zijn van de jaren 50/60.



RENNE IN NIDDERLAND


We gaan 'ns even terug naar 30 april 1966... nu 50 jaar geleden. Want wat was er die dag aan de hand... Er was goed nieuws voor de wielerfans want op die dag werd Nederlands enige wielerklassieker in ons land verreden: "Amstel Gold Race"... had je niet gedacht dat het alweer zolang geleden was... Toch is het wel raar dat men op de ene pagina aangeeft dat de Fransman Jean Stablinski won en op 'n andere pagina staat dat er winst was voor Jan Hugens en dat die wedstrijd in 1966 niet was op 30 april maar 'n dag later op 1 mei. Op de foto Jean Stablinski, de winnaar dus ik denk dat die ook werkelijk de winnaar was op 30 april. Een man is trouwens de absolute uitblinker in deze Hollandse Klassieker: Jan Raas, hij won de wedstrijd vijf keer... prachtig record. Gilbert won hem drie keer, Eddy Merckx, Gerrie Knetemann, Rolf Jrmann en Enrico Gasparotto ieder twee keer



VAN DE BLUIJSUS




Soms vragen mensen ze zich nog wel 'ns af hoe het toch ook weer zat met de Bluijssens die zoveel voor Asten hebben betekend. Hierboven heb ik nog 'n schema zoals het was... Beginnen bij Antoon Bluijssen die de prachtige villa liet bouwen, rechts op de foto, op de hoek van wat nu de Julianastraat en Koningsplein is. Antoon had drie zonen: Hannes, Willem en Jan. Deze laatste kreeg weer drie zonen: Antoon, Willem en Johan. Antoon, die trouwde met Maria Raymakers werd maar 48 jaar oud en Willem die vrijgezel was overleed op 47 jaar jarige leeftijd. Johan en zijn vrouw Cato van den Heuvel woonden later in de prachtige villa van de grootvader van Johan. Hij was ook de grote man achter de Boterfabriek..



DUN BR RIJE




Deze foto's zijn genomen in 1939. In Asten was toen 'n fokveedag en keuring van varkensberen en daar werden de beste beren gekozen uit Asten en omstreken in de diverse categorieen. Het was er toen 'n drukte van jewelste want veel boeren uit de hele regio kwamen hier op af en er waren ook veel "verhandelingen"... Het ging er erg gemoedelijk aan toe en de jeugdige boertjes die zich ook moesten vermaken in het hele varkensgeweld die mochten dan "dun br rije"... dat zie je bovenstaande foto van. De keuring vond plaats achter de woningen van de Prins Bernhartstraat zo ongeveer terhoogte van de bungalows in de Asterstraat vlakbij het boerebondsgebouw.



VUN HANDEL




Ik heb twee plaatjes bij elkaar gezet, met rechts de advertentie uit 1926 van de winkel van van Haandel uit de Tramstraat, nu de Prins Bernhardstraat. Links de winkel zoals hij er toendertijd uitzag. Ik herinner me nog goed dat het raam rechts naast de ingangsdeur omhoog stond bij goed weer zodat je er naar binnen kon kijken. Wij hadden vroeger in d'n Himmel ook 'n keukenraam die je omhoog open kon schuiven en met 'n pennetje in het gebond aan de zijkant vastkon zetten. Dat was bij van Haandel ook. Later kwam er de bakkerij van Obbema in, weer later cafe 't Oventje van Maurits Obbema en nu is er de Blokker. Links op het plaatje zie je nog op de linkerraam staan: "van Haandel". In de zomermaanden reed van Haandel ook met 'n ijskar door het dorp om lekkere ijs te verkopen.



ALLEML WASPINNEKUS




Wat hebben we ze vaak gebruikt vroeger en trouwen, nu nog alleen wij gebruiken alleen maar dat ene soort. We hebben bij ons nog altijd van die houten, die kleintjes en volgens mij gemaakt door gevangenen die daar 30 cent per uur voor kregen waar ze sigaretjes mee konden kopen. Toch zijn er ontzettend veel verschillende gemaakt maar natuurlijk ken ik ze niet allemaal. Maar het blijven mooie dingen, 'n goeie uitvinding... Of ik ze ook ooit gebruikte zelf? Ja zeker... "um minne fiets te loate ratelen"... aan de spaken met 'n kartonnetje of met 'n schoensmeerblikje...



PLATJES DREIJE


Wat waren we blij met de komst van de cd maar achteraf willen we toch graag weer terug naar de tijd van de singletjes en de lp's... wat hebben we er toch veel lol aan kunnen beleven want als ik terug denk aan de tijd van "de Vossenhoek" in Asten, "van de Kerkhof en Verdonschot" in Someren en aan "Louike Stein" in Deurne waar ze allemaal 'n jukebox hadden we we 'n dubbeltje in het ding gooide om Fats Domino te horen of 'n kwartje en we Buddy Holly, Elvis Presley en Cliff Richard konden indrukken... geweldige tijd. Wij hadden thuis in d'n Himmel alleen maar 'n radio maar later in de Rozenstraat 'n Audio-meubel, Radio met ingebouwde pick-up. Hiernaast zie je nog 'n echt oud gevalletje... kabel in 'n stopcontact en draaien met die hap. Willeke Alberti en Rob de Nijs erop, of Johnny Lion, Threa Dobs en Peter Koelewijn. En voor de dames was er Dave Berry want daar waren alle dames wel verliefd op. Ik heb mijn laatste singletjes, ongeveer 1100 stuks, verkocht maar m'n LP's bewaar ik nog... ik heb nog wel 'n pick-up naast me staan waar ik af en toe de singletjes van de bandjes hier uit de buurt op draai: Rocking Shadows, Lonely Birds en Bumper om maar wat te noemen. Het is echt heerlijk als je de naald weer op de plaat hoort vallen en de plaat af en toe 'n "kraakje" geeft. Het is en blijft 'n prachtig ding de pick-up... heel wat mooier als de cd want als die beschadigd is gaat hij niet verder en blijft hangen of slaat hij af. Dit oude gevalletje hier had nog 'n groot aantal snelheden: 33,1/3 toeren voor LP's, 45 toeren voor singletjes en 78 toeren voor de oude vaak bakeliete platen. Maar ook 16,2/3 toeren, die werden vroeger gebruikt voor achtergrond muziek in winkels en voor gesproken mededelingen. Grammofoonplaatjes? Wat hebben we ervan genoten...



KEINDER OP DE WIRRELD ZETTE




Ze was zelf niet getrouwd... Kaatje Welten heeft wel heel wat kinderen ter wereld geholpen omdat ze onze kraamverzorgster was. 40 jaar zat ze "in het vak" en daarvoor kreeg ze 'n koninklijke onderscheiding die haar werd opgespeld door de toenmalige burgemeester Rutten. Dit was in 1969. Ze heeft in die jaren veel geploeterd want harde wegen waren er in die begintijd helemaal niet. Ze heeft meer dan 10.000 moeders in harr leven geholpen met hun kind of kinderen. Op 1 juli 1970 ging Kaatje met pensioen want toen bereikte ze de pensioengerechtigde leeftijd. "We hebben potvurdorrie un goei an hur gehad"...



VANUIT DE LEUCHT




Natuurlijk weten de ouderen het nog wel... voor de jongeren zal ik uitleggen wat je ziet... de spitse gebouwen in het midden was vroeger d'n Trico en daar staan nu de aanleunwoningen van Barthelomeus. Rechtsonder d'n Elephant en daar net boven het melkfabriek. Voor de spitse gebouwtjes is de Kerkstraat en je ziet daar de auto's nog geparkeerd staan... dat is voor het politiebureau. De hoge schoorsteen stond er toen nog, die is later opgeblazen.



PRINSES IS JOARIG




Ze was toen nog onze oudste prinses... Beatrix... Op de foto hier was ze jarig.... 31 januari 1961 en ze werd toen 23 jaar, ik kan dat goed onthouden want onzen Huub was in dezelfde maand en jaar geboren als Beatrix. Het was toen echt al wel 'n flinke meid... flinke vrouw geworden. Ik vond haar trouwens toch al altijd best mooi.. Als ik de foto's zie waar ze 'n jaar of dertien was toen ze met haar moeder 'n bezoek bracht aan Asten, toen al vond ik haar 'n mooi jong grietje... Hier staat ze wel heel statig op waar ik eigenlijk weer niet zo van hou maar van die "statie-foto's" daar moet je nu eenmaal zo opstaan en mag je niet lachen. Jammer want met 'n glimlach is ze nog veel mooier.



M VEUL AN DE TOFFUL




Wanneer ik dit plaatje zie van zo maar 'n willekeurige familie van vroeger dan gaan m'n gedachten automatisch terug naar de tijd dat ik nog jong was, toen wij nog in d'n Himmel woonden en ook met vele aan de tafel zaten. Ik weet precies nog waar ik zat... Die kinderen hier op de foto hebben nog geluk want die zitten zo te zien op op stevige stoelen... dat was bij ons niet altijd zo want wij hadden stoelen die veel dunner houtwerk hadden, niet zo stevig en de dunne sproten van de stoelen bij ons zaten vaak los en de stoelen waren hartstikke gammel. Ik vergeet nooit dat onze vader zat te grommen als ik ging zitten want ik ging nooit normaal zitten maar altijd met een been en voet op de zitting van de stoel en daar ging ik dan met m'n kont opzitten... hahaha... Wij hadden 'n uittrektafel... dat betekende dat er normaal 2x twee personen aan de lange kanten konden zitten nu groter werd en er vier aan iedere kant konden zitten... Het was vroeger altijd gezellig met zovelen aan tefel... We waren met negen en we konden precies met acht aan de tafel zitten. Onze Huub ging voor schoenmaker leren, intern in Heibloem maar als die thuis kwam moest onze Frans, de jongste jongen, aan het naaimachien zitten, meer plaats was er niet aan tafel... Te eten hadden wij altijd goed... tenminste dat vond ik. Ooit kregen we maar 'n half gekookt ei... het stukje vis was ook niet erg groot wat we kregen en het gehakt balletje wat iets groter dan "un bolker" waar we mee speelden buiten... Maar groente waren er vol op en aardappelen at ik wel twee grote borden vol. Ons moeder maakte vaak saus van uien... wij noemde dat "juinesaws"... Die was me toch lekker, zo lekker zelfs dat ik daar later iedere woensdagavond, toen ik bij het leger zat en in Oirschot lag, voor dat eten even op en neer kwam met de bus en dat kon ik net halen tusen half zeven en tien uur. Sla en komkommer die in de azijn had gestaan en twee hard gekookte eieren of 'n lekker visje, ons moederke zorgde goed voor ons en die kon zo geweldig lekker koken. Ik eet die lekkernij van ons moeder nog geregeld.. "slaaj en komkommer uit de azijn... "m juinesaws en m eijkus of un viske"...



STRAFWRRIK


Ook jullie zullen het nog wel kunnen herinneren, dat domme strafwerk maken... dezelfde regeltjes schrijven als je iets verkeerds had gedaan op school.. nu moet ik er wel meteen bij zeggen dat ik ze liever had op de lagere school op Voordeldonk dan later op de Ambachtschool. Als we vroeger niet op zaten te letten? straf.. Als we 'n beetje klierden? straf... en net als op het plaatje, als we zaten te kletsen? Straf.. 100 keer schrijven: "Ik moet mijn mond dicht houden".... onzinnig gedoe vond ik het. Maar op de ambachtschool was het nog erger... daar moest je regelementen schrijven en die waren 5 pagina's groot. Als ik niks te doen had thuis ging ik naar "ut hennehokske" achter in de tuin en ging die dingen alvast in voren schrijven. Dat was makkelijk voor als ik echt straf had en dat gebeurde geregeld maar ik gebruikte ze ook voor de verkoop. Jongens die drie regelementen straaf hadden betaalde me grif 'n kwartje tot 50 cent voor 'n geschreven regelement van 5 vellen en daar kon ik 'n pakje "Croydon" sigaretten voor kopen... tel uit je winst, het geld stroomde binnen.



BEVRIJINGSFIST




Het bevrijdingsfeest werd vroeger altijd uitbundig gevierd en dat in tegenstelling tot nu... jaja ik weet het, tijden veranderen. Toen deden de straten of buurtverenigingen er alles aan om met 'n leuke wagen voor de dag te komen in de bevrijdingsoptocht. Hierboven zie je de wagen van de Hoogstraat met op de achtegrond de gebouwen die allang zijn afgebroken: van Baar Centrawinkel en van Baar kleermaker/kledingwinkel en cafe de Hemel. De begeleider is volgens mij Toon Loomans uit de Hoogstraat.



WIJ HEBBE OK WA SPISJAALS




Helmond had dan wel hun kubus-woningen... wij hebben ook wel wat aparts... huizen waarvan de daken tot aan de grond reikten... Er staan er hier zeven maar op 'n andere plek staan er ook nog enkele.. rechtsonder is de Beatrixlaan en op de hoek met de Heerbaan stond aan de ene kant nog niks en was er gras en konden de kinderen naar hartelust voetballen, op de andere hoek was men bezig met de nieuwe woningen te zetten. Aan de speciale woningen heb ik ook nog gewerkt... pannen erop leggen. Men maakte eerst het huis en daarna werd met de kraan het schuine dak er compleet op gehesen... Ik vind het nod altijd iets aparts voor Asten en ze staan op 'n mooie locatie.



AN DE KIRSLUIS




Wij zeiden altijd de "kirsluis", dat is het dialect voor keersluis. Ik weet dat er genoeg lezers van mijn verhaaltjes zijn die zeggen: keersluis? nooit van gehoord. Nou dan ben maar blij want na de bruggen bij sluis 11 en sluis 10 is de keersluis de brug die op de derde plaats stond van mijn lijstje waar ik 'n grote schurft aan had. Verschrikkelijk ding was dat... De ophaalbrug lag op de weg langs de kanaal tussen Lierop en Helmond in en het was de brug over het Eindhovenskanaaltje en je moest erover als je van Asten naar Helmond moest en weer terug. Soms moesten schepen die door de Zuid Willemsvaart, "ut knaal" voeren, afdraaien het Eindhovenskanaal in... ze hadden daar al niet te veel plaats en vaak moesten de schippers van alle hande toeren uithalen om hun schip door de smalle vaarhaven te manoevreren... en dat duurde en dat duurde... bij die andere sluizen kon je met de fiets nog over sluisdeur lopen maar hier moest je wachten... verschrikkelijk was dat... soms duurde het wel 20 tot 30 minuten voor er twee schepen door waren en je moest wachten tot je aan de beurt was om de brug op ter rijden en al die tijd was het wachten geblazen op je fiets, brommer, auto of in de bus. De A67 was er toen nog niet dus je had geen keuze, je moest wel langs de kanaal richting Helmond. Daarbij gebeurde het ook geregeld dat 'n schipper de brug "molde" met z'n schuit... echt klo... was dat... De foto hierboven is van de brug aan het begin van de oorlogstijd in 1940 toen de Duitsers ze gedeeltelijk hadden opgeblazen... er hing nog wel wat en de mensen hadden er planken over gelegd zodat in ieder geval de fietsers verder konden... "De kirsluis? un verschrikkelijk noodzakelijk onding"...



DE NEIJEN BURGEMISTER




We zijn in 1969, Asten kreeg 'n nieuwe burgemeester, dhr Jacq Rutten. In 1967 stopte de toenmalige burgemeester Ploegmakers en kreeg Asten twee keer 'n waarnemer, van 1967 tot 1968 was dat Jo de Leeuw en van 1968 tot 1969 hadden we Jos Sweens. Hier op de foto zie je de burgemeester met zijn gezin op 'n rijtoer door Asten waar hij ruim 20 jaar burgemeester zou blijven... van 1969 tot 1989. Het is alweer zo'n 47 jaar geleden dat hij hier begon. Als blijk van waardering werd er later het nieuwe plein naar hem vernoemd aan de burg. Wijnenstraat, "het Ruttenplein". Jacques Rutten heeft veel voor Asten gedaan, "Aaste hitter unne goeie an gehad"....



DE BEWAARSCHOOL




Echte nostalgie want voor zoveel kleuters was het hun eerste kennismaking met de schooltijd. Veel kinderen zetten er hun eerste stapjes naar de school en kwamen voor het eerst de zusters tegen die er "juffrouw" waren. Nee ik heb er zelf niet op gezeten want ik denk dat ons moeder dat te ver vond vanuit d'n Himmel, de school lag in de Julianastraat. Ik heb nog wel de film uit 1952 waar je de kinderen van toen daar zag spelen op het schoolplein. Die jongens en meisjes zijn nu mensen die tegen de 70 lopen... Het gebouw doet al jaren geen dienst meer als kleuterschool... door ons de "bewaarschool" genoemd..



MIK SNEIJE ZOONDER PLANK




Er kwam "brood op de plank", dat is 'n gezegde maar ik herinner me dit tafereel nog goed van vroeger want toen ik klein was deed ons moeder dat ook zo. Die sneed de sneedjes mik gewoon met de hand, onder de arm en het mes was van te voren "gewet" op de dorpel van de keleder. Nee gehakkelde mensen die scherper waren hadden ze nog geen. Koffiepot op de tafel en "keumkus zoonder bordje dur oonder en ut lippelke dur in", voor degene die er zuiker en melk in moesten, en dat was bijna bij iedereen. Later hadden we thuis ook voortaan 'n houten broodplank... zoals die vrouw hier snijdt was het ook niet makkelijk met "vorse mik" en met brood al helemaal niet met die dunnere sneedjes.



ANGEVALLE DUR DE RUSSE


Het was een van de eerste dingen die wij als kind, ik zat in de vijfde klas op Vorreldonk, te horen kregen over dingen in het buitenland en het was iets van de Communisten. 4 november 1956 nu dus bijna 60 jaar geleden.
Na dertien dagen werden de opstanden in de Hongaarse hoofdstad door de Sovjettroepen bloedig ten einde gebracht. Studenten organiseerden op 23 oktober 1956 een demonstratie om hun steun te betuigen aan de Poolse hervormer Gomulka. Veel studenten en arbeiders sloten zich aan bij de demonstratie. Er werd opgeroepen tot vrije verkiezingen en een einde aan de Russische macht op Hongarije. Ongeveer 200.000 mensen deden mee aan de opstanden tegen de communistische overheersing in Oost-Europa. De mensen verwijderden symbolen van gebouwen, die de macht van de Russen erkende en men haalde het standbeeld van Stalin onderuit, dat in het centrum van Boedapest stond. Nadat de Hongaarse partijleider Erno Gero een radiotoespraak had gehouden, sloegen de opstanden om in een revolutie. De Russen besloten in te grijpen. Boedapest werd ingesloten door tanks de Sovjettroepen zetten de aanval in op het volk. Duizenden kwamen hierbij om het leven. De westelijke landen besloten om niet in te grijpen. Omdat we er toen niet zo veel van snapten is het me wel bijgebleven maar verder nooit aandacht aan geschonken, tot dat je ouder wordt en alles begint te snappen. Toen ik 19 jaar was, nu ruim 50 jaar terug was ik in "dienst" en kregen we van iemand die bij ons op de kamer lag uitleg over het communisme, hoe het allemaal in elkaar zat. Hij was professor op 'n hoge school toendertijd maar moest ook in het leger. Ik was 19, hij was 31. Door zijn uitleg begon ik te snappen wat voor smerig spelletje daar was gespeeld. Wel vertelde hij dat de "grondbeginselen" van het communisme niet zo slecht waren maar ze werden gewoon verkeerd uitgevoerd vaak door machtsmisbruik, zelfverrijking en door corruptie. Vele zullen zich die opstand in Hongarije van vroeger nog kunnen herinneren, de ouderen tenminste.



MODERNEN TIJD




Ons moederke, Anna Welten - van Bussel (57) hier links met kinderwagen met haar eerste kind erin, ons zusje Ellie Welten, was vroeger al bij de tijd want ze bezat 'n prachtige kinderwagen met 'n schildering aan de zijkanten... De foto is van 1933 en hier was ons moeder dus 25 jaar oud. Rechts zie je de oude kinderwagens van vroeger... toch heel anders als die van nu want dat zijn net "Mercedessen".... maar ze zijn wel prachtig om te zien... echte nostalgie... Dat huis wat je ziet is waar nu de fysio is van Henri van Beek in de Emmastraat... vroeger van lauwke van de Heuvel.



NEIJEN DRANK




Wittege ut nog? Rivella? Eerlijk gezegd vond ik het best lekker, 'n aparte smaak was het wel. Rivella is een koolzuurhoudende frisdrank die gedeeltelijk uit "wei" wordt gemaakt. Wei is een restproduct van de kaasfabricage. Het is dus eigenlijk gewoon afval en vele zullen nu zeggen: "Ut smakt ok noa afval"... hahaha. Het product werd in 1952 in Zwitserland door Robert Barth ontwikkeld, naar een recept dat zijn broer had verkregen uit de erfenis van een bioloog. De drank wordt sinds 1957 in licentie in Nederland gemaakt. Lange tijd was Rivella er in twee varianten, de gewone Rivella (rood label), met suiker als zoetstof, en een versie zonder suiker, Rivella Light dat ook wel Rivella Blauw wordt genoemd. Sinds 2005 wordt in Nederland ook Rivella met groene thee-extracten verkocht, met suiker als zoetstof. Rivella kan beschouwd worden als de nationale drank van Zwitserland met een marktaandeel van 15% (2002) en is verder eigenlijk alleen bekend in de regio's rond Zwitserland, Zuid-Duitsland, Oostenrijk, Oost-Frankrijk, Luxemburg en Nederland. Wat nu Rivella Light heet werd voor het eerst gentroduceerd in Nederland, in 1958 voor diabetici en heeft daar het grootste marktaandeel buiten Zwitserland. Rivella gebruikte lange tijd de reclameslogan "Rivella, een beetje vreemd, maar wel lekker", die erg bekend is geworden. Ik vond die slogan trouwens wel leuk en ook de plaatjes die ze erbij toonden waren uitermate apart... Veel mensen drinken het niet en ik denk nu ze weten dat het afval is van kaas, dat ze het zeker niet meer drinken. "Beetje raar...."....



MELLIK EN EIJKUS




Vroeger had je de echte bekende melkboeren die hun "waren" sleten door bij je thuis aan de deur te komen, tegenwoordig halen we alles in de supermarkt. Ze kwamen vroeger nog rond... voor ons was dat Toon van der Steen die zelf uit d'n Himmel kwam... maar we hadden ook nog van Goch, vader en zoon vroeger, we hadden Pietje van den Eijnden, ook al was dat dan wat later. Maar vroeger hadden we ook van Roy en die bracht niet alleen de waren thuis... hij begon ook zelf 'n winkel met alle soorten melk, alle soorten pap, verschillende kaas en "eijkus".... Zijn winkel had hij in de Prins Bernhardstraat en hij boerde goed. Tegenwoordig kan dat bijna niet meer door de supermarkten. Hier heb ik nog 'n foto van Jan van Roy z'n winkel... de binnenkant tenminste... nu is er de al jaren de friteszaak en eerder 'n kapsalon...



BOERDONKSE ZUSTERS




Het is heel vaak voorgekomen... de zusters die hun "thuis" hadden in de Wilhelminastraat, door ons de Boerdonkse zusters gemoemd, vertrokken voor lange tijd of soms wel voor het leven naar de Afrikaanse landen waar ze gingen helpen bij de mensen die dat daar nodig hadden. Het verzorgen van zieken, het helpen van ouderen, het begeleiden van aanstaande moeders en het geven van deugdelijk onderwijs. In Asten werden de kisten met spullen van de "nonnen" verpakt in koffers en kisten zoals je hier ziet op het linker plaatje, bij hun voor de deur en het rechter plaatje zie je de aangekomen kisten in een van die landen die hun hulp dringend nodig hadden. De Boerdonkse zusters hebben veel goed werk gedaan.



KUFFEE GEWORRE




Het huis hier rechtsonder lag er vroeger zo uit... maar nu ik dit zit te typen hangen ze er met de benen buiten want tegenwoordig is het 'n cafe. We zitten op de hoek van de Marktstraat en de Julianastraat en vroeger woonde hier van Horssen. Later is het cafe geworden want Mientje van den Bosch uit Someren begon er 'n cafe: "de Pallieter"... deed het na jaren over aan Piet den Engel en werd het "d'n Engel" maar ook nu heeft het weer 'n andere uitbater... Het zag er overigens toen wel mooi uit. Linksboven 'n klein deel van Hotel "de Zwaan", nu het cafe van Peter van Hoek, d'n thuis van de Klot.


UT WAAR ZO SCHON




Het is toch 'n geweldig mooi Plein geweest zo recht voor de kerk en voor het bejaardenhuis met paadjes etc en wat nu is omgetoverd tot parkeerplaats, 'n kerk waar weinig mensen nog komen en 'n bejaardenhuis waar geen bejaarden meer wonen. De prachtige beelden met de trappen ervoor en het fontein wat 'n kado was voor de burgemeester toendertijd en wat nu dan nog wel op het Ruttenplein staat maar is verdwenen van de plek waar het thuishoorde.. het oude plantsoen. Op de achtergrond links de villa van de frima Bluijssen en rechts 'n deel van het liefdesgesticht Bartholomeus.... nostalgie...



SCOUTING OF VURKENNERS




Zo zag de scouting van Asten eruit in vroegertijd, toen was het nog gewoon de verkenners en het was toen al gemengd zoals je ziet. Mannen in korte broek en de vrouwen in rokken. Wie hier opstaan weet ik echt niet maar eentje wel want die was 'n echte scouting man, mister Jos van Kemenade, onze meester van de Voordeldonkse school zit hier derde van rechts.



AAW SPELLEKUS




Als ik dit soortplaatjes weer zie dan moet ik terug denken aan vroeger... misschien wil je dat wel niet maar het gaat automatisch, je kan er niks aan doen... Verbergen: eerste plaatje... zo ging dat bij ons ook, wij noemde dat "honke". De honk was steevast tussen ons en Cortenbach in tussen de twee muurtjes. Wie deed er vroeger niet aan "Boks-springe"?? En vliegeren? ik vergeet het nog goed, we vroegen aan ons moeder of we vliegerpapier mochten halen bij Jos Thijssen maar meestal kregen we geen geld en maakte we onze vlieger van riet want die waren licht en dun, en we gebruikten de krant i.p.v vliegerpapier. Het touw was 'n klosje garen, dat kregen we dan weer wel. De staart om de vlieger in evenwicht te houden maakte we van 'n oud stuk touw met daar gras aan vast gebonden. Dat gras was makkelijk want als de staart te zwaar was dan trokken we 'n stuk van het gras af... Toch is vliegeren nooit mijn hobby geworden... "Ik haddur ut geduld nie vur"... En dan stelten lopen... die hadden wij thuis niet maar er waren altijd wel jongens en meisjes die die dingen wel hadden en thuis gingen halen. Dan deden we dat gewoon om beurten... Nostalgie om nog 'ns lekker aan terug te denken... De tijd vr de computer, laptop, mobiel of i-pad.



UN NEIJ RMFABRIEK




Het melkfabriek is eigen lijk geen goeie naam want ze maken er helemaal geen melk, ze verwerken er melk. Vroeger stond de fabriek in de Julianastraat... oude gebouwen van de Bluijssens. Ik kan dat weten want ik ben er vaak genoeg geweest. Alles ging later over naar de Campina en de nieuwe fabriek kwam aan de Heesakkerweg liggen en daar werd ook kaas gemaakt. Helaas hebben ze alles allang weer opgeruimd... niks meer van te zien dat er in ons Asten ooit heerlijke kaas werd gemaakt...



SINT JSSUF KRRIK




Annie en ik zijn getrouwd in 1971, nu alweer bijna 45 jaar geleden en we trouwde voor de wet en dezelfde dag ook voor de kerk. De kerk was toen nog de noodkerk die op dat pleintje stond tussen de Daliastraat en de Lienderweg in want de nieuwe kerk moest nog worden gebouwd , 'n half jaar later begon men met de bouw ervan en deze foto is van november 1971. Inmiddels doet ze ook geen dienst meer als kerk. In 45 jaar tijd is het met de katholieke kerk erg veranderd.. in 1971 was er nog behoefte aan 'n kerk in de Bloemen/Sterrenwijk en ruim 40 jaar later is de kerk overbodig geworden. Het kan raar lopen in deze wereld en er veranderd in mijn ogen echt veel te veel.



GELD VAN VRUUGER




We denken er met z'n allen nog vaak aan terug... ons oude vertrouwde papierengeld, de gulden, de rijksdaalder (knaak), het brieje van tien en van vijf en twintig... maar ja dat komt toch nooit meer terug denk ik. Het wisselen van de gulden naar de euro, nu 14 jaar geleden heeft ons veel geld gekost. Niet alleen dat we duurder uit waren, ook de hulp die we door de vereniging van 'n heel stel europese landen aan andere landen hebben geboden heeft ons behoorlijk wat geld uit eigen beurs gekost en hulp bieden aan anderen is oke en daar ben ik ook voor maar als je b.v. de Grieken neemt... daar hadden wij geen geld in moeten steken. Wij moeten werken tot wel 67 jaar en die Grieken gaan met 50 al met pensioen en door dat gedoe allemaal kwamen ze in de problemen en dan beslissen enkele "hannuzze" uit onze regering dat wij van onze centen die Grieken maar moeten helpen. En heeft het ook wat baat gehad? Je hoort er weinig over en ik denk dat die Grieken zich kapot lachen.



D'AAW BREUG




In zowel 1940 als in 1944 werd er hier stevig en hard gevochten in de oorlog. "Aaste en Zummere"... er is altijd veel over te doen geweest... we zijn van vroeger uit al altijd rivalen en toch kunnen we elkaar niet missen, zelf de gemeenteraden van beiden dorpen werken samen. Op de foto zie je de brug tussen de twee dorpen uit vroegertijd. Het is voor velen 'n ellendig ding geweest, maar het moest nu eenmaal, de schepen moesten er nu eenmaal door dat ging niet anders. Ook ik heb het ding vaak vervloekt... toen ik naar de ambachtschool ging in Someren, toen ik bij Pietje Berkvens werkte en toen ik naar Someren moest om te repeteren met the Secrets, tien jaar. Maar ja, je moest nu eenmaal over die brug om in Someren te komen. Die boerderijen lagen er ook nog toen ik er altijd fietste. Toch moet ik er wel 'n kanttekening bij plaatsen bij dit geheel. Toen de brug nog in gebruik was behoorde ze bij Someren en hebben we er op "gekankerd" en toen het op Astens grondgebied kwam liggen? Hebben we 'n nieuwe brug gebouwd zonder schutsluis waar we niet hoeven te wachten en hebben ze de ouwe rommel van Someren opgeruimd... "tis toch wa m Zummere"... hihi..



STENSELS MAKE


Niet iedereen zal het nog weten maar ooit was ik bestuurslid van de KAJ dat later KWJ werd. Ik ben met 'n m'n 14 jaar, toen ik bij Berkvens in Someren werkte bij de KAJ gegaan en toen ik 16 was kwam ik in het bestuur van de Jong KWJ. We hadden 'n bestuur voor de allerjongste bij de KWJ waar toen ook dames bij waren en moesten de belangen behartigen van die groep bij het gewone bestuur, we zaten toen nog in de Kajuit op d'n Bult. Na 'n jaartje ben ik gekozen in het grote bestuur en dat hield in dat ik als taak kreeg de verslagen te maken voor de krant en ook de Stencils te maken voor de activiteiten die we hadden. Soms waren dat er maar 40 stencils maar een keertje dat vergeet ik nooit meer... toen was er 'n man uitgenodigd die werkte in de ontwikkelingslanden en daar had hij 'n film van gemaakt. Die man hadden we uitgenodigd om in het oude parochiehuis, dat houten geval, die film te laten zien aan de inwoners van Asten, Heusden en Ommel. Op zaterdagavond was die filmavond maar hij had ook 'n verkorte versie voor de kinderen maar bij die filmmiddag, op dezelfde dag als de filmavond voor de ouders, werden ook tussendoor tekenfilms gedraaid. Het rare was dat de entree voor de jeugd 'n kwartje was en s'avonds voor de grote was dat gratis. Waarom weet ik ook niet meer. Ik moest dus zorgen voor de stencils. Maar dat was vroeger 'n heel probleem... want ze hadden alleen 'n heel oude typmachine en 'n nog oudere strecilmachine. Je moest eerst 'n moedervel typen, zonder fouten want je kon die bijna niet corrigeren.. dan moest je daar 'n vel vanafhalen en bleef er een vel over waar de letter en cijfer gaatjes in zaten waar de inkt werd doorgedrukt.... Ik deed dat bij ons thuis in de Rozenstraat boven op de vliering. Ik kan je niet vertellen hoe vaak ik onder de inkt heb gezeten en dat was geen gewone inkt het was meer 'n goedje net als pindakaas zo stijf maar dan zwart. Omdat er in elk gezin in Asten, Heusden en Ommel zo'n exemplaar moest worden afgegeven moest ik goed opletten dat het moedervel niet ging scheuren wat wel 'n ooit was gebeurd. Dan kon je weer 'n nieuw gaan maken en je wil niet weten hoe moeilijk dat gaat met 'n typmachine waarvan je de toeten niet most indrukken maar inslaan... Ik vond nog wat oude spullen zoals dat er vroeger uit zag... tegenwoordig hebben we pc's en printers die alles kunnen. Trouwens toendertijd waren er veel gezinnen in Asten... ik weet nog dat ik zo'n 1000 stencils moest maken... nee rondbrengen deden anderen gelukkig.





VRREKE SLAGTE




Het bestaat gewoon niet meer... ja ja, dat komt door de veranderingen en de automatisering... maar vroeger was het er wel, ook bij ons thuis, bij ons worde ook vaak 'n varken geslacht. Je moet mijn liedje "Un sterke an dun Himmel", 'n liedje dat 'n ode is aan onze vader en ons moeder, maar 'ns luisteren. Bij ons deden ze ook aan slachten want er moesten 11 "meundjus worre geveuld"... nee niet onze vader deed dat niet zelf maar hij liet dan 'n "huisslachter" komen.. en met vereende krachten werd hij eerst doodgeschoten, dan z'n nek doorgesneden, bloed opvangen en weet ik al niet allemaal meer. Ik had er schrik van als ze daar bezig waren... ik keek nooit... het enige wat ik ooit had gezien was dat ze de haren eraf haalden en z'n nagels werden uitgetrokken. Toen was het varken al dood hoor. Dacht je werkelijk dat ik keek als die ingewanden enzo eruit werden gehaald? "Egt nie". En dan hing dat ding op 'n houte ladder in 'n washok... dat was ook 'n probleem. Wij hadden thuis 'n goeie kamer maar daar zaten we bijna nooit, de keuken, daar aten we en was de kolenkachel aan dan kreeg je de bijkeuken, daar werd gekookt en moesten we ons eigen wassen want daar was de kraan en dan hadden we nog 'n washok. Daar stond de ladder met het varken er aan gehangen en het vervelende was, we hadden daar de deur naar de wc. Heel vroeger moesten we eerst buiten om naar de wc te kunnen maar het hokje dat tegen het washok stond, daarvan werd de ingang vernieuwd en kwam nu binnen zodat we niet meer buiten hoefde en we hadden 'n echte "pot" gekregen... dat betekende dat we langs dat varken moesten en dat durfde wij kleintjes niet en dan moest ons moeder mee en dat deed ze dan ook wel vaak want als we in onze broek deden had ons moe ook niet graag. Het fijne van de slacht was dat we weer lange tijd erg goed te eten hadden... vlees, gehakt, worst, balkenbrei, kaaimannen (koijkus), lever en spek allemaal van ons eigen hok. Ja dat was weer wel want onze ouders zorgde goed voor ons... betere ouders kon je jezelf niet voorstellen. Vandaar ook mijn liedje dat ik voor hun maakte, wil je dat nog 'ns horen, "Un sterke an dun Himmel", klik HIER. "Van un kuppot verreke hep ik ginne schrik mer"....



BISJES IN UN POTJE


Ik weet bijna zeker dat jullie het ook wel 'ns hebben gedaan, insecten en kevers of andere beestjes in 'n fles bewaren en denken dat we die groot konden brengen. Ik kreeg het vroeger wel 'ns op m'n heupen en dan vroeg ik ons moeder om 'n wekfles en dat was nu een van de dingen die wij genoeg hadden thuis vroeger. Dat was dan ook geen probleem en dan ging ik 't Liender in om zeldzame beestjes te vangen... zeldzaam? niet echt maar er waren beestjes genoeg die ik niet kende dus voor mij waren ze toen zeldzaam. Maar je kon niet altijd de goeie vinden en meestal durfde ik ze ook niet te pakken dus begon ik met 'n paar vliegen te vangen... wat gras in de fles en dan de vliegen er in en om die dingen niet weg te laten vliegen trok ik ze alvast de vleugels uit. Zo de eerste insecten had ik. Ik vond nog wat mieren... en "unne pier"... alles in ging in mijn fles... 'n kleine sprinkhaan, 'n spinnetje, alles voor mijn insectenwereldje. Maar toen zag ik ineens die sloot met kikkerdril... ik water met kikkerdril in mijn fles geschept en dat was het... ik met die dingen op huis aan. Nee ik vertelde er thuis niks van.. ik zette de fles achterin het kippenhokje dat als opslag diende bij ons van oud hout en nog wat rommel en daar maakte ik mijn laboratorium, tenminste zo noemde ik dat... ik sneed de mieren middendoor als voer voor de kikkerdril en de dikkpkes, ik dacht dat het wel kon. De spin en de sprinkhaan bewogen niet meer dus die zullen wel verzopen zijn dus die konden ook opgevreten worden... Uren zat ik naar de wekfles te staren maar veel beweging zag ik niet... en na 'n tijdje dacht ik... ik zet ze bij ons in de waterput achter het huis... dan ging goed toen na 'n hele tijd allemaal jonge kikkertjes in de put zwommen... en die moest ik er van ons moeder uithalen maar het probleem was dat ik die smerige "gladjanuzze" niet durfde te pakken en 'n schepnet hadden we thuis niet. Ik heb ze er met 'n emmer uitgeschept en die paar die bleven zitten zijn er later toen ze wat groter waren uit z'n eigen uitgesprongen. Wel had ik nog wat spinnetje gevangen en in de wekfles gedaan voor de koolduif die ik achter het huis in de konijnenkooi had zitten... die vrat die dingen wel op en ook de pieren die ik ving. Toen op 'n dag, toen ik de "kldeuf" zo'n maand of twee had en hij mij goed kende, dacht ik dat de tijd wel rijp zou zijn dat hij buiten de kooi kon... 'n vlucht maken, en terugkeren naar zijn hokje... Ik zette de kooi open... hij keek me 'n beetje raar aan... sprong uit z'n hok... vloog zo goed en slecht als het ging op het houte stalletje... haalde diep adem en het laatste wat ik van hem heb gezien is dat hij even uitruste bij Jan Franssen op het fietsenhok... toen verdween hij "um noit mer trug te komme"... jammer, ik had het me heel anders voorgesteld... mijn laboratorium? Dat is afgebroken toen wij 'n nieuw hok kregen van "summente platjes".... Of ik er ook iets van geleerd heb? Jawel, ik weet als je 'n pier middendoor doet dat ze allebei nog wegkruipen. Nee ik heb verder ook nooit meer iets met insecten gedaan... ik had het wel gehad.





VRUUGER WAAR UT ANDERS




Denk je er ook wel 'ns aan? Ik bedoel de oudere onder ons? "m wwe zellufgemakte kattepult schiete", "ut tawkespringe allenig of m zun alle?".... "zaklope astur p school wedstrijdjes ware?".... "repe, m unne reep van un aaw fietsewiel, gekrigge bij Pietje Bukkems?".... "knikkere in ut zand en de knikkers in unne knikkerzak of los in de tes?".... Die goeie ouwe tijd... maar zoals men ook wel zegt en dat moet je goed onthouden: "k vruuger waar dun tijd nie net as ie vruuger waar"....



DEUGENIETE




Met deugenieten bedoel ik dingen die je als kind wel doet maar eigenlijk niet mogen. Soms worden er dingen gedaan die helemaal niet door de beugel konden. We hebben elkaar toch wel 'ns volgesmeerd met verf. Wij thuis wel als we 'n verfdoos hadden gekregen met Sinterklaas en in het begin deden we nog normaal maar hoe langer we verfde hoe meer dat we gingen "klieren"... Onzen hond heeft ook wel 'ns wat kapot gebeten. Toen we pas waren getrouwd beet de pas aangeschafte hond mij hele trouwschoenen kapot... en in de Orionstraat hadden we er eentje die het deurgebond van de keukendeur onderaan helemaal "afgeknaawd" had. Net als op het derde plaatje? daar laten we ons niet over uit.. en het rechterplaatje? die vader moest toch beter weten... maar lollig zijn ze wel... deugenieten.



EGTE NOSTALGIEJ




Ik maakte deze collage van de spelletjes die wij vroeger vaak deden en nu? Je ziet ze echt nooit meer trouwens je ziet de kinderen bijna nooit meer buiten spelen. Kijk naar Sinterklaas en de Kerstman, dan krijgen kinderen toch de cadeautje en waar wij vroeger al de straat op gingen met onze gekregen spulletjes en om te kijken wat anderen hadden gekeken, daar zie je nu echt helemaal niemand. Ik zag een meisje drie straten verder fietsen met 'n nieuwe fiets maar dat was ook de enige. Maar om terug te komen op de spelletjes van toen. Het was toch geweldig om te "Buslopen", 'n paar groenteblikken, gaatjes erin, touwtje erdoor en lopen maar... geweldig was dat. "Knikkeren", aan 'n getrokken lijn of 'n kuiltje dat je met de hak van je schoen in het zand maakte, prachtig... "Kapdollen" voor de jongens maar zoals op de foto de meisjes die uren aan 'n stuk deden "Pindollen".. met 'n touwtje tegen die tol slaan... veel kinderen in d'n Himmel deden dat bij ons op het zand voor de deur. "Boksspringen"... zelfs de leraren op de Vorreldonkse school deden dit op de speelplaats. En dan het "TV-kijken". In d'n Himmel had Graard Verdeuzeldonk tv en wij mochten op woensdagmiddag met zo'n 8 tot 10 kinderen komen kijken naar het kinderuurtje, we zaten net als de kinderen op het plaatje vol spanning te kijken naar hetgeen er dan op was... Veranderingen? Neem alleen het kinderuurtje al... kinderen hebben hun eigen tv op de kamer en kinderprogramma's worden de hele dag uitgezonden... voor ons was dat vroeger 'n half uurtje... "Dag tante Hannie"....



KAAW WINTERS


Ik keek vandaag bij ons achter het huis, Annie had er wat oud brood neergelegd, en ik heb zegge en schrijve een enkel vogeltje gezien terwijl er normaal in de koude winters wel honderden komen. Nee de vogels hebben dit jaar de dikke warme trui niet nodig... de temperatuur is best hoog met af en toe zelfs lente-achtige temperaturen. Ik heb nog 'ns nagekeken hoe de winters waren. In 1979 werkte ik bij dakdekker Gielen en in die winter 1979 zijn we drie maanden in de vorstverlet geweest... 13 weken zo ongeveer omdat het steenkoud was. Nu op tweede Kerstdag wordt het 15 graden... 15.... niet normaal. De winter van 1963 was met gemiddeld min 3,1 graden de koudste van de twintigste eeuw en de koudste van de laatste ruim vijftig jaar. De winter van 1979 (min 0,8 graden) was een van de koudste van de eeuw. Ook de winter van 1996 (min 0,1 graden) mogen we tot de strenge winters rekenen, gevolgd door 1947 (min 2,4). De jaren veertig telden nog drie strenge winters: 1940 (min 1,9), 1941 (min 0,1) en 1942 (min 1,5). Ook 1929 (min 1,5) hoort tot de strenge winters. In totaal telde de twintigste eeuw dus acht strenge winters met een gemiddelde temperatuur onder nul. De negentiende eeuw had er dertien, de achttiende eeuw veertien met een gemiddelde onder het vriespunt. Hier heb ik nog 'n schema van de winters met hun temperaturen... De Centraal Nederland wintertemperatuur van 1907 tot 2014. De groene lijn geeft de trendlijn aan (twee keer de wereldgemiddelde temperatuur), de lengte van de blauwe en rode staafjes geeft dus aan hoe ver de wintertemperatuur afwijkt van de trend. Toen wij nog in d'n Himmel woonden en naar de Vorreldonkse school liepen in de winter... weet ik nog goed dat we door de droge sloten liepen waar de sneeuw opgehoopt was ingewaaid en we liepen dan tot ons middel door de zachte sneeuw. Geweldig was dat... nu heb je niet eens handschoenen nodig... Klik hieronder op het plaatje dan zie je nog 'n kort videootje over de winter in 1979.





DE BREUG BIJ SLUIS ELLUF




Het is eigenlijk niet de brug zelf die ik hier laat zien, maar het is eigenlijk meer de sluis. Links zie je hoe iemand in vroegertijd de sluisdeuren moest repareren en dat gebeurde gewoon zittend of staand op 'n houten vlot, maar wat interessanter is, is het looppad boven op de sluisdeuren met de ijzeren reling erlangs die je moest behoeden als we naar b.v. de ambachtschool gingen en de brug omhoog stond en we dan niet hoefde te wachten tot die weer naar beneden was want we konden dan met fiets en al over de sluisdeuren lopen. Daarvoor was die ijzerenreling gemaakt. Op de rechterfoto zie je het "ding" waarvoor we altijd werden gewaarschuwd als we gingen zwemmen: "ga niet te kort bij de kolk want dat is levensgevaarlijk". Of het ook zo was weet ik niet maar dat zal wel... je kon er makkelijk in verdrinken zei men altijd. Mooi om nog 'ns te zien hoe het vroeger was op de sluis.



AL UT AAW G WEG




De Burg. Frenckenstraat in en dan achteraan net voor de Prins Bernhardstraat, dan kom je hier uit.. Links nog net 'n deel van wat later het Eeuwig Leven werd, recht vooruit was het antiekwinkeltje en daarnaast het Protestantse Kerkje inmiddels omgedoopt tot horecagelegenheid "In de Gloria. Daar ga je de Lindestraat in maar jiervoor rechts stonden vroeger wat oude bouwvalletjes, in mijn tijd tenminste, die zijn later in twee delen afgebroken. Net daarachter lag het cafeetje van Franske Eijsbouts. Ik heb er nog ooit met Astenkermis muziek gemaakt met de Pelona's, met z'n drieen in 1963.



D MOET MUGGE




En dan ineens kom je weer op bekend terrein... iets wat je je hele leven niet zal vergeten. Ik moet dan wel weer zo'n 65 jaar terug in de tijd maar ik weet nog goed dat het mij ook overkwam. Vele zullen het nog wel herkennen denk ik zo ook al zeggen ze "nee ik deej d nie"... Och ik vind het gewoon leuke plaatjes en ook niet speciaal over iemand of voor iemand bestemd... gewoon om dat het nog 'ns leuk is om te zien of om aan terug te denken... mooi zijn ze in ieder geval en lollig ook...



SLUIS 11 VAN VRUUGER



Ik nodig je nog 'ns uit om 'n kijkje te nemen bij sluis elf van 80 jaar geleden, echt 'n oud plaatje zoals je ziet. Links aan de kant van Someren liep al 'n weg naar Someren, Helmond en Nederweert. Aan de rechterkant zie je dat grote gebouw staan wat nu denk zo ongeveer Brandenburg is. Aan de auto kun je wel zien dat het plaatje van vroeger tijd is. Veel schepen gingen er niet in de schudsluis op sluis 11 in tegenstelling tot sluis 10 waar er meerdere in gingen. Toendertijd moest alles nog bediend worden met de hand. Het omhoog en omlaag draaien van de sluizen en hetzelfde gold voor de sluisdeuren en ook de brug voor het verkeer. De verkeersbomen werden ook met de hand bediend. Het plaatjes is van ongeveer 1934/1935.



OVER DUN ORLOG




Ik kreeg kortgeleden nog enkele oude kranten, Helmonds Dagblad van 25 september 1969 en daar stond 'n stuk geschreven over de oorlog... over Asten in de oorlog en dat ons dorp zware tol betaalde voor haar bevrijding. Ik heb het stuk hierover hierboven in partjes gezet. Wat bleek, de bevrijding door o.a. artillerievuur had aan 82 dorpsgenoten het leven gekost, meer dan 100 huizen werden verwoest. Als ik er zo lees en er over nadenk, ik die de oorlog niet heb meegemaakt, dat moet het toch 'n hel zijn geweest. Ook in d'n Himmel was veel kapotgeschoten. Mensen waren ge-evacueerd omdat het veel te gevaarlijk was. De Duitse stellingen in ons dorp werden zwaar onder vuur genomen door de geallieerden en dat het ook wat uithaalde bleek wel want ondanks dat de Duitser versterking hadden gekregen konden ze het niet bolwerken en werden verdreven tot achter het defentie kanaal. Lees het nog maar eens hoe het er aan toe is gegaan... Over de zware tol, de taak, de granaten en de verdediging. We schrijven dan september 1944.


D'AAW SCHOOL




Ik heb heel wat plaatjes van de school op de Markt en ik noem het de ouwe school omdat die er inmiddels ook al niet meer staat. Toch hadden we eerst 'n oudere school die op het Koningplein stond en is afgebroken in 1958. Deze school, hier van het plaatje, was echt 'n prachtig gebouw en je ziet er nog kinderen lopen met petjes op zoals dat vroeger vaak het geval was. De klaslokalen waren niet echt gezellig, dat niet, want ze waren erg hoog en bovenaan hing bijna nooit 'n plaat of zoiets en dat maakte het maar 'n kaal geheel.



