himmels.nl


Ga naar de inhoudsopgave

Muziek van Irder 1

MUZZIEK


hier komen allemaal bandjes uit de regio
ook zangers en zangeressen.



ORKEST 005


Met dit orkestje uit Asten sluit ik Muziek van Irder deel 1 af en ik zal gewoon straks weer 'n nieuwe map aanmaken want het blijkt bij vele toch wel in de smaak te vallen... Dit keer gaat het over 'n orkest dat in vroegertijd al is begonnen: 005 uit ons eigen Asten zoals gezegd. Ergens rond de jaren 60 waren er enkele muzikanten uit Asten die graag muziek maakten en samen begonnen ze 'n band en de band bestond in het begin uit zes gedreven muziekanten.. ze kozen voor hun groepje de naam "Minstrel Dixieland Band", ze maakte veelal dixielandmuziek omdat de groep hoofdzakelijk uit blazers bestond, aangevuld met piano en drums.
De band bestond uit de volgende personen: Mario Stevens op trompet, Riny Verrijt achter de piano, drie saxofonisten: Jos van Gogh, Henk Bakker (ook dwarsfluit) en Frans Loomans (die ook nog klarinet speelde) en dit vijftal werd aangevuld met Henk Cortooms achter de drums... In 1965 werd er vanuit deze dixieland band door enkele leden besloten om een dans- en amusementsorkest te starten en hiervoor gingen Henk Bakker, Henk Cortooms, Frans Loomans en Jos van Gogh aangevuld met Harrie Coolen aan de slag en?? orkest 005 was geboren. Op het kleine fotootje links v.l.n.r. de jongens van het eerste uur 005: Jos van Goch, Henk Bakker, Harrie Coolen, Frans Loomans en Henk Cortooms. Jos van Goch werd al snel vervangen door Piet Bakker en 005 werd in de regio 'n bekend dansorkest. De bezetting van orkesten werd later en door de komst van de beat-orkestjes wel veranderd... Toch bleef 005 (rechter foto), vast houden aan haar formule met blazers erbij. Daarna werd Harry Coolen, die zich aansloot bij een van die beginnende beatbandjes (The Everly Rockers uit Someren) vervangen door Wiel Moris uit Nederweert en Piet Bakker door Willy van Zantvoort uit Eindhoven en in deze samenstelling hebben ze vele jaren met veel plezier muziek gemaakt. Als huisorkest van Camping Oostappen werden de campinggasten getrakteerd op dansavonden met gezellige dansmuziek en ik herinner mij ook de optredens van hun met Asten kermis bij Janus Bakens, het was vaste prik dat orkest 005 daar de muziek verzorgde en dat betekende in die tijd ook de matinees waar het altijd lekker druk en gezellig was. En er is daar wat afgedanst. Verder was het orkest in Asten gedurende zeven jaren met de carnaval bij Zaal Zegers muzikaal actief en daarna nog vele jaren in Best bij hotel de Kinderen. Op de foto links de samenstelling van 005 waar ze jarenlang hun optredens verzorgden, staande v.l.n.r.: Henk Bakker, Henk Cortooms en Wiel Moris. Hurkend: Frans Loomans en rechts Willie van Zantvoort. In de laatste jaren van het in totaal 15 jarig bestaan van orkest 005 (mei 1965 tot dec 1980) is Willie van Zantvoort nog vervangen door Jantje Maas maar iets later kwam er toch 'n einde aan het bestaan van dit Astens Allround Dansorkest. Als aandenken hebben ze bij de pottenbakker voor elk lid van 005 'n blijvende herinnering laten maken met voor ieder lid een afbeelding van zijn instrument of instrumenten als dat er meerdere waren. Ik weet een ding nog heel goed... al de tijd dat Frans Loomans met muziek is bezig geweest, en dat is echt heel lang geweest, heeft hij nooit leren noten lezen... hij zei 'ns tegen mij: "Peer, 'n noot zo groot als 'n deur, weet ik niet wat dat wil zeggen"... Frans deed alles op gehoor, helemaal uit de kop en dat heb ik altijd goed onthouden want ik kon ook geen noot lezen maar voor iemand die meerde instrumenten kon bespelen net als Frans is dat helemaal ongelooflijk, echt 'n geweldig muziekaal talent want hij was ook nog bij de drumband en bij de harmonie. Wat na 005.. Frans Loomans en Wiel Moris de muziekale koek nog niet op na het uiteengaan van 005, het muzikale bloed was nog niet uitgekropen en gingen zij verder in de muziek en vonden twee nieuwe muzikanten te weten Tjeu Prinsen en Mari van Gennep en gingen nog enkele jaren door in hun muziek met het nieuwe orkest "Combo 80". Ik weet van henk Cortooms dat hij drummer en zanger is bij de feestzangers van "Toffel Vier". Voor mij is 005 altijd de band geweest en gebleven die vele mensen met Astense Kermis en Carnaval vele gezellige dansuurtjes heeft weten te bezorgen. Hieronder 'n foto van Combo 80, eentje van 'n 005 aandenken en eentje van de mensen waar het hier om ging... 005 met helemaal onderaan de 005ers van het eerste uur.