VUR RIJKE LUIJ




Ik vond nog ergens 'n artikel in een of andere krant van jaren terug en dat ging om dit gebouw, dat kennen we wel op de hoek Julianastraat en Koningsplein. Dze foto stond er bij en ik heb wel andere foto's van deze villa maar ik wilde toch liever deze foto plaatsen die er toen ook bij stond. Het betreft 'n verhaal van Peter Vink uit Deurne die bij dit huis uitkwam en 'ns ging vragen wat dit eigenlijk was. Hij sprak hierover met jonge en oude mensen en steeds kreeg hij de naam "den Bluys" te horen. Hij was de directeur van de margarinefabriek en 144 winkels bezat. Het waren gouden tijden rond de eeuwwisseling 1899 - 1900. Maar het verhaal over Bluyssen eindigt met 'n zucht: Het bedrijf zakte ineen en Bluyssens trok veel Astenaren mee in zijn val. Naar men zegt verloren veel mensen hun spaarcenten die ze aan het bedrijf hadden toevertrouwd maar toen het falliet ging konden ze naar hun centen fluiten. Hoe kon het toch zo komen met dit bloeiende bedrijf? Veel mensen weten er wel iets van maar niet iedereen het fijne... Bij wie moest je zijn om de waarheid te weten? Bij 'n oud medewerker? of 'n man die er zijn geld mee verspeelde? Men vond iemand die verstand van de zaak had en ook iemand die vanuit z'n hart sprak. Het verhaal dus over de boter van Bluyssen. We komen dan terecht bij dit statige huis met vele en hoge kamers met schilderijen en Oosterse kunst. Hoe het begon? Het bedrijf bestaat uit drie geslachten Bluyssens, Asten werd uitverkozen om 'n grote nieuwe fabriek te zetten door deze firma. Er waren twee Willem Bluyssens, maar het begon met stamvader Antoon Bluyssens in 1828 'n handel had in koloniale waren die reikte tot ver in het buitenland, vooral Duitsland.. de waren gingen met de keulse kar van Asten en Liessel naar Meijel richting Duitsland en het ging Antoon goed af. Zo goed zelfs dat Anton Bluyssen 'n weverij ging beginnen en men zegt zelfs dat de Bluyssens met de weverij meer geld hebben verdiend dan met de boter. Anton had vier zonen: Jan , die 'n bekwame drijvende kracht was, Hannes, dan de vroeg gestorven Cornelis en Willem, de eerste Willem wel te verstaan. Er werd na familieberaad besloten in Asten 'n margarinefabriek op te richten, dat was zo rond 1870 en de grote man hierachter was jan. Die had op zijn beurt ook drie zonen: Antoon, Willem en Johan. Willem was de geboren leider van de drie en dankzij hem ging in 1893 de eerste winkel open in Rotterdam maar hij ging niet rusten voor hij er 144 bij elkaar had. Over heel de wereld werd de boter uit Asten gekocht en ook Asten was er goed mee. Er was vroeger 'n spreekwoord dat de bedelnap en de geldbuidel nooit 100 jaar aan dezelfde deur kunnen hangen. Dit was ook bij de Bluyssens. Ze hadden niet genoeg zakelijk inzicht om het kapitaal te beheren. Men was ook tevreden met veel te weinig winst en vooral in Amerika was 'n nijpend te kort aan geld om zaken te doen, de Bluyssens hadden 'n groot te kort aan kapitaal. Dat brak de firma op en de terugslag in Europa kwam op 'n heel vervelend moment. Het kwam als 'n donderslag in Asten aan: "dun Bluys was banroet".... Veel Astenaren hadden hun geld toevertrouwd aan hun "God" Bluyssen die het wel voor hun zou bewaren en zou zorgen voor 'n goede hoge rente en als er iemand aanklopte voor geld deed men dat nooit tevergeefs... zo was Bluyssen ook ongevraagd bankier geworden van vele Astenaren... 'n ramp? nee dat was het niet want 'n Engelse firma nam het geheel over. Ook in Asten op het gemeentehuis weten ze van alles over Bluyssen... Willem Bluyssen woonde toendertijd in de Burg. Wijnenstraat, Antoon bezat de villa in de Wilhelminastraat waar de zusters zijn gevestigd en Johan woonde in de prachtige villa op het Koningsplein. Er werden toen alles nog goed verliep nieuwe gebouwen gezet voor kantoren en nieuwe fabriekshallen, grenzend aan het gebouw op de foto kwamen de nieuwe kantoren... Waar later de melkfabriek was werd de boter gemaakt door de Bluyssens.. De Bluyssens zorgden ook voor het welzijn van Asten en zo werd er 'n hoofdonderwijzer aangetrokken die de kinderen buitenlandse talen leerden. De kerk kreeg diverse schatten waaronder nieuwe altaren, ze pleitten voor 'n tramverbinding en boden kinderen die goed konden leren zich verder te bekwamen. De arbeiders kregen vaak 'n stukje grond, ze kregen ondermelk voor de varkens en konden huisbezitter worden. Het was niet vreemd dat de mensen in Asten verontwaardigd was over hun verloren spaarcenten, Asten was Buyssen en Bluyssen was Asten. Men dacht dat de schuld van het bankroet niet zozeer aan de fabriekanten lag, de waarheid ligt ergens diep in 'n mensenhart, de mensen hadden allemaal hun oordeel, wat kunnen de werkelijke redenen zijn geweest? Geldcrisis, concurentie (van Jurgens), verslapping van de ondernemerslust, te lage winst of misschien 'n te grote voorraad koffie, ze bezaten ook 'n eigen koffiebranderij en theehandel. Ligt de oorzaak in deze dingen samen? of ligt het schuil in 'n geheim wat men mee in het graf heeft genomen? Wie zal het zeggen. Het hart van Asten behoorde aan de familie en firma Bluyssen. De hoge schoorsteen was het fiere signaal der welvaart te midden van bedrijvige fabrieken: Boter, Margarine, Kaas, Koffie, Thee, Weverij, Ververij, Kantoor, Paarden en Wagens. Asten kreeg 'n postkantoor, Asten kreeg 'n tramverbinding, Asten kreeg 'n geleerde onderwijzer. Asten ziet vreemde heren door het dorp lopen, de jeugd is knapper dan de omliggende dorpen, ze zijn veel geleerder. Bluyssen drukte zijn stempel op Asten en het Astense. Wanneer je de villa van hierboven goed bekijkt zie je de geglazuurde jachttaferelen, 'n vluchtende haas en 'n koppel zwanen dat op wieken gaat, 'n hert en een groep patrijzen. Vroeger was de tuinkamer van de villa bekleed met versierde tegels, overblijfselen uit 'n roemrucht verleden. Maar er is meer, er is 'n stamboom van de eerste tot de laatste Bluyssen. Het begon met Antoon die zeer waarschijnlijk uit Bakel kwam en zadelmaker was en zijn bedrijfje lag op de hoek van zijn villa en tuin van de zusters. Aan de binnenkant van die muur zit nog 'n eerste steen met de naam Bluyssen, met twee puntjes boven de y. Jan Bluyssen had drie zonen: Johan, Willem en Antoon. De eerste was de grote leidende figuur geworden... Jan zei hierover letterlijk dat hij van goud was de andere twee waren van zilver en lood. Achter de familie Bluyssen schuilt 'n heel stuk geschiedenis van Asten... ook achter de prachtige villa die het eens was maar die later is omgedoopt tot kantoor.



SCHN HOAR




"Wittege ut nog die hoar van hil vruuger"?.. Ik was zo nog 'ns wat aan het zoeken van vroeger en toen kwam ik de haardrachten van meiden tegen van vroeger en toen dacht ik... verdorie dat is zo lelijk nog niet. Toen hadden ze toch ook al aparte modellen maar als je dan de modellen van nu bekijkt is er eigenlijk toch wel heel wat veranderd. Nog wel 'n paar modellen van vroeger zijn er nu nog tenminste die er op lijken. Die haardrachten van tegenwoordig? Tjs, sommige vind ik wel mooi maar waar die dames met 'n halve of bijna helemaal 'n kale kop op staan dat vind ik echt niks. Kleuren? Och voor jonge grieten is dat helemaal niet lelijk... best wel apart, moet ik er wel bij zeggen, "Unnen hanekan is egt hillemol niks"....



PEKSKESAOVUND




Zo zagen de sinterklaas plaatjes van vroeger eruit, heel anders als nu. Het is vandaag pakjesavond maar wij kende dat vroeger al helemaal niet. Bij ons moest je op 5 december met bonzend hart in bed... konden niet slapen, en waren 's morgens om 5 uur al wakker. We hoorde ons moeder onder die de kachel aan maakte.. even later ook onze vader die zich gereed maakte om naar de Vlisco te gaan. Ik heb het dan over de tijd die ik me zo herinner. We konden het niet meer uithouden van de spanning... en dan riep ons moeder: "Kom maar jongens, hij is net geweest"... wij dachten daar niet bij na want eigenlijk kan dat niet want ons moeder zou dat dan toch gezien moeten hebben. Zoals ik al zei... je dacht er niet bij na en we vlogen zo snel we konden van de trap af en daar lagen de stapeltjes voor ieder klaar... schriften, kleurboeken, kleurtjes en gewone potloden, 'n spel, wat chocolade beestjes, taai taai en nog meer van die "goedbedoelde" rommel. Maar ik kreeg ook ooit 'n mecano-doos en ons Annemieke 'n fiets maar voor de rest was het niet zo veel. Het deerde niet, wij waren blij, wij waren tevreden. We zongen met z'n allen zo hard we konden: "dank U sinterklaasje, tot het volgende jaar"... en?? "dan zaat utter wir op vur un joar"...



DUN BRANDWIR ST KLOAR




Onzen brandweer is van alle markten thuis... of het nu gaat om 'n felle brand... 'n huwelijk binnen het korps... 'n ongeluk met gifstoffen, 't kan zo gek niet gaan of de brandweer is er. Zo ook in 1978.. ja hoor alweer bijna 40 jaar geleden, toen de commandant Leo van der Aa ging verhuizen. Toen stond de hele "bubs" klaar om met de oude brandweerwagen de familie van de Aa bij te staan en te helpen met de verhuizing... inpakken? Nee dat hoefde niet, gewoon alles los op "ut aaw bultje"... fantastisch om te zien hoe de collega's mee hielpen... op ludieke wijze...



EFKUS TRUG




Het is altijd gezellig om nog 'ns terug te gaan in de tijd... zo van: "och ja, zo deeje ze d toen". Nu we de Sinterklaas tijd weer hebben er worden er miljoenen uitgegeven aan spullen die door de "compjuters" worden vervaardigd maar vroeger gebeurde veel dingen met de hand. Kun je het in deze tijd nog voorstellen dat iemand met 'n hamertje de wielen aan 'n blokkenwagen zet? Dat hij houten treintjes maakt en met de hand in elkaar zet? En wat dacht je rechts van die mevrouw die moet wassen. Voor haar was het 'n hele uitvinding dat ze de natte was niet meer met de hand behoefde uit te wringen maar door dit technisch vernuftig ding het 'n stuk makkelijker had. Wij hadden dat vroeger natuurlijk ook en bij toerbeurt moesten wij draaien en ons moeder of ons meiskes staken de natte was in de wringer want dat was voor ons kinderen veel te gevaarlijk. Ik moet zeggen voor de was van 11 personen... "un hls kurwei"....


SJEKDOOS




Nee het was niet alleen 'n shagdoos maar het was 'n uitkomst voor de mensen die niet zo handig waren met het draaien van sigaretten. Ik heb er ook ooit eentje gehad en ik geloof zelfs ons Annemieke ook. De doos was zowiezo handig om je tabak in mee te nemen met de vloeitjes maar dat je er als echt uitziende sigaretten mee kon draaien was helemaal gemakkelijk. Beetje shag achter het rolletje, goed verdelen... vloeitje nat maken... er achter steken... doos dicht en hoeps, daar vloog de sigaret eruit. Prachtig ding maarja, "unnen egte roker dreijt ze zelluf m de haand"...



DE HERMENIEJ TREKT ROOND




Nee de Harmonie had toen waarschijnlijk nog geen pakken waaraan je de harmonie kan herkennen maar ze was er al wel. Het is 'n oud plaatje maar zou niet weten uit welk jaar, dat het oud is zie je aan de "hoog hirre m die hoog hoede". Toendertijd liep Asten ook al uit als de harmonie 'n optreden had, 'n serenade ging brengen of voorop liep als er 'n evenement plaats vond in Asten... De harmonie is niet meer weg te denken uit ons dorp Asten.



AN TRUG DENKE




Met de aanslagen in Parijs en het neerhalen van vliegtuigen door mensen die niet normaal kunnen denken, moet ik toch ook weer terug denken aan de 27ste maart 1977, nu alweer 38 jaar geleden. Toen de ramp op Tenerife plaatsvond. De vliegtuigramp van Tenerife vond plaats toen op de luchthaven Tenerife Noord op het Canarische eiland Tenerife twee vliegtuigen van het type Boeing 747 een van Pan American World Airways, Pan Am en een van KLM op elkaar botsten. Daarbij kwamen 583 mensen om het leven. Het is daarmee de grootste ramp uit de geschiedenis van de luchtvaart. Slechts 61 inzittenden, allen aan boord van het Pan Am toestel, overleefden de ramp. Hierboven zie je de foto van het moment van het ongeluk... Het onderste vliegtuig probeerde nog langs de baan te gaan op het laatste moment en het andere probeerde weer omhoog te gaan maar het was al te laat. De neus ging over het andere vliegtuig maar de motoren raakten het dak van het vliegtuig onder hun. Jaren later zijn Annie en ik ook naar Tenerife gegaan en geland op dat vliegveld en misschien raar maar je moet meteen denken aan die ramp van toen... 583 mensen, ook veelal vakantiegangers kwamen om. Hieronder nog enkele foto's van de ramp en de monumenten.. De mensen in Parijs die o.a. op 'n terrasje zaten of 'n concert bijwoonden werden in koele bloeden door moordenaars gedood... Mensen die denken 'n martelaar voor hun geloof te zijn.... Het zijn altijd mensen die er zelf niks aan kunnen doen en de dood vinden....




WE GON KLEPPERE




De meeste mensen hebben het jaren al niet meer gezien of gehoord en jongeren kennen het volgens mij niet eens... "Kleppers". Tegenwoordig zijn er trallerhande manieren om te klepperen want ik heb zelf ook zo'n ding voor carnaval. Maar dat is allemaal niks, ik wil het hebben over iemand die echt met kleppers kon omgaan. Ik weet nog vroeger bij Franssen kon dat ook iemand Leo of Harrie, ik weet niet meer precies wie. Ik heb het klepperen nog wel gehoord de laatste jaren want Annie had 'n oom die dat uitermate goed kon... hij was er 'n expert in klepperen en dat liet hij regelmatig horen op feestjes en de mensen vonden dat ook prachtig. Helaas is die oom overleden dus ook ik zal het wel nooit meer te horen krijgen. Boven heb ik 'n foto met in het midden kleppers, maar de echte kleppers waren voor bij het ronde deel veel meer afgesleten en mooi glad. Links zie je hoe men die vast hield en rechts de speelgoeddingen die ik ook eentje heb en als je gaar mee op en neer gaat dan hoor je geklepper.. Jammer dat de echte zijn uitgestorven... "ut waar altijd zo schn um te heure"...



LEKKERDER AS APPELS




Het kan zijn dat je ze niet allemaal meer han herinneren... toch waren deze "wortels" er vroeger allemaal. Je moet me niet vragen hoe die dingen allemaal heten want dat weet ik ook niet. Eentje stond er eerst ook bij de andere maar ik heb die even apart gezet want dat is de wortel die wij nog kennen alleen was het voor ons geen wortel maar het overbekende "pis-knlleke". Helaas zie je ze nergens meer, tenminste ik heb ze allang niet meer gezien maar dit was vroeger het eten voor de koeien en de boeren op Voordeldonk maar ook in het Liender hadden er plakken van vol staan. Maar misschien dat je het niet wist en iemand uit de stad zou het ook niet kunnen geloven, maar voor ons was het 'n delicatesse... hahahahha echt waar. Wij aten liever 'n knlleke als dat we 'n appel aten, als ik moest kiezen? dan geef mij maar "ut pisknlleke". We trokken er meestal enkele uit de grond en die het mooiste uitzag, net als rechts op de foto, "die schlde we m de taand"... en aten die op... als er 'n worm in zat, werd die rondom uitgebeten en uitgetuft en als er teveel in zaten... "Dan vite we gewoon unne neije knol, dur stonnen dur zat"....



WRRIK BIJ DE KIEPESLACHTERIJ




Je kon er toendertijd best veel verdienen bij Goossens Kip in Ommel. Jan Vaes uit d'n Himmel is er lange tijd bedrijfsleider geweest en hij nam mij ook aan voor in de avonduren wat bij te verdienen maar ik vond het werk vreselijk dus heb ik dat niet lang vol gehouden. Iemand van 16 jaar kon er in 1969 al tegen de 90 gulden verdienen... Ik had bij Berkvens Deuren in 1960 voor 48 uur werken 18 gulden... Je kon er echt goed verdienen en je had toen ook nog de mogelijkheid om tegen 'n goede betaling veel over te werken. De jongens die bij Goossens werkten kon je er in het cafe meestal wel uithalen want die hadden meer geld te verteren als wij... "Ja bij de kiepen waar ut goe geld beure"....



VUN BAAR AFGEFIKT




Leo Gabriels (42) stuurde me dit plaatje nog van de brandweer in actie toen de kledingwinkel van van Baar af aan het branden was en ze er alles aan deden om het zo snel mogelijk te blussen. Rechts wat vroeger de Centra was en later Marcel van Baar zijn fritezaak begon en links de "fikkende" kledingwinkel. Links was vroeger cafe "de Hemel" gevestigd met de etalage rechts er naast de kledingzaak. Later werd het cafe opgedoekt en werd er alleen nog in kleding gehandeld en ze noemde het fabrieksverkoop omdat de prijzen dusdanig laag waren dat het wel fabrieksprijzen leken. Ik weet niet meer precies welk jaar dit was.



HERMENIEKE ST. SUSSIELIA


De harmonie van Asten is een van de verenigingen die niet meer uit ons dorp zijn weg te denken.. Ik heb nog foto's van vroeger, toen was het nog fanfare dacht ik, waar echt de oude garde van Asten op staat. Om 'n voorbeeld te geven, Toontje Maas als jonge kerel stond er nog op. Om die tijd van toen nog 'ns te doen herleven had men bedacht om in Asten rondgang te houden met onze harmonie in de stijl van vroeger, zie het plaatje. Dit was in 1978 en je ziet de Harmonie aankomen in oude kleding met ook in oude kleding uitgedoste kinderen erbij die er rond om heen liepen. Natuurlijk de veldwachter voorop met de fiets zoals dat toen ook altijd was. Ik vond dit plaatje echt leuk omdat ze d'n Himmel 'ns 'n keertje aandeden. Vroeger in mijn jonge tijd, zo tussen 1950 en 1960 heb ik ze er eigenlijk nooit gezien en dat was wel jammer maar d'n Himmel zal wel te ver afgelegen hebben want normaal werden de straten doorlopen die rondom de Markt lagen. Links zie je het statige huis van d'n Brouwer en hier op het hoekje het huisje waar vroeger Piet Stevens woonde wat nu de Kapperszaak is. Rechtvooruit heel herkenbaar "de vijf gebooi". De veldwachter is overigens Hans Mennen, de nieuwe tamboermaitre die als twee druppels water leek op de veldwachter van vroeger uit 1900, veldwachter Vissers.



KRANT VAN VRUUGER




Het was voor mijn tijd... ik had altijd gedacht dat we in Asten alleen het Peelbelang als "durrupsbleijke" hadden maar nu weet ik toch ook nog wel dat er nog eentje meer heeft bestaan, hoewel ik het zelf niet ken maar wel van horen zeggen. Drukkerij Mennen die hun drukkerij hadden met winkel op de hoek van de Julianastraat en de Eerste Sint Jozefstraat hadden vroeger ook hun eigen weekblad. het stond boordevol advertenties en het Astense nieuws. Prijs? ga er maar 'ns aan staan, 63 cent per jaar, thuisgestuurd 79 cent en buiten Asten 1,21 gld. per jaar... geweldig toch, wat 'n prijzen. Dit is het krantenhoofd van februari 1942 en het was toen al de negende jaargang.



UNNE POEZIE


Het was 'n echt "meiskusding" zo Poesie-album. Ik heb die hier al 'ns ergens laten zien die ons Annemieke had toen ze klein was en onzen Theo er in had geschreven. Van wie de album hiernaast is weet ik niet maar ik vond die nog ergens op internet, ze heet in ieder geval Hannie. Veel kinderen namen hun albummetje mee naar school en lieten er hun vriendinnetjes daar in schrijven maar ook de juf of de meester werkte mee aan zo'n album. Het is misschien niet goed te lezen maar de juf, in dit geval juffrouw van Nispen, schreef hetvolgende: Lieve Hannie, Ik ken een aardig meisje, Wil je haar 'ns zien?, Kijk dan in de spiegel, Dan zie je haar misschien. Leuk toch? En dan werden er vaak leuke plaatjes bijgeplakt zoals ook hier en die bracht de eigenaresse van de album zelf wel mee. Echt iets moois van vroeger.


UT POSTKUNTOOR



Ik moest er toch echt om lachen, maar dat vertel ik dadelijk wel want ik zal eerst vertellen waar het over gaat. De ouderen weten het zowiezo nog heel goed... ons postkantoor. Heel vroeger, maar nog ver voor mijn tijd was dat gebouwd op het
Koningsplein waar later de burgemeester Ploegmakers woonde en nog later de sociale dienst in gevestigd was. Maar toen ging men op de Markt 'n nieuw bouwen. Tussen cafe Bakens en de winkel van van Bussel stond 'n hotel en dat werd afgebroken ener verscheen 'n prachtig nieuw gebouw dat nog altijd "Oons Turrup" siert. In dat gebouw kon je je melden aan de balie voor postpakketjes.. brieven, gewoon en aangetekend en nog veel dingen meer. Heel vroeger zag het er wel 'n beetje anders uit als in de jaren daarna toen alles was vernieuwd enzo. Ik moet toch nog vaak denken aan de mensen die achter de balie zaten en die je met van alles en nog wat hielpen om je pakketje of brief op de goeie plaats te krijgen tegen het juiste tarief. Maar toen ik dat zo zat te denken... hoe 'n dame achter het loketje de post van je aannam, het woog... de juiste postzegel nam... er over heen likte en op de brief of pakketje plakte en er "welgemikt" 'n stempel op sloeg... hahahhaha ik dacht verdorie ik heb toch nog ergens iets "ondeugends" liggen en ik denk dat als de dame dat op deze manier zou hebben gedaan zoals dat plaatje dat ik vond... het geweldig druk zou zijn geweest en alle mannen aan "hurre kant zon zijn gegoa"... Klik maar 'ns op het plaatje... het is wel 'n beetje... ondeugend zoals ik zei...


KANNE NEIJE




Ik had er eigenlijk niet meer aan gedacht maar nu weet ik wel weer dat het bestond, als je op 'n atelier wilde gaan werken moest je ook kunnen naaien en daarvoor kon je 'n cursus volgen. Vaak moest je aan kunnen tonen dat je goed genoeg was om kleding te maken in 'n fabriek waar ze kleding maakten zoals ondergoed, jurken, zwemkleding en jassen. Hier vond ik nog 'n getuigschrift van iemand die zo'n cursus had doorlopen in Asten bij Ter Strake... Geslaagd staat er en het is uit 1967.... oei oei, 38 jaar geleden op het moment dat ik dit schrijf. Ons meiskes, ons Ellie en ons Jo hebben dat volgens mij nooit gehoeven alhoewel ik weet dat ons Ellie ooit 'n naaicursus volgde. Ons meiskes waren toen allang op d'n Trico bezig...


AFTERSJEEF


Peer heb jij je eigen nooit geschoren? Jawel... maar ik had er 'n gruwelijke hekel aan. Toch moet ik erbij zeggen dat ik me pas laat hoefde te scheren... ik kreeg pas haren onder m'n neus en op m'n kin toen ik uit dienst kwam... ik was toen 21 jaar. Voor die tijd kwam er echt "gin spierke stoa"... Soms dacht ik wel 'ns dat God was vergeten van mij 'n echte vent te maken... hahahaha, maar dat waren maar gedachten. Toen ik 21 was begonnen ze te groeien en toen was het ook niet meer om bij te houden... Als ik naar het cafe ging of naar de danszaal dan had ik 'n spekglad huidje... met 'n heerlijke aftershave op... Die waren er vroeger ook verschillende maar niet net als nu want als je er nu van elk merk eentje zou moeten hebben zou de stal bij ons te klein zijn. Nee ik had maar een merk voor m'n eigen, die vond ik echt lekker ruiken.. "Fresh Up", niet te duur en echt heel erg lekker... moet je ons Anneke maar 'ns vragen want ik had die altijd in onze "Vrijerstijd". Heerlijk spul. Wat ze vroeger zoal meer hadden? Naast Fresh Up was Old Spice heel bekend en ook Tabac en dan had je het wel 'n beetje gehad met de bekende merken.. er was nog wel Nivea maar dat vonden wij maar babyspul. Hieronder heb ik de drie bekende van vroeger neer gezet... Als je een van die drie op je pas geschoren huid deed moest je wel even op je tanden bijten want dat goedje beet dat het barste maar dat had ik er graag voor over als ik naar Annie toe ging. Toen ik m'n voorraad flesjes op had heb ik m'n baard laten staan... eerst 'n sikske en toen "dun hillen handel", ik vond dat scheren echt helemaal niks "en naw nog nie". Trouwens we hadden ook "plek-rommel" voor in de haren, maar daar vertel ik nog wel 'ns over, "brylcream", als je dat in je haren had dan telde je mee... hierboven heb ik 'n oude Amerikaanse reclame hiervan. Wittege ditte nog allemaal? de jongens van mijn leeftijd? Heerlijke nostalgie... fijn om aan terug te denken.




PLATJE UIT DUN ORLOG




Weet je het nog mensen? De winkel van van der Loo links tentijde van de oorlog... Je ziet de soldaten er nog staan.. Aan de rechterkant de kledingwinkel van van der Zand... beide gehavend door de bombardementen tussen 1940 en 1945. Tussen de twee winkels... bijna niet te geloven, de Tuinstraat van toen... volgens Marietje van den Heuvel, dochter van bakker Tieske van den Heuvel die verop 'n bakkerij hadden, kon er wel 'n auto door maar je moest wel uitkijken. Alles is allang afgebroken... nu is er de rotonde op het pleintje voor de Rabo-bank waar drie straten bijeenkomen, Emmastraat, Burg. Frenckenstraat en de Tuinstraat. Foto is genomen van 'n oud filmpje over Asten.



MLLIKKRUIKE PZETTE




Er zijn er genoeg die zich dit nog kunnen herinneren, het opzetten van de melkkruiken op het melkfabriek.. Dat was vroeger al en later toen men in de Julianastraat het fabriek hadden had men dat ook weer en vandaar dat ik het me herinner. Ik moest soms naar de melkfabriek om "spuling" te halen voor de varkens want dat deed onze vader onder het voer. Spuling is spoeling en het woord zegt het al, dat was heet water waar men de kruiken mee zuiver spoelde en waar dus nog resten melk in kwamen en dat was goed voor de varkens want die kregen dan ook 'n beetje melkproduct binnen. Hier zie je iemand bezig met de melk en de kruiken die werden aangeleverd door de boeren van o.a. Voordeldonk. De fabriek werd later gesloopt en er werd 'n nieuwe gebouwd aan de Heesakkerweg met 'n gedeelte voor het maken van kaas. Veel jonge jongens vonden er toen werk maar tijden veranderen en de fabriek is allang weer afgebroken... precies, wat overblijft zijn de herinneringen.....



DE BLOASKUPPL




Asten had vroeger al zijn eigen bloaskapel die uitgroeide tot wat het nu is... de overal bekende en graag geziene muziekanten: "de Asteiner Bloaskapel"... De foto is gemaakt bij het 15 jarig bestaan van de kapel in 1968 met onder v.l.n.r.: Tonny Peeters, M Slegers (Lierop), Henk van Goch en Jan Maas. Middenrij: Wim van der Heijden en E Slegers (Lierop) en boven: Piet Hoefnagels, Marinus van Oosterhout, Jan van Bussel en Piet Putten. Echt 'n gezellige club muziekanten bij elkaar.



ANZEECHTKAARTE




Ansichtkaarten van dorpen uit de regio heb ik altijd mooi gevonden en dat niet met een enkel fotootje er op, nee 'n collage van plaatjes uit dat dorp. Bovenaan heb ik natuurlijk Asten staan met het klooster van de paters, het natuurtheater van vroeger, de molen en de Bloemenwijk... maar ook de Wilhelminastraat waarvan dit deel wat je ziet, later Heesakkerweg zou worden. Someren met o.a. het Julianapark en het Postelplein en Deurne met de kasteelruine en de kerk.



TOON BIJ DE BEZIENEPOMP




Dit is 'n plaatje uit 1935... Op de foto is Toon Verdijsseldonk bij de Shell benzinepomp die ze bij hun thuis hadden want Toon was 'n zoon van Antje Verdijsseldonk die 'n Hotel/Cafe runde op de Markt in Asten, "de Arend" links naast het gemeentehuis op de hoek van de Markt en de Marktstraat, vroeger de Korte Kerkstraat. Ze hadden naast het hotel/cafe ook 'n benzinepomp. Later moest het hotel worden afgebroken omdat er 'n nieuw gemeentehuis kwam dat veel groter werd als het oude en voor 'n gedeelte op die plek moest komen. Zoals je ziet was de Markt maar voor 'n klein deel verhard... een smalle klinkerweg. Op de achtergrond het postkantoor maar nu allang niet meer als postkantoor in gebruik.



ALWIR LAANG GELJJE


En dan ineens komt er op "feesboek" wat voorbij flitsen en je bent het al voorbij voordat je het weet.. in 'n flits... "ikke trug". En dan zie je het weer, 'n luciferdoosje van vroeger van de cafetaria van Andre en zijn vrouw Thea Caris... Meteen gaan je gedachten terug toen Andre nog bevriend was met onzen Huub, met Jan Vaes en Linie Mennen. Ik bedoel dan de tijd dat ze 'n jaar of 18 waren, nog allemaal Himmelse Boys waren. Geweldig toch. Die van Caris hadden wel iets met friet en cafe's... Henk die runde samen met Ria cafe 'n Ketelke... Rini had 'n prima fritezaak in het Limburgse Heijthuizen samen met Riek en Andre? Ja die had 'n mooie zaak opgebouwd in de Zeilberg waar hij samen met Thea eerst 'n Eethuis had en later ook nog 'n cafe... Ja die van Caris van tegenover ons, die timmerde flink aan de weg. Dit is toch weer nostalgie... "efkus trug in dun tijd"....



DE EKSPRS VAN DE LEMPKUS




Deze foto is gemaakt toen Philips, je weet wel de experts van de lampen, 60 jaar bestonden. De foto is wel wat onduidelijk en ik weet ook helemaal niet wie er op staan maar het zullen zeker wel de kopstukken van dat bedrijf zijn geweest. Allemaal mensen die goed waren in besturen van 'n bedrijf en die schatrijk zijn geworden. In het midden hangt de grote lamp met fitting... 'n symbool van het Philips concern... Hoeveel lampen ze wel niet gemaakt hebben?? geen idee van maar misschien wel net zo veel als er sterren aan de Hemel staan... Nee niet onzen Hemel... "dun echte"....



NUN IJSCO




Zo zag het er bij ons vroeger ook uit... als het warm weer was dan kwam de ijscoman door de straat... hij belde dan hard zodat iedereen het kon horen... Hij wachte dan even tot wij kinderen klaar waren met zeuren thuis of wij er ook eentje kregen en als ons moeder dan eindelijk maar toegaf gingen we heel "vreet" met 'n dubbeltje naar de wagen om 'n ijsje te kopen... dat was al schepijs... maar jaren daarvoor had hij pakijs met losse koekjes... de kleinste ijs koste toen 'n dubbeltje en kregen we ieder 'n half... De ijcoventer was er op ingericht want die sneed hem al voor je door... het maakte niet uit al was het maar 'n klein ijsje want ze waren echt heel lekker en "wie ut kleine nie eerd.........."....



KUPPOT GESCHOTE




Dit plaatje, verschrikkelijk om te zien, is ook van de oorlog, dus voor mijn tijd... de Duitsers vonden het leuk om zoveel mogelijk dingen zoals huizen, bruggen, gebouwen en kerken te vernielen. Dit is de kerk van Ommel die zo erg werd beschadigd door Duitse bommen dat het niet mogelijk was om die nog te renoveren. Er werd voor de gelovigen 'n noodkerk gemaakt, het boerenbondsgebouw vlak bij de molen werd omgetoverd tot kerkje en de zwaar beschadigde kerk werd afgebroken... nu is er het Onze Lieve Vrouweplein. Ook kwam er later de nieuwe kerk tussen de pastorie en het Maria-oord in. De woning voor de kerk was volgens mij van Berkvens maar dat weet ik niet heel zeker.



DUITSE SULDOATE




Nee zelf weet ik het ook niet want dit plaatje is van de oorlog en toen was ik nog niet geboren. De foto van deze Duitse militairen is gemaakt zo rond 1941 toen de Duitsers ons land hadden bezet. Je ziet ze hier staan voor het missieklooster van de zusters in de Wilhelminstraat. Rechts zie je het beeld van Anthonius nog staan en links zie je een van de "nonnetjes". De straat werd toen overigens geen Wilhelminastraat genoemd want dat mocht niet van de Duitsers. Straatnamen met de namen van het koninklijk huis waren verboden en zo werd de Wilhelminstraat dan ook Kanaalstraat genoemd. De Prins Bernhardstraat werd Tramstraat en de Julianastraat was de Fabriekstraat.



SPULGOEWD




Deze dingen kwam ik weer tegen tussen oud speelgoed dat werd getoond op internet... ik dacht meteen aan vroeger... ik was 'n jaar of vijf toen ik mijn eerste bromtol kreeg... hier links op de foto staat er eentje alleen de kleuren waren anders. Aan de zijkant zaten gaten zodat het ding kon brommen maar het grootste onding was het gedraaide staafje met de knots eraan waar je snel mee op en neer moest doen en dan loslaten en het apparaat draaide en het bromde... soms tenminste. Wat moet je met zo'n ding? Als je vijf jaar bent wist je toendertijd niet wat je aan sinterklaas zou vragen... Waarom niet? We zagen nooit etalages van winkels... we hadden geen tv en als je die thuis al had kwam er nooit reclame op toen, reclameblaadjes waren er nog niet. Makkelijk voor ons moeder want ik kreeg 'n bromtol... Wat ik er verder van herinner? Het ding hield het geen drie dagen uit... toen was dat staafje al krom en kon je hem niet meer laten brommen... trouwens de tijd die het ding het nog wel deed was ook geen "gezelligheid". Wat is er leuk aan? als je er drie minuten mee had gespeeld was de lol er van af... En dat dingetje rechts Peer? Nou dat kreeg ik 'n keertje bij het jongensgilde met pakjesavond... iedereen maakte 'n pakje voor 'n ander... wat deden ze er in? Nou 'n zakmes als je geluk had... 'n "bic-pen"... 'n notitieboekje... en ik? Ik kreeg zo'n ding waar je onder tegen aan moest duwen... dan zakte alles door z'n pootjes en als je het los liet trok de veer alles weer strak en stond het beestje weer overeind... Nou ik vond het niet slecht bedacht maar wat moet je... Bij het mijne, ook 'n hondje knapte na 'n keer of tien de touwtjes binnenin... klaar. Alles de vuilnishoop op... Nee deze dingen zie ik nog vaak maar lol beleef ik er nog steeds niet aan... de gedachten ook niet...



UT AAW PSTKUNTOOR




De foto is gemaakt vanaf het pleintje van het Koningsplein. Links zie je de kortgeleden afgebroken woningen waar vroeger Jans Doeze woonde en Sjef Putten zijn viswinkeltje had. Helemaal rechts hotel Gitsels, de ijzerwinkel van Bekken en o.a. de woning van mister ten Haaf. In het midden het gebouw wat later dienst deed als burgemeesterswoning en ook als kantoor van de sociale dienst van de gemeente. Op de foto was het nog het postkantoor nog voordat het nieuwe kantoor klaar was op de Markt. In het spitse puntje staat "Post en Telegraaf".... Nostalgie van de bovenste plank...



BIER ROONDBRENGE




Toen wij vroeger in d'n Himmel ons eigen bier hadden was Piet Stevens (6) de aangewezen man om te zorgen dat het bij het cafe en de herberg kwam. Eerst deed hij dat met 'n platte wagen als het niet te veel was tenminste en later met met paard en wagen. Piet woonde in een van de woningen die eigendom waren van Eijsbouts waar nu de kapper zijn zaak heeft. Dit hierboven kan ik me niet herinneren want dat zal wel erg lang geleden zijn maar even wel 'n prachtig plaatje. Het vervoer naar de "afnemers" van het Heineken-bier. Dat het niet makkelijk werk was en best wel wat zwaar blijkt wel uit het frame van de fiets die boven uit twee stangen bestond en ook de voorvork was 'n stuk steviger gemaakt... echt gaaf plaatje dit... Dat wij dat rare liedje altijd zongen snap ik nog niet... "het bier is weer best maar het stinkt als de pest"... daar zijn we later toen we ouder waren toch wel van terug gekomen...



DE GROTE KERRIK




Ik denk dat jong en oud wel 'ns in de grote kerk zijn geweest in ieder geval de meest want vroeger werden Himmelse mensen altijd katholiek opgevoed... 'n uitzondering daargelaten. Vandaag neem ik je nog 'ns mee de kerk in... links zoals het er vroeger dan ook uit zag, in 1948 wel te verstaan... de losse stoelen in het midden was wel iets heel aparts. Als de geestelijke ging preken dan mochten de mensen gaan zitten en moesten de stoelen worden omgedraaid want anders zat je achterste voren in de kerk met je gezicht naar de uitgang. Mensen lieve Godheid wat gaf dat 'n herrie als de stoelen in de andere richting werden gezet. Op de rechter foto de preekstoel. Ik heb er vele malen mijn ogen op uitgekeken want het onderste gedeelte stelde de bekering van St Paulus voor en was geweldig mooi. Deze preekstoel met onder gedeelte is in het Belgische Mechelen gemaakt in 1830, over 15 jaar is hij dus 200 jaar oud.



SPURRIE




Kom Himmelse mensen van vruuger, pak m'n hand nog maar 'ns vast en kuier met mij nog 'ns door het Liender dan laat ik jullie zien waar vroeger de "Spurrie" stond. Spurrie Peer? Jaja, dat is 'n hele bol groen met witten kleine bloempjes en vroeger gaven de boeren die aan het vee. Jullie weten wel waar wij woonde vroeger... op huisnummer 57 tussen Tinus Cortenbach en Jantje Kerstens in. Kom geef me je hand dan lopen we voor het mooie huis van Driek Hendrikx door (nu Jan van Duijnhoven)... en dan links bij Willem Vaes de hoek om over het zandpaadje richting Liender... We lopen tot we niet meer verder kunnen, want daar is 'n afgraving die ongeveer 'n meter dieper ligt dan de weg die we volgde. Achteraan gaan we rechts af en iets naar beneden aan de rechtkant ligt het tweede hofje van Willem Vaes... daar stonden boontjes, rode en bloemkool, worteltjes etc etc. we volgen de weg die naar links gaat en aan de linkerkant ligt 'n grote wei die vol koeien staat, volgens mij was die van Haazen van de eerste boerderij aan de linkerkant op Vorreldonk. Daar stond het vol boterbloemen en vol met brem. Dan lopen we door en komen op 'n grote plak waar vroeger ook wel 'n "pisknollekus" stonden, ook wel 'ns koren maar ook stond er heel vaak 'n soort gras en het wemelde daar van de Spurrie. Ik had altijd gedacht dat Spurrie alleen als voer diende voor de dieren maar niks is minder waar... het had ook nog 'n heel andere functie. De gewone spurrie is een eenjarige plant uit de anjerfamilie, die van nature voorkomt in Europa. Het is een bleekgroene plant van 5-70 cm hoog die op droge zandgrond groeit. De plant is enigszins kleverig door de klierharen en heeft vertakte stengels waaraan de blaadjes schijnbaar in kransen zijn geplaatst. De gewone spurrie komt in het wild voor, maar werd vroeger ook veel verbouwd op arme zandgrond voor veevoer. Rond 1900 werd er in Nederland 3600 ha als stoppelgewas verbouwd, vaak na rogge. Voor groen bemesting is er ook reuzenspurrie die grovere stengels heeft. Spurrie kan gezaaid worden van eind juli tot eind augustus. Met de speciale functie bedoel ik het volgende: spurrie wordt ook gebruikt bij het zaaien van gras. Wanneer er op een winderige plaats gezaaid moet worden, of wanneer de grond gaat stuiven kan het graszaad vermengd worden met spurriezaad, 100 g per are. Omdat spurrie heel snel kiemt, houdt het verstuiven tegen en geeft langzaam groeiende grassen beschutting. Na enige keren maaien is de spurrie verdwenen. Kijk zo leer je toch nog wat op latere leeftijd over iets wat wij alleen als veevoer zagen. Wacht pak m'n hand vast want ik breng je ook weer terug maar we springen dan wel de smerige zoeisloot over bij Pietje Leenen, jatten er 'n paar appels... lopen langs de afgemaakte vruchtentuin van Boerenleenbank-kassier van Oosterhout... kruipen onder de gaas en de heg door en pakken er wat struikjes rooie bessen die ze daar in overvloed hebben... dan lopen om de boomgaard van Leenen heen, langs de afgraving en langs "dun erpelplak" van onze vader... dan langs ons "purzikkebumkus, de wasdreuij en langs ut hennehokske" en zo door de pad tussen Kerstens en ons in, naar de voorkant van ons huis en gaan ons buitgemaakte fruit op "ut stuupke" lekker op zitten eten... zo ging dat vroeger ook altijd. Of ons moeder dat ziet van die "gejatte appel en bizzingen"? Jawel, "mer die knijpt we un eugske deecht".



FRIETJE PIKKELILLIE



Wie denkt er nooit 'ns aan terug? Die tijd van vroeger toen we nog geen frites-zaken hadden of 'n cafetaria.. We hadden bij van Baar op de hoek van d'n Himmel en de Emmastraat 'n automatiek, buiten, dat wel maar je kon er wel vanalles "trekken". Ook bij Hoes kon je terrecht en later ook bij Jan van Hoek sr. in de Emmastraat waar ze 'n groentewinkel hadden en vis verkochten. Het gedeelte van de vis werd verbouwd en kwamen er automaten hangen voor snacks. Maar het meeste en het liefste denk ik terug aan de "frietkroam" van Jan van Hoek op de Markt. Zo'n beetje tussen de jongensschool en het cafe van Bakens, cafe de Zwaan in stond het witte kraampje. Rechts op de foto zie je op de achtergrond de fietsenwinkel van Noudje Michiels, later cafe de Mert. De bussen stopte toen nog bij Bakens voor de deur... later cafe Jan van Hoek geworden. Op de linker foto zie je dat de school al is afgebroken voor A&O winkel. Jan van Hoek had de lekkerste frietjes van Brabant... echt wel... Het was er altijd druk en ik kreeg toendertijd, ik was 'n jaar of 11 of 12, ik kreeg 'n kwartje 's zondagsgeld. Na de bijeenkomst van het jongensgilde gingen wij "noa turrup" met 'n stel jongens. De frites koste 25 cent en mayo 5 cent. Maar voor ons had Jan iets speciaals... 'n frietje van 'n dubbeltje en de piccalilly was gratis. Die pakte ik dan twee en hield nog 5 cent over om bij Lauke van den Heuvel snoep te kopen. Ooit had ik 'n keertje zoveel geld, 40 cent, en kocht ik vier frietjes met pikkels... lekker man... Ik denk er vaak nog aan terug... die bakte nog echte frites.. "en Jan hoefde dur nie rijk van te worre, die haj ut nie zo naaw zitte".


DUR REEJ ZOWA NIKS



Het domste wat er ooit is geweest op de Nederlandse wegen. !973. Door omstandigheden kwam er 'n oliecrisis en daar moest iets aan gedaan worden om de toekomst veilig te stellen. Vroeger waren er al autoloze zondagen geweest maar een derde reeks autoloze zondagen volgde ten tijde van de oliecrisis van 1973. Nederland, van 4 november 1973 tot en met 6 januari 1974 waren er tien autoloze zondagen De olieproducerende landen wachtten op een gelegenheid om olieschaarste te vertalen in verhoogde prijzen: die gelegenheid kwam in oktober 1973, toen de oorlog uitbrak waarbij Isral werd aangevallen door Egypte, Syri, Algerije, Irak, Koeweit, Libi, Marokko, Saoedi-Arabi, Soedan en Tunesi. In die oorlog koos Nederland de zijde van Isral. Uit protest tegen deze pro-Isralische houding van Nederland draaiden enkele Arabische staten de oliekraan dicht, waarop de regering het olieverbruik probeerde te beperken door autoloze zondagen in te stellen. Op last van de regering stonden een aantal zondagen alle autos en brommers stil. Slechts met een speciale ontheffing (voor bijvoorbeeld politieauto's en ambulances) mocht men rijden. Ook wij kregen ontheffing met the Secrets want we moesten op zaterdagnacht en op zondag onze muziekspullen kunnen vervoeren voor onze optredens. De eerste keer was meteen al 'n lachertje: We moesten spelen in Horst in Limburg en we hadden ontheffing voor het busje en een auto. Onderweg van Someren naar Horst werden we zes keer aangehouden en gecontroleerd.. Dom gedoe want het is allemaal voor niks geweest en op elke hoek van de straat stond wel 'n agent die interessant wilde doen. Het leverde wel spectaculaire beelden op van lege autosnelwegen, kijk hieronder maar...




RUKLAME VAN DE GRUITER



Alle ouderen kennen dit nog wel... ik ook al waren wij vroeger geen klant van de Gruyter want wij haalden onze spullen bij de Spar. Ome Jan van Bussel op Heusden had 'n Sparwinkel en voor de dingen die we nog ooit te kort kwamen moest ik naar Huub Eijsbouts in de mgr den Dubbeldenstraat, je weet wel Huub de Spar. Toch herinner ik me nog goed het snoepje van de week van de Gruyter... deze reclame is hier nog van, bij elke 4 gulden aan boodschappen kreeg je het snoepje van de week voor 15 cent. Alle kinderen keken hier naar uit... Echte nostalgie


DE MEULE M ZUN PRAACHT



De molen in 1980... hij was toen juist helemaal gerestaureerd en zag er weer uit als door 'n ringetje te halen. Prachtig mooi maar dat was niet altijd zo want het was hard nodig dat hij bijgewerkt zou worden. Dat gebeurde dan ook maar later sloeg het noodlot nog 'ns toe en brande hij compleet af... daar kom ik later op 'n volledig artikel nog 'ns op terug.


TOEN IK NOG MOES WERRIKE




Door het gedoe met het roken, het steeds achteruit gaan van de tabaksindustrie is ook de val van de sigarenkist 'n feit geworden. Zo rond 1962 ging ik werken bij Picus Asten waar je na 'n inwerk periode in accoord werk kwam staan wat betekende dat je per week wat extra's kon verdienen door snel en hard te werken. Het raamwerk van 'n kistje werd nog door de jonge jongens die er werkte in elkaar gestampt en de meisjes plakte er de bodems en deksels op, zie foto links. Op de foto's rechts onder elkaar zit iemand de plankjes te controleren, iemand staat de kizten te schuren en onder werden de scharnieren erin geschoten. Mensen uit Asten en omgeving vonden er werk, zowel mannen als vrouwen, meisjes en jongens. In 1974 ging het al wat achteruit en later ging Picus helemaal weg uit Asten... Nog later ging Picus helemaal falliet. Mensen die hebben gezorgd dat roken overal verboden werd hebben er ook mede schuld aan dat we zonder werk kwamen zitten... daar wordt vaak niet aan gedacht of rekening mee gehouden.



FILLUMS UIT TIEROOL




Dagen lang draaide deze films en de bioscoop van Deurne zat tot de nok toe vol.. en "wa zaagdege?, hillemol niks". Ja 'n paar blote vrouwenborsten en 'n blote kont... Nu zijn de films nog altijd verkrijgbaar op dvd en wie 'n beetje handig is op de computer kan ze zo wel ergens kijken of downloaden. Dat de films populair waren bleek wel uit het feit dat hij dagen aan 'n stuk draaide in de bioscoop en zoals je rechts ziet... dit alweer deel 20 was, zover heeft Rocky, die toch ook populair was, het niet gebracht. Toch heb ik er veel afleveringen van gezien en het was wel altijd lachen. Ze hadden ze in alle soorten van "Drie Zweedse blondjes in Tirol" tot "Liebesgrusse im lederhose". Tegenwoordig hebben ze heel andere films maar goed dit was dan ook 40 jaar geleden want de advertentie is uit 1975, toen waren de tijden wel even heel anders..



UN GOEI NUNNEKE




De meeste mensen kennen haar als de ouwe zuster Theresa maar ik heb hier ook wat plaatjes bij elkaar gezet van 'n jeugdige Theresa. Moeder Teresa is geboren als Agnes Gonxha Bojaxhiu in Skopje op 26 augustus 1910 en was een wereldbekende katholieke zuster en de stichteres van een religieuze orde, de Missionarissen van Naastenliefde. In 2003 werd ze zalig verklaard door paus Johannes Paulus II. Mede door haar Albanese afkomst, is ze populair onder de Albanezen. Agnes Gonxha Bojaxhiu werd geboren in het toenmalige Ottomaanse Rijk (nu Macedoni) en groeide op in een prominent Albanees-katholiek gezin. In 1928 ging ze werken voor de Onze Lieve Vrouw van Loreto in Letnice. Door de orde werd ze naar Calcutta in India gezonden om lerares te worden. Zij koos daar de naam Moeder Teresa in verwijzing naar Theresia van Lisieux. In Calcutta zette zij een wereldwijd bekend werk onder armen op, dat zij tot kort voor haar dood leidde. Ze stichtte de orde van de Missionarissen van Naastenliefde, een religieuze orde voor zusters in Calcutta. In 1979 ontving zij voor haar werk de Nobelprijs voor de Vrede. Ze ontving nog veel meer onderscheidingen, en terecht... het begon met de Damian Dutton Award. Verder in 1962 - Ramon Magsaysay Award, in 1971 - Paus Johannes XXIII-vredesprijs, in 1973 - Templetonprijs, 1978 - Balzanprijs,
1980 - Bharat Ratna, 1992 - UNESCO-prijs voor Vredeseducatie en 1996 - Ereburger van de Verenigde Staten. De mooiste prijs was in 1979: Nobelprijs voor de Vrede. Moeder Theresa overleed in Calcutta op 5 september 1997. De wereld was in rouw...


DE GAANZEHOEDSTER




Wie kent haar niet, de ganzehoedster in de Efteling want dit jaar staat het lieve meisje er maar liefst al 60 jaar en in tegenstelling tot mij ziet ze er helemaal niet ouder uit. In 1955 wordt het speeltuinplein toegevoegd aan het park. Op 23 juli van dat jaar wordt hierop het beeldje van de Ganzenhoedster geplaatst, een ontwerp van Anton Pieck en verwijzend naar het gelijknamige sprookje. Het water uit de snavels kan dienen ter verkoeling. Dat is dan ook een van de weinige drankjes die in de Efteling anno 2015 gratis zijn of betaalbaar. Leuk blijft het wel...



DE NEIJ KERRIK VAN DE ZEIJKANT




Asten kreeg z'n nieuwe kerk... ze werd gebouwd tussen 1996 en 1999... maar het was dan ook 'n prachtige kerk. Rond de eeuwisseling van 1899 -1900 nam Asten z'n nieuwe kerk in gebruik en omdat de kerk maar 'n stukje was verwijderd van de nieuwe kerk kon het ook gebeuren dat er foto's werden gemaakt waar beiden kerken op te zien zijn... de ouwe stond zowat midden op het Koningsplein en de andere kwam op de hoek Koningplein - Wilhelminastraat staan, net voor garage van Hoek... Dit plaatje van de gereed gekomen kerk werd gemaakt vanaf de Wilhelminastraat zo ongeveer waar nu de ingang is van Eijsbouts klokkengieterij. Tegenwoordig zou men aan zo'n bouwwerk niet meer beginnen... door de tijd heen gaan veel kerken sluiten en er zullen er zeker nog veel volgen...



UN TRAP NEIJ MUSSIEN




Dit is nu precies zo'n naaimachine zoals wij die thuis eentje hadden toen we in d'n Himmel woonden. "n echt Singer met trapper en links "un laajke" voor de spoeltjes, de schaar, klosjes garen, reserve naalden en het olie-tuitje. Ik heb ons meiskes erbij gezet want dat waren de naaisters bij ons, links ons Ellie en rechts ons Jo. De jurken die ze aan hebben hadden ze ook zelf gemaakt. Ze maakten niet alleen kleren voor zichzelf waar ze erg goed in waren, nee ze moesten ook nieuwe stukken in de broeken en de overals zetten. Herstelwerk... en dat was niet zo makkelijk allemaal maar ze hadden wel ervaring want ze werkte beiden op d'n Trico. "Kneupe anzette deej ons moeder mistal"... Misschien heb ik het al wel 'ns verteld... de naaimachine had nog 'n taak... Als onzen Huub thuis kwam van de school waar hij schoenmaker leerde, in Heibloem waar hij intern was, dan hadden we 'n eetplaats te kort want er gingen er bij ons maar 10 aan de tafel, meer plaats was er niet en dat betekende dat de elfde aan het naaimachine moest eten, staande volgens mij want we hadden ook niet meer stoelen.. Je kan ook niet alles hebben En de "gelukkige" was onze Frans... hahaha. (krek goe) hahahahahahhaha.



HALLUF TWELLUF & KWART VUR TWELLUF




Dit was de gemakkelijkste brug voor de boeren die van Someren naar Asten moesten en andersom... het was alleen maar 'n brug dus geen schudsluis... als er schepen door moesten dan ging de brug even omhoog en weer omlaag zodat de mensen er weer over konden. Tussen Someren en Asten lag ooit een moerasgebied dat door beide dorpen gezamenlijk werd gebruikt. Dat werd De Wielput genoemd. In 1825 werd hier dwars doorheen de Zuid-Willemsvaart gegraven. Ter hoogte van Someren kwam Sluis Elf in het kanaal en ter hoogte van Someren-Eind Sluis Twaalf. Te voet kon men via de sluisdeuren het kanaal oversteken, maar in de tweede helft van de negentiende eeuw kwam er een brug precies tussen beide sluizen, die naar zijn positie de Half Twaalfse brug werd genoemd. Het was een ophaalbrug, de bascule bestond uit twee I-profielbalken, met elkaar verbonden door geklonken vakwerkliggers. Op 11 mei 1940 bliezen politietroepen van het Nederlands Leger de Half Twaalfse brug op, net als de bruggen bij sluis 11, 12 en 13. Herstel volgde in 1940, maar op 20 september 1944 werden de bruggen opnieuw opgeblazen, ditmaal door de Duitsers. In 1948 werd de val, na de geleden oorlogsschade, vernieuwd en zijn de hameipoort en de balans hersteld en gedeeltelijk vervangen. In 1988 is de handbeweging van de lier vervangen door een hydraulische aandrijving. Ondanks deze latere herstellingen oordeelde de Rijksdienst voor Monumentenzorg dat de brug de status van Rijksmonument verdiende. De Half Twaalfse brug was namelijk een van de oudste voorbeelden van dit brugtype over de Zuid-Willemsvaart, die ook nog eens zeldzaamheidswaarde had, als een van de laatste historische bruggen over het kanaal. Ook de situering, bestaande uit een ensemble van bedieningshokje, boombeplanting en brugwachterswoning, droeg bij aan de waardering als een Rijksmonument van zeer hoge waarde. Maar het toegenomen verkeer vereiste een nieuwe, vaste oeververbinding ter plaatse. Tussen de brug bij sluis 12 en de Half Twaalfse brug werd een vaste brug geprojecteerd, Kwart voor 12 genoemd. De nieuwe brug werd een gezamenlijk project van de provincie Noord-Brabant, Rijkswaterstaat en de gemeenten Someren en Asten. De oude ophaalbrug werd opgeslagen bij de domeinen in Helmond maar is reeds enige jaren geleden overgenomen door een particulier in Griendtsveen, is opgeknapt en doet dienst als oversteek van een van de peelkanaaltjes in Griendtsveen.