TONY BASS

Dit keer iemand die dan wel niet echt kort in de buurt woont maar omdat het door de jaren heen mijn vriend is geworden ga ik hier zijn muziekloopbaan 'n beetje belichten. Wanneer we de naam Thieu Baats horen zal iedereen denken: Thieu Baats? Nooit van gehoord maar wanneer ik zijn naam noem waaronder hij bekend is geworden dan zal iedereen zeggen: "Oh… die van Gina Lollobrigida?... precies Tony Bass, deze muzikale duizendpoot werd geboren op 12 maart 1934 in Eindhoven. Dat muziek zijn grote hobby was bleek al op jonge leeftijd en hij begon zijn carriere dan ook toen hij nog erg jong was.. hij woonde in Eindhoven en verdiende zijn geld o.a. door de verkoop van spijkerbroeken en 'n muziekwinkel. Ergens rond 1948 wilde Tony in 'n bandje gaan spelen en maakte bij 'n beginnend orkestje zijn opwachting bij 'n repetitie, Tonny Baats (zo werd hij genoemd maar zijn werkelijk naam was Thieu Baats) kwam binnen met 'n banjo en stelde zich voor maar vertelde dat hij de kunst van het spelen op dat ding nog niet eigen had gemaakt maar dat zou 'n kwestie van dagen zijn had hij erbij gezegd maar de jongens van het bandje waren daar niet zo zeker van… na de repetitie hebben ze daar nog flink om gelachen want daar konden ze natuurlijk niet op ingaan. Later hebben de jongens de muzikale loopbaan van Tony Bass nog gevolgd en tot hun grote spijt moesten ze constateren dat ze er toendertijd lelijk naast hadden gezeten maar misschien is dit juist voor de 14 jarige Tony 'n grote stimulans geweest. Hij begon 'n eigen band (zie bovenste foto) en waarschijnlijk had hij z'n artiestennaam ontleend aan het instrument dat hij toendertijd speelde, bass. In de band hebben veel verschillende muzikanten gespeeld, ook 'n bekende zangeres van vroeger, Nellie Wijsbek, die ook uit Eindhoven kwam, zong ooit in zijn band en hij maakte er zelfs ooit 'n singletje mee samen. Tony zong toendertijd veel nummers als "Ay costa Linda", "Chicaboum-Mexico" en "Mi amore porque". Hier links heb ik nog 'n foto van 'n ander Tony Bass orkest met de bandleden v.l.n.r.: Eddie Hunt op saxofoon, Jos Bloks gitaar en basgitaar, Tony Bass in het midden, Ger Gulick op het orgel en Nolleke Smits aan de drums en de foto moet zo ongeveer uit 1962 zijn. Vroeger kende ik Tony Bass alleen maar van naam en kwam je hem tegen onder de bekende Nederlanders van toen en dan praat ik over zo'n 50 jaar geleden Hij maakte vooral naam met enkele carnavalskrakers. Zijn eerste grote hit was "Dat is het einde" uit 1965 die zo'n klein half jaar in de hitparade bleef staan. Toen ik als jong amateurtje speelde bij The Independents en later ook bij The Secrets kwamen we de naam Tony Bass steeds meer tegen en menig bandje van toendertijd speelde zijn, (voor mij), grootste hit: Gina Lollobrigida, 'n echte kermishit zoals wij zijn liedje bestempelden. Jaren later, zo rond 1991 kreeg ik 'n telefoontje van hem omdat ik was gestart met de verkoop en verhuur van voorbespeelde muziekcassettes/recorderbanden en dat deed Tony ook maar hij vond de tijd gekomen om daar mee te gaan stoppen en zijn hele "handeltje" aan mij over te doen, maar daarover dadelijk meer. Tony Bass was 'n muzikant uit het juiste hout gesneden, altijd en overal aanwezig met zijn muziek of het nu 'n bruiloft was, 'n feestavond, 'n braderie, 'n tv optreden of wat dan ook… Een der eerste platen als Tony Bass was 'n carnavalsplaat: "Carnaval in de Lichtstad" met koor en de Eindhovense hofkapel o.l.v. Jo van den Brink en op deze plaat stond ook het bekende liedje: "Wij maken lempkes op 't fabriek". Dit was voor de muzikant Bass het begin van bekendheid, waar het maar enigszins kon was Tony daar om zich te presenteren en te laten zien en horen. "Ik ben met jou niet getrouwd" werd ook weer 'n grote hit. Muzikanten uit Brabant en Limburg weten dat het moeilijk is om in "Hilversum aan de bak te komen" maar Tony wist die mensen daar zo te bespelen dat hij in heel het land 'n veelgevraagde artiest werd. Zijn singletjes gingen als warme broodjes over de toonbank… 1965: "Dat is het einde" en ook "'t Is uit de hand gelopen". 1968 maakte hij "Ik ben met jou niet getrouwd" en in 1969 kwam "'t Saunabad". De grootste en mooiste hit is voor mij nog altijd "Gina Lollobrigida" ook uit 1969 en met carnaval 1970 zong hij de carnavalskraker "Bij ons staat op de keukendeur". In datzelfde jaar had hij nog 'n paar mooie liedjes: "Tonia" en "Wij zijn de jongens van plezier". Later volgde nog "Elisa", "de Mosterdpot", "Had ik jou maar nooit gezien", "Meisje zonder zorgen" en "Lady lady". Dit laatste nummer werd 'n klein hitje toen het de Tony Bass Band was met Peter van de Wildenberg, Rudy Wiener, Nol Smits, Eddie Hunt en Tony natuurlijk. Zoals gezegd heb ik Tony voor het eerst echt ontmoet toen we 'n afspraak hadden over de overname van zijn muziekverhuur. Niet wetende hoe het zou lopen met de ontmoeting met 'n rasartiest reed ik naar Valkenswaard toe waar deze man woonde. Nooit, werkelijk nooit ben ik 'n man tegengekomen die lange tijd beroemd was in heel Nederland, Belgie en 'n deel van Duitsland en die zo gewoon was.. Geen poespas, "un tas koffie mi un kuukske en proate over alledaagse dinge en veul over muziek"…. Geweldig zoals ik van die toffe kerel heb genoten en hij heeft me zijn hele "muziek-hebbe- en-haawe loaten ziej". Op 'n dag kwam ik daar en was hij met z'n maatje 'n nummer aan het inzingen… ik heb fascinerend toe staan kijken en staan luisteren hoe hij in zijn muziek en zang opging… Tony heeft door de jaren heen nog verschillende bandjes gehad zoals "Tony en zijn Jumble Band" en ook de "Tony Bass Band". Vaak speelde hij met zijn "Duo Tony Bass" nog in Asten in hotel Nobis… Hij was van alle markten thuis… Hij kwam nog wel 'ns bij ons als ik de cassettes met PSV-liedjes voor de supportersclub moest opnemen en Tony die dan s'avonds weer mee nam naar huis. Zijn laatste bandje was het trio "Toe Maar". Toen ook ik was gestopt met dat muziekverhuur zijn we elkaar uit het oog verloren zo'n beetje en opeens lees je dan in de krant… Tony Bass, liedjesschrijver, overleden op 11 oktober 2005… dan stokt weer even je adem in je keel, maar deze geweldig gezellige man zal altijd in mijn gedachten blijven… elke keer als ik zijn liedjes hoor, zijn naam hoor vallen of iets over hem lees.. dan denk ik weer terug aan die keer dat hij bij mij een van de overspoelmachines kwam afstellen (ook dat kon hij) en we vroegen: blijf je hier eten want het gaat nog wel even duren… en hij zei: oh ja… wa eten we? Rooie kool met worst… potverdomme Anneke en Pirke, (zo noemde hij ons)… dat heb ik in 15 joar nie mer gehad…. Zo was hij, "hil gewoon oonder gewoon mensen"… Nee Tony Bass vergeet ik nooit en ik weet dat veel van de oudere er hetzelfde over denken als ik. Die heeft veel mensen 'n fijne carnaval bezorgd met z'n meezingers… Ik heb nog ooit ergens gelezen dat men Tony naast Frits Philips een van de markantste Eindhovenaren vond.. Thieu Baats? Tony Bass?... "bitter en gewoner kan nie, un stem van gawd, net as zun hartje, van mij hattie wel hondurd mugge worre"….

==========================================================================

Voor de liefhebbers laat ik hieronder nog 'n keer 'n greep uit de hoesjes van zijn platen zien die hij in de loop der tijd gemaakt heeft en dat zijn er heel wat want Tony Bass was 'n echte muzikale duizendpoot... Klik HIER voor het intervjoe dat Tony ooit had op omroep Brabant of onderaan heb het hoesje van Gina wat je te horen krijgt want je wordt doorgeschakeld naar youtube....

























Harrie Coolen


Deze keer de muzikale duizendpoot Harrie Coolen uit Asten waarvan ik al wat vertelde bij mijn vorige belichting van The Everly Rockers uit Someren maar ook 'n beetje over iets waar misschien niet al te veel mensen onder ons weet van hebben... "Het Brabants Accordeon-duo". Ik wist het zelf eerst ook niet en daarom zet ik die vandaag 'ns extra op de voorgrond want dit duo bestaat uit twee Astenaren..
Harrie Coolen, jaja, "de vader van" en die bij mij in straat woont en Theo de Greef, uit Helmond afkomstig maar al jaren en jaren Astenaar nadat hij trouwde met Elly Verkoelen uit de Lindestraat. Van Theo weet ik dan misschien niet zo heel veel over zijn muzikale loopbaan maar van Harrie weer des te meer. Theo de Greef ken ik als organist van het populaire bandje The Thunderstrings, gewone jongens veelal afkomstig uit Meijel (L) en ontzettend bezeten van muziek. Vooral de sologitarist/zanger Lon Berben was zo gek van muziek dat hij van de Jukebox van z'n vader die 'n cafe/bar had in Meijel, de versterker eruit sloopte en ombouwde om die te gebruiken voor de versterking van zijn gitaar... na heel wat jaartjes was ook het grandioos spelende bandje aan vervanging toe van enkele muzikanten maar Theo bleef erbij... Ik weet niet precies wanneer het Limburgse bandje is ontbonden.. Theo verloor ik eigenlijk qua muziek, ook uit het oog. Voor Harrie Coolen waar ik het hier over wil hebben moet je heel ver terug in de tijd.. want op school was hij al actief als er 'n feestje te vieren viel en ook aan concoursen deed Harrie op jeugdige leeftijd al mee. Nadat hij als accordeonist bij de "Everly Rockers" van o.a. de broertjes Meeuwis had gespeeld ging hij over naar 'n Astense groepje: "005". In de begin jaren was er die bezetting: Harrie Coolen dus op accordeon/orgel, Frans Loomans, jaja de vader van Ingrid van Seccelen - Loomans (48) op tenor-sax en klarinet, Piet Bakker op trombone en banjo, Henk Bakker met z'n saxofoon en tevens zanger en Henk Cortooms, die zong ook en was de drummer van het vijftal.. Na de 005-periode kwam Harrie terecht bij "the Mudlers" waar hij organist Piet Leenen uit Someren opvolgde en later speelde de muzikale duizendpoot nog jarenlang bij "de Paria's", 'n trio uit Veldhoven, maar daar weet ik ook maar weinig van. Wel vond nog ergens op internet 'n paar foto's van Harrie waar hij werd gefilmd in het Ploegmakerspark en bij de drie Klokken bij de oude huishoudschool en vond ik 'n dvd met drie accordeonisten hier uit de buurt waaronder ook Harrie (die dvd wordt bij de Lisse zowat grijs gedraaid omdat het zo'n lekker muziekje is. Toen wist ik ook dat Harrie nog altijd bezig was met z'n muziek... twee gezworen kameraden; Harrie en zijn accordeon. Toen ik enkele weken geleden bij Harrie "op de koffie ben geweest" kwamen natuurlijk ook de verhalen van vroeger weer voor de dag en toverde Harrie 'n heel stel prachtige foto's uit de hoge hoed die ik mee kreeg om te scannen om hier te plaatsen en daar ben ik Harrie erg dankbaar voor want het brengt mij en nog heel wat Astenaren en Himmelnaren weer even terug naar het begin... "oonze muziektijd van fijftig joar geleeje".... Nu speelt Harrie dus samen met die andere accordeon-vakman Theo de Greef als "Het Brabants Accordeon-duo". Ze speelde kortgeleden nog op het Brabants Weekend in het Duitse Winterberg (bij vele wel bekend) waar ook Tonny Wijnands, "ge wit wel van Ger Gedoan vruuger" zijn medewerking aan verleende. Succes met deze mensen is zowiezo verzekerd... en gezellig... We hopen nog lang van dit Brabants Duo te kunnen genieten en je komt ze zeer zeker nog wel 'n keertje tegen... Geweldig om nog 'n iets te hebben kunnen vertellen over "unnen echten Aastese jonge": Harrie Coolen... Op de bovenste foto zie je Theo de Greef (rechts) bij zijn Thunderstrings en de volgende foto is Harrie als beginnend accordeonistje maar toen al had hij zijn eerste prijs op 'n concours al binnen. Op de klassefoto zie je vier jongens uit de klas die samen optraden, Jan Thielen nog op trompet en Harrie rechts met zijn accordeon.. Aan de andere kant zie je de foto's van Harrie door de jaren heen... Hier boven links, de kleurenfoto van ons "Brabants Accordeon-duo" links Theo de Greef en rechts Harrie Coolen.. en hieronder zie je de bandjes waarin Harrie bezig was of is... V.l.n.r.: The Everly Rockers, 005, The Mudlers, De Paria's en Het Brabant Accordeo-duo. Als je zegt Harrie Coolen? dan heb je ook zijn onafscheidelijke accordeon erbij, Harrie en zijn accordeon is 'n paar apart... Mooi Toch? Klik hierboven op de foto van het duo voor 'n live-optreden van het Brabants Accordeon-Duo





THE EVERLY ROCKERS


Binnenkort kom ik met 'n verhaal over de muzikale duizendpoot op accordeon en orgel: Harry Coolen maar ik wilde al lange tijd 'n stukje schrijven over de Somerense jongens Jo en Frans Meeuwis en dat ik daarbij aan Harry Coolen
kwam is gewoon omdat Harry een van de jongens was die samen met "de Muwskus" 'n orkestje vormde. Ik ga even terug naar zo'n 50 jaar geleden.. ik werkte als 15 jarig manneke bij Berkvens deurenfabriek in Someren en daar kwam ik Frans Meeuwis tegen die daar toen ook werkte. Omdat ik werkende was kon ik ook bij de KAJ, de Katholieke Arbeiders Jeugd en vandaar uit kende ik Frans ook samen met z'n broer Jo. Ik herinner me nog dat de twee broertjes samen optraden bij cafe Harrieke van Hoek in de Marktstraat op de bruiloft van Riek van Heugten uit d'n Himmel en Jantje Welten uit Liessel die toendertijd ook bij Berkvens werkte. Later hoorde ik dat Piet van Otterdijk zich ook bij het tweetal voegde als drummer... Leuke bijkomstigheid is dat ik 'n keer met dit trio mee speelde in Limburg op de feestavond van de slagersschool, drie gitaren en 'n drums. Het was maar eenmalig maar we hadden ontzettend veel lol gehad daar. Rond 1962 werd Harry Coolen uit Asten, 'n al ervaren accordeonist, erbij gevraagd om van dit drietal 'n kwartet te maken en nu was er 'n echt orkest geboren: "The Everly Rockers"... rockers waren het zeer zeker want de "Muwskus" waren echte rockfiguren, 'n soort nozems zeg maar compleet met vetkuif en ze speelden nummers Ricky Nelson en Fats Domino.. en de naam was 'n beetje afgekeken van de Everly Brothers die erg bekend waren als duo en de twee jonge broertjes Meeuwis hadden ook altijd samen opgetreden als duo zoals de echte brothers dat ook deden. Toen ik deze week bij Harry Coolen was (jaja de vader van Nance en vlak bij mij wonende) kwam die ook nog met enkele foto's uit die tijd die ik hierbij dan ook plaats.. ontzettend mooi om weer 'ns terug te zien. Na 'n tijdje haakte Harry als accordeonist af en ging later in Asten bij het dansorkest "005" spelen. De vrij gekomen plek werd ingenomen door Peter Michiels, 'n gigant op de solo-gitaar. Ze hadden nog nooit echt samen gerepeteerd toen ze hun eerste optreden hadden, waar Peter als sologitarist mee ging spelen, maar dat bleek geen probleem te zijn want zijn inprovisatie vermogen en zijn kundigheid op de gitaar was zo groot dat de avond "klonk als 'n klok".... Hoelang precies the Everly Rockers hebben bestaan weet ik niet maar ik weet wel dat ze later 'n nieuwe naam hebben kozen: "The Flowerset" en ze reden rond met 'n busje vol bloemen geschilderd... fantastisch vond ik dat... Voor mij zijn Frans en Jo de jongens geweest die hun muziekaliteit op jonge leeftijd via "The Everly Rockers" gestalte gaven en later met Jo als slaggitarist, Frans als basgitarist, Peter Michiels sologitaar en Piet van Otterdijk als drummer het populaire Somerense bandje vormden... ik heb er van genoten... Jammer dat ik van dit leuke bandje geen opname heb anders had ik die zeker laten horen hier. Op de foto's, bovenaan de twee broertjes Meeuwis, links Jo en rechts Frans (de laatste is helaas al overleden), foto in het midden met bovenaan Harry Coolen op accordeon, Piet van Otterdijk drums, rechts Frans Meeuwis en onderaan Jo Meeuwis.. (de gitaar die Frans heeft heb ik later nog gekocht en ik heb er spijt van dat ik hem weer verkocht heb want dat speelde ontzettend lekker dat gitaartje). De foto linksonder met Piet van Otterdijk boven, daaronder Frans Meeuwis, en onderaan links Jo Meeuwis en rechts Peter Michiels... Zoals gezegt zal ik later nog 'n stukje maken met foto's van Harrie Coolen en ook van Peter Michiels... The Everly Rockers is weer puur nostalgie... muziek zoals muziek moet zijn... "Ai laik de siks-ties"....