SMERRIGE KVERKUS


Toen ik klein was vond ik het zo'n ontzettende vieze beesten en nu vind ik het nog steeds smerrige dingen. Vroeger hadden we bij ons thuis in d'n Himmel 'n stuk grond achter het huis en daar had onze vader wat groente staan, 'n soort volkstuintje maar dan meteen achter het huis. Ooit hadden we er ook wel 'ns koren staan maar meestal waren het aardappelen, "erpel" voor de Himmelse mensen onder ons. En dan zaten die vieze Coloradokevers op de blaadjes van de aardappelplanten... wij noemde dat "unne kollerade-kever" Op de foto onder links. Dan moesten die dingen er afgehaald worden maar meestal zorgde ik dat ik iets anders kon doen, het maakte niet uit wat als het maar niet die smerige beestjes van de blaadjes afhalen was.... Die gooide ze meestal op 'n hoopje en dan stookte onze vader die aan want 'n andere manier was er niet om er goed vanaf te zijn. Wij hadden ook 'n klein mesthoorje want we hadden wel ooit twee varkens in de kooi zitten achter het huis en daar kwam behoorlijk wat vatrkensstront vanaf vermengt met stro. Dat werd dan af en toe uit het hok gehaald en achter het huis op 'n hoop gegooid en ook kwamen daar de aardappelschillen bij en nog meer afval. Dat gebruikte onze vader weer om het stukje grond te bemesten. Vaak zag ik daar ook kevers lopen... Precies, mestkevers, die zie je op de foto hieronder in het midden. Rechts zijn de "mulders"... die gingen we altijd zoeken naast de kleine huisjes waar Jos Manders woonde. Daar stond 'n soort hoge heg, al weet ik niet meer hoe zo'n soort heg genoemd werd... en daar zaten die dingen, die mulders ooit. Nee ik heb er zelf nooit eentje gevangen want ik durfde die smerige dingen niet te pakken. Ik heb gewoon 'n hekel aan kevers.... oh wacht, ik heb wel ooit 'n kever gehad... 'n hele grote trouwens... ik was pas getrouwd en we hadden als auto toen 'n Volkswagen Kever...




TUNNEEL INT AAW PROGGIEHUIS




De oudere onder ons weten dat nog heel goed... het toneel in het parochiehuis... "de gruun Keet" achter het patronaat in de kerkstraat waar nu het gemeenschapshuis staat. Heel vroeger waren de uitvoeringen op het koningplein in de oude school die was omgedoopt tot parochiehuis. Later in de bovenzaal van het patronaat en zover ik kan terug gaan in het parochiehuis aan de Kerkstraat. Het was er behelpen en het decor was moeilijk om daar iets moois van te maken. Toch wist de man die hier in het midden op de foto staat dat altijd goed voor elkaar te krijgen... Friedje Meeuws. Hij was schilder van beroep en maakte de decors voor de Kabta en het openluchtspel. Hij was niet alleen de man van de decors maar ook 'n voortreffelijk toneelspeler. "Aaste hi wa ummum gelagge". Links de ober is trouwens Theo Jacobs... de mevrouw is Anneke Boerenkamps


UN VURSCHRIKKELUK IETS




Buiten de lathechismus leren vond ik 'n bezoek aan de tandarts een van de verschikkelijkste dingen in he leven. Tegenwoordig hoef je niet meer bang te zijn... je krijgt pilletjes om rustig te blijven... controleren wordt zelfs verdoofd als je dat wil... en de tandartsen zijn veel vriendelijker. Deze foto is van 60 jaar geleden. Ik ben wel 'ns ooit bij van Wijck geweest op de Heesakkerweg... beul was dat... ook de schooltandarts was iets waar iedereen bang van was en zeker omdat wij vroeger zo'n slechte tanden hadden. Als die tandarts op school kwam moest je zorgen dat je darmen leeg waren want je.... deed heel zeker in je broek als die man in het wit kwam... Per jaar waren er altijd van die dingen die je de bibbers bezorgden. "Dien tandarts waar dur een van".....



UN SLEECHTE ZAAK




Het lijkt echt heel mooi... maar eigenlijk was het een van de slechte dingen aan het ziekenhuis in Eindhoven.. waarom? Dit was het klasseverschil tussen geld hebben en de gewone burger. Nee ik vond het helemaal niks en waardeloos en misschien is er nog wel zoiets gaande in onze ziekenhuizen. Dan moeten ze dat meteen afschaffen.. het verschil tussen de rijken en de gewone mensen. Dit was 'n zogenaamde Klassekamer... die waren duur en je kreeg er 'n betere behandeling dan de gewone ziekenfonds mensen... waardeloze zooi... degene die dit heeft bedacht mag van mij het een of ander krijgen....



OONS MAIJORETTES




Heel goed kun je deze mooie dames niet zien want de foto is gescand uit 'n boek en die zijn niet altijd even duidelijk. Ik neem je nog 'ns mee terug naar 1977... ja zeker 38 jaar geleden en dit zijn de eerste Majorettes van de plaatselijk Harmonie. Deze was nog maar net opgericht en toch waren er al behoorlijk wat Astense meiden bij. Boven v.l.n.r.: Angelie van den Heuvel, Emmie Welten, Marij Haazen, Gonnie van Seccelen, Helmie Vissers, Karina Joosten, Martine Cremers, Ellie van de Meulenhof (miss majoret), Marina Greefhorst, Mary Broeders, Jose Vlemmix en Ine Vlemmix. Zittend: Helmie Aldenzee, Wilma Koolen, Marielle Zegers, Sofia van de Waarsenburg, Sjan Swinkels, Marie-Jose Geven, Rita Leenen, Margriet Bakker en Monique Cortenbach. "Toch un geweldig clupke moi meiden bij elkaar"....



WIJ WARE ZELLUF DE SMAIJLIES

Ja wittege nog... vroeger toen wij in d'n Himmel woonden moest ons moeder "m de haand wasse en de was op de blk legge'', nu gaat alles in de wasmachine en de droger. Vroeger moest ons moeder "Neeij erpel schrabben m unne klomp of erpelschelmeske, unne kilo of vier", nu gaat dat in de schrabmachine. Vroeger moest ons moeder "M de haande de zokke stoppe en truije breije", nu gooien ze de sokken weg en kopen kant-en-klare truien. Vroeger moest ons moeder "Noa de stal smrregus um turf en kolen te halen um de kachel an te stoke", nu hebben ze de termostaat ingesteld dat het al warm is als ze opkomen. Vroeger zong ons moeder ''as ze ant werrik was en in de keuke ston'', nu hebbe ze bonk muziek die uit grote kasten komt en zo hard staat waardoor alles van de tafel denderd. ''Vruuger han we gin smaijlies, mer laachte we zelluf nog''... ''d beviel hil goe''.


SPAR EN DE ZOERE



Hier zie je rechts nog net het hoekje van de "super'' van Anneke de Bruijn, toen nog niet gestut. Linksis de Spar-winkel van Huub Eijsbouts, daar moest ik regelmatig naar toe... te voet vanuit d'n Himmel, en dan met de half volle tas naar Jet van der Loo om sigaren en ander rookgerei voor onze vader. De Sparwinkel en het huis daarnaast zijn later afgebroken voor de nieuwbouw die er nog staat op de hoek Mgr. den Dubbeldenstraat - Wilhelminastraat. In de tussentijd had slager Soeren er al 'n nieuw winkelpand neergezet... nu is dat gewoon woonhuis geworden.



ALLE BOERE UN NEIJ PAK

Toch nog maar 'ns iets vertellen over "vruuger". Ik weet dat als het tegen Pasen loopt
ons moeder altijd zei: "Mi Posse kriege alle boere un neij pak" en in het begin dacht ik altijd... jaja, dat zal wel. Maar het scheen dat het werkelijk zo was en dan niet alleen de boeren maar ook de burgers deden hier aan mee. Maar dan was het ook altijd Pasen dat ze 'n nieuw pak kochten... vroeger dus, later was dat niet meer. En dan denk je misschien: Peer, jullie moeder heeft jullie wat wijs gemaakt... Nee hoor, dat was helemaal niet. Ons moeder hield niet van liegen... ja alleen dat dingeske over Sinterklaas maar dat was voor bestwil, dan mag dat. Om te laten zien dat ons moeder gelijk had heb ik hier nog twee advertenties van vroeger waar men dat zelfs aangaf. En dan niet alleen van de winkels in turrup maar ook de maker van de maatkleding van toen uit onze straat: ''Johan Prst''. Die woonde toendertijd nog in het huis waar later Bert Hoefnagels woonde. De andere advertentie is van gebr. Eijsbouts, die lag op de hoek van de Markt en de Marktstraat, tegenover het gemeentehuis waar later ook nog de bank in zat en de fotograaf. Bij Eijsbouts heb ik ook ooit 'n nieuw pak gekocht... veel keus hadden die niet net zoals in de stad. Voor mijn maat, ik kwam net uit dienst, waren er maar drie... 'n bruin, en dat vond ik oerlelijk, 'n blauw en dat had ik net een gehad en 'n grijs en dat laatste is het geworden. was trouwens best wel 'n mooi al zeg ik het zelf, kijk de foto maar. Oh, ik moet er wel iets bij zeggen anders denken jullie misschien wel dat ik ook 'n boerke ben, ''Ut waar nie m Psse as ge d soms denkt".



FIJN UM AN TRUG TE DENKE

Ik had er vroeger echt 'n grote hekel aan maar dat kwam ook omdat we vroeger de katachismus moesten kennen, twee keer in de week werden er dingen uitgehaald die je van buiten moest kennen en dan vooral bij juffrouw de Vent, in de tweede en de derde klas... en als de meisjes handwerken hadden zoals breien, mazen en stoppen etc... dan moesten wij van zo'n geel kaartje de vermenigvuldig sommen van buiten leren. Ik vond dat verschrikkelijk maar ja... de jeugd van tegenwoordig kan bijna niks meer zonder rekenmachientje en ik kan alles goed uit de kop tellen ook al zit ik bijna aan de 70 jaar. En dan die verdorriese breuken in de vierde klas bij mister van Kemenade. Dat vond ik ook iets verschrikkelijks en eelijk gezegd snapte ik er toen ook helemaal niks van... hoe vaak de mister ook 'n appel in delen maakte... ik begreep er niks van. Ik deed liever met klei spelen... de grote grijzen troep uit de kelder van de school en die moesten we na afloop weer bij elkaar doen... nat maken... vierkante dobbelstenen van maken van 20 bij 20 bij 20 en gaten erin steken... en dan in de ketel terug zetten. We hebben ook 'ns 'n soort glas-in-lood-raam gemaakt, van glas en gekleurd papier en dat hebben we mee naar huis gekregen... ik heb het nooit bewaard want het was het bewaren niet waard wat ik er van gemaakt had... Toch denk ik graag aan de Vorreldonkse terug nu... en denk wel ooit: "hajjik mer wa bitter min best gedoa'', maar ja, dat is altijd achteraf.


OONS IRSTE EGTE BAR



De jeugd van Asten was er blij mee want tot nu toe hadden we geen enkele echte bar wel cafe's waar ook oude mannen kwamer toepen enzo maar 'n bar met vlotte muziek uit 'n jukebox? nee dat hadden we niet daarvoor moest men naar Someren, van de Kerkhof op de Postel of Verdonschot op 't Wilhelminaplein of naar Deurne naar Stein of naar de Snackbar. Iedereen sprak er al over... ik ook natuurlijk ook al was ik nog net geen 16, en eindelijk was het dan zover... Je kon er lekker zitten aan de bar of aan 'n tafeltje, je kon er eten want het was ook 'n cafetaria en de muziek stond er wel wat harder als in 'n normale cafe. We hebben er heel wat uurtjes doorgebracht en ontzettend veel lol gehad. Toen Thieu Vossen in het begin al wist dat ik geen 16 was mocht hij me niet binnen laten zei hij, maar dat hadden we snel opgelost want ik was onder begeleiding want iemand van ons was er zeker ook wel binnen, onzen Huub, onzen Theo of onzen Henk, fluitje van 'n cent. Ik geloof dat 'n pilsje schaapskooi bier 35 cent koste en 'n fles Dordmunder action bier was 50 cent. Aan de buiten kant van de bar was ook 'n klein loketje gemaakt waar men van buitenaf friet kon bestellen. Binnen kreeg je dat mooi op 'n bordje. Sommige mensen (lees: zeikers), vonden het 'n groot nadeel dat de fritesoven achter de bar stond want de glazen zouden dan snel "vettig" zijn... onzin en daarbij als het soms al was gaven we er ook niet eens iets om. We vonden het er altijd gezellig, zijn er veel gekomen en lieten er ons hele 's zondagsgeld wel zo'n beetje. We zijn altijd blij geweest met die 21ste januari 1961... de dag dat onze bar open ging... "Hil dun Himmel hitter vruuger wel gezete"...


OPE LEUGT TEEJATUR



Dit is wat Friedje Meeuws en zn maatjes er van hadden gemaakt, het decor van het openluchtspel dat ze zouden gaan opvoeren in Juni 1959. Het stuk wat ze gingen spelen was "het galgenmaal van Govert Goedbloed". Hoe ik dat weet? Dat zie ik aan de galg die er stond links net voor de bomen want ik herinner me dat nog heel goed want ik heb het stuk ook gezien. Gerrit van Bommel had ons gevraagd om in de pauze voor hem versnaperingen te verkopen zoals mars, rang en pepermunt. Ik was toen 15 jaar oud. Asten was altijd goed geweest in het spelen van 'n openluchtspel het is daarom ook zo jammer dat het niet meer bestaat... Nostalgie is wat overblijft...


BONNIE EN KLAIJT



Hierboven 'n foto van Bonnie Parker. Nu zul je denken Bonnie Parker? wie is dat dan? Hier nog als gewoon winkelmeisje voordat ze het leven in zou gaan als gewetenloze misdadigster samen met Clyde Barrow. Bonnie Parker (1910-1934) en Clyde Barrow (1909-1934), Het heeft me altijd wel geimponeerd, het verhaal over de twee misdadigers van de jaren 30. De twee leerden elkaar kennen tijdens een bezoek aan een gezamenlijke vriend in januari van het jaar 1930. Bonnie, 19 jaar oud, was getrouwd met een man die wegens moord in de gevangenis zat. Clyde was vrijgezel. Ze leerden elkaar zo goed kennen dat ze van de criminaliteit een gezamenlijke hobby maakten. Ze waren beiden opgegroeid in het eenvoudige milieu van het Amerikaanse platteland, waar velen een uitzichtloos bestaan leidden. De economische crisis van de jaren twintig voorspelde niet veel goeds. Om zich aan dat sombere bestaan te onttrekken, realiseerden ze de Amerikaanse droom van vrijheid, avontuur en rijkdom door stelend door de staten te trekken. Om Bonnie te imponeren, sloeg Clyde een plaatselijke kruidenier neer om er vervolgens met de kassa vandoor te gaan. Het was in feite hun eerste slag. Daarna lieten ze een spoor van dood en vernieling achter. Voortdurend waren ze op de vlucht voor de jagende politie. Omdat ze zich voornamelijk richtten op banken en de kleinere middenstanders ontzagen, verwierven ze een zeker heldendom. Ze droegen zelf aan hun eigen mythe bij door de pers trots over hun daden te berichten. Sterker nog, ze stuurden zelfs foto's en gedichten naar de media. Maar dat ging toch te ver, hun criminele ''zegetocht'' duurde niet lang: op 23 mei 1934 vonden ze de dood, nadat ze door de politie in een hinderlaag waren gelokt. Hoewel tot de tanden toe bewapend, werden Bonnie en Clyde zodanig overrompeld dat ze niet de kans kregen naar de wapens te grijpen en werden ze volgens de geschiedschrijvers "door een regen van duizend geweerschoten" geveld. Op dat moment werden ze verdacht van 14 moorden en diverse overvallen en inbraken. Op de plaats van de hinderlaag, een paar kilometer ten zuiden van het kleine plaatsje Gibsland is een gedenkteken geplaatst, dat was ook weer niet nodig geweest want het waren moordenaars, die geef je geen gedenksteen.




VAN DUN INNE NOA DUN ANDERE KANT

De mensen die zo ongeveer zo oud zijn als ik en ouder die weten het nog wel. Ik heb al vaker hier fotos laten zien van de kappers van Warnar uit de Prins Bernhardstraat... hoe het vroeger was en later. Nu vond ik ook nog n kranteknipsel van de opening en die stond in het Peelbelang van eind januari 1964... Dus dacht ik ik laat die advertentie zien en ook nog hoe het vroeger was en later want van nu dat gaat niet want alles is er afgebroken... allang trouwens. Op de plek waar Warnar naar toe ging was vroeger de winkel van Bax en de broertjes Warnar, Caspar en Chris maakten er n kapsalon, rookwaren winkel en je kon er aan de linkerkant van de kapsalon o.a. lederwaren kopen. Nu is de alles allang weg en heeft o.a. Jeuken zijn eletro en witgoed zaak. Wat me altijd is bijgebleven over dit geheel? Als de kermis in Asten voorbij was stonden vele bij Warnar voor de etalage te kijken want daar hingen de fotos vaak die met Asten-kermis waren gemaakt en die je daar dan tegen betaling kon afhalen. Veel foto die hier op de website staan zijn gemaakt in de Prins Bernhardstraat of de Emmastraat en hebben ze bij Warnar af kunnen halen. Het was een hele vooruitgang want waar ze eerst zaten aan de rechterkant vanaf de Markt, was het veel te klein en aan de andere kant was alles veel nieuwe en moderner ingericht. Hieronder zie je hoe het eerst was, links en hoe het na 1964 werd zie je rechts... De oude foto links is van 1956, de andere van 1960.




PRIESTER WEIJEN



Echt 'n gebeurtenis van vroegertijd want tegenwoordig maak je dat bijna niet meer mee. Hier loopt pater Jan Bakker van de kerk naar huis ter hoogde van het patersklooster aan de Wilhelminastraat richting Sluis 11 waar zijn versierde ouderlijk huis stond, nadat hij zijn eerste heilige mis had opgedragen en als priester was gewijd. Vele familieleden, vrienden en belangstellende liepen in de stoet mee die vooraf werd gegaan door meisje in bruidspakjes uit Asten, meestal uit de buurt. Links loops zijn vader en de lange geestelijke naast hem links en de man rechts waren vrienden van hem. Het werd 'n groot feest in huize Bakker. Op dit moment is hij nog verbonden aan de Lisse waar hij in 'n appartement woonachtig is en elke week nog de heilige mis verzorgd.


DE BREUG KUMPT



Het heeft heel wat discussies kost en er is heel wat gedoe geweest voordat de brug er dan eindelijk mocht komen maar hier begon het er toch heel aardig op te lijken. Wat hebben we in het verleden veel gevloekt en gekankerd en toen nog want het was nog niet klaar, op die ouwe brug naar Someren die zoals wij dat zo mooi konden zeggen ''elk hoondgezeek" om hoog stond. En maar wachten en wachten en soms leek het of de sluiswachters er ook nog 'n spelletje van maakte of ze je er nog net over lieten of net voor je neus de bomen naar beneden lieten zakken en de weg af sloten. Maar hier was het dan eindelijk zover dat er 'n nieuwe brug kwam zonder bomen. De brug heeft samen met de toegangswegen zo'n slordige 9 miljoen gulden gekost maar de mensen die over de ouwe brug moesten hebben bij elkaar voor meer dan 100 miljoen ellende gehad... hahaha, tenminste dat denk ik zo. Ik weet wel niet meer welk jaar het was.


UN BISTEWERRIK



De man op de foto is Hendrik Gehem van sluis 11 hier gefotografeerd in den Bosch met twee van zijn paarden. Hendrik was scheepsjager/tugeler en dat hield in dat zijn paarden de schepen vanaf de kant door het kanaal trokken bij gebrek aan motoren etc. Later kwamen er de stoomsleepboten die dit werk overnamen. Het werk was echt beulswerk voor man en dier, 'n uitputtingsslag.... De foto is van ongeveer 1930 en de schepen werden vanaf de kant door het kanaalgetrokken meestal van den Bosch naar Maastricht of naar het Begische Luik. Met de technische vooruitgang en de komst dus van die sleepboten waren de teugelers overbodig geworden en kwam er 'n einde aan dit beulenwerk.


DE BOEVEVANGERS VAN AASTE



In vroegertijd, maar dat weet ik ook niet meer, hadden we in d'n Himmel de veldwachter wonen.. van de Grind en die woonde in het huis waar later Piet Bukkems zijn fietsenzaak begon. Dit is 'n foto uit 1960 van onze politie in Asten... de wethandhavers zoals dat zo mooi heet. Toch zagen veel mensen hun als 'n soort vijand en dat was niet verwonderlijk want als ze je aanhielden vroeger zonder licht 's avonds dan kreeg je 'n bekeuring. Moet ik wel zeggen, soms als je toevallig 'n goeie trof die je 'n waarschuwing gaf, dat vond je al gauw 'n betere als degene die je op de bon slingerde. Achteraf gezien weten we ook wel dat ze er moesten zijn. De namen? Ja hoor, ik ken ze ook allemaal nog wel... v.l.n.r.: Teuwsen, van Diepen, Sterenborg, Bruggink, Aarts, Martens en Wolters. Ze staan hier voor het bureau aan de Kerkstraat dat inmiddels ook alweer is afgebroken. Toch ook 'n stukje nostalgie....


KNONNE VAN NAVVARN



Het is met grote voorsprong de mooiste film die ooit is gemaakt. Nog altijd kan ik er met plezier naar kijken terwijl ik hem in de bioscoop toch wel meer dan 10 keer heb gezien, nog wel 10 keer op tv en daarna nog wel 'n paar keer want ik had die op videoband en nu op dvd. Deze film die zo'n drie en 'n half uur duurde is geweldig om te zien en ook hoe hij is opgenomen, terwijl het toch 'n film was uit 1961. Precies ja, bijna 55 jaar geleden. Met de beste spelers van toen: Gregory Peck, Anthony Quinn en David Niven. Misschien kunnen julie het jezelf ook nog wel herinneren. Hieronder staat de advertentie van Februari 1968 toen de film draaide bij Bio Vink in Deurne, later zou hij ook in Asten en Someren draaien bij het Astra Theater en bij Centraal. "ik denk dekkum dees week nog mer wir us kiejk"...




DE MEKRIETWUNNINGE



De woningnood was er ook in Asten zo vlak na de oorlog en omdat die Landelijk was werden er 'n soort noodwoningen gebouwd, over heel Nederland gerekend waren dat er 930 waarvan het grootste deel in Brabant, Zeeland en Limburg. De naam is een samenvoeging van de naam van de ontwerper, de Amerikaanse architect Bernard Maybeck en het Engelse woord concrete, dat beton betekent. Deze noodwoningen waren dus alleen maar bedoeld om de woningnood die ontstaan was doordat een deel van de Nederlandse woningen bij oorlogshandelingen was verwoest, op te lossen. Na de oorlog werd het Noodvolkshuisvestingsbesluit uit 1945 van kracht. Gemeenten die meer dan 20% van het woningbestand hadden verloren, konden in aanmerking komen voor noodwoningen. Onder voorwaarde dat de noodwoningen niet langer dan tien jaar zouden blijven staan, mocht worden afgeweken van de gemeentelijke bouwvoorschriften. Deze twee-onder-n-kap-woningen werden voornamelijk uit gewapend beton en hout vervaardigd. De fundering bestond uit een ringbalk van beton. Hierop lag een met asfalt bestreken betonnen vloer. De wanden leken wel wat op een schutting en bestonden uit stijlen van schokbeton met daartussen platen van waterdicht beton, aan de binnenzijde afgetimmerd met hardboard. Het plafond was van zachtboard en het dak was afgedekt met golfplaat van asbestcement. De woningen waren geheel gelijkvloers en bevatten een woonkamer, drie slaapkamers, een badkamer met toilet en douche, die alleen via de ouder-slaapkamer bereikbaar was, een keuken en een berging. Van deze woningen bestaan er nog altijd 'n heel stel. In Asten zijn ze allang afgebroken... maar we denken er nog staads aan terug... "de witte makriet-wunninge in de Meulestroat"....


OVER JANS HOEZEE



Toen ik klein was hadden de ouwere mensen het er wel 'ns over... over bekende Astenaren... Karel Aarts, die kon zo mooi verhalen vertellen, en hij vertelde zo sterke dingen die hij waarschijnlijk zelf geloofde maar gewoon niet waar waren... maar wel mooie verhalen... Over Jan de Boen... die deed breien net als de vrouwen deden en dan Jans Douz, maar ik dacht altijd dat ze zeiden Jans Hoezee... maar dat maakt niet uit, je ziet haar hierboven op de foto bij het paadje naast haar huis dat liep tussen haar huis en de burgemeesters woning op het Koningsplein, toen nog plantsoen. Haar huisje is kortgeleden afgebroken, je weet wel waar ook Putje de visboer ooit z'n winkeltje had. Ik vond nog iets geschreven door Harrie Verdijsseldonck die van die dingen alles af weet. Inboedels van falliet verklaarde mensen werden opgeslagen in de oude school aan het Plantsoen en in het gemeentehuis aan de Markt.
De werkster in die gebouwen was Jans Douz en die had dus ook een sleutel. Maar wie was dat eigenlijk? Johanna Maria werd op 29 juli 1874 in Asten geboren als enige dochter van schoenmaker Godefridus Douz, wiens vader in 1838 als dragonnier vanuit Enkhuizen in Asten was komen wonen. Volwassen geworden, trouwde Jans met doodgraver Willem van Helmond. Ze gingen wonen in het huisje aan het Koningsplein, toen dus nog Plantsoen geheten (op de foto de rechter deur). Op de hoek van "ut Hoebens pjke", het paadje wat ik zojuist al zei. Hoewel daar een bordje hing met "verboden te wateren" trok de vroegere propere Jans zich daar in latere jaren niets van aan. "Jans h ut toen nie mer z naaw zitte". In haar beste jaren was zij niet alleen handig met bezem, stoffer en schrobber, maar ging ze voor niemand opzij. Jans was niet op haar mondje gevallen en dacht dat ze alles van politiek wist. De mensen die op het gemeentehuis werkten hadden ontzag voor haar. Dat ze goed op de hoogte was van de dorpspolitiek, liet ze te pas en te onpas, gewenst en ongewenst, aan iedereen die het wilde of ook wel niet wilde, horen. Na jarenlang tegen "da schn spul" op haar werkplek gekeken te hebben, vond Jans het uiteindelijk "zeund" dat dat er maar ongebruikt stond en misschien nog wel jarenlang. En het stond bij het poetsen "gruweluk in de weeg". En zo kon ze geen weerstand bieden aan het fonkelend, lonkende, splinternieuwe fornuis dat daar al jaren stond. Heel wat anders, dan dat oude prul bij haar thuis. Dus werd er geruild. Toen begonnen de heiligenbeelden te lonken. In haar haast stiet ze de kop van het Heilig Hartbeeld. Dat ontlokte haar de kreet: "Verrekte losbol". Natuurlijk kwam alles uit. Het was het gesprek van de dag en er werd zelfs een spotliedje op gemaakt. Op latere leeftijd, was Jans vaak de kluts kwijt. Je zag haar dan rondjes lopen: Koningsplein, Burgemeester Wijnenstraat, Langstraat, Mgr. den Dubbeldenstraat en weer Koningsplein. Steeds weer opnieuw. Urenlang. Altijd 'n lange schort voor, en altijd dn hoed op. Op 23 februari 1953 stierf Jans van Helmond Douz in Vught. Willem overleed in huize St. Bartholomeus op 27 april 1959. Het liedje begint dus dat d'n Toko, later kwam er van Haandel en Obbema en nu is er de Blokker, in de Prins Bernhardstraat falliet gaat.

In Asten was een grote zaak, die ging niet bijster goed.
Nu dat gebeurt nog wel ns vaak, dra stond de boel in gloed.
De buren zaten zeer benauwd, maar Toontje was niet bang;
Zijn koffer stond reeds aan de deur, het zaakje was klaar, reeds lang.

Refrein:
Nu bij elkaar gepakt, en gauw maar afgezakt,
Al stond Marie in haar hemd op straat, de brand kon voor haar geen kwaad.

De assurantie betaalde goed, doch dit baatte ook al niet.
Reeds gauw zat men weer op zwart zaad; toen ging de Toko failliet.
De zaak moest worden ondergebracht, in raadhuis en oude school,
En Jans werd aangesteld als wacht, goed waken was nu het parool.

Refrein:
Daar stond een prachtig fornuis,Jans had dit gauw in huis.
En heiligen met en zonder kop, verhuisden ook per abuis.

Vier jaren waren voorbij gegaan, toen besliste het gerecht.
De goederen kwamen nu weer vrij, de rechters zijn wijs zo men zegt.
Het prachtige fonkelnieuwe fornuis, niemand kende het meer;
Een heel oud prul stond in de plaats met goedvinden van meneer.

Refrein:
Waar was het nieuwe fornuis? Het stond bij Jans in huis.
En heiligen met en zonder kop, die prijkten er boven op.

Dus vrienden neem deez les in acht en komt ge soms in nood,
Jans heeft, zoals ge weet veel macht, haar macht is wonder groot.
De Schout van t dorp zit onder haar plak, de Sik ook al evenzeer,
Pastoor en distributiebureau, staan onder haar beheer.

Refrein:
Maar alles heeft zijn grens, t gaat niet altijd naar wens,
Ook met n grote brutale smoel, bereikt men niet altijd zijn doel.



GIN IWWIG LVE PLEIN



Je zou het bijna niet zeggen en toch is het zo... het gebouw hier links is waar later Eijsbouts z'n bakkerswinkel had met de ijssalon en aan de rechterkant het kleine cafeetje. Helemaal rechts op de foto zie je het huis van dr Schellekens, later werd het door van Goch in delen te huur aangeboden en toen kocht Verberne groorhandel het over en verhuurde het en werd het 't Eeuwig Leven... Nu is het 'n ander restaurant geworden. Het gebouw links is volgens mij geheel verbouwd en kwam men er achter dat de weg tussen het restaurant en Eijsbouts veel te smal was en heeft men 'n deel schuin gemaakt om meer plaats te krijgen voor de Burg. Frenckenstraat. Daarom liep het cafeetje van Eijsbouts ook zo scheef...


HERMENIE SPULT TUNNEEL



Je zou denken dat het niet waar zou zijn maar toch is het zo... de harmonie in ons dorp speelde af en toe ook toneel... diverse uitvoeringen hebben ze op de planken gezet. Deze foto is uit 1932 van het gezelschap van musici die het toneelstuk gingen vertolken: "De Zwarte Ridder".... Op de foto onder v.l.n.r.: Dorus Custers, Toon Hoefnagels, J Linden, Harry Verdijsseldonck, Jan Maas en Carel Bekx. Staande: Jan Linden, Jan Knaapen, Toon van helmond, Leonard van Helmond, Ties Bosch, Herman van den Heuvel, Lou van den Heuvel, Sjef Linden, Antoon Schriks, Piet Mennen, Gerard Wernars, Hein van Goch,
Antoon Maas (31) van ons Pleintje en Emiele Schriks de regisseur.


NIE ALLEEN MER FIETSE

Ik neem je nog 'ns mee naar 1954 en dan mee naar ons eigen straat en naar de enige echte winkel die wij hadden in d'n Himmel: de fietsenwinkel van Piet en Anna Bukkems op de hoek van Himmel en Hoogstraat, maar dat weet iedereen denk ik wel. Heel vroeger was er 'n cafe, maar die hadden we bij tientallen in ons Asten, later woonde er ook nog de veldwachter en ooit woonde er in dat pand twee gezinnen, Bukkems en Verhees maar Piet Bukkems kocht alles voor zichzelf om er 'n rijwielzaak met reparatiemogelijkheid te starten. Later werd dit nog uitgebreid met wat we nu witgoed noemen, stofzuigers, strijkijzers, wasmachines en hij verkocht gloeilampen. Hier zie je de uitnodigings advertentie van zijn verbouwde winkel uit 1954. Toch kan ik me niet meer precies herinneren wat dit ook weer precies was... de winkel groter of 'n andere opstelling met rekken... ik weet het niet meer. Later toen oudste zoon Gerard mee in de zaak ging liet men de fietsen etc voor wat het was en stapte ze over op auto's waarvan wij weten dat ze Fiat-dealer werden en 'n prima garage bedrijf hadden. Toch mooi dat je zoiets nog terug kan vinden na veel speurwerk en rondneuzen.


ZNNE GOEIE ZANGER



Het is gewoon dezelfde persoon ook al zou je dat zo niet zeggen. De rechter foto zoals wij hem altijd hebben gekend. Buddy Holly... zo jammer dat die man zo vroeg overleden is want ik vond het een van de mooiste stemmen die 'n zanger kan hebben. Het uiterlijk zegt me niet zo veel... maar de stem. Helaas overleed hij bij 'n vliegtuigcrash samen met enkele muziekvrienden. Raar om deze foto's zo naast elkaar te zien...


VAN SNUWWITJE

Als je aan vroeger zit te denken dan kom je ook vaak uit bij de sprookjes van vroeger en bedoel ik niet die moeilijke want die kende wij toch niet, nee aan die echt sprookjes net als
Roodkapje, Hans en Grietje , Repelsteeltje, de Wolf en de zeven Geitjes, Assepoester en Klein Duimpje. Dat waren de sprookjes die wij graag hoorden ook al hadden we die al honderd keer gehoord, het bleef ons boeien. Maar ik wil het ook 'ns hebben over de leeftijd... want neem nu b.v. Sneeuwwitje. Het is toch wel het meest bekende en wat dacht je dat die mooie meid en haar leuke kabouters nooit oud zijn geworden? Natuurlijk wel. Kijk hieronder maar 'ns... Je moet niet denken dat die kleine vlegeltjes en die pientere dame er hetzelfde uitzien als toen... of zou het toch bedrog zijn en worden sprookjesfiguren nooit ouder.. tenslotte moeten ze ook aan de volgende generaties door gegeven kunnen worden. Ja toch? Maar als ik kijk waar de jeugd van tegenwoordig mee bezig is, dan zullen de sprookjesfiguren van toen wel oud zijn geworden en verder dus ook niet meer nodig zijn. Zou mijn eigen dochter een van de laatste meisjes zijn die nog graag 'n sprookje hoorde en we haar elke avond aan haar bed vertelde over Vrouw Holle, Het meisje met de zwavelstokjes en De rattenvanger van Hamelen? Tja, de wereld veranderd... Zou Sneeuwwitje ook tot de nostalgie gaan behoren? Zou jammer zijn... "mer we kanne ut nie tege haawe"...




UT EINDJE VAN OMMEL VAN BOVE



Ik luchtfoto van 'n gedeelte van ons Ommel. Met linksboven de gebouwen van Kippenslachterij Goossens waar toen de toegang nog naar toe was op het eind van de Ommelse Bos wat tegenwoordig net voor de Ommelse Bos is gemaakt. In het midden onder zie je bij de bomen het oude noodkerkje liggen en verder naar boven het viaduct van de weg van Asten naar Helmond. Van de Ommelse Bos naar Vlierden liep toen de weg nog rechtdoor, nu is er 'n rotonde gemaakt voor het verkeer dat aansluiting krijgt op de grote rotonde. Links onder op de foto bij dat rijtje bomen de Hogeweg waar toen de prachtige huizen van "de Loo" nog niet stonden... die hele "wijk" moest er nog komen. Aan het einde van dat rijtje bomen links is de begraafplaats van Ommel. Prachtig gezicht van bovenaf, "Wittege nog d ut zo waar?".......


KRRE MIJE

Veel mensen zullen dit niet meer weten want het is 'n nostalgisch plaatje wat je hier ziet. Het met de hand maaien van koren... Dat deed men vroeger op deze manier en als de maaier 'n bundeltje bij elkaar had dit hij dat met z'n houweeltje en met z'n voet naar de zijkant waar de "beijners" er 'n korenschoof van maakte wat je op de achtergrond ziet en die werden dan in 'n soort hutjes tegen elkaar gezet. Later werden die van het land afgehaald. Je ziet wel dat de boer het niet makkelijk had want zo'n "kromme" houding is niet goed voor je rug. Ik weet nog dat wij thuis ook ooit 'n stukje koren op de plak achter ons huis hadden staan en die werd ook op deze manier gemaaid. Ik kan me niet herinneren dat het ooit met de machine is gebeurd maar daar was het lapje grond ook wel te klein voor. Tegenwoordig zie je dit alleen nog op demonstraties etc waar dingen van vroeger worden uitgevoerd om de mensen te laten zien hoe dat er vroeger aan toe ging.


TE IN DUN BEIJAARD

Gelukkig hebben we het dienstencentrum nog in de St.Jozefparochie. Even dreigde het mis te lopen maar gelukkig hadden we Rene Martens nog en die zorgde ervoor dat alles kon doordraaien voor de ouderen... die toch al de nodige klappen hebben te verwerken met de veranderingen in de zorg. Bij de Beiaard kunnen mensen nog steeds terecht om 'n warme maaltijd te gebruiken tegen 'n speciaal tarief.
Jare geleden in men er mee begonnen en hier zie je onze oud burgemeester die persoonlijk het "penneke soep op de tofful kumt zette"... En wie zitten er aan tafel? Ja ja, twee van onze bekende Astenaren, links Ricus Verhees en rechts Jan Bekx. Helaas zijn beiden al overleden. Het is er goed eten bij d'n Beiaard en dat moet zo maar blijven ook want het is voor alleenstaande en voor de ouderen toch 'n hele uitkomst... dat mag nooit meer verdwijnen uit ons Asten. Ik kreeg later nog door dat het eten niet meer in de Beiaard is maar bij Amalia, maakt niet uit waar het is, als het er maar is...



DE NEEIJ BREUG



We hebben wat afgevloekt en afgekankerd als we op sluis 11 weer voor de brug moesten staan wachten, wanneer we naar de ambachtschool fietsten in Someren en weer met onze zware tas over de sluisdeuren moesten gaan omdat "dat pokkeding" weer omhoog stond. Ook was dat het geval met de brug van sluis 10 maar daar hoefde we niet zo vaak over. Ja we hebben dat ding echt vervloekt en de oversteek van de weg van Helmond naar Weert was ook nog levensgevaarlijk en de kruising met de brug die Asten met Someren verbond was ook niet voor niets met borden met doodskoppen erop beveiligd. Maar toen kwam er eindelijk 'n besluit dat er 'n hoogbrug kwam over de Zuid-Willemsvaart waarvan ik hier nog 'n plaatje heb. Men was druk bezig met de aanleg en de foto is, dacht ik, uit 1973. Het was en is nog steeds 'n hele uitkomst. De nieuwe brug zou 'n stukje verderop 'n primeur voor Someren opleveren... waar wij in Asten 'n lift in 'n winkel hadden wat Someren weer niet had... kreeg Someren stoplichten als je over die brug naar Someren ging en die hadden wij in Asten weer niet.


TUNNEELVURENEGING EUREUPIDES



Toneel daar zijn we in Asten altijd goed in geweest... we hadden toneelvereniging "Euripides" waar hierboven het bestuur van is... onder v.l.n.r.: Wies Feijen - Aarts, Piet Feijen, de voorzitter, en rechts de regisseur Peter (mister) Spoor. Boven Bart Bax secretaris en penningmeester en rechts bestuurslid Thieu van Lieshout. We hadden ook nog de "openluchtspelers" en de Kabta. O.a. de KPJ, KAJ, Jongensgilde en de Harmonie gaven ook toneeluitvoeringen. Wat Euripides betreft: Het was in 1945 toen enkele toneelliefhebbers elkaar weer vonden en hun oude liefhebberij weer wilden hervatten. Piet Feijen was de grote gangmaker. Euripides was de naam van 'n grote Griekse toneelschrijver. Het eerste stuk wat ze speelde was "Schip in nood" en dat dit aansloeg bleek wel want ze verzorgden meer dan 50 uitvoeringen. Ze trokken niet alleen in Asten volle zalen maar ook daarbuiten. Dit drama sloeg overal aan en men besloot om nog meer drama's te gaan spelen.. en er volgde dan ook o.a.: Toen het licht verdween, Het dode licht en ook De Kerstnacht van de bandiet. Maar er waren er nog veel meer. In 1955 was het tweede lustrum en speelde men het stuk van Jan de Hartog, "Schipper naast God"... Bij het derde lustrum in 1959/1960 hadden ze veel succes met "De woeste hoogte".... Euripides was toen niet meer weg te denken uit Asten. Hieronder het programmablad van Euripides toen ze speelde in Wijhe.




GIN KLOKKE VURZETTE

We moeten alweer 'n heel eindje terug in d'n tijd dat de klok verzetten nog niet bestond... Als het donker was, dan was het donker en hetzelfde was met 't licht. Tussen 1946 en 1977 was de klok verzetten er niet bij. We gaan dan maar weer terug naar 1977 want toen heeft men de zomer en winter-tijd weer ingevoerd. Toch was er eerder ook al de klok verzetten... Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de zomertijd door de Duitsers voor het eerst echt ingevoerd. In de Tweede Wereldoorlog ging Nederland op bevel van de Duitsers van de Amsterdamse Tijd over op de Midden-Europese Tijd.
De klok moest n uur en veertig minuten vooruit worden gezet zodat het in Nederland even laat zou zijn als in Duitsland. De oorlog was duur en om kolen te besparen besloot Duitsland op 30 april om n uur voor middernacht de zomertijd in te voeren. In 1946 werd de zomertijd afgeschaft. In 1977 werden zomer- en wintertijd echter opnieuw ingevoerd. Dit vanwege de oliecrisis. Door in de zomer langer gebruik te maken van het zonlicht, zou er er energie bespaard worden. Wat 'n onzin... in princiepe heeft de oliecrisis nooit bestaan. De zomer- en winter-tijd is dus ontstaan met als doel energiebesparing. Niet omdat het nodig was voor het ritme van de mens of iets dergelijks. Nederland heeft er geen enkel voordeel bij, zomertijd is de juiste tijd van Nederland, Wintertijd is dus alleen maar nadelig. Om echt profijt van te hebben zou in Nederland bij het ingaan van de zomertijd de klok twee uur vooruit moeten. En bij ingang van de wintertijd een uur terug gezet moeten worden. Tegelijkertijd met de zomertijd de werktijden en winkelopeningen een uur eerder en niet meer terug zetten bij wintertijd dan lopen we daarmee gelijk met de rest van Europa. Daarmee zetten we de tijdgrens in Nederland gelijk met Greenwich time, de echte tijd in Nederland. Trouwens de tijd zoals wij die kennen 24 uur is maar een bedacht iets, in werkelijkheid is de tijd op elke stukje aarde anders. Zo nu weten jullie hoe het in elkaar steeks met het verzetten van de klok. Wij moeten de klok nu wel verzetten want als wij dat niet doen weten we niet meer hoe laat het journaal begint... (grapje). Om enig inzicht te geven wanneer de zomer en wintertijd ingaan heb ik hier 'n schema voor de komende jaren tot 2030.




UT WEERBEREECHT



Hij was de bekendste weerman die we ooit hebben gekend... daar kan die Piet Paulusma niet tegenaan, ook geen Erwin Kroll, geen Peter Timofeeff en ook geen Marjon de Hond. We hadden met ons Brabant dan wel Johan Verschuuren maar dat was meer natte vingerwerk. Die ging 's morgens buiten staan, maakte zijn wijsvinger nat, stak die in de lucht en zei: "ut kan vundaag wel us gon weije"... In Belgie hadden we ook 'n erg populaire die ken je ook nog wel, Armand Pien... die zei midden in de zomer wel ooit dat er kans op sneeuw was... niemand geloofde hem dan maar wat bleek? alle auto's 's morgens onder het gele stuifzand wat van de sahara was overgewaaid en uit de hemel was gevallen... ja Pien had altijd gelijk. Voor ons blijft echter de man op de foto de bekendste... Jan Pelleboer... de man die zelfs bekend werd door 'n liedje... "hier ben ik weer Jan Pelleboer"..... Wie herinnerd zich deze man niet met zij hoge stemmetje die ons elke dag probeerde het weer te voorspellen en vaker gelijk had dan de Fries uit Tzun, de man van "Oatmoan"...


OONDER WATTER



Ik moet hier bij deze foto wel toegeven dat ik niet weet uit welk jaar deze foto is. Dit is de Burg. Wijnenstraat in ons dorp en iedereen weet wel dat het jaren geleden geregeld ergens mis was met de afvoer van het Hemel-water wat soms in hevige mate naar beneden kan vallen. Op de achtergrond links is de winkel en bakkerij van Arthur Slaats en links waar nu Studio Riet is gevestigd. We hebben er allemaal 'n hekel aan als alles onder water loopt, behalve de jeugd, die vonden dat wel gezellig...


SIGEUNUR-SCHILDEREIJ



Weet je het nog? Veel mensen hadden die vroeger, en misschien nu nog wel, aan de muur hangen. Nee vroeger toen we in d'n Himmel woonde hadden we dat niet... toen hingen er bij ons schilderijen met heiligen erop in de keuken.. in de kamer hadden we twee landschappen hangen. Niks aparts maar het was toch wat. Toen we naar de Rozenstraat verhuisde hadden we wel zo'n zigeunerin aan de muur hangen maar volgens mij toch niet dezelfde als deze, er waren dan ook veel verschillende exemplaren in de handel. Dat wij dat vroeger in de Hemel niet hadden kwam gewoon omdat er niks bloots je zien mocht zijn... "d paaste gewoon nie, d waar schaand"... Lelijk vind ik ze niet maar om nu te zeggen... snotverdorrie? nee dat ook niet.


UNNE ZEIJSPANKROSSUR



We hebben er vaak naar gekeken als bij de sport ook de zijspanners werden uitgezonden want dan was er toendertijd ook Astenaar Jan Bakens altijd bij. Die zat altijd in de voorste gelederen... "vur de duvel nie baang" raasde Jan met z'n maatje door 'n mulle zand... steeds op zoek naar de eerste plaats. Wie was Jan Bakens? Natuurlijk Astenaar maar men schreef er het volgende over... Jan Bakens was een zijspancrosser die in 1981 Nederlands kampioen werd samen met bakkenist Henk van Heek op een EML-Yamaha. In datzelfde jaar eindigde het duo op een derde plek in het WK. Bakens wist als enige Nederlander bij de destijds bestaande bonden Gelimbria, NMB (later opgegaan in de MON) en dus ook KNMV kampioen te worden. Ook won hij de 1ste Grand Prix, in 1983 in Lochem. Bakens viel verder op door de in de jaren tachtig zeer populaire "Veronica's Beachrace" te Scheveningen maar liefst 6 keer te winnen. Jan was bezeten van zijn sport en "ge geengt mi hum niet lache".....



UT JONGUSPATTERNAAT



Als ik zou vragen: Wittege nog? dan kun je misschien wel niks herinneren, maar het kan zijn dat er vaders, ooms of opa's tussenstaan die je nog zou kunnen herkennen. Nu heb ik ook wel iets heel raars... normaal plaats ik plaatjes waarvan ik het een en ander weet maar de namen niet heb, nu is het net andersom, nu heb ik wel de namen maar weet niet wat ze bedoelen met Jongenspatronaat. Ik vermoed dat het voortgezet onderwijs was en ik weet wel dat we vroeger het patronaat hadden en dat daar ook ooit les is gegeven maar ik weet niet echt wat ze bedoelen. Vandaar dat ik jullie hulp hiervoor vraag. De foto is trouwens van 1924 en is gemaakt achter het Patronaat. Ik zal de namen geven en dat zijn er nog al wat. V.l.n.r. onder: Antoon Loomans, Wim Verdijsseldonk, Felix Wijnen, Jo van Haandel, Frans Hoebens, liggend Wim Jansen, August Hoefnagels, Frans van der Velden, Pierre Eijsbouts, liggend Mattheu Hoes, Gerard Wernars, Jac Beks, Jan Bosch, Jac Nijssen, Jan Knaapen en Harrie van Heugten. Tweede rij: Sjef Linden, Antoon van Goch, Willem Hoefnagels, Wilhelm Verberne, Piet Hoefnagels, Nard Hoefnagels, Kapelaan Loosbroek, Dorus Driessen, Mister Hoes, Peer Nijssen, Harrie van Goch, Piet bakker, Piet van Deursen en Mertien verrijt. Derde rij: Harrie Lammers, Frans Drissen, Harrie Dielissen, Louis Mennen, Frans Linden, Sjef Peeters, Jac Welten, Harrie Janssen, Lenard Welten, Jan Loomans, Gerrit van der Loo, Harrie van Helmond, Jan Lorant, Theo van Heugten, Frans Hoefnagels en karel leenen. Vierde rij: Martien van Haandel, Martien Hendriks, Jac Bekx, Antoon Eijsbouts, Marcel van Baar, Nico Klomp, Piet van der Loo, Willem Ceelen, Adriaan Hoes, Antoon van Stekelenburg, Jan Reijnen, Jantje van den Heuvel, Mathei Frencken, Harrie Franssen en Louis van Stekelenburg. Vijfde rij: Frans Janssen, Gert van Haandel, Piet Feijen, Antoon Hoefnagels, Jan Hoes, Frans Berkers, Emiel Mikkers, Toon Bekx, Sjaak Knaapen en Willem Sauve. Bovenste rij: Harrie Verdijsseldonk, Fred van Stekelenburg, Marinus van Hagen, Jac Bekx en Frans Eijsbouts. Mocht je zeker weten dat er fouten tussen staan dan mail me maar. (dank aan Jan Welten voor de foto en de namen).


DE BURGEMISTER WIJNESTROAT



Aan de rechterkant is niet zoveel veranderd, je ziet vooraan bakker Slaats en dan de woonhuizen waar nu Studio Riet is gevestigd. Aan de linkerkant zijn er nog wel de kleine pandjes maar verder door waar je die witte stenen ziet van het prachtige huis is nu het Ruttenplein gekomen en is alles wat er vroeger was afgebroken... en helemaal achteraan is nu de Gitsels...


SLUIS ELLUF VANAF HELLEMUND



Een lekker "oudje" wat toendertijd onder Someren viel maar nu is de linkerzijde voortaan Astens grondgebied... de grens Asten en Someren lag vroeger bij de Aa en nu bij de Zuid Willemsvaart... in de volksmond gewoon "de knaal". Links zie je cafe Lammers dat al jaren geleden is afgebroken... De Sluiswachters woning, staat er nog altijd alleen de brug is weg want omdat de weg over het kanaal 'n vaste weg is geworden... Voor ons, jongens die vroeger jaren achter elkaar naar de school moesten en ook voor hen die in Someren werkten kwam die brug veel en veel te laat want we hebben er veel tijd voor staan wachten of met de fiets op de nek over de sluisdeuren moeten gaan om maar op tijd op het werk te komen en ook daar hoor ik bij. Nu is dit alleen nog nostalgie, dat is het enige goeie eraan.


UT AAW GEMINTEHUIS



Veel mensen zullen zich het niet kunnen herinneren want dan moet je wel erg oud zijn... ons ouwe gemeentehuis bekeken van twee kanten... links zie je dat de tegen het gemeentehuis aan liggende hotel de Arend van Antje van Hoek al is afgebroken en rechtvooruit wat later cafe de Wit werd. Op de rechter foto helemaal rechts lag voeger ook 'n cafe.... de Peelpoort van Knapen. Dit is nog 'ns echte nostalgie...


UT IRSTE VAN NWC



Ik zit al de hele tijd hierover te denken en ik weet toch heel zeker dat ik ze ooit heb zien voetballen op het voetbalveld aan de Dijkstraat. Foto is van seizoen 1952/1953. We kregen van thuis dan 'n dubbeltje mee ('s zondagsgeld) maar we kropen zo vlug als we konden tussen de kapotte cementplaatjes door die rond het veld stondenen rende dan naar de andere kant van het veld en verborgen ons tussen de "grote". Dan hadden we mooi 'n dubbeltje over om snoep te kopen bij Kwarten die daar 'n winkeltje hadden gemaakt net voor het voetbalveld. Het rare van deze "selectie" is dat er geen enkele voetballer uit d'n Himmel bij was. Wel eentje "die dur vreej", Lambert van Helmond want die had verkering met Tonny Meulendijks (10), dochter van Jan de Post. Op de foto boven v.l.n.r.: Jan Stevens (van Piet), Jan Loomans, Christ van der Zand (bestuurslid), Lambert van Helmond, Piet van Bommel, Toon van Oosterhout (bestuurslid), Jan Loomans, Ben Martens (voorzitter), Martien van Bommel, Marinus van Bommel, Ger Smits, Jan Smits (bestuurslid), Bertus van Oosterhout (penningmeester), Antoon Cortenbach (secretaris) en Thom Nijssen (grensrechter). Onder: Harry Bakens, Theo van Lieshout, Marinus van Oosterhout, Harrie van Lieshout en Frans van de Moosdijk. Liggend keeper Harrie van Oosterhout.