THE JOY RIDERS

Als je hier uit de regio komt en zo de jaren 70 en 80 goed kent dan verklaren ze je als gek als je deze groep muzikanten niet zou kennen... The Joy Riders waren in het oosten van Noord Brabant en Noord Limburg 'n veel gevraagd en graag gezien orkest.. Ze speelden echt van alles, waren van alle markten thuis. Het begon op 'n rare manier maar we weten dat het er vroeger soms raar aan toe ging. The Joy Riders was een van de vele orkestjes uit Deurne/Zeilberg met een voornamelijk Engelstalig repertoire, opgericht in 1966 en die tussen 1966 en 1991 successen vierden. Tonny Wijnands, Johan Vrijnssen en Cor Aldenzee gingen elk jaar de cafe's af tijdens de jaarlijks terugkerende meiwandeling. In één van die cafe’s besloten ze uiteindelijk als orkest verder te gaan. Er moest natuurlijk ook 'n naam komen en die werd gekozen uit 'n lesboekje van de toenmalige LTS... "a band was born"... The Joy Riders... Tonny Wijnands was de gitarist, Johan Vrijnssen zat achter het orgel en Cor Aldenzee was de drummer en die ook nog voortreffelijk zong.. samen met Tonny nam hij het vocale deel ook voor de rekening. Hun eerste liedjes waren liedjes waren o.a. 'n mooie cowboy medley, van the Cats, wat a crazy life maar ook het liedje dat bijna elke orkest toen op hun repertoire hadden staan, Donna van Richie Valens en vele jeugdige paartjes hebben op die muziek hun eerste "hangdansje" uitgevoerd. Ook waarom van de Heikrekels stond bij the Joy Riders in de boeken. Hun eerste echte optreden was bij Nierke Beijers voor de junioren van voetbalvereniging ZSV uit de Zeilberg. Leo van den Berg werd er in 1967 bijgehaald als basgitarist Dat bleef Leo vijf jaar doen en werd toen afgelost door Frans Proenings die twee jaar lang de bas voor zijn rekening nam en werd opgevolgd door Piet Klaus. Door 'n vervelende ziekte werd Piet Klaus gedwongen het overal bekende bandje voor bepaalde tijd te verlaten, dat werden zelfs drie jaren, en toen kwam Huub Verdonschot de bas bespelen. Huub kende ik goed want zijn broer Peter die ook in 'n bandje speelde als gitarist was de vriend van mijn schoonzusje, 'n zusje van Annie en elke vrijdagavond kwam hij bij mij langs als hij niet hoefde te spelen. Huub had zijn eerste optreden met the Joy Riders bij zaal Vios in Beringe, helaas verongelukte Peter die avond op weg naar huis. The Joy Riders was 'n veel gevraagd orkestje omdat ze naast goeie muziek maken 'n voortreffelijke muziekkeuze hadden, nummers die door de jeugd van toen erg werd gewaardeerd. Huub bleef tot Piet weer beter was. Na vijftien jaar gaf Johan Vrijnssen aan te willen stoppen en zijn plek achter het orgel werd ingenomen door ook weer 'n voortreffelijk spelende organist Sjaak Kuijpers die eerder al bij The Lonely Birds en Candlelight zijn sporen had verdiend. De overstap van Johan naar Sjaak werd gedaan precies om 0,00 uur s'nachts tijdens hun optreden toen ze 15 jaar bestonden. Sjaak speelde naast orgel ook nog strings en keyboard. Rond 1988 vervingen Theo Verberne, nieuwe bassist voor Piet Klaus en Pierre Verberne verving Sjaak Kuijpers als organist/keyboard-speler. In 1991 besloot een der bekendste en succesvolste orkestjes om te gaan stoppen... hun laatste optreden was op 25 mei 1991 bij zalen van Bussel in de Sint Jozefparochie... Ze hebben ook nog ooit 'n leuke LP gemaakt met diverse nummers maar het mooiste en het bekendste nummer was toch wel het Zeilbergs Volkslied, bij iedereen wel bekend dat was bij hun 20-jarig bestaan. Wat de muzikanten later zijn gaan doen weet ik niet precies... Ik heb altijd genoten van drummer Cor Aldenzee en gitarist Tonny Wijnands... hun samenzang was altijd meer dan voortreffelijk met geweldige stemmen... Dat blijkt ook uit de vervolgcarriere van Tonny, het boegbeeld van Ger Gedoan wat jarenlang populair was hier in de regio... The Joy Riders ?? dat was genieten van het begin tot het eind... Op de foto's: boven uit 1967 met Cor Aldenzee, Leo van den Berg, Tonny Wijnands en Johan Vrijnssen. 1968: weer met dezelfde vier en de jaren 80 foto met Sjaak Kuijpers, Tonny Wijnands, Piet Klaus (onder) en CorAldenzee. Klik op het hoesje van de cd voor het liedje "Zeilbergs Volkslied" of op de poster dan word je doorgestuurd naar youtube voor 'n video van hun met het nummer "Mendocino" opgenomen tijdens hun 25 jarig bestaan. Hieronder linker foto The Joy Riders met Huub Verdonschot rechts, daarnaast de poster van hun afscheid in 1991 en rechts de foto met de laatste bezetting...




THE LIGHT STARS

Dit keer ga ik 'n orkestje uit Asten voor het voetlicht halen... 'n bandje dat zeker de Astenaren zich nog zeker kunnen herinneren.. Voor dit Astens bandje moet ik terug naar 1965. Piet Kortooms, je kent hem wel de muzikale duizendpoot die onze reunie opluisterde met zijn gezellige muziek, had zich als gitarist gevoegd bij de Vrolijke Jantjes uit Liessel en samen met Bert van den Berkmortel en Harrie Martens vormde hij het trio de Marjo's. Toch wilde Piet zijn droom, 'n eigen bandje graag waar maken en dat gebeurde in januari 1965 want hij stopte bij de Marjo's. Piet was niet alleen gitarist maar hij speelde ook accordeon en ook drummen was hem niet vreemd. Hij vroeg zijn kameraad Toon Feijen die gitaar speelde om samen met hem 'n orkest te gaan vormen... maar Toon vroeg hem: wie gaat er dan drummen? Dat moet jullie Peer maar doen zei Piet en zo gezegt zo gedaan, Piet leerde Peer Feijen drummen en zie orkest The Light Stars was geboren... ja soms kan het raar lopen. De eerste avonden werd er nog gespeeld voor 'n gage van 30 tot 60 gulden maar gaande weg werd dat meer natuurlijk. In vroeger tijd waren er ook op verschillende plaatsen talentenjachten, zoals nu tegenwoordig op de tv naar talent wordt gezocht als idols en x-factors. Van een van die talentenjachten heb ik nog gegevens gekregen dat in Liessel in het gemeenschapshuis werd gehouden en waar de Light Stars de eerste prijs weg haalden voor the Lonely Birds uit Vlierden, Harold and his Rangers uit Deurne en the Black Stones uit Neerkant. De broertjes Willy en Tonny van Bussel werden als duo in hun categorie derde. Na ruim 'n jaar stopte de oprichter Piet Kortooms wegens omstandigheden weer en dat was erg jammer want ze werden steeds meer gevraagd, dat was in maart 1966. De uit Helmond afkomstige Henk Hubenaar werd aangetrokken die knop-accordeon speelde 'n neef van de bekende Frits Hubenaar die ook accordeon speelde.



In deze formatie bleef men spelen tot 1970 (zie foto hierboven) toen Peer Feijen door drukke werkzaanheden af moest haken was het de van Los Mamboleros overgekomen Andre van Lierop die de drumstokken van
Peer overnam. Na bijna tien jaar stopte Henk Hubenaar en zijn plaats werd ingenomen door Andre van Lierop junior, de zoon van de drummer. We waren reeds in de tijd dat de accordeon plaats had gemaakt voor het orgel/keyboard en de synthesizer. De van Lieropskes waren 'n muzikale familie want toen Andre senior in oktober 1979 aan gaf te stoppen stond zijn andere zoon Jos van Lierop al klaar om zijn plaats over te nemen. Toch voor mij waren "de Feijens" de echte Lightstars, zo kennen wij die het beste... Peer aan de drums en Toon staande met gitaar achter de microfoon. De mooie stem van Toon was "hét geluid" van the Light Stars. Na twintig jaar, in 1985, nam Toon afscheid en gingen de broertjes van Lierop nog 'n tijd door als The Light Stars, maar daarna verloor ik ze uit het oog omdat ze niet meer in Asten e.o. speelden... rond 2005 is het populaire bandje definitief gestopt... Wij kennen "onze" Stars het beste van Piet de Wit en Jan van Hoek. Hieronder nog wat dingetjes uit kranten en wat stickers.. Voor liedjes van The Light Stars, klik onder op de gele sticker voor het liedje: "Marie Jeanne" van George Baker en op de witte voor het liedje "The longer the distance" van the Major Dundee Band beiden gespeeld door The light Stars), kan soms 'n heel klein beetje hakkelen, het is opgenomen van video..




THE BLACK BOYS


De eerste echte orkestjes uit de buurt waren voor mij de Fortisimo's maar dat kwam omdat die in de begin jaren bij ons langs in d'n Himmel, bij Cortenbach repeteerden en later toen Frans van den Heuvel en Louike Berkvens
samen als duo verder gingen op vele bruiloften hebben gespeeld bij ons thuis.. Ook het orkestje van de Vereijkens hoorde bij een der eerste toen die altijd speelden met Asten kermis bij Berta Sengers… Wat ook altijd mijn aandacht trok waren The Black Boys… vier jonge gasten die uit de Zeilberg kwamen en lange tijd in dezelfde formatie hebben gespeeld. Hoe het zo begon?? De broertjes Verberne, Henk en Andre konden allebei behoorlijk muziek maken en waren eigenlijk zover dat ze wel 'n eigen orkestje konden beginnen want ze waren allebei bezeten van muziek: Henk drumde en Andre kon goed met de toetsen overweg en op eigen feestjes speelde ze dan ook geregeld als men dat vroeg.. Op 'n dag werden ze gevraagd om in te vallen bij 'n bandje. De Lonely Boys uit Liessel opgericht door Harrie van Heugten en Harrie Meulendijks, aangevuld met Pieter van Otterdijk, dat beginnend groepje zou later na wat wisselingen doorgaan als Ricardo en nog later als Flash. Het bandje was in moeilijkheden gekomen omdat Harrie van Heugten van z'n ouders niet mocht optreden want school was belangrijker en tot overmaat van ramp kreeg Harrie Meulendijks een ongeluk met zijn brommer en belandde in het ziekenhuis. Toen kwamen de twee neven van Harrie in actie, Henk en André Verberne en hielpen Pieter van Otterdijk uit de brand. Nadat iedereen weer oke was van dat bandje richtte Henk Verberne zijn eigen band op, samen met zijn broer Andre trokken ze nog twee beginnende muzikanten aan: Pieter Martens (op dat moment gewoon werkzaam bij Philips) en Jan van Kuylenburg. De groep "The Black Boys" was geboren.. Henk Verberne was de drummer en de leider, Pieter Martens speelde solo en slag gitaar, Andre Verberne was de toetsenist en Jan van Kuylenburg speelde de basgitaar, manager was Willie Martens, de broer van Pieter. Het prachtige aan de Boys was dat ze ook bijna altijd overwegend in het zwart gekleed waren, nette zwarte broeken droegen met donker kleurige jasjes of overhemden.. Dat de band zoveel succes had kwam voornamelijk door het feit dat er rond die tijd niet veel orkestjes waren die "moderne muziek ten gehore brachten".. daarbij kwam nog het geweldig mooie stemgeluid van Pieter Martens.. als hij 'n rustige balled zong kon je in de danszaal bijna 'n speld horen vallen… The Black Boys waren een der eerste groepjes die zo populair waren dat veel jongeren er extra voor naar 'n ander dorp fietsten als ze daar 'n dansavond verzorgden of optraden… Ik kan me nog herinneren en dat zal ik nooit vergeten, het was in 1965, ik was nog in dienst bij het leger, dat ik op Heusden kermis was bij zaal van Eijk en daar in de toenmalige zaal tegen de linkerkant 'n podium was gebouwd en daar stonden "The Black Boys".. uren lang heb ik staan kijken en toen speelde ze een van mijn favoriete nummers: Mister Moonlight van The Beatles. Ongekend prachtig zoals de vier Black Boys dit nummer gestalte gaven en hoe Pieter Martens dit geweldige nummer zong.. magnifiek… De groep bleef bestaan van 1964, het jaar van de oprichting, tot 1978. In 1971 opende Pieter Martens met zijn vrouw Willy uitgaanscentrum Apollo in zijn eigen Zeilberg wat hem de koosnaam Pietje Apollo opleverde. Andre Verberne ging tussendoor nog zijn eigen weg en speelde nog 'n tijdje in het duo de Wally's samen met Wimke Martens maar verkoos het toch om alleen te gaan optreden en was dan ook regelmatig te zien en te horen op bruiloften en feesten onder de naam "Music Man". De nieuwe toetsenist bij de Black Boys werd van Harrie van Lierop die later de organist van The New Four nog zou komen vervangen. Harrie heeft ook nog 'n tijd in The Lonely Boys gespeeld waarover ik eerder hier boven al vertelde. In het laatste stadium van orkest The Black Boys maakte naast Pieter Martens en Jan van Kuijlenburg ook Tiny Korsten nog 'n tijdje deel uit van het beroemde orkest. Hoe het met alle andere Black Boys verder is vergaan weet ik niet alleen van Harrie van Lierop want die maakte de overstap naar zoals gezegd "The New Four" en van Pieter weet ik dat hij helaas is overleden op 60 jarige leeftijd in 2007. The Black Boys heeft vele mensen uit de regio en ook ver daar buiten onvergetelijke uurtjes bezorgt en ik zal ze me altijd blijven herinneren als die vier nette jongens, klasse muzikanten en "gekleed in black"…. Op de foto's hieronder zie je The Black Boys met Andre Verberne en aan de andere kant met Harrie van Lierop. Jammer dat ik van hun geen opname heb maar als je hieronder op een van de foto's klikt wordt je doorgestuurd naar you-tube voor het nummer dat een van hun grote succes nummers was: "Mister Moonlight"..