BEGRAFFENIS PUSTOOR DE KLEIJN



Als ooit 'n man in Asten is geweest die ontzettend graag gezien was dan was dat Jan de Kleijn wel. Hij werd eerst kapelaan in de grote parochie en later pastoor van de Sint Jozefparochien waar wij onder vielen... Bloemen en Sterrenwijk, Ommelscheweg etc... Vele hebben hem meegemaakt toen hij als kapelaan in 1958 werd aangesteld en Godsdienstlessen van hem kregen... ik zelf was toen net van school af. Wel maakte ik hem mee als aalmoezenier van de KWJ waar hij zich vaak liet zien tussen de jongeren. Toen hij later, na drie jaar Eindhoven, terugkeerde en pastoor werd in de Sint Jozefparochie kwamen we hem weer geregeld tegen... toen Annie en ik trouwde hebben we nog 'n paar gesprekken met hem gevoerd, zo ging dat toendertijd, en heeft hij onze huwelijksmis verzorgd. Hij was populair bij alle jongeren. De foto die je hier boven ziet is van zijn begrafenis... februari 1978. Pastoor de Kleijn werd slecht 55 jaar oud... Ik kan het me nog heel goed herinneren... Vele Astenaren trotseerde de bittere kou en kwamen naar zijn begrafenis om hem te vergezellen naar zijn laatste rustplaats... "Unne ontzettende goeie mens ging op weg noa dun Himmel"..... Terecht dat er vlak bij de toenmalige kerk 'n plein/straat naar hem is vernoemd.


AAW BEROEWPE



Vroeger keken wij er naar als de visboer, de voddenraper of de oud-ijzer-handelaar door de straat kwam. Tegenwoordig komen mensen bij je aan de deur om goedkoop gas te leveren of snel internet aan te bieden maar vroeger had je heel andere beroepen.. Ik zeg niet dat ze vroeger allemaal door d'n Himmel kwamen maar enkele wel... Zoals de twee bovenste foto's, de messen en scharenslijper en de olieman die petroleum verkocht om de kachel aan te maken. Ook de borstelkoopman heb ik wel 'ns gezien. Op de foto naast de koopman is de putjesschepper... Vroeger was dat een van de laagste beroepen denk ik want ze zeiden altijd dat als je niks kon altijd nog putjesschepper kon worden. Onderste foto's... links de schillenboer en die kwam vroeger ook altijd door onze straat met z'n wagen vol rotte spullen. Rechts de turfsteker, 'n zwaar beroep en altijd bezig ook bij wind en regen... Dan hebben we nu toch wel veel beroepen die 'n heel stuk makkelijker zijn als deze... maar de mensen toen waren veel eerder tevreden...


UT PATTERNAAT



Het lch vlak bij de kerk, naast de pastorie en het werd voor diverse dingen gebruikt. Ik weet dat er ooit 'n school in gevestigd is geweest maar wat mij het meeste bij is gebleven is dat wij onze samenkomsten vaak hadden in de bovenzaal van het patronaat, als er iets te doen was van het jongensgilde enzo. Ook was het de repetitieruimte voor de diverse verenigingen. Helemaal links lag verscholen het parochiehuis waar vroeger voor ons films werden gedraaid van "de dikke en de dunne" en van "Rintintin". Ook waren daar de uitvoeringen van de toneelclubs maar voor die tijd waren die ook in het patronaat en in de oude jongensschool op het Koningsplein. Later is alles afgebroken maar we hebben er vele "gezellige uurtjes beleefd"


DE JOARE TAGENTIG



De meest opvallende dingern van de jaren 80 waren wel die dingen die ik hierboven en onder laat zien... Hierboven: de intrede van de walkman... dat ging nog met cassettebandjes en ze "frate" batterijen... Dan dat leuke manneke van de pindakaas... zelfs nu blijft het altijd nog mooi en ook de nieuwe van Pieter van den Hoogenband en van van Persie? fantastisch. Ook de gekleurde telefoon was er op eens het lelijke zwarte monster maakte plaats voor het kleuren apparaat. En dan natuurlijk die zes "heerlijke" dames van the Dolly Dots... als ze niet hadden kunnen zingen waren ze nog grandioos geweest, het oog moet ook wat hebben. En dan hieronder: de Palestijns sjaal, afgekeken van de telvisie waar de Palestijnen wel iedere week 'n keer het nieuws haalden en die hadden die dingen om. De gweldige kubus van Rubik, wat hebben we er 'n lol aan kunnen beleven en wat zijn die "rotdinger" ooit ver weg gegooid als het na uren en uren nog niet wou lukken. Voor de dames was er de mode van de duizenden kleuren.. en dan dat uiterst irritante en vervelende strippenkaartje, wat hebben we er allemaal op lopen vloeken... en toch de gezellige "eeties"...




KAMPIEJOENEN VAN KLIMOP



Het is 'n beetje 'n onduidelijke foto omdat die uit de krant komt, en ook nog 'n oudere krant want hij is van 1968 nu zo'n 46 jaar geleden. Wittege nog? Klimop werd kampioen in de overgangsklasse van het micro-korfbal want het korfbal in Asten is altijd wel van hoogniveau geweest. Op de foto boven v.l.n.r.: Trainer van den Ende, Helmie Thielen, Caroline van de Weerden, Maria Hendriks, Christien Peeters, Lies van der Putten en Mieke Ceelen - Peters. Onder: L Verdonschot, Jos Cortooms, Johan Driessen, Harrie van der Elsen, Jan van der Putten en Louis van Horssen.


DUN BEBIESIT-SENTRALE



Om 'n nieuwe kerk te realiseren in de Sint Jozefparochie in de Bloemen/Sterrenwijk werden er van allerhande dingen georganiseerd om wat geld bijeen te krijgen t.b.v. de kerk. Alles draaide op vrijwilligers en die had men in deze nieuwe parochie ruim voor handen. Op de foto staan de meiden die de Baysitcentrale runde die door de "Actiegroep '71" in het leven was geroepen. Op de foto onder v.l.n.r.: Nel Karsten - van Hoek, Annelies Mertens, Marij van Horssen en Wouda Coenen - Stienen. Boven: Annie van der Horst - van de Waarsenburg, Els Kessels - van den Burg, Helmie van den Eijnden - van Bommel, Riek Proenings - van den Burg, Petra van de Ven - Smits, Toos Vogels - Hoefnagels en Marloes van Lierop. Dat is ook alweer lang geleden... sterker nog... de kerk doet geen dienst meer als kerk... alles veranderd......


DE SIGAREKISJUS MAKERS



De gebouwen staan er nog altijd alleen de makers van de sigarenkistjes zijn allang verdwenen. Veel mensen vonden er werk toendertijd en dan praat ik over de jaren 1960 tot 1980... Ik zelf heb er ook gewerkt, totaal zeven jaar... makkelijk werk maar je moest wel snel zijn... bijna alles was accoord werk... "per stuk stoa"... De Picus was een van de eerste bedrijven die zich vestigde op het industrieterrein net als Montapas, Zweegers, Frans van der Velden en de Saffier. Ooit brandde de Picus nog af en moesten er mensen naar Eindhoven gaan werken waar het hoofdbedrijf was, ik was zo slim om telkens te laat te komen zodat de busjes al weg waren en ik weer naar huis kon met nog wat anderen die ook niet hoefde. Alles bij Picus was van hout... want naast het hout voor de kistjes bestond ook het gebouw uit houten spanten, 'n dak van planken net als de wanden. De fabriek werd weer opgebouwd en het werk hervat... Picus was 'n groot bedrijf in Eindhoven en had zelfs vroeger 'n eigen voetbalclub: de Spechten, en 'n eigen pensioenfonds. Doch gaande weg ging het bergafwaarts en werd het bedrijf in Asten weer overgeheveld naar Eindhoven... Helaas ging Picus falliet... alles is afgebroken op dat ene monumentale kantoorgebouw na aan de Tongelresestraat. Foto is genomen van 'n film over Asten....


KUNNINGS WEENT WIR



Volgens mij was dit in Asten maar zeker weten doe ik het niet. Wij hadden vroeger in Asten 'n heel stel goeie renners, ook uit d'n Himmel, maar de echte wielrenfamilie was toch die van Konings. Wie kent ze niet de drie gebroeders die op veel plaatsen eerste plaatsen wisten te bemachtigen.. Sjeng, Huub en Paul. Wij gingen in de buurt en in Asten vaak kijken als een van die mannen weer mee deed. Op de foto is Huub Konings die zijn zoveelste overwinning in de wacht weet te slepen.. Ja dat waren nog 'ns tijden, geen doping net als nu geregeld voor komt maar gewoon de wil om te winnen en die "lekker" stinkende olie die ze op hun ledematen smeerde... Nostalgie van de bovenste plank om nooit te vergeten...


GE MOET OK KEUS HEBBE

Eigenlijk dienen ze voor hetzelfde en het is jammer dat baby's geen keuze hebben, ze worden maar wat opgedrongen en eten "wa de pot schaft".. Als ik zou mogen kiezen dat wist ik het wel... natuurlijk die rechtse want dat is: a: het gezondste, b: het beste en c: het lekkerste. Want wat men zoal in die fles stopt kan mijn inziens niet echt lekker zijn. Er is niks beters dan "naturel"... en zeg nou zelf... wat ziet er het beste uit? dan kom je zeker niet bij dat doodgewone flesje uit met dat "namaak"-dopje erop... nee, kom op zeg, geef ons maar gewoon de natuur en dat is??



ROCK'N ROLL VAN VRUUGER

Vaak gaan m'n gedachten terug naar de tijd van vroeger en dan speciaal de muziek... wij zaten bij de "Vossenhoek", tegenwoordig helemaal verbouwd en heet nu "de Koffer" waarvan de naam ontleend was aan de naam van de uitbater Thieu Vossen en het feit dat het op de hoek
Prins Bernhardstraat en de Logtenstraat lag... 'n oergezillige bar waar je binnen ook nog frites kon eten en flessen bier kon drinken en een van de balangrijkste meubelstukken was "de Jukebox"... geen Seeburg maar 'n lekkere ouwe Rock Ola waar je de naald op de plaat zag lopen... 80 singletjes gingen erin... inworp 'n kwartje voor drie of 'n dubbeltje voor een liedje. En dan draaide we onvervalste rock'n roll. Maar waar kwan die R & R vandaan? De eerste rock-'n-rollnummers werden opgenomen door artiesten zoals Chuck Berry. Over het algemeen wordt Rocket 88 (een type auto van het merk Oldsmobile) van Jackie Brenston and his Delta Cats, opgenomen op 3 maart 1951, beschouwd als de eerste echte rock-'n-rollplaat. Het nummer staat op naam van Jackie Brenston, maar Ike Turner is de werkelijke componist en met zijn band The Kings of Rhythm tevens de werkelijke uitvoerende. De bekendste artiest uit de beginjaren was echter de blanke Bill Haley, die western swing met countrymuziek dacht te verbinden en zo bij een muzieksoort uitkwam die vooral de jongeren scheen te bevallen. Door de film Round Up of Rhythm uit 1954 (de eerste rock-'n-rollfilm) en de bekendere film Rock Around the Clock uit 1956 werd deze muziek wereldberoemd. Dezelfde song was eveneens de soundtrack voor de film Blackboard Jungle (1955), over ruige tieners die hun school in een New Yorkse achterbuurt op stelten zetten, totdat een idealistische leraar hen weer wat zelfrespect bijbrengt door op hun pluspunten in te spelen. Chuck Berry en Little Richard waren onder de eerste artiesten die hun rock-'n-rollnummers zelf schreven. De bekendste en meest populaire artiesten waren Bill Haley en Elvis Presley. Chuck Berry schreef teksten die zowel zwarte als blanke jongeren aanspraken. Zijn gitaarspel zou toonaangevend worden voor andere gitaristen in de popmuziek. Andere belangrijke namen zijn Bo Diddley, Fats Domino en Jerry Lee Lewis. Wij draaide veelal Fats Domino en Elvis Presley, Cliff Richard en Bill Haley, Wanda Jackson en Brenda Lee en Ritchie Valens en Buddy Holly. Echte gezellige tijden maar dan praat ik alweer over de tijd dat ik 'n jaar 16 tot 18 was, in 1961/1963... we gingen toen net van d'n Himmel naar de nieuwe Bloemenwijk. Toch bracht de R & R ook schandalen... Jerry Lee Lewis trouwde met zijn 14-jarige nicht en Chuck Berry zat 'n gevangenisstraf uit, ook vond men de optredens vaak te ruig van de diverse bands. Men vond b.v. het optreden van Elvis Presley te aanstootgevend. Hij draaide te veel met zijn heupen en dat was ongekend in die tijd. In sommige staten van Amerika werd zijn optreden zelfs verboden en stonden politieagenten te kijken of het optreden van de artiesten niet te ruig werd. Bij televisieopnamen werd soms alleen de bovenkant van zijn lichaam gefilmd. Maar dat was Amerika... wij hadden daar bij Thieu de Vos niet veel last van want we waren toen al wat jaartjes verder. "Veul Himmelse jongus hebbe dur zun irste fleske Dortmunder gedronke vur twee kwartjes"... Klik hieronder op een van de plaatjes en je hoort Elvis met "Jailhouse Rock", rock'n roll van de bovenste plank.




DUN HANDBOOG VAN VRUUGER

Asten heeft altijd verschillende handboogverenigingen gekend nu maar ook vroeger. Zo weet ik dat Himmelnaar Piet van Schaijk al 'n keertje de beste was in Heusden bij d'n handboog, z'n vrouw komt van Heusden, en die vereniging heette DHSZOD: De Haas Stropen Zij Ons Doel, tja "ge moetter mer opkomme"... Bij Sengers was veoger 'n vereniging en ook bij 't Fortuintje, bij de Waag, bij de Sportvriend om er maar 'n stel te noemen. Nu vond ik nog 'n plaatje van 'n handboogvereniging uit Asten maar ik weet niet waar die gevestigd was... de naam weet ik wel: "Bon Esperance"... Goede Hoop.... en hier zijn ze aan het schieten tijdens 'n jubileum dat ze te vieren hadden, ze bestonden namelijk 65 jaar waarvan deze foto werd gemaakt... echt oud...





UM NIT MER TE VURGETE


Het is 70 jaar geleden dat het kamp Auschwitz-Birkenau werd bevrijdt... Ik moest nog geboren worden toen het gebeurde zolang is het geleden en toch is het iets wat wij zeker niet moeten en mogen vergeten. Meer dan 'n miljoen mensen zijn er om gekomen... Wie het meegemaakt heeft zal de verschrikking elke dag nog meemaken... Ook mensen die later 'n bezoek hebben gebracht aan het kamp zal dat nooit meer van z'n netvlies kunnen verwijderen.. verschrikkelijk... dat is het enige woord. Auschwitz-Birkenau was het grootste vernietingskamp van Nazi-Duitsland. Tussen 1940 en 1945 kwamen hier ongeveer 1,1 miljoen mensen, vooral joden maar ook Sinti, Roma, homoseksuelen, krijgsgevangenen en verzetsmensen, in de gaskamers of door honger en uitputting om het leven. Op 27 januari 1945 wisten soldaten van het Rode Leger het kamp te bevrijden. Na de Tweede Wereldoorlog groeide Auschwitz uit tot het belangrijkste symbool van de Holocaust, de massamoord op zes miljoen Europese joden. Sinds 2005 wordt daarom in veel landen op de dag van de bevrijding van Auschwitz Holocaust Memorial Day georganiseerd. Kijk het videootje waarop je de resten van de barakken etc nog ziet... dan krijg je 'n indruk van het grootste vernietingskamp ooit. Klik hieronder op de foto.




UT VURKENNERHUISKE AFGEBROKE




Ik ben er zelf nooit bijgeweest bij de verkenners want ik was bij die andere vereniging waar de meeste jongens uit d'n Himmel bij waren, bij het Jongensgilde. Ik heb me ooit laten vertellen dat de Verkenners en de KAJ van accomodatie hebben geruild toendertijd... de verkenners zaten op d'n Bult in het gebouwtje van Cuppens en de KAJ op Ostade achter de langstraat en bij het Patersveldje.. dat zie je nog rechts op het plaatje. Toen ik bij de KAJ ging in 1959 was dat al bij Cullens daar hadden wij de "Kajuit"... De verkenners zaten toen op Ostade en dat was makkelijk met het patersveldje zo vlakbij. Ik weet niet precies wanneer ze vandaar weer verhuisde maar je ziet links nog 'n foto van de afbraak van het mooie gebouw... echt jammer dat het weg moest... Met dank aan Frans Sanders voor de foto...



WITTEGE NOG HOE DEDDEGUT MOET SCHREVE?

Echt waar, ik ben best wel handig op de pc al zeg ik het zelf maar met die woorden met 'n t of 'n d, met dt of alleen de stam.... daar heb ik altijd nog moeite mee. Ik vind het dan ook best wel vervelend dat ik hier op mijn website best wel veel fouten heb staan maar je moet er maar langs af kijken als ik weer ergens 'n t heb staan als dat 'n d moest zijn of andersom.
Ik heb nu weer 'n site gevonden met "ezelsbruggetjes" om het te kunnen onthouden en ik hoop dat het ook wat langer blijft hangen. Ik vond het volgende: Theedrinkers; zinnetje om de vervoegingen met of zonder T te onthouden.... Het ezelsbruggetje van de theedrinkers... Iedereen krijgt thee (t) behalve bij ik en als jij achteraan staat... b.v. Ik loop en jij loopt.... loop ik en loop jij. Nou dat was al niet zo moeilijk. Dat zal ik nog 'ns onthouden... Hier een ezelsbruggetje om te weten of er een t achter een vervoeging moet. Vervang het werkwoord dat je wilt vervoegen altijd door het werkwoord lopen: Ik loop, jij loopt, hij loopt. Dus bv: Ik verbied jou (vervangen door: ik loop) is dus zonder t. Verbied ik jou? (vervangen door: loop ik?) is dus zonder t. Jij verbiedt mij..(vervangen door: jij loopt) is dus met een t. Verbied jij mij? (vervangen door: loop jij is dus zonder t. Hij verbiedt mij (vervangen door: hij loopt) is dus met een t. Verbiedt hij mij? (vervangen door: loopt hij?) is dus met een t. Dit ezelsbruggetje helpt altijd en er kunnen geen fouten in de spelling meer ontstaan... Ja klopt maar nu moet ik dat allemaal nog onthouden... Maar... ik zal er volgende keer beter op letten, maar mocht er onverhoopt toch nog ergens 'n schrijffout optreden? Vergeef het me aub. "Ha'k vruuger bij juffraw de Vent in de klas nog mer bitter pgelet"....



HOEZUR VRUUGER UITZAGE




Deze vijf broertjes hebben erg veel succes gehad... maar succes is ook niet altijd alles. Dit zijn zoals je wel ziet de vijf broertjes Jackson, "the Jackson Five" zoals ze vroeger heette. Misschien als ze zo waren gebleven zou hun leven er heel anders hebben uitgezien.. De Jackson-kinderen richtte rond 1963 de groep "The Jackson Brothers" op, waarvan Jermaine, Tito, Jackie, Marlon en Michael de leden waren. De jonge Michael bleek al snel het grootste talent van de groep te zijn. Het was in eerste instantie de bedoeling dat zijn oudere broer Jermaine de lead zanger zou worden, maar men koos er toch voor om Michael voorop te zetten, Jermaine speelde basgitaar. Ze kregen 'n platencontract bij Motown en het werd "the Jackson 5"... In 1971 kwam ook Randy bij de groep. Na veel succes gingen ze naar 'n andere maarschappij behalve Jermaine. De overgebleven leden noemde zich vanaf toen "the Jacksons"... Michael zou in 'n interview verklaren om nooit meer de naam van zijn vader uit te spreken want tijdens de repetities van de jonge Jackson 5 zou hij tijdens de repetities met 'n riem in de hand klaar zitten om ze 'n pak rammel te geven als ze hun danspasjes niet goed deden... de keerzijde van succes... Hieronder zoals wij ze het liefste zagen toendertijd...




KAAWEEJEE NOA HELMOND





Dit keer 'n plaatje van buiten Asten maar iets wat vele uit d'n Himmel zich nog wel herinneren, in ieder geval de jongens en meiskes van toen die bij de KWJ zijn geweest. Ieder jaar werd er in Helmond 'n Culturele Dag gehouden van alle KWJ-verenigingen van de kring Helmond. Hier kon je o.a. mee doen aan muziek en declaratie. Wij, Henk van de Waarsenburg en ik deden vaak mee met zang... werden achter iemand uit Beek en Donk ook twee keer tweede... Ik deed ook nog mee met Declaratie waar ik derde werd. Ik weet niet meer hoe de tekst was maar weet wel dat het stukje "Moeder" heette. Hierboven zie je het gebouw waar dat altijd te doen was, ook kringvergaderingen waren hier in het "Sobrietas-gebouw" in de Molenstraat in Helmond, later zou in dit gebouw nog 'n doe-het-zelf winkel worden gevestigd.


VURVLENDE SLUIS ELLUF




Ik heb zel vaker iets verteld over deze "smerrige rotbreug"... alleen is dit plaatje genomen vanaf de Somerense kant. Ja die brug hebben wij zo vaak vervloekt omdat die brug weer open stond om de schepen door te laten en als je met de fiets was kon je nog over de sluisdeuren maar met de auto was het wachten geblazen. Achter de brug zie je nog cafe Gehem en links op de foto cafe Lammers. Voor mij heeft dit plaatje nog meer betekenis want de auto, 'n mercedes, die heb ik ook eentje gehad, zo'n zelfde, bouwjaar 1957. Ook mij kentteken begon met AD maar is toch anders... al met al zou dit gewoon 'n plaatje van mij kunnen zijn geweest op weg naar de repetitie in Someren naar the Secrets... maar...... "ut is nie z"...



EFKUS NOA GENIEJTE




Potverdorrie wat heb ik er nog vaak aan zitten denken... want weer zaten we er kort bij... na finalist te zijn geweest in 1974 in Duitsland en 1978 in Argentinie kwamen we nu vijf jaar geleden in Spanje in de finale net tekort tegen het organiserende land in de finale... dat was trouwens die andere keren ook al zo, in 1974 en 1978 verloren we ook van het organiserende landen. Vorig jaar 2014 ligt ons nog vers in het geheugen en ook al heb ik vaak commentaar gehad op van Gaal, 'n beetje eikel blijft hij nog steeds, moet ik toch toegeven dat hij het formidabel heeft gedaan. Maar de meeste gedachten gaan uit naar de mooiste goal sinds de invoering van het voetbal, daar kan die goal van van Basten echt niet aan tippen van de EK finale tegen Rusland, het doelpunt van Robin van Persie, de snoekduik-goal. Maar wat zou van Basten gedacht hebben toen hij die goal maakte? Nou kijk hieronder maar... zoiets is het geweest... trouwens als je het doelpunt nog 'ns wil zien dan klik je hieronder op het plaatje... g-e-n-i-e-t-e-n.....




SINTERKLS INHALE IN AASTE




Ik weet zeker dat je dit tafereel nog wel kunt herinneren, het inhalen van Sinterklaas en zwarte Piet in Asten. Hier werd de goed heilig man begeleid door de ponyclub en natuurlijk de harmonie plus 'n grote zwerm schooljeugd erbij die meer oog hadden voor de Pieten dan voor die Sint want die Pieten hadden de zak vol met snoep en pepernoten... Rechts op de achtergrond de hoek van de Molenstraat met de witte Maycrete-woningen waar op de hoek de leraar van de Voordeldonkse school woonde... mister Biemans.



UT LEECHT MAKE




Nee de man op de foto komt niet uit Asten want de man die dat ik Asten moest doen zag er heel anders uit. Wat men doet hier? Zal ik uitleggen... toen ik klein was stonden er in d'n Himmel ook van deze houte palen met van de grote witte knoppen eraan en daarom heen liepen draden die zorgde voor de elektriciteit in de straat... tegenwoordig ligt dat allemaal in de grond, maar toen nog niet. Als we voetbalden voor het huis en de bal kwam tegen de draden en die raakten elkaar, dan zag je 'n soort kortsluiting met lichtflitsen en zat de hele straat zonder stroom. Het gebeurde niet dagelijks maar wel zo af en toe 'ns. Dan moest er iemand komen die van die kromme ijzers aan z'n schoenen had zitten en 'n band om z'n middel en die werkte zich door middel van de pinnen aan de schoenen omhoog want daarom waren de palen van hout en om het rotten tegen te gaan, bewerkt met veel "karboleum".... De man was druk in de weer daar boven en na 'n tijdje was het weer gerepareerd en "krigge wij nog efkus van 'm op ons mieter en de we uit moese kieke de volgende keer".... Ik heb wel altijd respect gehad voor die man die dat in Asten deed.... Ik kan z'n gezicht zo nog voor de geest halen... Dat was Driekske van den Eijnden....



ALWIR UN TIJDJE TRUG




Dit plaatje heb ik "geknipt" uit 'n filmpje over ons Asten en geeft ons 'n kijkje, ook al is het niet heel erg duidelijk, op de hoek van het Koningplein en de Burg. Wijnenstraat. Rechtvooruit zie je de friteszaak van Marcel van Baar die eerst op de hoek van de Hemel en de Emmastraat was begonnen in het pand van z'n ouders die er 'n Centrawinkel/bakkerij hadden. Je ziet de sigarettenautomaat nog aan de zijkant hangen... vroeger was daar de wasserette van Linden. Rechts zie je in aanbouw de nieuwe winkel van het Kruidvat waar nu het VVV-Asten is gevestigd... Tussen die nieuwbouw en de friteszaak in, de ingang naar cafe 't Klokske van Wim Vaes, vroeger ook 'n Himmelbewoner...



ZE ZIJN DUR NIE MER




Veel mooie dingen van vroeger zijn vergaan door de tijd... door de vernieuwingen en de aanpassingen. Vroeger hadden wij thuis geen koelkast om de melk in te bewaren... vandaar dat de melkboer er ook elke dag langs kwam. Losse melk kon je niet lang goed houden... in flessen dat ging nog iets, die stonden in de kelder. Hier nog 'n plaatjes waar de nostalgie vanaf druipt... Je ziet hem van achteren maar iedereen van vroeger zal hem toch wel herkennen... Cor van Goch de melkventer, de melkboer zoals we die noemde. Toon van de Steen uit d'n Himmel zat aan onze kant van Asten, Cor zo'n beetje aan de andere kant... Lindestraat, Molenstraat... die kanten op. Uit het tapkraantje werd de melk getapt... het beetje dat er ooit nadruppelde daar wisten de katten uit de buurt wel raad mee....


SOMS VURLAANGDGE DUR WIR N




Dit vind ik zelf wel zo'n prachtig plaatje ook al is het niet van 'n Astenaar. Dit doet me echt weer denken aan m'n schooltijd... boeren met wagens en melkkruiken erop die terug kwamen van het melkfabriek, ze gingen daar voor dag en dauw al naar toe om de melk af te zetten, en dan reden ze weer met lege kruiken terug naar Voordeldonk en dan moesten wij vaak net naar school en wat deden wij dan? precies, de deugeniet uithangen. Je ziet aan de achterkant die wielas wel, daar gingen wij dan bovenop zitten en reden we zo mee tot aan Slegers pijke. Vaak zaten we onder de modder want die assen waren smerig, vaak waren we nat van de rotzooi die er van de kruiken af druppelde, door de kieren van de planken naar onderen, net waar wij ook zaten. Maar toch... de meiskes deden dat niet maar wij wel... dit is echt nog 'ns iets leuks om nog 'ns aan terug te denken... echte nostalgie voor mij en veel andere Himmelse jongens, nostalgie die ik echt nooit meer kwijt wil... "veul Himmelse joong van vruuger zalle hier naw k an trug denke"....


DRUKKERIJ SCHRIKS WORDE AFGEBROKE




Zo af en toe heb ik ook nog wel 'ns geluk. En dit keer betreft het 'n mailtje wat ik kreeg van iemand die mij eigenlijk onbekend is maar wel iets heeft met Asten... en in dat mailtje zaten 'n stel oude foto's van Asten en ook deze van de afbraak van Drukkerij Schriks die plaats moest maken voor 'n appartementen complex. Rechts zie je nog de bakkerij van Slaats die er nog wel altijd is. De foto's heb ik van Ab te Water Mulder en die is getrouwd met Marjoleen Canters, 'n dochter van fotograaf Canters en Ab heeft daar nog 'n tijdje geholpen in de winkel maar ook met reportages maken. Kijk en zulke mensen die ik misschien wel als vriend kan toevoegen voor mijn website is geluk hebben want die hebben meestal nog wel 'n heel stel foto's die nooit zijn vertoond in het openbaar... Mooi dus en zeker nu ik deze foto kan laten zien want ik was er al 'ns naar op zoek maar kon nergens iets vinden en dat ineens komt het als 'n sterretje uit de Hemel gevallen, zal toch wel iets met de kersttijd te maken hebben... Ik ben er gelukkig mee en zal er af en toe eentje van plaatsen want Ab stuurde me nog 'n paar mooie meer... zeldzame plaatjes...



DUR STOND NOG GIN FLET




We hadden toen al wel het Eeuwig Leven, het cafeetje van Eijsbouts, de winkel en de ijssalon waren allang afgebroken en er was 'n parkeerplaats voor in de plaats gekomen. We hadden toen ook nog 'n doorlopende weg van de Ommelse Weg naar Turrup... Nu staat er 'n flatje en voor dat gebouw is de parkeerplaats die je maar van een kant in kunt maar af en toe als het nodig is ook van de andere kant.. Ja Asten is aan het veranderen... wat we vroeger hadden is allemaal stilaan aan het verdwijnen... wat over blijft zijn de nostalgische plaatjes die ons nog "an toen" herinneren...



ZUN IRSTE MIS IN AASTE




Omdat wij helemaal aan de andere kant van Asten woonde heb ik er niet zoveel van meegekregen, ik was toen trouwens nog maar 8 jaar want dit plaatje is uit 1953 toen Jan Bakker, die helemaal op Sluis Elf aan woonde, z'n eerste heilige mis opdroeg. Hier zie je de stoet op de terugweg naar het ouderlijk huis en dus te voet naar de Heesakkerweg toe ging. Vooraf gegaan door 'n stoet van bruidsmeisjes die hem met zijn ouders, bevriende geestelijke, familie en buurtgenoten terug bracht naar het huis waar hij was geboren en waar 'n receptie plaatsvond en 'n feestje natuurlijk. Je ziet pater Jan Bakker hier in het midden tussen zijn ouders net voor die grote geestelijke die daar loopt.. Daarachter liepen de familieleden en de genodigden. Pater Jan Bakker woont nu is "de Lisse" en nog 'n paar keer per week verzorgt hij er de heilige mis voor de bewoners en belangstellende...



VUR D DE ROBOTS KWAME




De mechanisatie heeft gezorgd dat er steeds minder werk is, steeds minder mensen nodig in fabrieken die vol gestouwd zijn met electronica en je alleen nog 'n wereld van robots en computers tegenkomt. Als ik terug ga in de tijd... 1961 want daar is deze foto van, toen woonde wij ook nog in d'n Himmel en gingen de Himmelse mensen met bussen mee naar d'n DAF, naar Philips, naar de Vlisco om er maar enkele te noemen en tegenwoordig moet je blij zijn dat je nog werk hebt. Op de foto zie je dat nog bijna alles met de hand werd gedaan... lopende band werk, dat wel, maar duizenden mensen hadden er hun werk. Ik moet er nog vaak aan denken zeker als ik 'n plaatje zie als dit hier... Dafjes werden in elkaar gezet door Daf-mensen, niet door voorgeprogrameerde robots... waar blijft de tijd....



GINNEN LLIE IN DE GROND




Het moest Asten veel werk en werkgelegenheid opleveren, hij stond ergens op Voordeldonk op "dun braand". De Boortoren want men ging in Asten naar olie boren, men zei zelfs dat de grond hier vol zat maar helaas. Het mocht niet zo zijn maar het leverde ons wel deze twee mooie plaatjes op, eentje overdag en eentje van 's avonds. Ik was nog maar klein maar ik kan het me goed herinneren. Veel mensen in d'n Himmel hoorde je er over praten want dit was wel iets unieks. Het moet volgens mij geweest zijn zo rond 1950 maar precies weet ik het niet...



KEPOTTE KERRIK




Het is niet het duidelijkste plaatje maar toch goed om hier te plaatsen want iedereen herkent hier de Kerk van Asten. Zo zag de kerk eruit na de oorlog, gehavend door de bombardementen maar nog goed om te worden opgeknapt in tegenstelling tot Ommel want daar was niks meer van te maken. Rechts zie je nog net de letters van de garage van van Hoek. Toen de Duitsers merkten dat ze zouden worden verslagen probeerde men nog zo veel mogelijk te vernielen op hun terugtocht naar hun eigen land. Er werd echt zoveel mogelijk kapot geschoten of gebombardeerd... ook stalen ze alles wat ze maar enigzins konden gebruiken. De vele klokken die Nederland rijk was waren vaak allang door de Nederlanders uit de torens gehaald en in de grond gegraven zodat die niet in Duitse handen vielen.



UM TE VURVLOEKE




Je mag het gerust weten dat ik het vroeger wel vervloekt heb... en ik denk met mij nog heel wat jongens en meisjes meer, "boeken kaften"... Tegenwoordig hoef je maar op internet te gaan en de voorbeeldjes liggen voor het oprapen maar dat was vroeger wel anders. Toen ik naar de ambachtschool ging kregen we het eerste jaar niet zo heel veel boeken en toen ik met die dingen thuis kwam zei ik tegen ons moeder dat ik voor in de kamer ging zitten en niet gestoord wilde worden want ik moest boeken kaften. Wij woonde toen nog op 57 in d'n Himmel. Dat vond ons moeder oke... Voor ik het eerste boek helemaal klaar had was er al 'n hele tijd verstreken en ik moest er nog 'n heel stel... elke keer ging er wel iets mis... toen ik er drie klaar had, tenminste dat vond ik, ben ik gestopt, ik dacht die doe ik morgen wel en het werd maar uitgesteld... Voor degene die nu nog 'n boek moet kaften heb ik hierboven 'n mooie en goeie beschrijving over het hoe en wat. Als je er geen meer hoeft controleer dan aan de hand van de plaatjes of je het zo ook hebt gedaan anders was het fout... "ik von ut mer un hil gedoew"...



UNNEN OMMELSE KAART




Ik had deze foto allang in m'n bezit maar nooit echt aandacht aan besteed... De nieuwe kerk staat er al wel op maar het "plein" was er nog niet echt. Het huisje van de familie Berkvens staat onder links nog op de foto. Oostappen was toen nog volop bossen en paden en Gerard van Eijk had 'n kampeerboerderij wat ik nooit heb geweten en we Gerard toch goed kennen na 13 jaar in Ommel te hebben gewerkt. Het hertenkamp hoorde ook bij Ommel....



TOEN UT NOG CUFFEE WAAR




Ik heb twee stukken aan elkaar gezet maar ik denk dat je het zo ook nog wel kent. Cafe de Waag van Sengers en die kwam aan de naam omdat het deel waar je de gebogen poort ziet de waag was gevestigd waar boeren etc. hun waren konden laten wegen. Het cafe roept bij mij fijne herinneringen op want ik heb er zo'n beetje biljarten geleerd, ik heb er uren aan de deur staan kijken als met Asten kermis het orkestje van Mia Vereijken daar speelde, Mia die later trouwde met Eddie van der Loo, en ik ging er vroeger naar toe toen ik in het bestuur zat van de KWJ en ik moest ergens naar toe bellen. Ik maakte dan gebruik van de telefooncel in het cafe. Nu is er geen cafe meer, jammer want het was 'n prachtig cafe, mooi pandje...



TOEN WE NOG GIN ZEURPIETE HAN




Deze foto is uit 1967 en zo zal het blijven ook... Sinterklaas op z'n witte schimmel, als we die geen meer hebben pakken we wel 'n bruin paard, en er langs lopen de zwarte Pieten en dat blijft ook zo. Als kinderen zich verkleden in zwarte Pieten pak en ze doen hun gezicht niet of maken het 'n beetje 'n ander kleurtje heb ik daar geen moeite mee maar de Pieten die bij de Sint lopen blijven als vroeger... Zwart. Bij de intocht zijn 'n heel stel tegenstanders (lees: zeurpieten) gearresteerd... Mooi... niet meer los laten die eikels. Blijf van ons feest van Sint en Zwarte Piet af en anders doe iets nuttigs. Dit blijft, heel zeker...



NUN HOGGEN TORRE




Helaas heb ik hem nooit in het echt gezien en toch heeft het me altijd gefasioneerd... het prachtige stalen bouwwerk in Parijd: "de Eiffeltoren".... Ik heb hier 'n collage gemaakt van de start tot het einde... van 'n gedeelte van de bouwtekening van foto 1 tot het kant en klare van nu op foto 9. De Eiffeltoren werd tussen 1887 en 1889 gebouwd ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1889. Het jaar 1889 was niet toevallig uitgekozen: het was de honderdste verjaardag van de Franse Revolutie. De Eiffeltoren werd op 31 maart 1889 ingehuldigd en op 6 mei officieel geopend. In totaal werkten 250 staalarbeiders mee aan de bouw. Het was voor die tijd opmerkelijk, dat geen enkele arbeider tijdens de bouw het leven liet, er verongelukte alleen een arbeider die buiten werktijd met zijn verloofde de toren beklom. Men vond het maar 'n lelijk ding in het begin en het was de bedoeling dat de Eiffeltoren na twintig jaar weer gesloopt zou worden, maar omdat de toren waardevol bleek voor communicatiedoeleinden mocht hij langer blijven staan. Naar aanleiding van de 120ste verjaardag in 2009 gaf de Socit d'exploitation de la Tour Eiffel het monument een opknapbeurt met een bouwkundige ingreep aan de top ervan door het bureau Serero Architectes de Paris. De ingreep kwam neer op het plaatsen van een platform dat 1700 bezoekers per uur kan dragen. Het uit Kevlar gemaakte web, ultralicht en uit koolstofvezels samengesteld, is aan de top van de toren vastgemaakt, zoals de vleugels van een vliegtuig aan de romp worden bevestigd. Aanvankelijk had Gustave Eiffel gedacht twaalf maanden bezig te zijn met de constructie. In werkelijkheid duurde de bouw echter tweemaal zo lang. De bouwfase, die begon op 28 januari 1887, eindigde pas eind maart 1889, maar dat was nog op tijd voor de officile opening van de wereldtentoonstelling van 1889. Op de bouwplaats is het aantal werknemers nooit boven de 250 geweest. De reden hiervoor is dat een groot deel van het werk al tevoren was gedaan in de fabrieken van Eiffel. Er zitten 2,5 miljoen klinknagels in de toren. De meeste onderdelen zijn op de grond gemaakt. Voor het ontwerp zijn vijftig ingenieurs twee jaar bezig geweest met het tekenen van 5300 tekeningen. Door de keuze voor smeedijzer als bouwmateriaal, is de toren bestand tegen meteorologische omstandigheden en metaalmoeheid, en zou nog enkele eeuwen mee moeten kunnen gaan. Ik weet dat toch niet zo zeker, maar goed als hun het zeggen....... Op de bouwplaats werden, als eerste stap, vier betonnen voetstukken geplaatst ter ondersteuning van de vier poten. Dit was nodig om de druk op de grond te verspreiden. Toen het gebouw voltooid was, moest er nog een voorziening getroffen worden om de derde verdieping te kunnen bezoeken. De liften van Backmann werden afgekeurd en er moesten nieuwe worden gemaakt. De Eiffeltoren wordt per jaar door meer dan 6 miljoen mensen bezocht, de Eiffeltoren (Frans: la tour Eiffel) is een monument en een van bekendste en meest bezochte bezienswaardigheden van Frankrijk. Hij staat aan de linkeroever van de Seine. De Eiffeltoren is wereldwijd het symbool van Parijs. Wie Parijs zegt denkt meteen aan de Eiffeltoren en aan de Seine. De toren weegt 7300 ton zonder fundering. Na zijn bouw was de Eiffeltoren 's werelds hoogste toren en hij is nog steeds de hoogste van Europa als men de televisietorens niet meetelt. Van negen tot twaalf uur 's avonds gaan de lampen op de Eiffeltoren elk uur een paar minuten knipperen. Dit gebeurt elke avond. Miljoenen verliefde paartjes hebben mede door de Eiffeltoren Parijs als "hun" stad uitgekozen...



DE KLEIN KEINDER SCHOOL




Gezichten zou je toch al bijna niet herkennen maar daar gaat het me ook niet om, ik laat nog 'ns zien welke school ik bedoel waar de kinderen van vroeger "bewaard" bleven. De Sint Jozef Bewaarschool in de Julanastraat...links zie je de klaslokalen met de uitgebouwde ramen, erkers. Rechts "ut torrentje" van de Mariaschool en recht vooruit de huizen van de Emmastraat...



DE ZWARTE MIERLWSE




Wittege nog van de Mierlose Zwarte?? Als wij vroeger niks te doen hadden gingen we vaak zo maar wat rondfietsen in de zomermaanden tenminste, want veel meer was er niet te doen op zondagmiddag als er geen voetballen was. Dan fietsten we vaak naar Liessel, naar Deurne maar ook vaak via Lierop naar Mierlo en dan stonden er vaak in de oogsttijd de kramen met de echte Mierlose Zwarte... Boven zie je wat foto's hoe dat gaat met de kersen daar... Ik kocht dan altijd voor 'n paar centen 'n zak vol van die lekkere sappige "Zwartjanuzze". Die kraampjes vond je op meerdere plaatsen in Mierlo. Mierlo is echt het kersendorp van Brabant... Toen ik muziek maakte met the Secrets speelde we de laatste 4 jaar van ons bestaan speelde we voor de carnavalsvereniging van Mierlo in zaal Lammers... die vereniging heet de "Kersenpitten"... en de jeugdafdeling van het carnaval daar zijn de "Stillekes"... Je ziet ze promoten hun kers overal... Mierlo mag ook trots zijn op hun mooie zwarte kers... die smaken zo ontzettend lekker... Wat Asten heeft met z'n klokken, Someren met z'n Kennedymars heeft Mierlo met z'n Mierlose Zwarte, "de lekkerste kurze van ut land"...




DE TWEE JUFFRAWS




Ja dit is alweer 'n heel tijdje terug maar veel mensen uit Asten en Ommel zullen de twee juffrouws zich nog wel herinneren... voor op de "koets" gezeten, links Coleta en rechts Bernadine de Vent. Coleta was juf in Ommel aan de school en Bernadine aan de Vorreldonkse... dat zullen we ons zeker nog wel herinneren. De voerman is Dorus van Kessel, voor tegen het wiel is Jan van Kessel, in het rijtuig Nel en Mina van Kessel en rechts staat de broer van de beide zusjes de Vent, Pater de Vent. De twee "juffen" wilde van iedereen wel pater of priester maken net als hun broer. "In oons klas h ze niemus zo wijt gekrigge"...



RADIEJOO ZOONDER KABEL




Sjonge jonge dat was me nog 'ns 'n uitvinding... de transistorradio of wel de radio zonder kabel... zoiets als nu internet en "draadloos" internet is. Als jeugdig manneke hadden wij thuis eerst zo'n hoorn en daar konden we hilversum 1 en 2 mee ontvangen en later kocht onze vader bij Has Manders 'n philips radio maar dan moest je thuis aan de radio zitten om te luisteren. Neem b.v. op zondagmiddag radio Luxemburg met de top 5, dan zaten we met drie of vier man op zondagmiddag aan ons ouwe trapnaaimachine, want daar stond de radio altijd op... te luisteren naar de bste nummers van toen... zeg maar rond 1962. Toen de transistor kwam konden we die ook luisteren op onze hangplek of gewoon ergens in 'n park waar we vaak kwamen. Ook als we gingen zwemmen konden we genieten van muziek.. nou ja genieten.... de transistor radio die wij hadden was 'n goedkoop exemplaar waar het geluid nog echt "ketelig" uit kwam maar later kocht in toch 'n betere... Het was toch 'n hele uitvinding en kwam ons goed van pas... hierboven heeft iemand 'n foto gemaakt van enkele van die prachtige dingen... "en d is nog us nostalgie"....



TRUG NO 50 JOAR GELEEJE




Ik denk ik neem jullie nog 'ns mee terug naar 50 jaar geleden, zowiezo geen fijn jaar want ik moest toen m'n dienstplicht gaan vervullen... waardeloze weggegooide rottijd... maar ook wel 'n jaar waar ik ook weer graag aan terug denk wat de dingen betreft die mij interesseerde... Ik heb er 'n collage van gemaakt en ik zal er wat uitleg bij geven want er zullen ook wel mensen zijn die niks afweten van 1964. My Fair Lady was 'n komische musical die jaren en jaren zou draaien en nooit verveelde, echt iets uit 1964. De bromfiets is ook uit 1964 DKW Hummel een van de mooiste brommers uit de '60s, de uitvoering was in de toekomst gericht en 50cc. Sean Connery speelde in dat jaar in een der mooiste films ooit, de James Bond serie... Hier was hij geheim agent 007 in de film Goldfinger... de scene met de dame in goudkleuren moest snel worden opgenomen omdat haar lichaam niet kon ademen door de goudenverf... De rode auto was de topper in dat jaar, Mustang Convert, "moi bisje trouwus"... Elvis Presley speelt in de film Roustabout 'n "motormuis" en alle tieners van toen wilde die film graag zien. Hij zong de titelsong van de film en maakte 'n nieuw album met die titelsong erop en het album kwam op nummer 1 in de Amerikaanse Billboard. Verder zie je 'n reclame van MacDonalds die komt ook uit '64 en daarnaast hoe kan het anders The Beatles... hun optreden in de Ed Sullivan Show is ook uit 1964... Rechts de grotere foto is de mode uit dat jaar en dat is toch tien keer mooier als die "todden" die ze tegenwoordig moeten dragen van de mode-bepalers. In zwart-wit in het midden de zanger Jim Reeves hij kreeg de bijnaam Gentleman Jim... geboren op 20 augustus 1923 en overleden op 31 juli 1964, a star is gone.. die man kon zo prachtig zingen en nog altijd worden zijn platen gedraaid... zijn vliegtuig kwam op weg naar huis in Nashville op 31 juli 1964 in een zware storm terecht en beide inzittenden, Reeves als piloot en een vriend, Dean Manuel, kwamen om. Zo nu ben je weer 'n beetje op de hoogte van 50 jaar geleden en misschien dat ik dit jaar nog 'n keer iets zal plaatsen over dit bewogen jaar 1964... het jaar dat niemand bang hoefde te zijn voor oorlog want Peer was militair geworden... hahaha.



VEUL VUR AASTE BETEKEND




Het verhaal van de familie Bluijssen, dat in het midden van de achttiende eeuw begint met de komst van Antonie Bluijssen uit Leenderstrijp naar Asten. Diens naar hem vernoemde kleinzoon richt in 1828 de firma A. Bluijssen op. Hij bewoonde de villa op de hoek van Koningsplein - Julianastraat, de villa staat er nog altijd. Er ontstaat een bloeiende onderneming, die gedurende twee generaties fabrieken bouwt. Boter, margarine, textiel, bankzaken, een winkelketen met meer dan honderd zaken, voornamelijk in Holland, maar ook in Belgi en Schotland. De bijbehorende welvaart straalt in Asten af van de villa's die de Bluijssens in het dorp bouwen, zie de foto's boven, tot het in 1907 volkomen mis gaat. De familienaam krijgt vooral nog bekendheid door de persoon van Jan Bluyssen, de populaire bisschop van 's-Hertogenbosch. De Bleijssens betekende veel voor ons dorp, niet alleen bezorgde ze veel Astenaren werk, ook hebben ze Asten op de kaart gezet en kwamen er door hun toedoen vernieuwingen, denk maar aan het tramstation. Ze bouwde in hun "goeie" tijd prachtige villa's. Links de villa aan de Wilhelminastraat, later van de zusters. In het midden de villa aan de Burg. Wijnenstraat, later kwam er de antiekhandel. Rechts de foto van de villa in de Julianstraat waar later boekhoudbureau van de NCB zich vestigde. Kleine foto de villa vanaf het Koningsplein gezien...



D Z IK GER MEEGEMAKT HEBBE


Toen ik jong was en nog niet in 'n orkestje speelde ging ik vaak luisteren naar de betere bands van Nederland, maar nu zag ik iemand die dit kaartje nog had van 'n optreden van een van mijn favoriete groepen ooit: MUD... echt geweldig... later met the Secrets speelde wij er nog enkele nummers van en hadden daar veel succes mee bij onze optredens. De bands die ik toen live zag waren o.a. the Cats uit Volendam bij 'n optreden bij zaal van Oosterhout in Lierop. Maar de meeste bands zag ik in zaal Vios in Helden Beringe en het mooie was... jaren later was men gestopt met de bands uit de top40 en ging men er dansavonden houden en waren wij met the Secrets een van de bandjes die er elke twee maanden optraden. Wie ik daar nog gezien heb? Cuby & Blizzards, Golden Earrings, Outsiders, Shocking Blue en Brainbox om er maar enkele te noemen... maar oh oh wat zou ik graag de groep Mud hebben gezien... Het mooiste nummer van Mud? Tja ik vind bijna alle nummers mooi maar het allermooiste is toch dat kerstnummer dat ze ooit maakten: "Lonely This Christmas".. Klik op het entreebewijs via youtube kom je bij een van hun hits: "The Cat Crabt In"...



DUN HULS IS AF ANT BRANDE




Dit plaatje heeft volgens mij nooit iemand gezien... je weet natuurlijk ook niet wat het kan zijn... nou ik zal je uit de droom helpen... Hier is "den Huls", de strohulzenfabriek van Sjang van Goch af aan het branden. Van wanneer die foto is weten we niet zeker en ik weet ook niet welk weggetje dit is, maar ik denk de Polderweg toen dat achteraan nog gewoon zand was... maar het kan ook zijn dat het 't smalle weggetje is dat heel vroeger d'n Himmel met de Bergweg verbond... een deel ervan liep naar de boerderij van Hanneske van den Einde en de andere iets meer richting Wolfsberg. Asten liep uit om gaan te kijken.. wie de foto maakte is niet bekend bij mij... Ik zal nog 'ns na pluizen wanneer dit was en van waar de foto is gemaakt.


DE SCHOOL G OOPE



Misschien kunnen mensen dit nog wel herinneren... de Huishoudschool aan de Schoolstraat werd geopend en dat was in 1956. Volgens mij was er de naam Schoolstraat toen nog niet... het was in ieder geval tegenover de Molenstraat aan de kant van de Burg. Wijnenstraat. Kinderen die naar de school toe mochten vormde 'n soort erehaag voor Mgr Bekkers, de bisschop van den Bosch. Om precies te zijn was dit 3 Juli 1956... ik zat toen in de vijfde klas... Misschien zijn er onder ons nog wel mensen die hier kinderen van kennen ook al is de foto niet zo duidelijk...


NUNNEKUS UITZWEIJE



Geweldig toch... de nonnetjes van de Missiezusters Franciscanessen van de Heilige Anthonius van Padua die hun collega's uitzwaaien die juist zijn vertrokken om per vliegtuig naar de missie te gaan. Dat gebeurde wel vaker en ook als er iemand na jaren daar had goorgebracht en men kwam op vakantie naar nederland waren ze welkom bij de zusters. Dit plaatje is nog uit 1962... De vrouwen die werkte voor anderen in de missie, petje af.


ALLES ALVAST LERE VUR LATTER




Ik had wat oude plaatjes bij elkaar gebracht om te kijken wat het jullie zegt. Toen wij vroeger nog in d'n Himmel woonden moesten ons meiskes, Ellie en Jo naar de Trico om te werken want bij ons thuis moesten "zn elluf meundjes geveuld worren" en dan moest er geld zijn... vandaar. Ons Ellie ging eerder al naar de huishoudschool tenminste ik geloof dat die toen zo ook al genoemd werd, en daar leerde ze om te koken, te wassen, naaien en nog meer dingen die meisjes later in het leven van pas kwamen... ze werden klaar gestoomd voor het huwelijk later, maar ook om thuis mee te helpen natuurlijk. Het zag er allemaal wel iets anders uit dan nu maar dat zou ook gek zijn want de tijden veranderen... op de foto zie je nog hoe men moest leren koken en leren naaien... daaronder wassen, ook met de hand, en strijken en opvouwen. Tegenwoordig schudden ze zeep in het bakje... of ze gooien 'n zeepje in de machine... wassen doet het apparaat... even overbrengen naar de droger... strijken? bijna niks meer... en opvouwen en in de kast... "wa hebbe ze vruuger toch moete tobbe"....


DE BEGRAVVE STERRE

Wittege nog.... de sterren van vroeger? Personen die echt iets hebben gepresteerd op muziek en film gebied? Ik vond nog wat op internet... en toen ik aan die mensen dacht toen wist ik ook wel dat ze na hun dood nog altijd in de schijnwerper blijven maar sommige graven zijn 'n herinnering dat ze er ooit waren maar verder in de vergetelheid geraken... Neem nu b.v. Brian Jones... Rolling Stoneslid in de begintijd van de Stones.. hij kreeg dit graf links boven... niet echt groots maar ik denk ook niet dat hij dat wilde... Daarnaast het graf van Edith Piaff... 'n graf niet zoals ze was want ze was klein en sober... Het graf daarnaast is van Johnny Cash, dat lijkt wat klein maar naast hem ligt z'n vrouw June Carter dus is het dubbel als dit en het ziet er best prachtig uit, iets wat hij en z'n vrouw ook verdiende. Rechts 'n prachtig graf van Jimmy Hendrix... de gitaarvirtuoos en ik denk dat zijn graf nog vaak bezocht zal worden.