DE ZONNEKANTERS

Dat de jongere onder ons zich dit niet kunnen herinneren is heel normaal want ik neem jullie even ver terug in de tijd... of.. wat heet ver?? Als ik terug denk aan de tijd toen "ik nog mer un menneke waar" was ons moeder net als vele vrouwen uit d'n Himmel ook bij de vrouwenbond en die bijeenkomsten waren dan ook zowat het enige verzetje dat moeders in die tijd hadden. Ik kan me nog herinneren dat er dan een of twee keer per jaar 'n gezellige vond was met optredens van koortjes o.i.d. maar ook van mensen die 'n compleet avondvullend programma brachten... tenminste van 8 tot 10.30 uur s'avonds want om elf uur lagen de moederkes alweer in bed. Ik weet dat ons moeder altijd erg in d'r nopjes was als er weer 'n optreden op het programma stond van de Geldropse Zonnekanters.. Die hadden schetsjes over alle dagelijkse dingen en ze zongen zelf gemaakte liedjes.. zo'n beetje te vergelijken met nu b.v. het Boekels Kwartierke. De Zonnekanters werd opgericht door Peter Haans (zie foto). Peter Haans is geboren in 1918 te Geldrop in een gezin van vier kinderen en ging vanaf de lagere school meteen de fabriek in, waar vader werkmeester was. Hij verloor zijn vader al toen hij vijftien was en moest als oudste zoon de rol van kostwinner overnemen. Hij had het niet makkelijk en moest om genoeg geld te verdienen voor het gezin Haans met turf langs de deuren. Tijdens zijn jaren bij de Jonge Werkman, (de jongerenafdeling van de KAB) was hij als drummer en als leider van orkestjes muzikaal altijd bezig, terwijl hij er eigenlijk niet voor gestudeerd had. Op zestienjarige leeftijd schreef hij zijn eerste teksten voor de revue's
"We gaon ten blakke". Tentijde van de oorlog had Geldrop ook 'n salonorkest en men vroeg Peter om in het muzikale programma variaties aan te brengen met sketches en liedjes en hij schreef sketches over de Geldropse politiek, ook weer in het dialect en vertolkte die liedjes ook. Na de diverse revues, voor het merendeel geschreven door hemzelf, ging het Salonorkest zich toeleggen op operettemuziek. De operettes werden na de pauze opgevoerd. Voor de pauze bestond de programmering uit een variatie van toneelstukjes, solozang en koorzang met als hoogtepunt in dit gedeelte het Brabantse lied van en door Peter. Zijn eerste dialectliedje was Janske Stoppel (1950). In die tijd werd hij uitgenodigd bij de KRO-radio en daarvoor verzorgde hij onder meer optredens in het programma "Negen heit de klok". Het Geldrops Salonorkest was inmiddels de Zonnekanters gaan heten en bestond uit zo'n 75 mensen over wie Peter de algehele leiding had. In 1954 is er trammelant ontstaan waarbij Peter opnieuw begon met een kleinere groep van 35 personen: "de Brabantse Zonnekanters" en er volgden tal van succesvolle optredens in de provincie en daar buiten. De teksten bestonden uit tafereeltjes die hij graag Brabantse monumentjes noemde. Daarbij was niet alleen sprake van nostalgie, maar ook scheen hier en daar maatschappij kritiek door. Die kritiek werd wel meteen gerelativeerd. Alles wat Peter zong en deed op het toneel deed hij met hart en ziel, het was altijd alsof hij het repertoire voor de eerste keer deed. Dat maakte zijn voordrachten zo boeiend en de dames van de vrouwenbond genoten met volle teugen als de Zonnekanters daar waren. Gelukkig zijn er ook 'n paar L.P's van Peter Haans en de eerste was "Muzikale monumenten uit Brabant" die kwam uit in 1980 en in 1983 kwam de tweede: "Brabant van de zonnige kant". Voor al zijn verdiensten werd hij tijdens een reüniefestijn van de Zonnekanters Koninklijk onderscheiden. Deze happening vond plaats in 1991. Hij stond destijds zelf bijna 60 jaar op de planken en de Zonnekanters bestonden toen 50 jaar. In 1955 was het gezelschap de Zonnekanters al Koninklijke onderscheiden, zij wonnen toen het Mierlo's Landjuweel. Peter Haans bleef altijd optreden tot kort voor zijn dood in 1993. De Zonnekanters hebben niet alleen ons moeder maar alle moeders van d'n Himmel, van Aaste, van Brabant, 'n stel onvergetelijke uurtjes weten te bezorgen die ze zo broodnodig hadden in 'n leven van werken en plicht.. Klik hieronder maar op 'n hoes voor het liedje: Peer de Mol





THE LONELY BIRDS

Wie zegt the Lonely Birds die krijgt meteen de opmerking... "oh die jongens uit Vlierden van die foto bij die molen".. The Lonely Birds zijn altijd net als de Black Boys, mijn voorbeelden geweest... daar genoot ik van als ik ze zag optreden.. Daarbij kwam nog dat Henk Kessels, die sologitarist was in het bandje waarin ik speelde the Secrets, die was 'n kameraad van de latere drummer van dit geweldige orkestje. Als je denkt aan de Lonely Birds dan denk je ook meteen aan Wim Smits de zanger van het eerste uur en ook de oprichter. Enkele Vlierdense jongens vonden elkaar en begonnen als Dans en Amusements-orkest en de leden van het beginnende bandje waren: Gerrit Kuijpers sologitaar, Wim van de Wallen basgitaar, Toon Meulendijks slaggitaar, Karel Smits drums en Wim Smits zang. De groep werd in 1966 aangevuld met Sjaak Kuijpers die orgel/keyboard speelde. Toen Karel Smits de band verliet werd drummer Ad van de Wallen uit Someren als zijn vervanger aangetrokken en dat was wel vocaal 'n hele vooruitgang omdat Ad, voor mij altijd Adriaan, onzettend goed kon zingen en 'n geweldig fijne stem had. Enige tijd later verliet ook Wim van de Wallen de band en en men besloot om met vijf personen verder gaan. Op de foto hiernaast v.l.n.r. Sjaak Kuijpers, Toon Meulendijks, Wim Smits, Gerrit Kuijpers en Ad van de Wallen. Succes kende de groep in overvloed en het was dan ook normaal dat men 150 optredens per jaar verzorgde wat natuurlijk niet niks is want het is niet als b.v. Jantje Smit die "efkus un par liedjes kumpt zingen", nee de optredens waren vaak avonden van 5 of 6 uur.. en natuurlijk ook de matinees op de diverse kermissen. Als ik de zanger Wim Smits zag optreden deed me dat altijd denken aan de zanger van de Heikrekels, rustig en met 'n warme stem en hij zong dan ook vaak dat soort nummers waar ik fan van was. Ik was trouwens ook echt 'n fan van de boys want naast Wim Smits was ik helemaal weg van de stem van Ad van de Wallen... die kon echt ongelooflijk mooi en goed zingen.. De foto bij de molen vind ik eigenlijk het enige min-puntje want als je de foto kreeg viel je oog op de molen en kon je de bandleden alleen zien in het heeeeel klein... de rest van de foto's die ik heb zijn wel mooi en goed. Wat ik erg geweldig vond was het afscheid wat wij hadden met the Secrets op carnavals-dinsdag bij zaal Lammers in Mierlo en daar kwam Adriaan ook binnen en drumde nog 'n nummertje met ons mee... geweldig, echt 'n klassemuzikant. Er werd 'n single opgenomen, dat was in 1968, geschreven door Wim Smits en met de titel: “In Porto Rico” met als b-kant “Wanneer”. Voor het eerst kwam een Vlierdense band op de Hilversumse Radio bij het programma van Roel Balten. Het onvergetelijke hierbij was dat de kinderen van de lager school vrij kregen om naar de radio te luisteren, waar maak je dat nog mee? Het lied werd helaas alleen maar 'n plaatselijk hitje. De formatie is tot de laatste dag in de bezetting gebleven en toch was de geestelijk vader en oprichter Wim Smits degene die het einde inluidde in 1974, hij besloot ermee te stoppen. Met carnaval 1976 hield het orkest op te bestaan. Op carnavals-dinsdag kwamen honderden mensen afscheid nemen van een van de meest succesvolle amateurorkesten uit de regio dat gebeurde bij ... waar "The Lonely Birds" zoveel succes hadden gehad.. In 1983 vond onder grote belangstelling een reünie-optreden plaats in zaal Thijssen in hun eigen Vlierden, daarna werd het voorgoed stil rondom The Lonely Birds maar ik ben blij dat ze bestaan hebben want ze zijn mijn inspiratie bron geweest... bedankt Gerrit, Sjaak, Toon, Wim maar vooral Adriaan... Klik op de afscheidsposter hieronder voor hun liedje "In Portorico", in de stijl van de Heikrekels, 'n sound als the Four Tak en met het fantastische mooie geluid van 'n farfisa-orgel er in, geniet nog maar 'ns van de muziek van vroegertijd..





GERARD VAN KOL

Dit keer iemand die van 'n andere kant af komt, van Liessel, Leissel zoals wij op z'n plat Aastes zeggen. Gerard van Kol is 'n man die nu liedjes schrijft in dialect en meestal op z'n Leissels. Ik zal 'n beetje beschrijven wie Gerard is.. Als tien-jarig jongetje begon hij met accordeon spelen en dat ging hem best goed af maar na enkele jaren kwam hij er achter dat hij drummen toch wel leuker vond en daar focuste hij zich helemaal en daardoor kwam hij helemaal in het muziekwereldje terecht en kwam hij in z'n eerste echte orkestje, The Ramblin' Four (linker foto) als drummer/zanger. De naam werd later veranderd in White Wheel (rechts), 'n bekende naam in de orkestjes wereld van Oost Brabant en Noord Limburg en ze speelde voornamelijk op dansavonden, kermissen en bruiloften en ook enkele leden van de band wisselde... Na ongeveer 8 jaar wilden Gerard en z'n muziekmaatjes ook iets anders en er werd gekozen voor de muziekstijl country/rock en ook voor een andere naam: The Canyon Drive Band. Ik heb altijd graag
geluisterd naar deze muziek, het sprak me wel aan en vele met mij denk ik zo, er volgden een aantal bewogen en mooie jaren met deze populaire band. Met bracht 'n Elpee uit en vier singletjes er waren tv-optredens en ze werden gevraagd op festivals in binnen en buitenland. Na The Canyon Drive Band ging Gerard toch weer terug naar het dans en amusement gebeuren. Zo speelde hij nog tien jaar met het kwartet Silverline uit Erp met 'n zangeres (foto hieronder links) en na deze tien gezellige jaren ging hij terug naar het begin van z'n muzikale loopbaan. De gitarist van White Wheel (Hans Kuijpers) vroeg hem om te komen spelen in "De Brabanten", het bandje dat overal werd gevraagd met Hans Kuijpers, Gerard van Kol en Theo v.d. Vorsten, dat is inmiddels alweer zo'n kleine twintig jaar geleden (foto onder rechts). Stil zitten kon Gerard niet... zijn liefde voor muziek bracht hem ertoe om zelf liedjes te gaan schrijven en dan in het dialect en dat vind ik echt geweldig van hem nog sterker ik vind het Liesselse dialect mooi om naar te luisteren... In 1996 verscheen zijn eerste cd: "Van Leissel". Het mooie van die cd is dat die werd opgenomen met muzikale steun van de muziekanten waar hij zelf in het verleden mee speelde.. en in 2008 kwam de cd: "Van Leissel 2" uit. De liedjes die hij schrijft gaan niet alleen over vroeger maar ook over de dagelijkse dingen die we in het leven tegenkomen. Ik hoorde dat hij op dit moment weer volop bezig is met liedjes te schrijven voor zijn nieuwe cd, ja hoor, goed geraden: "Van Leissel 3". Hij heeft al weer enkele liedjes klaar maar wanneer die cd klaar is weet Gerard zelf nog niet.. hij heeft er ook geen haast mee. Op zondag 9 december heeft hij 'n optreden in de Zeilberg in gemeenschapshuis den Draai... klik HIER dan kan je er meer over lezen. Helaas had ik niet van al zijn bandjes waarin hij speelde foto's maar ik heb toch 'n paar mooie plaatjes om hier te plaatsen. Mooi om deze Brabantse/Liesselse dialect zanger hier op onze pagina te mogen hebben bij MUZZIEK VAN IRDER. "Gerard van Kol, unne schonne mens mi un ontzettend schon muziekske". Klik op de foto hieronder (Gerard mí op dun achtergrond de kerrik van zijn Leissel) voor de doorschakeling naar youtube voor een van z'n prachtige liedjes "Ode aan de Peel"...



DE HEIKREKELS

De band bestond al vanaf 1962, voordat de doorbraak kwam en ze speelde o.a. in zaal Adelaers in Geldrop.. toen nog met andere bandleden, o.a. Martien Berkers, op de oude foto achter de drums. Rechts is Wim van gennip en nog enkele leden van toen waren: Jan Ronde en Willie Crooymans. Bij de oudere zijn ze erg in trek geweest de Heikrekels. Ze kwamen niet zo ver uit de buurt van Asten, Geldrop, tenminste de oprichter van dit populaire orkestje. Ik weet nog dat ik juist bezig was met het orkest the Independents in Heusden toen ons ter ore kwam dat 'n stel mensen onder leiding van zanger Wim van Gennip in de hitparade waren gekomen met het liedje: "Waarom heb jij me laten staan", dat was begin 1967. De Heikrekels kende daarna nog veel meer successen. Wie waren deze jongens? De Heikrekels bestond na wat wisselingen uit zanger Wim van Gennip, gitarist Jan van de Rijt, bassist Bert Linden, organist Jo van Gerven en drummer Jan Nijsen en werden ontdekt door Johnny Hoes die ze onderbracht bij zijn eigen Telstar label. De grote doorbraak kwam zoals gezegd in maart van 1967 met de bovengenoemde single. Aanvankelijk was het liedje alleen populair in Noord-Brabant en Limburg, maar geleidelijk aan won het nummer ook landelijke bekendheid, mede dankzij radio Veronica. Het nummer haalde zelfs 'n zesde plaats en stond 34 weken in de Veronica Top 40 wat erg veel was voor die tijd. Later volgden nog enkele successen met "Jij bent voor mij alleen" en "Ik wil alleen maar van je houden". Dat de zuiderlingen veel succes hadden konden de mensen van boven de rivieren eigenlijk niet zo goed hebben en daarom besloot de groep After Tea als de Martino's 'n persiflage op een van de nummers te maken. Toch vond ikzelf het wel 'n lekker nummer en wij hebben het met the Secrets ook lange tijd gespeeld: "Moest dat nou". Ook in 1968 hadden de Heikrekels nog 'n paar hitjes, "Ik hoop dat jij eens wacht op mij", "Jij bent de zon in mijn leven" en "Mooier dan rode rozen", toch vanaf die tijd werd het minder met de populariteit... in 1970 en 1971 bracht men nog wel 'n paar singles uit maar die kwamen niet verder dan de tipparade. In 1972 had men nog eenmaal succes dit keer met 'n cover: "Schone Maid" werd gecoverd en werd als "Lieve Meid" gelanceerd... en die kwam weer in de hitparade.. Wim van Gennip speelde later na het uiteen vallen van de groep met toetsenist Gerry van Houtert, ze noemde zich duo de Heikrekels maar hun liedjes brachten niet wat men ervan had verwacht. Wim van Gennip had wel jarenlang een platenzaak in zijn woonplaats Geldrop. De drummer,Jan Nijsen overleed in november 2001 op 70-jarige leeftijd in zijn woonplaats Weert aan een hersenbloeding en op 14 Juni 2007 overleed toetsenist Jo van Gerven op 76-jarige leeftijd ook in Weert. Toch zullen de Heikrekels altijd in mijn gedachten blijven met hun eigen sound, misschien door vele 'n simpel deuntje gevonden maar door miljoenen beluisterd.. Vele met mij hebben er toendertijd van genoten... dat recht-toe recht-aan muziekje, makkelijk, simpel en... oh zo mooi.. Het tijdperk Heikrekels is nu jammer genoeg 'n gesloten boek, vorige week, op 20 november 2012 overleed zanger/oprichter Wim van Gennip op 87-jarige leeftijd in een verzorgingshuis in Geldrop... Klik hier voor 'n liedje.