De graven van deze mensen zullen niet vaak bezocht worden want je moet het echt met 'n vergrootglas gaan zoeken terwijl ze veel zeggend waren toen wij van hun optredens genoten... bovenaan: Dean Martin, hij zong 'n stel mooie nummers en speelde in veel films mee. Die ik herinner zijn de films die hij samen deed met Jerry Lewis... Daarnaast Bing Crosby en voor hem is ongeveer hetzelfde alleen dat de jongeren hem niet goed of misschien wel niet zullen kennen. De grafsteentjes zeggen me niet veel... alleen 'n naam en 'n jaartal had wel anders gemogen. Dan het graf daaronder is 'n aanfluiting voor de echte muziekliefhebbers... Donna Summer... Vele genoten van haar zang en die mooie vrouw... en dan krijgt ze 'n graf wat je niemand zou geven.. helaas. Ook het graf onderaan is niet echt wat de man verdiende... Jackie Wilson... maar het is toch altijd nog beter dan het vorige van Donna Summer... Ik zal af en toe hier wat herinneringen aan onze sterren laten zien van na hun dood zoals onder en boven....




UN PERT IN'T WATTER




Ik weet niet meer wanneer het was en ook niet waar maar ik herinner me nog heel goed dat er ooit 'n in Asten 'n paard te water was geraakt en dat de brandweer er aan te pas moest komen om het geschrokken dier uit zijn onvrijwillige bad moest komen bevrijden en dat is niet makkelijk met zo'n zwaar beest. Op de foto in het midden Theo verstappen met naast hem zijn collega's van Horssen en van der Aa. Wie in het water de stroppen onder het paard aan het vastmaken is zodat de kraan hem eruit kan takelen weet ik niet maar rechts op de kant lijkt me Peter van de Kruijs. Die links staat te kijken lijkt me Gerard Beekman. Als iemand dit weet mag hij/zij mij helpen.



GOEI EN SLCHTE WAGUS




Van de ene wagen konden we geen genoeg krijgen van de andere stonden we al te bibberen als die kwam... rechts is de ijscowagen met schepijs van Jamin van vroeger en die andere is de tandartswagen die op school kwam vroeger.... van allebei kreeg ik vroeger de bibbers... de ene van de kou en de ander van de schrik. Van die tandartswagen werd nooit van te voren verteld wanneer die kwam dus altijd ongelegen... van die ijcowagen werd dat ook niet verteld maar die hoorden wij van verre al aankomen van het belletje rinkelde dan en we liepen dan zo snel mogelijk naar huis om ons moeder te vragen of we er eentje kregen, heel vaak was dat niet maar als we er eentje hadden, 'n klein hoorntje van 5 ct dan likte ik altijd heel labgzaam om er zo lang mogelijk mee te kunnen doen en te genieten. Die tandartswagen? ^%#(&^%, ja dat ding kon ik wel vervloeken... "mer helluppe deej ut niks"....



AAW SPULGOEWD




Als m'n kleinzoontje komt, en dat is best vaak, dan verheug ik me erop en heb ik de neiging om hem flink te verwennen, dat kan ook want we hebben er maar eentje.. Benjamin. Maar dat manneke is wel zo slim om elke keer te vragen: Opa, heb je wat gekocht? En ik koop meestal dingen die hij graag heeft en dan via internet met meerdere dingen tegelijk omdat het anders te duur gaat worden aan verzendkosten. Maar dat heeft die slimmerik allang in de gaten... vandaar. Och ik vind dat niet erg want als je kijkt waar wij het vroeger mee moesten doen? Kapdol en dan meestal niet met dat zachte touw dat er erg geschikt voor was, nee gewoon met van dat rafeltouw waar men dingen mee bijeen bond. Dan de mecano-doos, dat is eigenlijk het mooiste wat ik toendertijd heb gekregen en ik was er dan ook uren en uren mee bezig... rechts zie je het magneetje met 'n ijzeren rondje... de magneet was niet zo sterk dat hij door de lafel kon trekken maar daar vonden we altijd wel iets op... Toch 'n groot verschil met nu... als onze Benjamin 'n keertje niks krijgt zegt hij... opa zet de laptop even klaar... tja... dat bedoel ik... die hebben zoveel... zo ontzettend veel en het rare is... ik help er ook nog aan mee....



UNNEN HIMMELSE BEKENDE




Nee nee hij kwam zelf niet uit d'n Himmel maar toch was hij wel aan d'n Himmel verbonden voor lange tijd. Op de motor hier Gerard van Kemenade.. jaja van de slachter, Pietje van Kemenade. Als je de Hemel uitreed en dan meteen links langs de klompenmakerij van van den Heuvel daar lag de slagerswinkel, ik moest daar vroeger altijd vanalles gaan halen van ons moeder. Gerard was de fietsenmaker/monteur bij Piet Bukkems en ik heb hem vaak genoeg gezien in de werkplaats. Later begon hij zo'n beetje voor z'n eigen en had hij eerst bij hun achter en langs 't huis z'n "vrakke-opslag" later kwam die in het Liender naast de boomgaard van Pietje Leenen. Hij had ook zelf 'n hijskraan in elkaar gelast die vaak van pas is gekomen, niet alleen voor het ophalen van autowrakken, nee hoor, ook voor andere doeleinden werd gerard met z'n kraan ingehuurd. Hij was 'n echte "sleutelaar" en zat altijd aan fietsen, brommers, auto.s en vrachtwagens te sleutelen.. Op de foto zit hij op de motor van vroeger die hij bezat gemaakt bij van Kemenade achter het huis.



DE VUGGELKUSDANS


En dan ineens hoor je op de televisie 'n deuntje van "irder" wat je toch maar niet kwijt kunt raken... de hele dag door komt het liedje in je op, of je nu wil of niet, het is er de hele dag. En dat had ik nu met dat liedje van "de Vogeltjesdans". Oh van de Electronica's, dat instrumentaaltje Peer? Ja precies, dat bedoel ik. Maar waar was het begin... in Nederland was dat in 1980, nu 34 jaar geleden... Het nummer is oorspronkelijk gecomponeerd door de Zwitser Werner Thomas als het instrumentale Tchip tchi. De Vlaamse componist en producer van onder andere The Jokers, Terry Rendall (schuilnaam voor Louis van Rymenant), bewerkte het tot "de Vogeltjesdans". Iedereen kent het wel en iedereen heeft er wel 'ns die gekke bewegingen op gemaakt die men erbij heeft bedacht. De vogeltjesdans is een single van het Noord-Brabantse amateurorkest de Electronica's, uitgebracht in juni 1980 en geproduceerd door Johnny Hoes. Ook is het nummer erg vaak gecoverd en is in vele versies en talen opgenomen. Naar schatting bestaan er zo'n 370 versies. De Engelse versie van de The Tweets is in 2000 in Groot-Brittanni uitgeroepen tot het irritantste lied allertijden. Hahaha dat heeft toch ook wel wat. De vogeltjesdans is behalve de kenmerkende muziek vooral bekend geworden door het bijbehorende dansje, handen bijtbewegingen laten maken, flapperen met ellebogen, wiegen met je heupen en klappen in je handen.




Klik boven op het hoesje van de single en je wordt doorgestuurd naar naar youtube en dan hoor je de uitvoering van die Engelsen genaamd "the Birdie Song".. het irritantste nummer ooit... en dat komt door dat vogeltje dat er tussendoor zit, maar die Engelse hebben meestal ook geen gevoel voor humor. Trouwens af en toe klinkt het aan de "valse kant". Hier onder zie je hoe het liedje het deed in de Nederlandse top 40.





DE CAMPE IN ANBAW




Op de voorgrond de gebouwen van de Koninklijke Eijsbouts en dan naar boven de langstraat oversteken dan kwam je vroeger uit bij 't patersveldje en nog verder het gebouw van de verkenners. Alles is allang afgebroken en je ziet de nieuwe huizen in aanbouw van de wijk "Camp".... Kesselcamp, Halcamp, Duijssencamp etc. etc. Asten is veranderd, kan ook niet anders want het inwonertal is behoorlijk omhoog gegaan... Tja alles moeten ze wel volbouwen.. vroeger stonden wij in de Hemel achter het huis en keken over de korenvelden, de weilanden en de knollenvelden tot wel aan de Koestraat toe... daar staan nu overal huizen.... Boer zijn? dat is 'n uitgestorven volkje....



OVER POSZIGGELS VAN VRUUGER




Het is voor de jeugd van tegenwoordig bijn niet te geloven en toch bestonden ze in mijn jonge tijd, de postzegels (die moest je toen nog "lekke"), van 1 en 2 cent etc... oplopend tot meer. Ook waren er vroeger automaten waar je de postzegels kon trekken, gewoon een voor een maar later ook pakketjes... en die automaten hingen zover ik weet tegen het postkantoor aan. Ik heb er vaak moeten trekken maar ik weet niet of er nog ergens meer hingen. Boven zie je de postzegels van toen van 1 t/m 8 cent en hiernaast de rode automaat voor postzegels linkerzijde, dan in het midden ik dacht voor briefkaarten maar weet dat niet zeker en rechts is de geld wissel automaat. Die wisselautomaten zijn gekomen vanaf ongeveer 1962. De blauwe automaat was voor 'n postzegel van 2 cent. De rode automaat is gekomen na de blauwe.


DE KOLENBOER UIT DUN HIMMEL




Ik ben er vroeger ook veel naar toe geweest... noa Jan de Post, Meulendijks vooraan in de Hemel waar ze kolen verkochten voor de kachel of 'n fornuis. Deze oude rekening uit 1949 kreeg ik van Jo Gehem - van der Wallen want die bewaard van die oude dingetjes heel graag en dat komt mij weer goed uit want dan kan ik weer iets van d'n Himmel laten zien van vroeger want dit is toch alweer bijna 65 jaar geleden... Veel mensen waren er klant vroeger... wij kochten er ook altijd onze eierkolen, briketten en anthrasiet. Vaak moest ik met de fiets 'n zak briketten gaan halen.. die zaten verpakt in 'n zak en die legde Jan de Post dan achter op de drager van de fiets "en die leijde ik dan noa huis". Je ziet het adres van Meulendijks nog op Hemel 8 staan maar het was gewoon hetzelfde huis als later op nummer 10 maar dat kwam omdat deze rekening nog is voordat we nieuwe huisnummers kregen. Wij hadden vroeger 31, dat had later Toon Maas en wij kregen 57.



FANKLUB VAN DUN ELVIS



Vroeger hadden alle goeie zangers, zangeressen en bandjes hun eigen fanclub. Zelfs wij van the Secrets hadden 'n eigen fanclub en we hebben bij het Wapen van Someren, bij Leo de Bruijn zelfs fanavonden georganiseerd. We speelden dan zelf maar hadden ook gastoptredens. Als zangeres hadden we dat grietje dat bij ons singeltje dat we bij Berkers in Deurne hadden opgenomen uitgenodigd om 'n paar liedjes te komen zingen.. we hebben daar muziekaal begeleid. Op het singeltje zong ze vier vijf keer hetzelfde stukje zodat het lijkt dat er 'n volledig dameskoortje op de achtergrond meezingt terwijl zij dat alleen deed. Piet van Veldhoven de kletser kwam 'n leuke buut doen en uit Nederweert hadden we iemand gevraagd die als 'n echte Bob Dylan enkele nummers van Dylan tengehore bracht, zichzelf begeleidend op gitaar and mondaccordeon. Hierboven 'n omslag van 'n uitgave van de echte Elvis Presley Fanclub.



UNNEN AAWE KIEJK OP AASTE




Kijk met mij nog maar 'ns rond in Aaste van jaren terug...links onder de Prins bernhardstraat met 'n eeuwig leven en 't cafeetje van Franske Eijsbouts. In het midden de twee ronde daken waar vroeger d'n Dico was en later Albert Berkvens zijn eerste meubelwinkel in begon en daarnaast het open veldje waar Theu Eijsbouts zijn cafe/ijssalon in begon nu Pesos en ernaast de Elektrozaak. Linksboven de ruitjes van de Deken van Houtschool en de flatjes met de bugalows die er nu staan waren er toen ook nog niet. Ook de oudere flatjes vooraan in de Rozenstraat moesten nog gebouwd worden. Midden boven de Daliastraat...



UT ZELLUFDE KLIDJE




Als je dit toch ziet dan moet je wel weer even aan vroeger denken... In 1935 trouwde Frans Hoeben met 'n meiske uit Lierop, Trui Kusters en de foto is van 25 jaar later want toen waren die twee 25 jaar getrouwd.. ze kregen in die tijd 5 zonen maar ook 9 meiskes en omdat Trui heel goed kleding kon maken bedacht ze hetvolgende voor deze prachtige dag. Ze kocht stof en maakte voor iedere dochter 'n zelfde jurkje, negen dezelfde.. En daar gingen ze bij hun achter het huis op de foto want dat bijzonder tafereel moest worden vastgelegd... en zie hier het resultaat... Prachtig toch?? De namen van de negen meiden v.l.n.r.: Truus, Trees, Nel, achter Jo, voor Francien, achter Tonny, voor Lia, Mien en Mariet...



HIMMELSE KRUIJE




Hier dit is echt geen flauwekul want niks is beter als kruiden en je zal je zeggen waarom dit ook bij mij is.. ik moet eigenlijk nog 'n paar kilo afvallen, als het kan 10 maar het lukt me maar niet en nu hebben ze me gezegd dat ik door minder calorien te gebruiken en alles op smaak kan brengen met kruiden... dat ik daarmee de eet-lust verantwoord op pijl kan brengen en houden... dus niet vet... maar Himmelse kruiden gebruiken en dan zal het me wel lukken... ik ben benieuwd want ik moet er echt "un dil kiloos vanaf hebbe". Ik laat jullie wel weten hoe het met 't Himmels gebeuren afloopt...



BEKNDE JOONG JONGUS




Vroeger waren wij er kapot van, het waren onze voorbeelden... in de muziek tenminste... In mijn tienertijd waren we "de ruige jongens" we fietsten met kromme voorover hangende sturen, we riepen: He? Kom van dat dak af... en dat deed die gitarist op de linkerfoto ook. Op de rechter foto is Herman van Loenhout... Herman van Loenhout?? wat is dat voor 'n gast dan? Nou Herman beweert zelfs dat door hem de mensen hun vrijheid hebben gekregen. Dat komt omdat ik hier zeg dat het Herman van Loenhout is maar achter deze werkelijke naam van hem schuilt de artiest "Armand"... precies de vertolker van "Ben ik te min"... Hij zegt dat de hippies waarvan hij deel uit maakte en voor gezorgd hebben dat we van vrijheid genieten, de grote verdiensten van de Hippie-bevolking. Terug naar het linkerplaatje... gemaakt toen ze 'n optreden hadden op hun school toendertijd in Eindhoven met rechts met gitaar de zoon van visboer Koelewijn uit Eindhoven, Peter Koelewijn. Op de foto samen met zijn vriend Nico Velleman want deze twee vrienden traden vaak op met cowboyliedjes op de instuif aan de Heezerweg en dan hebben we het over de middenjaren 50... 1956 zou deze foto zijn gemaakt... Mooi om te zien... Koelewijn als klein jongetje en Armand met "sigaretje" maar toen nog zonder poespas op jonge leeftijd.



ZWARTE SCHEEFKUS UIT DE MUUR




We kunnen natuurlijk wel herinneren dat er overal sigaretten automaten hingen... in Aaste b.v. bij Bekken en Warnar, 'n automaat voor fietsenlampjes bij Piet Bukkems in d'n Himmel, Nasi ballen en kroketten bij de Groentezaak van Jan van Hoek, Drop en Toverballen bij Hoes die ook nog eten uit de muur hadden... en bij de kledingwinkels verkochten ze nylons en bij sommige bloemenzaken ook bosjes bloemen... Bij verschillende cafe's hingen condoomautomaten en in Geldrop tegenover het ziekenhuis kon je zelfs "halluf mikken" kopen... en in Eindhoven verkochten ze zelfs muziek singletjes van diverse artiesten uit de muur... "de grammofoonplatenautomaat"... mooie tijd maar dat komt nooit meer terug. Nostalgie verdwijnt......



GRARD SIENTJE UIT DEURZE




Ik vind het altijd mooi on foto's te kijken van bekende mensen van vroeger, van die echte speciale mensen die iets speciaals hadden, waar je meteen van weet: "och ja, dun dieje".. Zo iemand heb ik hier 'n foto van maar daar is ook nog iets speciaals mee aan de hand want ik heb hier 'n foto van Grard Sientje, hier links en je weet meteen.. oh dat was die Deurnenaar die in 'n huis woonde gemaakta van hout en plagge, 'n huis waarin hij woonde met 'n tietal katten en honden... kijk maar op google dan vindt je het wel. Wat bijna niemand weet is dat hij ook nog 'n broer had en dat is de man rechts naast hem... Ik heb het ook nooit geweten maar die man z'n naam was "Punt"... Grard en Punt dus want Sientjes achter de naam van Grard had men ervan gemaakt omdat zijn moeder "vuil Sientje" werd genoemd, haar eigenlijke naam was Cornelia van Dongen en ze trouwde in 1891 met Frans Kivits . Prachtig deze foto van de twee broers... iets wat bijna nooit iemand heeft geweten...



SPEULERS VAN UT TUNNEEL




Over het toneel in ons dorp heb ik het al vaker gehad... de Kabta, de toneelspelers van de KPJ en de KWJ, zelfs toen ik bij het Jongensgilde was hebben ze ooit 'n toneelstuk opgevoerd. Dan is er natuurlijk had alom bekende Openluchtspel ieder jaar in Asten, vroeger tenminste. Dit is nog 'n foto van 'n opvoering in het Parochiehuis, je weet wel, de houten keet achter het patronaat. Het stuk was Im Weissen Rossl met van af links Piet en Jo van Goch en rechts Gerrit van Bommel... van deze laatste was ik helemaal weg.. die kreeg vaak van die rollen waar je mee kon lachen en dat was Gerrit wel toevertrouwd... Mooie nostalgie weer...



DE JOONG MIDDENSTANDERS




Ik heb deze foto gelaten zoals hij was... beetje beschadigd aan de rechterkant maar toch goed genoeg om te plaatsen. Dit zijn de vijf vrienden uit Asten die we denk ik nog wel kennen... Het waren mannen "van de middenstand", zoals wij dat zagen want hun ouders hadden allemaal 'n bedrijf of winkel en zij waren misschien wel degene die het over moesten nemen later... vanaf links: Thieu Eijsbouts, beter bekend bij ons als Thieu Cato, was 'n zoon van Cato Eijsbouts en die hadden vroeger 'n bakkerszaak, met winkel, 'n lunchroom met ijs verkoop en 'n cafe. Dan Frans van der Loo en daar hoef ik denk ik niet veel over uit te leggen... vroeger hadden ze 'n winkeltje op de hoek van de Tuin en de Emmastraat, 'n Edah winkel aan de Marktstraat en daar hadden ze ook 'n Meubel winkel en Rookwaren winkel. Nu is van der Loo-beheer erg groot met o.a. de Midas. In het midden is Sjaak van Baar en die hadden vroeger ook 'n kledingzaak en cafebedrijf aan de Emmastraat, vlak bij de ingang van d'n Himmel. De volgende is Ger Smits, die ken ik eigenlijk alleen maar als goeie voetballer van NWC 1, z'n vader had volgens mij 'n timmerbedrijf op de hoek Prins Bernhard en Logtenstraat waar later de Vossenhoek kwam, Friends en nu de Koffer is. Rechts is Jan Slaats en zijn ouders hadden 'n veevoederbedrijf aan de Wolfsberg... Ik denk dat zij ook de oprichters zijn van de Jonge Middenstand van Asten. Het kan zijn dat ik enkele voornamen fout heb maar ik dacht dat ik ze goed had...



DIKKOR VAN UT OPENLUCHTSPEL




Ik wist weer meteen waar dit decor van het openluchtspel van was want ik heb het stuk toendertijd zelf ook gezien. Dit openlucht toneel werd altijd druk bezocht in de Schietbaansebossen en het is jammer dat het niet meer bestaat. In juni 1959 werd het opgevoerd, ik was toen bijna 14 jaar... Veel stukken die werden opgevoerd in de openlucht heb ik gezien... ook dit: "Het galgenmaal van Govert Goedbloed" en ik herinner me heel goed de galg zoals je die op de foto ziet... Ik heb hier ook nog 'n krantenknipsel van 15 juni 1959 uit 'n Limburgse krant waar melding werd gemaakt van deze opvoering in ons Asten. Mooi was ook dat het stuk was "omgezet" in het Astense dialect en dat werd door de aanwezige erg gewaardeerd. De decors werden o.a. gemaakt door de bekende Astenaar Friedje Meeuws die zelf 'n heel goede amateur-speler was en Asten vaak heeft laten genieten van de rollen die hij speelde. Jan Cortenbach uit d'n Himmel, mijn buurjongen speelde later ook vaak mee met het openlucht toneel en Jan was daar ook erg goed in... De Astenaren en ook de mensen van buiten Asten hebben altijd met volle teugen genoten van het toneel in de open lucht. In Someren bestaat het nog steeds... helaas is het in Asten verdwenen...


DRRUS OFWEL TOM MANDERS




Hij had vroeger 'n televisieprogramma en daar keek heel Nederland naar, ook wij... het was geweldig wat die man voor gezellige onzin bracht en liedjes zong, bijgestaan door zijn vaste organist Cor Steijn.. Hij maakte ook 'n programma onderdeeltje bij de klokkengieterij van Eijsbouts en hier staat hij bij 'n klok met op de achtergrond personeel van de Koninklijke...



TKENING VAN W HUIS




De vader van Toon Leenen had dit huis ooit laten bouwen in de Wolfsberg en toen we de rondleiding hadden bij het RHC in Eindhoven waar fotomateriaal en gegevens en boeken over vroeger worden opgeslagen vertelde iemand van het RHC dat er ook bouwtekeningen etc van vroeger te vinden waren en dat was precies iets voor Toon, hier op de foto, want van hun huis hadden ze geen bouwtekening en na enig zoeken kwamen ze al bij dit uit... De officiele bouwtekening met toebehoren. Toon was er zichtbaar blij mee. Ik heb via google maps 'n foto geknipt en de achtergronden vervaagd zodat je duidelijk kan zien dat de tekening die Toon in z'n hand heeft de tekening is van het huis in de Wolfsberg. Nu woont er iemand uit d'n Himmel... Marja Engelen is getrouwd met Hans Leenen en die wonen er nu... mooi dat je zoiets nog terug kan vinden maar dat gaat goed bij het RHC... Ik ga binnenkort ook 'ns kijken of ik iets kan vinden van huizen uit d'n Himmel, zou wel mooi zijn...



WEEKAA NIGGENTIEN VIERENSUVVENTIG




Omdat we nu in de ban zijn van het WK neem ik je nog 'ns mee terug naar 1974, nu 40 jaar geleden. "Ut ha zo schon kenne zijn" maar helaas, we verloren in de finale tegen Duitsland met 2-1. De namen vergeet ik nooit meer.. Neeskens, Krol, van Hanegem, Janssen, Suurbier, Rep, Rijsbergen, Rensenbrink, Haan, Jongbloed en Cruijf. Van de selectie van22 spelers waren er slechts 3 die in het buitenland voetbalde: Cruijf bij Barcelona, Rensenbrink bij Anderlecht en Ruud Geels bij Brugge, de rest waren allemaal echte Nederlanders zonder "overgelopen" te zijn naar het buitenland. Onze coach was in de voorronde Fadrhonc en we verloren geen wedstrijd, twee keer tegen Belgie en twee keer werd het 0-0, twee keer tegen Noorwegen, 9-0 en 1-2 en tegen IJsland 5-0 en 1-8. Toen kwam Rinus Michels aan de (voetbal)macht en Nederland begon met totaal voetbal... Dat kwam zo: Cruijf speelde altijd weergaloos... en om de doods-schoppen en zware tekkels te ontwijken was hij overal op het veld zowel links als rechts te vinden en dat gingen meerdere spelers overnemen.. ook de links en rechts-achter gingen mee naar voren voetballen... en men speelde steeds op balbezit... Geen enkel land had dit prachtige systeem... Nederland was daar meester in... Dat Michels ooit kwam met de uitspraak: "Voetbal is oorlog" vind ik nog altijd een van de domste dingen die er ooit zijn gezegd... voetbal is je zelf geven voor je team met respect voor je tegenstander... dat is met oorlog niet.. maar hij was dan ook geen Brabander... Toendertijd zaten in eerste instantie van der Kuijlen en van Beveren van PSV bij de selectie van 40 maar door toedoen van de "Ajax-kliek" werden ze door de meeloper in deze, Michels niet mee genomen... van Beveren was Nederlands beste keeper op eenzame hoogte maar zuidelingen waren bij de voetballers van "boven de rivieren" niet zo welkom. Het WK liep gesmeerd... dat wel.. zie hier de uitslagen van Nederland...



Toen kwam de finale tegen de Duitsers... die zondag werd zowie 'n zwarte dag voor Asten want onderweg naar Munchen waar de wedstrijd werd gespeeld verongelukte Tonnie Kuijpers uit de Kerkstraat in Asten dodelijk.
Ook de finale die zo goed begon... zonder dat een Duitser aan de bal was geweest stonden we via 'n strafschop van Neeskens nar 120 seconden al met 0-1 voor. Door 'n "schwalbe" van de debuterende Hlzenbein scoorde Breitner uit 'n strafschop de 1-1 en maakte Muller aan alle illusies 'n einde en maakte de 2-1 voor Duitsland dat daarmee Wereldkampioen werd in eigen land. Als van Beveren van PSV in doel had gestaan was die bal van Muller er zeer zeker niet ingegaan.. We hebben daar het beste voetbal laten zien maar helaas verloren we de finale... Ik vond het erg het verlies van de finale maar dat woog niet af bij het verlies van onze vriend en voetballiefhebber Tonnie Kuijpers..


ZUSTERS GON NOA OMMEL


De zusters zaten allang in Ommel, nee nu zijn ze er niet meer. Ze kwamen naar Ommel in 1939, op 19 april net voordat de oorlog begon. Ze werden binnengehaald op z'n Ommels want het hele dorp was uitgelopen om ze welkom te heten. Gezeten op 'n "aaw pert mi kaar", meer dan een trouwens, met daarvoor bruidjes en de schooljeugd mar vlaggetjes.. en ook langs de route was alles voorzien van vlaggetjes en slingers. De foto is gemaakt tegenover de woning van de pastoor in Ommel, dat zie je wel aan het hek links...



DUN A EN O



Onze Markt is dus weer veranderd maar met dit plaatje neem ik je nog 'ns terug naar de tijd dat de prachtige jongensschool plaats had moeten maken voor Astens eerste echte supermarkt, A & O... deze naam was verkregen door het uitschrijven van 'n wedstrijd waar je 'n naam kon geven aan het winkelcentrum... het werd A & O, Asten & Omstreken. Rechts zie je smid van Bussel nog en ook de Vivo. Van Veghel op de hoek was er toen ook nog met z'n fietsenzaak net naast A & O. Boven waren kantoren en woonde de van der Loo's met hun families


BRANDWIRFISTE



Op de plek waar nu de huizen langs de dubbelbaanseweg staan tussen de rotondes bij de Margrietstraat en die van de Lienderweg was vroeger nog 'n groot open veld en deze foto is gemaakt in 1963. De brandweer van Asten vierden hun jubileum erg groots en een van de hoogtepunten was 'n demonstratie door de Brandweer van Essen uit Duitsland... Ik weet het nog erg goed want het was maar 'n klein stukje van ons huis af... Het waren spectaculaire stunts die die mannen ons voorschotelde....



ONVURSTELBAAR VEUL VERDRIEJT

Ik vond iets op internet waar ik toch even bij moest slikken en in het begin dacht ik dat het misschien 'n foutje was maar na enig zoeken kwam ik er toch achter dat het allemaal klopte... Ik vond dit ergens, 'n lied gemaakt om mensen te prikkelen en te vragen 30 cent te geven. Dan kreeg je de tekst van het lied dat iemand gemaakt had op 'n bekend lied van toendertijd nadat er 'n vreselijk ongeluk was gebeurd en negen kinderen ouderloos waren geworden. Lees alles maar, het zal je aangrijpen....





Na enig zoeken vond ik ook de krantenknipsels van dit ernstige ongeluk uit 1932, ik heb er 'n paar hiernaast en hieronder neer gezet... Ik vond het wel geweldig dat mensen toen al de handen ineen sloegen om elkaar te helpen daar waar nodig was. Heel Asten treurde en leefde mee met de familie die zo zwaar getroffen was. Het was toch ook iets dat 'n groot gezin met kleine en opgroeiende kinderen zomaar van de ene op de andere dag zonder ouders kwamen zitten.... het geeft me rillingen...




UNNE WOAGHALS



Ik neem je mee terug naar 1987 en misschien herinner je het nog wel. Deze jonge waaghals, 'n teenager uit West Duitsland vloog met 'n Cessna Earoplane naar Rusland en landde midden op het Rode Plein in Moskou. Natuurlijk werd de jongen gevangen genomen en het duurde 'n heel jaar voordat hij weer naar huis mocht keren... in 2012, zo'n 25 jaar later zei hij nooit spijt te hebben gehad van deze daad. Ik vond het nogal gewaagd om in Rusland dit grapje uit te halen.. "ik z ut noit gedoa hebbe, mer j, ik kan k nie vliege"....



UT SONGFESTIVAL VAN VRUUGER



Het was eigenlijk nog maar 'n "snotnuske" dat meisje uit 'n Eindhovense Stratum en ze vertegewoordigde Nederland op het Eurovisie-songfestival in Spanje en ze won er ook nog met het lied "de Troubadour"... Lees nog maar 'ns hoe het er toendertijd aan toe ging. Ik kende Lenny al langer want 'n paar jaar eerder, ze was toen 15, deed ze mee aan 'n talentenjacht, die toendertijd overal in Brabant werden georganiseerd, en ze won in Deurne, St Jozefparochie bij zaal Parkzicht van Harrie van den Eijnden niet alleen de eerste prijs en ook nog de publieksprijs. Ik deed daar toen mee met 'n liedje van John Lamers. Het was terrecht dat zij daar won want ze was veruit de beste van alle 21 die er optraden die middag. Later zou ze in Eindhoven het overbekende "Cabaret der Onbekenden" winnen waar ook Peter Koelewijn en Armand hun bekendheid aan te danken hebben. Tegenwoordig is Astenaar Cor Mutsers haar vaste begeleider op gitaar. Het songfestival won ze met drie andere, het Verenigd Koninkrijk (Lulu), Frankrijk (Frida Boccara) en Spanje (Salom), het is al weer lang geleden, 45 jaar want ze won hier in 1969.... In 1974 had ze met het zelfde lied nog 'n hit toen ze de coach van het Nederlands elftal bezong... "de Generaal"... dat was over Rinus Michels... Op de foto hieronder v.l.n.r.: 'n actie-foto van haar optreden in 1969 op het songfestival... De rode jurk die ze toen droeg... en 'n foto uit 2007 van haar. Klik op 'n foto hieronder en je hoort en ziet: "de Generaal"....




DE SPAR IN HEUSDE



Ik vind het zelf 'n geweldig mooi plaatje maar dat komt misschien ook wel omdat het onze familie aan gaat en dat meisje mijn nichtje is. Dit is 'n foto zoals vroeger "de Spar" in Heusden en van de binnenkant uitzag. De Sparwinkel was van de jongste zus van mijn moeder: Marie van Bussel en die was getrouwd met Jan van Bussel, van Bussel - van Bussel dus. Ome Jan van Bussel was 'n kameraad trouwens van Toon van der Steen uit d'n Himmel. Op de foto de oudste dochter, Toos van Bussel... precies, 'n zusje van onze wethouder in Asten Jac van Bussel, die alvast verkoopwaar aan het afwegen was want vroeger zat dat niet in plastic verpakt maar je moest het wegen en in 'n papieren zak doen. De Spar stond op de plek waar nu nog altijd de friture van Heusden in is gevestigd.. "het Sparretje"... vandaar ook die naam... Mooi om nog 'ns te zien hoe vroeger 'n kruidenierswinkel eruit zag... Ik zal hier over de Sparwinkel binnenkort nog 'n verhaaltje schrijven want daar was nog iets speciaals mee.. tenminste voor ons Weltens...



ZE BRKE UT AF




Langs het oude raadhuis stond vroeger het cafe van Antje Verdijsseldonck - van Hoek, cafe hotel "de Arend" maar in 1938 moest het cafe verdwijnen zodat het mogelijk werd om 'n nieuw raadhuis te bouwen. Toch was het raadhuis 'n prachtig gebouw... maar veel te klein... het dateerde uit 1801. Hier zie je nog hoe de resten van cafe de Arend werden opgeruimd nadat het was gesloopt later zou er achter het nieuwe gemeentehuis toch 'n cafe verschijnen want ik weet dat Harrieke van Hoek en zijn cafe had en daar zijn wij genoeg binnen geweest... Het is natuurlijk normaal dat 'n gebouw wat te klein is en niet meer voldeed aan de normen, dat daar 'n nieuw voor in de plaats komt. Nu is het inmiddels al weer uitgebreid omdat ook dat te klein was geworden...



P NEEIJ BESTROATE



Ooit werden de huisjes van de 1ste, 2de, 3de en Sint Jozefplein gebouwd voor zo'n 3 duizend per woning en de opdrachtgever was de woningstichting Sint Jozef vandaar dat men besloot om de drie straaten en het plein naar die stichting te vernoemen. Ik heb hier nog 'n foto toen de weg naar het Plein toe vanaf de Mariaschool opnieuw bestraat werd en ik dacht ook van nieuwe rioolbuizen voorzien. Later hebben ze het nog 'n keertje bij moeten werken toen drukkerij Mennen weg ging en op die plaats de appartementen kwamen staan van "de Koster"....


GROTE VURSCHILLE



Dit keer 'ns iets heel anders, geen oud plaatje van Asten dat je jezelf nog moet herinneren, geen gebeurtenis die je nog onthouden hebt... nee dit keer kies ik om het verschil tussen toen en nu te laten zien wat onze jeugd betreft. Vroeger als we van school thuis kwamen, om vier uur uit en om tien over vier thuis, dan snel 'n boterham of appel door de keel en de straat op... vriendjes kwamen bijeen om de laatste nieuwtjes van de school te bespreken, wat we gingen doen voordat het half zes was en moesten eten en dan b.v. britsen, knikkeren, repen, voetbalen, de plak op van van Goch of het Liender, bos of de Rooien berg in. We voetbalden ook vaak op straat net als op de foto... Het waren gezellige gouden tijden.. Maar wat 'n verschil tussen de tijden van nu... Neem mijn buurt in de Orionstraat... Er zijn gezinnen in mijn buurt die kinderen hebben maar die ik gewoon niet ken omdat ze nooit op straat komen... het speelterreintje is verlaten... ooit zie je wel 'ns 'n kindje daar spelen maar dat zijn vaak kinderen die niet uit onze wijk komen. En dan de ontmoetingen, tenminste als je van ontmoeting kunt spreken... de kinderen kennen elkaar van school... dat is het enige want de rest gaat via mobieltjes, i-pads, tablet, laptop of pc en dan zijn skype en facebook de grote trekpleisters... en bewegen? dat doen kinderen niet... "dr zijn ze vul te muug vur".....



BEVRIJINGS PTOCHT



In vroegertijd hielden wij bevrijdingsoptochten en deze foto is genomen op de hoek van d'n Himmel en de Emmastraat en is van begin jaren 60. Wat men precies wilde uitbeelden weet ik niet maar het had in ieder geval met prins Bernhard te maken die hier op de wagen stond... Links zie je de poort bij bakker Frans van Baar en rechts is de woning zoals die er nu nog staat van Eijsbouts, de brouwer. Vele buurten, straten of verenigingen deden mee aan deze optochten om de bevrijding te vieren... Nu zijn we weer kort bij deze datum, 5 Mei.



DUN BOERENSTAND



Ik neem je nog 'ns mee naar de jaren 1930 tot eind jaren 1960... Het is met geen pen te beschrijven hoe druk de sportdagen van je Boerenstand werden bezocht.. het was er altijd erg druk zowel bij de dames als bij de heren en er stonden diverse sportwedstrijden op het programma.. Een dorp zonder Rooms Katholieke Jonge Boerenstand (RKJB) of zonder RK Boerinnen Jeugd Bond? Dat bestond gewoon niet... elk dorp had deze verenigingen, tussen de jaren twintig en zestig van de vorige eeuw was dat in menig dorp ondenkbaar. Hiernaast het logo het betekent met "kruis en ploeg". Het dagprogramma van zo'n sportdag begon steevast met een Heilige Mis in de plaatselijke parochiekerk en bestond verder uit onder meer verplichte en vrije gymnastische muziek oefeningen, touwtrekken, piramidebouw, diverse atletieknummers, massadefil etc. Dit programma werd in de loop der jaren nauwelijks gewijzigd. Hierboven zie je de boeren van de afdeling Asten tijdens hun werdstrijden touwtrekken... aangemoedigd door het talrijke publiek langs de kant... Door allerlei ontwikkelingen werd de RKJB met de Jonge Boerinnenbond in 1965 omgevormd tot de Katholieke Plattelands Jongeren (KPJ). Op de foto de derde persoon is Piet Driessen en de zesde Toon Kerkers.



PSVERSJE (met dank aan Jo Gehem - van der Wallen)



Pasen is al lang niet meer het Pasen zoals dat eerst was. Natuurlijk werden er vroeger ook extra dingen gekocht, iets meer als normaal... vandaag ging ik even nog naar de winkels op het Ruttenplein... ik was met de fiets en maar goed ook want 'n parkeerplaats voor je auto was er nergens eentje te bespeuren... winkelwagentjes waren schaars... veel dingen al uitverkocht... Tja Pasen wordt toch anders... Lees bovenstaand gedichtje maar dat ik kreeg van Jo van Jo Gehem.... denk nog maar 'ns terug....



SIEGAREBEENDJES SPARE


Wie heeft ze vroeger in onze jonge-tijd nooit gespaard... sigarenbandjes... Verzamelen van alle soorten dingen was aan de orde van de dag.. wij waren ook wel zo'n beetje volgers. Neem nu b.v. kapdollen en pindollen, als er eentje op school mee begon wist je zeker dat het er 'n dag later al 20 waren en binnen 'n week waren bijna alle jongens en meisjes die zo'n ding hadden op het schoolplein bezig met die dingen. Zo ook met sigarenbandjes, als eentje die dingen voor de dag haalde dan kwamen ze allemaal af met hun verzameling. Mijn vader werkte bij de Vlisco in Helmond en zat bij de schoonmaakdienst en daar moest hij terreinen schoonhouden en dat hield in dat hij vaak thuis kwam met 'n sigarenbandje wat hij op z'n pad tegen was gekomen en voor ons mee naar huis nam. Dat deed hij ook wel met suikerzakjes en speldjes alhoewel er van die laatste nooit veel op straat werden gegooid. Als het op 'n dag weer 'ns regenachtig weer was en we niet naar buiten konden spelen dan moesten we binnen iets doen en dan haalde ik soms de sigarenbandjes voor de dag die in 'n lege sigarendoos zaten van mijn vader afkomstig was want die rookte graag 'n sigaartje. Elke week moest ik naar "Jetje" van der Loo op de hoek van de Marktstraat en het Koningsplein shag en sigaren gaan halen voor mijn vader. Hofnar Bouquet, dat zal ik nooit vergeten, Douwe Egberts zilver shag, dat was van die hele lichte, en mascotte vloeitjes die toen 9 cent per pakje kosten. Die sigarenbandjes van Hofnar hadden wij dus wel honderden en als het weer droog was buiten, nam ik mijn doosje mee en er was altijd wel iemand in onze straat die dan thuis ook zijn doosje, blikje of schrift met ingeplakte bandjes ging halen en die bekeken we dan bij ons thuis voor op het stoepje en we ruilden dan de dubbele. Je moest al iets want veel meer was er toendertijd niet... wij hadden geen fietsje of glijer... geen bolderwagen... geen leren bal of voetbalschoenen... geen leuk speelgoed zoals de kinderen dat nu hebben... Geen computers, geen Lego Chima, geen Fisherprice. Wij hadden 'n stuk springtouw zonder klossen, 'n britsdoosje van de schoenpoets, 'n reep van 'n oud fietswiel en lege blikken met touwen eraan om te bliklopen. Wel hadden wij iets heel bijzonders... we hadden niemand niks... wij hadden elkaar, wij hadden vrienden, wij hadden speelmaatjes, en wij zaten allemaal in het zelfde schuitje... maar wij hadden iets dat ze ons niet afnamen... gezelligheid.... "en we han siegarebndjes"....


UN RADIO-BEREECHT



Kun je het jezelf nog herinneren die staking bij Goossens? Zo zag er het radiobulletin uit van 22 oktober 1979, 'n bericht wat men voor moest lezen bij het nieuws en daarvoor werden soortgelijke berichten aangevoerd. Dit is er eentje van de staking bij "Gssus kiepe" want de werkers en ook de bonden vonden dat het personeel te weinig betaald kreeg, veel te laag gezet in diverse klasse. Geen enkele baas wil veel betalen of misschien heel soms als ze zelf maar miljoenen verdienden.. Ja zo zit de wereld in elkaar... "ge ht vrrekes en hil grote vrrekes, van de leste de miste"....



RUSSIESE PUDDING


Je wil niet weten hoe wij vroeger te keer gingen als ons moeder zei: Jongens, ik ga vandaag Russische pudding maken. Sakkerdekont, "wij brake ons kammer zowa af".. Dat was nog 'ns 'n lekkernij van vroeger. Vaak kregen we dat met Asten kermis, als het Kerstmis was of Pasen. Ik zet dat hier bij wittenog voor de mensen in d'n Himmel die dat thuis ook kregen vroeger, ik weet dat er die zijn... mocht er niemand zich dat nog kunnen herinneren dan zet ik het hier alleen neer voor onze familie, de Weltens, want die wisten wat het was. Ik heb hieronder ook nog de ingredienten gevonden, en ik heb ook nog de uitleg hoe jue dat maakte want als je 'ns ooit tijd en zin hebt om dit te maken en je bent er van aan het eten dan zul je zeggen: "Nu snappen we waarom die Weltens het huis zowat afbraken als ze dat kregen"... zooooooo lekkerrrrr. Niet normaal. Let even niet op "de kallorieje" en schep 'ns flink op.. Als we weer bijeenkomen zal ik die 'ns maken... niet zo lekker als dat ons moeder dat kon natuurlijk. "potvurdorrie han wij 'n goei moederke"...



Russische pudding, Ingredinten: lange vingers, aardbeienjam, liter melk, twee eieren en custardpoeder.
Bereidingswijze: Leg de lange vingers in een grote schaal, op de bodem, maar ook recht tegen de wand. (foto linksboven). Bestrijk de lange vingers met de aardbeienjam. Dat gaat het beste als je de jam eerst verwarmd (foto midden). Klop de eiwitten heel stijf met de mixer. Breng de melk aan de kook. Pak met twee lepels telkens een dot eiwit en leg die op de melk. Keer na een minuut. Het eiwit wordt gaar en een stuk steviger. Schep de eiwitten met een schuimspaan van de melk af en laat even uitleggen (foto rechts). Leg ze op de koekjes met de jam (foto links onder). Maak van de melk custardvla volgens de aanwijzingen op de verpakking. Voeg eventueel de twee overgebleven eidooiers toe. Giet de custardvla over de eiwitten heen, als je niet van vel op je pudding houdt, neem dan huishoudfolie en leg het over de pudding heen. Laat een paar uur afkoelen. Let niet op de calorin en schep een flinke portie op. Eet smakelijk.. "Ut watter lupt me naw al wir uit de mond"....




ZWIEBERTJE OP DUN TILLEVIZIE



Als kind konden wij vroeger echt genieten van tv-programma's.. daar gingen wij echt voor klaarzitten, daar telde we de hele dag al op. Tegenwoordig zijn er zenders die de hele dag kinderprogramma's uitzenden, sommige maken het zo bont die zenden dat s'nachts ook gewoon uit... daar zakt toch je bekende broek van af, ofdat kinderen s'nachts ook maar moeten kijken. Vroeger mochten wij op woensdag middag bij Sien Verdeuzeldonk gaan kijken want die hadden als eerste tv in onze straat. Wij kregen tv in 1958... ik zat toen op de ambachtschool. Zwiebertje was voor veel kinderen het beste kinderprogramma wat er op de televisie kwam.. met Bromsnor, de Burgemeester, Malle Pietje en Saartje... Joop Doderer was de man die Zwiebertje speelde en hij was ook de enige.. voor de andere hebben ze in de loop der jaren andere acteurs moeten zoeken. In 1955 begon men met de uitzendingen in zwart/wit over 'n Zwiebertje, de lollige landloper, die bijna twintig jaar op de tv te zien zou blijven en van het begin tot het eind altijd populair bleef. Het verhaal ging over de zwerver die zich op hield bij 'n dorpje waar hij het goed kon vinden met de huishoudster van de burgemeester, met Saartje, en waar hij het vaak aan de stok had met Bromsnor, de veldwachter die hem vaak valselijk beschuldigde en Zwiebertje opsloot in het donkere hok onder de toren. Later werd Malle Pietje geintroduceerd die samen met zijn kakatoe "Sjako" de beste vriend van Zwiebertje zou worden. De burgemeester wist wel dat de zwerver nooit iemand kwaad zou doen en zijn huishoudster Saartje gaf hem stiekem eten en drinken.. iets wat de burgemeester niet ontging maar ook hij kneep dan 'n oogje dicht. Ook werden er luisterplaten uitgebracht op LP, zie hoesje. (klik erop voor de tune van Zwiebertje). Zoals ik al zei hebben meerdere acteurs de rollen van Saartje, Burgemeester en Bromsnor gespeeld maar Zwiebertje beef Zwiebertje in 'n glansrol van Joop Doderer... Wat heeft die man ons vele uurtjes spanning, gezelligheid en tv-genot bezorgd, kinderen waren er dol op....


KUMMUNIEBANK IN DE KRRIK



Als je katholiek bent opgevoed en naar de kerk ging vroeger dan zal je dit plaatje misschien ook nog wel kennen tenminste de ouderen want in de kerk is er ook veel veranderd door de jaren heen. Vroeger ging je te communie en moest je knielen op de communiebank, hier voor het altaar met wit kleed er over, en dan stak je je tong uit en de geestelijke legde 'n hostie op je tong... en dan ging je weer weg. Het altaar stond nog anders, de priester stond met de rug naar de mensen toe... In het midden waren de kniel/zitstoelen, zoals ze nu staan op de foto kon je er met je knieen op zitten en als je de stoel omdraaide kon je 'n zitting uitklappen en kon je zitten, dat gebeurde vaak als de preek begon wat van te voren gepaard ging met nog al wat lawaai met verzetten van al die stoelen. Deze foto is gemaakt voor een of andere viering want je ziet aan de zijkanten de klokken hangen... Let ook op de kleine speakerboxen die langs de kant hingen om het geluid van de priester en de preker 'n beetje versterkt over te brengen... dat heeft toendertijd nooit goed gewerkt, waren ook dingen van niks... De foto is genomen in 1910... Asten heeft 'n prachtige kerk.. jammer dat er weinig mensen komen tegenwoordig... Straks hebben we nog n kerk voor Someren en Asten samen... het zal me benieuwen wat de overgebleven kerk gaat worden... toch geen cafe zeker??


DITTE WARE ECHTE ONDINGER



Ik weet niet hoe jullie het voelen, dat werken met die dingen van vroeger, maar ik vond het echt verschrikkelijke ondingen. Die kleine cassetterecorder had ik ooit eentje in m'n auto liggen. Ik had wel 'n autoradio maar toen was her bereik zo slecht dat de zender geregeld weg viel dus kocht ik zo'n ding want het was handig voor thuis op de slaapkamer en voor in de auto. Het begin was goed... maar later heb ik het vervloekt. Elke keer waren die batterijen op... oplaadbare waren er nog niet... dat koste je 'n klein vermogen en op 'n keer moest ik 'n brief posten... stapte uit m'n autootje, 'n fiat 850 coupe, moest 'n stukje lopen naar de rode bus en toen ik terug kwam was het hele apparaatje van binnen een hoop spagetti... het halve band was er uit gekomen en toen draaide hij wel gewoon door... tot alles vol gepropt zat... pokkeding... en dan die instantcamera... geweldig ding, als hij werkte, maar daar ontbrak het bij mij vaak aan... foto's sonden er na afloop maar half op... de flitser was veel te laat dus de foto's waren vaak naar de klo.... nondesjang wat 'n ding... als je dan tegenwoordig kijkt? je knipt 1000 foto's op een plaatje en je gooit weg wat je niet kan gebruiken... mislukte foto's heb je bijna niet... "ik hep dur vruuger w vur kazzeroent"



DUN TURFHANDEL VAN VRUUGER




Wie heeft er nooit 'ns turf moeten halen bij Jan de Post vooraan uit d'n Himmel die daar 'n brandstoffen handeltje dreef? Toen wist ik niet eens waar dat spul eigenlijk vandaan kwam maar later werd je je er over geinformeerd hoe dat in z'n werk ging en ook waar, wie en hoe men aan die turf kwam. Uit de verhalen kun je opmaken dan was het 'n uiterst zwaar werk want alles gebeurde nog met de hand... later werd het enigzins machinaal. Hier zie je 'n foto van het "Turfstrooiselfabriek Mij. Griendsveen", gelegen in de Astense Peel en de foto dateert van 1903. Hoe ging dat met die turf? Er kan worden gezegd dat grootschalig turfsteken het meeste bij droge vervening gebeurde, als de lagen voldoende droog waren, door een ploegje van ongeveer vier personen. Dat konden volwassen mannen zijn, maar ook maakten vrouwen en jongens er wel deel van uit. Een van de turfgravers stond wat verder naar boven om met een wadder of stikker het veen op maat te snijden. Wat lager stond een tweede turfgraver die met een opschot of oplegger de turven losstak en op een kruiwagen, de slagkar, deponeerde. Door andere leden van de ploeg werd die kruiwagen - beladen met 12 tot 20 turven (gezamenlijk gewicht zo'n 70 kg) - naar het zetveld gereden. De erg actieve turfgraversploeg kon op die manier per dag zo'n 6.000 turven produceren. Op de foto zie je links de stikker of wadder en rechts de opschot of oplegger. Dat het seizoenarbeid was heb ik eerst eigenlijk nooit geweten.. zo'n seizoen in de turfstekerij duurde ongeveer 12 weken. Begonnen werd ongeveer half maart, door eerder te beginnen zou door vorst aan de grond de turf aangetast kunnen raken. Eind juli stopte men, turf die daarna werd gestoken was dan niet goed gedroogd voor de winter begon. Onze buurman Jan Kerstens was verkoper van turf... Jan Meulendijks, Jan de Post zoals wij die noemde, verkocht ook turf maar natuurlijk ook kolen en briketten... "Ik benner dik hin geweest um turf en kole te hale"... maar dat deden wel meer jongens uit onze stroat...



UT GEBRUIK VAN FETERS



Denken jullie er nooit 'ns aan terug aan de dingen van vroeger? Ik denk er echt heel veel aan zeker als ik "wa roond sjoerik" op het w.w.w. En nu zat ik er vandaag weer op en zag ik dat iemand er ietsw had opgezet over 'n veter van vroeger en 'n veter van nu... denk je misschien: "wat is dat nu weer? 'n veter is 'n veter".... maar dat is nu juist niet waar. De tijden veranderen snel... toen ik 'n jaar of 22 was kwam er voor de eerste keer 'n blote meid op de tv... als je nu na middernacht inschakelt krijg je alle soorten blote vrouwen in alle soorten en maten op bijna alle commerciele zenders. In mijn tijd was alles anders maar in mijn vader z'n tijd was alles ook heel anders als toen ik jong was... dat zal altijd blijven... steeds weer krijgen we nieuwe dingen... of het nu goed is of slecht. Ik heb hierboven wat oude schoenen geplaatst met allemaal veters erin... In mijn tijd waren veters nog voor schoenen... waar blijft de tijd... soms hebben we nu nog schoenen met veters maar we gebruiken ze ook voor andere dingen, ja precies, kijk hieronder maar 'ns in tegenstelling tot vroeger gebruiken we nu veters voor bikini's en niet voor schoenen... waar blijft de tijd... En wat ik er van vind? Schoenveters heb je zeker nodig voor schoenen daar is niks mis mee... maar als je me vraagt wat ik het mooiste vind?? Precies... eerlijk is eerlijk... ook voor de schoenen, hahahhaha.