THE SECRETS


Dit keer breng ik ons bandje van vroeger hier voor het voetlicht want ten tijde van de populariteit van The After Five, The Joyriders en The Lonely Birds in Deurne waren ook wij dat met The Secrets in Someren.
Het begon toen drie Somerense jongens elkaar vonden op muzikaal gebied.. Drummer Louis Lommen en Accordeonist Jan Wijnen beiden uit de Kommerstraat en gitarist Henk Kessels uit de Kloosterstraat begonnen bij Lommen in de stal wat te repeteren en dat bleef niet onopgemerkt want al snel konden ze hun eerste avondje boeken. Henk Kessels was toen al actief bij Gitacorda maar daar zat hij achter de drums. Hun eerste geluidsinstallatie was 'n ouwe Geloso-versterker met twee zelfgebouwde zuiltjes waarvan de speakertjes niet meer voortbrachten dan zo'n 15 tot 20 watt en ze hadden 'n paar microfoons met standaard. Voor hun eerste optredens brachten ze hun spullen, als het in Someren was, met de pendax weg... Hier naast heb ik nog 'n foto in die tijd toen alles begon te rollen voor de drie enthousiaste knapen... Nadat ikzelf Peer Welten, uit dienst was gekomen en na The Independents uit Heusden was gestopt en met 'n nikszeggend groepje in Helmond wilde starten werd ik gevraagd om als vierde man bij The Secrets te komen want de ideale bezetting voor 'n bandje was toendertijd, orgel, drum, solo-slaggitaar en bas-gitaar. Daarbij kwam het voor hun ook goed uit want ik was in het bezit van 'n goeie zangversterker met echo... die ik op afbetaling had van Piet van der Aa, de bedrijfsleider bij Picus Asten waar ik toen werkte. Ik heb op de slaggitaar in het begin de bassnaren bespeeld en ik kon na 'n paar repetities meteen gaan optreden met The Secrets en de eerste avond was voor de ouders van Jan Wijnen die 25 jaar getrouwd waren en dat was bij het Wapen van Someren, de Bruijn dus. rechts nog 'n foto van dat optreden en je ziet de versterker met echo en een van de kleine zuiltjes.. ik speelde toen dus bas op de gewone gitaar en Jan Wijen had inmiddels zijn accordeon verruild voor 'n Philicorda orgeltje. Het beviel van beiden kanten en nadat we de carnaval hadden gespeeld had ik geld om 'n basgitaar te kopen.. Alles begon in 'n stroomversnelling te raken en we werden vooral bekend omdat we bijna alle nummers van The Cats en George Baker speelden... Jammer was het dat Jan Wijnen onze organist afhaakte maar we vonden gelukkig al snel 'n vervanger in de persoon van Piet Leenen die al ooit in 'n band had gespeeld, The Mudlers. Hiernaast de foto toen Piet Leenen de plaats van Jan had ingenomen en we steeds meer optredens kregen. Net toen we weer alles op de rit hadden kwam de volgende tegenslag, Louis Lommen kondigde aan te gaan stoppen en ook hier vonden we 'n prima opvolger... Hans van Oosterhout uit Asten die uit de band The Fighters was gestapt en op zoek was naar 'n ander orkestje... The Secrets waren compleet... Dit kwartet bleef bij elkaar tot we beslopen na totaal 10 jaar om te stoppen.. iedereen had prive andere dingen te doen en voor enkele was het niet meer te combineren... Waar vroeger The Classics, The Walkers en The Starfighters als bekende groepen van radio en tv in zaal Harmonie in Nederweert optraden, speelden wij, vier gewone jongens uit Someren en Asten ook gewoon en hadden er net als die andere groepen, veel succes. De Secrets-tijd kende ook enkele hoogtepunten want als eerste bandje uit de regio namen we bij Wim Berkers - John Geerts, BeeGee-records in Deurne 'n Engelstalige plaat op... geschreven door Rudy van den Heuvel (tekst) en Henk Kessels (muziek) en het leuke was dat we de bestelde 500 platen in no-time hadden verkocht en...... we traden soms ook op in 'n zaaltje in Keldonk waar men in het cafe 'n jukebox had staan waar elke week de nummer een werd gekozen, de plaat die het meest werd gedraaid en daar stonden we 6 weken bovenaan... leuke dingen die je meemaakt en nooit meer vergeet. Ik heb tien jaar muziek gemaakt met The Secrets en 'n tien jaar durende fijne tijd gehad... Hieronder twee foto's van ons toen we de complete bezetting haden met Henk, Peer, Hans en Piet... en wil je 'n liedje van ons live horen "Een lied voor kinderen", klik dan op de linker foto hieronder en voor op de rechter foto voor "Send me the pillow", (in 'n nieuw jasje).

...



THE AFTER FIVE


De naam "The After Five" was afgeleid van het hobbyboek Na vijven dat in die tijd erg populair was en het kwam goed uit voor deze jongens want ook zij waren binnen erg korte tijd erg populair en dat zou zo blijven in lengte van dagen.
Terecht ook want ze maakten 'n fijn lekker dansmuziekje en speelden wel zowat in elke zaal hier in de regio.. Het bandje werd opgericht in de midden jaren zestig.. en de leden van het eerste uur waren: Piet Timmers (zang), Frans Verdonschot (drums), Jan Meulendijks (sologitaar), Willy Smits (slaggitaar en zang) en Toon Proenings (basgitaar). Hun eerste optreden was in Veldhoven op 3 mrt 1967 op de bruiloft van 'n broer van Toon Proenings.. (zie foto hiernaast). In okt van 1967 werd zanger Piet Timmers vervangen door Harrie Welten die zong maar ook orgel speelde. Pedro Franssen uit Vlierden was hun vaste man die de geluidsinstallatie opbouwde en ook vervoerde... ik weet nog dat hij vroeger met 'n Dafje rondreed met 'n aanhanger erachter.. hij was ook de contactpersoon waar je avonden kon boeken en hij onderhield de contacten met de zaalhouders in Zuid-Oost Brabant en Noord Limburg. Als ik met de Secrets geen muziek hoefde te maken ging ik wel 'ns luisteren naar bandjes uit de buurt als die in onze omgeving speelden, zo ook naar de After Five en ik vond het altijd geweldig wat die knapen deden... Natuurlijk zoals altijd komen er door de jaren heen ook wat veranderingen in de bezetting ook bij de After Five was dat zo. In maart 1969 stopte Willy Smits en in zijn plaats kwam Theo van Houts die toen slaggitaar en zang voor zijn rekening nam maar Theo stapte over naar de basgitaar in 1970 toen Toon Proenings aankondigde om te gaan stoppen... vanaf die tijd ging men verder als viermansformatie... De After Five bleef altijd dezelfde populaire band die het in al die jaren was geweest en dat bleek uit de vele optredens die ze hadden in Brabant en Limburg... In 1974 bestuit Theo van Houts om te gaan stoppen met muziek en keert Willy Smits weer terug in de band die hijzelf mee opgericht had... jammer dat Jan Meulendijks in 1978 aankondigde om er mee te stoppen en voor hem kwam Theo Verberne in het groepje... Na vier jaar, in 1982 ging Willy Smits verder met de band "Bumper" als beroepsmuziekant en de laatste vijf jaar werd de eens als gezellige vijfmans-groep teruggebracht naar drie-mans orkestje, Frans Verdonschot was als enige die de 20 jaar van het begin af volmaakte... in 1987 werd ter gelegenheid van "20 jaar After Five" 'n LP uitgebracht: "10 Souvenirs". Ik heb nog wat liedjes van dit geweldig en populaire orkestje op mijn pc staan en klik op de foto dan brengt het je terug naar "vroegere sferen"... Deze "After Five" hebben 'n fijne dansavond, 'n gezellige bruiloft, 'n mooie feestavond of 'n geweldige kermis bezorgt aan veel mensen waarvan de meeste hun fan zijn geworden, ja dat waren er veel, heeeeel veel. Klik hier onder op de grote foto voor 'n muziekje van hun... 'n oud nummer van the Beatles... After Five - Mister Moonlight...



HIMMELS | NÉÉIJS | VRUUGER | SPÍSJAAL | VURHALEN | MUZZIEK | WEETJES | KULTUUR | ALLE FOTO'S HIMMELS | Sitemap


Terug naar de inhoudsopgave | Terug naar het hoofdmenu