UT RMFABRIEK LT ZICH ZIEJ



De zuivelfabriek van Asten: "De Oude Molen" bestond 50 jaar want de oprichting was in 1898 en deze foto is van 1948, de cooperatieve zuivelfabriek kwam om zich aan Asten te tonen want ze hadden dus hun jubileum in dat jaar. Ik kreeg de informatie dat het was toen Burgemeester Ploegmakers werd ingehaald als nieuwe burgemeester maar dat betwijfel ik omdat volgens mij hij in 1946 al burgemeester werd van Asten. Ik denk dat het was toen Juliana koningin werd en we afscheid namen van Wilhelmina die koningin was tot 1948 ook omdat op de wagen 'n kroon staat met daaronder de letter W. Laat me maar weten als je het precies weet. De Melkmaanen en vrouwen lieten nog 'ns 'n staaltje van wagenbouw van toendertijd zien... met paard en wagen, melkflessen en kruiken en 'n mooie "melk-miss" met emmertjes om haar schouders zoals die vroeger werden vervoerd na het melken. Op de foto is voerman Piet Driessen van Voordeldonk en "de Miss" was Jans Verhoeven die normaal bij de Oude Molen op kantoor zat als secretaresse en nu voor haar baas reclame mocht maken op de wagen van de Zuivelfabriek. Melk was toendertijd zowiezo 'n gezond product... de leus die op de zijkant staat geeft dit ook aan: "Neerlands zuivel, voed U goed"....



DUN IRSTEN AUTO IN AASTE



Hij was er erg trots op de directeur van de Astense Brandspuiten Fabriek, dhr van der Weij maar dat zou iedereen wel zijn denk ik zo. Hij had kenteken N-375 en de auto was 'n Sizaire Naudin. De foto is gemaakt voor zijn huis rond 1910.. meer als honderd jaar geleden dus. Het huis stond vroeger in de Wilhelminastraat, toen nog de Torenstraat en het stond van Asten af gerekend net voor het huis waar nu Malle Pietje woont.



ASKRUISKE GN HALE


Jongere zullen zich hiervan niet heel veel kunnen herinneren en toch is het er nog steeds, door de tijd heen is alles veranderd, kerken worden gesloten.
Kijk maar naar onze kerk in de bloemen/sterren-wijk, toen ik trouwde in 1971 gebeurde dat in de houte kerk aan de Daliastraat en de nieuwe moest nog gebouwd worden aan de Lienderweg maar die doet nu als kerk ook al geen dienst meer. Een van de gebruiken bij de katholieken is het "Askruiske" halen op de woensdag na carnaval... daamee begint dan de vastentijd, de aanloop naar Pasen. Wat is eigenlijk dat askruisje ook weer? Op Aswoensdag laten katholieken en sommige protestantse gelovigen in de kerk een kruis met as op hun voorhoofd tekenen, terwijl de priester het askruisje zet, zegt hij tegen de ontvanger: "Gedenk, mens, dat je stof bent en tot stof zult wederkeren". Deze tekst is gebaseerd op het vonnis dat God na de zondeval over de mensheid uitsprak. Sinds 1979 zegt hij ook wel de tekst: "Bekeer u en geloof in het Evangelie". Ik heb als kind altijd mijn askruisje gehaald want iedereen op school liep er mee rond en je was er zelfs trots op als de geestelijke die dat deed 'n "grote vette" op je voorhoofd zette zodat iedereen het goed kon zien dat je er eentje had. Ik heb er ooit eentje gehad die je bijna niet zag en die heb ik met natte as van onze vader z'n sigaar 'n beetje beter zichtbaar gemaakt. Nee echt, ik had er eentje.... Als je bij juffrouw de Vent in de klas zat op Voordeldonk en je zou er geen hebben dan zou je heel zeker 'n paar maanden op de achterste rij moeten gaan zitten in de klas.. de juffrouw vond dat daar de "domorre" moesten zitten. Oosters-Orthodoxe christenen laten de as op de kruin strooien in plaats van een kruisje op het voorhoofd. Deze as is het overblijfsel van verbrande palmtakken, vaak buxustakken, die het jaar daarvoor gebruikt werden voor de viering van Palmpasen op Palmzondag. Het kleine ritueel wordt uitgevoerd ter bezinning en als uiting van boetvaardigheid. In die zin is het een voorbereiding op Goede Vrijdag en Pasen. Vroeger was het altijd erg druk in de kerk met het askruisjes halen maar die tijd is ook helemaal verandert, nu gaan niet veel gelovigen het askruisje nog halen... De vastentijd is ook niet meer wat het was... wij aten zowiezo op vrijdag al altijd vis toen ik klein was en in de vastentijd spaarde we de snoepjes 40 dagen op om die met pasen te verdelen onder elkaar. Nu las ik ergens dat men voor de vasten onder de mensen wilden invoeren om 40 dagen geen alcohol te drinken... Tja, daar zullen de kastelijns wel blij mee zijn... die hebben het vaak al moeilijk om het hoofd boven water te houden... Kun je zeggen: Ja dat hoort er nu eenmaal bij en dat klopt ook wel 'n beetje want vroeger verkocht de slager in de vastentijd bijna geen vlees, tenminste niet aan de katholieke gezinnen die er vooral in het zuiden veel waren... Rest me nog te zeggen... "un askruiske is nog nie zo slecht en daags turnoa is utter al wir af"...



PLEKKERS 40 JOAR GELIJJE



Carnavalsvereniging de Plekkers bestaat dit jaar 40 jaar en ze hebben het hele jaar daar op afgestemd.. Vroeger was ik de "muzziekdreijer" bij cafe de Mert, eerst bij Piet en Mieke Mestrum en later bij Jo en Marianne Beekers, en dat was de thuishaven van de Plekkers en heb ik vaak te maken gehad met dit gezellige clubje. Voor die tijd toen ik de deejay was bij cafe 't Ketelke van Henk en Ria Caris waren ze ook graag geziene gasten als ze met de "rondgang" 't Ketelke bezochten. Hierboven is nog 'n foto van de eerste raad van elf met Prins Rini en vorst Harrie. Rini Verhagen was op dat moment net aan het werk bij ons thuis in de Rozenstraat want hij was verwarmingsmonteur en wij kregen toen net verwarming... als hij koffie zat te drinken onder het werk werd er veel gepraat over de Plekkers van toen. Zoals je weet zijn de Plekkers in d'n Himmel opgericht, op huisnummer 57, waar wij vroeger hebben gewoond, ons ouderlijk huis. Ik geef je de namen even van de mensen die op de foto staan, boven v.l.n.r.: Jos Smits, Frans de Lau, Toon Bosch (41) die twee keer prins is geweest, Martien van Helmond, Huub van der Heijden, Martien Wilbers, Toon Verberne en Louis Bankers. Onder: Martien Mnnen (62) ook prins geweest, Cor Verhagen, prins Rini Verhagen, vorst Harrie Wilbers en rechts Hans van Lieshout. Nu hebben we met prins Richard weer 'n goeie en ik wens hun veel succes met dit "feestjaar"... Zet 'm op, en maak er weer wat gezelligs van zoals andere jaren....



RUTTOONDE, UT EIJ VAN OMMEL


Voor de veiligheid en voor de doorstroming van het verkeer moest de rotonde verdwijnen en toch moet ik zeggen dat het altijd 'n "schon ding" is geweest... Je kon er lekker scheuren met de auto en je kon er elke richting in, Meijel, Venlo, later ook Deurne, Helmond en Eindhoven. Toen ik mijn eerste autootje kocht liep de E3 van Eindhoven maar tot Asten... verder ging hij toen nog niet... Nu hebben we de rotonde opgeruimd en er staan stoplichten en ik moet zeggen, het werkt er wel... 'n best goeie ingenieur die dat allemaal bedacht heeft... maar ik mis het rondjes rijen toch wel, die rotonde van vroeger zou je met 100 km per uur kunnen nemen... ik ken iemand uit d'n Himmel die het probeerde maar bij de afslag Helmond moest hij heel aardig in de remmen... nostalgie??



DREUG KNAAL



Ik denk dat veel mensen dit nog nooit hebben gezien want het is na dit keer niet meer voorgekomen... Dit is de Zuid Willemsvaart... wij zeggen gewoon "de Knaal" maar het rare is... er staat zowat geen water in en dat kwam omdat men in juni 1940 besloten had om het kanaal te zuiveren en ook de sluizen op te knappen en omdat men vroeger nog niet zover was als nu met afdammen etc, besloot men om het kanaal droog te leggen wat ook gebeurde en iemand maakte er dit plaatje van.... echt wel 'n raar iets vind ik... "un knaal zoonder watter, nou jaa ut is gewoon un slutje geworre".....



GEVARLIJK SPELLEKE


Er zijn er nog genoeg die het zich kunnen herinneren, jonge jongens die 'n gevaarlijk spelletje speelden.....
De kalender wees 27 december 1946.
Wim Schriks, zoon van drukker/uitgever Schriks uit Asten, had vakantie, hij zat op de Mulo en zijn 2 jaar oudere vriend Addie Vercauteren, zoon van de textielfabrikant, die zat op de HBS. De scholieren hadden in de villan van Vercauteren die naast de fabriek lag 'n grote collectie minutie, kogels en granaten aangelegd. In de herfst van 1944 was er in de dorpen in de Peel hard gevochten en de Duitsers, Britten en Amerikanen hadden er veel oorlogstuig achtergelaten. Omdat de granaten spontaan kunnen ontploffen, als het knalkwik in de verdrukkiing komt, was het zaak om de slaghoedjes uit de geoxydeerde granaten te verwijderen, had Addie Verkauteren tegen zijn vriend Wim gezegd. De overigen zouden ze wel in de vaseline zetten. "We hadden dat natuurlijk ook nooit mogen doen", zou Wim later toegeven. Hij gaf toe zelf ook schuldig te zijn, maar Addie was wel erg onvoorzichtig geweest... "n deel van de gedemonteerde ladingen kwam tot ontploffing... Addie werd op slag gedood... Wim werd levensgevaarlijk gewond naar het ziekenhuis gebracht... hij kwam daar na drie dagen bij bewustzijn... Hij miste zijn rechteronderarm en... zijn gezichtsvermogen was hij verloren... Hieronder 'n foto van het huis na de ontploffing.. Het huis is allang weer afgebroken maar na dit verschrikkelijke voorval is de linkerhoek die je hier ziet... nooit meer in de oude staat teruggebracht.


Natuurlijk was het helemaal fout wat de jongens deden maar als je jong bent ken je de gevaren van dit soort spelletjes niet zo... ik weet dat ik bij ons, met het afbreken van de houten stal ook oude minutie vond. In ons nieuwe fietsen/opslaghok hadden we 'n werkbank met bankschroef... daar zette ik de kogels tussen en met 'n spijker en hamer sloeg ik hard tegen het slaghoedje zodat de kogel met kracht werd afgevuurd zoals dat met 'n geweer ook gebeurd. De kogel sloeg dan ergens in op de betonplaatjes en maakte nog wat rare harde salto's door onze stal... echt levensgevaarlijk... gelukkig kwam ik er achter om dit niet meer te doen... Dat Addie de dood vond en Wim 'n gedeelte van zijn arm en zijn gezichtvermogen verloor was het gesprek van de dag in Asten, maar ook dat er zoveel minutie lag opgeslagen... Op de kleine foto die niet echt duidelijk is kun je toch nog wel zien dat de linkerhoek niet meer is als voor de ontploffing... nooit de de bewuste kamer waar het gebeurde in de oude staat gebracht.


BLOKHUT VANT JONGUSGILDE



Met deze foto is het echt nog "wijt trug in dun tijd" want op de foto zie je de blokhut van het Jongensgilde dat lag achter 'n boerderij in de Bergweg. Vroeger had men de blokhut achter het patersveldje maar zoals ik ooit heb vernomen, ruilde men met de verkenners. Om deze blokhut te bereiken liepen we langs de boerderij het bos in waar je aan de linkerkant de blokhut zag liggen en rechts lag 'n klein open veldje waar we bij goed weer onze bijeenkomst starten door in "carre" te gaan staan met de leiding voor ons... op dat veldje deden we ook voet- en trefballen en nog meer balsporten. Bij slecht weer hadden we zingen in de blokhut of 'n kwis of zoiets. Zingen vond ik wel leuk... vooral het lied van het jongensgilde: "De machtigste koning"... en de tekst heb ik hier ook nog... nooit vergeten en ik ken dat zo nog zingen... dat is toch weer nostalgie jongens van de bovenste plank...

De machtigste koning van storm en van wind, is de arend geweldig en groot.
De vogels die sidd'ren en vluchten van angst, voor zijn snavel en klauwende poot.
Als de leeuw verheft, zijn gebrul des nachts, dan verschrikt hij de dieren ermee.
Ja, we zijn de heersers der aard, de koningen van de zee.

Refrein:
Tiralalaa (tiralalala), Tiralalaa (tiralalala), Tiralalaa (tiralalala) Tiralala ... hoi ... hoi!
............Ja we zijn de heersers der aard, de koningen van de zee.

Verschijnt er een schip op de oceaan, dan juichen wij luide en wild.
Ons trotse schip als een pijl uit een boog, vliegt terstond door de wateren zilt.
De koopman wordt bang, en hij siddert van angst, de matrozen verwensen dien dag.
En daar klimt de mast naar omhoog, onze bloedrode zeeroversvlag.

Refrein:
Tiralalaa (tiralalala), Tiralalaa (tiralalala), Tiralalaa (tiralalala) Tiralala ... hoi ... hoi!
............Ja we zijn de heersers der aard, de koningen van de zee.


Wij werpen ons op het vijandige schip, als een weggeslingerde speer
De kanonnen dreunen 't geweer knalt rondom, en de enterbijl hakt keer op keer
En reeds zakt de vlag van de vijand omlaag, overwinningsgeroep klinkt alom
Lang leve de bruisende zee, lang leve de zeeroverij

Refrein:
Tiralalaa (tiralalala), Tiralalaa (tiralalala), Tiralalaa (tiralalala) Tiralala ... hoi ... hoi!
............Ja we zijn de heersers der aard, de koningen van de zee.


HENRICUS- EN KLEUTERSCHOOL



Niet iedereen zal het weten, en niet iedereen zal het zich misschien nog kunnen herinneren daarom laat ik hier de foto's zien van de Henricusschool, de Vrreldonkse, en de Kleuterschool, wij noemde die altijd gewoon Kleuterschool Voordeldonk. Op de linkerfoto de Henricusschool waarvan het hoge gedeelte later is bijgebouwd... eerst waren er maar drie lokalen en met het hoge gedeelte kwam er 'n vierde lokaal met 'n zolder en 'n kelder en in dit lokaal gaf juffrouw de Vent ons les. Vr de school was 'n open veld zoals je ziet... daar hadden we onze "gummestieklessen" voetballen en trefballen en zo, het sporten zeg maar. Dat witte lokaal op de achtergrond behoorde bij de kleuterschool... die stonden er twee. Het gebouw net achter de grote school is de kleuterschool die je hier rechts ook ziet, de achterzijde. Op Vrreldonk hebben wij veel geleerd... "un geweldigge school m un hoog nievoo"... De leerkrachten van toen: Dhr. N. Dibbets (hoofd) 1941 - 1952, Mevr. M. Werts 1941 - 1950, Dhr. L. Biemans 1941 - 1952, Mej. B. de Vent 1941 - 1973, Dhr. J. v. Kemenade 1950 - 1957, Dhr. A. Rombouts (hoofd) 1953 - 1961, Dhr. J. Nefkens 1952 - 1957, Dhr. Th. Smits (tijdelijk) 1956 - 1957, Dhr. A. v. Lierop 1957 - 1961, Dhr. W. v. Loon 1957 - 1960, Dhr. H. Slegers (tijdelijk) 1958 - 1959, Mevr. F. Vervlossen-Hurkmans (tijdelijk) 1958 - 1959, Dhr. W. Kusters 1960 - 1961 en 1962 - 1965, Dhr. W. Beijers (hoofd) 1961 - 1983. Mooie bijkomstigheid is: Gerard Compiet zat er als kleine jongen ook op school... en van 1967 tot 2006 heeft hij er als onderwijzer lesgegeven waarvan nog een jaar als plaatsvervangend hoofd.. Gerard heeft het grootste deel van z'n hele leven op de Vorreldonkse school gezeten, 6 jaar als leerling en 39 jaar als mister, 'n unicum...



UT HIL AAW MERTPLEIN



Dit is voor mij weer een van die plaatjes waar ik het allemaal voor doe... het is dan wel niet van onzen Himmel maar toch... ook de dingen, de oude dingen in het bijzonder, van Asten heb ik hoog in het vaandel staan. Je ziet ons oude raadhuis met links cafe "de Arend", de kiosk die op ons Marktplein stond zie je hier nog en dan de kinderen die 'n soort loopfietsen hadden... karretjes waar kinderen achterin konden zitten en door de grotere kinderen werden voort getrokken. En dan niet te vergeten de weg... recht voor ons zie je de weg richting Ommel en die was wel verhard maar ernaast zie je duidelijk geen verharding maar gewoon nog zand. Het plaatje heb ik groot gelaten zodat je alles goed kunt zien... Dat bedoel ik nu met nostalgie...



DUN TEKSTIELWINKEL VAN VUN BAAR



De oudere weten denk ik nog wel wanneer je van Turrup af kwam en je naar huis liep of fietste dan moest je bij de Centra van Frans van Baar linksaf d'n Himmel in... maar naast Frans van Baar had de broer van Frans, Jan van Baar vroeger z'n cafe "de Hemel" en daarnaast 'n herenmode zaak, waar hij pakken verkocht en stropdassen, sokken en bloezen. Op de foto rechts zie je de winkelraam van de Herenmode zaak en links daar was vroeger het cafe... Later stopte hij met zijn cafe en zijn hele pand werd 'n textielwinkel met o.a. truien, bloezen en t-shirts... Links naast de winkel was de boerderij van Leo Kuijpers en later is alles in een keer opgeruimd... Voorbij cafe "de Waag" tot aan het Himmeleindje en nog later ook de huizen tot op de hoek Hemel en Logtenstraat...



LIRLINGE VAN DE AAW SCHOOL



Met d'n Himmel heeft het eigenlijk niet veel te maken, zij het dat kinderen van vroeger die in onze straat woonden, die van het Himmeleindje b.v. ook naar de jongensschool gingen op de Markt. Deze foto is n.l. gemaakt achter de jongensschool in Turrup met links de bekende mister Hoes... die was er ook hoofd. Ik zet dit plaatje hier bij wittege nog om jullie te laten zien hoe bekende Astenaren er in hun jeugd uitzagen toen ze nog op de lagere school zaten... "Goa dur mer us vur zitte".... Onderaan tweede van rechts: Jan Keessen de kapper uit de Emmastraat, dat was heel vroeger onze kapper... Tweede rij vierde van links: Harrie van Gogh uit de Wilhelminastraat, tweede prins bij de Klot, zoon van Sjang van Gogh van de strohulzenfabriek. Vierde van rechts: Jan van der Heijden die later gemeentebooi was op het gemeentehuis en de negende prins bij de Klot. Derde rij, tweede van links: Jan Hoes de bakker op de Markt. Zelfde rij zesde van links: Wim van Veghel de fietsenmaker op de Markt waar vroeger Sjang Hoefnagels z'n koekfabriek had. Bovenste rij van die drie in het midden die wat hoger staan in donkere jas... links: Thomas Zegers van cafe/zaal Zegers vroeger waar wij gingen dansen. Rechts daarnaast: Hendrik van Helmond die jarenlang het vaandel zwaaide bij "de schut". Rechtsboven in witte blouse en stropdas: Christ Feijen, die kennen we nog wel van de politiek van vroeger in Asten dacht ik zo... De rest heb ik wel wat namen maar die ik noemde waren mensen die bekend waren in "ut Aastese"... Mooi plaatje van vroeger en ook echt oud... nostalgie om je vingers bij af te likken...


TUNNEEL IN DUN OPE LEUCHT



Vele Astenaren en ook van buiten ons dorp hebben er gezellige en fijne uurtje ontspanninbg gehad wan op de twee foto's zie je ons Natuurtheater in de "schietbaan bossen", de weg naar sluis 10.... Ik heb de beiden foto's aaneen gezet zodat je het van twee kanten 'n keertje kan bekijken, links vanaf de plek waar de spelers van het openluchtspel stonden en rechts vanaf achter de zitplaatsen richting decor... Foto's gekregen van Friedje Meeuws en die man was een en al toneel... niet alleen speelde hij zelf vele keren mee, nee hij deed ook nog het decor maken en schilderen... Mooie tijd om nog 'ns aan terug te denken... "Het galgenmaal van Govert Goedbloed".... "In het witte paard".... etc etc... Wittege Nog???



BOERDEREIJ VAN DEN BMME AFGEBRAND

Ik heb me dikwijls afgevraagd waarom de boerderij van de Wed. van den Boomen, vooraan uit d'n Himmel, het Himmeleindje genoemd, er zo nieuw uitzag terwijl die er al ver voor 1900 stond.
Ik heb hier 'n heel oud kaartje waar de Emmastraat (rode lijn) nog de Hemel was en het kleine stukje vooraan bij Eijsbouts (groene lijn, Hemeleindje was. In wat nu Hemel is stonden nog geen huizen (paarse lijn). Toen stond er de boerderij van Sjef van den Boomen al (daarvoor van vader Hannes) en ook de huisjes verderop richting Logtenstraat (gele lijn).. Het viel me op dat toendertijd de daken allemaal van stro waren en deze boerderij had dakpannen.. heel ongebruikelijk. Maar na wat snuffelwerk bleek er 'n brand te hebben gewoed in 1932 waarbij de boerderij echt tot de grond toe afgebrand is en daarna is er de nieuwe boerderij gekomen, met dakpannen dus. Hieronder staan de twee berichtgevingen in de nieuwsbladen van toen: Algemeen dagblad en de Nieuwe Tilburgse Courant en ik moet zeggen dat die toch ook nog al uiteenlopen "ze namen ut toen nie zo naaw"....


Gelukkig heb ik Toon Geenen en zijn 91 jarige moeder Anneke nog die ik af en toe wat kan vragen en Anneke Geenen - Stevens (6), die er dus vlakbij woonde, kon het zich nog herinneren als de dag van gisteren. Hier haar verhaal... Sjefke was die ochtend al vroeg van huis gegaan. Naar Venlo, Anneke dacht
naar de veiling. In de loop van die morgen brak de brand uit. Gelukkig overdag, zodat de vrouw en kinderen van Sjefke, en ook Hannes snel buiten waren. De kinderen werden naar Piet Stevens (6) gebracht, die was familie van Sjef van den Boomen, hij moest oom zeggen tegen Hannes, de vader van Sjef. Samen met de kinderen van den Boomen stond Anneke als 10-jarig meiske door het raam naar de brand en de drukte te kijken. De boerderij was reddeloos verloren. Een oude boerderij, veel oud hout en stro en alles droog als 'n kurk, dus dat brandde als 'n fakkel, het Hemeleindje was rood gekleurd. In de artikelen hierboven kun je lezen dat het vee dat op stal stond ook verloren ging. De koeien liepen omdat het augustus was, nog in de wei, dus die bleven bespaard. In een paar uur tijd was de hele boerderij verdwenen, alles plat. Anneke herinnert zich nog dat de brandweer de omliggende huizen nat hield en er voor zorgde dat de brand niet oversloeg. Ook het huis van Meulendijks (10) de kolenboer, en het huis van Annekes thuis, van Stevens (6) dreigden nog even in gevaar te komen. Bij de ene berichtgeving staat dat het huis van van Enkel (moet zijn van Empel) ook afgebrand was en in de andere courant weer niet. Later in de middag om een uur of vier kwam Sjefke thuis. Hij wist nog van niets (mobieltjes waren er toen nog niet). De brandweer was al weg en er liep ook geen volk meer. Hij was met iemand meegereden en werd bij brouwer Eijsbouts op de hoek afgezet. Het laatste stukske liep hij. Anneke weet nog dat Sjefke altijd 'n beetje voorover gebogen liep, "altijd m zunne kop nao benje". Anneke, die achter het raam was gaan zitten zag hem aan komen lopen. Pas toen Sjef tegenover hun was zag hij dat zijn boerderij er niet meer stond. Dit moet voor die man toch 'n rare ervaring zijn geweest, s'morgens gewoon normaal van huis gaan en s'avonds thuis komen en je boerderij is weg.... Nu weet ik dan eindelijk waarom de oude boerderij geen strooie dak had... Hieronder de boerderij zoals wij die kenden....




DE HIL AAW SCHOOL



Je moet zeker al wat ouder zijn om je dit te herinneren maar ik zal proberen wat uitleg te geven... Dit is de ouwe school die met het voorfront aan het Koningsplein stond met hieronder de tekening. De zijgevel zoals je hier ziet op de tekening stond in de Marktstraat maar toendertijd waren dat geen Koningsplein of Marktstraat, zolang is het alweer geleden. Naast die zijgevel was vroeger de tabaksartikelenwinkel van Marinus van der Loo.


De school heeft tot 1895 dienst gedaan voor het onderwijs maar werd later gebruikt voor diverse doeleinden en ik weet dat het ooit dienst deed als 'n soort gemeenschapshuis, het had toen de naam: "Harmoniezaal"... toen ik jong was maakte men er soldatenkleding want er was 'n atelier in gevestigd. Het gebouw is afgebroken in 1958 en daar was toen ook nog iets erg triestig gebeurd... tijdens de sloop is 'n jonge man uit Lierop onder 'n vallende schoorsteen gekomen en overleden... de man, J Hurkmans had toen verkering met 'n meisje uit d'n Himmel Lies? van Heugten (37) die tegenover Pietje Bukkems woonde en kleding maakte voor anderen, nu woont er Frans Cortooms. De vriendin van dhr Hurkmans was 'n zusje van de vrouw van schoenmaker Piet van den Eijnden. Op de plaats van de school is nu de parkeerplaats achter het gemeentehuis... Hieronder het krantenknipsel van het vreselijke ongeluk en 'n foto van later toen de sloop bijna klaar was....




D MENNEKE VAN V GRUWWE




Deze keer 'n heel andere wittege nog... en iedereen zal dit nu wel kennen denk ik want we hebben de afgelopen tijd veel naar hem gekeken... hij heeft Nederlnad het zoveelste wereldkampioenschap bezorgd. Ja "Mighty Mike" of wel Michael van Gerwen (alweer 'n Brabander) liet er geen gras over groeien dat hij de beste was want na de 6-0 tegen Lewis deed hij in de finale nog 'ns van zich spreken tegen dat leuke en sympatieke mannetje Peter Wright door hem met 7-4 aan de kant te zetten en werd niet alleen Wereldkampioen maar is ook de nummer n op de dartranglijst waar hij Phil (de eikel) Taylor aan de kant schoof. Een ding is tijdens de finale niet uitgekomen... Michael wilde vanaf het begin tot het einde Wright gaan slopen... dat leek in het begin te lukken maar na 4-0 leek het toch niet haalbaar... de exentrieke Peter Wright ('n aanwinst voor de dartsport) bleef maar aanklampen en gaf niet op... en vocht zich keer op keer terug. Maar waar het hier met die plaatjes om gaat bij Wittege Nog is het verschil van toen en nu... 17 en 24 jaar... Prachtig om te zien... die fanatieke uitstraling dat Mighty Mike van Gerwen die hem bij iedereen zo geliefd maakt... Ooit was er 'n tv programma "de Hulk", die man werd groen als hij sterk moest worden... het groen shirt van Michael is ook zoiets... geweldig.... proficiat..



NEIJOARS EN KERST KAARTEN


Tegenwoordig hebben ze ook wel gewone Kerst en Nieuwjaarskaarten, maar over het algemeen worden er toch ook veel mooie, soms zelfgemaakte kaarten verstuurt... Neem b.v. de kaarten van 'n goed merk, betaal je wel wat meer maar ze zien er vaak ook wel mooier uit. De kaarten die wij versturen heeft Annie allemaal zelf gemaakt.. met borduurwerk er in verwerkt en met 3D plaatjes... veel werk maar het is nu eenmaal haar hobby. Toch denk ik zo rond deze tijd ook vaak terug aan vroeger toen wij nog in d'n Himmel woonden en ons moeder de kerstkaarten verstuurde naar familie en vrienden... Daar stond dan aan de achterkant op... aan wie hij werd gestuurd en als afzender: Fam Welten Z.N. en dat was het dan... en de kaarten zagen er uit zoals ik die hieronder laat zien... nostalgie, geen poespas... zalig of gelukkig nieuwjaar er voor op en het was dan vaak 'n winterstafereel wat je te zien kreeg... maar wel mooi... Die andere zwart/wit is de kaart die koningin Juliana verstuurde, och "en d h k wel wa".... maar wel weer 'n grutse kaart...




AAW BUSSEN VAN DE B.B.A.



Dit vergeet je toch ook nooit meer... kei gemakkelijke dingen maar soms ook zo verdomde klo..... Bij ons thuis was ik de eerste die 'n auto reed... voor die tijd moesten we overal met de fiets, bromfiets of met de bus naar toe. Ik moest ooit met 'n gipsenbeen naar Helmond naar het ziekenhuis... moest ik zowat 500 meter hinken want staan op die poot mocht niet en die buschauffeur wilde niet even korter bij afzetten. Toen ik in dienst was moest ik met de bus van Oirschot naar huis als we langverlof hadden: vrijdagmiddag naar huis en maandagmorgen weer terug... We werden afgemacheerd vanaf onze kamer naar de ingang van de poort... dan kon je vanaf de kazerne met de bus naar het busstation in Eindhoven en dan met de BBA naar huis... Afmacheren om 12.00 uur en dan wachten op de bus en die kwam meestal te laat en duurde het te lang om in Eindhoven de bus naar Asten te halen van 10 voor half 2... en dan moest ik wachten tot 10 over 3 want dan was er net 'n wisseling in het rooster voor de chauffeurs... gezellig met de bus? om twaalf uur van Oirschot naar Asten en om vier uur thuis (als de brug open stond nog later).... Voor 'n ritje van hemelsbreed 32 km?? "dan bende zeker vier ure onderweges"... Ik heb ze wat vervloekt die klo... dingen



SCHNNE NOSTALGIEJ



We zullen dit nooit vergeten... waar de jeugd van tegenwoordig de meeste vrije tijd aan de computer en de televisie zit te verknoeien waren wij zowat altijd buiten... het moest wel erg slecht weer zijn of we lagen wel op straat, in de bossen of 't Liender... de plak bij van Goch of op Vorreldonk. Wie kent het niet van vroeger... "vurberrige, britse, boksspringen en repen... of kap en pindollen, tawkespringen en knikkeren".. soms als we van thuis 'n meske kregen, alleen als we voor het huis bleven, dan deden we landkappen, in deftige kringen was dat landveroveren. Dat waren nog 'ns tijden... nostalgie... "w istur mier?"....



44 JOAR ECHTE PLEKKERS


Het is bijna zo ver.... het is bijna 44 jaar geleden dat in Asten 'n tweede carnavalsvereniging kreeg want in 1970 werden "de Plekkers" opgericht en dan denk je misschien... Nou En? Dat zal ik hier vertellen... want wat misschien velen niet weten... de Plekkers werd opgericht in de Hemel en wat ook nog bijzonder is... in het huis waar ik ben geboren en mijn jeugd door heb gebracht.. precies op huisnummer 57. Boven heb ik 'n collage staan van de vier prinsen van 2010 t/m 2013, daaronder de prinsen "dur dun Himmel gelivverd" met rechts de prins van 2014, Richard d'n Irste, onderaan de prinzen vanaf 1971, d'n irste prins tot 2010. Vele weten niet hoe deze vereniging, die in Asten toch niet meer weg te denken is, tot stand is gekomen en waarom. We moeten dus 44 jaar terug in de tijd... In februari 1970 stond in het Peelbelang 'n advertentie: gehuwdenbal bij Thomas Zeegers de organisatie is Karnavalsvereniging de Klot. Een groep jong-gehuwden meldt zich bij de kassa en krijgt te horen dat zij er niet in mogen omdat zij geen kaartjes hadden gekocht in de voorverkoop. Geen probleem, kan gebeuren maar toen er 'n ander paartje wel binnen mocht zonder voor verkoop kaartjes schoot dit bij de andere in het verkeerde keelsgat. Een aantal van die jongeren waren lid van het St. Jorisgilde en een daarvan woonde er in de Hemel, men had het er al vaker over gehad om in Asten 'n tweede vereniging op te richten voor het vieren van carnaval. Boos dat men was na dit voorval gingen ze hier op door en er werd 'n bijeenkomst belegd ten huize van Henk van Helmond, Hemel 57 Asten. Het onderwerp was karnaval 1970. En daar zaten ze bijeen de heren en dames: Martien en Grada van Helmond - Michiels, Hans en Stina van Lieshout - van de Westerlo, Cor en Betsie Verhagen - van de Manakker en de bewoners Henk en Jo van Helmond - Royackers. Al spoedig kwam men overeen een karnavalsvereniging op te richten die tot doel heeft karnaval te organiseren en vieren voor iedereen. Onderling werden de taken verdeeld en Cor Verhagen werd secretaris en als Cor iets doet dan doet hij het goed en heeft dan ook alles opgetekend in een prive dagboek dat inmiddels dus ook 44 jaar oud is.. Er moest ook een naam worden bedacht en toen kwam dat Himmels moment want een van de dames kwam met de koffie uit de keuken en zei: "Was die van aw de zondig ok zo laat thuis van 't toepe"? Waarop de ander antwoorde: "Ja ze ware wir us goe blieve Plekke"!!!!! En van dat antwoord veerde de mannen overeind want de naam was er: "Wij zijn de Plekkers!!" En dit is "un Himmels gegivve" want plekken betekend: bij elkaar brengen. Dat klopt toch? Behang wordt tegen de muur aan "geplekt ", 'n kapotte fietsenband moet ik toch weer "plekken"... weer een geheel van maken... en alle Himmelse weten dit ook wel: blijf je ergens wat langer zitten waar het gezellig is dan ben je ook "unne plekker". Dus geheel in overeenstemming met de gedachte karnaval vieren door en voor iedereen. 6 Februari 1970 was de vrijdag voor karnaval en de oprichting was een feit. Nu het 44 jarig bestaan naderd is het goed om te weten dat de naam de Plekkers er nog altijd is en "springlivvend" en ik denk dat iedereen wel 'ns "gr unne Plekker is en de vein ik naw us un Himmelse gedachte".... Voor de mensen die de Plekkers wil komen feliciteren kan dit doen in zaal Jan van Hoek op de Markt op 8 febr. 2014.. iedereen is er welkom...




AASTE UIT UT RLOGSGEWELD


Ik vond deze plaatjes nog ergens in 'n map over de oorlog... de bevrijding van Asten uit 1944. Dit mogen we echt nooit vergeten, al zet ik het hier dan ook wel in de map "Wittege Nog" en veel mensen waaronder ook ik het alleen maar weten van "heure zegge". Wittege nog is voor ons dan niet zo van toepassing maar wittege nog is hier ook iets dat we in ons geheugen hebben en nooit zullen en mogen vergeten. Ik weet niet van alle plaatjes waar ze zijn gemaakt maar ik weet dat plaatje 1 op de hoek van d'n Himmel is, het huis van brouwer Eijsbouts. 3, 5 en 7 zijn van het Koningsplein en 2 is hotel Gitsels met links op de hoek waar Marcel van Baar zijn friture had maar vroeger de winkel was van Bekken... Asten bevrijd, mooi om nog 'ns bij stil te staan...



UT WAAR ME TOCH BEHELLEPE



Veel van de ouderen uit onze straat zullen het zich nog we kunnen herinneren... "d gehannus m dien betamaks", dan zaten de banden weer gedraaid, dan was het pokkeding weer vastgelopen en dan wilde je perse iets opnemen en dan had je geen lege band of je moest nog gaan zoeken waar er nog plaats was op die band. Nee 'n lolletje was het niet. Ik heb jaren lang zo'n betamax gehad tot hij er helemaal uitging en alles nog VHS werd... de beatmax player kapot en daar lagen dan alle opgenomen banden... "knommel". Aan dat rechtse ding heb ik wel goeie herinneringen want als je nu 'ns wat plaatjes achter elkaar wilde horen en je geen langspeelplaten had, dan was dit 'n uitkomst... de platenwisselaar.. Plaatjes kocht ik eerst nooit nieuw... die kocht ik als ze bij Thieu Vossen van de Vossenhoek van de jukebox afkwamen daar betaalde je dan 50 cent voor of ooit 'n gulden... Mijn eerste singletje wat ik ooit heb gekocht was "Marionette"... van Christophe, 'n Frans liedje wat ik wel leuk vond, niet echt denderend maar Thieu de Vos had niks anders liggen... Het ligt nog altijd op zolder ergens... daar heb ik meer van die ouwe plaatjes liggen... Als je wat meer plaatjes had was die wisselaar, als hij werkte tenminste, wel 'n uitkomst.. nu is alles via de pc.. "ge heurt ut lekker krake van un platje nie mer"....


NOA DE MIS OP UT KERRIKPLEIN




"Noa de hogmis" dan kwamen de mesnen de kerk uitgestroomd en dan werd er buiten nog wat gebuurd, ze staken 'n zondags-sigaartje en liepen op huis aan... Dat zie je hier op de foto van Pasen 1947. Als je goed op let zie dat links het winkelpand waar Leo Franssen zijn naaimachiene winkel had, er nog niet stond. Als je de foto vergroot heb je kans dat je er misschien nog iemand van kent.. ik herken er niemand... helaas... De jongens die je rechts in het midden ziet zouden nu tussen de 76 en de 80 jaar kunnen zijn..



DE W GINGEN PROTESTEREN




We worden in Nederland nog steeds overladen met bezuinigingen en het domme van dat alles is dat deze maatregelen altijd worden aangekondigd en genomen door mensen die genoeg geld hebben, geen enkele werkman zit er in de regering want die weten hoe het voelt om na leven van hard werken achteraf door de zakkenvullers met 'n kluitje in het riet worden gestuurd. Geen enkele van die "in-het-goei-pak-zitters" weten hoe het is om op de bouw huizen te metselen in de ijzige kou, wegen aanleggen in regen en modder, dakdekkers die hoog op de daken zich warm moeten werken om niet te vergaan van de armoede in weer en wind. De "goei-pak" mensen beslissen dat de meeste van ons jaren langer moeten werken... ja als ik achter 'n bureau zit met de verwarming op 22 graden en het zwaarste wat ik moet tillen is 'n brief van 150 gram, ja dan kan ik makkelijk tot m'n 70ste werken... maar niet de mensen die door kou, weer en wind, ijzige kou en zwaar werk hun ledematen naar de klo.... hebben geholpen... Toch was men vroeger ook al bezig met de AOW uitkering.. lees de krant hierboven maar van 50 jaar geleden.. in 1963 had je ook van die "drie-delig-pak-dragende" die beslisten over de AOW uitkering met zelf honderduizenden guldens (nu euro's) achter de hand... Als Rutte en consorten echte mensen waren, die het goed meenden met ons land en haar inwoners, dan zou hij zeggen... delen die handel... ik deel mijn inkomen met dat van Peer Welten... kijk dan ben je 'n vent met ballen... Ik hoop dat hij en zijn medematen dit lezen en contact met me opnemen.. mijn telefoonnummer is 0493-693422... "As ze m mij deilen dan deil ik straks wel m allie... gin punt"...



HEEL EFKES TRUG...

Ik was afgewerkt, ik werkte bij de Picus, en zoals gewoonlijk keek ik na het eten even naar de televisie, dat deed bij ons iedereen wel zo'n beetje. Afwassen hoefde ik thuis nooit, dat deden ons moeder en ons Annemieke want dat was gebruikelijk toendertijd dat het vrouwvolk dat deed. Ons Ellie en ons Jo moesten dat vroeger ook en die moesten eerst nog de hele dag werken. Tegen 'n uur of half zeven kwamen mijn kameraden Theo Maas en Henk van de Waarsenburg bij ons... dat was wel vaker zo... want ze brachten vaak hun gitaar mee en met z'n drieen speelde we dan vaak enkele liedjes die we van buiten hadden geleerd: "Little Ship" van the Blue Diamonds en "Are you sure" van the Allisons allebei liedjes uit de beginjaren 60. Dit keer hadden ze de gitaar niet bij zich want het was inmiddels al kouder aan het worden, 22 november 1963, en na wat buurten gingen we zoals gewoonlijk naar het Kajotterhuisje op "d'n Bult". Op vrijdagavond was daar ontspanningsavond voor de werkende jongeren die daar lid van waren en wij waren dat. Je kon er 'n potje biljarten of tafelvoetballen en sjoelen maar vaak gingen we er naar toe om gezellig te buurten.. Deze avond zal ik nooit meer vergeten en ik weet nog wat er gebeurde.. Ik stond toevallig naar 'n partijtje tafelvoetbal te kijken toen er iemand binnen kwam en riep.. Hebben jullie het al gehoord? President Kennedy van Amerika is vermoord........ het werd even stil in het anders zo rumoerige lokaal... Kennedy vermoord?
weer kwam er 'n ander binnen en die vertelde hetzelfde... Ik was er echt stil van... inmiddels ging de avond gewoon door maar voor mij was de avond niet meer hetzelfde... de meeste gesprekken gingen die avond over de moord. Televisie en radio hadden we daar niet dus daar hoorde we geen nieuws. Ik was blij dat het half elf was (sluitingtijd voor de KAJ) en we naar huis konden want het zat me echt niet lekker... Nadat ik afscheid had genomen van m'n vrienden fietste ik zo snel mogelijk naar huis en ging de tv aan, m'n vader en moeder lagen om die tijd vaak al in bed, maar beelden of nieuws was er nauwelijks. Ondanks de ernst van het bericht gaat de programmering verder als gepland. Een reportage over insectenbestrijdingsmiddelen en een verslag van een sportevenement in Ahoy volgt. De KRO-leiding besluit om de Westernserie Bonanza en het amusements programma van Jos van der Valk niet meer uit te zenden. Er volgt een documentaire over ontwikkelingshulp in India, afgewisseld met het bord pauze. Iedereen weet nu wel wat er toendertijd is gebeurd en ik denk dat, als je alles bij elkaar neemt niemand weet wat de eigenlijke toedracht is geweest: 'n daad van de geheime dienst waarvan belanghebbende Kennedy liever dood als levend zagen, 'n daad van Lee Oswald alleen was omdat Kennedy tegen Cuba was en hij pro-Cuba of 'n actie van de geheime diensten van het land. Ik heb deze week 11 uur film gedownload van internet van verschillende filmmakers die hun visie geven op het gebeuren van toendertijd en ik heb het allemaal bekeken en nog steeds weet ik niet wie verantwoordelijk zou kunnen zijn. Wel weet ik dat de moord mij vele rillingen over mijn lijf bezorgde op die 22ste, hoe ver het ook weg is... Ook nu denk ik er de hele week al aan, ik was toen 18 jaar. 50 jaar geleden, 22 november en ook op 'n vrijdag... vrijdag 22 nov 1963 stond de tijd even stil.... en bracht 'n schok over de hele wereld... raar om te hebben meegemaakt....




SPEKTAKEL P DE MERT



Omdat ze nu weer bezig zijn met het veranderen van onze Markt, voor de zoveelste keer (en wa d kost?), dacht ik dat het wel leuk was om nog 'ns te laten zien hoe dat in vorige afleveringen aan toe ging. Omdat de Gemeente had bedacht dat alle verenigingen zich mochten presenteren in de loop van het jaar ter bevordering van het verenigingsleven in Asten en kwam het goed uit toen de verharding van de Markt eruit was, de klinkers waren afgevoerd naar de gemeentewerf, en zodoende de ruitervereniging en ook de motorclub zich konden laten zien en nu 'ns niet uitgeweken naar buitenwijk, nee, nu 'ns midden op de Markt en van die presentatie heb ik deze foto. Veel Astenaren kwamen kijken naar het spektakel, "dur waar veul volk op de been zoas ge ziet" maar met de motorclub was het nog drukker...



LEKKERE SJ-KLAAD

Ieder kindje droomt er wel van en voor de oudere is het nog altijd 'n lekkernij alhoewel het er tegenwoordig wel iets anders is als vroeger maar wel niet minder lekker.
Ik ben er altijd wel 'n grote favoriet van geweest en als ik s'zaterdags-avonds met Annie uit was geweest naar het "Klokske" van Wim Vaes en we gingen s'nachts op huis aan dan namen we steevast 4 stukken gevulde chocolade mee en ik kan je wel vertellen dat Wim die ontzettende lekkere in huis had... Toen ik klein was hadden wij nooit gevulde maar we hadden wel ooit van die "Koetjesrepen"... die waren dun en niet zo duur dus haalde ons moeder die wel 'ns in huis en mochten we genieten van zo lekkere zachte koetjes chocolade die zo heerlijk smolt op je tong... Natuurlijk waren er vroeger ook nog andere bekende merken zoals de repen van "Van Houten"... Ik had die eigenlijk liever omdat die wat dikker waren, dan had je wat meer... En ook de reclame van vroeger heb ik nog 'n beetje bijgehouden want je kon "soldaatjes" sparen en dat kon bij de "Kwatta". Sparen deden wij vroeger toch al vanalles want dat was de enige manier om 'n keertje wat extra's te hebben en op de kwatta zat 'n soldaatje (zegeltje) en als je die 100 had dan kreeg je in de winkel 'n speelgoedsoldaatje; "un pupke van plestiek"... Raar dat ons moeder 'n stuk chocolade nooit reep chocolade noemde maar "Un stukske kwatta".... wel 'n mooie tijd... "Die vurgittege nie gauw"....




ALCOHOLVRIJLOKAAL NAAR GEZELLIG CAFE

Ik kan me nog wel herinneren dat in het houten Parochiehuis 'n plaatje hing met B-vergunning voor dranken en ik heb ook gelezen dat er op de hoek van de Mgr den Dubbeldenstraat en de Wilhelminstraat 'n alcoholvrij lokaal was... daar was in mijn tijd de Bieb en ook de familie Cortenbach woonde er 'n hele tijd. Als je dan verder zoekt in de oude dingen van ons dorp dan kom je "trallerhande" dingen tegen.



Dat cafe de Wit er was weet iedereen wel en dat is kortgeleden nog afgebroken en daar verschijnt nu de Gitsels... maar dat het vroeger ook als alcoholvrijlokaal dienst had gedaan wist ik ook niet... Hierboven heb ik nog 'n foto van de Markt met recht vooruit cafe de Wit en de andere foto van mevr de Wit die in de deuropening staat van haar lokaal... Op de foto hierboven van onze oude Markt zie je links de Amesterdamse Bank waar toen ik zo'n jaar of 20 was, de kledingwinkel was van Eijsbouts. Je ziet ook het ouwe Raadhuis met net ervoor nog wat resten van cafe de Arend van Jan Verdijsseldonck dat naast het gemeentehuis stond en in 1939 plaats moest maken voor het nieuwe Gemeentehuis. Rechts zie je de bomen voor het cafe waar nu cafe van Hoek is en daarnaast nu cafe de Peer. In het midden heel duidelijk aan het dakwerk te zien, waar Hannes Berkers cafe de Mert begon nadat hij de fietsenwinkel van Noudje Michiels verbouwt had. Dan het alcoholvrijlokaal van de Wit... beetje raar om te weten dat jaren later veel Astenaren er 'n lekker pilsje hebben gedronken en feest hebben gevierd "mr wel m alcohol dur in"...



NOG GIN POSTKUNTOOR



Dit is een van de oudste plaatjes van de Markt die ik heb en ik zet dat plaatje hier neer omdat we voor de zoveelste keer de markt van Asten gaan veranderen... echt je wordt er crazy (gek) van... "die blieve mer ant vurrandere"... Ik ben nostalgisch gezien kei blij met dit plaatje want we hebben er bijna geen waar het postkantoor niet op staat, maar op het moment dat men dit plaatje maakte was stond die er nog niet en was er hotel Sengers, hier 'n beetje zichtbaar achter de kiosk, links daarnaast waar later de Vege van de familie van Bussel kwam en dat witte gebouw daar was, toen ik nog jong was, fietsenmaker Verdijsseldonk. Helemaal links de huisjes waar ook "Putje" vroeger zijn viswinkel had met daarnaast het alcoholvrij lokaal van de familie de Wit.. Helemaal rechts daar was vroeger ook 'n cafe, "de Peelpoort"... of die cafe's en winkels ten tijde van het knippen van de foto er allemaal al waren weet ik niet zeker... misschien waren het toendertijd nog gewoon woningen... Het plaatje blijft prachtig...


FUMMILIE-VOETBAL



Vroeger waren de gezinnen vaak echt groot... als 'n man en vrouw trouwden en ze waren katholiek dan kwam de pastoor of deken wel vertellen dat het de bedoeling was om veel nakomelingen te hebben..
veel van die mensen vonden dat 'n geestelijke het meestal wel bij het rechte eind had... en als je maar een of twee kinderen had dan kwam hij dat nog 'ns vertellen... Wij hadden thuis 9 kinderen maar er waren erbij die toch wel 12... of meer kinderen hadden. Hierboven zie je links de familie van de Westerloo uit Lierop en rechts uit ons eigen Asten de familie Bakens... en af en toe speelde die 'n voetbalwedstrijd tegen elkaar... Er was veel belangstelling voor deze aparte wedstrijd. Ik heb van de Bakesse de namen die horen bij het kleine fotootje maar kan ze niet overal goed plaatsen bij de grote foto, dat moet jezelf maar 'n beetje uitzoeken... de foto is genomen op het NWC-terrein dat toendertijd nog lag aan de Dijkstraat, richting Sluis 10. Boven v.l.n.r. Jan jr, Martien (die begon 'n schilderswinkel in de Prins Bernhardstraat), Paul (die zat lange tijd in de gemeenteraad), Tonny (die ging rond met brood), en Huub (die had 'n slopersbedrijf en begon later 'n cafe met zaal die vooral bekent werd om z'n kienavonden). Middelste rij: Felix, Louis en Theo en op de onderste rij: Harrie, vader Jan sr en Janus (die had 'n cafe en bioscoopzaal). Ze hebben twee keer tegen elkaar gespeeld, de eerste wedstrijd ging voor de Astense verloren maar de tweede wonnen ze, waar deze foto's van zijn. Ook de harmonie was aanwezig voor haar muziekale bijdrage en na afloop was het er erg gezellig... toch zou het 'n beetje vervelend aflopen want de voetballers die bij 'n vereniging waren, de Astense tenminste, werden geschorst omdat men het niet had aangevraagd, de drie van Bakens want merkwaardig genoeg werden de vier van de familie van der Westerloo dat niet... "toen gebeurde dur al raar dinge"....


NET ZO AAWT/JONG AS IK BEN

Het is net als ik begonnen in 1945... ik op Himmel 57 en de Tupperware, want daar wil ik het over hebben.. ergens in Amerika.
Tupperware werd ontwikkeld door Earl Tupper en het betrof kunststof bakjes waarin voedsel luchtdicht kon worden bewaard. Die van de Tupperware waren geslepen zakenmensen en gebruikte als verkoopstrategie de zogenaamde Tupperware party. Je hoeft er niet oud voor te zijn om het nog te weten want overal werden party's gehouden en degene waar men de party was kreeg als extraatje een of ander bakje, dat lag er ook aan voor hoeveel geld die avond/middag werd bestelt. Brownie Wise (1913-1992), een voormalig verkoopagente, ontwikkelde deze strategie. Begin jaren vijftig nam de verkoop en populariteit enorm toe toch in 1958 werd Wise ontslagen door Earl Tupper vanwege een meningsverschil over de bedrijfsactiviteiten. Tupperware breidde in de jaren zestig de activiteiten uit naar Europa en vervolgens over de rest van de wereld. Tupperware wordt anno 2013 verkocht in bijna 100 landen. Het mooie van tupperware is dat je levenslange garantie hebt en dat klopt want wij hebben 'n vleesbewaardoos, 'n grote en daarvan ging de deksel kapot en wij kregen gratis 'n nieuwe... inmiddels is dat ding wel 30 jaar oud.. ganrantie is niet op slijtage, snijden, oververhitting, vallen, stoten of ander hardhandig gebruik. Voor zo'n party kon ook eventuele vervolgafspraken door gasten worden gemaakt en die werden ook beloond met gratis producten.. en iedereen weet wel dat Tupperware geen "rommel" is. Waren het vroeger alleen maar bakjes en schaaltjes, het assortiment werd onder andere uitgebreid met roestvrijstalen kookgerei en keukenmessen. Ook zijn er regelmatig aanbiedingen op andere vlak, zoals badkamerartikelen of kaarsen. In Europa worden voornamelijk de voedsel gerelateerde Tupperware producten verkocht. In Amerika en Australi heeft de firma Tupperware Brands Corporation ook meerdere eigen merken voor persoonlijke verzorging. Ik denk dat de meeste mensen uit Asten dus ook uit onze straat wel Tupperware in huis heeft.. Een van de weinige producten die door de jaren heen zijn blijven bestaan... Net als ik.. we zijn zoals gezegd: "ve aawt"..


UT POSTPEIJKE

Dit is 'n kijkje langs het Postkantoor "ut peijke in" en je ziet links het huis van Jan van Bussel van de Vege van vroeger waar nu het uitzendbureau is gevestigd en voorheen jarenlang John Ouwens zijn dameskapsalon had. Hij vertrok naar Spanje... Je ziet ook dat het niet de nieuwbouw is die er toen stond want die is later gekomen.. Rechts dus het oude postkantoor dat voor die tijd gevestigd was aan het Koningsplein wat later de burgemeesters woning is geworden, nog later de afd. Sociale dienst van de gemeente Asten. Op de plek waar dit postkantoor stond, nu Schriks assurancien, daar stond vroeger 'n hotel. Hotel Sengers en daar konden de vertegenwoordigers die Asten en omgeving aandeden overnachten en 'n hapje eten. Jammer genoeg hebben we hiervan geen foto's en als die iemand een of meerdere in zijn bezit mocht hebben zou ik graag met die persoon in contact willen komen want tot op heden is er niemand die me aan zo'n foto heeft kunnen helpen van cafe/hotel Sengers.


TILLEVISIEAOVOND

Tegenwoordig kunnen we honderden zenders aan via ons televisie kabeltje uit de muur... maar dat was 55 jaar geleden wel even anders... we hadden nederland 1, duitsland 1 en 2, belgie en belgie frans..
en ook het aanbod was heel anders en toch keken we toen met meer plezier als we nu doen want en is eerlijk gezegd toch geen ene bal op het kastje... Gelukkig is er sport voor mij maar voor de rest? de pot op met die rommel. Bij ons zag zo'n zaterdagavond er ongeveer zo uit: Om half acht was er voor de jeugd "Ivanhoe", spannend was dat altijd... dan om 8 uur het journaal en de actualiteiten.. als de KRO uitzending had was dat "Brandpunt".. en de KRO vervolgde met "Tijd voor Teddy", 'n programma van Teddy Scholten, die nog ooit het songfestival had gewonnen voor Nederland met 'n Beetje... De show werd geregisswerd door Jos van der Valk. Dan volgde 'n aflevering van "Scotland Yard" met inspecteur Bollinger en daarna kwam "Het laatste Nieuws"... vervolgens werd de avond afgesloten door Pater Leopold Verhagen... zie de foto... Geen spektaculaire avond maar alles beter dan... precies, al die rommel die er nu op is... Jammer dat we af en toe wat moesten draaien aan de knoppen om het "sneeuwen" weg te krijgen maar dat namen we er op de koop toe bij...


ONS AAW KUNNEGIN



Over ons Koningshuis doen de vreemste verhalen de ronde vooral over Prins Bernhard want die heeft 'n buitenechtelijk kind of kinderen en ook de Lockhead-affaire werd hem zwaar aangerekend... Daar zal Juliana denk ik niet blij mee zijn geweest... Hier zie je Koningin Juliana in blijdere tijden spelend met haar jongste dochter Marijke... Marijke zul je zeggen... die hadden ze toch geen? Jawel... hun jongste dochter heet eigenlijk Marijke maar later kwam men er achter dat de naam niet echt Koninklijk klonk en werd die veranderd in Christina... samen schommelend... zonder zorgen???


CAFE VUR SCHIPPERS

Wanneer we van Asten naar Someren fietsten vroeger, dan kwamen we op sluis elf altijd die vervelende slagbomen tegen en die waren steevast naar beneden als wij er aan kwamen...
dat was echt zo... het scheepvaart verkeer was erg druk toendertijd en door de "knaal" voeren per dag zo ontzettend veel schepen en soms was de wachttijd erg lang.. maar gelukkig konden wij over "de sluisdurre" al was het wel "krengele" met die boekentas op de fiets. Vaak dan hadden we daar geen zin in en gingen we efkes bij cafe Gehem - van Poppel binnen, ijsco halen en andere mensen kochten er gauw 'n glas drinken. Ik heb hier nog wat plaatjes van het cafe van vroegertijd en van nu dat het gewoon woonhuis is geworden... met dank aan Jo Gehem - van der Wallen die er 'n paar van naar me toe stuurde en zelf het cafe nog runde. Eigenlijk behoorde het cafe bij Someren omdat de grens van Asten en Someren lag waar de Aa door het landschap kronkelde, maar voor ons was Someren tot aan de kanaal, alles wat aan deze kant lag was voor ons Asten. Toch was het adres Kanaalstraat en dat was de weg die liep vanaf de Aa tot aan het Wilhelminaplein in Someren. Ik heb hier ook nog de vergunning van het cafe uit 1897 en daar staat: gelegen alhier "op Sluis 11". Het cafe bleef altijd op dezelfde plek staan maar het adres veranderde nog al 'ns mee, zo was het vroeger toen men geen adressen had gewoon Wijk A Perceel 13, ooit Kanaalstraat 13, Kanaalstraat 35, Kanaalstraat 54 zelfs in 1996 was het Kanaalweg 11... De foto hierboven is de oudste uit 1912 en het cafe stond op naam van Johanna van de Kerkhof (de vrouw die voor de deur staat) die runde het cafe dat van haar man was, Gerrit van Poppel. Omdat hij 'n rijksbetrekking had (Commies vierde klas bij 'srijks belastingen) mocht hij daarbij geen cafe runnen... zodoende was Johanna de uitbaatster. Op de foto derde van links is Anna van Poppel die later trouwde met Hendrik Gehem en de latere kasteleins werden. Het adres op het luciferdoosje bracht ook vaak verwarring te weeg.. Het was cafe "t Anker" Kanaalstraat 54 Someren maar kenners zien ook het kengetal van de telefoon en die geeft 04936 aan, het kengetal van Asten want Someren had 04937. "Wor heurde ze naw eigeluk bij"?.... Veel schippers die aanmeerde vlak bij de sluis om de nacht door te brengen, gingen vaak s'avond even aan wal om er in het korstbijzijnde cafe wat te drinken... het cafe was erg populair onder de schippers... Later heeft zoals gezegt dochter Anna van Poppel het cafe overgenomen en die was getrouwd met Hendrik Gehem, vandaar dat het cafe Gehem van Poppel was... als jonge jongens noemde wij het "ut cuffee, ut Geheim van van Poppel"... Ik herinner me de man erg goed want toen ik 'n jaar of vijftien was en bij Pietje berkvens werkte zag ik hem zittend bij de Sluis, 'n sigaretje rollen zoals dat niemand kon en hij was aan een hand alle vingers kwijt, Ongelooflijk.. Nog 'n mooie anekdote: de mensen die in de buurt werkten zoals bij Berkvens, de Stramit en het aluminiumfabriek Platina hadden 'n politieverbod verbod gekregen om s'middags onder schafttijd het cafe te bezoeken... en ik heb ooit horen zeggen dat in de zomertijd iemand vanaf de brug af met zijn fiets met 'n vaartje door de openstaande cafedeur, het liep daar bergaf, het cafe kwam binnen gereden... Cafe van Poppel deed goeie zaken maar in deze tijd kan dat niet meer... Nog later werd het cafe overgenomen door de zoon Jo Gehem die vroeger bij garage Linden werkte en nog later monteur was bij confectiebedrijf Eijsbouts in Someren. Jo runde het cafe samen met zijn vrouw Jo van der Wallen maar na enige jaren hebben ze van het cafe hun woonhuis gemaakt en kwam er 'n einde aan "Cafe Gehem"... Jammer, maar waar, alle moois van vroeger gaat verdwijnen dat is niet meer tegen te houden... Hieronder enkele foto's door de jaren heen en onderaan de verleende vergunning aan Gerrit van Poppel 1897... linkerfoto uit 1955 Mooi, echt mooi... Moi Toch??






LEVUSGEVARLUKKE KRUISING



Wie zo oud is als ik, zo ongeveer dan, die zal zich dit kl... ding nog wel kunnen herinneren, de brug bij Sluis 11 en we hebben er wat over af lopen vloeken want het leek of die brug altijd omhoog stond... maar wat ik eigenlijk wilde aangeven, maar hier niet zichtbaar was, ik denk dat het er toen nog niet stond... is het verkeersbord dat eigenlijk geen verkeersbord was, zie kleine foto.
De weg die we moesten oversteken van Asten richting Someren was erg gevaarlijk want als je niet goed oplette stond je bij het verlaten van de brug ook meteen op de grote weg die liep van Helmond naar Nederweert. Er zijn vaak ongelukken gebeurd en vaak met dodelijke afloop, waarom werd het vaak de dodenkruising genoemd en omdat mensen toch nog vaak niet in de gaten hadden dat het zo'n gevaarlijke oversteek was plaatste men 'n bord dat aangaf dat het werkelijk 'n gevaarlijke dodelijke kruising was: Bord met doodshoofd erop. Het was op Somerens grondgebied zodat ik Someren de eer geef dat ze 'n eigen verkeerbord hadden dat wij in Asten niet hadden... Someren had nog 'n primeur tegenover Asten... de stoplichten, maar die mochten ze van ons ook hebben want wij zaten daar niet om te springen... trouwen... wij hadden in de Midas 'n lift... Someren moest alles met de trap... kijk dat hadden wij weer... Van het bord vond ik het 'n erg goed idee want nu werd er wel beter opgelet... Foto is gemaakt vanaf de kant van Asten rtichting Someren..


GROTE VERSCHILLEN



Tussen vroeger en later zat al veel verschil, dat was vroeger al zo... We weten allemaal dat er vroeger les werd gegeven door de "zusters", de nonnetjes vaak al wat oudere lieve dametjes met zo'n, hoe moet ik het zeggen.. sorry voor dat... zo'n "pinguin" pakje aan.. zwarte kleding met van die kappen die het soms onmogelijk maakte om links of rechts te kijken... Ik ken ze nog dat ze les gaven op de bewaarscholen alhoewel ik er zelf nooit op heb gezeten... maar toen ik op de Vorreldonkse zat herinner ik me nog goed de zuster van de bewaarschool daar.. volgens mij zuster Gabriela... Toch later werden ook die kloosternonnen moderner en de grote kappen werden iets kleiner en nog later verdwenen de grote kappen helemaal en ook de lange rokken waren tot verleden tijd... niet dat ze in mini gingen lopen maar wel korter als vroeger... Op de foto, middelste, is te zien hoe men er heel vroeger bij liep.. rechts weer later en links hoe het nog later ging.. Hoe de nonnen op dit moment gekleed gaan weet ik niet want ik zie er nooit eentje of misschien herken ik ze wel niet meer aan hun kleding...


SCHOOL VLAK BIJ MEIL



We hebben het vaak over de scholen waar de kinderen uit d'n Himmel altijd naar toe gingen: Voordeldonk (Henricusschool), de Kleuterschool op Voordeldonk, de Jongensschool op de Markt, Bonifaciusschool aan de Kruiskensweg, de Mariaschool en de St Jozef-kleuterschool in de Julianastraat om er maar 'n stel te noemen maar we hadden er natuurlijk ook in Ommel en in Heusden. In Ommel gaf ooit 'n zus van juffrouw de Vent les.. en mister van Kemenade gaf les in Heusden voordat hij naar Voordeldonk kwam. Toch vergeten we vaak de school die verder Heusden in lag richting Meijel: de Mindszentys-school, genoemd naar 'n Hongaarse geestelijke en kardinaal-priester van de Rooms-katholieke Kerk, hij is in 1975 overleden.. Hier zie je 'n foto van de opening van het kleine schooltje wat ook allang weer is afgebroken.. ik heb er met Cil Gielen nog ooit 'n nieuw dak op gemaakt en dat was rond 1979....


FUBRIEKSSTROAT VRUUGER



Ik denk dat vele het zeker nog wel weten... "dun illefant", Elephant Products. In het midden van de Julianastraat lag het oude gebouw net voor d'n draai naar de Mariaschool toe vanaf de kerk gerekend... Ze maakten er vroeger fietsjes enzo en later nog wandelwagentjes... ik zal dat nog 'ns allemaal opzoeken... helaas werd alles daar afgebroken en nu staan er de aanleunwoningen voor de bejaarden.. In het midden de fabriek van toen en links en rechts 'n fotootje van de afbraak, eentje vanaf de kerk gemaakt en de ander vanaf de Mariaschool... Hieronder 'n luchtfoto van toen alles was opgeruimd en het grasveld wat er was toen het de Elephant was verdwenen en er nog geen woningen stonden...



De woningen in het midden staan er nog altijd, daar was vroeger de fietsenwinkel van Peeters, linksonder dat gebouw is wel verdwenen en rechts die kleine parkeerplaats was vroeger de tabakswinkel van Bekken en de kledingwinkel van Verdonschot... Onderaan zie je al de eerste aanleunwoningen staan die er nu meerdere zijn gebouwd. Ook is er de nieuwe doorgang naar de Kerkstraat gekomen en het prachtige nieuwe verzorgings tehuis: de Lisse, aan de andere kant van de weg....


TEKENING WINKEL JAN VAN HOEK



Dit keer 'ns 'n keertje geen echte foto maar wel iets waar ik erg blij mee ben dat ik het heb gekregen. De oudere mensen zullen het nog wel weten, het groentewinkeltje van Jan van Hoek sr. in de Emmastraat. Als ik het moet uitleggen waar het ongeveer lag? zeg maar ergens in het midden tussen de Rabo-bank en de ingang van de Midas. Links naast het winkeltje dat witte gedeelte was het pand van Wim van Veghel, de fietsenmaker... aan de rechterkant zie je tegen de gevel de groente-kistjes staan maar daar was vroeger het toen reeds afgebroken pand van drukkerij Schriks voordat ze naar de hoek Burg. Wijnenstraat/Langstraat verhuisden... Waar je de volle kistjes ziet staan, achter dat raam was vroeger de visverkoop.. en aan de andere kant van de deur, rechts de groenten. Toen de verkoop van vis ophield werd van het raam 'n doorgang gemaakt waar je in 'n halletje kwam waar ze 'n automatiek hadden voor nasiballen en kroketten etc. Ook kon je er friet kopen... Jan van Hoek stond onder ons jongeren bekend als de man met de frietjes met gratis piccalily, 'n normaal zakje friet was 'n kwartje en 'n kleintje was 'n dubbeltje. Ik kreeg van ons moeder 'n kwartje mee en vijf cent voor de mayo... ik pakte dan drie frietjes piccalily van 'n dubbeltje per stuk, je moet slim zijn in het leven... en lekker was dat, "d kan ik w wel zegge".... Mooie tekening van dit prachtige stukje nostalgie, ben er erg blij mee in mijn bezit te hebben...


TWEE KERRIKE IN AASTE



Heel veel foto's zijn er niet van maar deze zat nog in mijn archiefje.. ook al is het niet de duidelijkste, het is toch 'n mooi plaatje voor de website. Asten bouwde eind 1800 'n nieuwe kerk en die werd gebouwd op steenafstand van de oude kerk.. de oude werd pas afgebroken toen de nieuw in gebruik was.. Dit plaatje is gemaakt ergens vanaf "dun driehoek" zo ongeveer... tussen de twee kerken in zie je Bartholomeus volgens mij tenminste... Het plaatje staat hier bij "wittege nog" maar ik denk dat niemand dit nog kan weten want dan moet je tenminste 114 jaar oud zijn...


UT KWARTEL - PEIJKE



We kennen allemaal wel het beroemde "Simons Peijke" wat liep van fotograaf Simons tot aan het Protestantse kerkje maar inmiddels plaats heeft moeten maken voor de realisering van ons Centrum... Toch niet veel minder bekend is het peijke vroeger tussen Jos Thijssen de schilder (nu het natuurwinkeltje) en het pannenwinkeltje van van Eersel in (rechts op de foto). Ik heb er goeie en slechte herinneringen aan.. de slechte was dat ze me daar 'n keertje "flink afgeslagge hebbe" omdat ik een van die boerkes die ook bij Zegers kwamen dansen, wat hun tenminste dansen noemde, voor "lomp vrreke" had uitgemaakt, maar ook dat is bijgetrokken. Het goeie was dat ik er bij maanlicht in mijn jonge tijd als we bij Tommes gingen dansen soms met 'n meisje naar buiten gingen en er de eerste kusjes uitdeelden... Daar was het uitermate geschikt voor. Het peijke was er vroeger al en liep helemaal vanaf de Logtenstraat tot daar toe bij Jos Thijssen en het werd het "kwartel-peijke" genoemd... Er is veel veranderd en hoe ver je er nu in kunt lopen weet ik ook niet maar ik zal het binnenkort nog 'ns proberen... "un schon peijke, d wel", toen tenminste...


RICHTING SLUIS ELLUF



Dat Asten in de loop der tijd behoorlijk volgebouwd is dat hoef ik niet te vertellen en dat komt ook met het inwoners aantal van vroeger en nu... telde we in 1900 nog ruim 3500 inwoners, in 1980 waren dat er al 13750... Hier heb je 'n kijkje vanaf de kerktoren richting Someren... rechtsonder en middenonder de "plak en de bosjes" van de paters en daarnaast het huis van notaris van Stokkum. Links in het midden die witte staaf is de schoorsteen van het huis van Sjang van Goch. De Heesakkerweg kon je niet oversteken, als je richting Someren rijdt zie je boven in het midden de prachtige villa staan die er nu nog staat, timmerbedrijf de Groot is er nu gevestigd.... verder door de blokken van twee met daar achter dat witte huis waar tandarts van Wijck woonde en z'n praktijk had met naast hem het huis van Willem van Horssen. Naar rechts zie je de pilasters met ronde dak van garage Janssen en helemaal rechts achteraan het huis (ik dacht) van Berkers... Het melkfabriek (wat inmiddels ook al weer weg is) stond toen nog niet op dat indestrieterrein wat er veel later is gekomen... Toch was het toen al "un moi stukske Aaste"....


RICHTING SLUIS TIEJN



De voetballiefhebbers onder ons zullen zich dat nog wel kunnen herinneren want als je naar het voetballen ging van NWC dan moest je toendertijd op de weg naar sluis tien zijn... wij fietsten van d'n Himmel door de Logtenstraat, de Lindestraat in en dan langs de "macriet-woningen" en dan rechts het hoekje om en daar lag 'n klein eindje verder het voetbalterrein met rechts daarvan het winkeltje van Kwarten. Als je het hoekje om ging bij die witte huisjes, de macrieten dus, woonde in het laatste huisje mister Biemans die les gaf aan de Vorreldonkse school en verder de hoek om zag je daar dit huis ook nog te staan... "un bietje un deftige mensen huis" want het was toen al wit geschilderd was. Wie er woonde wist ik niet maar wel weet ik dat naast het korenveld het winkeltje lag, Jan Cortenbach hield me staande en die wist nog dat er Schriks vroeger woonde... De eigenaar van de woning was Tonny Schriks en zijn dochter reageerde op het gastenboekje en vertelde daar dat het huis ook nog 'n naam had: "de Meulenplak". Op de achtergrond de molen van van Stekelenburg...


ZOVEUL VURDRIEJT



Veel dingen zijn er in je leven die je niet meer uit je gedachte kan zetten, mooie en ook dramatische dingen en een ding blijft me nog altijd bij en dan ga ik
terug naar 8 november 1959, wij woonden toen ook nog in d'n Himmel en ik herinner het me nog heel goed en ik heb er nog vaak aan terug gedacht. Het is iets wat niet in Asten gebeurde maar wel in heel Nederland insloeg als 'n bom... even stond het leven stil...... Wim Martens, de vrijer van m'n zus Ellie, kwam bij ons en vertelde met horten en stoten over het geen er was gebeurd in Deurne... Drie zusjes, Martha, Maria en Mientje Kuijten uit de Sint Jozefparochie, waar ook Wim vandaan kwam waren te voet op weg naar het station in Deurne en ze liepen alle drie hand in hand met hun vriendje op de Vlierdenseweg, de meisjes liepen tegen het verkeer in op het randje van de weg en de jongens links van hun meisje maar langs de weg in het gras... ze liepen in koppeltjes, twee en twee achter elkaar toen het noodlot toe sloeg... 'n dronken automobilist schepte met zijn auto de meisjes een voor een op de weg.. niet de jongens, alleen de meisjes... de meisjes waren vrijwel op slag dood. Iedereen in Deurne huilde toen men over dit drama hoorde... Ook Wim Martens huilde toen hij het ons vertelde en ik heb dit nooit meer uit m'n gedachten kunnen zetten, misschien ook wel omdat veel later ook m'n broer Theo op dezelfde manier dodelijk verongelukte op de weg naar Nederweert... Deurne was in diepe rouw en lange tijd beheerste het de gesprekken van de dag.. Over de hele wereld was het bekend geworden. De familie kreeg meer dan 200 rouwbetuigingen uit het hele land en drie dagen na het ongeluk werden de meisjes begraven en de stoet werd opgesteld vanaf de Vlierdenseweg waar duizenden mensen erg ontdaan langs de weg stonden. Ik heb hier nog enkele foto's van de drie meisjes en van de begrafenis en het prentje... onbegrijpelijk... weer krijg ik 'n brok in m'n keel als ik de foto's zie... drie jonge meisjes.. 21, 19 en 17 jaar jong.... Zo zijn er van die dingen die je nooit meer vergeet... dit heel zeker niet...


FIST VUR ONZEN DEKE



Ik ga nog 'ns terug naar 1950, ik was toen 5 jaar en weet het nog wel maar kan me er eigenlijk niks van herinneren.. Onze Deken Theo van Hout vierde zijn 25 jaris priesterschap waar alle verenigingen aan mee deden om het feest gestalte te geven... De plaats waar de foto is gemaakt is voor de kerk met op de achtergrond links de bieb, voorheen het alcoholvrij lokaal en rechts toen Anneke de Bruijn d'r winkel nog 'n normale winkel was... Deken van Hout kwam van Eindhoven, als zoon van Leonardus van Hout en Sophia Ververgaard en werd priester gewijd in 1925 in de Catharinakerk in Eindhoven. In dat jaar werd hij assistent in de parochie 't Heike in Tilburg en vervolgens kapelaan te Beneden Leeuwen H.Willibrordus 1928, daarna kapelaan te 's Hertogenbosch St. Jacob in 1930 en in 1936 werd hij rector Carmelitessen, 2de secretaris van de bisschop en stedelijk aalmoezenier van de Jonge Werkman. Van 1944 tot 1960 was hij pastoor-deken in ons Asten. Van 1952 tot 1972 was hij ook directeur van de missiezusters Franciscanessen en rektor van het moederhuis der zusters te Asten. Iets waar hij erg trots op was, hij werd in 1967 Officier in de Orde van Oranje Nassau... Deken Theo van Hout is ook Ere-burger van de Gemeente Asten. Als dank voor al het geen hij voor Asten heeft gedaan werd de nieuwe school in de bloemenwijk naar hem vernoemd, de Deken van Hout School.




GRAAZJE VUN IRSEL



De jeugd weet dit natuurlijk niet meer want het plaatje is alweer van lang geleden... in de Emmastraat, naast de Jamin van Gerrit Joordens lag vroeger de garage van Jan van Eersel.. hier rechts op de foto voor de auto en de jongen op de foto is Pietje Linden.. de auto is 'n Chevolet en het vat met benzine dat er ligt werd door vervoersbedrijf van Eijk in Helmond opgehaald om naar Asten te worden vervoerd... De garage lag dus ongeveer tegenover horlogerie van Verberne... de straat was toen nog voorzien van "keinderkpkes"...


UT PIJKE VAN MISTER MANACKER



Alle "Himmelse" kinderen die vroeger naar de Vorreldonkse school zijn gegaan die zullen zich dit paar zeker wel kunnen herinneren, liepen wij altijd door het peijke van Slegers naar de school, je kon ook door mister Manackers peijke want die woonde op de hoek van het peijke en de Bergweg. En dit is nu mister Manacker samen met z'n vrouw bij hun grote hobby.. Toen hij was verhuist naar de ventweg van de Dijkstraat ben ik er nog ooit geweest om achter 'n dak te vervangen en tijdens de pauze legde hij alles uit over pottenbakken etc... 'n geweldige man en volgens mij was mister Manacker verbonden aan 'n andere school in Asten en ook zijn vrouw was lerares... maar heel zeker weten doe ik het niet... Het meeste wat me bij is gebleven van toen is de prachtige kooi die bij hun achter in de tuin stond met eekhoorntjes erin. Mooi om ze samen nog 'ns terug te zien...


MEULEN AFGEBRAND



Iets wat niemand die nu nog leeft kan weten want dit plaatje is bijna 100 jaar oud, 96 jaar wel te verstaan want het dateert uit 1919. Waar nu Zagershof is was, zoals vele van ons wel weten, Houtzagerij Cuppens gevestigd maar vroeger stond er ook 'n molen en dit plaatje is gemaakt nadat de brand de molen had verwoest. Ik denk dat mijn vader hier ook nog wel bij zal staan maar je kan bijna geen gezichten zien, tenminste niet duidelijk herbaar genoeg. Mijn vader woonde tegenover de molen en hij was toen 18 jaar oud.. dus staat hij er bijna zeker wel ergens bij. Rechts staat nog 'n deel van de molen overeind maar je ziet duidelijk de smeulende resten...


LAANG GELEEJE



Ik neem je nog maar 'ns mee naar echt vroeger, Asten vroeger... je ziet hier de Julianastraat met rechtsboven de Mariaschool waar ook kinderen uit onze straat naar toe gingen, van Eijsbouts/van Baar tot aan Bukkems/Leenen, de rest zoals je weet naar Voordeldonk. Rechtsonder de rookwaren-winkel van Bekken en in het zelfde pand links de kledingwinkel van Verdonschot. Linksboven de bewaarschool St Jozef en in het midden zie je het pand waar in het rechtergedeelte vroeger zover ik weet 'n fietsenwinkel was.. linksonder is de loods van aannemer Waals met net daarboven het begin van de panden van Elephant. Ooit was daar ook het jongerencentrum...


PLATSE VAN DE TENKS



Het is inmiddels al weer 48 jaar geleden dat Gerard van Kemenade met zijn takelwagen de eerste benzinetanks van de firma van Golstein Brouwers kwam plaatsen en dat gebeurde achteraan in de Tuinstraat achter de woningen in de Logtenstraat... Willem van Golstein Brouwers had 'n brandstoffenhandel in de Emmastraat naast het winkeltje van van der Loo maar ging naast kolen en olie nu ook benzine verkopen en daarvoor verhuisde hij met z'n hele handeltje naar de nieuwe plek ter hoogte van de hoek Tuinstraat en Logtenstraat... helemaal op het hoekje bakkerij van Tieske van den Heuvel die al in de Tuinstraat z'n bakkerij had maar ook moest verhuizen ter verbreding van de Tuinstraat, de bakkerij stond daar lelijk in de weg. Later kwamen er nog meer tanks liggen en het tankstation zou uitgroeien tot het grootste van Asten...


WIJN EN BLOEMENZAAK



Alle oude dingen van Asten verdwijnen, vaak moeten ze plaats maken voor nieuwbouw wat ook wel nodig is. Ook dit moest verdwijnen maar ik wil toch nog 'ns laten zien dat het er vroeger was en ik weet als je dit ziet zul je meteen zeggen... och ja, de winkel van Piet van der Loo in de Prins Bernhardstraat tussen de winkels en de kapperszaak van Warnar aan de ene kant en de schoenwinkel van Sprenkels aan de andere kant... Het mooie aan de winkel was dat je er 'n trapje voor naar beneden ging als je binnenkwam... hoe dat is gekomen weet ik ook niet maar wel weet ik dat ze er wijn enzo verkochten en ze hadden er 'n bloemenzaak. Als je te voet was had je niet veel plaats om langs de winkel te komen en met twee man naast elkaar lopen ging al niet of je moest de weg op... de nostalgie druipt er van af en doet je weer terug denken aan vroeger tijd...


AAW AASTE VANUIT DUN TORRE



Mensen die van nostalgie houden en dan met name de plaatjes van Asten in vroegertijd kunnen hier de vingers nog bij aflikken want dit is echt oud en toch herkenbaar.. De foto is gemaakt van uit de zijkant van Bartholomeus en geeft je 'n zicht op rechts.. de Kerkstraat van toen. Je ziet ook de schoorsteen welke ik heb geplaatst bij -Zomer Wa 3- toen men hem met springstof naar beneden haalde. Achter de schoorsteen zie je de open vlakte waar nu "d'n Bult" is, 1ste, 2de, 3de St Jozefstraat en Sint Jozefplein. Toendertijd was er nog niks maar in het midden zie je de zagersmolen van Cuppens.. en dat huisje links ernaast woonde de familie Kobus Welten, ook mijn vader Driek Welten dus, want dat was de oudste zoon en dat huis staat er nog, daar woonde later de familie Koolen en ook rijschool Joosten was er gevestigd... Rechts naast de schoorsteentoren zie je de huizen van de Wolfsberg... achteraan dus.. waar o.a. de bezemfabriek van van Rooij was gevestigd.. Naast de schoorsteen de gebouwen van de zuivelfabriek en de ingang lag aan de Fabriekstraat, nu Julianastraat.


PRACHTIGE BILDE



Ik kan het me nog herinneren als de dag van gisteren dat dit prachtige monument op het Koningsplein stond. Aan het eind van de Sacramentsprocessie werden hier de bloemen die men mee nam in de stoet neergelegd, het Koningsplein was toendertijd nog 'n echt park met het "liegbenkste" rond de boom en veel prachtig groen met hier en daar wat wandelpaadjes... Het monument werd op 1 juni 1925 aangeboden aan Deken Moussault bij zijn 25 jarig priesterschap, zijn zilveren jubileum dus. Nadat het verdween van het Koningsplein is het neergezet bij de paters aan de Wilhelminastraat maar heel zeker weten doe ik het niet... dat zoek ik nog uit...


DE LESTE MELLIKOPHALER



Vroeger gebeurde het vaak dat rond de tijd dat we s'morgens naar school moesten, zo rond half negen want de school begon on negen uur, dat er dan 'n platte wagen met lege kruiken te rug kwam van het melkfabriek.. De melkophaler was s'morgens vroeg al op pad gegaan om bij de boeren de melk op te halen en meestal stonden die kruiken al klaar langs de kant van de weg... hij moest ze dan oppakken en ze moesten op de platte wagen gezet te worden.
Als hij alle adressen as afgeweest reed hij naar het melkfabriek om de kruiken daar aan de buitenzijde van het gebouw af te zetten... verder werden ze door 'n systeem van de fabriek verder vervoerd.. Daarna keerde de man weer huiswaarts als hij de wagen met de lege kruiken die hij 'n dag daarvoor had gebracht weer op de wagen had gezet, en dan kwam hij door onze straat gereden richting Voordeldonk... De meest melkophalers hadden niet graag dat wij op de wagen klommem want vaak viel er 'n lege kruik af... maar wij hadden ook nog "un aander foefje"... We kropen onder de platte wagen en gingen op de achteras zitten en zo hoefde we niet te lopen... beetje gevaarlijk was het wel maar.. "so what". Hierboven heb ik nog 'n foto van de laatste rit van de Voordeldonkse melkophaler met paard en wagen... foto is uit 1965 van Piet de Boer die woonde als je bij Graard Janssen de hoek omging richting Rinkveld in de eerste boerderij aan de rechterkant. Op de kleine foto zie je de melkbussen aan de wegkant staan. Melk was voor de boeren vaak de hoofdinkomsten en iedereen had wel 'n aantal koeien... s'winters stonden ze op stal en in de zomer zag je ze grazen in het groene gras... Nu hebben we in Asten geen melkfabriek meer.. vroeger stond de fabriek ergens bij de Burg. Wijnenstraat, later in de Julianastraat en daar kwam ik vaak om "spuling" voor ons varken te halen. Spuling was het water vermengt met de melk die werd opgevangen bij het schoonmaken van de kruiken.. Ik had er altijd "unne gloeiende schurft an". De fabriek verkast naar de Heesakkerweg en er werd ook kaas gemaakt... Op de foto onder de fabriek toen hij nog aan de Burg. Wijnenstraat stond.. de zuivelfabriek de Oude Molen. Nu is alles verdwenen.. de melkboeren zijn weg en de kaaskoppen ook...




TRUG NOA DE KAPPERS



"Wittege ut nog"? De winkels van de familie Warnar met links waar je van die snuisterijen kon kopen en tassen en riemen etc... in het midden de kapsalon waar Chrisje en Caspar de mensen van "te veul hoar" afhielpen en rechts de sigaren en sigaretten wat tevens ook de ingang van de kapsalon was. Het lag zo tussen wat nu de schoenenwinkel van Sprenkels was en de shoarmazaak... zeg maar bij Jeuken en de ijssalon ervoor. Vroeger was de winkel en kapsalon aan de andere kant van de weg daar was alles even knus... weinig ruimte en hier hadden ze toendertijd plaats genoeg... Mooi om nog 'ns terug te zien...



DE VAN VALUS



Omdat wij vroeger vaak "op Vorreldonk lagen" zullen vele mensen van mijn leeftijd en zeker de oudere zich deze mensen nog wel herinneren.. Die waren dan ook echt speciaal: de drie gebroeders van Valen. Als je het iemand van buiten Asten zou vertellen dan zouden ze je als gek en leugenaar uitmaken en toch is het echt waar... Ze leefde niet volgens de normale regels maar door 'n aparte taakverdeling onderling, boerde ze gemeenschappelijk en door hun wijze van leven werden ze ook nog sterk en ook oud terwijl ze het met de hygiene helemaal niet zo nauw namen. Hun boerderij met bijgebouwen behoorde tot 'n eeuwenoude boerennederzetting gelegen aan de Achterbosch. Ik denk dat er op de wereld niemand zoveel spek heeft gegeten als deze drie vrijgezellen... ongelooflijk. Ik ken de voornamen van de drie niet, daar kun je me nog mee helpen. Kijk de plaatjes boven, dat zegt zowiezo al genoeg over hun wijze van kleden, eten en wonen. Onder de boerderij, die stamt uit 1800, en hoe de bijgebouwen er af en toen bijstonden... Als dit geen nostalgie meer is dan weet ik het niet meer..




PECH HEBBE OF TE SLAP

Misschien ben je dit wel vergeten maar toch was er ooit wel wat paniek in Asten, nouja niet echt paniek "mer we ware wel vurschote"... Ik neem je even mee terug naar 1966 naar de hoek Markt en Prins Bernhardstraat waar men nieuwe riolering aan het leggen was en nieuwe waterkolken aan bracht en daar ging het heel even mis toen. Omdat de gemetselde kolken nogal zwaar waren werd hiervoor de hulp in geroepen van Gerard van Kemenade die 'n grote kraan bezat en dit klusje wel even zou klaren.. het ging tot dan toe allemaal goed maar bij het optakelen van 'n echt grote kolk zoals je hier op de foto ziet ging het mis.. de kraan ging aan het kantelen en was niet meer te houden en met donderend geraas kwam de bovenkant van de grote kraan, de giek van het ding terecht op de winkel van Obbema (nu de Blokker) die zich natuurlijk 'n hoedje schrokken. Toch bleef het bij materiale schade, gelukkig. Veel Astenaren kwamen vlug nog 'n kijkje nemen voordat de graafmachine, hier rechts op de foto nog net zichtbaar, het gevaarte weer naar beneden en op z'n pootjes duwde.. pootjes? op z'n wielen in dit geval... Gelukkig had men er wel 'n foto van gemaakt want anders had ik dat hier niet met bewijs kunnen vermelden... Naast Obbema het pand dat heeft moeten wijken om de doorgang van de Prins Bernhardstraat naar het Ruttenplein te verwezelijken... "Gerard zal k wel un bietje zijn vurschote denk ik zo want ut is raar as owwen auto op zun zeij g ligge".


HOLLANDS TOTAAL VOETBAL

Dit keer in "Wittege Nog" iets heel anders... Volgend jaar is het alweer 40 jaar geleden dat we tijdens het Wereld-Kampioenschap voetbal in Duitsland in de finale net langs het net visten. Als de dag van gisteren kan ik me dat nog herinneren..
We hadden in de poule-wedstrijden flink uitgehaald tegen de landen die bij ons in de poule stonden.. van de drie wedstrijden werden er twee gewonnen, 2-0 tegen Uruguay en 4-1 tegen Bulgarije alleen tegen Zweden speelde we met 0-0 gelijk maar we werden eerste in de poule en West-Duitsland werd tweede in hun poule door te verliezen van Oost Duitsland. 26 juni tot 3 juli waren verschrikkelijk mooie dagen voor ons en heel minnend voetbal want in de volgende poule werden de gerenomeerde landen door onze jongens door de modder getrokken.. 26 juni vernederde we Argentinie door met 4-0 te winnen en op 30 juni hielpen we de Oost Duitsland aan 'n retourkaartje.. de laatste wedstrijd tegen Brazilie op 3 juli, die ook nog alles hadden gewonnen in deze fase van het WK, was beslissend en Nederland bereikte de finale door de Brazilianen met 2-0 af te troeven... Nederland moest in de finale aantreden tegen West Duitsland, het gastland. Ik herinner me heel goed dat mijn buurman kort daarvoor 'n prijs won in de staatsloterij en hij kocht 'n nieuwe kleuren tv.. wij hadden zwart-wit toendertijd en hij vroeg mij de wedstrijd in kleur bij hem te komen kijken... Geweldig.. Ik had wel mijn casette-recorder op opname staan en zou de hele wedstrijd opnemen, het geluid dus. Die 7de juli 1974 moest ik met The Secrets 'n dansavond spelen bij zaal Parkzicht in de St. Jozefparochie in Deurne en daar speelde we altijd drie liedjes zoals gebruikelijk maar ik zou steeds als we gingen pauzeren 'n stukje van de wedstrijd laten horen waar Nederland 'n goal maakte... toendertijd was dat best leuk... b.v. het doelpunt van Neeskens in de tweede minuut uit 'n strafschop.. Ik zag de aanwezigen s'avonds al weer mee genieten... Maar... helaas mocht het niet zo zijn want Nederland dat het hele tournooi het beste voetbal had laten zien.. door de wereldpers bestempeld als "het totaal voetbal", dat suprieure Nederland verloor de finale met 1-2 van de Duitsers. Mijn dag was kapot... zou ik s'avonds nog wel muziek kunnen maken?? Hoe kon dit toch gebeuren?? Juist in deze finale speelde de weergaloze Johan Cruijf zijn slechtste wedstrijd.. terwijl hij aan die wedstrijd zo goed was begonnen... Nederland kwam op 1-0 zonder dat de Duitsers de bal hadden aangeraakt... Snorverdorrie... ik voel me nog misselijk worden als ik aan die wedstrijd denk met die misselijkmakende "schwalbe" van Hulzenbein die 'n strafschop opleverde en de geluksgoal van Gert Muller.. Raar dat je als voetballiefhebber nog altijd terug moet denken aan die dag dat Nederland geschiedenis had kunnen schrijven... het mocht niet zo zijn... vier jaar later gebeurde het weer in de finale maar dit keer tegen Argentinie.. als Rob Rensenbrink in de laatste minuut die bal......... Leve Oranje...



Johan Neeskens, Ruud Krol, Wim van Hanegem, Wim Janssen, Wim Suurbier, Johnny Rep, Wim Rijsbergen, Robbie Rensenbrink, Arie Haan, Jan Jongbloed en Johan Neeskens...


HEILIGE LANDSTICHTING BEZUKE



Dikwijls gingen de schoolreisjes van de Vorreldonkse school naar 'n bezienswaardigheid... ooit wel 'ns naar 'n speeltuin of naar de zee maar meestal iets waar we ook wat van leerden. Ik ben ooit naar de Zuiderzeewerken geweest, daar hebben we op 'n boot gezeten en hiervan kun je de foto's nog terug vinden bij Klassefoto's. Maar een keer zijn we ook naar 'n uitkijktoren geweest en dit bezoekje was gekoppeld aan 'n rondgang in de Heilige Land Stichting. Hierboven zie je 'n ansichtkaart hiervan... gelegen tussen het groen heeft men 'n nabootsing gemaakt van hoe het er vroeger tentijde van het leven van Jesus aan toe ging en hoe het er toendertijd uitgezien moet hebben... Op zich best wel iets interessants maar ik denk dat juffrouw de Vent hier wel 'n hand in heeft gehad... die wilde zoveel mogelijk kinderen aansporen om priester of zuster te worden en dit was echt iets voor haar... 'n bezoekje aan het Heilig Land, al was het dan niet helemaal echt. Later toen ik 'n jaar of 24 was ben ik er nog 'ns terug geweest maar ik kon me er toch niet veel meer van herinneren.. dus ik denk dat ik tijdens de schoolreis ook niet erg opgelet heb... Ik weet dat men met schoolreis wel vaker daar naar toe is geweest... daarom? kun je het je nog 'n beetje herinneren? voor de geest halen?....




WIR WA VERDWENE



Veel Himmelse mensen kunnen het zich nog wel herinneren en denken met weemoed terug aan vroeger tijd.. toen alles nog was "as vruugeren tijd"... Op de foto de afbraak van het huis van Bert Hoefnagels (27) en van Jos Manders (25), met donderend geraas valled de oude muren om die door de slopershamer werden bewerkt. Op de achtergrond de gemeentekeet zoals wij dat noemden maar eerst als Boerenleenbank dienst deed.. Frans Ermers die nu op 27 woont heeft er veel tijd versleten.... "wir un stukske vruuger vurgoa"..


SUPERSTER UIT DUN HIMMEL



Ik ga nog maar 'ns even terug naar de tijd dat ons enige "tv-superstar"
Harrie van de Steen (84) een van de beste klokkengieters was die de Koninklijke Eijsbouts ooit heeft gekend. Ik weet niet hoe het er nu aan toe gaat maar vroeger gebeurde er veel met de hand... Waarom Harrie 'n tv ster is?? Ooit zag je hem bijna elke dag op tv met het reclame spotje van de Grolsh-bieren.. Vakmanschap is Meesterschap en dat was bij Harrie dubbel op want hij was niet alleen vakman... hij kon ook nog ontzettend goed overweg met de flesjes Grolsh bier... echt Himmels...


SCHONHAAWERS AASTE



Met dit plaatje moeten we weer heel ver terug... ik ben al van de ouwe garde van ik kan het me nog wel herinneren dat deze werkers er vroeger waren, gemeentewerkers die de goten schoon hielden en de rommel die er lag opruimden. Vaak waren dat ook de "hopen" die de paarden achterlieten en soms 'n hele tijd midden op de weg bleven liggen.. maar ook voer voor de vogels was... De foto is gemaakt in de Wilhelminstraat vanaf richting Someren naar "torrup" en links zie je het klooster van de missiezusters.. de Boerdonkse Zusters en hier links is de hoek van de tuin van de notaris en waar Vaes later zijn fietsenwinkel had... daarvoor Johanna Coolen haar meubelwinkel en ver daarvoor cafe Burgerlust gevestigd was... Mensen droegen toendertijd nog klompen en paarden waren er meer dan auto's...


SPULLEKES LOSSE



Ja bij dit plaatje moet je wel weer 'n heel stukje terug in de tijd... De vrachtwagen staat hier in de Emmastraat zo ongeveer ter hoogte waar de zijkant van de Rabobank is en Midas winkelcentrum begint. Helemaal links zie je de groentewinkel van Jan van Hoek sr. die naast zijn groentewinkel ook 'n viswinkeltje had en natuurlijk de "frietkroam" op de Markt. De man op de vrachtwagen is hier aardappelen en kistjes groente aan het lossen die werden opgeslagen bij van Hoek achter het huis en daar voor moest je door het gangetje lopen dat zijn ingang had naast de winkel, hier zichtbaar onder de reclameplaat van "gist", was de ronde boog met het poortje ervoor. De wagen staat hier geparkeerd voor de drukkerij van Schriks die daar toendertijd was gevestigd voor die vertrok naar het nieuwe pand aan de Burg. Wijnenstraat, nu inmiddels al weer gesloopt en plaats gemaakt voor het appartementencomplex... Residence Gutenburg. Later deed Jan van Hoek het visgedeelte weg en bracht er 'n automatiek in onder waar je in 'n klein halletje diverse snacks uit automaten kon trekken voor 'n kwartje. Jan van Hoek jr. (jaja die van cafe van Hoek) bracht groenten etc bij de mensen thuis "en d dittie p un brommurke m un rekske dur p"... en hij haalde soms halsbrekende toeren uit...


STERRIKEN BOM WEIJDE UM



Wittege nog?? Heel Asten liep uit voor 'n boom.. "jaja gewoon vur unnen bom". Maar het was niet zomaar 'n boom, het was de boom waar zoveel Astenaren zoveel herinneringen aan hebben. Nadat hij was geplant
werd hij mooier en groter en toen hij eenmaal groot was hebben ze rond om de stam 'n mooie ronde bank getimmerd waar de oudjes van Bartholomeus vele uurtjes met elkaar zaten te buurten... als het warm was lekker uit het zonnetje... maar niet alleen de oudjes, ook de moeders met kinderwagen vonden er even rust van het wandelen... Zondag 3 augustus 1980 werd zijn laatste dag, de nacht dat ook onze deken van Pelt overleed, dat maakt het ook nog extra bijzonder... Ik kan het me wel herinneren, ik was toen die dag net op de camping en het was werkelijk "noodweer"... De statige boom die toch altijd weer en wind had getrotseerd waaide met wortel en al uit de grond... takken braken af... jammer... Asten was 'n stuk nostalgie verloren, de statige boom hoorde bij Asten bij het Koningsplein. Lees ook mijn verhaaltje bij Vurhaltjes: 41-50, "Umgeweijt". Hierlangs de foto toen hij er nog stond en op de achtergrond zie je de oude school die rond 1955 is afgebroken, de foto is gemaakt vanaf de kerk richting Marktstraat.. toen was de bank dus al rond de boom geplaatst... Ik mag het eigelijk niet zeggen over de "liegbank" maar doe het toch..."Dr is me wa afgelgge"...


JOONG BOERE EN BOERINNE



Het is al weer lange tijd geleden en allang weer opgeheven.. Jaren terug was het de KPJ en dat was voor jongens en meisjes, vaak van boeren afkomst. Vroeger hadden wij de Rooms Katholieke Jonge Boerenstand (afgekort RKJB) en hier is nog 'n plaatje van die uit ons eigen dorp Asten, deze foto is gemaakt toen deken van Hout zijn 25 jarig priesterfeest vierde, dat was in 1950...
Heel Asten liep uit voor de feestelijkheden en de demonstraties die er ter ere van de deken op het programma stonden... Ik weet nog dat de dames van de RKJB aan reidansen deden en de mannen maakten pyramides... Daar oefenden ze dan maanden lang op en op 'n sportdag van de verschillende dorpen werden dan wedstrijden gehouden wie dat het beste kon... ook kringwedstrijden waren er waar ze aan mee deden. Het embleem van de KPJ (zie de afbeelding) was Cruce et Aratro: "met Kruis en Ploeg"... Toen ik speelde in het orkest The Secrets speelden we elke maand wel ergens in de buurt voor 'n KPJ op de zaterdagavond.. dansavonden werden er veel georganiseerd.. Boerdonk, Keldonk, Budel, Beek en Donk, Beringe om er maar enkele te noemen.. altijd bere-gezellig. Veel jongens uit Asten die ik ken, veelal jongens van Voordeldonk en op de Vorreldonkse school zaten, waren wel lid van de RKJB of de KPJ... Hieronder zo maar 'n paar plaatjes van wat ik bedoel met "pyramides" bouwen door de boeren en het "reidansen" van de boerinnen.




AAW BLOKHUT



Heb ik bij de plaatjes al 'ns aangegeven dat de zandweg naar het patersveldje begon aan de Wilhelminastraat, net tegenover de Boerdonkse zusters en die liep langs de tuin van de paters naar achteren. Je moest dan de Langstraat oversteken en dan zag je aan de linkerkant heggen etc staan en dat was het Patersveldje, 'n klein eindje verderdoor was de blokhut, het witte gebouw met het torentje. De foto is gemaakt vanaf de kerktoren en zie je Driehoekstraat rechtsonder, vandaar af kon je er ook naar het sportveldje en de blokhut toe. Linksonder op de foto is de tuin van de paters, dan zie je de Langstraat en verder heel duidelijk te zien het patersveldje en de blokhut... Later heeft men alles opgeruimd, de wegen verhard en men is er begonnen met woningbouw.. De straten met de "Camp" namen liggen daar nu, zoals Kesselcamp, Halcamp en Havercamp om er maar enkele te noemen.... Vele hebben goede herinneringen aan het veldje en de blokhut.


KIEKSKE REECHTING OMMEL



Links lag de kapsalon en de sigarettenwinkel van Warnar nadat ze eerst vele jaren aan de andere kant hun kapsalon/winkeltje hadden. Wie kan zich niet herinneren de bloemenwinkel van van der Loo met de wijnhandel erbij, je weet wel die winkel waar je bij binnenkomst 'n stuk naar beneden ging... En de kleine schoenenwinkel van Sprenkels nu 'n stuk verder gelegen... Aan de rechterkant naast het eeuwig leven waar de mooie woning plaats moest maken voor de schilderswinkel van Bakens... Gelukkig hebben we het mooie pand nog waar het Eeuwig Leven is gevestigd... 'n beetje voorbij dat restaurant is nu de parkeerplaats waar vroeger het cafeeke was van Franske Eijsbouts waar ik een van mijn eerste echte optredens had... vier dagen met Asten Kermis. Daar lag ook hun broodwinkel en ijssalon... met het open raampje.. ik zie er Thieu zijn hoofd er nog door steken om te kijken of er nog meer klanten stonden.... Nostalgie die je nooit vergeet... Dit is nog 'n plaatje van nog vroeger tijd..


KIEK OP DE SCHOLEN



Voor deze keer heb ik gekozen voor dit plaatje uit de begin jaren 70, toch weer 40 jaar geleden... Links de Bonifaciusschool gezien vanaf de Albert van Cuijckstraat en rechts er naast de Mulo en die laatste is alweer afgebroken en er staan nu op die plek alweer prachtige huizen... Op de foto zie je dat "de Jodessa" er ook nog niet was en ook die is weer weg... De twee-onder-een-kap rechts staan aan de eerste doodlopende weg links in de A.v.Cuijckstraat en daar achter nog net zichtbaar de rijtjeshuizen van de Lijntjesstaat..


MOIEN UITKIEK



Een prachtig kijkje op o.a. de Kerkstraat met het grote witte gebouw... d'n Trico van ter Strake. Je ziet links ook het oude patronaat waar vroeger alle uitvoringen werden gehouden nog voordat het groene uit hout opgetrokken Parochiehuis er kwam... op deze foto was het er nog niet, Bartholomeus was er wel en duidelijk zichtbaar.. Je ziet ook linksonder de oude begraafplaats en de tuin die bij het missiehuis behoorde. Verder naar achter zie je de Julianastraat met o.a. de bewaarschool Sint Jozef en de Mariaschool en middenboven zie je de Markt met de jongensschool en de kiosk en iets naar links op de Markt het oude Gemeentehuis van toen... Helemaal boven rechts zie je de woningen aan de burg. Frenckenstraat met daarachter de groenstroken waar nu zo ongeveer het park ligt...


SLACHTERIJ VAN KIMMENADE

In deze "Wittege nog" ga ik terug naar de tijd dat ik 'n jaar of 10 was. Ik moest bijna iedere morgen voor ik naar school ging naar de slager om vlees te halen voor ons avondeten.
Gelukkig zat onze slager kort in de buurt, maar slagers daar hadden we er nog al enkele van in Asten en ik zal ze nog 'ns voor de geest halen, nog voor dat de "supermarkt" z'n intrede deed. In de Wolfsberg hadden we slagerij Hoeben en in de mgr. den Dubbeldenstraat was de winkel van Poell/de Soeren, in de Burg. Wijnenstraat hadden we, vooraan waar later Tapmarin en 't Klokske hun cafe hadden en ver daarvoor Willie Beks zijn bar opende, slagerij Custers. Als je verder de straat in ging had je halfweg de slagerij van Mikkers liggen en 'n andere Mikkers had 'n slagerij in de Emmastraat waar nu ons postkantoor is. In de Burg. Frenckenstraat was 'n slagerij van Driekske van Kemenade maar waar ik het over heb is de slagerij van Pietje van Kemenade. Op de open plek daar naast had Gerard van Kemenade zijn auto's staan en wrakken liggen en daar kwam later de ACA van Dolf Custers, naast schilder Beks en aan de andere kant van de slagerij was de klompenmakerij van den Heuvel. Ik moest bij Pietje van Kemenade altijd gehakt gaan halen en pakjes california soep want royco daar waren ze bij ons niet zo kapot van. Na Pietje kwam zoon Wim erin. Ik heb al alles afgezocht naar 'n foto maar helaas nooit gevonden en nu heb ik er toch eindelijk eentje waarop 'n boog staat voor de deur van de winkel ingang met "welkom thuis" erop die er neer was gezet voor zoon Rinie die terug was gekomen van Indi. Toch is duidelijk te zien door het winkelraam dat er iemand bezig is achter de toonbank, waar de weegschaal altijd duidelijk zichtbaar centraal stond. In de deuropening Rinie en de vrouw die altijd in de winkel te vinden was: Anna van Kemenade, "de vrouw van de slachter"...



Hierboven 'n plaatje zoals het winkelpand van toen, er nu uitziet, dat witte huis met ernaast het opgeknapte huis van klompenmaker van den Heuvel en iets verderop "de vijf gebooij".... en aan de rechterkant wat nu "In de Brouwerij" is. Daarnaast 'n plaatje gemaakt van achter de slagerij richting straat, waar Gerard van Kemenade zoals ik eerder aangaf, zijn auto's neer had gezet. Je ziet er tegenover nog 'n deel van het gebouw van brouwerij de Hoop, later brouwerij Astein van Eijsbouts... dat stukje gebouw met die ronde venstertjes staat er nog altijd, ook te zien op het andere plaatje.....


INDUSTRIETERREIN AASTE



Veel mensen kunnen het zich nog wel herinneren, als je achteraan in de Lindestraat was op de hoek met de Molenstraat, stonden daar nog geen huizen en ook als je rechtsaf draaide het Industrieterrein op... de Industrielaan in dan stonden er rechts die blokken huizen nog niet. Tentijde van de Picus, zoals je ziet hier op de foto stond er alleen het huis van hun bedrijfsleider er, het grasveld was de wei van "ut pert van Bert de Vlm". Rechts de drie loodsen waar Picus haar sigarenkistjes en sigarenkokers fabriceerde en daar tegenover had Piet van Helmond, die 'n prima bouwbedrijf runde, er zijn deuren en kozijnenfabriek gevestigd. Later kwam daar de Saffier zitten met z'n lamellen en nog later Montapas... Picus, dat voor het grootste deel uit hout was opgetrokken brande op 'n dag helemaal af en werd de productie voorlopig helemaal maar het moederbedrijf in Eindhoven overgeplaatst. Alles werd toch weer herbouwd, toch vertrok Picus later in z'n geheel naar Friesland...


CAFE DE VOS IN HEUSDEN



Vroeger deden wij alles met de fiets, tenminste toen we wat ouder waren want ik weet goed dat ik als menneke van 10 jaar helemaal nog nooit had gefietst, laat staan zelf 'n fiets had. Toen we ouder waren gingen we met jongens uit de buurt altijd met de fiets Limburg in... We fietsten naar de speeltuin naar Elsendorp, naar het oorlogsmuseum in Overloon en ook naar het Leudal, naar de Leumolen net Meijel voorbij. We fietsten dan van Asten richting Heusden, langs het caf van Toon Janssen. Als je verder rechtdoor reed dan kwam je ook nog ergens langs 'n cafeetje, het cafe de Vos, 'n stuk voor het vuilnisterrein dat tegen de grens van Meijel, Limburg lag. Het cafe was tegen het woonhuis/boerderijtje aangebouwd en was opgetrokken uit groene planken dat herinner ik me nog wel. Ik ben zelf nooit binnen geweest maar we stopten er wel 'n keertje om 'n ijsje te kopen. Hier nog 'n foto van het cafe dat veel ouderen zich nog wel zullen herinneren... nostalgie van de bovenste plank.


NOG UNNE BEKEENDE MELLIKBOER



Deze keer 'n wandelingetje met 'n paar bekende personen uit Asten waar ik graag wat van wil laten zien, als we het hebben over melkventen dan komen wij Himmels mensen altijd als eerste bij Toon van der Steen uit, want dat was "onze melkboer". Toch zijn er meer bekende melkboeren geweest, rechts hier is de zoon van de man links en toen nog ventende met 'n losse kar. Cor van Goch is die melkboer die het "vak" leerde van z'n vader hier links. Ik kan me nog herinneren dat het melkfabriek "de oude molen", in de Julianastraat was en dat de boeren met paard en platte wagen hun melkkruiken daar naar toe brachten en later weer met lege kruiken terug naar Vrreldonk reden om de kruiken weer bij de boeren af te geven... Vaak gebeurde dat al voor half negen s'morgens en als ze naar Voordeldonk terug voeren dan "liften" wij op de wagen mee zodat we niet naar school behoefden te lopen... D'n hillen Himmel h wel us ooit unne keer m znnen boer meegelift.. schnen tijd...


FONTEIN VAN WIJNEN



Een van de mooiste dingen die Asten ooit rijk was is het prachtige fontein dat stond op het Koningsplein en waar wij als kinderen vaak lange tijd naar stonden te kijken. Helaas heeft het door de vernieuwingen plaats moeten maken en ook omdat de jeugd vaak vernielingen aanbracht. Het fontein op het plein werd daar neergezet als kado bij het zilveren ambstjubileum van burgemeester Wijnen in 1935 en op de rand staat: 1910 6 april 1935 W.J.M. Wijnen. Op het Ruttenplein staat zo'n zelfde fontein maar is 'n replica van het orginele.. Het fontein was dus het geschenk van de bevolking van Asten aan burgemeester Wijnen die, zoals je wel weet, 1944 samen met burgemeester Smolders van Someren gefusilleerd op de grens van Brabant en Limburg langs de Zuid Willemsvaart waar 'n gedenksteen staat en ieder jaar op 4 mei met de dodenherdenking bloemen worden gelegd... Het was 'n mooi fontein en vele mensen waren naar de aanbieding en onthulling gekomen...


AAW WINKELS EMMASTROAT




Ik heb vandaag 'n heel stel boeken gekregen van Piet van de Goor, die vlak bij mij in de buurt woont, en daar zitten zo'n ontzettende mooi "pltjes van vruuger bij" en het eerste wilde ik hier al meteen neer zetten omdat ik het echt speciaal vind... Het was toen op de hoek van de Kleine Marktstraat en de Emmastraat dat de oude winkel van "smid" van Bussel naast Hoes lag, daar in het hoekje met al die gasflessen voor de deur, met daarnaast de Vivo-winkel van Willem Beks en daar weer naast de kapsalon van Thieuke van Nistelrooij. Dan zie je de winkel van de muziekfontein, vroeger Jan van Bussel z'n bloemenwinkel. Dan het stoffenwinkeltje van "Wies Vissers" waar later Henk Caris zijn "Ketelke" begon... Dan woonde er kleermaker Lorant en kapper Jan Keessen, dat was trouwens mijn kapper toen ik klein was... en ook nog 'n hele goeie ook.. met daarnaast de grote woning met de ingang van Busonderneming van Asten... Dat is nog 'ns nostalgie...


DOKTER JANSSEN

Een man die vooral de ouderen denk ik allemaal nog wel kennen. Hij was vroeger onze huisarts, dokter Janssen. Hij woonde in de Wilhelminastraat en
was 'n zeer geliefd persoon... rustig, netjes en hij was 'n goede huisarts.. "dun dokter" zeiden wij altijd.. Later is in zijn plaats dokter Kuijpers gekomen die de praktijk en woonhuis ook op die zelfde plaats had. Volgens mij was iedereen in d'n Himmel wel bij dokter Janssen.. de rest was bij dokter Schellekens. We hebben nog al 'ns mee met dokter Janssen te maken gehad.. vroeger had ik exzeem onder mijn voeten en dan moest ik er met ons moeder naar toe op de fiets, ik achterop. Je kon aan de zijkant binnen en in het gangetje had je links de praktijk waar de dokter je hielp en de assitente de pillen en zalfjes klaar maakte, 'n losse apotheek hadden we toen nog nooit van gehoord. Aan de rechterkant was de wachtkamer en daar waren tegen de zijkanten banken gemaakt waar je kon zitten en ook in het midden stond 'n dubbele bank waar je zeg maar, met de ruggen tegen elkaar kon zitten. Het was er vaak erg druk... toendertijd was wachten echt geen lolletje. Tegenwoordig maak je 'n afspraak en ben je meestal binnen 20 minuten aan de beurt maar vroeger was dat niet en zat je soms wel 1,5 uur te wachten... "ja de moederkes han ut ok nie hendig".... Maar om terug te komen op de dokter... Toen ik dat exzeem had plakte dat verband altijd aan m'n voeten vast en als ik daar kwam hadden we dat thuis eerst met warm water losgeweekt, als we dat niet deden dan trok d'n dokter dat verband er met 'n ruk af... het was of je dood ging... echt waar, maar hij zorgde wel goed voor de Astense mensen, dokter Janssen, beweldige man. Ik herinner me dat ons moeder achter het huis was gevallen en d'r been of enkel had gebroken.. ze werd toen boven op 'n slaapkamer gelegd en dokter Janssen kwam en toen moest taxi Janssen van de Heesakkerweg komen en moest ons moeder weer naar beneden maar ze kon niet goed bewegen want dan kermde ze van de pijn... dokter Janssen hield toen haar been vast en Frans Janssen sjouwde ons moeder in 'n soort houtgreep van boven af... heelmaal alleen, "die mens waar zo sterrik as un pert".. dokter Janssen moest er wel met lachen.. ons moeder niet zo... Hier 'n foto van hem en de foto zoals het er vroeger uitzag waar je binnen moest, aan die zijdeur.. het lage deel van het pand was de praktijk. Waar je links die ruitjes ziet was de wachtkamer...


ZANGER LEON GREGOR

Deze keer in "Wittege nog" iets heel anders, nu 'ns geen gebouw of 'n oud Astens ding, nee dit keer over 'n persoon. Misschien zou dit bij de "muzziek" thuis horen maar omdat ik geen uitgebreid verhaal heb en alleen maar even wil na gaan of je het nog wel weet, plaats ik dit hier. We gaan terug naar de jaren zeventig.. toen was er in Asten 'n jongen met 'n prachtige stem, dat vond ik toen al en nu nog... ik was zelfs 'n beetje jaloers want ik speelde in 'n bandje en die jongen had gewoon alleen veel aandacht en succes... waar ik het over heb? Leon Gregor... tja en wie is dat dan wel? Leo van Bussel, de man met die prachtige stem die bij Pro et Contra de zang voor zijn rekening neemt. Hier zal ik later nog 'n stukje over schrijven, over deze Astense cabaretgroep, ik wil het nu hebben over de tijd dat Leo zijn zanglessen nam en zijn eerste singletje uitbracht: "M'n vrienden" met als keerzijde van de plaat "Carolientje". Misschien zeg je nu.. och ja, dat weet ik nog wel... maar vele weten niet dat hij op enkele LP's van toendertijd ook te horen was met 'n paar 'kuvvers". Daarom heb ik van die drie liedjes 'n mixje gemaakt en als je hier naast op het platen-hoesje klikt zal je die te horen krijgen.. "Als de rook om je hoofd is verdwenen - Pappie loop toch niet zo snel - Jan Klaassen de trompetter". Later zal ik terug komen met dat verhaal over Pro et Contra.. Hieronder zie je 'n paar hoesjes van elpees waarop Leo te horen is (nog altijd te koop via internet). Nog altijd zoek ik de liedjes van toen op, maar ook die van Pro et Contra.. google maar 'ns op www. en je vind de mooiste liedjes in Astens dialect gezongen door Leo van Bussel... gewoon van Bussel, Gregor? die naam vond ik toch al niks....




ONZEN EIGEN VOSSENHOEK



Aan dit gebouw heb ik en met mij nog heel wat Himmelse jongens en meiskes meer, ontzettend goeie herinneringen. Toen ik met m'n 14 ging werken (48 uur per week) begonnen Thieu en Mien Vossen in Asten de eerste echte bar... alleen de zijkant zag er wat anders uit want bij het meest rechtse venster was toendertijd nog 'n raampje wat je open kon schuiven en fungeerde als afhaalloket voor de frites etc... De fritesoven stond gewoon achter de bar.. tegenwoordig zou dit niet kunnen van de warenwet want de glazen waaruit we onze biertjes dronken werden door de baklucht etc wel wat "vettiger" maar daar gaven wij niks om. Je kon er binnen ook eten, ze hadden er 'n jukebox, je kon aan de bar zitten op krukken of aan 'n tafeltje zitten. Het was er altijd gezellig druk alleen het probleem was dat ik gezien mijn leeftijd eigenlijk niet binnen mocht maar met de hulp van onzen Huub, onzen Theo en onzen Henk ging dat toch want die zeiden dan dat ik onder hun begeleiding was... Het waren geweldige tijden daar en gezellig ook... 'n grote pils koste toen 35 cent en 'n flesje Dortmunder 2 kwartjes... Op de foto zie je dat het toen Astens Eethuis was geworden, toen zaten Thieu en Mien er al niet meer in... Ik kom daar later op terug met 'n paar verhaaltjes..


VEURAN IN DE PRINS BERNHARDSTROAT



Dit is echt lang geleden maar ik meen het me toch nog vaag te kunnen herinneren, het Vege-winkeltje van van Bussel op de hoek van de markt en de Prins Bernhardstraat met daarnaast de fietsenzaak van Verdijsseldonk waar je, zoals je ziet, ook benzine kon kopen... De Vege winkel werd groter en toen Jan van Bussel stopte kwam er 'n kapsalon in, nu is er Randstad Uitzendbureau. Verdijsseldonk is afgebroken en daar begint het winkelcentrum van Frans van der Loo... Mooi om nog 'ns terug te zien...


FIETSENHANDEL VERSTAPPEN



Niet alle plaatjes die ik heb zijn van d'n Himmel maar ik vind het wel leuk "um de plekskes nog us te loate ziej van vruuger" en ik hoop dat jullie er ook zo over denken. Dit plaatje komt uit de Emmastraat, zo'n 70 meter verwijderd van d'n Himmel want dit is de fietsenzaak van Jantje Verstappen met ernaast in het zelfde pand naaimachine handel van den Berken, zoon Theo Verstappen nam de zaak later van z'n vader over. Ja klopt, dat is alweer lang geleden, kijk ook maar 'ns naar het model auto wat er voor de deur staat, Theo bouwde er later 'n prachtige nieuwe winkel met werkplaats, die er nu nog steeds staat, 'n klein stukje voorbij Jan Eijsbouts zijn "in de Brouwerij"... Nostalgie van de bovenste plank..


NOSTALGIE VAN AASTE



Een van de mooiste en "awste platjes die ik heb van de Mert in Aaste is ditte platje". Met rechts het oude raadhuis met z'n trap met omheining, dan de straat oversteken krijg je het pand waar later Eijsbouts kleding was gevestigd, de ABN-AMRO bank, fotozaak en kapper en nog meer, toendertijd was er het cafe van Piet Hoefnagels. Waar je de muur ziet staat de blok waarin nu cafe Markt 6 is gevestigd. Het volgende pand was vroeger van Hoes Bakkerij maar daarvoor cafe/bakkerij de Louw - Arts. Dan kwam je in de Nieuwstraat wat nu de Emmastraat is en op die hoek waar van Bussel zijn winkel had was vroeger Willem van Bussel z'n smederij waar je ook paarden kon laten beslaan. Het prachtige huis waar in mijn tijd Beks de Vivo zat was eerder de fourniturenwinkel van van Deursen.. Waar nu de chinees is zie je, nu nog net rechts onder de boom 'n raam, daar was eerder Thieuke van Nistelrooij z'n kapperszaak en voor die tijd Ant Rijnders die pofferopmaakster was, dat bestond toen nog. Naast de school, links achter de boom de brood en koek fabriek van Sjang Hoefnagels.. en dan de prachtige school waar mister ten Haaf het eerste hoofd was. Waar de houten wielen staan was de smederij van Brosie Bakens... van de kinderen op de foto weten we helemaal niks... "Wa waar Aaste toch schon"...


AATESE GISTELUKKE

Omdat de scholen in Asten vroeger allemaal Rooms Katholiek waren en wij zowat allemaal de eerste en de plechtige Communie deden, in de klas moesten bidden voor de les begon, juffrouw de Vent ons probeerde priester,
pater of andere geestelijke te maken en elke vereniging ook 'n geestelijk adviseur had... wil ik enkele van die geestelijke laten zien die in mijn en misschien ook wel jullie leven 'n rol speelde. Misschien de ene wat meer als de andere maar voor mij waren deze toch wel de belangrijkste.. onderaan in het midden Kapelaan Kamp en rechtsonder deken van Hout. Links boven kapelaan Vogels en rechtsboven deken van Pelt. De belangrijkste voor mij was kapelaan en later pastoor geworden, Jan de Kleijn boven in het midden. We hadden niet alleen godsdienstlessen op school van hem, ook bij Jong Nederland maakte we hem mee en als we repetitie hadden van ons JN-koortje dan was hij vaak aanwezig.. Later toen ik ouder was mochten we hem heel vaak begroeten op de bijeenkomsten van de KAJ, later KWJ en toen Annie en ik trouwden in 1971 was hij inmiddels pastoor in onze Sint Jozefparochie en trouwde hij ons in de noodkerk... Het was toen nog normaal dat je samen voor je trouwde enkele bezoekjes aan hem bracht en dan werd je verteld van je verplichtingen in het huwelijk etc etc., niet erg interessant maarja het moest nu eenmaal. Na zijn dood is er terrecht 'n hof naar hem vernoemd... Pastoor de Kleijnhof, hier vlakbij waar ik woon en ik altijd nog terug denk als ik er langs fiets of rij, aan de tijd die we met hem mochten doorbrengen, ook op kamp van JN en de KWJ... 'n fantastische man..


ONS GEMINTEHUIS

Ik heb al vaak aangegeven dat Asten-trrup zo vaak is veranderd en elke keer vind ik het toch mooi om nog 'ns te zien hoe het toen ook weer was.. Wittege nog? dat d'r geen aanbouw stond en we ook veel plaats hadden om onze auto neer te zetten zonder 'n schijf te hoeven zoeken in een van ons vakjes in d'n auto.. Wittege nog? De telefooncel waar druk gebruik van werd gemaakt op de Mert want de mobieltjes moesten nog worden uitgevonden... Wittege nog dat de bus nog in trrup stopte? Dat we bij Jan van Hoek voor de deur konden instappen of 'n klein beetje verder door zodat er twee bussen tegelijk konden staan om naar Helmond (via Lierop), naar Deurne (via Ommel, Vlierden en de St Jozef), naar Eindhoven (via Someren, Heeze en Geldrop) of naar Weert (via Someren, Someren Eind en Nederweert) te kunnen reizen. Nu is er soms 'n buurtbusje... de rest gaat allemaal met eigen auto's... De BBA zullen we nooit vergeten... Vergeten doe ik die bloembakken ook nooit meer en dat vluchtheuveltje zal ook wel nooit meer terug komen..Asten veranderd.. maar gelukkig zijn er nog foto's waarop we kunnen zien "hoe't vruuger waar, die loat ik ow dan k gr ziej"...


DE "BRAK" VAN TOON VAN LOON

We gaan nog 'ns even terug in de tijd... iets wat vele Himmelse mensen zich nog wel zullen herinneren want in 1948 werd er achteraan in de Hemel 'n barak
gebouwd, hiervan zouden er twee komen in Asten, met het huisnummer 88, helaas heb ik altijd gedacht dat Toon van Loon met zijn familie, huisnummer 90 hadden dus dat moet ik nog overal veranderen op mijn website. De woning van de familie van Loon werd ooit door brand verwoest en ze namen zolang hun intrek bij Toon van der Steen (84), de melkboer.. en toen besloot de Gemeente Asten om twee barakken te gaan bouwen, eentje op Ostade (op de plek tegenover de huishoudschool die later werd gebouwd) en eentje dus in de Hemel... Klik hiernaast op het plaatje en je ziet de aankondiging door de gemeente, dan zie je die ook groot en goed leesbaar. Hierboven zie je 'n tekening van de platte grondjes van de twee barakken, waar ze precies kwamen liggen. Op het plaatje hiernaast daar zie je nog dat ze werden aangesloten op de elektriciteit maar de watervoorziening was 'n waterput achter hun huis... als we bij van Loon aan het spelen waren "tufte we wellus stiekum in de put"...




AAW TRAMSTASJON

Om dit te herkennen moet je al echt oud zijn want het is het tramstation van Asten dat vroeger was gelegen aan de Prins Bernhardstraat en via Ommel mensen en goederen naar Helmond bracht. Ik ken hier helemaal niks van terug dus de mensen die het nog weten zijn zeker ouder als ik. De lijn werd op 23 mei 1906 geopend door de Tramweg-Maatschappij Eindhoven-Geldrop (TEG) als verlenging van de tramlijn Geldrop - Helmond. Uiteindelijk kwam de lijn in handen van BBA. Daarna werd hij, net als veel andere tramlijnen, vervangen door een busdienst. De lijn werd op 15 mei 1935 gesloten. Daarna is de lijn opgebroken.. Gelukkig hebben we toch nog 'n paar oude foto's hiervan.... De foto is genomen vanaf de kant waar nu cafe Zwagers ligt richting Ommel.. links achter het de tram staan de huizen vanaf het Boerenbondsgebouw van vroeger richting Rotonde bij de Formido....


JONGUSSCHOOL VAN VRUUGER



De mooiste pltjes die er kunnen worden "geschoten" komen vaak van 'n plek waar je normaal niet komt en zodoende van bovenaf kunnen worden genomen en dit is zo'n plek/plaatje want hij is gemaakt vanaf de kerk en je ziet 'n deel van het Koningsplein van vroeger met wat gebouwen. Je ziet ook het Heilig Hartbeeld wat jaren het plein sierden maar daar kom ik later nog op terug.. Net voor het pleintje zie je wat vroeger 'n school/bijeenkomst plaats was en later als fabriek dienst deed, ik weet nog de dag dat het werd afgebroken en 'n man er verongelukte onder 'n omvallende muur. Hij was de verloofde van een van de dames van Heugten (37) die in d'n Himmel kleding maakten voor andere mensen. Net achter de school in de Marktstraat was de rookwarenwinkel van Marinus en Jet van der Loo, ik moest daar iedere zaterdag voor mijn vader sigaren gaan halen, Hofnar en Douwe Egberts zilvershag met mascotte vloetjes die toen 9 cent kosten...


PROTESTANTS KERRIKJE LINDESTROAT

Op de hoek van de Prins Bernhardstraat met de Lindestraat staat dit mooie kerkje, het Nederlands Hervormde Kerkje waar vroeger 'n mooi Pleintje was maar door de vernieuwingen, allemaal anders is geworden. Nu staat het te koop en misschien wordt het straks wel 'n winkel of 'n accountentskantoor, 'n supermarkt of 'n cafe... wie zal het zeggen. Men zag het al 'n beetje aankomen.. de St Jozefkerk is al geen kerk meer en ook de protestanten maken steeds minder gebruik van hun kerk en kunnen makkelijk met Someren samen gaan. In Someren-Eind gaan ze de kerk die in 1951 is gebouwd helemaal afbreken en er komt 'n multifinctioneel gebouw staan waar nog wel 'n plek is gereserveerd voor de kerkgangers... Als je de Lindestraat in loopt moet je uitkijken niet te worden aangereden want het is de doorgang geworden naar het parkeerterrein naar de winkels aan het Ruttenplein. Ook het Simons-pijke dat liep vanaf de Burg. Wijnenstraat en uitkwam aan de Lindestraat waar je dan langs het kerkje moest lopen.. Veel jongeren maakte gebruik van dit pijke om binnendoor in de Burg. Wijnenstraat te komen, maar ook in het donker was het er soms erg druk :>)). Gelukkig is het kerkje er nog altijd en ook de muur vanaf het kerkje naar de woning waar vroeger de dominee woonde is opgeknapt... Op de foto zie je de bomen nog van toen aan beide kanten van de weg, het zou beter Lindelaan genoemd kunnen worden toen want door de bomen leek het 'n echte laan en de Lindestraat was ook nog zandweg...


SUPERMARKT OP UT KUNNINGSPLEIN

Dit zal iedere Astenaar zich zeker nog wel kunnen herinneren.. Anneke de Bruijn in d'r eigen "supermarkt" op het Koningsplein.. prachtig plaatje maar dat kan ik niet zeggen van de bouwval die er nog staat en nu zou dan eindelijk de ouwe smerig uitziende rommel worden opgeruimd maar nu las ik weer dat het langer gaat duren want we hebben zoveel regeltjes dat blijkt dat er ergens weer niet aan voldaan is en we weer langer moeten wachten. We hebben in Asten de mooiste school van heel Brabant afgebroken je weet wel dat prachtige gebouw waar nu de Hema staat en daar hoef je niet veel papieren rompslomp voor te hebben... en die vieze smerige gebouwen blijven maar staan daar, 'n aanfluiting voor ons eigen Asten... En dan zag ik ook nog iets van monumenten zorg of zoiets, "mr mens loat me nie lache"... ik heb het niet allemaal gelezen want daar word je echt niet vrolijk van maar dat wij in Asten iets speciaals hebben dat is zeker, dit is werkelijk iets unieks, dat hebben ze nergens: "Unnen afval hoop midde in trrup en ge moet ut mer schon veine".


STALE BEDDE VAN DUN DICO

D'n Himmel heeft van die dingen die je nooit meer vergeet, neem b.v. de IJzergieterij van Franske van der Velden dat stond op de plek waar nu o.a. Jos Brabers woont, je weet wel die blokken van twee. Astense mensen zullen zich ook de andere fabriekjes nog wel herinneren, neem bijvoorbeeld d'n Huls, d'n Trico en d'n IJzeren. Op de plaats waar nu Pesos is en de electro-winkel was vroeger d'n Dico, daar maakte ze stalen bedden. Toch neem ik jullie even mee naar de Julianastraat op de plek van de ouwe bewaarschool want daar tegenover lag d'n Elephant en ik denk dat iedereen dat zich nog wel herinnert. Langs de fabriek was de doorgang naar de opslag van bouwbedrijf van Cor Waals en daarnaast in de bocht lag de winkel van Verdonschot waar je o.a. overals en werkbroeken kon kopen en dan daar aan vast de sigarettenwinkel van Bekken - Ceelen. Bij Elephant (eigenaar van Heugten) maakte men vroeger fietsjes en glijers maar door de tijd werd het minder en ging men over tot het maken van poppenwagens.. Verschillende mensen uit Asten en Someren vonden daar hun werk maar helaas heeft Elephant het ook niet kunnen overleven.. Van Heugten begon later in de Bewaarschool 'n electrozaak. Hiernaast heb ik nog 'n foto van mensen die in de fabriek van Elephant aan het werk waren. Je ziet de frames voor de glijers en toendertijd was niet alles computer gestuurd en moest men elk onderdeel nog met de hand in de daarvoor bestemde machines brengen om ze op maat en in de juiste vorm te krijgen... Tja, als tegenwoordig in 'n autofabriek komt staan er 'n paar mensen die de robots via de computer aansturen een verder zie je bijna niks geen handwerk meer.. het voordeel van 'n computer is dat ze niet moe worden, dag en nacht doorgaan en precies doen wat je ze ingeeft... het nadeel?? steeds minder mensen vinden werk omdat er geen zowat geen mankracht meer aan te pas komt..


KRANT UIT 1963



Dit was 'n zwarte dag in de geschiedenis en ik kan het me nog herinneren als de dag van gisteren. 1963, ik was 18 jaar, we woonden toen al twee jaar in de Rozenstraat en op het moment dat het ons ter ore kwam was ik bij de KAJ in het verenigingsgebouw aan de 3de St Jozefstraat op d'n hoek met de Houtstraat, het was op vrijdagavond. "Efkes worde ut doar stil"... raar toch, zover weg en toch raakte het ons ook tenminste zo heb ik dat ervaren. Als je dan later de mensen hoort die onderzoek hebben gedaan en dat er 'n man levenslang achter de tralies zit voor iets anders en die doodgemoedereerd verteld dat hij het gedaan heeft en met 'n glimlach op z'n gezicht in geuren en kleuren verteld wat er gebeurde, alsof hij er ook nog trots op was... Dan denk je... heeft die man nog wel recht op leven?? Echte 'n rare ervaring voor iets wat wij never meer zullen vergeten. Dit is 'n deel van de krant van 23 november 1963 zoals die toen haar voorpagina had: de Oost-Brabant. Een der zwartste dagen die ik ken.


GROETEN UIT AASTE


Het is nog niet echt heel erg oud maar iedereen zal zich dit niet meer kunnen herinneren en dan bedoel ik alle foto's zoals die op deze pachtige kaart met "Groeten uit Asten" staan. Het kijkje in de Marktstraat is wel wat anders geworden, onze kasteelruine, het raadhuis is ook wel wat anders en het st Jozefplein is wel zowat hetzelfde gebleven en toendertijd de trots van ons dorp. In het midden het kijkje op ons Centrum met de jongensschool en hotel van Rooij en in het midden de school die later voor diverse dingen werd gebruikt, met daarvoor het Heilig Hartbeeld... bovenaan zie je nog de open plakken... "Aaste is groot geworre zoonder d we dur zelluf erg in han".... Toch blijft 't mijn eigen mooi Asten...


MEULE AN DE LOGTENSTROAT

Je moet al wel zo boven de zestig zijn om je dit nog te kunnen herinneren want dit is de molen van de Logtenstraat en dit is 'n foto van de achterkant met daarnaast de achterkant van de boerderij van van Seccelen. Recht vooruit is de woning van Sjang van Rooij toen er nog geen bomen en heggen omheen stonden. Wat dit weggetje dan wel is?? Tja al weer erg oud en misschien niet te geloven maar toch is het de Tuinstraat waar op de plek van de boerderij nu reisbureau Trips ligt. Aan de linker kant 'n beetje verder terug waar vandaan de foto is gemaakt lag de bakkerij van Tieske van den Heuvel die z'n winkel had in de Burg. Wijnenstraat. Ik ben er vaak doorgelopen want als bij ons "de mik op waar" moest ik die gaan halen bij Tieske in de bakkerij.. Als je rekend vanaf de plek van de fotograaf en dan weer richting dorp zou gaan kwam je uit bij het winkeltje van van der Loo en de kledingwinkel van van der Zand... later is laatstgenoemde helemaal verbouwd en enkele jaren geleden is het helemaal afgebroken. Het was tegenover Mietje Mennen...


HIMMELSE PRINSEN VAN DE KLOT


Het carnavalsgebeuren draait weer op volle toeren, overal zijn er zittingsavonden en worden en wekelijks in de regio nieuwe prinsen en prinsessen gekozen en natuurlijk ook de bruidsparen voor de boerenbruiloft. Ik heb hier wel 'n heel mooi plaatje wat d'n Himmel betreft en z'n prinsen bij de Klot. Het is alweer 27 jaar geleden dat Henk van Rooij (84) prins was en dat was dus in 1985 en in 1990 viel de eer te beurt aan Toon Hoefnagels (27). Met de afbraak van de oudere huizen en het verschijnen van nieuwe woningen is Marcel van Oosterhout (10) ook Himmelbewoner geworden en was prins in 1987. Mooie bijkomstigheid: in 1988 was Hans van Gorp prins en dat was onze buurjongen uit de Rozenstraat waar wij naar toe verhuisden vanuit d'n Himmel...


STROHULZEN VAN JOHAN VAN GOCH


Voor ons Himmelse mensen was dit vroeger belangrijk gebied.. want dit is de foto van de strohulzenfabriek van Johan van Goch en daarachter de grote koren en tarwe velden waar we veel speelden. Onder links op de foto de opslagloods die nadat die was afgebrand 'n grote nieuwe loods verscheen met 'n hoge gevel muur waar we met ballen fijn tegenaan konden trappen of gooien... achteraan zie je nog 'n huis en 'n boerderij gelegen aan de Bergweg met helemaal rechts de Polderweg... Als ik van ons moeder stro moest gaan halen voor het varken moest ik me melden op het kantoortje waar je dat zwarte raam ziet naast de ingangsdeur... daar zat dochter Leentje.. daar moest je ook afrekenen... hoeveel dat weet ik echt niet meer...


DUN TRICO ENZO


Wanneer je bij de oudere bent van tegenwoordig is nostalgie voor velen belangrijk en men denk er graag nog aan terug... Wittege nog?? in deze rubriek laat ik je foto's etc zien van vervlogen tijden en ook dingetjes die met Asten te maken hebben. Dit is 'n foto die gemaakt is denk ik vanuit een van de hoogste punten van het liefdesgesticht Barthelomeus, met vooraan de schoorsteen en links daarnaast een van de gebouwen waar de Elephant gevestigd was en het geeft je verder 'n kijkje op "d'n Trico"... In het midden vooraan het huis van Verkouteren en daarnaast de witte kantoren van d'n Trico.. verder naar achteren kun je het sint Jozefplein ontwaren, "d'n Bult" met in het midden op de foto de woning die in de eerste sint Jozefstraat ligt. Rechts 'n paar huisjes van de Houtstraat met daar net boven twee blokken die er nog steeds staan in de Wolfsberg... Achter de witte kantoren zie je de grote schoorsteen die hoorde bij Tricotage fabriek ter Strake..... Als je goed kijkt kun je nog wel meer punten herkennen denk ik....


CAFE EIJSBOUTS OP DEN HOEK

Wie "ons Aaste 'n bietje knt" zal dit ook wel nooit vergeten, het cafeetje van Eijsbouts, altijd herkenbaar aan de grote reclame-plaat van de RVS verzekeringen, waar nu de kleine flatjes staan voor alleenstaanden en oudere. Aan dit cafeetje heb ik goeie herinneringen omdat ik er in de beginjaren dat ik muziek ging maken op Asten-kermis speelde.. Samen met drummer Toon van de Weerden en Accordeonvirtuoos Frans van Hout speelde ik daar toen vier dagen en het was 'n geweldige ervaring. Die van Hout was echt 'n accordeon-wonder want hij speelde werkelijk alles zonder dat ie 'n noot kon lezen.. Ik zong alles en meestal waren het Nederlandstalige liedjes van toen.. slechts een Engelsnummer: "Glad all over" van the Dave Clarck Five. Verderdoor aan het cafe vast de bakkerij en lunchroom met 't ijsloketje en dan de weg over, de Logtenstraat, zie je de eerste bar van Asten: de Vossenhoek.. voorheen was er timmerfabriek Fortuna van Smits gevestigd. Mooi voor de nostalgie liefhebber...


ONS KUNNINGSPLEIN

Er is over het Koningsplein al veel gezegd en geschreven, de veranderingen aan het plein zijn op n hand al niet meer te tellen en ik denk ook nog steeds terug aan de tijd dat er nog gras groeide.. toen het Heilig Hartsbeeld en het schn fontein er nog stond.. de grote boom (die later toen het erg stormde, omwaaide) met de bankjes eromheen waar de oudjes zaten te buurten en te keuvelen... Dit plaatje is van na 1900 want de ouwe kerk was al afgebroken en de nieuwe staat achter de rug van de fotograaf.. Hier zie je 'n voorbeeld van hoe 'n echt pleintje eruit moet zien.. maar door de vooruitgang is het niet meer mogelijk, alles word parkeerplaats.. Op de achtergrond de jongensschool en links erachter.. hotel Gitzels, later van Rooij. Nu komen op die plek nieuwe appartementen staan en gaat het de Gitzels heten. Als je dit toch ziet moet je echt niet denken over hoe het er nu uitziet met parkeerplaatsen en auto's.


AAW MERT PLEIN

Ik heb al verschillende plaatjes laten zien van onze Markt in Asten maar dit plaatje is al wel heel erg oud. Het was tentijde van het oude Gemeentehuis dat nog wel altijd op dezelfde plaats staat als nu. Waar nu de kapsalon is op de Markt was eerst ook al 'ns de fotograaf, de bank en de kledingzaak van Eijsbouts, maar zoals je ziet was er die toen nog niet. Wel stonden er toen al de woningen waar nu het nieuwe cafe gevestigd en verder door de winkel waar vroeger bakker Hoes was met het automatiekske waarover ik elders ook al heb geschreven, waar nu de nieuwbouw staat van de schoenenzaak. Dan kreeg je de winkel van smid van Bussel en eentje verder is de Vivo winkel van Willem Beks en de kapperswinkel van Thieuke van Nistelrooij, nu Chinees restaurant. Nog net te zien aan de andere kant de hoek van fietsenmaker van Veghel, vroeger Sjang (Koek) Hoefnagels z'n brood en koekfabriek.


FILMS IN DE BIEJUSKOOP

Toen ik wat ouder was, 'n jaar of 17/18 toen gingen we vaak naar de bioscoop, meestal naar Bakens, het Astra Theater in de Mgr. den Dubbeldenstraat zie foto hierlangs
daar zie je nog hoe het er vroeger uitzag. Dat kwam omdat er toen niet veel op tv was en we ook maar enkele zenders aan konden, twee Nederlandse, twee Duitse, 'n Belgiesche zender en Belgie-Frans. Weinig keuze en voor 'n jongen van 'n jaar of 9 of10 was er helemaal niks.. Maar gelukkig was er in het oude houten parochiehuis soms 'n film die door 'n vereniging werd vertoond om met het geld van de entree hun pot wat te spekken. Het koste vaak 'n kwartje en een van mijn lievelingsfilms was Rin-tin-tin.. 'n werkelijk formidabele hond die mensen in nood hulp maar soms ook zelf in de problemen kwam en die weer moest oplossen... We zaten altijd gefacineerd te kijken... in de eerst zo rumoerige zaal werd het muisstil als de film wat spannender werd.. soms hoorde je kinderen ook roepen: kijk uit achter je... als er gevaar van achteren dreigde te komen wat die hond niet had gezien.. Het zal me altijd bij blijven dat hij 'n keer tijdens 'n reddingspoging 'n scherpe doorn in zijn poot kreeg, maar zo slim als hij was, die er zonder te joekeren uit trok, 'n oude doek vond en die met zijn bek om de zere poot heen draaide en zijn reddingsweg weer vervolgde.. en de kinderen begonnen allemaal te klappen... Tegenwoordig moet je kunnen computeren en vechten tegen vreemde wezens en ze kijken naar films waar meer gedrochten worden omgebracht als dat er ooit dino's hebben geleefd op deze aardbol... Ik weet dat het tegenwoordig prachtig is als je 'n echte film in 3D kan zien want het lijkt zo echt maar als ik aan nostalgie denk.. Nee geef mij de film van vroeger maar, de tijd dat d'n Dikke en d'n Dunne de sterren waren van het witte doek met hun rare fratsen, leve George Formby die met zijn banjo rondtrok en de gekste avonturen beleefde, leve Charlie Chaplin die zo stom deed dat je al buikpijn had van het lachen als de film nog maar 5 minuten aan het draaien was... En.......leve Rin-Tin-Tin... de voorloper van Lassie, die ons met z'n geweldige moed urenlang in de ban hield en dat vaak ook met z'n maatje Rusty... waar blijft de tijd... Op de foto zie je hem in kleur maar de meeste films van hem waren toch in zwart wit... en, "un woord van dank an Rin-Tin-Tin en zun maatjes dezze mij en nog veul meer keinder toendertijd un stel hil fijn uurkus hebben weten te bezorrige"..


KUJOTTERSHUIS EN VURKENNERSHOME


Iedereen die in vroegertijd ooit bij 'n vereniging was aangesloten, gidsen, jongewacht, kabouters of de verkenners die zal zich dit nog wel herinneren van vroeger, maar dan moet je wel zo ongeveer de leeftijd van mij hebben of nog ouder... het oude onderkomen van de Kajotters aan de derde St Jozefstraat die later hun verblijf verruilden met de Verkenners zodat de Verkenners voortaan hier naar Ostade gingen, want daar lag het gebouwtje, en de jongens van de Kajotters voortaan naar de "dun Bult". Je kon op Ostade komen via de Driehoekstraat maar ook door de Patersweg, langs het Patersveldje "en dan wijter staaje in". Nu staat het er helemaal vol gebouwd rijen huizen hebben de plaats ingenomen van de uitgestrekte korenvelden waarvan je hier op de foto nog de "korremijtjes" ziet staan waar wij vroeger met "verberrege" inkropen.... echte nostalgie.. "um noit mer te vergte"...


BUKKEND TRIO ROB AMPST

Veel Astenaren kunnen zich het zeker nog herinneren het trio Rob Ampst deze Rob speelde daarin samen met Frans Vincent en z'n broer Basil Ampst. Asten kende vroeger best wel wat orkestjes zoals de Fortisimo's, die later als duo verder gingen met Frans van den Heuvel en Louis Berkvens, 005 met Frans Loomans, Henk Bakker en Henk Cortooms, The Lightstars met Piet Cortooms uit d'n Himmel en Piet en Toon Feijen en nog wel enkele van zulke bandjes meer. Toch doet het me deugd dat ik deze foto nog had van het trio Rob Ampst want dit is wel erg lang geleden alweer. Frans Vincent vond ik altijd de lolbroek van het triootje en ook in de dagelijkse omgang was het 'n reuze kerel.. van de gebroeders Ampst weet ik niet zoveel alleen dat Basil Ampst jarenlang de vaste begeleider was van Pro et Contra en ons in 2002 is ontvallen... Op de foto v.l.n.r: Rob Ampst aan de piano, Basil Ampst op bas en Frans Vincent aan de drum, de man die zijn trommen "streelde".


GIN BUNGALOWWIJK


Na het afbreken van de Mulo-school waar toch ook veel kinderen uit d'n Himmel hun voortgezet onderwijs hebben genoten, zijn er prachtige huizen verschenen... maar omdat ik hou van alles van vroegertijd neem ik je mee naar de tijd dat beide scholen er nog wel stonden en de eerste blok huizen aande Lijntjesstraat klaar was... Op de achtergrond zie je de Heesakkerweg nog lopen met de boerderij.. Je ziet dat de Albert van Cuijckstraat er al was maar nog onbewoond, ze zullen wel bezig zijn geweest met de aanbesteding van de stukken grond voor de bungalows die er nu staan, de inhammetjes waren al gemaakt... er was ook al 'n begin gemaakt met het bouwen van enkele huizen aan deze kant van de Albert van Cuijckstraat zoals je ziet achter de Bonifaciusschool... op de hoek Lijntjesstraat - Albert van Cuijckstraat... weilanden en groentetuinen moesten plaats maken voor woningbouw.. "Naw sti utter dan ok hardstikke vol mi bungeloos"....


GOEWD VAN DE NOVANA


Kun je het nog herinneren?? dan moet je wel alweer wat ouder zijn... Novana bestond toen 40 jaar. Someren had confectie-bedrijf Eijsbouts en de Tweka... Deurne had de Adma, Meijel had Verkoelen en in Asten had men vroeger d'n Trico. Tricotage fabriek ter Strake maar voor die tijd was het Novana en hier zie je nog 'n etalage van Novana ondergoed en nachtkleding en die prijzen lijken nier op die van nu.. vroeger toen ons Ellie en ons Jo er werkte konden we tegen iets gereduceerde prijzen onderbroeken kopen en die dingen droegen wij meestal.. van die degelijke onderboxen met langere pijpjes en die kl... dingen kwamen ooit onder je (te)korte broek uit en dan zeiden de kinderen dat het bliksemde... ik schaamde me dan 'n ongeluk, zal ik nooit meer vergeten... tja... Novana... toch 'n mooi etalage.... "Um nie mer te vergte"... en ik herinner me nog hun slogan: "geen goed zo goed als Novana ondergoed"...


PILBELANG 1944

Dit is 'n blad van de "Pilbelang klender" zoals wij Astenaren dat allemaal nog wel weten, die kalender bestaat nog steeds en is nog altijd te koop en hij is ontzettend gemakkelijk om te hebben. Vroeger hing hij bij ons ook in de keuken dat herinner ik me nog goed, vlakbij de spiegel en het kammenbakje en alle bekende dingen stonden erop wat voor ons interessant was en belangrijk. Deze is eigenlijk geen echte uitgave maar 'n blad met erop genoteerd wat er die maand Oktober 1944 is gebeurd vooral ook in ons Asten en omgeving, dit nadat in september op de kalender stond dat Asten, Heusden en Ommel al bevrijdt waren, misschien is het wat onduidelijk daarom zal ik aangeven wat erop staat.. 4de: kasteel brandt af, 6de: deken Meijer overleden, 9de: munitie-ongeluk op de Leensel, 11de: uitvaart deken Meijer, 15de: de parochiekerk kan weer gebruikt worden, 16de: de Peel is verboden gebied, 27ste: de Duitse tegenaanval, 28ste: Amerikanen trekken de Peel in, 29ste: de Schotten arriveren, 30ste: opnieuw heel slecht weer en strijd in de Dennendijkse bossen, 31ste: tegenaanval is afgeslagen.


AAW CAFE VAN HOEK

Ik weet zeker dat ik er veel mensen 'n plezier mee doe ook al komen de
mensen die erop staan dan wel niet uit d'n Himmel. Het was vroeger onze vader z'n stamcafe, ons Ellie en ons Jo hebben er hun bruiloft gevierd "ut kafeeke van Harrieke van Hoek". Gelegen net achter het gemeentehuis, niet groot maar oergezellig... Harrieke hier links op de foto had als een van de eerste 'n televisie in Asten en onze vader ging er het wk-voetballen kijken en wij mochten mee. Ze hadden 'n beeldscherm van 'n 50 cm en daar zaten de voetballiefhebbers/klanten dan naar te kijken en wij mochten op de grond voor hun zitten en potverdorrie we zagen het goed... En we kregen van Marie, de vrouw van Harrieke, hier rechts op de foto dan ieder 'n fleske limonade volgens mij van snieders.. Van wanneer deze foto is weet ik niet net maar ik vind hem echt mooi en ben trots dat ik die kan laten zien... veul mensen uit dn Himmel zijn er wel us binnen geweest. Wie die dame in het midden is weet ik niet..... Ik heb nog 'n mooi verhaaltje over Harrieke, toen ik 'n jaar of zestien was mocht ik ik alleen naar de cafee's en soms gingen we dan met ons paar gulden zondagsgeld naar Harrieke en Marie en ik vergeet nooit meer die zondag dat ik bijna 7 gulden moest afrekenen. Harrieke zei tegen mij: "Welteke gif mij mer 3 gulden jonge, want as jallie vadder de wit deddege zoveul op het gemakt dan zwaait er thuis wa"... echt 'n kastelein die niet alleen naar z'n eigen portemonee keek.. gewoon 'n mens onder de mensen, ik heb er later nog vaak aan terug gedacht toen ik zelf achter de bar stond samen met Annie bij de Pas in Someren en de Kluis in Ommel... zo'n man vind je echt nergens die loopt er heel zeker geen tweede rond... Harrieke was herkenbaar aan de beige stofjas en Marie aan de witte scholk, geweldige kerel... geweldige vrouw aan z'n zij en 'n geweldig cafe... "ginne woonder de onze vadder dur zo ger zaat".... trouwens mijn broers en zusjes ook en ik denk wel de meeste bewoners van d'n Himmel..


DE KEULSE KAAR


Vandaag zet ik hier iets neer wat de meeste van ons zich nog wel
kunnen herinneren van vruuger... In d'n Himmel en ook de meeste mensen van buiten onze straat weten wel waar ik het over heb als ik zeg... "de weg noa Leissel, bij Graard Janssen dun bocht um", 'n stukje verder als de "Vrreldonkse school" daar woonde in het huis, dat bijna met n hoek op de weg hing, de familie Graard Janssen, de jongste dochter Dora is nog van mijn leeftijd en we zaten samen zes jaar bij elkaar in de klas. De Keulse Kar, zoals die herberg werd genoemd was vroeger 'n soort caf/pension... Er is 'n gezegde: dat de wegen leiden naar Keulen, deze weg was er ook een van, die liep naar de Dennendijk en de Neerkant richting Venlo en omdat er veel mensen op doorreis waren moesten er ook veel plekken zijn om uit te rusten, paarden te wisselen en om wat te eten en te drinken of soms ook om te overnachten. Doch het monumentale gebouw uit 1698 zou op 'n vervelende manier aan z'n einde komen: Op 9 mrt 1968 brand het tot de grond toe af... Zoon Harrie was vroeg op die morgen omdat hij al vroeg weg moest en hoorde iets knetteren maar hij dacht dat het hagelde maar toen hij buiten keek zag hij 'n fel geel/rode gloed en bleek het 't geknetter van hun brandende woning afkomstig te zijn. Hij maakte snel zijn familieleden wakker die zich in nachtkleding in veiligheid wisten te brengen, de Keulse Kar was niet meer... d'n bocht bij Graard Janssen zou nooit meer de bocht zijn die wij ons nog kunnen herinneren...


KERRIKSTROAT VAN BOVENAF

Ouwe foto's van Asten hebben vaak mijn voorkeur, zeker als het dan gaat om foto's die vanuit de lucht of van 'n hoog gebouw zijn gemaakt. Dit is er weer zo eentje, echt geweldig, ik denk gemaakt vanuit de kerktoren. Op de voorgrond zie je de Kerkstraat lopend naar achteren met links het dak van Bartholomeus en verder door d'n Trico: Ter Strake, waar ook twee van mij zusjes vroeger hebben gewerkt. Rechtsonder de parkeerplaats en daarnaast 'n grasveld met heg waar vroeger 'n groentetuin lag en later de bieb is gekomen met de bovenwoning van Gerrit van Bommel, de beheerder van het gemeenschapshuis. Daarnaast het politiebureau wat inmiddels ook weer is afgebroken, rechtsboven zie je de huizen van de Kruiskensweg en je ziet dat de Albert van Cuijckstraat en al die andere naamstraten van "de heren van Asten" er nog niet waren. Linksboven houtzagerij Cuppens...


AAWE ANSICHTKAART

Wie de ansichtkaarten van Asten wel 'ns goed bekijkt, komt altijd bij de zelfde bezienswaardigheden uit... vaak dingen waar Asten trots op is. Hier heb ik er eentje met de kasteelrune, het gemeentehuis op de Markt, de huishoudschool, het wit-gele-kruis-gebouw maar uitzonderlijk is de nieuwe wijk in aanbouw. De bloemenwijk waar wij in 1961 naar toe verhuisde, ook dit schijnt bijzonder te zijn waar Asten toendertijd erg trots op was. Eerst waren er de Tulpstraat en de Leliestraat, en werd de Rozenstraat er aan vast gemaakt.. Toen zijn al die andere straten gekomen waar eerst korenvelden en weilanden waren, dit zagen wij stukje en beetje komen toen wij in de Rozenstraat woonden. Waar wij eerst bij ons achter het huis voetbalden kwamen ook nieuwe huizen, de Bloemenwijk kwam vol staan, Bloemenwijk 2 kwam op de plaats waar wij vroeger het Liender in gingen.. Later kwam ook de Sterrenwijk, ik woon nu op de plaats vooraan in de Stegen waar we in de vakantietijd bessen plukte.


DEFTIGE WILHELMINASTROAT

Ik heb deze weg (nu de Wilhelminastraat) erg veel keer moeten fietsen want het is de weg van Asten naar Someren en ik heb twee jaar op de ambachtschool gezeten (geen diploma of zo want ik ging liever werken), en daarna heb ik 5 jaar bij Pietje Berkvens gewerkt op de kanaaldijk. Eerst 'n jaar in de deurenfabriek en later nog 4 jaar in de spaanplatenfabriek en daar fietste ik tussen de middag ook nog naar huis.. De mensen van Zummere zeggen wel 'ns ooit: "ut innigste goei an Aaste is de weg noa Zummere". Mooi fout dus want de weg naar Someren was vroeger zand, stukken steen en sintels, en was ook nog erg smal. bekijk de foto maar 'ns goed. Toen lagen er wel al klinkers, het goeie wat je op de foto ziet, was dat er erg veel groen was... Jammer dat je zoveel groen tegenwoordig niet veel meer ziet. De foto is van na 1900 want de nieuwe kerk stond er toen al.. die is begin 1900 gebouwd....


ACHTERAN IN DE LOGTENSTROAT

Het is natuurlijk niet meer te doen... onverharde wegen, zelfs met de fietspaden gaat dat niet meer. Alles probeert men te verharden waar het enigzins mogelijk is. Dit is de Logtenstraat als je vanaf de kant van de rotonde af zou komen en dan langs chinees restaurant Jasmine zou rijden richting Friends en duidelijk te zien, toendertijd nog zandweg. Hier rechtvooruit zie je wat ooit Fungus en Zwagers was, vroeger woonde er de familie Loomans die vrachtvervoer deden. Aan de linkerkant zie je nog wat oude gebouwtjes staan die men allang heeft opgeruimd en daar kwam later de winkel van Eijsbouts waar je o.a. brood kon kopen en aan een van de meestal openstaande raampjes ook lekkere ijs. Ook die dingen heeft de tijd van ons gejat en nu is er de parkeerplaats net voor de apartementen... vlak voor het Eeuwig Leven. Aan de rechterkant maar nu net niet meer zichtbaar is nu Pesos en Friends waar vroeger 'n timmerfabriek "Fortuna" was gevestigd van Smits... later kwam er de Vossenhoek.


UT OLLIEMENNEKE

Dit is Marinuske Snijders die vroeger rond ging met petroleum, "d'n llie" zeg maar. Persoonlijk heb ik hem nooit gekend want dat was ver voor mijn tijd want de foto is van 1928. Voor mij was van Empel van d'n Bult het petroleum-menneke die vroeger bij ons aan de deur kwam. Hij deed dat met 'n pendax maar Marinuske deed dat nog met 'n platte wagen. Hij vervoerde de kruiken met petroleum en die hevelde hij over in 'n soort litermaat met behulp van 'n trechtertje en zo werden de kannen van de klanten gevuld. Thuis hadden wij ook zo'n kannetje van 'n paar liter en dat gebruikte ons moeder om de kachel s'morgens mee aan te maken.. rouwens vroeger kwamen er nog veel meer venters aan de deur zoals hazen en knijnenvellen, melk en groenteboer... tegenwoordig is dat anders.. mensen die komen leuren met gasprijzen en internetaansluitingen... je wordt er zowat met doodgegooid....


HIMMELS | NIJS | VRUUGER | SPSJAAL | VURHALEN | MUZZIEK | WEETJES | KULTUUR | ALLE FOTO'S HIMMELS | Sitemap


Terug naar de inhoudsopgave | Terug naar het hoofdmenu